Mówią, że dopiero gdy stracisz wszystko,
uświadamiasz sobie, co naprawdę się liczy.
Problem w tym, że wtedy może być już za późno.
Boże wybacz nasze grzechy.
Nie wybaczę mordercy mojego męża.
MŚCICIELKA
Szybciej. Tak.
Nela.
Wiem: przy stole bez komórek.
Nie siedzi przy stole.
Nie wtrącaj się.
Odłóż to, kiedy jemy.
Tak. Ale jeszcze nie jemy.
To musi być coś ważnego.
- Kto to? - Mamo!
Chyba ma chłopaka.
- Też tak myślę. - Hej.
Może pójdziemy jutro razem na cmentarz?
Jasne.
Kiedy przyjdzie Reza?
Nie wiem. Niedługo.
- Proszę podpisać. - Oczywiście.
Proszę.
Dziękuję.
Skończyłem. Mogę iść na górę?
Umówiłem się na grę w sieci.
- Tak późno? - Są wakacje.
Ale tylko do dziewiątej.
- Mamo. - Tak?
A ty odłóż ten telefon.
Hej. Co ci tyle zajęło?
Pomożesz mi przy pani Konczyk?
- Znowu boli cię ręka? - Co?
No tak.
Zaraz wracamy.
Co się stało?
Reza?
Mamy problem.
- Z panią Konczyk? - Nie.
- Z Sattlerem. - Sattlerem?
Minęły dwa lata.
Przejeżdżałem dziś obok cmentarza.
Blakic rozkopywał tamten grób.
Chodzi o pobranie DNA do sprawy spadkowej.
Kurwa.
Gdy jutro otworzą trumnę…
Kogo umieściłaś tam z Sattlerem?
Może Edwina Schönborna? Nie pamiętam.
To mógł być też Bertl Puch. Sama nie wiem.
Co teraz?
Cztery.
O kurwa. Pięć.
Sześć.
Kurwa.
Kurwa, kurwa!
Spadajmy.
Nie mam wszystkiego.
Siedem.
Osiem.
Cholera.
Czegoś brakuje.
Za późno. Spadamy.
Kurwa.
Biegiem!
- Cholera! - Chyba nas nie widzieli.
- Nie mam całości. - Czego brakuje?
Na pewno głowy. Musimy tam wrócić.
- Blum! - No co?
Nie spędzę reszty życia w kiciu!
Jutro urzędnik sądowy pobierze próbkę ze zwłok.
Ty nic nie znalazłaś i oni też nie znajdą.
Albo zaczną węszyć, bo ktoś rozkopał ten grób!
Kurwa!
Jeszcze niczego nie znaleźli.
Pojadę później na cmentarz i podpytam Blakica.
Co zrobimy, jak gliny znajdą resztę ciała?
POLICJA
Cześć.
- Cześć. - Cześć.
Jesteście pewni, że te części ciała nie należą do pogrzebanych tu zwłok?
Tak. W trumnie był dodatkowy materiał.
Macie świadka,
który widział, jak ktoś w nocy zakradał się na cmentarz?
Tak, to pani Hofer. Mieszka blisko cmentarza.
Widziała kogoś przy grobie.
Pytanie, czy ten ktoś chciał włożyć do trumny dodatkowe części ciała,
czy mu przeszkodzono, gdy próbował je wyjąć.
Możemy zidentyfikować te części po DNA, ale musimy pobrać próbki do porównania.
- Co to za folia? - Celofan.
Części ciała owinięte w celofan.
Morderstwo?
Cóż, można żyć z obciętą ręką.
A raczej bez niej.
Bez głowy raczej nie.
Domyślacie się, kiedy to ciało…
zostało rozczłonkowane?
Według biegłych dwa lata temu.
Celofan spowolnił rozkład.
Kurwa.
Sabine, zadzwoń do Krajowego Biura Śledczego.
Jasne.
KRAJOWE BIURO ŚLEDCZE
Możemy już iść?
- Dokąd? - Pytasz poważnie?
Co…?
- Zapomniałaś. - Do dziadka i babci.
- O nie. - Nie możesz iść na cmentarz.
- Dlaczego? - Muszę pracować.
Przebiorę się i pojadę z wami.
Nie. Sami tam pojedziemy.
- Nela. - Ale możemy…
Chodź.
Kurwa.
Byłoby miło, gdyby mama tu była.
Tak, ale jej nie ma.
Moglibyśmy kiedyś zabrać Rezę.
Tacie by się to spodobało?
Czemu nie? Lubił Rezę.
Naprawdę nie rozumiesz?
Po co ciągle tu przychodzimy?
To nie przywróci im życia.
Umówiłam się z kimś.
- Mam sam wrócić do domu? - Tak.
Przepraszam.
Dziękuję.
Pani Wallner. Kopę lat.
- Dwa? - Tylko dwa?
To funkcjonariusz Lambert.
Danielu, to detektyw Wallner z KBŚ.
Bez ciała nie ma morderstwa.
Tak pan mówił.
Owszem.
Na razie to tylko przeczucie, że to części ciała Edwina Schönborna.
Chodzi o ten sygnet.
Dziś albo jutro przyjdą wyniki badań DNA.
Dzisiaj.
Poza zawiniętą czaszką nie było niczego innego.
Trudno uwierzyć, by Massimo miał kogoś zabić i poćwiartować.
Podejrzewa pan kolegę?
Oczywiście. Zniknął bez śladu.
W tamtej sprawie podejrzaną była właścicielka zakładu pogrzebowego.
Ktoś taki mógłby tu łatwo pozbyć się ciała.
Przecież pani wtedy tu była i razem ją przesłuchiwaliśmy.
Ona ostatnia widziała Schönborna żywego.
Tylko dlatego, że…
Dała mu się sfotografować w bieliźnie.
- Zgadza się. - Potem on zniknął.
To właśnie detektyw Wallner.
Hej. Tęskniłeś za mną?
Hej!
Nie widzieliśmy się cały dzień. Jasne, że tęskniłem.
Wieczność, prawda?
Co tym razem powiedziałaś mamie?
Nic.
„Nic”? Czyli jestem dla ciebie nikim?
Daj spokój. Ona dziwnie się zachowuje.
Zamknij oczy.
Dobra.
Wyciągnij ręce.
- Mogę? - Tak.
Podoba ci się?
ALEX & NELA
NA ZAWSZE
Na zawsze to bardzo długo.
To twoja reakcja na mój prezent?
Nie. Alex, to naprawdę miłe.
Czyli ci się podoba?
Dzięki. Podoba mi się.
Cieszę się.
W ostatnich latach dodaliśmy prawie 80 kilometrów tras.
Zbudowano pięć hoteli.
W tym trzy rodzinne czterogwiazdkowce i dwa obiekty pięciogwiazdkowe.
Każdy wasz klient znajdzie u nas nocleg.
Zrobiliśmy wszystko, by Bad Annenhof stało się synonimem sportu
zarówno zimą, jak i latem.
Przepraszam na chwilę.
- Chętnie odpowiemy na pytania. - Oczywiście.
Zapytam prosto z mostu.
Ponoć macie problemy z pozwoleniami.
Żadnych problemów.
Coś taki smutny, Willie?
Wracam z cmentarza. Nie wiem, czy słyszałaś wieści.
Nie. Jakie?
W jednej z trumien znaleźliśmy części ciała innej osoby.
Na jednej z dłoni był…
sygnet.
Mój Edwin?
Tak mi przykro.
Przynajmniej teraz mogę go pochować.
Tak.
Będzie śledztwo w sprawie morderstwa.
Przyjechała tu detektyw z KBŚ.
Będę informować cię na bieżąco o postępach w dochodzeniu.
Ale żeby mieć stuprocentową pewność, że to naprawdę Edwin,
musimy pobrać od ciebie DNA.
Dobrze.
Zgadzam się.
Przepraszam, inaczej się nie da.
W porządku. Jestem szczupła.
Heinrich mówił na mnie „moja baletnica”.
Mam nadzieję, że się z nim spotkam.
Życzę pani tego.
Gotowe.
Nieprawda.
Chyba nie sądzisz, że to wszystko ujdzie ci na sucho?
Nie masz pojęcia, z kim zadarłaś.
Kto zabił mojego męża?!
Kto?
Nie wiedziałem, jaką pani pije, więc…
Dziękuję. Czarną.
I jeszcze hasło do Wi-Fi.
Już się tym zajmuję.
- Gdzie jest pan Danzberger? - Chyba z panią Schönborn.
Zaraz przyjdę.
- Cześć, ciociu. - Wsiadaj, odwiozę cię do domu.
- Mam inne plany. - Wsiądź na chwilę.
Muszę pogadać!
Miło cię znowu widzieć.
Dobrze się bawiłeś z kolegami?
Tak, nieźle.
Widziałam.
Nie martw się, nie szpieguję cię.
To był przypadek, że widziałam cię z córką pani Blum.
Lubię ją. Z wzajemnością.
Miło.
Niedługo będziesz dorosły.
I będziesz musiał podejmować trudne decyzje.
A każda decyzja ma swoje konsekwencje.
Nie wiem, o co ci chodzi.
Blumowie różnią się od nas.
Krążą plotki na temat matki Neli.
Ludzie nie powinni cię z nią widywać.
Bez poświęceń
Schönbornowie nie byliby tam, gdzie są.
Rozumiesz, o co mi chodzi?
Muszę lecieć.
Zrób tak.
A teraz…
Nie. Tak, i…
Dobra. Zmykaj.
Tesbah ala khair… Khair.
Wa enta bikhair.
To kwestia czasu,
gdy policja wywróci ten dom do góry nogami.
Mieliśmy dwa lata spokoju.
Nie chcę iść za kratki. Moje dzieci nie mogą tego doświadczyć.
Nie doświadczą.
Złożymy spójne zeznania.
CHCĘ TAM POJECHAĆ PO UKOŃCZENIU LICEUM. POJEDZIESZ TAM ZE MNĄ?
ZOBACZYMY.
NELA & ALEX NA ZAWSZE?
TAK, ALE MUSZĘ ODBYĆ PRAKTYKI TUTAJ, PRZY MOJEJ CIOCI.
CZYLI „NA ZAWSZE” TO JEDNAK NIEZBYT DŁUGO, CO?
Już przyjechał?
Mogłam sama to załatwić.
Wolę kogoś z zewnątrz.
Wiem, że byś sobie poradziła, ale jesteś mi tu potrzebna.
Brynner to zawodowiec.
Zrobi to dyskretnie.
Damian nie może się doczekać spotkania.
Szefie, proszę.
Tam były otwory wentylacyjne.
I one miały dość wody.
Czym my się zajmujemy?
Co?
Robieniem interesów.
Ale jak ty tracisz towar, my tracimy forsę.
Trupów nie da się zaprząc do pracy.
To nie była moja wina.
Nie mogę tolerować niechlujstwa, bo inaczej wszyscy będą robić fuszerkę.
Proszę.
Tak?
To pewne?
Dobrze.
Zrób to tak, żeby było widać.
Tamar. Proszę, nie rób tego.
Proszę, nie.
Nie, błagam.
Nie.
Nie, błagam!
Błagam!
Nie! Proszę!
W centrum odnowy biologicznej możemy poczynić pewne oszczędności.
Nie ma mowy. Za dziesięć lat tu nie będzie śniegu.
Wellness to nasza polisa.
Zaoszczędźcie gdzie indziej.
Ważne, by hotel został ukończony.
Przepraszam na chwilę.
Oczywiście.
Cóż za miła niespodzianka, panie Sarkissian.
Proszę przyjąć moje kondolencje.
Wieści szybko się rozchodzą.
Dziękuję.
Czy to będzie dla nas problem?
Wszystko mam pod kontrolą.
Oni niczego nie znajdą.
Mogę na pani polegać?
Budowa hotelu została wstrzymana?
Od kiedy to słucha pan plotek?
Proszę rozwiązać ten problem, bo inaczej ja to zrobię.
Mogłabym wynająć drugą firmę budowlaną.
Wtedy otwarlibyśmy za trzy tygodnie
i mogłabym przyjmować rezerwacje już od przyszłego tygodnia.
Kolacja gotowa!
Nela!
Gdzie ona jest?
Pewnie na górze.
Nela!
Rany.
Coś nie tak?
Ładnie wyglądasz.
Wszystko dobrze?
Z kim się spotkasz?
Nie twoja sprawa.
- Muszę iść. - Kiedy wrócisz?
Jeszcze nie wiem.
Pisz co jakiś czas, żebym się nie niepokoiła.
Pomyślę o tym.
My też musimy iść. Chodź.
Dokąd?
Ojciec Daniela zabiera nas do schroniska.
Mamo.
- Przepraszam. - Chodźmy.
Rozpatrzyliście moją prośbę?
Nie mamy motywu ani dowodów na tę kobietę.
Nie możemy jej aresztować.
Części ciała były w trumnie, którą ona przygotowała.
Pewnie należą do jednego z mężczyzn, którzy zaginęli dwa lata temu.
„Pewnie” to za mało, by zdobyć nakaz aresztowania.
Muszę mieć co pokazać sędziemu.
Pani Blum dobrowolnie tam nie przyjdzie.
Ładnie ją poproś.
Może przyjdzie, żeby wyjaśnić wszelkie nieporozumienia.
Spróbuję.
Reza?
Czego chcesz?
Pierdol się!
Blum?
Tutaj.
Co się stało?
Nie wiem.
Auć.
W biurze myszkował jakiś facet.
Potem walczyliśmy.
- Uciekł. - Rozpoznałaś go?
Musimy to zdezynfekować.
Zraniłam go.
Może lepiej stąd wyjadę?
Dla dobra wszystkich.
Zachowajmy spokój.
Jeśli znikniesz, to wzbudzi podejrzenia.
Damy radę.
Razem.
To wszystko.
- Ile to potrwa? - Niedługo.
Mogę go zobaczyć?
To nie jest dobry pomysł.
Muszę go zobaczyć.
Jego szczątki są nadal w instytucie kryminalistyki w Innsbrucku.
Dam znać, gdy tylko je oddadzą.
Proszę!
Dziękuję, pani Schönborn.
Jak już mówiłem, odezwę się.
Tak?
Przesłuchamy panią Blum.
Dzień dobry.
SYGNET E. SCHÖNBORNA
To nie był przypadek.
Co masz na myśli?
Napad i ta ekshumacja. Coś łączy obie te rzeczy.
Kto mógłby się tak szybko dowiedzieć?
To przecież wioska. Może pani Schönborn?
Nie muszą tego połączyć z tobą.
Kurwa.
KBŚ. Detektyw Wallner i funkcjonariusz Lambert.
- Pan Shadid? - Tak.
Chcemy pogadać z panem i panią Blum.
Pani Blum nie ma.
Możemy wejść?
O co dokładnie chodzi?
Chciałbym o tym porozmawiać z panem i panią Blum.
Tak? O co chodzi?
Już się spotkałyśmy.
- Wallner z KBŚ. - Tak, ale to było dawno temu.
Mamy kilka pytań dotyczących śmierci Edwina Schönborn.
- Musicie państwo pojechać z nami. - Śmierci?
Macie nakaz aresztowania?
Nie potrzebujemy go do przesłuchania.
Dobrze. Pojedziemy z wami.
Żaden problem.
A dzieci?
To pewnie nieporozumienie, które szybko się wyjaśni.
Jak szybko, zależy tylko od was.
Zadzwonię tylko do córki.
Zraniła się pani?
Tak, uderzyło mnie wieko trumny. To niebezpieczna profesja.
Nela, Rezy i mnie nie będzie, kiedy wrócisz.
Nie martw się.
Kocham cię.
PLAN B
- Hej. - Cześć.
Cóż…
Nie byłem pewien, czy przyjdziesz.
Ja też nie.
Przepraszam za wczoraj.
To ja przepraszam. Nie chciałam cię tak zaskoczyć.
Nowa Zelandia brzmi świetnie.
Chodź.
Na razie jestem tu.
Są wyniki badań DNA pani Schönborn?
Powinny być jutro.
I tak zacznę.
Nie możemy długo jej tu trzymać bez nakazu.
Oboje wiemy, co pokażą wyniki.
Tak, ale nawet jeśli będą zgodne,
to za mało, by ją oskarżyć.
Przesłucham ją.
Pani detektyw.
Nie może pani ot tak się tu zjawiać i wywoływać smród.
Mogę. To moja praca.
Jeśli nie będzie smrodu, odjadę.
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz