Prosiłem cię.
Prosiłem, żebyś przestał.
Nie.
Nie przeginaj. Wiedz, kiedy przestać.
Co?
Jestem twoim aniołem stróżem. Obudziłem się specjalnie dla ciebie.
Odruch bezwarunkowy.
Kiedy coś nagle pojawia się przed oczami, zamykają się.
To instynktowna reakcja.
Przestań, czubie,
bo naprawdę oberwiesz.
Powiedziałem, przestań.
Nie mów mi, co robić.
Co wy robicie?
Nie! Odłóż to!
Co ty wyprawiasz?
Kurczę, proszę pani.
Próbowałem ich rozdzielić.
Sam prawie przez to oberwałem.
Przepraszam.
Przeproś!
No już!
SŁABY BOHATER: KLASA I
SZPITAL
Tak.
Właśnie dotarliśmy do szpitala.
Tak, pomówimy o tym.
Nie martw się.
Dam znać.
Coś ty sobie myślał?
Proszę się uspokoić.
Gdzie jest twoja matka?
Przepraszam.
Muszę porozmawiać z twoją mamą.
Nie mam mamy.
Zawsze coś.
Wyślę cię do poprawczaka.
Jasne?
Yeong-bin kazał komuś przykleić mi to do szyi.
Co to?
- To… - Narkotyk.
To narkotyk.
Co ty pieprzysz?
Masz dowód?
Potrafisz to udowodnić?
Wciąż nie rozumiesz.
To twój plecak, prawda?
FENTANYL PLASTRY
Teraz nie chodzi już tylko o bójkę.
Yeong-bin powinien zmienić szkołę.
Jeśli to wyjdzie na jaw.
Dobrze…
Zapomnijmy o tym.
Hej, Si-eun!
Co ci się stało?
Obiłem się na wuefie.
Pokaż.
Znowu zemdlałeś?
Nie, już nie mdleję.
Hej, młody.
Bijesz się z kolegami?
Rozumiem to.
Młodzi mężczyźni powinni się bić.
Też się biłem.
To nie tak.
Przywaliłeś mu chociaż porządnie?
Dobra, rozumiem. Odpocznij.
Uroki dojrzewania.
Hej, zjebie.
Widzimy się po szkole.
Wziąłeś mnie z zaskoczenia.
Już kurwa nie żyjesz.
Chodźmy teraz.
Pojeb.
Co za skurwiel.
- Powinniśmy coś zrobić? - Będzie awantura.
Wy naprawdę wolno się uczycie, co?
Coś powiedział?
Jeśli szwankuje wam pamięć,
trzeba zrobić powtórkę.
Eksperyment Pawłowa.
Dzwonek.
Jedzenie.
Pies się ślini.
Dzwonek.
Jedzenie.
Pies się ślini.
Sam dzwonek.
Skończmy z tym.
Proszę was.
Proszę…
was.
Nic mu nie jest.
Si-eun, jak poszło?
Dowaliłeś im?
My się znamy?
Kumplujemy się?
Gdzie wszyscy poszli?
Mówiłem, żebyś się pilnował.
Co to?
Możesz zrobić sobie nos.
Kto to był?
Gość z klasy.
Ile mi zapłacisz?
A ile chcesz?
Kurwa, takiś bogaty?
Chciałbym mieć twojego ojca.
„Pomóż mi.
Proszę”.
Powiedz to.
„Pomóż mi, proszę”.
Pomóż mi.
Proszę.
Co tu robisz?
Wciąż na siebie wpadamy.
Dokąd jedziesz?
Do domu.
Co?
Do domu!
Z korepetycji?
Tak.
Przepraszam za wczoraj.
Teraz przepraszasz?
To postaw mi potem coś do żarcia.
Jadę. Na razie!
Wezmę te dwa.
Dostawa!
Dostawa.
- Chcesz cukierka? - Poproszę.
Nie mów nikomu.
LICEUM BYUKSAN
PRYSZNIC DLA NAUCZYCIELI
Przerwa obiadowa.
Nic nie chcę.
Ja stawiam.
Co się tak patrzysz?
Nie chcę jeść.
Nie spodziewałem się luksusów.
Opłaciłem już szkolne obiady.
To nie jedz.
Smacznego.
Powiedz…
czemu śpisz w szkole?
Przyjeżdżam tu po pracy.
W domu bym zaspał.
Babcia mówi, żebym się nie zrywał, nawet jeśli nie dostanę się na studia.
Lubisz słuchać muzyki?
Zawsze masz słuchawki.
To niegrzeczne.
- Irytuję się. - Co?
Noszę je, żeby do mnie nie gadali.
Kurwa, dziwak z ciebie.
I kto to mówi.
Hej.
Czemu Si-eun nie ma kłopotów?
Podobno Yeong-bin miał pierdolony fentanyl.
- Co? - Nie gadaj.
Serio. Chcą to zamieść pod dywan.
Ale czemu oni razem siedzą?
No nie? Zakumplowali się.
Su-ho to zawodnik MMA. Ponoć niemal został profesjonalistą.
Ma zajebistą kontrę.
Jest naprawdę dobry.
ZAKUP ŚRODKÓW DO GRY
ZAKŁAD
PRZEGRANA
Podpisz tu, tu i tu.
Gucci!
Zajebista.
WIERZYCIEL: JEON SEOK-DAE DŁUŻNIK: KIM WON-SEOK
Super.
To…
kiedy dostanę pieniądze?
Odejdź.
Spóźniłeś się.
No.
Mam przeprosić?
To moja ekipa.
To mój kuzyn.
Przy kasie.
Co?
Co się gapisz?
Połamaniec.
Ja?
Ostro.
Hej.
Kiedy wychodzi ze szkoły?
Yeon Si-eun.
Nie zostajesz?
Idziesz na korepetycje?
Tak.
Gdzie?
Akademia Daemyeong.
Też czegoś szukam. Jak oceniasz?
Polecasz?
Nie musisz mi się podlizywać.
I nie przyjmę przeprosin.
Pospieszmy się.
Przestraszyłeś mnie.
Co, koniec lekcji?
Tak.
Wszystko przegapiłem. Kurde.
- Mogliście coś powiedzieć. - Kazałeś się nie budzić.
Tak?
Obudź mnie za dziesięć minut.
To on?
Kurwa, poważnie?
Nie wstyd wam? Tak nie można.
Muszę iść się uczyć.
To nic osobistego.
To tylko interesy.
To Yeong-bin, prawda?
- O nie. - Pierdolony.
To kuzyn Yeong-bina.
Ahn Su-ho.
Ahn Su-ho!
Jeon Yeong-bin wyciągnął Si-euna ze szkoły.
Jeon Yeong-bin.
- Zabrał go. - I co?
Co?
Proszę, pomóż.
Musisz mu pomóc.
Umiesz się bić.
Nie znamy się tak dobrze.
Musicie się znać, żeby mu pomóc?
Idź do nauczycielki.
Mam robotę.
Zapłacę ci.
Dwa razy więcej.
Dziękuję bardzo.
Nasz klient, nasz pan.
No co? Wsiadaj.
Szukaj go.
Idź na czaty.
Ale się nudzę.
Jak dzieci.
Dzwoni Gil-su. Pospiesz się.
Poważnie.
Jego ręka.
Ujeb mu rękę,
żeby nie mógł się uczyć.
Trzech po lewej.
Załatw ich szybko.
Dwóch. Odruch warunkowy. Zostaw ich na potem.
Muszę go uprzedzić.
Skończmy z tym.
Co to?
Kurwa!
Z drogi.
Hej!
Przepraszam.
Nie doceniłem cię.
Z drogi.
Skurwysyn! Pierdol się!
Jebany debil!
Zasraniec pierdolony! Kurwa!
Hej.
Złapcie mu rękę.
Sukinsyn!
Jebany.
Znaj swoje miejsce.
Debilu jebany.
Jesteś cały?
Kto to?
Nic ci nie jest?
Czekam.
Skończmy na tym.
Bierz tego dupka.
Jebany!
Tapuj.
Bo zginiesz.
Dobra robota.
Dobra.
Nie wstyd wam atakować tak w grupie?
Ja umarłbym ze wstydu.
Seok-dae.
Co robisz?
Rób swoje.
Hej.
Jemu chyba wstyd.
Wystarczy na dziś.
Odchodzi.
Dzwonił Gil-su.
Idziemy, szybko.
Poważnie?
Jeon Yeong-bin.
Przestań.
Powiedziałem, przestań.
Idziemy.
Pokaż. Ale oberwałeś.
Zgłodniałem przez to wszystko.
Chodźmy coś zjeść.
Znam dobrą knajpę.
Ty stawiasz, nie?
No co? Wsiadaj.
- Mam korepetycje. - Co ty.
Nawet nie podziękujesz swoim wybawcom?
Mówię ci, znam dobrą knajpę.
Ja stawiam. Zamów, co chcesz.
Przepraszam za spóźnienie.
Su-ho, ale się spóźniłeś!
- Tak. - Zjadłeś już?
- Jeszcze nie. Zjemy potem. - Szkoda.
Spóźniłem się przez was, więc musicie pomóc.
- Jesteście kolegami? - Dobry wieczór.
Na błysk!
Gdzie nauczyłeś się tak zmywać?
Mama musi być z ciebie dumna.
Został jeszcze jeden.
Masz dwie roboty?
Dostawy robię trzy razy w tygodniu.
Nie codziennie.
Ciężko ci?
Jest jak jest. W weekendy pracuję przy przeprowadzkach.
Czemu?
Co, zacząłeś mnie szanować?
Witamy, zapraszamy!
Dokończ tu.
Co dla pań? Proszę się zastanowić.
Słuchaj…
z tym egzaminem…
Przepraszam cię.
Yeong-bin mi groził.
Naprawdę nie wiedziałem, co to jest.
Wiem.
W porządku.
Umieram z głodu.
Tak smakuje lepiej?
- Boskie, co? - Gorące.
Gorące!
Dobra.
Si-eun, dla ciebie też?
Zjedz na raz, żeby naprawdę posmakować mięso.
Sam to zjedz.
Co ty.
Nikt nigdy nie żałuje moich rad.
Powiedz „A”.
Umyłeś ręce?
Kurde.
On nic nie wie.
Z ręki smakuje lepiej.
W porządku. No jedz.
I co? Boskie, nie?
No nie?
Naprawdę dobre.
No nie? Musisz wrócić.
- Mogę? - Tak.
OJCIEC: GDZIE JESTEŚ? NIE POSZEDŁEŚ NA KOREPETYCJE?
SU-HO, TO BYŁO PYSZNE MUSIMY TO POWTÓRZYĆ
SU-HO, OBSERWUJ MNIE NA INSTAGRAMIE
Z doświadczeniem w biznesie
jest wiele okazji, żeby zarobić w tym kraju.
Ja jestem agentem nieruchomości, ale…
Teraz pomówimy o równaniach tożsamościowych.
To ważna część programu licealnego.
Są używane w wielu obszarach matematyki.
Przyjrzyjmy się im dziś.
Dobrze, równania tożsamościowe.
Więc czym dokładnie są?
To równania, które nie mają określonego rozwiązania.
A dlaczego tak jest?
Nie ma tylko jednego rozwiązania,
które można wskazać jako prawidłowe.
Żeby rozwiązać to równanie…
Skurwysyn.
Kto to był?
PODOBIEŃSTWO DO PRAWDZIWYCH OSÓB, MIEJSC I ZDARZEŃ JEST PRZYPADKOWE
Napisy: Filip Bernard Karbowiak