1
00:00:35,600 --> 00:00:36,440
‎ช่วยด้วย!

2
00:01:43,120 --> 00:01:45,920
‎ไม่ได้วัดตัวเขาเหรอ แบบนี้ไม่ใช่แล้ว

3
00:01:46,640 --> 00:01:47,640
‎งอขาเขาดีไหมครับ

4
00:01:49,040 --> 00:01:50,240
‎ขายาวแบบนี้ไม่ไหวหรอก

5
00:01:50,320 --> 00:01:52,480
‎บ้านพิชเลอร์คงไม่มีเงินซื้อโลงสั่งทำแน่

6
00:01:54,680 --> 00:01:55,760
‎เดี๋ยวฉันจัดการเอง

7
00:02:18,360 --> 00:02:21,440
‎คุณพิชเลอร์ ฉันหวังว่าคุณจะไม่ถือสาฉันนะ

8
00:02:22,880 --> 00:02:24,360
‎ไม่เลย

9
00:02:24,440 --> 00:02:27,000
‎ตอนนี้ส่วนสูง 15 เซนต์จะไปมีประโยชน์อะไรล่ะ

10
00:02:41,200 --> 00:02:43,560
‎(NETFLIX ขอเสนอ)

11
00:03:33,160 --> 00:03:35,560
‎(บลูม)

12
00:04:03,160 --> 00:04:04,040
‎อรุณสวัสดิ์

13
00:04:06,040 --> 00:04:06,920
‎อรุณสวัสดิ์

14
00:04:09,600 --> 00:04:11,000
‎คุณกลับมาเมื่อไหร่

15
00:04:12,160 --> 00:04:13,000
‎ดึกๆ

16
00:04:14,040 --> 00:04:15,480
‎คุณหลับไปแล้ว

17
00:04:17,120 --> 00:04:18,320
‎เหนื่อยไหมคะ

18
00:04:19,520 --> 00:04:21,640
‎อืม เหนื่อยและก็…

19
00:04:24,000 --> 00:04:25,080
‎ซับซ้อน

20
00:04:28,640 --> 00:04:29,560
‎ผมคิดถึงคุณ

21
00:04:36,400 --> 00:04:37,280
‎ตื่นได้แล้ว

22
00:04:39,680 --> 00:04:42,560
‎- แต่หนูยังไม่อยากตื่นนี่แม่
‎- ตื่นเร็ว ตื่นๆ

23
00:04:51,200 --> 00:04:52,720
‎โทรแค่เบอร์นี้นะ

24
00:04:53,440 --> 00:04:54,840
‎ใจเย็นๆ

25
00:04:55,520 --> 00:04:56,640
‎ไว้จะโทรไป

26
00:04:58,280 --> 00:05:00,440
‎- ใครคะนั่น
‎- เรื่องงานน่ะ

27
00:05:00,520 --> 00:05:01,400
‎มือถือนั่นอะไรน่ะ

28
00:05:02,160 --> 00:05:03,920
‎ผมแค่เปลี่ยนเคสน่ะ

29
00:05:06,720 --> 00:05:07,720
‎ฉันไปอาบน้ำก่อนนะ

30
00:05:19,760 --> 00:05:21,240
‎(ตำรวจ)

31
00:05:23,280 --> 00:05:25,400
‎แม่ แค่ขนมปังปิ้งยังไหม้ได้ไง

32
00:05:25,480 --> 00:05:29,440
‎- มันคือศิลปะหรอกลูก
‎- พอเถอะ เรื่องแบบนี้ให้ปู่ทำดีกว่า

33
00:05:30,320 --> 00:05:31,440
‎เราต้องไปแล้วทิม

34
00:05:31,520 --> 00:05:34,360
‎คาบแรกเรียนพละ หนูต้องไปเปลี่ยนชุดอีก

35
00:05:36,400 --> 00:05:37,760
‎- บ๊ายบายนะลูก
‎- บายค่ะพ่อ

36
00:05:37,840 --> 00:05:39,040
‎- บาย
‎- บาย

37
00:05:39,120 --> 00:05:42,440
‎- เอาละ แซนด์วิชล่ะ
‎- ครับ

38
00:05:42,520 --> 00:05:43,800
‎- การบ้านล่ะ
‎- ครับ

39
00:05:43,880 --> 00:05:45,000
‎- อินซูลินล่ะ
‎- ครับ

40
00:05:45,080 --> 00:05:47,040
‎- ใช่
‎- ตูม!

41
00:05:49,160 --> 00:05:50,520
‎- โชคดีนะ
‎- บายฮะ!

42
00:05:54,560 --> 00:05:55,800
‎คุณไม่ได้โกนหนวดนี่

43
00:05:55,880 --> 00:05:56,960
‎ไว้ผมค่อยโกน

44
00:05:57,760 --> 00:06:00,000
‎เพื่อนร่วมงานผมไม่บ่นหรอก

45
00:06:04,520 --> 00:06:05,560
‎สวัสดีครับพ่อ

46
00:06:05,640 --> 00:06:07,320
‎- อรุณสวัสดิ์
‎- อรุณสวัสดิ์ค่ะ

47
00:06:17,960 --> 00:06:19,360
‎บ้าบอทั้งคู่เลย

48
00:06:19,440 --> 00:06:20,400
‎อร่อย

49
00:06:55,720 --> 00:06:56,560
‎มาร์ค

50
00:07:02,400 --> 00:07:03,280
‎มาร์ค

51
00:07:07,400 --> 00:07:08,400
‎มาร์ค!

52
00:07:10,600 --> 00:07:13,120
‎มาร์ค! ให้ตายสิ!

53
00:07:29,920 --> 00:07:31,480
‎ไม่นะ!

54
00:08:12,440 --> 00:08:14,000
‎(ตำรวจ)

55
00:08:21,160 --> 00:08:22,160
‎คืบหน้ายังไงบ้าง

56
00:08:27,520 --> 00:08:29,600
‎นึกว่าคุณไปพักร้อนแล้วซะอีก

57
00:08:30,720 --> 00:08:31,560
‎พักร้อนเหรอ

58
00:08:31,640 --> 00:08:33,640
‎เขาเพิ่งยื่นขอลาพักแบบเร่งด่วนไปเมื่อวาน

59
00:08:36,520 --> 00:08:38,680
‎คงจะเซอร์ไพรส์คุณมั้ง

60
00:08:40,480 --> 00:08:41,840
‎ฉันไม่ชอบเรื่องเซอร์ไพรส์

61
00:08:44,480 --> 00:08:45,680
‎ก็ไม่รู้เหมือนกัน

62
00:08:56,280 --> 00:08:58,000
‎ผมเสียใจด้วยนะครับคุณบลูม

63
00:09:00,680 --> 00:09:03,160
‎เราช่วยอะไรเขาไม่ได้แล้ว

64
00:09:07,400 --> 00:09:09,080
‎สามีคุณเสียแล้วครับ

65
00:09:52,400 --> 00:09:53,880
‎บลูม ผมเสียใจด้วย

66
00:09:53,960 --> 00:09:55,640
‎- มาร์ค…
‎- ใช่

67
00:09:58,360 --> 00:09:59,280
‎มาเถอะ

68
00:10:30,240 --> 00:10:31,360
‎จะทำอะไรน่ะ

69
00:10:31,880 --> 00:10:33,440
‎ห้ามคนอื่นนอกจากฉันแตะต้องเขา

70
00:10:34,120 --> 00:10:35,800
‎มาร์คคงไม่อยากให้เป็นแบบนี้หรอก

71
00:10:35,880 --> 00:10:37,760
‎มีหลายเรื่องที่มาร์คไม่อยากให้เป็น

72
00:10:37,840 --> 00:10:40,120
‎เช่นเรื่องตายไง เขาคงไม่อยากตายหรอก

73
00:10:40,200 --> 00:10:41,760
‎กับคนแปลกหน้ามันไม่เหมือนกันนะ

74
00:10:41,840 --> 00:10:43,920
‎เรซ่า รู้ไหมว่าฉันชอบคุณตรงไหน

75
00:10:44,600 --> 00:10:46,160
‎ที่คุณเงียบไง

76
00:11:28,520 --> 00:11:30,080
‎คุณสัญญาแล้ว!

77
00:11:36,600 --> 00:11:37,440
‎คุณ…

78
00:11:45,960 --> 00:11:47,520
‎กลับมาเถอะนะ

79
00:11:50,960 --> 00:11:52,640
‎ฉันต้องการคุณ

80
00:11:55,040 --> 00:11:57,240
‎ฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคุณ

81
00:11:57,760 --> 00:12:01,240
‎ฉันอยู่ไม่ได้แน่ ถ้าไม่มีคุณ

82
00:12:35,240 --> 00:12:37,840
‎ยามที่คนใกล้ชิดเรา

83
00:12:37,920 --> 00:12:42,120
‎ถูกพรากจากเราไปอย่างไร้เหตุผล

84
00:12:43,320 --> 00:12:47,440
‎เรามักจะถามคำถามเดียวกันกับตัวเอง
‎ตามที่เรามีสิทธิ์ถาม

85
00:12:48,480 --> 00:12:50,320
‎พระเจ้าทรงให้เกิดเรื่องเช่นนี้ได้อย่างไร

86
00:12:51,240 --> 00:12:53,080
‎คำตอบอยู่ในไบเบิล

87
00:12:55,200 --> 00:12:57,360
‎จอห์น 14:14

88
00:12:57,960 --> 00:12:59,120
‎“โธมัสพูดว่า…

89
00:12:59,200 --> 00:13:03,680
‎'ในเมื่อเราไม่ทราบว่าพระองค์จะไปไหน
‎แล้วเราจะทราบทางได้อย่างไร'"

90
00:13:03,760 --> 00:13:04,760
‎(ตำรวจ)

91
00:13:04,840 --> 00:13:09,880
‎"พระเยซูกล่าวกับเขาว่า
‎'เราคือหนทาง ความจริง และชีวิต'

92
00:13:10,400 --> 00:13:13,440
‎'ไม่มีผู้ใดมาถึงพระบิดาได้นอกจากจะผ่านเรา'

93
00:13:13,520 --> 00:13:17,280
‎'ถ้าพวกเจ้าได้รู้จักเราแล้ว
‎เจ้าก็จะรู้จักพระบิดาของเราด้วย'"

94
00:13:26,640 --> 00:13:27,640
‎พ่อเสียใจด้วย

95
00:13:29,480 --> 00:13:30,480
‎พ่อเสียใจด้วย

96
00:13:31,480 --> 00:13:32,600
‎พ่อเสียใจด้วย

97
00:13:41,600 --> 00:13:42,440
‎บลูม

98
00:13:43,320 --> 00:13:47,040
‎ถ้าคุณต้องการอะไร
‎ไม่ว่าอะไรก็ตาม โทรหาผมได้เลยนะ

99
00:13:48,360 --> 00:13:49,280
‎ได้ทุกเมื่อ

100
00:13:49,360 --> 00:13:51,880
‎ตามหาคนขับรถโรเวอร์คันนั้นสิ
‎นั่นแหละที่ฉันต้องการ

101
00:13:55,080 --> 00:13:57,120
‎เราจะหาเขาเจอ ผมสัญญา

102
00:14:03,400 --> 00:14:05,400
‎ที่นี่มันถูกพระเจ้าทอดทิ้ง

103
00:14:06,200 --> 00:14:08,440
‎มันพรากทุกสิ่งที่เรารักไป

104
00:14:10,000 --> 00:14:11,920
‎ที่นี่มันถูกพระเจ้าทอดทิ้ง

105
00:14:12,000 --> 00:14:13,560
‎ไม่เป็นไรค่ะคุณไทเล

106
00:14:14,200 --> 00:14:15,280
‎ผมขอโทษ

107
00:14:16,280 --> 00:14:17,720
‎มาเถอะแกร์ด้า กลับบ้านกัน

108
00:14:17,800 --> 00:14:20,560
‎หนูชื่อเนล่า ไม่ใช่แกร์ด้า

109
00:14:22,560 --> 00:14:23,640
‎อ๋อ จริงสินะ

110
00:14:23,720 --> 00:14:25,040
‎จริงสิ

111
00:14:26,560 --> 00:14:27,680
‎โทษที

112
00:14:28,320 --> 00:14:29,600
‎ที่นี่มันถูกพระเจ้าทอดทิ้ง

113
00:14:31,000 --> 00:14:34,960
‎เราเสียลูกสาวไปตอนแกอายุสองขวบ
‎จากนั้นเขาก็ไม่เหมือนเดิมอีกเลย

114
00:15:06,520 --> 00:15:10,000
‎(โรงแรมเชินบอร์น ร้านอาหาร)

115
00:15:31,720 --> 00:15:32,600
‎พวกเขามากันแล้ว

116
00:15:34,080 --> 00:15:35,640
‎พวกเขาจะไม่พบอะไรทั้งนั้น

117
00:15:39,560 --> 00:15:40,720
‎หวังอย่างนั้นแหละ

118
00:15:48,880 --> 00:15:50,680
‎(ปุคสตูเบ)

119
00:15:59,320 --> 00:16:00,480
‎สวัสดีครับบลูม

120
00:16:01,520 --> 00:16:03,000
‎ผมดีใจที่คุณมา

121
00:16:04,000 --> 00:16:06,120
‎ทุกคนอยู่ที่นี่แล้ว

122
00:16:06,640 --> 00:16:08,480
‎รวมทั้งคุณนายเชินบอร์นด้วย

123
00:16:09,040 --> 00:16:10,240
‎ใช่เลย

124
00:16:10,320 --> 00:16:11,920
‎ราชินีน้ำแข็งมาเอง

125
00:16:14,040 --> 00:16:17,280
‎แบร์ทึล ปุคเตรียมทุกอย่างเองเลย

126
00:16:18,320 --> 00:16:19,640
‎คุณนายบลูมที่รัก

127
00:16:21,320 --> 00:16:23,480
‎ช่างเป็นอุบัติเหตุที่น่าสะเทือนใจจริงๆ

128
00:16:24,480 --> 00:16:26,680
‎ขอแสดงความเสียใจด้วยจริงๆ นะคะ
‎เสียใจด้วย

129
00:16:27,240 --> 00:16:29,880
‎ขอบคุณที่เป็นธุระให้นะครับ คุณนายเชินบอร์น

130
00:16:29,960 --> 00:16:31,720
‎ด้วยความยินดีค่ะ

131
00:16:31,800 --> 00:16:36,080
‎มาร์คเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ยอดเยี่ยม

132
00:16:36,160 --> 00:16:37,200
‎เราจะคิดถึงเขาค่ะ

133
00:16:37,280 --> 00:16:40,560
‎เราทุกคนที่นี่เป็นครอบครัวใหญ่

134
00:16:40,640 --> 00:16:41,840
‎ใช่ครับ ครอบครัวใหญ่

135
00:16:41,920 --> 00:16:43,200
‎- ใหญ่มาก
‎- ครับ

136
00:16:43,800 --> 00:16:47,440
‎และมาร์คก็เป็นหนึ่ง
‎ในคนที่เก่งที่สุดของเราด้วยใช่ไหมครับ

137
00:16:47,520 --> 00:16:49,080
‎ขอแสดงความเสียใจด้วยนะครับ

138
00:16:49,840 --> 00:16:52,280
‎ผมยินดีทำทุกอย่างเพื่อให้คุณสบายใจขึ้น

139
00:16:54,560 --> 00:16:57,320
‎มาร์คกับฉันเคยอยากจะมาฉลอง
‎ครบรอบ 10 ปีกันที่นี่

140
00:16:57,920 --> 00:17:00,000
‎แต่เราจองโต๊ะไม่ได้

141
00:17:01,600 --> 00:17:02,560
‎ผมขอโทษด้วยนะครับ

142
00:17:03,560 --> 00:17:08,040
‎ผมรับประกันเลยว่า
‎จากนี้ไปคุณมาที่นี่ได้ทุกเมื่อเลยครับ

143
00:17:08,120 --> 00:17:09,120
‎ขอตัวก่อนนะคะ

144
00:17:10,440 --> 00:17:11,320
‎อะไรน่ะ

145
00:17:11,400 --> 00:17:13,440
‎พวกเขาก็ยังไม่วายอยากคุยธุรกิจน่ะ

146
00:17:13,520 --> 00:17:16,000
‎ต้องขอโทษกับการทำธุรกิจ
‎ของคุณนายเชินบอร์นด้วยนะครับ

147
00:17:17,120 --> 00:17:20,280
‎แต่ถ้าไม่มีเธอ
‎บัดอันเนนฮอฟคงไม่ถูกบันทึกในแผนที่ด้วยซ้ำ

148
00:17:24,240 --> 00:17:25,360
‎ขอเวลาสักครู่นะครับ

149
00:17:27,640 --> 00:17:31,440
‎สำหรับผมแล้ว
‎มาร์คไม่ใช่แค่เพื่อนร่วมงานที่พึ่งพาได้เท่านั้น

150
00:17:33,080 --> 00:17:35,160
‎แต่เขายังเป็นเพื่อนที่ดี

151
00:17:36,880 --> 00:17:38,440
‎และเป็นคนที่พิเศษมาก

152
00:17:40,120 --> 00:17:45,800
‎ครั้งหนึ่งเราได้รับสัญญาณเตือน
‎จากเอทีเอ็มที่จัตุรัส

153
00:17:46,880 --> 00:17:52,200
‎เราก็รีบรุดไปที่นั่นและพบกับผู้ลี้ภัยชาวซีเรีย

154
00:17:52,280 --> 00:17:54,440
‎ในมือถือไขควงอยู่

155
00:17:56,120 --> 00:17:57,880
‎พอเขาเห็นพวกเรา

156
00:17:58,480 --> 00:18:02,200
‎เขาก็ทิ้งไขควงแล้วยื่นมือมาให้ใส่กุญแจมือ

157
00:18:02,720 --> 00:18:03,600
‎แต่มาร์ค

158
00:18:05,840 --> 00:18:08,400
‎ก็เดินเข้าไปพูดคุยกับเขา

159
00:18:10,360 --> 00:18:11,760
‎พูดเรื่องบ้านเกิดของเขา

160
00:18:13,320 --> 00:18:18,280
‎และถามไถ่สารทุกข์สุขดิบ

161
00:18:21,440 --> 00:18:22,560
‎เขารับฟังชายคนนั้น

162
00:18:24,520 --> 00:18:26,600
‎และแทนที่จะจับกุม

163
00:18:26,680 --> 00:18:29,520
‎มาร์คกลับพาเขากลับบ้าน

164
00:18:30,160 --> 00:18:32,880
‎และยังเสนอให้มาทำงานกับภรรยาเขาอีกด้วย

165
00:18:32,960 --> 00:18:34,880
‎ซึ่งเขาก็ยังทำงานนั้นจนถึงทุกวันนี้

166
00:18:37,040 --> 00:18:40,720
‎เขาก็ถามคุณด้วยสินะ คุณบลูมที่รัก
‎แต่หลังจากนั้นสักพักเลยใช่ไหม

167
00:18:43,920 --> 00:18:47,680
‎เขามองคนเป็นคนมากกว่าอาชญากร

168
00:18:48,920 --> 00:18:50,640
‎คนแบบนั้นหาได้ยาก

169
00:18:51,760 --> 00:18:52,680
‎ยากมากๆ

170
00:18:54,880 --> 00:18:55,760
‎ผมจะคิดถึงเขา

171
00:19:02,960 --> 00:19:04,440
‎- แด่มาร์ค
‎- แด่มาร์ค

172
00:19:04,520 --> 00:19:05,360
‎ขอบคุณ

173
00:19:05,440 --> 00:19:06,400
‎แด่มาร์ค

174
00:19:06,480 --> 00:19:07,360
‎แด่มาร์ค

175
00:19:07,960 --> 00:19:10,080
‎มาร้องเพลงให้ฮีโร่ของเรากันเถอะค่ะ

176
00:19:10,840 --> 00:19:11,880
‎เราจะไปแล้ว

177
00:19:15,200 --> 00:19:16,160
‎พอเถอะน่า!

178
00:19:20,120 --> 00:19:21,040
‎ขอโทษจริงๆ

179
00:19:24,240 --> 00:19:28,320
‎บลูม ผมแค่อยากบอกคุณว่า
‎ผมพอจะนึกภาพออก

180
00:19:28,400 --> 00:19:31,480
‎ว่าการมางานวันนี้มันจะลำบากใจแค่ไหน

181
00:19:31,560 --> 00:19:34,000
‎เพื่อนร่วมงานทุกคนและผมซาบซึ้งใจมากครับ

182
00:19:34,840 --> 00:19:37,400
‎แต่ถ้าคุณพอมีเวลาช่วยแวะมา

183
00:19:37,480 --> 00:19:39,960
‎แล้วเอาปืนมาร์คมาคืนทีสิครับ

184
00:19:40,040 --> 00:19:41,880
‎มันน่าจะยังอยู่ที่บ้านคุณ

185
00:19:42,880 --> 00:19:44,480
‎เขาไม่ได้พกติดตัวเหรอคะ

186
00:19:45,840 --> 00:19:47,000
‎เช้าวันนั้นน่ะ

187
00:19:47,680 --> 00:19:50,720
‎มันไม่สำคัญหรอก งั้นไว้เจอกันนะครับ

188
00:19:51,480 --> 00:19:52,480
‎ลาก่อนครับ

189
00:21:02,160 --> 00:21:03,120
‎ทั้งหมด 43.50 ค่ะ

190
00:21:07,680 --> 00:21:10,320
‎- บันทึกตลอดเวลาเหรอคะ
‎- ค่ะ

191
00:21:13,480 --> 00:21:15,640
‎ได้มีตำรวจมาขอดูภาพบ้างไหมคะ

192
00:21:16,440 --> 00:21:17,280
‎ตำรวจเหรอคะ

193
00:21:17,960 --> 00:21:18,800
‎ไม่มีนะ

194
00:21:22,640 --> 00:21:23,480
‎ขอบคุณ

195
00:21:29,480 --> 00:21:31,400
‎สวัสดีครับบลูม เป็นยังไงบ้าง

196
00:21:31,480 --> 00:21:33,400
‎ก็คงสบายดีกว่านี้ ถ้าจะมีใครสักคนในรูหนูนี่

197
00:21:33,480 --> 00:21:35,400
‎คิดจะตามหาคนขับรถโรเวอร์คนนั้นบ้าง

198
00:21:35,480 --> 00:21:37,800
‎เราก็กำลังหาอยู่ทั้งวันทั้งคืนนะ รอยล้อมัน…

199
00:21:37,880 --> 00:21:39,000
‎ทั้งวันทั้งคืนเหรอ

200
00:21:39,080 --> 00:21:41,520
‎แล้วกล้องวงจรปิดในหมู่บ้านล่ะ

201
00:21:42,040 --> 00:21:44,200
‎กล้องที่ปั๊มน้ำมันหันออกถนนใหญ่เลยนะ

202
00:21:44,280 --> 00:21:46,160
‎แต่ไม่มีใครไปดูที่นั่นเลยสักคน ไม่มีเลย

203
00:21:46,240 --> 00:21:47,680
‎ใจเย็น ทำแบบนี้ไปก็ไม่ช่วยอะไร

204
00:21:47,760 --> 00:21:50,040
‎ถ้าฉันไปหาหนังสือพิมพ์
‎พวกคุณจะกระตือรือร้นขึ้นไหม

205
00:21:50,120 --> 00:21:52,000
‎พวกเราก็อยากจะหาตัวไอ้เวรนั่นไม่ต่างกัน

206
00:21:52,080 --> 00:21:53,080
‎ไม่ต่างกันเหรอ

207
00:21:53,800 --> 00:21:54,800
‎ฉันว่าไม่หรอก

208
00:21:56,440 --> 00:21:59,120
‎ผ่านไปสักสามอาทิตย์
‎คุณก็ลืมมาร์คไปสนิทใจแล้ว

209
00:22:00,160 --> 00:22:01,960
‎แต่ฉันจะบอกอะไรให้นะ

210
00:22:02,760 --> 00:22:05,400
‎ฉันจะไม่หยุดจนกว่าจะเจอไอ้เวรนั่น

211
00:22:14,000 --> 00:22:15,400
‎ฮัลโหลครับ นี่ผมเอง

212
00:22:16,040 --> 00:22:18,280
‎คุณนายบลูมเพิ่งมาที่นี่

213
00:22:18,360 --> 00:22:20,600
‎เธอขู่ว่าจะไปฟ้องหนังสือพิมพ์

214
00:22:21,680 --> 00:22:22,840
‎ผมจะจัดการเองครับ

215
00:23:09,080 --> 00:23:11,160
‎นี่เก็บข้าวของของมาร์คแล้วเหรอ

216
00:23:11,680 --> 00:23:13,720
‎เปล่าค่ะ หนูแค่หาปืนตำรวจเขา

217
00:23:13,800 --> 00:23:15,320
‎คุณพ่อรู้ไหมคะว่ามันอยู่ไหน

218
00:23:16,200 --> 00:23:17,080
‎ไม่

219
00:23:52,120 --> 00:23:53,560
‎(ล็อตตี้มิลค์)

220
00:23:53,640 --> 00:23:56,400
‎(ใบเสร็จทางด่วนบัดอันเนนฮอฟ)

221
00:24:05,680 --> 00:24:06,880
‎สถานประกอบพิธีศพบลูมครับ

222
00:24:14,680 --> 00:24:15,520
‎โอเค

223
00:24:16,160 --> 00:24:17,000
‎ขอบคุณครับ

224
00:24:17,520 --> 00:24:18,640
‎ใครโทรมาเหรอ

225
00:24:18,720 --> 00:24:22,080
‎มัสซิโม่ถามว่าคุณอยากไปรับรถดูคาติไหม

226
00:24:22,760 --> 00:24:24,400
‎มันอยู่ที่โรงรถของยอเคิน

227
00:24:27,320 --> 00:24:29,640
‎มองเผินๆ มันดูเหมือนพังยับเยิน

228
00:24:29,720 --> 00:24:32,760
‎แต่ตัวเครื่องยังดีอยู่ ระบบเครื่องยนต์ก็ด้วย

229
00:24:32,840 --> 00:24:35,120
‎แค่ต้องเปลี่ยนอะไหล่อย่างอื่น
‎ซึ่งไม่ใช่เรื่องยากครับ

230
00:24:35,200 --> 00:24:37,880
‎ถ้าคุณต้องการ
‎ผมซ่อมให้เหมือนใหม่ได้ภายในอาทิตย์หน้าเลย

231
00:24:38,400 --> 00:24:40,080
‎ประกันจ่ายครับ

232
00:24:43,960 --> 00:24:45,360
‎แล้วใครจะขับคะ

233
00:24:46,200 --> 00:24:47,080
‎อืม

234
00:24:48,480 --> 00:24:49,720
‎ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน

235
00:24:58,800 --> 00:25:00,360
‎ก็ได้ค่ะ ซ่อมเลย

236
00:25:02,200 --> 00:25:06,000
‎ครับ ช่วยเซ็นเอกสาร
‎ให้ทางตำรวจกับประกันทีนะครับ

237
00:25:06,080 --> 00:25:07,200
‎เดี๋ยวผมมา

238
00:25:19,520 --> 00:25:23,760
‎ขอบคุณที่มาช่วยอาทิตย์นี้นะคะ
‎และก็ขอบคุณที่อุตส่าห์มาไกลจากทูบิงเงินเลย

239
00:25:23,840 --> 00:25:24,880
‎ผมมาพักร้อนน่ะ

240
00:25:25,720 --> 00:25:28,240
‎พักร้อนได้ดีนะคะ
‎ในอาณาจักรแห่งความตายเลย

241
00:25:33,040 --> 00:25:34,080
‎ในอาณาจักรของคุณ

242
00:25:42,120 --> 00:25:44,160
‎ฉันทำแบบนี้มาตลอด

243
00:25:46,200 --> 00:25:48,000
‎เป็นเรื่องเดียวที่ศึกษามา

244
00:25:52,920 --> 00:25:54,880
‎คุณก็ดูเคยชินกับศพนะ

245
00:26:07,800 --> 00:26:08,760
‎นี่

246
00:26:20,240 --> 00:26:22,040
‎ผมอยากแวะมาดูหน่อยว่าคุณเป็นยังไง

247
00:26:25,760 --> 00:26:26,920
‎สบายดี

248
00:26:31,680 --> 00:26:32,840
‎ว่างไปกินกาแฟด้วยกันไหม

249
00:26:36,280 --> 00:26:37,680
‎ถ้าไปแล้วคุณจะรู้สึกดีขึ้นนะ

250
00:26:48,960 --> 00:26:50,240
‎ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม

251
00:26:50,960 --> 00:26:51,880
‎ได้สิ

252
00:26:56,440 --> 00:26:58,120
‎คุณรู้ไหมว่ามาร์คนอกใจฉัน

253
00:26:59,400 --> 00:27:00,240
‎อะไรนะ

254
00:27:01,080 --> 00:27:02,880
‎เขามีผู้หญิงคนอื่นงั้นเหรอ

255
00:27:02,960 --> 00:27:04,000
‎กาแฟอีกแก้วไหมคะ

256
00:27:04,080 --> 00:27:04,920
‎ไม่เอา

257
00:27:09,120 --> 00:27:12,320
‎เช้าวันนั้น ก่อนจะเกิดอุบัติเหตุ
‎คุณได้คุยโทรศัพท์กับมาร์คไหม

258
00:27:13,760 --> 00:27:14,720
‎กี่โมง

259
00:27:16,160 --> 00:27:17,000
‎ประมาณแปดโมง

260
00:27:19,280 --> 00:27:20,200
‎ก็เป็นไปได้

261
00:27:21,400 --> 00:27:22,880
‎คุยหรือไม่ได้คุย

262
00:27:24,080 --> 00:27:24,960
‎ผมจำไม่ได้

263
00:27:25,040 --> 00:27:26,440
‎คุณไม่ได้คุย

264
00:27:26,520 --> 00:27:27,560
‎แล้วมันทำไมล่ะ

265
00:27:28,600 --> 00:27:29,640
‎คือ…

266
00:27:32,840 --> 00:27:35,640
‎ทั้งเรื่องลาพักร้อนที่ฉันไม่รู้เรื่องเลย และก็…

267
00:27:37,640 --> 00:27:40,320
‎ฉันเจอของแปลกๆ ในกระเป๋าเสื้อเขา

268
00:27:43,800 --> 00:27:44,760
‎แปลกยังไง

269
00:27:49,680 --> 00:27:51,880
‎เช่นห่อขนมรสนม

270
00:27:54,120 --> 00:27:55,200
‎ห่อขนมรสนมเหรอ

271
00:27:55,280 --> 00:27:58,400
‎ใช่ มาร์คแพ้แลคโตส
‎เขาจะซื้อขนมรสนมมาทำไม

272
00:27:59,200 --> 00:28:03,000
‎คนเราก็มีเหตุผลให้ซื้อขนมรสนมเยอะแยะไป

273
00:28:04,080 --> 00:28:07,280
‎ไม่ได้แปลว่าเขามีชู้ซะหน่อย

274
00:28:08,320 --> 00:28:10,240
‎ฉันรู้ว่าบางทีฉันก็รับมือยาก

275
00:28:10,760 --> 00:28:13,360
‎และงานฉันก็อาจทำให้ฉันด้านชาไปบ้าง

276
00:28:14,000 --> 00:28:15,920
‎การแสดงความรักมันไม่ใช่แนวฉัน

277
00:28:16,000 --> 00:28:17,760
‎บางทีเขาอาจจะอยากลองอะไรใหม่ๆ

278
00:28:18,280 --> 00:28:19,600
‎มันก็เป็นไปได้นี่

279
00:28:25,360 --> 00:28:26,960
‎แล้วคุณเจออะไรอีก

280
00:28:28,320 --> 00:28:29,560
‎หรือมีแค่นั้น

281
00:28:45,040 --> 00:28:45,880
‎ใช่

282
00:28:46,400 --> 00:28:47,840
‎คุณพูดถูก ฉันบ้าไปเอง

283
00:28:49,920 --> 00:28:52,720
‎ไม่หรอก แต่มาร์คเขาไม่ใช่คนแบบนั้น

284
00:28:53,240 --> 00:28:56,960
‎เขามองแต่คุณนะ ไม่เคยมองผู้หญิงคนอื่นเลย

285
00:28:57,040 --> 00:28:58,960
‎เขารู้กันทั้งกรมตำรวจ

286
00:29:02,400 --> 00:29:04,360
‎เขาแต่งงานกับคุณนะ บลูม

287
00:29:05,640 --> 00:29:07,520
‎เขาไม่มีทางเอามันมาเสี่ยงหรอก

288
00:29:09,200 --> 00:29:10,720
‎เป็นผมก็ไม่ทำแน่

289
00:29:26,800 --> 00:29:27,840
‎ทิมอยู่ไหน

290
00:29:28,960 --> 00:29:29,800
‎ตายละ

291
00:29:31,800 --> 00:29:36,080
‎แม่ขอโทษนะทิม แม่ไม่รู้วันรู้คืนเลย

292
00:29:36,160 --> 00:29:38,880
‎ผมสิบขวบแล้ว ไม่ต้องมารับก็ได้

293
00:29:38,960 --> 00:29:41,960
‎แต่เดินกลับมันก็ไกลเกินไป พ่อลูกก็คิดยังงั้น

294
00:29:42,040 --> 00:29:43,600
‎แต่พ่อไม่อยู่แล้ว

295
00:29:52,200 --> 00:29:53,240
‎สวัสดีครับคุณบลูม

296
00:29:54,000 --> 00:29:56,680
‎จำผมได้ไหมครับ ปู่ผมเสียเมื่ออาทิตย์ก่อน

297
00:29:57,240 --> 00:30:00,680
‎ยาค็อบ จำได้สิ เธอโอเคกับพิธีศพไหม

298
00:30:00,760 --> 00:30:04,600
‎ครับ แต่ย่าแกตกใจใหญ่ว่าปู่เขาตัวหดลงไปเยอะ

299
00:30:05,200 --> 00:30:07,480
‎ใช่ บางครั้งมันก็เป็นแบบนั้น

300
00:30:09,880 --> 00:30:11,040
‎เนล่าเป็นยังไงบ้างครับ

301
00:30:12,800 --> 00:30:13,760
‎เธอไม่เป็นไร

302
00:30:14,920 --> 00:30:17,360
‎ช่วยเอานี่ให้เธอทีได้ไหมครับ ผมจดโน้ตมา

303
00:30:17,440 --> 00:30:19,600
‎การบ้านน่ะครับ คือเราอยู่ห้องเดียวกัน

304
00:30:20,440 --> 00:30:21,360
‎จ้ะ

305
00:30:22,560 --> 00:30:26,000
‎ได้สิจ๊ะ เธอใจดีมากเลย ขอบคุณนะ

306
00:30:26,080 --> 00:30:27,440
‎พรุ่งนี้เธอก็จะดีขึ้น

307
00:30:28,040 --> 00:30:29,480
‎- ลาก่อนครับ
‎- บายยาค็อบ

308
00:30:43,160 --> 00:30:44,240
‎เฮ้ ทางนี้

309
00:30:44,320 --> 00:30:47,520
‎- ไม่ ไม่ใช่ทางนั้น
‎- ระวัง!

310
00:30:48,280 --> 00:30:49,440
‎ไป!

311
00:30:50,800 --> 00:30:51,640
‎เฮ้!

312
00:30:52,600 --> 00:30:54,800
‎กลับไปอยู่กับกองศพเธอไปบลูม

313
00:30:55,400 --> 00:30:56,240
‎แม่ง!

314
00:30:58,880 --> 00:30:59,960
‎ถอนคำพูดนะ!

315
00:31:01,120 --> 00:31:03,600
‎- นี่!
‎- บลูมออกไป!

316
00:31:07,920 --> 00:31:09,520
‎ตรงกลาง! ไม่ ตรงกลางๆ

317
00:31:11,440 --> 00:31:13,000
‎แม่มาทำอะไรที่นี่

318
00:31:13,080 --> 00:31:14,440
‎แม่เป็นห่วง

319
00:31:14,520 --> 00:31:17,000
‎ไม่สบายแท้ๆ ทำไมถึงยังเล่นได้เนี่ย

320
00:31:17,800 --> 00:31:19,000
‎ไม่มีไข้เลย

321
00:31:20,000 --> 00:31:21,120
‎ใครไปฟ้องล่ะ

322
00:31:21,920 --> 00:31:23,280
‎ทำไมถึงโดดเรียน

323
00:31:25,160 --> 00:31:27,040
‎ก็มันเรียนแค่สองคาบเอง

324
00:31:27,120 --> 00:31:31,360
‎หนูไม่อยากเรียนวิชาศาสนา
‎แล้วนั่งฟังเยานิกพล่ามเรื่องพระเจ้า

325
00:31:31,440 --> 00:31:32,720
‎ฉันว่างอยู่! นี่!

326
00:31:33,840 --> 00:31:35,840
‎ลูกคุยกับแม่ได้ทุกเรื่องนะ

327
00:31:35,920 --> 00:31:38,200
‎หนูไม่อยากคุยนี่ หนูอยากได้พ่อคืน

328
00:31:38,280 --> 00:31:40,600
‎แม่ก็เหมือนกัน แล้วจะให้ทำยังไงล่ะ

329
00:31:40,680 --> 00:31:43,920
‎แม่ทำงานนี้มา 20 ปีแล้ว
‎ไม่เคยมีใครฟื้นจากหลุมได้สักคน

330
00:31:47,040 --> 00:31:48,360
‎นางไปทำอะไรตรงนั้นน่ะ

331
00:31:50,120 --> 00:31:52,360
‎โทษที แม่ไม่ได้หมายความแบบนั้น

332
00:31:52,960 --> 00:31:54,320
‎แม่หมายความแบบนั้นแน่

333
00:31:55,680 --> 00:31:58,160
‎เนล่า เราต้องเรียนรู้ที่จะทำใจกับมันกันทั้งคู่นะ

334
00:31:58,240 --> 00:32:02,000
‎หนูไม่อยากทำใจ หนูไม่มีทางทำใจได้แน่แม่

335
00:32:57,480 --> 00:33:00,560
‎ช่วยด้วย!

336
00:33:01,240 --> 00:33:04,880
‎ช่วยด้วย! แม่คะ พ่อคะ

337
00:33:04,960 --> 00:33:06,000
‎เกิดอะไรขึ้นครับ

338
00:33:06,080 --> 00:33:07,200
‎ฉันไม่รู้

339
00:33:07,280 --> 00:33:11,160
‎ฉันหลับไป แล้วพ่อแม่ฉันก็ลงไปว่ายน้ำ

340
00:33:11,240 --> 00:33:12,400
‎แม่!

341
00:33:14,440 --> 00:33:15,400
‎ใจเย็นๆ ครับ

342
00:33:15,480 --> 00:33:16,600
‎ฉันจะทำยังไงดี

343
00:33:16,680 --> 00:33:18,080
‎คุณบังคับเรือได้ไหม

344
00:33:18,600 --> 00:33:20,520
‎เราต้องรายงานกับหน่วยลาดตระเวนท่าเรือ

345
00:33:25,400 --> 00:33:27,040
‎- ฉันหลับอยู่
‎- ใจเย็นๆ ครับ

346
00:33:28,120 --> 00:33:29,560
‎- ฉันผิดเอง
‎- ไม่เป็นไรครับ

347
00:33:29,640 --> 00:33:32,000
‎- ฉัน…
‎- ไม่เป็นไร

348
00:33:32,080 --> 00:33:34,680
‎- พระเจ้า
‎- ไม่เป็นไร

349
00:33:35,680 --> 00:33:37,320
‎คุณโดนแดดเผาไปหมดเลย

350
00:33:39,440 --> 00:33:40,520
‎ผมชื่อมาร์ค

351
00:33:42,920 --> 00:33:44,200
‎ผมจะอยู่กับคุณเอง

352
00:33:45,000 --> 00:33:47,040
‎ไม่ต้องห่วง ผมจะช่วยคุณเอง

353
00:34:14,280 --> 00:34:15,160
‎สวัสดีค่ะ

354
00:34:18,000 --> 00:34:20,840
‎คุณบลูม ไม่คิดว่าคุณจะมาไวแบบนี้

355
00:34:25,800 --> 00:34:26,680
‎ซ่อมดีจังค่ะ

356
00:34:26,760 --> 00:34:27,800
‎ช่วงนี้งานน้อยน่ะครับ

357
00:34:27,880 --> 00:34:29,240
‎เลยทำอะไรๆ เสร็จไว

358
00:34:29,320 --> 00:34:31,880
‎พอหิมะตกเมื่อไหร่
‎เราก็ต้องไปเป็นทาสเคเบิลคาร์แล้ว

359
00:34:33,360 --> 00:34:34,800
‎คุณทำงานให้บ้านเชินบอร์นเหรอ

360
00:34:34,880 --> 00:34:36,960
‎ใครไม่ทำให้บ้าง ผมขับรถแต่งหิมะ

361
00:34:38,120 --> 00:34:39,560
‎คุณขี่เป็นไหม

362
00:34:40,440 --> 00:34:42,600
‎ฉันมีใบขับขี่อยู่ แค่ไม่ได้ขี่นานแล้ว

363
00:34:45,040 --> 00:34:47,120
‎คุณบลูมครับ เดี๋ยวก่อน

364
00:34:47,760 --> 00:34:48,640
‎หมวกกันน็อก

365
00:36:50,400 --> 00:36:53,800
‎(แจ้งเตือน
‎สายที่ไม่ได้รับจาก "ดี" 19 สาย)

366
00:36:55,000 --> 00:36:55,960
‎(โทรหาดี)

367
00:37:05,040 --> 00:37:07,560
‎- มาร์ค
‎- ไม่ใช่ นี่ภรรยาเขา คุณเป็นใคร

368
00:37:24,240 --> 00:37:25,320
‎โจ เบล็งค์

369
00:37:25,840 --> 00:37:27,880
‎(ข้อความ โจ เบล็งค์)

370
00:37:29,360 --> 00:37:30,320
‎(มาร์ค 7 วันก่อน)

371
00:37:30,400 --> 00:37:32,920
‎(เธอต้องออกมาจากรพ.นะ)

372
00:37:33,000 --> 00:37:35,120
‎(ไปที่กระท่อมนี่)

373
00:38:39,640 --> 00:38:40,520
‎สวัสดีค่ะ

374
00:39:01,040 --> 00:39:01,880
‎เฮ้

375
00:39:06,480 --> 00:39:07,400
‎รู้จักมาร์คไหม

376
00:39:09,120 --> 00:39:11,160
‎นี่ เดี๋ยว รอก่อน

377
00:39:12,240 --> 00:39:13,080
‎นี่!

378
00:39:18,040 --> 00:39:19,240
‎หยุดนะ!

379
00:39:38,360 --> 00:39:39,240
‎นี่!

380
00:39:40,600 --> 00:39:41,440
‎นี่!

381
00:39:42,080 --> 00:39:43,320
‎หยุดก่อน!

382
00:39:44,520 --> 00:39:46,280
‎ฉันแค่อยากคุยด้วย!

383
00:39:47,960 --> 00:39:49,360
‎ต้องการอะไร

384
00:39:50,720 --> 00:39:54,160
‎มาร์คพาเธอมาที่นี่เหรอ
‎ฉันเป็นเมียเขา เธอเข้าใจไหม

385
00:39:54,960 --> 00:39:57,560
‎- เมื่อกี้เธอเป็นคนรับสายใช่ไหม
‎- ไปซะ!

386
00:39:57,640 --> 00:39:59,120
‎ฉันไม่ไป!

387
00:39:59,200 --> 00:40:01,200
‎ฉันอยากรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ให้ตายสิ

388
00:40:03,880 --> 00:40:04,920
‎เธอชื่ออะไร

389
00:40:07,480 --> 00:40:08,440
‎ดุนย่า

390
00:40:10,040 --> 00:40:11,520
‎ดุนย่า ฉันบลูม

391
00:40:13,000 --> 00:40:14,120
‎มาร์คไม่มา

392
00:40:16,360 --> 00:40:17,240
‎ฉันรู้

393
00:40:18,520 --> 00:40:19,360
‎เขามาไม่ได้น่ะ

394
00:40:21,000 --> 00:40:22,320
‎เขาอยู่ไหน มาร์คอยู่ไหน

395
00:40:25,240 --> 00:40:26,120
‎มาร์คตายแล้ว

396
00:40:28,720 --> 00:40:29,560
‎อะไรนะ

397
00:40:31,320 --> 00:40:33,840
‎มันเป็นอุบัติเหตุมอเตอร์ไซค์น่ะ

398
00:40:35,120 --> 00:40:36,560
‎ใคร ใครขับเขา

399
00:40:38,480 --> 00:40:40,000
‎ใครขับชนเขาเหรอ

400
00:40:40,080 --> 00:40:42,960
‎เรายังไม่รู้ ชนแล้วหนีน่ะ คนขับหายไป

401
00:40:48,120 --> 00:40:49,440
‎ฉันไม่ได้อยากให้เป็นแบบนั้น

402
00:40:50,160 --> 00:40:53,240
‎เธอไม่ได้อยากให้มาร์คตายเหรอ
‎แต่มันไม่ใช่ความผิดเธอนี่

403
00:40:53,320 --> 00:40:54,400
‎ใช่สิ ความผิดฉัน

404
00:40:54,480 --> 00:40:56,400
‎ไม่นะ! มันเป็นอุบัติเหตุ

405
00:40:56,480 --> 00:40:58,320
‎- ไม่ใช่อุบัติเหตุ!
‎- อะไรนะ

406
00:40:59,920 --> 00:41:00,880
‎พวกเขาฆ่ามาร์ค

407
00:41:03,800 --> 00:41:05,520
‎พวกเขาเป็นใคร

408
00:41:09,240 --> 00:41:12,760
‎ฉันบอกมาร์คทุกอย่าง แล้วเขาก็ตาย

409
00:41:13,680 --> 00:41:15,200
‎คุณอย่ารู้เลยดีกว่า

410
00:41:15,280 --> 00:41:18,760
‎รู้สิ ฉันต้องรู้ทุกอย่าง ฉันต้องรู้นะ

411
00:41:18,840 --> 00:41:23,400
‎ฉันขอโทษ!

412
00:43:57,360 --> 00:44:01,560
‎คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร