Ósmy kwietnia, godzina 12.31.
Przesłuchanie pana Rezy Shadida.
Obecni są też podinspektor Wallner
i podinspektor Danzberger.
Dom pogrzebowy pani Blum
dwa lata temu, 23 marca, przygotował pochówek pana Sattlera.
W jego trumnie właśnie odnaleziono
części ciała należące do innej osoby.
Co ma pani na myśli?
Pan i pani Blum przygotowywaliście ciało pana Sattlera?
Nie pamiętam. To było dwa lata temu.
Grzebiemy ciała w całości.
Zidentyfikowaliśmy te części ciała.
Należą do Edwina Schönborna, który zaginął dwa lata temu.
Pamiętam. Tragiczna sprawa.
Do trumny miały dostęp dwie osoby: pani i pani asystent?
I hieny cmentarne z ubiegłej nocy.
- Skąd o tym pani wie? - To mała miejscowość.
Sądzimy, że pomógł pan pani Blum
ukryć tamte części ciała w trumnie.
Całkowity absurd.
Główne pytanie brzmi: jak te części ciała tam trafiły?
- Kto pieczętuje trumny? - Ja.
Reza zamyka trumny.
Zauważyła pani coś niezwykłego podczas pochówku pana Sattlera?
To było dwa lata temu, ale…
pamiętam, że ciało zostało wystawione.
Na jeden dzień.
Pamiętam to, bo z tego powodu musieliśmy przełożyć inny pogrzeb.
Wystawienie ciała to czas
przeznaczony jedynie dla członków rodziny.
Sugeruje pani, że ktoś z członków rodziny pana Sattlera
miałby dość czasu, by przywieźć części ciała
i włożyć je do trumny?
Ale jeśli dobrze zrozumiałam,
to pani kolega ostatecznie zamyka trumnę.
I mówimy o Edwinie Schönbornie,
który na krótko przed śmiercią
robił pani zdjęcia w bieliźnie.
Niecały tydzień po tym, jak pani mąż zginął w wypadku
i została pani wdową z dwójką dzieci.
Powinna pani przemyśleć to, co pani mi mówi.
- Myślałam, że to przesłuchanie. - Tak.
Skoro wyraźnie oskarża mnie pani o popełnienie przestępstwa,
to mam prawo milczeć.
Opowiadają dokładnie to samo.
To niemożliwe.
Może po prostu mówią prawdę?
Wypuśćmy Rezę. Dla dobra dzieci.
W porządku.
Ale ona zostanie.
MŚCICIELKA
Głupia suka.
Nieźle mnie urządziła.
Muszę jechać do szpitala.
Niczego nie znalazłem.
Która godzina?
Nie mam pojęcia.
Wcześnie rano.
Nie mogę spać, kiedy obserwują mnie nieznajomi.
Co tu robi ktoś taki jak ty?
No tak.
Nie mów nic bez adwokata.
Jeśli cię na niego stać.
A ty?
Facet nie trzymał rąk przy sobie na imprezie après-ski.
Broniłam się.
Czym się zajmujesz?
Zajmuję się zmarłymi.
To brzmi niesamowicie przygnębiająco.
Przeciwnie, to uspokajające.
Mam zakład pogrzebowy.
Jak do tego doszło?
Nie miałam wyboru.
Jak się nazywasz, ślicznotko?
Blum.
Blum? Tylko Blum, bez imienia?
Nie chcę pamiętać ludzi, którzy nadali mi imię.
Czemu?
- Co z twoimi rodzicami? - Nie żyją.
Bardzo przepraszam.
Nie masz korzeni, co?
W pełni rozumiem.
Ja też przybrałam nowe imię
i porzuciłam dawną siebie.
Żeby to było takie proste.
Proste?
Nie było prosto.
Ale ja też nie miałam wyjścia.
Jestem Mariah.
Jeśli potrzebujesz przerwy od śmierci,
każdy, kto na jedną noc chce być kimś innym,
wpada do Chez Nous.
Dziękuję.
Zatrzymano ją na noc bez nakazu aresztowania.
Tak.
Dzięki, że będzie pan jej bronił, panie Vollmert.
Do widzenia.
Nela? Śniadanie!
Nela!
Nela? Odbiorę Tima.
Nela!
Dzień dobry.
Kawy?
Dobre nowiny.
Koledzy znaleźli dla pani pokój. Nie było łatwo w szczycie sezonu.
- Proszę. - Dzięki.
A co do testów porównawczych DNA,
to próbki pobrane z części ciała należących rzekomo do Schönborna
są zgodne na 91,2 procent.
Ci inni mężczyźni:
właściciel Puch Stube, doktor Ludwig i Massimo Ricci,
zniknęli niedługo po Edwinie Schönbornie.
Trzeba rozważyć ekshumację wszystkich zwłok z tego okresu.
Serio chce pani przekopać połowę cmentarza?
Możemy mieć tu seryjnego mordercę.
Być może kobietę.
Skoro o niej mowa,
to powinna być pani bardziej ostrożna.
Nadal nie ma nakazu aresztowania.
- Pokój z tobą. - I z tobą, mój drogi.
Wsiadaj.
Nela się odezwała?
Nie.
Wiesz z kim się miała spotkać?
Z jej tajemniczym chłopakiem.
Jest tu kto?!
Ratunku!
Potrzebuję pomocy.
Wypuśćcie mnie stąd!
Dzień dobry.
Pogrzebałam w pani historii.
Została pani adoptowana w wieku ośmiu lat.
Pani adopcyjni rodzice zginęli w wypadku na łodzi,
gdy miała pani 19 lat.
Potem przejęła pani ich dom pogrzebowy.
Dwa lata temu zmarł też pani mąż.
Zaraz po wypadku pani męża
w tej miejscowości zaginęło czterech mężczyzn.
A ksiądz Jaunig…
również zmarł w tym czasie.
Został podpalony, a sprawa pozostaje nierozwiązana.
Teraz znaleźliśmy części ciała należące do jednego z zaginionych.
Chodzi o Edwina Schönborna.
Śledczy znaleźli też inne DNA
na celofanie, w który części ciała były zawinięte.
Jeśli zgodzi się pani na badanie DNA,
będziemy mogli panią wykluczyć.
To oczywiste, że w trumnie będzie moje DNA.
Żadna niespodzianka.
Jeśli jest pani zamieszana w śmierć Schönborna
lub nawet w zatuszowanie tej zbrodni,
trafi pani na wiele lat do więzienia.
Pani dzieci będą przez wiele lat bez matki.
Tego pani chce?
Jeśli powie mi pani, co się wtedy stało,
zyska pani pewne szanse.
Obiecuję.
Porozmawiam z panią prokurator.
Tylko...
Dzień dobry.
Tu nie można wchodzić.
Wagenschaub, adwokat pani Blum.
Moja klientka wykorzysta prawo do odmowy składania zeznań.
Jeszcze nie skończyłyśmy. Chciałabym ją przesłuchać.
Z pewnością.
Chcę porozmawiać z klientką w cztery oczy.
- O co ją oskarżają? - Jest podejrzana o morderstwo.
- Co za bzdury. - Ani słowa, dobrze?
Chcę zobaczyć nakaz.
- Proszę o nakaz aresztowania. - Jest w drodze.
Zatrzymaliście panią Blum i ją przesłuchujecie
bez nakazu aresztowania?
Chcę z nią natychmiast porozmawiać.
Pięć minut.
Mam tyle czasu, ile zechcę. Zna pani zasady. Dziękuję.
Kim pan jest?
Chcą, żebyś im oddała film Schönborna.
Mówią, że wiesz, o co chodzi.
Mamo, masz 72 godziny.
Policja nie może się dowiedzieć…
Dostałem to.
Od kogo?
Kim pan jest?
Ja też niewiele wiem.
Jestem posłańcem i nic mnie z tym nie łączy.
Gdzie jest moje dziecko?
Proszę robić to, o co proszą.
Gdzie jest ten film?
- Jaki film? - Gdzie on jest?
O czym pan mówi?
Gdzie jest film?
Nie wiem.
Gdzie jest film?
Gdzie jest moje dziecko?
To nie są żarty. Mówię serio.
To poważna sprawa.
Nie mogę nic zrobić, bo ci ludzie…
Jacy ludzie?
Proszę zrobić to, czego oni chcą.
Inaczej to się źle skończy.
Dla mnie też.
Jeśli nie odda pani tego filmu, więcej nie zobaczy pani córki.
Proszę mnie stąd zabrać.
- Zabieram ze sobą klientkę. - Nie ma mowy.
Jest główną podejrzaną w sprawie o morderstwo.
Ma pani coś, by uzasadnić albo udowodnić ten zarzut?
Cokolwiek?
- Właśnie mieliśmy zrobić badanie DNA. - Za zgodą mojej klientki?
Po tej farsie powinna się pani bać o swoją pracę.
Chodźmy.
Ostrzegałem panią.
Było blisko.
Po co pani to badanie DNA?
W raporcie nie wspomniano o innych śladach.
Pani Blum tego nie wie.
Skąd ta obsesja na punkcie tej kobiety?
No więc?
Gdzie on jest?
Nie mam żadnego filmu.
- A co pan wie? - Nic nie wiem.
- Proszę mi pomóc! - Przepraszam.
- Nie może mnie pan zostawić. - Proszę wybaczyć.
Mają coś na pana?
Nie! Gdzie moje dziecko?
Proszę mi pomóc!
Gdzie moje dziecko? Gdzie?!
Cześć, tu Nela.
Jestem zajęta albo nie mam zasięgu.
Zostaw wiadomość…
Gdzie mama?
Wkrótce przyjedzie.
- Rozmawiałeś z nią? - Tak, ale nie mogła się wyrwać.
Skąd?
Musiała w czymś pomóc policji.
POZIOM CUKRU
GLUKOZA WYSOKI POZIOM
PRZENIESIENIE PRAWA WŁASNOŚCI
„Jeśli partner umrze, jego prawo głosu wygasa”.
Jak mogłeś do tego dopuścić?
Dlatego nigdy nie uznaliśmy Edwina za zmarłego.
Sarkissian na pewno już wie, że teraz może mieć większość.
To dlatego tu przyjechał.
Ojciec przewraca się w grobie.
GDZIE JESTEŚ? MARTWIĘ SIĘ. ZADZWOŃ.
Alex, odłóż telefon.
Dobrze się czujesz?
Nie bardzo.
Dlaczego? Przez Nelę?
To właśnie przed tym próbowałam cię ostrzec.
Na niektórych ludziach nie można polegać.
Nie szanują uczuć innych.
- Nela taka nie jest. - Nie wiesz, co ludzie mają w głowie.
Skup się na stażu i zapomnij o niej.
RAZEM DLA TYROLU ZESPÓŁ LANGEGO
Miło panią widzieć, pani Schönborn.
Mam nadzieję, że impreza się udała.
- Dowiemy się w dniu wyborów. - Co może pójść nie tak?
Przy okazji, co z moimi pozwoleniami?
Jak wiadomo, liczy się odbiór na zewnątrz, a inwestorzy szybko się denerwują.
Niestety z decyzją musimy się wstrzymać do wyborów.
Ale gdy zostanę premierem kraju związkowego,
wtedy wszystko rozważymy bez pośpiechu.
Zatem trzymam za nas kciuki.
- Dzień dobry. - Witam.
Frank Vollmert, adwokat.
Reprezentuję panią Blum.
Chwileczkę.
- Witam. - Dzień dobry.
Detektyw Wallner z KBŚ. Jest pan adwokatem pani Blum?
Tak. Pan Shadid się ze mną skontaktował.
Mogę porozmawiać z panią Blum?
Adwokat pani Blum już był. Już jej tu nie ma.
Słucham?
Jak mam to rozumieć?
Był tu jej adwokat, pan Wagenschaub.
Wagenschaub?
Potrzebuję jego adresu. Coś się nie zgadza.
Sprawdzimy to.
Dzwoń pod ten numer, gdy czegoś się dowiesz.
Dziękuję.
Sarah też nie wie, gdzie ona jest.
Hej!
Głodny?
- Jasne. - Zrobię coś.
- Mamo! - Cześć.
Chodzi o nagranie z tamtych czasów?
Ale wszyscy nie żyją.
Nie wiem, kim oni są i czego ode mnie chcą.
- Musimy iść na policję. - Oszalałeś? Nie ma mowy.
Nic z tego.
Boże. To wszystko moja wina.
Musimy dobrze to przemyśleć.
Co to było?
W czym mogę pomóc?
Dzień dobry.
Jestem Alex… Schönborn. Szukam Neli.
- Jest tu? - Nie.
Pisałem do niej, ale nie odpowiada.
Wejdź.
Kiedy się widzieliście?
Wczoraj wieczorem.
Gdzie?
Alex, to ważne.
- W klubie. - A potem?
Potem ona pojechała rowerem do domu.
Pozwoliłeś jej samej jechać w nocy?
Nie chciała, bym z nią jechał. Bała się…
Jak to nie chciała? I czego się bała?
Że pani zobaczy…
z kim ona się spotyka.
Czy…
wy jesteście parą?
Tak.
Przynajmniej tak myślałem.
Na pewno się odezwie.
Jeśli coś usłyszysz, daj nam znać.
Dobrze.
Policja już panią wypuściła?
Proszę nie zgrywać niewiniątka. Przysłała pani prawnika.
Proszę wybaczyć, ale nie rozumiem.
Gdzie moja córka?
Nela? A co się z nią stało?
Dzień po odnalezieniu zwłok Edwina Nela została porwana.
Myśli pani, że chcę się zemścić?
To by znaczyło…
że to pani zabiła mojego syna.
Policja to wyjaśni.
Może wyjechała z chłopakiem?
Dziewczyny w tym wieku…
Z chłopakiem? Był u mnie pani bratanek.
Proszę go w to nie mieszać.
Porywacze chcą jakiś film z Edwinem.
Nie wiem, o czym pani mówi.
Gdzie są rzeczy ze studia pani syna?
Niczego nie zostawiłam.
Grozili, że zabiją moją córkę. Rozumie pani?!
Proszę pomyśleć raz jeszcze!
Nie chcę wiedzieć, co Edwin wyczyniał z jego okropnymi przyjaciółmi.
Ale stracić dziecko w tak tragiczny sposób?
Przynajmniej mogę go pochować.
Częściowo.
Jak się czegoś dowiem, dam pani pierwszej znać.
Obiecuję.
A jeśli pani się dowie,
gdzie jest reszta ciała mojego syna…
Opróżnić kieszenie.
Rozsuń kurtkę.
Powiedziałem: opróżnić kieszenie!
Trzy z nich są gotowe jako świeże mięsko.
Ta Schönborn mnie dobija.
Mogę ją odwiedzić w każdej chwili.
Cierpliwości.
Teraz, gdy jej syn oficjalnie nie żyje, będzie wolne miejsce w zarządzie.
Yar wiedziałaby, co robić.
Ale Yar nie żyje.
No co?
Ile ich ostatnio bierzesz?
Tak?
Dobra, to wyślij mi lokalizację.
W porządku.
Mamy trupa.
Tim nie jest tu już bezpieczny.
Ty też nie.
Zaopiekuję się nim.
Co masz na myśli?
Zaufaj mi.
Lepiej, żebyś nie wiedziała.
Dobrze?
Dobrze.
Muszę iść.
Dokąd?
Chcę znaleźć tego Wagenschauba. To mój jedyny trop.
Blum!
Kimkolwiek są ci ludzie, to zawodowcy.
Nie tak jak tamci.
Wiem.
Wybacz.
Blum?
Przepraszam, że przeszkadzam.
Musisz mi pomóc.
Jak się wszyscy trzymacie po śmierci twojego teścia?
Wszyscy tęsknimy za Karlem.
Ale nie po to tu przyszłam.
Muszę kogoś znaleźć.
Prawnika.
Wagenschauba?
Skąd o nim wiesz?
Rano byłem na komisariacie. Podali mi to nazwisko.
To on cię stamtąd wyciągnął?
Tak.
Ale doszło do nieporozumienia.
Rozumiem.
Ale jego kancelaria musi być w książce telefonicznej.
Muszę znać jego adres prywatny.
Zwykle tego nie robię.
Wiem. Ale to ważne.
Blum…
Nie byłoby lepiej, gdyby…
Żadnej policji. Nie ma mowy.
Znalazł go myśliwy.
Miał ranę uda
i próbował zatamować krwawienie.
Nadal szukamy narzędzia zbrodni.
Nie udało nam się go zidentyfikować.
Żadnych rzeczy osobistych.
Samochód też został skradziony.
Spróbujcie znaleźć ślady obcego DNA
i sprawdźcie próbki w bazie.
Skoro tak grzecznie mnie pani prosi…
Znaleźliśmy części ciała zaginionego sprzed dwóch lat,
a teraz pojawia się nowy trup.
Jakie są szanse, że te sprawy coś łączy?
Jestem zbyt zmęczony, by obliczyć to prawdopodobieństwo.
Zobaczycie, że mam rację.
Miej ją na oku.
KOCIE JĘZYCZKI
Co tu pani robi?
Jak się dowiem, gdzie jest moja córka, pójdę sobie.
Jak mnie pani znalazła?
Kto panu wysłał ten film?
O niczym nie wiem.
Już pani mówiłem.
- Miałem go tylko pani pokazać. - Kto?
Co na nim jest?
- To nie moja własność. - Ale wie pan, co na nim jest!
Porno z torturami, tak?
Sam je pan ogląda?
- Nic nie zrobiłem. - Nie obchodzi mnie to!
- Gdzie jest Nela? - Nie wiem!
Wymieniamy się anonimowo.
Jeden z filmów Edwina musi zawierać coś niezwykłego.
Ale wpadł w niepowołane ręce.
Jestem tylko klientem.
Tylko klientem.
Gdzie jest moja córka?
Szantażowali mnie.
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz