- เพื่อนเหรอครับ - ค่ะ
อธิบายเรื่องที่เล่ามาเมื่อกี้ ให้ฟังอีกครั้งได้ไหมคะ
มีเด็กคนนึงที่ชื่อว่าโอบอมซอก
เขาเรียนโรงเรียนม.ปลายบย็อกซัน
- โอบอมซอกเหรอ - ค่ะ
เขาเรียกฉันให้ออกมาหาที่ร้านกาแฟ
แต่เขาไม่ได้อยู่คนเดียว…
ยองอี
อ้าว นายโอเคไหม
เป็นอะไรไหม น้อง
เด็กคนอื่นๆ หายไปไหนแล้ว
ผมอยู่ที่นั่นคนเดียวครับ
น้องคะ
ไม่เป็นไรนะ พูดมาตามตรงเถอะ
ไม่ต้องกังวล
ผมอยู่คนเดียวครับ
นี่ อะไรของนาย
เรื่องวันนี้
อย่าบอกซูโฮเด็ดขาดนะ
อะไรนะ
(สุขสันต์วันเกิด)
นี่ ยอนชีอึน
ชีอึน
บอมซอก
อือ
ตอนนี้พอได้แล้วนะ
อย่าแตะต้องซูโฮ
(นักเรียนดีเดือด: รุ่นที่ 1)
(การหารตัวเลขสามหลักและสองหลัก)
ผมก็แค่ถามว่าตอนที่ลูกเจ็บตัว
คุณไปทำอะไรอยู่ที่ไหน
มันแย่ขนาดนั้นเลยหรือไง
คุณยุ่งคนเดียวเหรอ
ตอนที่คุณออกไปฝึกนักกีฬา ออกไปแข่ง
คิดว่าฉันพักผ่อนอยู่บ้านเฉยๆ หรือไง
ไหนบอกว่ามาลองพยายามกันไง
ไหนบอกว่าจะเลี้ยงลูกให้ดีด้วยกันไง
คุณขอมีลูกเพราะจะรับผิดชอบ…
ก็ตอนนั้นผมไม่รู้นี่
ผมก็นึกว่าเด็กจะโตไปเอง
ใครจะไปรู้ว่านิดๆ หน่อยๆ ก็เจ็บตัวแล้ว
ชีอึน
ชีอึน เปิดประตูสิ มาคุยกับพ่อหน่อย
ชีอึน เปิดประตูหน่อยนะ
ชีอึน
ชีอึน เปิดประตูหน่อย คุยกับพ่อหน่อยนะ
ยอนชีอึน
พ่อกับแม่ไม่ได้ทะเลาะกันนะ เราแค่คุยกันเฉยๆ
ชีอึน
ชีอึน ยอนชีอึน
ชีอึน
พ่อไม่ว่าอะไรหรอก
พูดมาตามตรง
คราวที่แล้วที่หน้าเป็นแผล
ก็ฝีมือพวกนั้นเหรอ
ผมพูดจริงครับ
ผมตกบันได
ก็บอกให้พูดความจริงมาไง
แกไปที่นั่นทำไม
แค่ไปเฉยๆ ครับ
แกจะย้ายรร.ทันทีหลังออกจากรพ.
รู้เอาไว้แล้วกัน
ไม่เอาครับ
ให้ตายสิ
แกเป็นอะไรของแก
พ่อลำบากเลี้ยงแกมาคนเดียว
- ทำไมถึงไม่ฟังที่พ่อพูด - พ่อครับ
ผมอยากรู้เรื่องนี้มานานแล้ว
พ่อสนใจผมมากขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ
อะไรนะ
เปล่าครับ
(พิธีลงนามความร่วมมือ ด้านนวัตกรรมการศึกษาแห่งอนาคต)
ว่าไง
คุณบอมซอกอยู่ที่บ้านครับ
เป็นยังไงบ้าง
ผมปิดปากสน.ซอโชเอาไว้แล้ว
ส่วนฝั่งโรงเรียน ผมก็โทรคุยกับหัวหน้าฝ่ายด้วยตัวเองแล้วครับ
คุณนายไปเกาะเชจู
จับตาดูเขาอยู่ที่บ้านให้ดี
เขาอาจก่อเรื่องอีกก็ได้
หาข้อมูลรร.ที่ฟิลิปปินส์ด้วย
เขาจะย้ายไปเรียนที่นั่นทันที
ครับ
รู้ได้ยังไงครับ
เลขาพัค
บอกว่าคุณน่าจะอยู่ในนั้นครับ
ผมหมายถึงเรื่องเมื่อวาน
สถานีตำรวจติดต่อมาครับ
ยอนชีอึน
นักเรียนคนนั้นให้ปล่อยเรื่องนี้ผ่านไป
เขาเป็นเพื่อนคุณไม่ใช่เหรอครับ
"พวกเขาเรียกร้องอะไรจากการประท้วง"
นั่นคือสิ่งที่สำคัญ
นี่ ปลุกเขาหน่อย
- ทุกคนตื่นได้แล้ว - ซูโฮ
อันซูโฮ
วันนี้เรียนไปถึงไหนแล้ว
ไม่มีใครตอบได้เลย
หัวหน้า เราเรียนถึงหน้าไหนแล้ว
หน้า 100 เรื่องสนธิสัญญาเกาะคังฮวาครับ
งั้นเหรอ ถ้างั้น…
เปิดไปที่หน้า 109
มาเรียนเรื่องการเคลื่อนไหว ของชาวไร่ทงฮักกัน
การเคลื่อนไหวของชาวไร่ทงฮัก
เพื่อจะเรียนรู้เรื่อง การเคลื่อนไหวของชาวไร่ทงฮักนั้น
กลุ่มชาวไร่ทงฮัก…
(อันซูโฮ - โทรศัพท์มือถือ)
(ที่บ้านเกิดเรื่อง ฉันจะไปโรงเรียนไม่ได้สักพัก)
ทำไมเมื่อวานเธอไม่กลับบ้าน
โทรไปก็ไม่รับเลย
ทำไม
จะซ่อนกล้องแกล้งฉลองวันเกิดฉันไปถึงไหน
ตอนนี้ก็ยังแกล้งกันอยู่เหรอ
นี่ หยุดได้แล้ว ไม่สนุกเลย
ฉันไม่ได้แกล้งสักหน่อย
เมื่อวานขอโทษนะ
(อีกหนึ่งวันก่อนสอบปลายภาค)
- เฮ้ย - บ้าเอ๊ย
ไปสูบบุหรี่กันเถอะ
ทำไมโอบอมซอกไม่มาโรงเรียน
ไม่รู้สิ
ไม่ได้ติดต่อไปเหรอ
พวกนายสนิทกันโคตรๆ นี่
มือถือเขาปิดเครื่อง
นายรู้ไหม
ถ้าติดต่อเขาได้ บอกให้จ่ายค่าซ่อมมาด้วยล่ะ
อือ ได้…
ฮะ
ค่าซ่อมอะไร
ค่าซ่อมรถฉันแปดแสนวอน
ถ้าไม่จ่าย พวกนายลงโลงหมดทุกคนแน่
ตอบ
อือ
(จองชาน)
หมายเลขที่ท่านเรียก…
เวรเอ๊ย บอมซอก รับโทรศัพท์หน่อยสิ
เราต้องเล่นอันซูโฮกันนะโว้ย
นี่ ว่าแต่ทำไมยอนชีอึนไม่มาโรงเรียน
ตายไปแล้วหรือเปล่าวะ
- วันนั้นยองบินทำเกินไปนะ - นี่
พวกนายอย่ามาเวอร์น่า
ถ้ามันตาย ครูประจำชั้นคงบอกให้ไปงานศพแล้ว
แม่งเอ๊ย
เดี๋ยวๆ
โอบอมซอกโทรไปหานาย
แต่นายไม่รับ
เขาเลยพาผู้หญิงคนนั้นไป
เพื่อเรียกให้นายออกมา
อะไรนะ
คือ…
เด็กผู้หญิงที่อยู่บ้านเดียวกับนายน่ะ แต่ว่า…
อยู่ๆ คนที่โผล่มากลับเป็นยอนชีอึน ไม่ใช่นาย
- แล้วไงต่อ - แล้วก็
ยองบินมีเพื่อนคนนึง โอบอมซอกจ่ายเงินจ้างหมอนั่น
ให้ซ้อมนาย
โอบอมซอกเป็นคนทำทุกอย่าง เราแค่ยืนดูเฉยๆ จริงๆ
มีอะไร
ชีอึนอยู่โรงพยาบาลไหน
วันนี้เขาออกจากรพ.แล้ว
ขอโทษนะ เป็นเพราะฉันแท้ๆ
นี่
ชีอึนบอกฉันว่ายังไงก็ต้องปิดเป็นความลับกับนาย
อย่าก่อเรื่องล่ะ
ใครครับ
มาส่งอาหารครับ
อือ ทำไมเหรอ
"ทำไม" อะไรของนาย
ฉันคอแห้ง ขอน้ำกินหน่อย
ไง
สบายดีไหม
อือ
มีเรื่องอะไร
ไม่มีอะไร
แค่ผ่านมาเลยแวะมาหา
นายเป็นอะไรไหม
อะไร
พรุ่งนี้จะไปรร.ใช่ไหม
มีสอบปลายภาคนะ
อือ
ต้องไปอยู่แล้ว
ดี อือ
เจอกันพรุ่งนี้นะ
มันอยู่ข้างในเหรอ
ครับ
แก ไอ้เด็กเปรต
ไอ้ปรสิตเอ๊ย
แก
บอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าทำให้ฉันเสียหาย
แกมีปัญหาอะไร
ฮะ มีปัญหาอะไรของแก!
ไอ้เวรตะไล
ฉันบอกให้แก…
หายใจอยู่เฉยๆ ทำตามที่ฉันพูด
แล้วทำตามที่สั่งแต่โดยดีใช่ไหม
มันยากนักหรือไง
มันยากขนาดนั้นเหรอ
ไอ้สารเลว
ไอ้ระยำเอ๊ย
ไม่อยากจะเชื่อเลย ให้ตายสิ
แก
ไปเรียนต่อต่างประเทศ
จะเล่นยาแล้วไปตายห่าอยู่ที่ไหนก็ตามใจแก
อย่าไปปากมากที่ไหนว่าเป็นลูกฉัน
เข้าใจไหม
เฮ้ย
จับตาดูไอ้เด็กเวรนี้ให้ดี
ใครขอให้เลี้ยงล่ะ
คุณบอมซอก
ปล่อย เวรเอ๊ย
บอกให้ปล่อยไงวะ
- ให้พาไปไหนครับ - ออกรถไปก่อนเลยครับ
(สายที่ไม่ได้รับ - ซูโฮ)
(ซูโฮ - ข้อความ)
(รับสายซะ ก่อนฉันจะฆ่าเพื่อนนายตายหมด)
เดี๋ยวก่อนสิ
ฉันบอกแล้วไง
เรียกโอบอมซอกมา
บอกแล้วไงว่าฉันไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน
ฉันติดต่อเขาไม่ได้จริงๆ
งั้นก็ต้องโดนแบบเดียวกัน
(บอมซอก)
นายอยู่ไหน
ฉันถามว่าอยู่ไหน ไอ้เวร
ทำไม
โอบอมซอก
หยุดซ่อนตัวได้แล้ว
(โอบอมซอก)
ว่าไง
เล่นงานอันซูโฮซะ
ฉันจะจ่ายให้
(ท็อปคลาส เอ็มเอ็มเอยิม)
ฮัลโหล
อือ
นายได้คุยกับซูโฮไหม
อือ
เมื่อกี้เขาแวะมาบ้านฉันแป๊บนึง
ซูโฮรู้เรื่องวันนั้นหมดแล้ว
อะไรนะ
ตอนนี้เขายังไม่มาทำงานพาร์ตไทม์ โทรไปก็ไม่รับด้วย
เขาไม่ได้พูดอะไรกับนายเหรอ
หรือว่า
เขาคงไม่ได้ไปหาโอบอมซอกหรอกใช่ไหม
ฉันจะลองโทรไปก่อนแล้วกัน
ถ่ายหนังกันหรือไง
พวกนายมันบ้านี่หว่า
ทำอะไรกัน
โอบอมซอกล่ะ
ไม่ได้เจอกันนานนะ
ถ้าจะระบายอารมณ์ ก็มาลงที่ฉันสิ
ไปยุ่งกับคนที่อยู่เฉยๆ ทำไม
พวกเขาทำอะไรผิดงั้นเหรอ
ฉันขอโทษ
เรื่องที่ทำให้นายเสียใจ
ฉันขอโทษแล้ว…
นายก็ขอโทษชีอึนกับยองอีด้วยล่ะ
ฉันไม่อยาก
ฉันไม่มีอะไรจะขอโทษพวกเขา
ขอโทษพวกเขาเถอะ
ก็บอกว่าไม่อยากไง
งั้นก็โดนอัดซะ
จนกว่าจะได้สติ
นี่ อันซูโฮ
อ๋อ
ขึ้นสังเวียนมา
นายจ่ายเงินให้ไอ้หมอนี่จริงๆ เหรอ
ให้เขาซ้อมฉันเนี่ยนะ
นายมันก็โคตรน่าสงสารเลยว่ะ
รอเดี๋ยวนะ ขอฉันติดเครื่องก่อน
ยังออกกำลังกายประจำสินะ
ใครเห็นคงคิดว่ายังอยู่ในวงการ
นายจำตอนที่โดนฉันกระทืบยับไม่ได้สินะ
ขึ้นมา
เอาละ
ขอบคุณที่รอกันนะครับ พี่ๆ ผู้ชม
ผมเล่าให้ฟังแล้วใช่ไหมครับว่า ผมเคยแพ้ยับตอนม.ต้น
วันนี้ผมจะแก้มือ…
โดยการประชันกับหมอนั่นอย่างเป็นทางการครับ
วันทยหัตถ์
ขอภาพสวยๆ หน่อยนะ
- รู้ไหม - ได้โปรดล่ะ
อูยอง เรามีแค่นายแล้วนะ อูยอง
ไปขอพ่อเถอะ
ข้างซ้ายใช่ไหม ที่เจ็บน่ะ
ใช่แล้วจะทำไม ไอ้เวร
ข้างหลัง
- อูยอง! - เฮ้ย อูยอง
แก้มือให้ได้สิวะ
ต้องอย่างนั้น
อูยองเก่งมาก
พกดวงมาด้วยนี่หว่า
หุบปาก ไอ้สารเลว
- ใช่ - นั่นแหละ ต่อย
- สวย - ดีมาก เยี่ยม
ต้องอย่างนี้สิ อูยอง
- เล่นมันเลย - ฆ่ามันซะ
ไอ้สารเลว
เฮ้ย ไอ้เวรเอ๊ย
โห แม่งเอ๊ย
บ้าเอ๊ย
- ให้ตายเถอะ - ไอ้หมอนี่สุดยอดเลย
นี่
แกว่าใครน่าสงสาร ไอ้สารเลว
ว่าไง
พูดแบบเมื่อกี้อีกสิวะ
แกคิดว่าตัวเองเป็นใคร…
ถึงได้มองคนอื่นด้วยสายตาแบบนั้น
ดูถูกกันแบบนั้น
นี่
ได้สติสักทีเถอะ
หยุดโทษคนอื่นได้แล้ว บอมซอก
นี่
เลิกเรียกชื่อฉันสักที ไอ้เวร
ไอ้ระยำ เวรเอ๊ย
บ้าเอ๊ย เราไปร่วมวงกันเถอะ
- สารเลวเอ๊ย - ไอ้บ้านี่
ไอ้เวร
ไอ้ชาติชั่ว ไอ้สารเลว
คุณบอมซอก
โอบอมซอก
เฮ้อ แม่งเอ๊ย
ไปกันเถอะครับ
โธ่โว้ย อย่ามาแตะต้องฉัน
รีบไปกันเถอะครับ
ปล่อยน่า ให้ตายสิ
บอกให้ปล่อยไงวะ ไอ้สารเลวเอ๊ย
นี่ อันซูโฮ
อันซูโฮ
ไอ้หมอนี่ไม่หายใจว่ะ
อะไรนะ
นี่ อันซูโฮ
เวรแล้ว
พวกนายคือสองคนสุดท้ายที่แตะต้องเขา
ถ้าไปตอนนี้ เรื่องจะยิ่งยุ่ง
ฉันจะจัดการให้เอง อยู่เฉยๆ ไว้
ซูโฮ
ซูโฮ มองฉันหน่อยสิ
ไปกันเถอะครับ
- ไปกันเถอะ พอแล้ว - ปล่อย
คุณบอมซอก
รีบพาตัวเขาออกไปสิวะ
ซูโฮ ซูโฮไม่ลืมตา
ซูโฮไม่…
เดี๋ยวก่อน
เดี๋ยว
ชีอึน
ซูโฮล่ะ
เขาไม่อยู่ที่นี่
ไม่รับโทรศัพท์เลยด้วย
หมอนั่นไปไหนกันแน่เนี่ย
(สัญลักษณ์ ตัวละคร ชื่อสถานที่ ชื่อกลุ่ม เหตุการณ์)
(เรื่องราวที่บรรยายในผลงานนี้เป็นเรื่องแต่ง)
(หากตรงกับเหตุการณ์จริงใดๆ)
(ถือว่าเป็นเรื่องบังเอิญทั้งสิ้น)
คำบรรยายโดย พิมพ์กมล บัวหลวง