Wynajęli państwo kilka pokojów, więc stosuje się hurtowa zniżka.
Ale muszę spytać, czyj to ślub. Ja właśnie się zaręczyłam.
To nie ślub, tylko duże spotkanie.
Urodziny?
Nie, rodzinna impreza.
Zlot?
Chryste.
Przepraszam. Koleżanka napisała przy nazwisku „frajda”.
Urządzamy pogrzeb.
O matko.
Przepraszam.
W porządku, nie wiedziałaś.
Najszczersze wyrazy współczucia po stracie bliskiej osoby.
Nie, to…
były mąż. Nie cierpiałam go.
To znaczy nie, ale… dochodziłam do siebie po rozwodzie.
Mam teraz uczcić życie kogoś, kto nie chciał go dzielić ze mną.
Annie, pozwól Mikayli zająć się rezerwacją.
Mało tego: dziecko, dla którego mnie rzucił,
chce pomóc w planowaniu pogrzebu.
Frajdą bym tego nie nazwała.
W sumie 12 pokojów dla niepalących.
Możecie palić, jeśli chcecie.
Dzięki.
Tak.
CZTERY PORY ROKU
ZIMA
Pamiętacie to?
Człowiek-Czekolada z Hersheyparku.
Był prawdziwy? Myślałam, że mi się przyśnił.
To był taki fajny wyjazd. Nie pamiętasz?
Niezbyt. Chyba byłam za mała.
Ginny.
Wejdź.
Cześć.
Dzięki za zaproszenie.
Jasne.
Myślałam trochę nad tą mszą. Mam kilka pomysłów.
Nigdy nie byłam na pogrzebie, bo wszyscy dziadkowie jeszcze żyją…
Zostaw wszystko nam i się odpręż.
Dobrze.
Przywiozłam kilka jego ulubionych pamiątek, mogą się przydać.
Gogle przeciw piaskowi z Burning Mana…
i płyta, która bardzo mu podeszła. Nagrał ją taki zespół Mannequin Pussy…
Pójdziesz mi pomóc ze slajdami?
Pewnie.
A dokąd to?
Odbieram dwoję kuzynów z dworca, a potem wracam do domu pogrzebowego.
Po co? Czy nie wszystko gotowe?
Chcą nas orżnąć. Policzyli dwa i pół tysiąca za urnę.
Co? Tyle wydałem na swój ząb! I ukradkiem dopisali do wyceny
różne bzdury. Okropne.
Pojechać? Chętnie im nawrzucam.
Co?
Ty raczej załatwiasz podwyżki. Pamiętasz,
jak dałeś sobie ubezpieczyć kabel za 12 dolców?
Ty pamiętaj, że gdy wysiadł, dali nam nowy gratis.
Nie licząc wysyłki i opłaty serwisowej.
Możesz myśleć, że robię za mało, ale zaufaj mi czasem.
Dobrze. Tak, ty do nich jedź.
Słuchaj.
Wiem, że jest kiepsko i nie umiemy z tego wybrnąć, ale bywało już gorzej.
Jak gdy wylali mnie na drugi dzień po kupnie domu.
Istotnie.
Albo gdy nie chciałaś rodzić w dziewiątym miesiącu.
Nie zdjęłam spodni i nie zrobili mi znieczulenia.
Wiemy, co trzeba zrobić. Zaprzeć się i to przetrwać.
Pracować, aż się poprawi.
Jak to w małżeństwie.
Tak.
Trudno mi.
Spokojnie.
Będzie dobrze.
Jak? To chujowe, że nie żyje.
Wiem.
Ale i piękne, bo stał się motylem.
Co?
Nick śnił mi się wczoraj w nocy.
Otaczało go kilkadziesiąt motyli i był taki wesoły.
A dziś rano Anne podała mi kubek z…
Motylem.
No.
Tak chyba mówi nam, że zawsze przy nas będzie.
Nie lubię takiej gadki.
Powiedz, czy… wspominał kiedyś, że przepada za motylami,
albo że łączy go z nimi jakaś więź?
W życiu. Tak mają tylko dziewięciolatki
i Mariah Carey.
A teraz się nim stał, o ironio.
Czy wszyscy przysłali mi zdjęcia?
Ja trzy. Rzadko fotografujemy tę grupę. Dzięki za przypomnienie,
że geje wychodzą lepiej.
Świetnie się gadało z Martym.
Z kim?
Panem z domu pogrzebowego. Równy gość. Odliczy tamte dopłaty?
Mówił, że to co uznałaś za dodatki
to w sumie standard. Na wszelki wypadek nie rezygnowałem.
Twoja mina mówi, że mnie wykiwał, ale obiecuję ci, że nie.
W porządku… o tym później.
Przejrzyjmy zdjęcia.
Przysłałam ci swoje. Chciałam szeroki wybór.
Z językami…
Jest goły?
Nie widać.
Czy ja wiem?
A co?
Są ciut niegrzeczne.
Nie, romantyczne. Bardzo podobało mu się to, z akrobatkami.
Na pewno mu na nim wesoło, ale wątpię, żeby chciał,
by zapamiętano go jako zboczonego błazna.
Ginny na pewno też tego nie chce.
Pomożesz w inny sposób? Na przykład powiesz parę słów?
Bardzo chętnie.
Zdjęcia wystarczą.
Nie, to lepiej podniesie mnie na duchu. Dzięki. Widzimy się jutro.
Jakieś trzy do pięciu minut, co?
Odezwę się.
To pa.
Dlaczego?
Nie wiadomo, czy Anne sama by jej nie poprosiła. Nie.
Skusisz się może na kiepsko doprawione pad thai?
W sam raz.
Wiem.
Też nie wierzę.
Ale zawsze będzie wśród nas, jeśli to jakaś pociecha.
Tak.
Dziękuję wam.
Tak się składa, że mi się przyśnił. Pamiętasz ten kubek z rana?
Tamten z ważką?
Gdzie Ginny?
Wróciła do hotelu.
Zastanawiam się nad jutrzejszym planem.
Czy mam jakoś utrudniać Ginny zabranie głosu…?
Nie będzie mówiła.
Tak myśleliśmy.
Tymczasem pokaz slajdów zapowiada się wdechowo.
Fajnie.
Rozmówiłam się z twoim drogim Martym.
Udało się znaleźć elegancką urnę w przystępnej cenie.
Nie wiem, jak przetrwamy bez podstawki z platynowym
wieńcem za trzy stówy, ale poradzimy sobie.
Nie musiałaś dzwonić tylko dlatego, że załatwiłem coś inaczej.
Nie załatwiłeś tego inaczej, tylko wcale.
Skąd nagle ten atak? Dopiero mówiłaś, że małżeństwo znosi razem trudne chwile.
Ale tak się składa, że jedno z nas te trudne chwile generuje.
Po co chciałeś, żeby Ginny mówiła?
Przepraszam.
To twój pokój.
Wezmę tylko szczoteczkę.
Jasne, śmiało.
Ząbki trzeba myć.
Nie chcesz nocować u siebie?
Nie, mogę z mamą. Dobranoc.
Dobranoc.
Wypadało spytać Ginny, bo było mi jej żal. Żadne zdjęcie się nie nadawało?
Według ciebie jego córka powinna zobaczyć zdjęcie z cyrkowcami i widocznym wzwodem?
Nie.
Nie. Ty mogłeś powiedzieć, że zdjęcia są kiepskie, albo spytać Anne.
Ale nigdy nie chcesz nikomu podpaść, więc to zawsze moja odpowiedzialność.
Jeszcze tylko książka.
Na pewno nie wolisz tutaj?
My możemy wszędzie, nawet na dachu.
Chciałbym, żebyś chociaż raz dla odmiany mi zaufała.
Zwykle gdy to robię, nawalasz i utrudniasz mi życie.
Ale mam dość sprzątania po tobie. Ty gadaj z nią rano.
Potrafisz być taka wredna. Może pożal się swoim kolegom z LegalZooma.
Anne na pewno docenia, ile zrobiłaś.
Zasłużył na ładne pożegnanie.
Widzę kogoś.
Cześć, my na pogrzeb.
Tak, obsługujemy tę smutną uroczystość. Wyrazy współczucia.
Kondolencje.
Dlaczego zamknęliście?
Chyba mówiła pani ojcu, że nie chcecie prywatnej wizytacji.
Chwileczkę.
Wolicie wejść do środka?
Tak, wolimy.
Nic nie gotowe?
To główna kaplica. Państwa pogrzeb odbywa się w bocznej sali.
Chyba to Marty miał na myśli.
Cześć.
Hej.
Jak się trzymasz?
Dobrze.
Miło, że pytasz.
Słuchaj.
Pogadałem z Kate. Wiem, że nie chciałaś, byt Ginny zabierała głos…
Po co do tego wracasz?
Dobrze.
Słuchaj. Przyznaję się, zjebałem. Powiedziałem jej, że może mówić.
Nie!
Może przemyślisz…?
Nie!
Dość już ustępowałam. Miejmy jakieś jebane granice!
To uroczystość dla jego rodziny, nie… babki, z którą akurat chodził.
Znaczyła dla niego ciut więcej. Spędził z nią blisko rok.
Raz wkręcił się w judo. Zaprosimy senseja Steve'a?
Raczej nie.
Byliśmy małżeństwem. Mamy dziecko i szliśmy razem przez życie.
Przecież to nie to samo.
Nie będzie dzielić ze mną mównicy.
Fakt. Jestem po twojej stronie, ale wolałem się upewnić.
Kate?
Cześć.
Powiesz mi, kiedy mogę zabrać głos?
Jack ci nie mówił?
Jasne.
Anne woli, by było dosyć skromnie.
To rodzinna sprawa.
Dlatego tylko ona będzie przemawiać.
Ale właściwie już go nie znała.
Byli małżeństwem przez ćwierć wieku.
Nieważne. Wieczność z niewłaściwą osobą chowa
się przy chwili z bratnią duszą.
Z bratnią duszą…
Rozumiem, że tych osiem miesięcy to w twoich
oczach kulminacja twojego życia. Życzę ci,
byś kiedyś też związała się z kimś na ćwierć
wieku… i żeby to był tylko przebłysk.
Przebłysk?
Piękny przebłysk. Masz przed sobą całe życie.
Dzięki.
Przepraszam.
Możemy zaczynać. Ja wnoszę, czy pani?
Co to?
Zmarły.
Skąd nagle but?
Taką pani chciała. „Czysta elegancja”, numer 619.
Ostrzegajcie ludzi, gdy urna nie wygląda jak urna.
Co to, kurwa, jest? Czy to… Nick? Nie, zmienimy ją. Chyba możemy?
To raczej pytanie do ojca, a gdy usłyszał, że pogrzeb będzie skromny,
pojechał na ryby.
Fajnie. Pokazywał mi zdjęcia.
Dobra, Kyler, jedziemy z tym koksem.
Wielkie dzięki za tę miłą rozmowę z Ginny.
Ginny? Posłałaś mnie do Anne.
Ja jebię.
Zacznij, kiedy zechcesz. Jakby co, urna jest tymczasowa.
To but striptizerki?
Tak, ale wymienimy go już jutro.
Dobrze?
Cześć.
Zebraliśmy się, by uczcić pamięć kochanego Nicholasa
Pagano. Naszego Nicka.
Gdy zaczęłam z nim chodzić, poprosił o pomoc w doborze dzieł sztuki.
Spytany, jakie chce, odparł: „Takie z klasą”.
Uznałam, że sztuka powinna budzić uczucia.
Odwiedziliśmy dziesięć galerii i nic go nie urzekło.
Później spotkaliśmy ulicznego artystę i Nick uparł się, że chce karykaturę.
Widząc siebie na motocyklu i mnie w bocznym
koszu stwierdził: „To sprawia, że coś czuję”.
I tak przez 20 lat to pełne klasy dzieło wisiało w naszym… Cóż,
teraz jego mieszkaniu.
Pewnie je zdjął.
Wybaczcie. Trudno mi dziś o nim mówić.
Wspominam piękne wspólne życie, ale i to, że rzucił mnie,
gdy czekaliśmy na wycenę szkód po wybuchu pracowni.
Znałam go świetnie i jednocześnie wcale.
Nie wiedziałam, że słucha Monkey Pussy.
Mannequin.
Tak, właśnie.
Rozwódka porwała się z motyką na słońce.
Może niech ktoś inny coś powie.
Claude, ty opowiadałeś mi o jakimś kubku.
Jasne.
Dziękuję.
Nasz drogi Nick… stał się motylem.
Lila i Beth zdążyły na pociąg.
Dobrze.
Gdzie to dać?
Na każdym pogrzebie są wpadki.
Ogólnie ładnie go pożegnaliśmy.
Oby.
Tak…
Ludzie, porąbało was?
Co?
Na jakiej planecie to uchodzi za udany pogrzeb? Wmówicie mi,
że gdybym na chwilę zabrała głos, odjebałabym coś gorszego?
Bokiem mi to wyłazi! Wyrzucacie moje zdjęcia do kosza,
zostawiacie gogle w domu i traktujecie mnie
jak dziecko, ale to nie był „przebłysk”.
Budowaliśmy razem wspólne życie.
Przewietrzę się.
Czekaj. Wypuścisz mnie, czy Kate ci nie pozwoli?
Boleśnie trafne słowa.
Dalej nie odbiera. Robi się ciemno. Można wezwać jakiegoś strażnika,
by jej poszukał?
My jej poszukajmy.
Nie ty, Anne. Dość już przeszłaś.
Trzymasz się?
Nie gniewaj się, to Anne chciała. Możesz nie wierzyć, że stał się motylem…
Mówię ci, że nie wierzę, a ty ciągle swoje.
Nie dajesz mi miejsca na uczucia.
Przecież niczego bardziej nie chcę. Chcesz, bym czuł się dobrze,
ale gdy tak nie jest, pieprzysz, że Nick stał się owadem.
Ale to piękne. A gdybym ja umarł?
Pierdoliłbyś, że jestem ptakiem?
Utknąłeś w krainie nonsensu i zostałem z tym całkiem sam.
Naszego przyjaciela spotkało coś strasznego
i bez sensu, a ty mu go nie nadasz.
Nie gadaj, że wcale nie odszedł, bo odszedł. Jest trupem, nie motylem.
I to coś smutnego, a nie piękna część wielkiego planu.
Mogę pobyć smutny?
Może nie jest motylem.
Nie.
A może jest.
Chodź.
Ginny?
Czekaj. Tam!
Ginny! Przepraszamy za tamto!
To tylko jeleń.
Czy Anne nie ozdobiła tymi parasolami…?
Czekaj, stoimy na jeziorze? Na lodzie?
Jezu, słyszę, jak pęka! Daj spokój, to płycizna…!
Dzięki.
Przepraszam, że nie dałam ci nic powiedzieć.
Dlaczego?
Chyba po prostu…
bałam się…
że przekreślisz 25 lat mojego życia.
I chciałam go ukarać ostatni raz.
Kurwa.
Wiedząc, że chciałby, byś mówiła.
A ja chciałam powiedzieć coś miłego…
bo się pokłóciliśmy.
Już dobrze.
Nie płacz.
To przeze mnie w ogóle był w tamtym sklepie.
Może wcale nie było nam tak dobrze.
Może to przebłysk.
Nie.
Widziałam zdjęcia.
Było dużo gołych pach i pępków, a na jednym chyba widać czubek siurka.
O matko.
Był szczęśliwy.
Bardziej niż kiedykolwiek.
Skurwiel.
Tak?
Chodź do środka, zmarzniemy tu.
Właściwie, skoro już rozmawiamy…
Co jest? To Kate?
Nie sięgam do dna!
Co wy odwalacie?
Danny, ratuj!
Nie wchodźcie, bo popęka!
Proszę.
Słuchaj, skup się na mnie.
Wyciągnę cię na trzy. Raz, dwa, trzy!
Kurwa, a jak zejść? Czekaj!
Napoleon zwabił Rosjan na
jezioro pod Austerlitz.
Nie ucz, tylko mów, co robimy!
Zrobimy się jak najdłużsi i przetoczymy.
Bez sensu! Przebiegnijmy szybko, jak te jaszczurki po wodzie.
Nie. Musisz mi zaufać.
Dobra.
Zwiń się w długi rulon. Dalej, zwijaj się!
Co robią?
Jak Napoleon!
Przeczytałem.
Rura, rura!
Dobra, Jezu!
O matko. Ocaliłeś nas!
Prawie umarliśmy!
Nick umarł.
Tak.
Nick umarł.
Kate?
To przez Nicka.
Już dobrze.
Będzie dobrze.
Nie będzie. Jest strasznie.
Strasznie.
Dalej ci zimno?
Jeszcze jak.
Proszę.
Prysznic nic nie dał.
Zawinę cię jak burrito. Tak. Chcę być burritem.
Proszę.
Zawijamy…
Chrystusie.
Kładź się.
Chętnie.
O, tutaj.
A teraz cię zakryję.
W porządku?
Okropnie to mówić, ale połóż się na mnie.
Już.
Lepiej?
Przepraszam, że nie posłuchałam ciebie i Marty'ego.
Nie. Miałaś wczoraj rację. Trzeba przez to przebrnąć.
Bo na tym polega małżeństwo. Wymaga codziennej pracy i poświęcenia.
Nie, to bzdura.
Jesteś moją bratnią duszą.
Kto chce zostać razem, ręka w górę.
Czy mam się znów logować na LegalZooma? Nie!
Wstydź się. Przykro mi, ale muszę zobaczyć rękę w górze.
Cierpliwości, podnoszę!
O, proszę.
Liczy się.
Liczy.
Co?
Wiem, że bywam trudny.
Nieprawda.
Nie?
Jesteś w sam raz.
Co?
Mieszaj za mnie.
Dobra. Gdzie kobieta trzyma kmin?
Przyprawy obok butelki z wodą…
I kolejne przyprawy obok latarki.
TATUŚ
Według przepisu babci.
Pycha.
Zgadzam się.
Dobra nasza.
Tak. Dziękuję.
Ginny?
Jeśli chcesz, przeczytaj, co napisałaś. Ale nie zmuszam.
Jasne.
Dzięki.
„Nick powiedział raz, że mam osobowość jak grzanka z masłem.
Jeśli tak, on był greckim omletem: pożywnym i pełnym niespodzianek”.
Też bym się nie popisała, co?
Wspominanie kogoś to nie zadanie dla jednej osoby.
Mnie musielibyście wszyscy. Przy wsparciu…
Dość gadania o tamtych ładniejszych przyjaciołach. Ale są tacy ładni.
Pojedźmy w przyszłym roku na wycieczkę na cześć Nicka.
Tak! Zawsze chciał jechać powędkować do Montany.
Jebać.
Nie, naprawdę chciał! Jedźmy na Islandię, zobaczyć zorzę, bo on nie chciał.
„Nie będę odmrażał sobie dupy, by oglądać boski wygaszasz ekranu”.
Wściekał się.
Wznieśmy mały toast.
Tym? Rozdaj wszystkim.
Skarbie… Proszę.
Nick kochał przyjaciół, rodzinę i szkocką: najohydniejszy napój na tej Ziemi.
Za Nicka.
Zdrowie.
Za Nicka.
No.
Jest w ciąży.