รู้ไหมทำไมพวกเธอถึงทำคณิตศาสตร์ไม่ได้
(สอบปลายภาค อีก 16 วัน)
เพราะไม่รู้เหตุผลไงล่ะ เหตุผล
ไม่รู้เหตุผล
แล้วก็เอาแต่จำสุ่มสี่สุ่มห้า
โอบอมซอก
หมดคาบแล้วถึงเพิ่งมาหรือไง
ขอโทษครับ
ยังไงก็เถอะ
ทุกคนลองไปคิดให้ดีๆ ว่า
ทำไมวันนี้ครูถึงพูดแบบนี้
หัวหน้าห้อง
ทุกคนทำความเคารพ
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณครับ
บอมซอก
ดื่มเหล้ามาเหรอ
บอมซอก
ไหวไหม
เหมือนหัวจะระเบิดเลยใช่ไหม
โอย ท้องไส้ฉันปั่นป่วนมากเลย
คือว่า…
ฉันจำช่วงท้ายๆ ไม่ค่อยได้เลย
นี่ เมื่อวานนายโคตรตลกเลย
แล้วก็ไอ้ยงจิน
นอนกับพี่สาวคนนั้นด้วยนี่นา
จริงเหรอ
เออสิ นายจำไม่ได้เหรอ
นี่ นายเป็นคนจ่ายค่าม่านรูดนี่
- ฉันเป็นคนจ่ายเหรอ - ใช่
- ไอ้หมอนี่… - เออ เขาจำไม่ได้เลย
ไปสูบบุหรี่กันเถอะ
นี่ ขอบใจที่เลี้ยงเหล้านะ
เออ เมื่อวานดื่มซะอร่อยสุดๆ เลย
(นักเรียนดีเดือด: รุ่นที่ 1)
นี่ เราอยู่กลุ่มไหน
กลุ่มหก
ฉันขอนั่งมุมในสุด
ว่าแต่โอบอมล่ะ
ยังไม่มาโรงเรียนเหรอ
- มาแล้ว - มาแล้วเหรอ
เมื่อไหร่
บอมซอก เมื่อวานพี่สาวคนนั้น ลูบต้นขานายสุดๆ เลยนี่
นี่ ฉันอยากรู้จริงๆ
- อะไร - นี่
เขาแร็ปภาษาอังกฤษไฟแลบที่คาราโอเกะด้วยนะ
เกินคาดโคตรๆ
นายเก็บกดความโกรธเอาไว้เยอะสินะ
ต้องปล่อยมาให้หมด
นั่นสิ เราต้องไปไหนกันสามคนบ้าง
นั่นสิ นายเป็นคนตั้งโต๊ะ แต่ยงจินกลับคาบไปกินหมดเลยนี่
มาคุยกันหน่อยสิ
นายเป็นอะไรไป
อะไร
ทำไมไม่รับโทรศัพท์
ฮะ
อ๋อ ฉันไม่รู้น่ะ
ทำไมพวกเขาทำงั้น
ทำไมจู่ๆ ถึงสนิทกัน
อีจองชานกับฮันแทฮุน
นั่นมันเรื่องของฉัน
อีกเดี๋ยวเราสองคนไปคุยกับซูโฮกันเถอะ
ฉันไม่มีอะไรจะพูด
หมอนั่นดูถูกฉันมาตั้งแต่แรกแล้ว
เขาไม่เคยมองคนอย่างฉัน
เป็นเพื่อนตั้งแต่แรก
เขามองฉันเป็นแค่ลูกน้อง ที่พาไปไหนมาไหนด้วยก็เท่านั้น
นี่นายกำลังนินทาฉันแล้วถูกจับได้สินะ
แล้วจะทำไม
ดื่มเลยๆ
เก่งมากๆ
มาแล้วเหรอ
โอบอมซอก
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
อือ ไม่ได้เจอกันนานนะ
- มานี่สิ มานี่ - เออ มานี่สิ บอมซอก
หมอนี่ชื่อโอบอมซอก
เพื่อนโรงเรียนเก่าฉัน
ลูกชายสส.โอจินวอน
- ใครนะ - อ๋อ
ลุงคนนึงที่เป็นสมาชิกสภาไง
อ๋อ จริงเหรอ
สุดยอด
นี่ซอฮยอน จีอัน ซูอา
เพื่อนที่โรงเรียนฉัน
นี่คังอูยอง
คนที่จะไปแข่งยูเอฟซีในอนาคต
รู้จัก "นักกายภาพบำบัดอูยอง" ใช่ไหม
ฮะ อะไรนะ นักกายภาพบำบัดอะไร
คราวหลังไปหาดูสิ
คอนเทนท์เขาคือซ้อมชกต่อยกับพวกงั่ง
ที่คิดว่าตัวเองแข็งแกร่ง
ตลกโคตรๆ เลยละ
ยินดีที่ได้รู้จัก
อือ ยินดีที่ได้รู้จัก
จริงสิ
ได้ยินมาว่านายแตกกับไอ้ยอนชีอึนกับอันซูโฮแล้ว
- อือ - เกิดอะไรขึ้น
เห็นตัวติดกันขนาดนั้นนี่นา
ก็ไอ้อันซูโฮมันมองว่าตัวเองเป็นพระราชาน่ะสิ
ไอ้อันซูโฮทำตัวน่าหมั่นไส้จริงๆ
หมอนั่นโคตรดูถูกคนอื่นเลย
เราต้องกระทืบไอ้เวรนั่นสักที
ช่างเถอะ
ขอโทษเรื่องก่อนหน้านี้ด้วยนะ
เอาละ มาชนแก้วกันเถอะ
ดื่ม!
- ดื่มๆ - ชนแก้ว!
เวรเอ๊ย ฉันก็อยากย้ายรร.เหมือนกัน
ผู้เชี่ยวชาญบางคน
หมายความว่า "ผู้เชี่ยวชาญบางคน"
ประมาณการว่า…
"คาดการณ์และประมาณการ" อะไรคะ
นี่ คุณชีอึน
อะไรเนี่ย
จะอะไรได้ คืนวันศุกร์ไง
ไปขับรถเล่นยันเช้ากัน
ขึ้นมา
น่ารักนี่
ห้อง 901
ขึ้นบันไดเถอะ คิดซะว่าออกกำลังกาย
- ให้ฉันทำงานเหรอ - ใช่ซะที่ไหน ฉันน้อยใจนะ
ทั้งหมดคือการขุนพลังกายให้นายต่างหาก
ฉันจะไปทางโน้นนะ
เอ้า ชนแก้ว
สุดยอดเลยล่ะสิ
ยองอีทำงานดีหรือเปล่า
อือ ยายนั่นมีหัวด้านการทำงานอยู่พอควรเลยละ
หัวก็ไว นิสัยก็ดี
บอมซอก
ฉันรู้สึกว่าเขาถูกอีจองชานกับฮันแทฮุนหลอกใช้
แล้วไง
เขาซื้อรองเท้ากับเสื้อผ้าให้พวกนั้นด้วย
ค่าเหล้าก็ให้บอมซอกจ่ายทั้งหมด
ช่วงนี้ตัวเขามีกลิ่นเหล้าทุกวัน
ถ้าพวกนั้นต่างหากที่ถูกโอบอมหลอกใช้ล่ะ
หมอนั่น
แค่อยากทำแบบนั้นตั้งแต่แรกแล้ว
การที่เขามาเข้าพวกกับเรา
ก็เพราะเขาอยากได้ดิบได้ดีเหมือนกัน
เพราะถ้าอยู่กับเรา เขาจะดูเป็นคนสำคัญไงล่ะ
นายคิดอย่างนั้นจริงๆ เหรอ
เสาร์อาทิตย์สนุกไหม
ยองบินพาสาวสวยมาด้วยนะ
โห ไอ้พวกทรยศ
- ฉันจะคบกับเธอละ - เฮ้ย เอาจริงเหรอ
เลิกคิดไปเองสักทีน่า ไอ้เบื๊อกเอ๊ย
นี่คือรักแท้ของฉัน
สายตาที่เจ้าหล่อนมองฉันมันแปลกๆ
เธอไม่อยากเชื่อว่านายอยู่ม.ปลายน่ะสิ
ไอ้บ้า ฉันออกจะเหมือนเด็กประถม
- มาชนกันสักตั้งไหมล่ะ - เอาจริงๆ ไหมล่ะ
ฉันติดต่อกับซอฮยอนด้วยนะ
- ตอแหลได้อีก - ซอฮยอนทำอะไรนะ
- อย่ามาตอแหล - นายเนี่ยนะ
เราส่งดีเอ็มคุยกันจริงๆ
เธอติดต่อมาก่อนด้วย เธอนัดฉันไปเจอวันเสาร์อาทิตย์
- จริงเหรอ - อือ
- บ้าน่า - แล้วเราล่ะ
- ฉันล่ะ - ฉันไม่พาเขาไปด้วยหรอก
- ไม่ๆ - ถ้างั้น
- ให้เธอพาซูอามาด้วยสิ - แล้วเราล่ะ
- ก็ได้ จะลองคุยดู - จีอัน
- ไม่เอา ไม่เอาจีอัน - เราด้วย
- ซูอา - อย่าเยอะไป สามคนพอ
- แล้วเราล่ะ - เฮ้ย รูปโปรไฟล์โคตรเด็ด
- ลองคุยดูสิ - ไว้ทีหลังดีกว่า
จริงๆ นะ
บอมซอกจะมาเลยใช่ไหม
โอย รู้แล้ว
- บอมซอก รีบมาสิ - น่าเบื่อ
ให้ตายสิ
- พูดเรื่องซูอาเหรอ - อือ
แน่นอน ขอร้องล่ะ ซูอาของฉัน
นี่ ตรงนี้วิวดีใช่ไหม
อือ ตรงนี้วิวดีจริงๆ
ร้อยล้านวอนต่อสามตารางเมตรนะ
นายต้องเลี้ยงหนักๆ สักมื้อ
- อือ สุดสัปดาห์ฉันเลี้ยงเอง - ดี
ยกเว้นแทฮุน
ฉันไม่ไปละ
เออๆ ก็ได้
ต้องมีคนคอยเก็บงานสิ
อย่าหลอกใช้บอมซอก
อะไรนะ
อย่าหาผลประโยชน์จากเขา
พูดจาเพ้อเจ้ออะไรครับ
ฉันกลัวจนไม่กล้ามาโรงเรียนแล้วนะ
ที่พวกนายซื้อรองเท้า ดื่มเหล้า
ใช้เงินบอมซอกทั้งหมดนี่นา
แม่งเอ๊ย โคตรจะมโนเลย
นี่
หมอนั่นอยากซื้อให้เอง จะให้ฉันทำยังไง
ฉันพูดแล้วนะ
ไปเถอะ กินข้าวกัน
ไม่ต้องสนใจโอบอมซอกแล้ว
อะไรนะ
แค่นี้ก็ถือว่าทำเท่าที่ทำได้แล้ว
ฉันคิดว่าบอมซอก…
ทำแบบนี้เพราะเหงา
ฉันเองก็ไม่แน่ใจ
แต่ฉันคิดอย่างนั้น
อะไร วันนี้มีเมนูอะไร
ใบงา เวรเอ๊ย
ใครจะคีบใบงาให้ฉันได้บ้าง
นี่
เฮ้ย
ทำอะไรกัน
ไม่เข้าแถวเหรอ
ไปเข้าแถว
ฉันไม่เข้าใจจริงๆ นะ
ไปเข้าแถว บอมซอก
ฉันไม่อยากเข้า
พอเถอะ
แม่งเอ๊ย
ไปกันเถอะ
แม่งเอ๊ย ให้ตายสิ
โธ่โว้ย ไอ้สารเลวนั่นโคตรมองข้ามหัวคนอื่นเลย
นี่
ไม่มีใครเอาชนะมันได้หรือไง
- อะไรนะ - ฉันจะจ่ายให้
ไม่มีใครฆ่าไอ้หมอนั่นได้บ้างเหรอ
เฮ้ย แม่ง
- อะไร - อูยอง
นี่ ฉันไปดูคลิปในช่องของเขามา
หมอนั่นโคตรเก่งเลยนะ
(ความหวังของยูเอฟซี โปรเจ็กกวาดล้างแบบใหม่)
- ต้องงี้สิ - เฮ้ย แบบนี้ได้ผลแน่
สู้ได้แน่นอน
ต่อยเก่งว่ะ
นายจะให้เท่าไร
สักล้านวอนพอไหม
วันล่ะ
วันเสาร์นี้
วันเกิดอันซูโฮ
ก็ได้
ฉันจะถ่ายทอดสด ไม่มีการตัดต่อนะ
- จะไปไหน - โรงยิม
คุ้มดีว่ะ
ว่าแต่
ได้ยินมาว่าเมื่อก่อน อูยองเคยแพ้ให้อันซูโฮไม่ใช่เหรอ
ในการแข่งขันน่ะ
แหม มันก็ผ่านมานานแล้วนี่
ตอนนี้อันซูโฮเป็นคนธรรมดา แต่หมอนั่นยังอยู่ในวงการ
คงไม่แพ้หรอกน่า
นี่
ถ้าไม่สบายใจ ก็ทำให้ม้นเสียเปรียบสิ พวกโง่
ว่าไหม
เฮ้ย ใช่เส้นนี้หรือเปล่า
อ๊ะ เดี๋ยวนะ
เอาละนะ บ้าเอ๊ย
ไม่ขาดว่ะ
ถูกแล้วละมั้ง
เวรเอ๊ย แบบนี้มันจะไม่ตายจริงๆ เหรอวะ
ไม่รู้ว่ะ ช่างมันเถอะ ปล่อยให้ตายไป
บ้าเอ๊ย
หลบไป
เป็นอะไรไหม น้อง
- ใครก็ได้เรียกรถฉุกเฉินที - กำลังโทรค่ะ
ขยับตัวได้ไหม
นี่
ไปกันเถอะ เรางานเข้าแล้ว
นี่ บอมซอก
รีบมาสิวะ
- ผมไม่เป็นไร - ไหวไหม
- ไม่เป็นไรครับ - โธ่เอ๊ย
ไปโรงพยาบาลหน่อยดีไหม
เอาละ วันนี้ครูบอกไปว่าชองซานบย็อลก็ก
เป็นผลงานประเภทไหนนะ
เธอเพิ่งมาเรียนเหรอ
ขอโทษครับ
มองมาข้างหน้า
มองมาข้างหน้า ทุกคน
เอาละ ครูจะสรุปให้เป็นครั้งสุดท้าย
แบ่งเป็นบาท
บาทละสามวรรคและท่อนสร้อย
มันเป็นผลงานที่แสดงให้เห็นลักษณะพิเศษทั่วไป
ของเพลงสมัยโครยอได้ชัดเจนที่สุด
- เข้าใจไหม - ครับ
นี่ ขานายเป็นอะไร
อ๋อ ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก
นี่
อย่ามองฉัน
มันน่าขยะแขยง
ไสหัวไป
มีอะไรกัน
เปล่า
แม่ง ตกใจหมดเลยว่ะ
มันรู้เหรอว่าเราเป็นคนทำ
บ้าน่า จะไปรู้ได้ยังไง
ไม่รู้หรอกใช่ไหม เออ จะไปรู้ได้ยังไง
ว่าแต่วันเกิดอันซูโฮคือวันมะรืนใช่ไหม
(สุขสันต์วันเกิด)
เสร็จแล้วๆ
โอเค
โธ่เอ๊ย อันซูโฮ
ถ้าไม่รถล้ม เราคงไปยางยางกันแล้ว
นี่ ถ่ายรูปหน่อยสิ
ถ่ายสวยๆ นะ
ใครเห็นคงคิดว่าเป็นวันเกิดเธอแน่ๆ
รีบถ่ายสิ เร็วเข้า
ยังไม่รับอีกเหรอ
อือ
ไอ้อันซูโฮบล็อกเบอร์นายหรือเปล่า
หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้…
อะไร
ไม่มีอะไร
เดี๋ยวสิ
อีก 30 นาทีกว่าอันซูโฮจะมา
ทำไมถึงรีบต้มซุปสาหร่ายจัง
ซุปสาหร่ายต้องต้มนานๆ ถึงจะอร่อย
เชอะ ใครบอกนาย
(ชีอึนของฉัน มองทางนี้สิ)
(โอบอมซอก: อยู่ห้องจัดปาร์ตี้เหรอ)
(อยู่ห้องจัดปาร์ตี้เหรอ)
(ฉันอยู่แถวนั้น มาเจอกันหน่อยได้ไหม)
นี่
พวกนายกับโอบอมซอกเลิกคบกันแล้วไม่ใช่เหรอ
ซูโฮบอกเธอเหรอ
(วันนี้วันเกิดซูโฮนี่)
เปล่า ก็เปล่าหรอก
ทำไม…
อยู่ๆ ถึงพูดเรื่องบอมซอก
(อย่าบอกชีอึนหรือซูโฮนะ)
(ออกมาหน่อยสิ ฉันอยากให้ของขวัญเขา)
ฮะ เปล่าๆ
ฉันไปร้านสะดวกซื้อแป๊บนะ
ไม่ได้เจอกันนานนะ
สบายดีไหม
ก็งั้นๆ
เธอสบายดีไหม
คือว่า
ตอนนั้นขอโทษนะ
นายต้องลำบากเพราะฉันรับโทรศัพท์นั่นนี่นา
ชีอึนเป็นห่วงนายมากนะ
เดี๋ยวซูโฮก็จะมาแล้ว
เข้าไปกับฉันสิ
ฉันจะเคลียร์ให้เอง
นี่
ก่อนอื่น
ฉันไม่เดือดร้อนเลยสักนิด
แล้วอย่างเธอจะทำอะไรได้
หือ
ไม่มีอะไรให้เคลียร์ แล้วเธอจะเคลียร์อะไร
เฮอะ ให้ตายสิ
นี่มันเรื่องอะไร
นี่ ถ้าไปตรงนั้น…
เกมเขาไม่คำนวณกันหรอกนะ ดูๆ
ฉันบอกแล้วไงว่าเกมไม่ใช่การเรียน
ไปทางนั้นทำไม เอามา
ว่าแต่ยองอีคลานไปไหนหรือไง
ทำไมไม่มาสักที หิวจะตายแล้ว
เอาไว้เป่าเค้กทีหลังก็ได้
เรากินกันก่อนดีไหม
นายนี่มัน
ไอเดียดีจริงๆ ให้ตายสิ
ใช้ได้เลย
- ฉันจะลองโทรไปหายองอีนะ - เออ
หมายเลขที่ท่านเรียก
ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ กรุณาฝากข้อความหลังเสียงสัญญาณ…
นี่ นายรู้ไหมใช่ว่า ถ้าเอาพิซซ่าที่เย็นแล้วมาอุ่นจะโคตรอร่อย
แซ่บลืมแน่นอน
เตรียมใจไว้ได้เลย
(บอมซอก: 18-3 ถนนบอมโกเก คังนัม โซล)
(เลิกเมินเบอร์ฉันแล้วมาให้ไว)
อย่ามองฉัน มันน่าขยะแขยง
นี่ๆ ตอนนี้ยองอีไม่ใช่ปัญหาละ
นี่ พวกนายกับโอบอมซอก เลิกคบกันแล้วไม่ใช่เหรอ
ฉันไปร้านสะดวกซื้อแป๊บนะ
นี่ รีบมาเร็วๆ มานั่งเร็ว
กลิ่นหอมสุดๆ แม่เจ้าโว้ย
(ของขวัญวันเกิดนาย)
เฮ้ยๆ ชีสโคตร…
จริงๆ นะ
นายกินไปก่อนเลย
ก็ได้
ฉันอยากกินไก่ด้วยแต่จะอดใจไว้แล้วกัน
เข้าใจไหม ให้ตายสิ
(ฉันกำลังไป รอก่อน)
(ลบแปดข้อความ)
(ปิดกั้น "บอมซอก" แล้ว)
(เลื่อนเพื่อปิดเครื่อง)
- ไปร้านสะดวกซื้อแป๊บนะ - อยู่ๆ ก็ไปเนี่ยนะ
นี่
รีบมานะ
ฉันรอเกินห้านาทีไม่ได้ ฉันพูดจริง
ฉันจะรีบมา
กินไปก่อนเลย
โคตรอยากบุหรี่เลยว่ะ
อันซูโฮไม่รับโทรศัพท์ฉัน
แต่พอส่งรูปเธอไป หมอนั่นก็บอกว่าจะมาทันที
นี่ หุบปาก
กลิ่นปากเหม็นอย่างกับขี้
นี่
ฉันมีอะไรสงสัย
เธอคบกับอันซูโฮเหรอ
เวรเอ๊ย พูดจาไร้สาระอะไรวะ
ก็มันจริงนี่ ความสัมพันธ์คนเราน่ะ
ให้อะไรไปก็ต้องได้รับอะไรตอบแทน
เธอไม่มีบ้านแล้ว อันซูโฮก็เลยเธอพักที่บ้านเขา
แถมยังให้งานพาร์ทไทม์ทำด้วย
ฉันเลยอยากรู้ว่าเธอให้อะไรเขาไง
ปากหมาชะมัด
ยุทธการที่เทอร์มอพิลี
นักรบสปาร์ตาเปิดฉากการต่อสู้ในหุบเขาแคบๆ
เพื่อเอาชนะความแตกต่างด้านกำลังพล
ในการต่อสู้แบบหนึ่งต่อหลายคน
ต้องใช้ภูมิลักษณ์ให้เกิดประโยชน์
อะไรกันเนี่ย
ชีอึน
โห บ้าเอ๊ย ไม่ได้เจอกันโคตรนานเลยว่ะ ยอนชีอึน
อะไรกัน แล้วซูโฮล่ะ
โคตรดีใจที่ได้เจอเลย
- ไปกันก่อนเถอะ - ฮะ
บ้าเอ๊ย
มัวทำอะไร ไปจับมันมา
นี่อะไร
แล้วอันซูโฮล่ะ
ให้ตายสิ
ไปก่อนเลย
ฉันจะแจ้งตำรวจให้นะ
ไอ้สารเลวเอ๊ย
- เฮ้ย รีบไปเร็ว - บ้าเอ๊ย
รีบจับตัวมันมา
รีบมาตรงที่ฉันอยู่ด่วนเลยค่ะ
ฉันคิดว่าน่าจะเกิดเรื่องฉิบหายแล้วไงคะ
- เฮ้ย - ค่ะ
ตอนนี้พวกมันก็กำลังไล่ตามมาค่ะ ใช่
จะไปไหน ไอ้เวรเอ๊ย
เฮ้ย ยอนชีอึน
ไอ้สารเลว
ไอ้เวรนี่
โอ๊ย เจ็บนะโว้ย
นี่
เฮ้ย เดี๋ยวก่อน
เดี๋ยวก่อนสิ
รอเดี๋ยว
โห สุดยอดเลย
นี่มันอะไรกัน
จะข้ามฉันไปหรือไง
นายเป็นเพื่อนจอนยองบินเหรอ
คิดว่ามีอาวุธแล้วจะชนะได้หรือไง
ใช้อาวุธงั้นเหรอ ไอ้สารเลว
ขี้ขลาดชะมัด
พอได้แล้ว
ปล่อยเขาไป
- อะไรนะ - ยอนชีอึนไม่เกี่ยวด้วย
ปล่อยเขาไปได้แล้ว
เล่นงานแค่อันซูโฮก็พอ
นั่นมันปัญหาของนาย
แต่หมอนี่มีปัญหากับฉัน
เวรเอ๊ย ฉันบอกให้พอได้แล้วไง
บ้าไปแล้วหรือไงวะ ให้ตายสิ
เฮ้ย
ทำไม
ทุกคนมาที่นี่เพื่อช่วยนายนะ ไอ้เวร
ยอนชีอึนเป็นเพื่อนนาย…
แต่เราไม่ใช่งั้นเหรอ
- ฉันบอกแล้วใช่ไหม - ต้องอย่างนั้น
- ฆ่ามันไปเลย - หัดเจียมตัวซะบ้าง
ไอ้สารเลวเอ๊ย
ตีอีกสิวะ ไอ้เวร
โคตรกระจอกเลย
ไอ้สารเลว ไอ้ชาติหมาเอ๊ย
เฮ้ย แทงไปเลยดีกว่า
นี่ โอบอมซอก
มานัดวันถ่ายทอดสดอัดอันซูโฮกันใหม่เถอะ
ฉันอุตส่าห์โปรโมตให้พี่ๆ ฟังไปหมดแล้ว
แล้วก็โอนค่าจ้างวันนี้มาด้วยล่ะ
เราจัดการได้คนนึงนี่
บ้าเอ๊ย
ไอ้ห่านี่มองเราเป็นพวกกระจอกสุดๆ เลยสินะ
ฉันยังเจ็บคางอยู่เลย
คางโว้ย คาง ไอ้เวร
กระทืบมันอีกสิวะ บ้าเอ๊ย
เฮ้ย
นังบ้านั่นเรียกตำรวจแล้ว
เร็วเข้า เร็ว
บ้าเอ๊ย รีบเผ่นกัน
- รอฉันด้วย - แม่งเอ๊ย
นี่
แกคิดว่าตัวเองชนะใช่ไหม
นี่ ยอนชีอึน
ชีอึน
(สัญลักษณ์ ตัวละคร ชื่อสถานที่ ชื่อกลุ่ม เหตุการณ์)
(เรื่องราวที่บรรยายในผลงานนี้เป็นเรื่องแต่ง)
(หากตรงกับเหตุการณ์จริงใดๆ)
(ถือว่าเป็นเรื่องบังเอิญทั้งสิ้น)
คำบรรยายโดย พิมพ์กมล บัวหลวง