1
00:00:15,640 --> 00:00:19,000
ว่ากันว่าเมื่อเราสูญเสียทุกอย่างไปเท่านั้น

2
00:00:19,080 --> 00:00:21,720
เราถึงจะได้รู้ว่าอะไรสำคัญจริงๆ

3
00:00:23,280 --> 00:00:27,040
ปัญหาก็คือ ถึงตอนนั้นมันอาจจะสายไปแล้วก็ได้

4
00:00:38,480 --> 00:00:40,040
พระเจ้าให้อภัยบาปของเรา

5
00:00:42,720 --> 00:00:44,960
ฉันจะไม่มีวันให้อภัยคนที่ฆ่าสามีฉัน

6
00:01:39,680 --> 00:01:43,360
(ผู้หญิงของคนตาย)

7
00:02:10,920 --> 00:02:12,560
เร็วอีก นั่นแหละ

8
00:02:22,600 --> 00:02:23,600
นีล่า

9
00:02:24,520 --> 00:02:26,280
หนูรู้ค่ะ ห้ามเล่นโทรศัพท์ที่โต๊ะอาหาร

10
00:02:27,400 --> 00:02:28,720
เธอไม่ได้อยู่ที่โต๊ะ

11
00:02:28,800 --> 00:02:30,560
อย่ายุ่งน่า

12
00:02:30,640 --> 00:02:33,160
เก็บมันซะนะตอนเรากินอาหาร เข้าใจไหม

13
00:02:33,240 --> 00:02:35,520
ค่ะ แต่เรายังไม่ได้กิน

14
00:02:36,040 --> 00:02:37,520
ต้องเป็นเรื่องสำคัญแน่เลย

15
00:02:38,920 --> 00:02:40,400
- ใครเหรอจ๊ะ
- แม่!

16
00:02:43,280 --> 00:02:44,960
ผมว่าเธอมีแฟนแล้วแน่ๆ

17
00:02:45,040 --> 00:02:46,680
- แม่ก็คิดอย่างนั้น
- นี่

18
00:02:51,560 --> 00:02:54,120
แม่คิดว่าพรุ่งนี้เราอาจไปที่สุสานด้วยกันได้

19
00:02:55,200 --> 00:02:56,200
ค่ะ

20
00:02:56,280 --> 00:02:57,760
เรซ่าจะมาเมื่อไหร่

21
00:02:58,720 --> 00:03:00,920
ไม่รู้สิ แม่แน่ใจว่าเดี๋ยวก็มา

22
00:03:01,000 --> 00:03:03,200
- นี่ครับ ขอบคุณครับ
- ได้ครับ

23
00:03:04,160 --> 00:03:05,240
เรียบร้อย

24
00:03:05,320 --> 00:03:06,320
ขอบคุณครับ

25
00:03:29,440 --> 00:03:33,000
ผมกินอิ่มแล้ว ขอขึ้นไปข้างบนได้ไหม
พอดีมีนัดเล่นเกมน่ะครับ

26
00:03:33,080 --> 00:03:35,320
- ดึกขนาดนี้เนี่ยนะ
- วันหยุดน่ะครับ

27
00:03:35,400 --> 00:03:36,840
ก็ได้จ้ะ แต่เล่นถึงสามทุ่มพอนะ

28
00:03:37,600 --> 00:03:38,760
- แม่…
- จ้ะ

29
00:03:42,880 --> 00:03:44,400
ส่วนลูกก็เก็บโทรศัพท์ได้แล้ว

30
00:03:45,760 --> 00:03:48,280
ไงคะ มาแล้วเหรอ ทำไมมาช้าจัง

31
00:03:48,360 --> 00:03:50,680
ไปช่วยผมเข็นคุณนายคอนชึคแป๊บนึงได้ไหม

32
00:03:50,760 --> 00:03:52,560
- แขนคุณอีกแล้วเหรอ
- อะไรนะ

33
00:03:54,520 --> 00:03:55,760
ครับ ใช่ครับ

34
00:03:58,360 --> 00:03:59,360
เดี๋ยวเรามานะ

35
00:04:11,320 --> 00:04:12,400
มีอะไรเหรอ

36
00:04:18,040 --> 00:04:19,040
เรซ่า

37
00:04:21,600 --> 00:04:22,800
เรามีปัญหา

38
00:04:23,440 --> 00:04:25,040
- กับคอนชึคเหรอ
- ไม่ใช่

39
00:04:26,920 --> 00:04:29,000
- กับซัทท์เลอร์
- ซัทท์เลอร์เหรอ

40
00:04:31,040 --> 00:04:32,360
นั่นมันตั้งสองปีมาแล้ว

41
00:04:32,440 --> 00:04:34,960
ผมเพิ่งผ่านสุสานมา

42
00:04:35,040 --> 00:04:37,360
บลาคิชกำลังขุดหลุมศพที่นั่น

43
00:04:39,120 --> 00:04:42,640
บางอย่างเกี่ยวกับการพิพาทเรื่องมรดก
และเปรียบเทียบดีเอ็นเอน่ะ

44
00:04:42,720 --> 00:04:43,720
บ้าจริง

45
00:04:44,560 --> 00:04:46,400
พอพวกเขาเปิดฝาโลงพรุ่งนี้

46
00:04:46,480 --> 00:04:48,680
รู้ไหมว่าคุณใส่ใครไว้ในโลงนั่นกับซัทท์เลอร์

47
00:04:50,880 --> 00:04:53,600
เอ็ดวิน เชินบอร์นมั้ง ฉันจำไม่ได้

48
00:04:53,680 --> 00:04:56,120
อาจเป็นแบร์ทึล ปุคก็ได้ ฉันก็ไม่รู้

49
00:05:01,040 --> 00:05:02,040
ทีนี้เอาไงดี

50
00:05:06,160 --> 00:05:07,160
สี่

51
00:05:09,960 --> 00:05:11,600
ให้ตายสิ ห้า

52
00:05:15,000 --> 00:05:16,000
หก

53
00:05:16,840 --> 00:05:17,960
บ้าเอ๊ย

54
00:05:18,040 --> 00:05:19,120
ให้ตายสิ

55
00:05:24,680 --> 00:05:25,560
เราต้องไปแล้ว

56
00:05:26,720 --> 00:05:28,120
ฉันยังเก็บไม่หมด

57
00:05:30,360 --> 00:05:31,360
เจ็ด

58
00:05:32,440 --> 00:05:33,440
แปด

59
00:05:34,240 --> 00:05:35,360
เวรเอ๊ย

60
00:05:36,200 --> 00:05:37,200
มีบางอย่างหายไป

61
00:05:38,800 --> 00:05:40,680
ไม่ทันแล้ว มาเร็ว

62
00:05:40,760 --> 00:05:41,760
บ้าเอ๊ย

63
00:05:43,920 --> 00:05:44,760
วิ่ง!

64
00:05:53,120 --> 00:05:56,040
- ให้ตายสิ
- ผมว่าพวกเขาไม่เห็นเราหรอก

65
00:05:56,120 --> 00:05:58,040
- แต่ฉันเก็บมาไม่หมด
- ยังขาดอะไรอีก

66
00:05:58,120 --> 00:06:01,320
- ก็หัวเขาน่ะสิ เราต้องกลับไป
- บลูม!

67
00:06:01,400 --> 00:06:04,040
อะไร ฉันไม่อยากใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ในคุกนะ

68
00:06:04,120 --> 00:06:07,200
พรุ่งนี้เจ้าหน้าที่ศาล
จะเก็บตัวอย่างดีเอ็นเอจากศพ

69
00:06:07,280 --> 00:06:09,560
ถ้าคุณไม่เจออะไร พวกเขาก็จะไม่เจอเหมือนกัน

70
00:06:09,640 --> 00:06:13,200
ใช่ หรือไม่พวกเขาก็ดูละเอียดขึ้น
เพราะมีคนอยู่ในหลุมศพ

71
00:06:13,280 --> 00:06:14,280
เวรเอ๊ย!

72
00:06:29,400 --> 00:06:31,240
ตำรวจยังไม่พบอะไร

73
00:06:31,320 --> 00:06:34,320
เดี๋ยวผมจะขับรถไปที่สุสานแล้วถามบลาคิช

74
00:06:37,360 --> 00:06:39,920
เราจะทำยังไง
ถ้าพวกเขาพบชิ้นส่วนที่เหลือของศพ

75
00:06:44,400 --> 00:06:45,640
(ตำรวจ)

76
00:06:45,720 --> 00:06:46,720
สวัสดีครับ

77
00:06:50,680 --> 00:06:51,560
สวัสดีครับ

78
00:06:51,640 --> 00:06:52,640
สวัสดีค่ะ

79
00:06:55,360 --> 00:06:59,760
คุณแน่ใจเหรอว่าชิ้นส่วนพวกนี้ไม่ใช่ของศพที่ถูกฝัง

80
00:06:59,840 --> 00:07:02,640
ไม่ใช่ครับ มันอยู่ในโลง
แถมมาให้เป็นโบนัส ถ้าจะว่าไปแล้ว

81
00:07:02,720 --> 00:07:04,080
มีพยานคนหนึ่ง

82
00:07:04,160 --> 00:07:07,960
ที่เห็นคนลับๆ ล่อๆ อยู่แถวสุสานเมื่อคืนเหรอ

83
00:07:08,040 --> 00:07:10,880
ใช่ค่ะ คุณโฮเฟอร์น่ะ บ้านเธออยู่ข้างสุสาน

84
00:07:10,960 --> 00:07:12,720
เธอเห็นคนยืนอยู่ที่หลุมศพ

85
00:07:16,320 --> 00:07:22,080
คำถามคือคนคนนั้น
ต้องการเอาชิ้นส่วนศพใส่ไว้ในโลง

86
00:07:22,160 --> 00:07:25,600
หรือถูกขัดจังหวะขณะที่พยายามจะเอามันออกมา

87
00:07:27,160 --> 00:07:29,800
เราระบุส่วนต่างๆ ของศพได้
ด้วยการตรวจดีเอ็นเอ

88
00:07:29,880 --> 00:07:32,040
แต่เราต้องการตัวอย่างเพื่อเปรียบเทียบ

89
00:07:35,440 --> 00:07:37,440
- แล้ววัสดุที่ใช้ห่อล่ะ
- กระดาษแก้ว

90
00:07:38,920 --> 00:07:43,040
ห่อชิ้นส่วนต่างๆ ของศพด้วยกระดาษแก้ว
มันเป็นการฆาตกรรมเหรอ

91
00:07:43,120 --> 00:07:45,760
คนเราอยู่ได้ถ้ามือขาดข้างนึง

92
00:07:45,840 --> 00:07:47,160
หรือไม่มีมือสักข้าง

93
00:07:47,680 --> 00:07:49,040
ไม่มีกะโหลกเหรอ อยู่ยากกว่า

94
00:07:52,800 --> 00:07:58,120
รู้หรือยังว่าศพถูกแยกชิ้นส่วนมานานแค่ไหนแล้ว

95
00:07:58,200 --> 00:08:00,000
สองปีค่ะ ตามข้อมูลของนิติเวช

96
00:08:00,080 --> 00:08:03,160
กระดาษแก้วทำให้การย่อยสลายช้าลง

97
00:08:10,800 --> 00:08:11,640
ให้ตายสิ

98
00:08:13,880 --> 00:08:17,680
ซาบีเน่ ติดต่อหน่วยข่าวกรองอาชญากรรม
ให้ผมหน่อย

99
00:08:17,760 --> 00:08:18,720
ได้ค่ะ

100
00:08:49,720 --> 00:08:52,320
(หน่วยสืบสวนอาชญากรรม)

101
00:09:07,520 --> 00:09:08,520
ไปกันเลยไหม

102
00:09:10,160 --> 00:09:12,360
- ไปไหน
- ถามจริง

103
00:09:13,320 --> 00:09:14,160
อะ…

104
00:09:14,760 --> 00:09:17,040
- แม่ลืม
- ไปหาพ่อกับปู่ไงครับ

105
00:09:17,120 --> 00:09:19,960
- โธ่ ไม่นะ
- คุณไปที่สุสานไม่ได้

106
00:09:20,040 --> 00:09:22,240
- ทำไมล่ะครับ
- เพราะแม่ต้องทำงานน่ะสิ

107
00:09:23,720 --> 00:09:25,840
ฉันจะไปเปลี่ยนชุดแล้วไปกับพวกเธอ

108
00:09:25,920 --> 00:09:28,480
ไม่ค่ะ หนูกับทิมจะไปกันเอง

109
00:09:29,480 --> 00:09:31,360
- นีล่า
- แต่เราไป…

110
00:09:31,440 --> 00:09:32,280
มาเร็ว

111
00:09:38,120 --> 00:09:39,120
บ้าจริง

112
00:09:47,800 --> 00:09:49,680
ถ้าแม่อยู่ที่นี่ด้วยก็คงดี

113
00:09:52,520 --> 00:09:53,920
ใช่ แต่เธอไม่อยู่

114
00:09:56,640 --> 00:09:58,440
ไว้วันหลังเราพาเรซ่ามาด้วยก็ได้

115
00:10:00,600 --> 00:10:02,120
คิดว่าพ่ออยากให้เขามาเหรอ

116
00:10:03,080 --> 00:10:04,880
ทำไมล่ะ พ่อชอบเรซ่า

117
00:10:06,800 --> 00:10:08,360
นายไม่เข้าใจใช่ไหม

118
00:10:14,600 --> 00:10:16,280
ทำไมเรายังมาที่นี่กันอยู่อีก

119
00:10:18,520 --> 00:10:20,080
ยังไงพวกเขาก็ไม่ฟื้นคืนชีพหรอก

120
00:10:34,000 --> 00:10:35,480
ฉันนัดเจอใครบางคน โอเคนะ

121
00:10:36,640 --> 00:10:39,120
- ผมต้องกลับบ้านคนเดียวเหรอ
- ใช่

122
00:10:51,960 --> 00:10:53,160
ขอโทษนะคะ

123
00:10:55,560 --> 00:10:56,560
ขอบคุณครับ

124
00:11:00,480 --> 00:11:02,480
คุณวัลล์เนอร์ ไม่เจอกันนานเลยนะ

125
00:11:03,040 --> 00:11:04,680
- สองปีได้มั้งคะ
- แค่สองปีเหรอ

126
00:11:05,760 --> 00:11:07,400
นี่เจ้าหน้าที่ลัมเบิร์ต

127
00:11:07,480 --> 00:11:10,920
ดาเนียล นี่เจ้าหน้าที่วัลล์เนอร์
จากหน่วยข่าวกรองอาชญากรรม

128
00:11:12,440 --> 00:11:15,640
ไม่มีศพ ไม่มีการฆาตกรรม ตอนนั้นคุณพูดแบบนั้น

129
00:11:15,720 --> 00:11:18,080
ใช่ ตอนนี้มันเป็นแค่ความรู้สึกสังหรณ์

130
00:11:18,160 --> 00:11:20,720
ว่าชิ้นส่วนศพเป็นของเอ็ดวิน เชินบอร์น

131
00:11:21,960 --> 00:11:23,360
เพราะแหวนวงนั้น

132
00:11:23,440 --> 00:11:26,640
เราจะได้ผลตรวจดีเอ็นเอวันนี้หรือไม่ก็พรุ่งนี้

133
00:11:27,160 --> 00:11:28,080
วันนี้ค่ะ

134
00:11:28,160 --> 00:11:31,240
เราไม่พบอะไรที่ด้านนอกของกะโหลกที่ถูกห่อไว้

135
00:11:32,240 --> 00:11:36,000
ผมคงไม่เชื่อแน่ว่ามาสซิโม่
ฆ่าและชำแหละศพคนได้

136
00:11:36,080 --> 00:11:37,840
คุณเชื่อว่าเป็นเพื่อนร่วมงานของคุณเหรอ

137
00:11:37,920 --> 00:11:41,200
ใช่ แน่นอน ตอนนั้นเขาหายไปอย่างไร้ร่องรอย

138
00:11:41,280 --> 00:11:43,640
ฉันตรวจสอบแฟ้มข้อมูลอีกครั้ง

139
00:11:43,720 --> 00:11:45,880
ตอนนั้นผู้ต้องสงสัยหลักคือสัปเหร่อ

140
00:11:46,640 --> 00:11:50,040
และสัปเหร่อก็เอาศพมาทิ้งที่นี่ได้ง่ายๆ

141
00:11:50,120 --> 00:11:54,480
คุณวัลล์เนอร์ ตอนนั้นคุณก็อยู่ที่นั่น
เราสอบปากคำเธอด้วยกัน

142
00:11:54,560 --> 00:11:57,120
เธอเป็นคนสุดท้าย
ที่เห็นเอ็ดวิน เชินบอร์นตอนยังมีชีวิตอยู่

143
00:11:57,200 --> 00:11:58,400
ใช่ แค่เพราะเธอ…

144
00:11:58,480 --> 00:12:01,120
เธอให้เขาถ่ายรูปเธอใส่แค่กางเกงใน

145
00:12:01,200 --> 00:12:03,400
- ใช่แล้ว
- แล้วเขาก็หายไป

146
00:12:15,520 --> 00:12:17,320
นั่นเจ้าหน้าที่วัลล์เนอร์

147
00:12:27,000 --> 00:12:28,720
ไง คิดถึงฉันไหม

148
00:12:29,400 --> 00:12:30,240
หวัดดี

149
00:12:35,920 --> 00:12:39,400
เราไม่ได้เจอกันตั้ง 24 ชั่วโมง
ฉันต้องคิดถึงเธออยู่แล้ว

150
00:12:39,480 --> 00:12:40,640
ชั่วนิรันดร์เลยใช่ไหม

151
00:12:40,720 --> 00:12:42,840
คราวนี้เธอบอกแม่ว่าไง

152
00:12:43,600 --> 00:12:44,600
ไม่ได้บอกอะไรเลย

153
00:12:56,360 --> 00:12:59,000
"ไม่ได้บอกอะไรเลย"
งั้นฉันก็ไม่สำคัญกับเธอสิ ใช่ไหม

154
00:12:59,760 --> 00:13:02,920
ไม่เอาน่า เธอแปลกๆ น่ะ

155
00:13:09,760 --> 00:13:11,080
หลับตาสิ

156
00:13:14,600 --> 00:13:15,440
โอเค

157
00:13:16,080 --> 00:13:17,560
ทีนี้ก็ยื่นมือออกมา

158
00:13:23,080 --> 00:13:24,280
- ลืมตาได้ยัง
- ได้แล้ว

159
00:13:34,800 --> 00:13:35,920
ชอบไหม

160
00:13:41,120 --> 00:13:42,680
(อเล็กซ์กับนีล่า)

161
00:13:45,160 --> 00:13:46,240
(ตลอดไป)

162
00:13:46,320 --> 00:13:48,200
ตลอดไปเป็นเวลาที่ยาวนานนะ

163
00:13:49,480 --> 00:13:51,680
เห็นของขวัญของฉันแล้ว
เธอมีปฏิกิริยาแบบนั้นเหรอ

164
00:13:52,360 --> 00:13:55,320
เปล่า อเล็กซ์ มันน่ารักมากเลย

165
00:13:57,200 --> 00:13:58,400
เธอชอบมันเหรอ

166
00:14:05,400 --> 00:14:06,880
ขอบคุณนะ ฉันชอบมันมากเลย

167
00:14:07,600 --> 00:14:08,680
ฉันดีใจ

168
00:14:20,720 --> 00:14:25,320
ในช่วงสองสามปีมานี้
เราเพิ่มเส้นทางสกีเกือบ 80 กิโลเมตร

169
00:14:25,880 --> 00:14:28,400
สร้างโรงแรมห้าแห่ง

170
00:14:28,480 --> 00:14:31,600
สามแห่งเป็นโรงแรมระดับสี่ดาว
ที่เหมาะกับครอบครัว

171
00:14:31,680 --> 00:14:37,240
และโรงแรมหรูระดับห้าดาวสองแห่ง
ที่มีประสิทธิภาพมากพอสำหรับลูกค้าของคุณ

172
00:14:38,080 --> 00:14:43,320
เราทำทุกอย่างเพื่อให้บัดอันเนนฮอฟ
เชื่อมโยงกับกีฬาอย่างใกล้ชิด

173
00:14:43,400 --> 00:14:45,480
ทั้งในฤดูหนาวและฤดูร้อน

174
00:14:47,720 --> 00:14:50,600
ขอตัวสักครู่นะคะ

175
00:14:50,680 --> 00:14:54,520
- เราน่าจะตอบคำถามกันได้เลยค่ะ
- ได้ครับ เชิญเลยครับ

176
00:14:55,280 --> 00:14:57,560
ดีครับ งั้นผมจะถามเลยนะครับ

177
00:14:57,640 --> 00:14:59,960
เราได้ข่าวว่ามีปัญหาเรื่องใบอนุญาต

178
00:15:00,040 --> 00:15:01,440
ไม่มีปัญหาอะไร…

179
00:15:02,640 --> 00:15:04,160
ทำไมทำหน้าเศร้าแบบนั้นล่ะ วิลลี่

180
00:15:04,680 --> 00:15:08,040
ผมเพิ่งมาจากสุสาน ไม่รู้ว่าคุณได้ข่าวหรือยัง

181
00:15:09,400 --> 00:15:10,560
ยัง อะไรเหรอ

182
00:15:10,640 --> 00:15:14,360
เราพบชิ้นส่วนของศพอื่นอยู่ในโลงศพ

183
00:15:14,440 --> 00:15:16,840
และที่มือข้างหนึ่ง มี…

184
00:15:18,760 --> 00:15:20,240
มีแหวนตรานี่อยู่

185
00:15:24,040 --> 00:15:25,040
เอ็ดวินของฉันเหรอ

186
00:15:26,280 --> 00:15:27,680
ผมเสียใจด้วยจริงๆ

187
00:15:33,040 --> 00:15:35,840
อย่างน้อยตอนนี้ฉันก็ฝังเขาได้แล้ว

188
00:15:36,400 --> 00:15:37,400
ใช่

189
00:15:39,280 --> 00:15:41,800
จะมีการสืบสวนการฆาตกรรม

190
00:15:41,880 --> 00:15:44,440
เจ้าหน้าที่หน่วยข่าวกรองอาชญากรรมอยู่ที่นี่แล้ว

191
00:15:44,960 --> 00:15:49,000
ผมจะคอยแจ้งความคืบหน้าของการสืบสวนให้คุณรู้

192
00:15:50,760 --> 00:15:55,360
แต่จะแน่ใจร้อยเปอร์เซ็นต์ได้
ว่าเป็นศพของเอ็ดวินจริงๆ

193
00:15:55,440 --> 00:15:57,360
เราต้องการตัวอย่างดีเอ็นเอจากคุณ

194
00:15:57,440 --> 00:15:58,440
ได้ค่ะ

195
00:15:59,720 --> 00:16:00,800
ฉันจะไปให้ตัวอย่าง

196
00:17:07,760 --> 00:17:09,920
ขอโทษนะ คุณนายคอนซึค
แต่มันไม่มีวิธีอื่นแล้ว

197
00:17:10,000 --> 00:17:12,200
ไม่เป็นไร ฉันผอม

198
00:17:13,400 --> 00:17:16,280
"นักบัลเลต์ของฉัน"
ไฮน์ริชเคยพูดกับฉันอย่างนั้น

199
00:17:18,120 --> 00:17:20,360
หวังว่าฉันจะได้เจอเขาอีกเร็วๆ นี้

200
00:17:20,440 --> 00:17:21,680
ฉันก็หวังอย่างนั้น

201
00:17:33,000 --> 00:17:34,960
เอาละ เสร็จแล้ว

202
00:17:35,480 --> 00:17:36,640
ไม่มีอะไรเสร็จหรอก

203
00:17:38,040 --> 00:17:42,480
คุณไม่เชื่อจริงๆ หรอกว่า
คุณจะกำจัดสิ่งที่ตัวเองทำไปได้สำเร็จ

204
00:17:44,480 --> 00:17:48,080
แกไม่รู้หรอกว่าแกกำลังลองดีกับใคร

205
00:17:48,160 --> 00:17:50,120
ใครฆ่าผัวฉัน

206
00:17:52,360 --> 00:17:53,400
ใคร

207
00:18:04,520 --> 00:18:07,120
ผมไม่รู้ว่าคุณชอบดื่มแบบไหน ก็เลย…

208
00:18:10,520 --> 00:18:12,160
ขอบคุณค่ะ กาแฟดำค่ะ

209
00:18:17,000 --> 00:18:18,600
ฉันต้องใช้ไวไฟด้วย

210
00:18:18,680 --> 00:18:20,760
ครับ เดี๋ยวผมจัดการให้เลย

211
00:18:21,800 --> 00:18:26,040
- คุณดันซ์แบร์เกอร์อยู่ไหนคะ
- อยู่กับคุณนายเชินบอร์นครับ เท่าที่ผมรู้นะ

212
00:18:44,440 --> 00:18:45,920
ทุกคน เดี๋ยวฉันตามไปนะ

213
00:18:50,520 --> 00:18:53,560
- สวัสดีครับ ป้าโยฮานน่า
- ขึ้นมาสิ ฉันจะไปส่งที่บ้าน

214
00:18:53,640 --> 00:18:56,400
- ฟังนะ ตอนนี้ผมมีนัดน่ะครับ
- ขึ้นมาแป๊บนึง

215
00:18:57,280 --> 00:18:58,680
ฉันต้องขึ้นรถแป๊บนึง

216
00:19:02,720 --> 00:19:04,520
ดีใจที่ได้เจอเธออีกครั้ง

217
00:19:07,080 --> 00:19:09,400
สนุกกับเพื่อนๆ ไหม

218
00:19:10,440 --> 00:19:11,840
ครับ ก็สนุกดีครับ

219
00:19:13,160 --> 00:19:14,360
ดูก็รู้

220
00:19:18,040 --> 00:19:20,520
ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ได้สอดแนมเธอหรอก

221
00:19:20,600 --> 00:19:24,080
มันบังเอิญจริงๆ ที่ฉันเห็นเธอ
อยู่กับลูกสาวคุณนายบลูม

222
00:19:27,240 --> 00:19:31,080
ใช่ครับ ผมชอบเธอ คือเราชอบกันน่ะครับ

223
00:19:31,160 --> 00:19:32,480
ดีจัง

224
00:19:35,280 --> 00:19:37,280
อีกไม่นานเธอก็จะโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว

225
00:19:38,040 --> 00:19:40,440
นั่นแปลว่าเธอต้องตัดสินใจเรื่องยากๆ

226
00:19:40,520 --> 00:19:43,120
และการตัดสินใจทุกครั้งก็มีผลที่ตามมา

227
00:19:48,240 --> 00:19:50,240
ผมไม่รู้ว่าป้าหมายถึงอะไร

228
00:19:50,320 --> 00:19:52,440
พวกบลูมต่างจากเรา

229
00:19:52,520 --> 00:19:54,880
มีข่าวลือเยอะมากเรื่องแม่ของนีล่า

230
00:19:54,960 --> 00:19:57,360
มันไม่ดีถ้ามีคนเห็นเธออยู่กับนีล่า

231
00:19:59,520 --> 00:20:01,640
ถ้าไม่มีการเสียสละ

232
00:20:02,440 --> 00:20:04,920
พวกเราเชินบอร์นคงไม่อยู่ในจุดที่เราอยู่ตอนนี้

233
00:20:07,840 --> 00:20:09,400
เข้าใจที่ฉันพูดไหม

234
00:20:21,720 --> 00:20:22,920
ผมต้องไปแล้วครับ

235
00:20:38,120 --> 00:20:39,960
ทำแบบนี้ แล้วก็…

236
00:20:41,840 --> 00:20:43,720
ไม่ใช่ แบบนี้ แล้วก็…

237
00:20:49,680 --> 00:20:51,160
โอเค ไปได้แล้ว

238
00:20:52,720 --> 00:20:55,200
ราตรีสวัสดิ์

239
00:20:55,800 --> 00:20:56,800
หลับให้สบายนะ

240
00:21:13,640 --> 00:21:17,920
อีกไม่นานตำรวจก็จะโผล่มา
เปลี่ยนทุกอย่างจากหน้ามือเป็นหลังมือ

241
00:21:21,760 --> 00:21:23,880
ทุกอย่างปกติดีมาตลอดสองปี

242
00:21:31,680 --> 00:21:35,480
ฉันไม่อยากติดคุก
ฉันไม่อยากให้ลูกๆ ต้องเจอเรื่องแบบนั้น

243
00:21:36,400 --> 00:21:37,840
พวกเขาจะไม่เจอหรอก

244
00:21:38,560 --> 00:21:41,120
ถ้าพวกเขาสอบปากคำเรา
คำให้การของเราจะตรงกัน

245
00:21:46,960 --> 00:21:50,560
(นี่คือที่ที่ฉันอยากไป
หลังเรียนจบ นายจะไปกับฉันไหม)

246
00:21:58,880 --> 00:22:02,880
(ดูก่อนนะ)

247
00:22:02,960 --> 00:22:08,840
(นีล่ากับอเล็กซ์ตลอดไปไม่ใช่เหรอ)

248
00:22:09,640 --> 00:22:14,200
(ใช่ แต่ฉันต้องฝึกงานที่นี่ กับป้าฉัน)

249
00:22:19,160 --> 00:22:22,520
(งั้นตลอดไปก็ไม่นานน่ะสิ หรือยังไง)

250
00:23:12,800 --> 00:23:14,280
เขามาถึงหรือยัง

251
00:23:17,280 --> 00:23:19,520
ฉันจัดการมันเองได้

252
00:23:19,600 --> 00:23:21,240
ฉันอยากให้มันอยู่แค่วงนอก

253
00:23:22,960 --> 00:23:26,440
ฉันรู้ว่าเธอจัดการมันได้ แต่ฉันต้องการเธอที่นี่

254
00:23:28,200 --> 00:23:29,600
บรินเนอร์เป็นมืออาชีพ

255
00:23:30,920 --> 00:23:32,120
ไร้ร่องรอยและเงียบกริบ

256
00:23:35,000 --> 00:23:37,440
ดาเมียนสหายเรารอเจอพี่อยู่

257
00:23:58,920 --> 00:24:00,000
เจ้านาย ได้โปรดเถอะ

258
00:24:03,520 --> 00:24:05,240
มีช่องระบายอากาศ

259
00:24:07,280 --> 00:24:08,880
และพวกเขาก็มีน้ำมากพอ

260
00:24:10,280 --> 00:24:11,520
เราทำอะไรกันที่นี่

261
00:24:12,960 --> 00:24:13,960
อะไรเหรอ

262
00:24:14,560 --> 00:24:15,880
เราทำธุรกิจ

263
00:24:16,800 --> 00:24:19,760
แต่ถ้าแกทำสินค้าเสียหาย ฉันก็เสียเงิน

264
00:24:21,040 --> 00:24:23,440
ใช้คนตายเป็นคนงานมันยาก

265
00:24:24,400 --> 00:24:26,400
มันไม่ใช่ความผิดผม

266
00:24:27,040 --> 00:24:31,360
ฉันจะไม่ทนกับงานห่วยๆ
ไม่งั้นทุกคนจะทำตามใจชอบ

267
00:24:32,120 --> 00:24:33,120
ได้โปรดเถอะ

268
00:24:37,960 --> 00:24:38,960
ว่าไง

269
00:24:40,880 --> 00:24:42,360
แน่ใจเหรอ

270
00:24:43,520 --> 00:24:44,520
ดี

271
00:25:02,600 --> 00:25:04,240
จัดการซะ เชือดไก่ให้ลิงดู

272
00:25:07,360 --> 00:25:10,440
ทามาร์ หยุดทำแบบนี้เถอะ

273
00:25:11,760 --> 00:25:13,640
หยุดทำแบบนี้เถอะ

274
00:25:14,600 --> 00:25:16,000
อย่านะ ขอร้อง

275
00:25:16,080 --> 00:25:17,240
ไม่

276
00:25:17,320 --> 00:25:18,520
อย่านะ ได้โปรด

277
00:25:19,240 --> 00:25:20,360
ได้โปรด ไม่!

278
00:25:20,440 --> 00:25:22,080
ไม่! ได้โปรด!

279
00:25:38,680 --> 00:25:42,840
คุณน่าจะสำรวจดู
การลดค่าใช้จ่ายที่เป็นไปได้ในด้านสุขภาพ

280
00:25:42,920 --> 00:25:45,720
ไม่ได้ อีกสิบปีที่นี่ก็จะไม่มีหิมะแล้ว

281
00:25:46,400 --> 00:25:50,000
สุขภาพคือกรมธรรม์ประกันชีวิตของเรา
หาการลดค่าใช้จ่ายที่อื่นเถอะ

282
00:25:50,080 --> 00:25:52,360
สิ่งสำคัญคือโรงแรมจะต้องสร้างเสร็จ

283
00:25:55,240 --> 00:25:57,120
ขอตัวสักครู่นะคะ

284
00:25:57,200 --> 00:25:58,040
ได้ครับ

285
00:25:59,240 --> 00:26:02,320
เป็นเซอร์ไพรส์ที่น่ายินดีจริงๆ คุณซาร์คิสเซียน

286
00:26:06,400 --> 00:26:08,280
เสียใจด้วยกับการตายของลูกชายคุณ

287
00:26:10,160 --> 00:26:12,080
ข่าวแพร่ไปเร็วมาก

288
00:26:14,160 --> 00:26:15,240
ขอบคุณค่ะ

289
00:26:16,080 --> 00:26:17,960
มันจะทำให้เรามีปัญหาอะไรไหม

290
00:26:20,080 --> 00:26:22,360
ฉันควบคุมมันได้

291
00:26:26,760 --> 00:26:28,400
พวกเขาจะไม่พบอะไรหรอก

292
00:26:29,800 --> 00:26:31,440
ผมวางใจคุณได้ไหม

293
00:26:33,320 --> 00:26:35,120
หยุดสร้างโรงแรมใหม่เหรอ

294
00:26:37,960 --> 00:26:40,080
คุณฟังข่าวลือตั้งแต่เมื่อไหร่

295
00:26:42,000 --> 00:26:45,080
แก้ปัญหาซะ ไม่งั้นผมจะแก้เอง

296
00:26:47,960 --> 00:26:50,400
ฉันจ้างบริษัทก่อสร้างมาช่วยอีกบริษัทหนึ่งได้

297
00:26:50,480 --> 00:26:52,640
แล้วเราจะเปิดตัวในอีกสามสัปดาห์

298
00:26:53,160 --> 00:26:56,520
และเริ่มเปิดรับจองได้สัปดาห์หน้า

299
00:27:16,240 --> 00:27:17,640
อาหารค่ำพร้อมแล้ว

300
00:27:22,000 --> 00:27:23,000
นีล่า!

301
00:27:25,760 --> 00:27:26,840
เธออยู่ไหน

302
00:27:26,920 --> 00:27:28,120
อยู่ชั้นบนมั้ง

303
00:27:29,160 --> 00:27:30,040
นีล่า!

304
00:27:36,800 --> 00:27:37,800
ว้าว

305
00:27:41,080 --> 00:27:42,320
มีเรื่องอะไรเหรอคะ

306
00:27:51,880 --> 00:27:53,080
ลูกสวยมากเลย

307
00:27:54,040 --> 00:27:55,400
ไม่มีเรื่องอะไรใช่ไหมคะแม่

308
00:27:57,120 --> 00:27:58,720
ลูกนัดเจอกับใครเหรอจ๊ะ

309
00:27:59,920 --> 00:28:01,280
กับ "ไม่ใช่เรื่องของแม่" น่ะค่ะ

310
00:28:02,280 --> 00:28:04,520
- หนูต้องไปแล้ว
- แล้วจะกลับเมื่อไหร่

311
00:28:06,040 --> 00:28:07,320
ยังไม่รู้เลยค่ะ

312
00:28:07,400 --> 00:28:10,160
ส่งข้อความหาแม่บ้างนะ
แม่จะได้รู้ว่าลูกไม่เป็นไร

313
00:28:10,240 --> 00:28:11,760
ได้ค่ะ ถ้าหนูไม่ลืมนะ

314
00:28:12,600 --> 00:28:14,880
เราก็ต้องไปแล้วเหมือนกัน มาเร็ว

315
00:28:17,200 --> 00:28:18,200
ไปไหน

316
00:28:18,280 --> 00:28:20,800
พ่อของดาเนียลจะพาเราขึ้นไปที่สกีลอดจ์

317
00:28:22,000 --> 00:28:23,000
แม่ครับ

318
00:28:23,720 --> 00:28:25,800
- ขอโทษ
- ไปกันเถอะ

319
00:29:03,840 --> 00:29:05,720
คุณทำตามคำขอของฉันได้ไหม

320
00:29:05,800 --> 00:29:09,360
เราไม่มีเหตุจูงใจหรือพยานหลักฐานสำคัญ
ที่จะปรักปรำผู้หญิงคนนั้น

321
00:29:09,440 --> 00:29:11,640
จู่ๆ เราจะไปจับเธอไม่ได้

322
00:29:11,720 --> 00:29:14,760
ชิ้นส่วนศพอยู่ในโลงที่เธอเตรียมสำหรับพิธีฝังศพ

323
00:29:14,840 --> 00:29:18,560
เป็นไปได้ว่ามันเป็นของหนึ่งในหลายคน
ที่มีผู้แจ้งว่าหายไปเมื่อสองปีก่อน

324
00:29:18,640 --> 00:29:21,280
แค่ "เป็นไปได้" ยังไม่พอที่จะขอหมายจับ

325
00:29:21,360 --> 00:29:23,360
ฉันคือคนที่ต้องตอบผู้พิพากษา

326
00:29:25,800 --> 00:29:28,600
ฉันว่าคุณนายบลูม
ไม่มากับฉันด้วยความเต็มใจแน่

327
00:29:29,360 --> 00:29:31,080
ลองขอร้องเธอดีๆ สิ

328
00:29:31,160 --> 00:29:34,720
เธออาจจะมา
สะสางความเข้าใจผิดอะไรที่อาจมีก็ได้

329
00:29:34,800 --> 00:29:35,800
ฉันจะลองดู

330
00:30:06,120 --> 00:30:07,120
เรซ่า

331
00:31:40,200 --> 00:31:42,480
แกต้องการอะไร

332
00:32:14,720 --> 00:32:15,960
ไปตายซะ!

333
00:33:17,880 --> 00:33:19,040
บลูม

334
00:33:19,720 --> 00:33:20,560
อยู่นี่

335
00:33:25,360 --> 00:33:26,400
เกิดอะไรขึ้น

336
00:33:28,000 --> 00:33:29,080
ฉันก็ไม่รู้

337
00:33:31,120 --> 00:33:32,120
โอ๊ย

338
00:33:33,000 --> 00:33:35,640
มีผู้ชายเข้ามาค้นหาอะไรบางอย่างในออฟฟิศ

339
00:33:36,280 --> 00:33:37,960
แล้วเราก็ต่อสู้กัน

340
00:33:39,120 --> 00:33:41,400
- เขาหนีไปแล้ว
- คุณจำเขาได้ไหม

341
00:33:45,880 --> 00:33:47,520
เราต้องฆ่าเชื้อแผลนั่น

342
00:33:50,600 --> 00:33:52,000
ฉันแทงเขาบาดเจ็บ

343
00:33:59,240 --> 00:34:01,320
บางทีฉันไปซะอาจจะดีกว่า

344
00:34:02,040 --> 00:34:03,440
ปลอดภัยกว่าสำหรับเราทุกคน

345
00:34:05,480 --> 00:34:06,960
ใจเย็นๆ ไว้

346
00:34:07,800 --> 00:34:10,480
ถ้าคุณหายไป จะทำให้ตัวเองดูน่าสงสัย

347
00:34:12,360 --> 00:34:13,680
เราจะจัดการได้

348
00:34:15,440 --> 00:34:16,440
ด้วยกัน

349
00:34:27,640 --> 00:34:28,840
เรียบร้อยครับ

350
00:34:30,560 --> 00:34:32,680
- จะใช้เวลานานแค่ไหน
- เราจะรีบทำให้เสร็จ

351
00:34:38,280 --> 00:34:39,360
ฉันขอดูเขาได้ไหม

352
00:34:40,480 --> 00:34:42,240
ผมว่ามันไม่ใช่ความคิดที่ดีนะ

353
00:34:42,840 --> 00:34:44,520
ฉันต้องเห็นเขาอีกครั้งหนึ่ง

354
00:34:45,040 --> 00:34:49,920
ชิ้นส่วนศพของเขายังอยู่ที่แผนกนิติเวชในอินส์บรุค

355
00:34:50,000 --> 00:34:52,360
ผมจะติดต่อคุณทันทีที่มันออกจากที่นั่นแล้ว

356
00:34:53,400 --> 00:34:54,400
เข้ามา

357
00:34:57,160 --> 00:35:00,720
ขอบคุณมากครับ คุณนายเชินบอร์น
อย่างที่บอก ผมจะติดต่อไปนะครับ

358
00:35:04,280 --> 00:35:05,280
ว่าไง

359
00:35:05,360 --> 00:35:07,320
เราจะไปนำตัวคุณนายบลูมมาสอบปากคำ

360
00:35:09,160 --> 00:35:10,160
สวัสดีค่ะ

361
00:35:28,480 --> 00:35:30,920
(เอ็ดวิน เชินบอร์น)

362
00:35:31,000 --> 00:35:33,400
(แหวนตรา
อี. เชินบอร์น)

363
00:35:43,200 --> 00:35:44,800
มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

364
00:35:47,320 --> 00:35:48,320
หมายความว่าไง

365
00:35:49,360 --> 00:35:53,360
การโจรกรรมและการขุดศพ มันเกี่ยวข้องกัน

366
00:35:53,960 --> 00:35:56,960
คิดดูสิ ใครกันที่จะรู้ได้เร็วขนาดนี้

367
00:35:58,280 --> 00:36:01,480
เราอยู่ในหมู่บ้านนะ
อย่างเช่นคุณนายเชินบอร์นไง

368
00:36:03,200 --> 00:36:05,600
มันไม่แน่นอนเลยว่า
พวกเขาจะเชื่อมโยงมันกับคุณ

369
00:36:18,560 --> 00:36:19,760
ซวยแล้ว

370
00:36:34,920 --> 00:36:38,000
หน่วยข่าวกรองอาชญากรรม วัลล์เนอร์ค่ะ
นี่เจ้าหน้าที่ลัมเบิร์ต

371
00:36:38,080 --> 00:36:39,680
- คุณชาดิดใช่ไหมคะ
- ครับ

372
00:36:39,760 --> 00:36:41,520
เราต้องคุยกับคุณและคุณนายบลูมค่ะ

373
00:36:42,120 --> 00:36:43,520
คุณนายบลูมไม่ว่างครับ

374
00:36:45,160 --> 00:36:46,120
เราเข้าไปได้ไหมคะ

375
00:36:46,200 --> 00:36:47,920
นี่มันเรื่องอะไรกันครับ

376
00:36:48,000 --> 00:36:50,880
ฉันอยากคุยเรื่องนั้นกับคุณและคุณนายบลูมค่ะ

377
00:36:53,600 --> 00:36:55,240
คะ มีอะไรเหรอคะ

378
00:36:57,320 --> 00:36:58,520
เราเคยเจอกันแล้ว

379
00:36:59,800 --> 00:37:03,160
- วัลล์เนอร์ หน่วยข่าวกรองอาชญากรรม
- ค่ะ แต่นั่นมันนานมาแล้ว

380
00:37:03,800 --> 00:37:07,120
มันเกี่ยวกับคำถามบางอย่าง
เรื่องการตายของเอ็ดวิน เชินบอร์นน่ะค่ะ

381
00:37:07,200 --> 00:37:10,240
- เราต้องขอให้คุณสองคนไปกับเรา
- การตายเหรอ

382
00:37:10,760 --> 00:37:12,200
คุณมีหมายจับหรือเปล่า

383
00:37:12,280 --> 00:37:14,480
แค่สอบปากคำ ฉันไม่ต้องใช้หมายจับค่ะ

384
00:37:15,960 --> 00:37:17,760
ค่ะ ได้ค่ะ เราจะไปกับคุณ

385
00:37:17,840 --> 00:37:19,040
ไม่มีปัญหาหรอก

386
00:37:19,120 --> 00:37:20,280
แล้วเด็กๆ ล่ะ

387
00:37:20,360 --> 00:37:23,480
ฉันว่าเราจะสะสาง
ความเข้าใจผิดนี้กันได้โดยเร็ว ใช่ไหมคะ

388
00:37:24,080 --> 00:37:26,840
จะสะสางได้เร็วแค่ไหน มันขึ้นอยู่กับคุณค่ะ

389
00:37:29,040 --> 00:37:31,080
งั้นฉันจะโทรบอกลูกสาวฉันก่อนนะคะ

390
00:37:33,840 --> 00:37:35,400
คุณทำตัวเองบาดเจ็บเหรอคะ

391
00:37:36,920 --> 00:37:40,800
ใช่ค่ะ โดนฝาโลงกระแทกน่ะ
เป็นอาชีพที่อันตราย

392
00:37:42,080 --> 00:37:45,360
นีล่า แม่กับเรซ่าจะไม่อยู่นะตอนลูกกลับมา

393
00:37:45,440 --> 00:37:47,080
ไม่ต้องห่วงนะ

394
00:37:47,760 --> 00:37:48,960
แม่รักลูกจ้ะ

395
00:37:56,680 --> 00:37:59,000
(แผนสอง)

396
00:38:16,080 --> 00:38:17,080
- หวัดดี
- หวัดดี

397
00:38:18,360 --> 00:38:19,200
เอ่อ…

398
00:38:20,400 --> 00:38:23,400
คือ ฉันไม่แน่ใจว่าเธอจะมาหรือเปล่า

399
00:38:24,080 --> 00:38:25,280
ฉันก็ไม่แน่ใจ

400
00:38:27,840 --> 00:38:29,480
ฉันขอโทษเรื่องเมื่อวาน

401
00:38:32,120 --> 00:38:35,880
ไม่ ฉันสิต้องขอโทษ
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะจู่โจมนายแบบนั้น

402
00:38:42,160 --> 00:38:44,040
นิวซีแลนด์ฟังดูดีมากเลย

403
00:38:46,080 --> 00:38:47,160
ไปกันเถอะ มาสิ

404
00:38:48,360 --> 00:38:49,680
ตอนนี้ฉันยังอยู่ที่นี่

405
00:40:33,880 --> 00:40:36,040
ผลตรวจดีเอ็นเอของคุณนายเชินบอร์นมาหรือยัง

406
00:40:36,120 --> 00:40:37,840
เราน่าจะได้รับมันพรุ่งนี้

407
00:40:41,440 --> 00:40:42,560
ยังไงฉันก็จะเริ่มเลย

408
00:40:42,640 --> 00:40:45,400
เราให้เธออยู่ที่นี่นานไม่ได้โดยที่ไม่มีหมายจับ

409
00:40:45,480 --> 00:40:48,040
เราต่างก็รู้ว่าผลจะออกมาเป็นยังไง

410
00:40:48,120 --> 00:40:50,160
ใช่ แต่ต่อให้ผลออกมาตรงกัน

411
00:40:50,240 --> 00:40:52,840
นั่นก็ยังไม่ใกล้เคียงมากพอที่จะกล่าวหาเธอ

412
00:40:52,920 --> 00:40:53,920
สอบปากคำค่ะ

413
00:40:54,000 --> 00:40:55,000
สารวัตร

414
00:40:56,400 --> 00:40:59,960
คุณจะมาขุดคุ้ยให้เกิดปัญหาที่นี่ไม่ได้

415
00:41:02,040 --> 00:41:04,240
ได้สิ นั่นเป็นงานของฉัน

416
00:41:05,320 --> 00:41:07,480
และถ้าไม่มีปัญหาอะไร ฉันก็จะไปเหมือนครั้งก่อน

417
00:44:47,360 --> 00:44:52,000
(คำบรรยายโดย ชายมาศ สายน้ำผึ้ง)