Mówią, że dopiero gdy wszystko stracisz, rozumiesz,
co jest dla ciebie naprawdę ważne.
Sęk w tym, że wtedy może być już za późno.
Bóg przebacza nam nasze grzechy.
Nigdy nie wybaczę mordercy mojego męża.
MŚCICIELKA
Szybciej.
Wiem. Żadnego telefonu przy stole.
Nie jest przy stole.
Nie wtrącaj się. Odłóż go podczas posiłku.
Jeszcze nie jemy.
To musi być ważne. Kto to?
Pewnie ma chłopaka.
Też tak sądzę.
Może pójdziemy jutro razem na cmentarz?
Jasne.
Kiedy będzie Reza?
Pewnie niedługo.
Tutaj.
Oczywiście.
Dziękuję.
Skończyłem. Mogę iść na górę? Mam rozgrywkę.
-Teraz? -Są ferie.
Tylko do dziewiątej.
A ty odłóż telefon.
Co tak długo?
Pomożesz mi z panią Konczyk?
Znów ramię?
Co?
Tak.
Zaraz wracamy.
Co się dzieje?
Mamy problem.
Z panią Konczyk?
Nie.
Z Sattlerem.
Minęły dwa lata.
Właśnie mijałem cmentarz. Blakic wykopywał grób.
Chodzi o spory spadkowe i porównanie DNA.
Pamiętasz, kogo położyłaś obok Sattlera?
Może Edwina Schönborna. Albo Bertla Pucha. Nie wiem.
Co teraz?
Cztery.
Pięć.
Sześć.
Niech to szlag.
Musimy się zbierać.
Nie mam wszystkiego.
Siedem.
Osiem.
Cholera.
Czegoś brakuje.
Za późno.
Chodź już.
W nogi!
Cholera jasna!
Nie widziała nas.
Nie mam wszystkiego.
Czego brakuje?
Głowy. Musimy wrócić.
Nie chcę spędzić reszty życia w więzieniu.
Urzędnik pobierze jutro próbkę DNA zmarłego.
Skoro ty niczego nie znalazłaś, to oni tym bardziej.
Albo sprawdzą to dokładniej, bo ktoś był przy grobie.
Policja nic nie znalazła.
Podjadę na cmentarz i pogadam z Blakicem.
Co jeśli znajdą pozostałe szczątki?
Cześć.
Szczątki na pewno nie należą do pochowanego?
Leżały jako dodatek w trumnie.
Świadek zauważył kogoś w nocy na cmentarzu.
Pani Hofer mieszka naprzeciwko cmentarza. Widziała, jak ktoś stał w grobie.
Pytanie, czy chciał podrzucić szczątki, czy je zabrać.
Test DNA ustali, do kogo należą, ale potrzeba próbki do porównania.
Folia?
Celofan.
Szczątki zawinięte w celofan? Morderstwo?
Z odciętą ręką można żyć. Gorzej z głową.
Kiedy została oddzielona?
Zdaniem śledczych dwa lata temu.
Celofan opóźnił proces rozkładu.
Cholera.
Połącz mnie z Federalnym Urzędem Śledczym.
Możemy jechać?
Dokąd?
Serio?
-Zapomniałaś. -Do taty i dziadka.
O nie.
Nie możesz jechać.
Czemu?
Mam pracę.
Przebiorę się i pojadę z wami.
Pójdziemy sami.
Ale…
Chodź już.
Szlag.
Mama mogła być tu z nami.
Ale jej nie ma.
Mogliśmy zabrać Rezę.
Czy tacie by się to spodobało?
Czemu nie? Lubił Rezę.
Nic nie łapiesz?
Po co tu przychodzimy?
To ich nie przywróci do życia.
Jestem umówiona.
Mam wrócić sam?
Tak.
Przepraszam.
Pani Wallner. Szmat czasu.
Dwa lata?
Dopiero? Kolega Lambert.
Koleżanka Wallner z Federalnego
Urzędu Śledczego.
Bez zwłok nie ma morderstwa. Pańskie słowa.
Obrączka każe przypuszczać, że szczątki należą do Edwina Schönborna.
Wyniki testu DNA będą dziś lub jutro.
Dziś.
Brak śladów po zewnętrznej stronie celofanu.
Nie sądziłem, że Massimo może kogoś zabić i rozczłonkować.
Podejrzewa pan kolegę?
Oczywiście. Zniknął wtedy bez śladu.
Przejrzałam ponownie akta. Podejrzaną była właścicielka
zakładu pogrzebowego. Z łatwością mogła pozbyć się zwłok.
Przecież razem ją przesłuchiwaliśmy.
-Ona ostatnia widziała Schönborna. -Tak, ale…
Sfotografował ją w bieliźnie.
Owszem.
A potem zniknął.
To właśnie Wallner.
Tęskniłeś?
Nie widzieliśmy się prawie dobę. Pewnie, że tęskniłem.
To cała wieczność.
Co tym razem powiedziałaś mamie?
Nic.
Jestem dla ciebie nikim?
Daj spokój. Po prostu jest dziwna.
Zamknij oczy.
Pokaż ręce.
Mogę?
Podoba ci się?
„Na zawsze” to dość długo.
To twoja reakcja na prezent?
Nie. To mega słodkie.
Czyli podoba ci się?
Dziękuję. Bardzo.
Cieszę się.
W ostatnich latach dodaliśmy prawie 80 kilometrów tras zjazdowych.
Powstało pięć hoteli dla państwa klientów:
trzy w pożądanym segmencie czterogwiazdkowych
hoteli rodzinnych i dwa luksusowe pięciogwiazdowe.
Zrobiliśmy co w naszej mocy, by Bad Annenhof stało
się synonimem sportu. Zarówno zimą, jak i latem.
Przepraszam na chwilę. Przejdźmy do pytań.
Oczywiście. Proszę.
Do rzeczy. Podobno są problemy z pozwoleniami.
Nic podobnego.
Co jest?
Wracam z cmentarza. Słyszałaś już?
O czym?
W jednej z trumien znaleźliśmy dodatkowe szczątki. Na jednej dłoni był…
sygnet.
Mój Edwin?
Przykro mi.
-Przynajmniej mogę go pochować. -Tak.
Rusza śledztwo w sprawie morderstwa.
Koleżanka z Federalnego Urzędu Śledczego już tu jest.
Będę cię informował na bieżąco.
Aby upewnić się, że to Edwin, będę potrzebował próbki DNA.
Zgoda.
Przepraszam. Nie mam wyboru.
Nie szkodzi. Jestem szczupła. Heinrich nazywał mnie swoją baletnicą.
Liczę, że wkrótce znów go zobaczę.
Tego pani życzę.
Gotowe.
Nic z tego. Nie sądzisz chyba, że uwolnisz się od tego, co zrobiłaś.
Nie masz pojęcia, z kim masz do czynienia.
Kto zabił mojego męża?
Kto?
Nie wiedziałem, jaką pani pija.
Dziękuję. Czarną.
Potrzebuję dostępu do sieci.
Zajmę się tym.
Gdzie pan Danzberger?
Z tego co wiem, u pani Schönborn.
Zaraz dołączę.
Cześć, ciociu.
Odwiozę cię do domu.
Jestem umówiony.
Wsiądź na chwilę.
Sekunda.
Miło cię widzieć.
Dobrze się bawiłeś ze znajomymi?
W porządku.
Widziałam.
Bez obaw. Nie śledzę cię. Przypadkiem widziałam cię z córką Blum.
Lubię ją. Z wzajemnością.
Uroczo.
Wkrótce będziesz dorosły. Przed tobą trudne decyzje.
Każda ma swoje konsekwencje.
Nie rozumiem.
Blumowie nie pasują do nas. Chodzą słuchy o matce Neli.
Nie powinieneś się z nią pokazywać.
Bez poświęceń my, Schönbornowie, nie bylibyśmy tu, gdzie jesteśmy.
Rozumiesz?
Muszę lecieć.
Tak. A potem…
W ten sposób.
Dobra. Uciekaj.
Dobranoc.
Śpij dobrze.
To tylko kwestia czasu, gdy wparuje tu policja i przewróci
wszystko do góry nogami.
Przez dwa lata był spokój.
Nie chcę trafić do więzienia. Nie zrobię tego swoim dzieciom.
Nie dojdzie do tego. W razie przesłuchania nasze
zeznania się pokryją.
TAM CHCĘ POJECHAĆ PO MATURZE. DOŁĄCZYSZ?
ZOBACZĘ.
NELA I ALEX NA ZAWSZE?
TAK. ALE MAM TU PRAKTYKI U CIOTKI.
„NA ZAWSZE” TO JEDNAK NIE TAK DŁUGO.
Dotarł już?
Sama mogłam się tym zająć.
Wolę kogoś z zewnątrz.
Poradziłabyś sobie, ale potrzebuję cię tutaj.
Brynner to zawodowiec. Bez śladu i hałasu.
Damian nie może się ciebie doczekać.
Szefie, proszę.
Na miejscu były otwory wentylacyjne.
Mieli dość wody.
Co tu robimy?
Co?
Robimy interesy. Jeśli zmarnujesz towar, stracę pieniądze.
Martwi nie nadają się na pracowników.
To nie moja wina.
Jeśli pozwolę na partactwo, każdy będzie robił to, co chce.
Proszę.
Tak.
To pewne? Dobrze.
Zrób tak, żeby było widać.
Proszę. Przestańcie.
Już dość.
Proszę, nie!
Można rozważyć SPA pod kątem potencjalnych oszczędności.
Wykluczone. Za dziesięć lat nie będzie już śniegu.
SPA to nasze zabezpieczenie. Proszę szukać gdzie indziej.
Grunt, żeby hotel był gotowy.
Przepraszam na chwilę.
Oczywiście.
Cóż za niespodzianka, panie Sarkissian.
Kondolencje z powodu śmierci syna.
Wieści szybko się rozchodzą.
Dziękuję.
Czy będą przez to problemy?
Panuję nad sytuacją.
Niczego nie znajdą.
Mogę zdać się na panią?
Budowa hotelu jest wstrzymana?
Od kiedy słucha pan plotek?
Proszę rozwiązać problem, albo ja to zrobię.
Sprowadzę drugą firmę budowlaną. Otwarcie za trzy tygodnie,
rezerwacje od przyszłego tygodnia.
Jedzenie gotowe.
Gdzie ona jest?
Pewnie na górze.
Co jest?
Pięknie wyglądasz.
Wszystko gra?
Z kim się spotykasz?
Z „Nie-Twój-Interes”.
Muszę lecieć.
Kiedy wrócisz?
Jeszcze nie wiem.
Napisz, żebym wiedziała, że nic ci nie jest.
Jeśli będę pamiętać.
My też musimy się zbierać.
Dokąd?
Ojciec Daniela zabiera nas dziś do schroniska.
Wybacz.
Chodźmy.
Rozważyła pani moją prośbę?
Nie mamy motywu ani dowodów. Nie możemy jej ot tak aresztować.
Szczątki znajdowały się w trumnie, którą pochowała.
Prawdopodobnie należą do jednego z mężczyzn,
którzy zaginęli dwa lata temu.
To za mało, by wydać nakaz aresztowania. Odpowiadam przed sędzią.
Pani Blum nie pójdzie ze mną dobrowolnie.
Proszę ją ładnie poprosić. Może zgodzi się wszystko wyjaśnić.
Spróbuję.
Czego chcesz?
Wal się.
Tutaj.
Co się stało?
Nie wiem.
W biurze był jakiś facet. Szukał czegoś. Walczyliśmy i zwiał.
Rozpoznałaś go?
Trzeba to zdezynfekować.
Zraniłam go.
Powinnam odejść. Tak będzie bezpieczniej dla wszystkich.
Zachowajmy spokój. Jeśli znikniesz, ściągniesz na siebie podejrzenie.
Poradzimy sobie.
Razem.
To już wszystko.
Ile to potrwa?
Będziemy się sprężać.
Mogę go zobaczyć?
To nie jest dobry pomysł.
Muszę.
Jego szczątki są w laboratorium w Innsbrucku.
Dam znać, gdy je zwrócą. Proszę!
Dziękuję, pani Schönborn. Odezwę się.
Słucham.
Zabieramy panią Blum na przesłuchanie.
Dzień dobry.
To nie był przypadek.
Co masz na myśli?
Napad i ekshumacja muszą być powiązane.
Kto mógł dowiedzieć się tak szybko?
Mieszkamy w wiosce. Może Schönborn?
Skąd pewność, że powiążą to z tobą?
Federalny Urząd Śledczy. Wallner. Kolega Lambert. Pan Shadid?
Tak?
Musimy porozmawiać z panem i panią Blum.
Teraz nie podejdzie.
Możemy wejść?
O co chodzi?
Chciałabym omówić to z panem i panią Blum.
O co chodzi?
Znamy się. Wallner, Federalny Urząd Śledczy.
Minęło trochę czasu.
Chodzi o przesłuchanie w sprawie śmierci Edwina Schönborna. Pojedziecie z nami.
Śmierci?
Macie nakaz?
Nie jest potrzebny do przesłuchania.
Pojedziemy. Żaden problem.
A dzieci?
Szybko wyjaśnimy to nieporozumienie.
To zależy od was.
Tylko zadzwonię do córki.
Zraniła się pani?
Wiekiem trumny. To niebezpieczny zawód.
Mnie i Rezy nie będzie w domu, gdy wrócisz. Nie martw się. Kocham cię.
Nie byłem pewien, czy przyjdziesz.
Ani ja.
Przepraszam za wczoraj.
To ja przepraszam. Nie chciałam cię osaczyć.
Nowa Zelandia brzmi świetnie.
Chodźmy. Na razie jestem tutaj.
Mamy wyniki testów DNA pani Schönborn?
Spodziewamy się ich jutro.
I tak zacznę. Bez nakazu aresztowania nie możemy
ich tu długo trzymać. Wiemy, co ujawnią wyniki.
To za mało, by ją oskarżyć.
Przesłuchać.
Nie może pani tu przyjeżdżać i siać chaosu.
Przeciwnie. To moja praca. A wyjadę dopiero, gdy się z nim uporam.
Pomocy!