Uwaga! Trzymaj się!
- Nieźle, co? - Tak!
Dobra.
Gdzie Sebastian?
Pewnie niebawem tu będzie.
Hej!
- Bertl, Jaunig. - Super wóz.
No jasne.
Gotowi na nieoficjalne otwarcie?
To nowa kolejka linowa.
- Odlotowa. - Wsiadajcie.
Pewnie zapomniał. Chodź, będzie fajnie.
Tak!
- Nieźle, Schönborn. - Rodzinka rządzi.
Bogaty skurwysyn.
Ładnie tu.
Straszny hałas. Nie słyszę.
Mówiłam, że tu jest ładnie.
Ładnie?
Też tak myślę.
Też tak myślimy, Gerdo.
Powiedz to twojemu ojcu.
Niech nie wtrąca się w nasze sprawy.
On ma wszystkich w dupie.
Moją rodzinę, naszą firmę, Bad Annenhof.
Nas wszystkich, Gerdo.
Chcę wracać.
Odeślij ją do domu.
- Chcesz wrócić do domu? - Tak.
Serio?
Proszę bardzo!
- Odbiło ci? - To…
Wali mnie, za kogo ma się twój ojciec.
Dla mnie jest nikim.
Zerem.
Tak jak ty. Ty też jesteś nikim!
- Głupia suka! - Wystarczy.
Dlaczego?
Jej ojciec spieprzył nam życie.
- A teraz my wypieprzymy jego córkę. - Co?
Spójrz na nią. To będzie łatwe.
Nie wstydź się.
Nie będzie drugiej takiej okazji.
Teraz albo nigdy. Prawda?
Tak, Puch.
Przestań.
Cześć, Gerdo.
Przestańcie. To mi się nie podoba.
Trzymaj ją!
Pieprz ją!
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Witam.
Dzień dobry.
Danzberger.
Witaj, Blum.
To pani Wallner z Federalnej Policji Kryminalnej.
Przepraszam, że cię kłopoczę.
Powiedz, o co chodzi.
O śmierć naszego księdza Herberta Jauniga.
Według ekspertów to nie był wypadek, tylko podpalenie.
Nie wyglądasz na zaskoczoną.
Mam zakład pogrzebowy. Nic mnie już nie dziwi.
W porządku. Zacznijmy od śladów opon.
Mam je zidentyfikować?
Nie, my to zrobiliśmy.
To opony letnie marki Goodride, typ SC-328.
Ale to nieistotne.
Liczy się to, na jakim były one aucie.
Rozstaw osi, czyli odległość między nimi,
świadczy o tym, że to musiał być minivan.
Albo karawan.
Czemu nie zapytasz,
czy byłam u Jauniga tuż przed jego śmiercią?
A byłaś?
Oczywiście.
W szkole Nela podarła mu koszulę.
Poszliśmy tam, by go przeprosić.
Dlaczego ją podarła?
Pokłóciła się z kimś.
Jaunig interweniował.
Możecie ją o to zapytać. Nie chciała tu ze mną przyjść.
W porządku.
Edwin Schönborn zaginął.
Może wyjechał,
a może nie.
Jego również widziałaś jako ostatnia.
I prawdopodobnie jako ostatnia odwiedziłaś ojca Jauniga na plebanii.
Czy zaginięcie Schönborna zostało zgłoszone?
Oficjalnie nie.
Czemu nie?
I nie rozumiem związku.
- Tych spraw przecież nic nie łączy. - Łączy.
Zakładamy, że ktoś celowo zaparkował auto Edwina
przed plebanią.
Może on sam to zrobił?
Skąd macie te zdjęcia śladów opon? Od Johanny Schönborn?
Kiedy rozmawiałam z nią w środę, też pokazała mi te fotografie.
I powiedziała,
że kilka dni później Edwin wysłał jej esemesa.
Ale z pewnością o tym wiecie.
Zapytam wprost.
Gdzie byłaś w noc śmierci księdza Jauniga?
Była ze mną.
A gdzie?
W Iguanie.
Jej córka to potwierdziła.
Mogę już iść?
Tak. Nie mamy więcej pytań.
Odprowadzę cię.
Nie chcę wam mówić, co macie robić,
ale złapcie w końcu tego dupka, który zabił mojego męża.
- Cześć. - Pani Blum. Będziemy w kontakcie.
Musimy pobrać próbkę krwi.
Chcemy ją porównać z krwią znalezioną w Puch Stube.
Dobrze. Znacie mój adres.
Bad Annenhof od lat jest rajem dla narciarzy.
Liczby turystów mówią za siebie.
Panie Sarkissian, mój ojciec zbudował to wszystko od zera.
Chciał przygotować nas na przyszłość.
Inwestowaliśmy rok w rok.
Zbudowaliśmy hangar dla helikopterów,
dokupiliśmy armatki śnieżne
i dołożyliśmy się do remontu restauracji Puch Stube pana Bertla Pucha.
Ale to nic w porównaniu z tym, co czeka nas w przyszłości.
Za jednym zamachem staniemy się
jednym z pięciu najlepszych ośrodków narciarskich w Alpach.
W pierwszej fazie
całkowicie zmodernizujemy nieczynną kolej linową na Zoeblenker Eck.
Będzie miała obrotowe kabiny, a wjazd na szczyt zajmie cztery minuty.
Supernowoczesna.
Ale faza druga to prawdziwa rewolucja.
Połączymy oba ośrodki narciarskie koleją gondolową między oboma szczytami.
W tym tygodniu upłynął okres najmu,
przez który od 30 lat nie mogliśmy tknąć południowego stoku.
Oznacza to,
że nic nie stoi na przeszkodzie powstaniu Powder Paradise Bad Annenhof.
Co z twoją nogą?
Skręciłam sobie kostkę.
Nie musiałeś tego robić.
Pogadamy o tym przy kolacji.
Tak?
Ute mnie zostawiła.
Nie wiem, czy to dobry pomysł.
Ja gotuję.
O 19.30 u mnie?
Dobrze?
W porządku.
Fajnie.
- Mamo! - Hej.
Mamo!
Czemu pytali, czy byłyśmy u Jauniga?
Myślą, że to ja podpaliłam plebanię?
Jasne, że nie.
Karl, pomożesz mi?
Danzberger zmarnował mi pół dnia na teorie spiskowe.
Nie wiem, co jest gorsze:
to, że zdradzasz Ute z wdową po przyjacielu,
czy to, że wbiłeś mi nóż w plecy przed federalnymi.
Z Ute już nic mnie nie łączyło.
Wcale mnie to nie dziwi.
To alibi jest w ogóle prawdziwe?
To, że mój szef gra nieczysto, nie znaczy, że wszyscy inni również.
Uważaj, jak się do mnie odzywasz.
I jak? W porządku?
Nic nie wiedzą. Przynajmniej na razie.
Ale ta federalna policjantka nie odpuści.
Może powinnaś wyjechać na jakiś czas.
Póki wszystko nie ucichnie.
Ci ludzie nie żyją, Reza.
Zabiłam ich. To nie ucichnie.
Jeśli coś się stanie, zajmę się dziećmi.
- Co? - Karl jest coraz starszy.
A może masz tu inną rodzinę?
Musimy się pozbyć wszystkich dowodów.
Pomogę ci.
Zapraszam tam.
Proszę wybaczyć. Zaraz wracam.
- Co tu robisz? - To zajmie chwilę.
Przyszedłem się pożegnać.
Najwyższy czas. Wyjeżdżam z miasteczka.
Ktoś inny zajmie się pani brudną robotą.
Oszalałeś?
Nazywasz to „brudną robotą”?
- Wiele dla ciebie zrobiłam. - Jestem wdzięczny.
- Skończyłbyś na ulicy. - Wiem.
Kto ci uwierzył, kiedy zaginęła twoja dziewczyna?
Tylko ja. Nikt więcej.
A może pomogła mi pani, bo Edwin był w to zamieszany?
Znalazłem to u niego.
Proszę to przejrzeć.
Jeśli to się wyda, będzie pani skończona.
Wraz z pani bajkowym królestwem w Bad Annenhof.
Oryginał ma ktoś, komu ufam.
Próbujesz mnie szantażować?
Dla pani liczy się tylko… władza
i pieniądze…
i pozory.
Dziś na przesłuchaniu Massimo dał mi alibi.
Chciał mi tylko pomóc.
Mam nadzieję, że nie zmieni zdania.
Zaprosił mnie dziś na kolację.
BERNHARD LEBBER RANGE ROVER ODNALEZIONY!
Cześć, Bernhardzie. Czy to prawda?
Powtórz.
Dzięki.
Jesteś wielki.
Dokąd idziesz, dziadku?
Muszę wyjść. W razie czego mama jest w zakładzie.
- Cześć. - Cześć.
Zapraszam.
To dziwne uczucie.
Jakie?
Być tu pod nieobecność Ute.
Tak.
Cześć, Jochen.
Panie Thaler, jak się pan miewa?
Właśnie zamykamy.
Coś nie tak z Ducati?
Jakiś czas temu mieliście tu range rovera.
Czarnego.
Kierowca, który zabił mojego syna, jeździł takim właśnie samochodem.
- Policja go nie znalazła. - Nie rozumiem.
Jeździłeś nim po miasteczku?
Przejechałeś Marka i odjechałeś?
To naprawdę…
Wiedziałeś, że wszyscy szukają tego wozu.
Wyjaśnij mi, czemu nie zgłosiłeś tego na policję.
Mieliśmy przez kilka dni czarnego range‘a na naprawie z polisy.
Nie poszedłem na policję, bo wóz sam do nich trafił.
Odebrali go kilka dni temu.
Nie musisz się martwić.
On się ciebie czepia, bo Schönborn go ciśnie.
Ślady opon to mało solidny dowód.
Miał rację, byłam u Jauniga.
Tak.
Byłaś u niego.
Dzień wcześniej.
Ale nie zaparkowałaś wozu Edwina pod drzwiami Jauniga.
Może Edwina coś łączyło z księdzem?
Tak?
Co masz na myśli?
Że mieli romans?
Czemu nie?
Ten świat jest dziwny.
Owszem.
Może to nie ma żadnego związku.
Kto wie?
Obyś wkrótce znalazł na to odpowiedź.
Bertl Puch.
On też zniknął.
Naprawdę?
Tak.
Lista takich dziwnych spraw jest długa.
Na przykład ta martwa dziewczyna w rzece.
Nikt jej nie zna.
Nie wiadomo, skąd przybyła, a nagle się tam pojawiła.
To więcej ofiar niż mieliśmy przez ostatnie 20 lat.
W mojej branży nic się nie zmieniło.
Ludzie umierają codziennie, nawet w Bad Annenhof.
Mam coś dla ciebie.
To nie to, co myślisz.
- Kolczyk. - Tak.
Twój kolczyk.
Skąd go masz?
Z Puch Stube.
Dziwne.
Też tak myślałem.
Twoje alibi dotyczące Jauniga…
Oboje wiemy, że godziny się nie zgadzają.
Czego chcesz?
Muszę wiedzieć, że możemy sobie ufać.
Że jesteśmy ze sobą szczerzy.
Ty ze mną,
a ja z tobą.
Nawet mnie nie znasz.
Mylisz się. Znam cię.
I pomogę ci.
Pomogę.
REZA KOMÓRKA
Odbierz!
Mów po sygnale.
To ja. Jest ich pięciu, nie czterech.
Nie mogę.
Karl?
W porządku?
- Myślałem, że go znalazłem. - Kogo?
Zbiegłego kierowcę. Ale to ślepy zaułek.
Znalazłem wóz z uszkodzeniem we właściwym miejscu.
Ale policja już go ma.
Czyli to nie ten.
Zgadza się.
Wszystkie skonfiskowane pojazdy trafiają do tego zakładu.
Massimo się tym zajmuje.
Nie znajdziemy go.
Co powiedziałeś?
Nigdy nie znajdziemy mordercy mojego syna.
Jesteś tego częścią, tak?
Jesteś jednym z nich.
Zadzwonił do mnie z punktu poboru opłat.
Mówił mi coś o bunkrach,
o narzędziach tortur, o licznych zwłokach.
To był totalny absurd.
Tak mu powiedziałem. Stwierdziłem…
że to brzmi jak jeden wielki nonsens.
Maski zwierząt?
Co za bzdury.
I tak się domyślił.
Maski zwierząt.
Co za głupi pomysł.
Zabiłeś Marka?
Pozostali…
nie potrafili tego zrobić.
Nie nadawali się do tego. Zawsze tak było.
Jesteś katem.
Przychodzisz na końcu?
Dlatego Dunja cię nie widziała i myślała, że było ich czworo.
W końcu mnie „poznała”.
To był czysty przypadek.
Pod koniec mojego patrolu. Na moście.
Złapałem ją, a wtedy ona…
nabrała ochoty, żeby…
skoczyć z mostu.
Tak.
A ty?
Co z tobą?
Co ty zrobiłaś?
Z Edwinem,
z Puchem,
z Ludwigiem?
I jak?
Jak tego dokonałaś?
Pytam poważnie.
Jak ty to robisz?
Moje dzieci nie dorosną w świecie,
w którym morderca ich ojca chodzi wolny.
- Twoje dzieci? - Tak.
Nie zrobiłaś tego dla nich.
Zrobiłaś to tylko dla siebie.
Jesteśmy w tym do siebie podobni.
A najlepsze jest to, że…
możemy się nawzajem chronić.
Chronić?
Inaczej stracisz wszystko.
Wszystko przepadnie. Stracisz dzieci.
Będzie cię czekać bardzo długa odsiadka.
Ale nikt nie musi się dowiedzieć.
Wszystko może się udać.
Niesamowite, prawda?
Że dwoje takich ludzi jak ty i ja się tu spotkało.
To chyba nie przypadek, prawda?
Rozumiem cię.
Jesteś jak ja.
Czy Mark cię akceptował?
To znaczy taką, jaka naprawdę jesteś?
Kochałam go.
Ja też go kochałem.
A teraz on nas połączył.
Kat i kobieta od trupów.
Wiesz co?
Pierdol się.
Daj mi go.
Oddaj go.
Myślałaś, że pozwolę ci tu chodzić z naładowaną bronią?
Serio?
Daj spokój, Blum.
Jesteście głupi czy co?
Chcecie spędzić resztę życia za kratami?
Nawet po wyjściu z paki, wasze życie będzie zmarnowane.
To koniec.
Nikt jej dziś nie widział. Rozumiecie?
Odjebało ci?
Na zawsze.
Z 42 procentami udziałów, nie będzie miał większości.
Ale niewiele mu braknie.
Dostanie trzy miejsca w zarządzie, a ty do końca życia będziesz prezesem.
Oni się na tym nie znają. Potrzebują cię.
Mów po sygnale.
Górna stacja. O to jej chodziło.
To tam zabierali dziewczyny!
Cicho.
Nie ruszaj się.
Co on ze mną zrobi?
Spali cię, jak pozostałe.
Nami jeszcze nie zdążył się zająć.
Cały czas zajmował się tobą.
Gdzie jest Dunja? Nic jej nie jest?
Nie żyje.
Dobrze zrobiłaś.
Sama nie wiem.
Cicho.
Wraca.
Teraz. Ruszaj.
Która kość w ciele jest najostrzejsza?
Blum?
Tu jesteś.
Reza.
Zwykle się do niczego nie wtrącasz.
Panie i panowie, za tę historyczną umowę.
Za przyszłość Powder Paradise!
Na zdrowie.
Co to za gówno?
To wszystko tak tu leżało?
Pewnie bardzo się spieszył.
O co chodzi, Blum?
Pomyślałam to samo, gdy moje zdjęcia trafiły w ręce policji.
Myślałam, że mamy umowę.
Nic się nie zmieniło.
Mój syn zniknął.
A z nim inwestorzy.
Nowi mniej się czepiają.
Sebastian Hackspiel coś mi zostawił.
Już to pani widziała, co?
Wszystkie leżą w maszynowni.
Same młode kobiety.
Dziewczyny.
Zwabione wielkimi obietnicami, wszystkie przypłaciły to życiem.
Koroner będzie miał co robić. Wyobrażam sobie nagłówki gazet.
Edwin nie ma z tym nic wspólnego.
Wplątał się w złe towarzystwo.
Zawsze miał okropnych przyjaciół.
Chcę, żeby pani i Danzberger dali mi spokój.
I żadnych więcej pytań.
Ma pani to ujść na sucho?
Już mnie ukarano.
Przytrafiło mi się najgorsze, co mogło.
- Wie pani co? - Tak?
Tęsknię za moim synem tak samo, jak pani za mężem.
Wiem, że popełniłam wiele błędów.
I być może…
gdybym bardziej się nim zajmowała,
gdybym spędzała z nim więcej czasu, byłby lepszym człowiekiem.
Ale zawsze był dobrym synem.
Uważnym, uczynnym.
Nie zasłużył na to wszystko.
Ja też nie zasłużyłam.
Tak, pani Schönborn. Do widzenia.
Spis połączeń Massima.
ROZMOWY I WIADOMOŚCI TEKSTOWE
PRZYCHODZĄCE - BLUM
Tak?
Cóż…
wygląda na to,
że jeden z naszych kolegów był sadystycznym psychopatą.
Nie wierzę.
Dowody przeciwko niemu są przytłaczające.
Tak?
Dziwi mnie, że był aż tak nieostrożny.
Proszę posłuchać. Wiem tylko,
że w miasteczku musi szybko zapanować spokój.
A bez ciał nie ma morderstw.
Proszę więc odpuścić.
Proszę nie tłumić własnych instynktów,
bo po jakimś czasie przestaną działać.
Chcę dostać raport z przeszukania domu Massima.
Najpierw twoja noga, potem ręka Rezy.
To kolejny wypadek?
Cokolwiek się dzieje, nie chcę o niczym wiedzieć.
Poza jednym.
Powinienem się martwić?
W tej chwili nie.
Chciał pan ze mną rozmawiać?
Może i jestem w mniejszości,
ale jeśli działa pani wbrew moim interesom…
To co?
Narciarstwo to niebezpieczny sport.
Powiem wprost.
Z szacunku dla naszych wspólnych relacji.
Widzi pani,
współpraca z nami ma wiele zalet.
Rozwiązujemy problemy…
w bezpośredni sposób.
Ma pani jakieś problemy?
Zasłużyli na to?
Nie rozumiem.
Twoi rodzice?
Że musieli utonąć.
Zasłużyli na to?
Nie rozumiem.
Mam gdzieś, co powiedziałaś innym.
Powiedz mi prawdę.
Żebym mógł ci zaufać.
Od kiedy to wiesz?
Od samego początku.
Lepiej, żeby nie żyli.
Zatem w porządku.
Odejdziesz ode mnie?
Nie.
Nie odejdę.
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz