Skurwysyn.
Kto to był?
Hej.
Mówiłem, że macie się pilnować, kiedy dla mnie pracujecie.
Co to ma być?
Przepraszam.
Hej.
Ktoś pobił kuzyna Seok-dae’a.
- Poszliśmy do niego. - I daliście się pobić?
Nie było tak źle.
Okej.
Zemsta będzie o wiele gorsza.
Czas trochę zarobić.
Pomogę ci.
SŁABY BOHATER: KLASA 1
Patrz na mistrza.
Okej!
Odejmij dziesięć.
Nie mieliśmy iść do nauczycieli?
No, mieliśmy.
Panie Si-eun,
mamy weekend.
Trzeba się nieco rozgrzać.
Żeby się lepiej myślało.
Nie idziesz na studia?
Było blisko!
W głowę oberwałeś?
Na co mi więcej szkoły?
Twoja kolej.
Rusz się.
Nie siedź tak.
Poważnie.
Prawo odbicia.
Kąt padania jest równy kątowi odbicia.
Kąt padania: 35 stopni. Margines błędu: 3 stopnie.
Prawdopodobieństwo sukcesu: 90%.
Chodźmy.
Gramy do dwóch wygranych.
I tym razem grasz do stu.
Wynik będzie taki sam.
Kurde.
Tak myślisz?
Będzie tak samo?
Przegrany stawia chińczyka.
Kluski, wieprzowina, wołowina. Do wyboru.
Kurde!
Wiesz, że dałem ci fory?
Nie.
Ale chujnia.
Dobra, chodźmy na piwo.
Muszę lecieć.
Idźcie sami.
Ja stawiam. Chodź.
Namieszaliście mi w grafiku.
Dobra.
Trzymaj się.
Miałeś dziś farta. Następnym razem zobaczysz.
Gdzie się napijemy?
Spoko, chodź za mną.
Co z twoją ręką?
A jak myślisz?
To przez ciebie.
Kim jesteś?
To nieważne.
Mógłbyś coś dla mnie zrobić?
Kurwa, co on tu robi?
Mogę w czymś…?
Razem 13 000 wonów.
Zapłaciłeś? Niczego nie znalazłam.
Miłego dnia.
Jestem głodna. Chodź. Dziękujemy.
No nie!
Co jest?
Kurde.
Ale ulewa.
Hej!
Nie mam parasola.
Odprowadź mnie do domu.
Czemu?
Bo masz parasol, a ja nie.
- Lubisz tteokbokki? - Nie.
To polubisz. Znam tu dobrą knajpkę.
Ale pikantne!
Hej.
Mogę już iść?
Wykluczone.
Czemu?
Nie lubię jeść sama.
Czemu nie jesz? Za ostre?
- Czemu ty to jesz? - Pewnie nie masz kumpli.
Zapisz mój numer.
Jak się nazywasz?
A co?
Cham z ciebie.
Mój typ.
Lubię takich.
Dzięki!
Do zobaczenia.
Sorry za tamto.
Już idę.
Dobra. Pospieszę się.
Gdzie Yeong-i?
Już jedzie.
- Gil-su w środku? - Tak.
Dobra robota.
Jakiś debil przywiózł auto matki.
- Pojeb. - Co za kretyn.
Skurwysynu.
Masz odbierać, jak dzwonię.
Przepraszam.
Przepraszasz?
Jak zamieszasz spłacić dług?
Pogadam z mamą.
Masz trzy dni.
Jak nie oddasz kasy,
zapierdolę ci matkę i ojca.
I spalę chałupę.
Jak auto?
W porządku.
Dobra robota.
Pierdolony.
Ponapierdalaj go przez pół godziny, zanim wyjdzie.
Możesz go nawet dźgnąć.
Co?
Jestem pierwszy. Hej!
Moja. Masz.
Su-ho, auto.
No, wsiadaj.
Tylko tyle?
Tak, dobrze.
- Ja to biorę. - Nie, ja.
Yeon Si-eun.
Możemy pogadać?
Nie mamy o czym gadać.
Co masz znowu za problem?
To nie potrwa długo.
Proszę, pomóż mi.
Spotkaj się z moim prawnikiem.
Powiedz, że to nie był mój fentanyl.
Ty też, Beom-seok.
Oszaleję przez to.
Mama tak się o mnie troszczy.
Proszę, pomóż.
Bo pójdę do poprawczaka.
Krokodyle łzy. Żałosne.
Si-eun.
Możemy złożyć zeznanie.
To nic takiego.
Hej.
Gdzie idziemy?
Tędy będzie szybciej.
Jak kłamiesz, zabiję.
Nie kłamię.
Szybko.
Co pójdziemy zjeść?
Muszę iść się uczyć.
Co? Sam?
Chodźmy na jajangmyeon.
Albo do kafejki internetowej.
Nie masz dziś pracy?
Pracy?
Chyba nie przyjdę.
Mówiłem.
Panowie, miło was poznać.
Seok-dae, to oni?
Tak.
Jak wiecie,
Seok-dae został przez was ciężko ranny.
Biedak nie ma ubezpieczenia,
a wy go pobiliście.
Czego chcesz?
Macie trzy dni.
Przynieście mi 15 milionów wonów.
Co to ma być?
Co to za gips?
Nie ruszyłem ci ręki.
Zmiażdżyłeś mu nadgarstek.
Zapomniałeś.
Ale…
macie dowód?
Kurwa, nie mogę z nimi.
Zabijam za pieniądze.
I kaleczę.
W takim wieku? Gratuluję.
Skurwielu.
Myślisz, że to żart?
Macie trzy dni.
Jeśli nie przyniesiecie,
będziecie mi dłużni.
Zero szacunku.
Jedziemy.
Su-ho, wszystko okej?
- Nie. Kurwa. - Czekaj.
Co robimy?
Nie boję się ich.
Idą.
Idę z tobą.
To oni?
Halo.
Spotkajmy się.
Ten gość.
Kim on jest?
Kto?
Gil-su?
Dał nam pracę i dom.
- Jaką pracę? - To i tamto.
Czemu pytasz?
Nie powinnam tego mówić, ale…
uważaj z nim. To absolutna kanalia.
Serio zabija za pieniądze.
Ma powiązania z gangsterami.
To nie człowiek, to chciwy śmieć.
Więc?
Więc dajcie mu kasę. Choćby połowę.
A jak nie damy?
Co wtedy?
Macie przejebane.
Tak jak my.
A jak damy?
Co?
Na tym się skończy?
Nic ci nie jest?
Co jest?
Co?
Jestem głodny.
PRACOWANIA CHEMICZNA
Zajmę się tym dziś.
Minęły trzy dni.
Piętnaście milionów.
Zapłaćmy i skończmy z tym.
Co to?
Mam od rodziców.
Żartujesz?
Dali ci 15 milionów wonów?
Skąd ta kasa?
To ważne?
Skąd?
Co to ma być?
Sprzedałem zegarek taty.
I tak kiedyś by mi go dał.
Odbiło mu.
Czemu mamy mu płacić? Chodźmy na policję.
Weź tę kasę i odkup zegarek.
Powiedział, że policja nam nie pomoże.
Beom-seok.
Dziękuję.
Wiem, co robić. Nie martw się.
Co ty gadasz?
Idź na policję.
Pójdę.
Skurwiel zatrudnia dzieciaki do roboty.
WEKSEL
Kojarzysz GongMoney? Wszyscy w to grają.
Nie. Co to?
Kasyno internetowe.
Nowi użytkownicy dostają 50 000 wonów na start.
To strona zagranicznych partnerów Gil-su.
To przekręt. W pierwszych rundach zawsze wygrywasz.
Szybko wygrywasz dziesiątki milionów.
Ale w końcu wszystko przegrywasz.
Tak jest ustawione.
W mgnieniu oka tracisz całe miliony.
Odbija ci.
Robisz wszystko, żeby się odegrać.
Jak można grać bez kasy?
Gil-su ma ich dane.
Oferuje im pożyczkę.
Bez zarobków dzieciaki muszą dać coś w zastaw.
Parę dni temu ktoś dał auto matki.
Potem Gil-su wyłudza pieniądze od rodziców.
Używa kont bankowych tych dzieciaków do nielegalnych transakcji.
Każe im dilować.
Wciąga ich w przestępczość,
żeby nie mogli się wyrwać.
Trzyma u siebie dane kont, kontrakty i narkotyki.
Musimy wysłać tam policję.
Skąd to wszystko wiesz?
Z Google’a?
Nie do końca.
Skoro Si-eun ma już plan,
może pójdziemy coś zjeść?
Zaraz umrę z głodu. Serio.
Poczekajcie.
Co jest?
Najpierw pójdę sam.
Co?
Jeśli naprawdę ma u siebie dane kont i narkotyki,
powinniśmy nasłać na niego policję.
Dobra, zadzwonię.
Jeszcze nie. Muszą złapać go na miejscu.
Pójdę pierwszy i wyślę wam adres.
Wyślijcie tam policję.
Będę grał na czas.
Nie możesz jechać sam.
Jestem najsilniejszy w całej szkole.
Nie ufasz mi?
Będzie dobrze. Idę.
A gdzie reszta muszkieterów?
Potrzebujesz do tego całej paczki?
Żałosne.
Przestań pierdolić.
Dawaj.
Najpierw…
chciałbym pogadać.
Kurde.
Nie masz kasy?
Nie martw się kasą.
To nie tak.
Rządzę w tej szkole.
Ta twoje kasyno…
Wiem, jak możesz na nim lepiej zarabiać.
Czekaj.
Skąd o tym wiesz?
Od niego.
Jego kuzyn jest w mojej klasie.
Pokazał mi tę stronkę.
Dajesz nowym użytkownikom po 50 000 wonów.
Powinieneś dawać kasę nie tylko na start, ale trzy razy.
I możesz oferować nagrody za polecenie.
Cała szkoła zaczęłaby grać.
Jedźmy do ciebie. Pogadamy przy kawie.
Chłopak ma ambicję.
Okej. Wsiadaj.
Ty prowadzisz.
Przepraszam.
Nie poczekamy na tamtą dwójkę?
Na wszelki wypadek.
Dobra, poczekajcie.
Seong-chan.
Świeżak ze mną.
Co ty robisz?
Poczekaj.
- Jadą do biura? - Tak.
Pojechał sam? A policja?
Złapią ich na miejscu. Daj adres.
17-1 Sanggye-ro, Nowon-gu, Seul.
Niebieskie drzwi.
NIEBIESKIE DRZWI
Taksówka!
JEŚLI ADRES SIĘ ZGADZA, NAPISZ COKOLWIEK
Co robisz?
Gdybym mu zapłacił, byłoby po wszystkim.
Czemu puściłeś Su-ho samego?
Widziałeś ich.
A jeśli coś mu zrobią?
17-1 Sanggye-ro w Nowon.
Yeong-i.
Co ty robisz?
Chcę wysłać Gil-su do więzienia.
Co?
Wezwą policję.
Nie możemy tak żyć.
Spierdolimy sobie życie.
Też tego nie chcesz, prawda?
Poczekaj tu.
Dobra.
Piękny dom.
Niebieskie drzwi.
To kobalt?
Piękne.
Idziemy.
Usiądź.
Piękny dom.
Vintage.
Napijesz się czegoś?
Proszę wodę. Dziękuję.
Wodę?
Daj telefon.
Po co?
Dla bezpieczeństwa.
Główka pracuje.
Muszę wiedzieć, czy czegoś nie knujesz.
Wiesz, bardzo cenię sobie prywatność.
Tak nie można.
Doprawdy?
No to nic z tego nie będzie.
Dawaj.
Nie oszukasz mnie, chuju!
Zasrany gnojek! Skurwysyn!
Dawaj telefon.
„Jedziemy z policją”?
Piękny dom. Niebieskie drzwi.
Hej!
Co to?
Spodziewałem się wsparcia, ale żeby dzwonić go gliny?
Dzwoń do Seok-dae’a.
Wszyscy za mną.
Przyjechałeś sam?
Tak. Pieniądze…
Zapłacę.
Tylko go puśćcie.
Pojebało cię?
Chodź tu.
To nie nasza jurysdykcja.
Jest tam kto?
Młody.
To tu?
Tak.
Ciężka sprawa.
Wracamy. Podjedź potem na posterunek.
Co?
Nie mamy nakazu.
Same zdjęcia nie są podstawą.
Przekażę je kryminalnym.
Przyjedź złożyć zeznanie.
Możemy dzwonić.
AHN SU-HO
Ma pokój z kradzionymi rzeczami.
Konta i narkotyki są w sejfie.
Wybrany numer jest niedostępny.
Łączymy z…
PODOBIEŃSTWO DO PRAWDZIWYCH OSÓB, MIEJSC I ZDARZEŃ JEST PRZYPADKOWE
Napisy: Filip Bernard Karbowiak