MŚCICIELKA
Natknęliśmy się na przerażające nagranie krążące w siatce Wagenschauba.
Mamy też komputer z pańskiego domu.
Lepiej, by te sprawy się nie przemieszały.
Co pani czuła, zabijając Lamberta?
Lubiła go pani.
Chce pani ocalić córkę Blum, by ta wyznała swoje zbrodnie.
Pani nie chodzi o sprawiedliwość, prawo ani etykę.
Chce pani wygrać.
Jak ja.
Co teraz pani zamierza?
Torturować mnie?
Jest pani do tego zdolna?
Uwierz mi, znajdą ją.
Co? Ja mam ci wierzyć? Serio?
Alex, posłuchaj…
Dlaczego mi nie pomogłaś,
kiedy cię o to prosiłem?!
- Nela mogła być już wolna. - Chciałam…
Wiem, czego chciałaś.
Zawsze tego samego.
Chronić twoją gównianą firmę!
Jak mogłaś robić interesy z tą świnią Sarkissianem?
Wiesz, jaki to skurwiel? A może nie chcesz wiedzieć?
- Kiedy dorośniesz… - To co wtedy?
Będę robił dobrą minę do złej gry, by móc spojrzeć w lustro?
Jeśli tego chcesz mnie nauczyć, to lepiej daj sobie spokój.
Znajdź innego następcę twojej gangsterskiej firmy.
- Spadam. - Zastanów się.
Jeśli coś się stanie Neli, to będzie twoja wina.
Odwiozę cię do domu.
Nie, wezmę taksówkę.
Wagenschaub.
UMOWA KUPNA
Lange.
W radiu mówili prawdę.
Ty skurwielu, chcesz wymordować moją rodzinę?!
- Nie zabiłam twojej siostry! - Blum!
Jeśli mam ci pomóc, musisz ze mną porozmawiać.
Co z jego siostrą?
Chciałam ją wymienić na Nelę.
Była moją zakładniczką.
I?
Nie żyje. To był pierdolony wypadek.
On nie będzie negocjował.
- Zabije twoją córkę. - Nie.
Wagenschaub.
Lange.
Nienawidzę cię.
Nakręcę dla ciebie ładny filmik pożegnalny Neli.
Nie!
Wiem, gdzie ona jest.
Za tę nieruchomość zarejestrowaną na Langego
zapłacił pan swoją forsą, tak?
Gdzie ten budynek?
Cicho!
Stul pysk!
- Po drodze jest blokada. - Ominę ją motocyklem.
Prasa czeka.
Panie Lange, już czas.
Już idę.
Ruszę z kampanią w social mediach
z hasłem: „Lange, jeden z nas”.
Wspaniale.
Wykorzystam prywatne zdjęcia, o których rozmawialiśmy.
Dobrze.
Panie Lange.
Jestem dumny, mogąc pomagać przy pańskiej kampanii.
Od dawna nie mieliśmy tak szczerego i pracowitego kandydata.
Bardzo dziękuję.
Dziękuję.
Dziękuję za pomoc.
Dziękuję.
Gdzie są te zdjęcia?
Bardzo dziękuję.
Dzięki. Dziękuję.
Dziękuję.
Nie mogłem znaleźć zdjęć w moim telefonie.
A skoro była tu pańska komórka, to…
Ale zapomniałem PIN-u.
Zmieniłem go.
- A zdjęcia? - Wyślę je później.
Dziękuję.
Ciekawe, jak to się potoczy.
Wallner z KBŚ.
Zabieram go na przesłuchanie.
Dobrze, ale proszę pokazać legitymację.
Mam ją w hotelu.
Dopytam centralę.
Detektyw Wallner.
Jadę do pana z Sarkissianem.
Co takiego?
Przecież wie pani…
Stoimy na blokadzie policyjnej. Chodzi o córkę Blum.
Wyjaśnię to na miejscu.
Proszę dać mi do telefonu tego policjanta.
Panie policjancie?
Tak?
Rozumiem.
Może pani jechać.
Dziękuję.
Sabine?
Namierz telefon pani detektyw Wallner.
Halo?
Mogę w czymś pomóc?
Jezu.
Pomocy!
Pomocy! Niech ktoś mi pomoże!
- Halo! - Laluniu!
Już niedługo. Za godzinę będzie po wszystkim.
Halo! Pomocy!
Ratunku!
Zamknij się!
I?
Jej telefon jest wyłączony.
Ostatni sygnał pochodzi z drogi na Innsbruck.
- A Blum? - Nie ma po niej śladu.
Kurwa.
Kurwa!
I?
Sarkissian?
Samochód.
Jesteś wart każdego grosza.
Przyprowadź do mnie Blum. Żywą.
Policjantka mnie nie obchodzi.
Żeby było jasne, nadal będę panią ścigać.
Cały czas miała pani rację.
Proszę uciekać.
No dalej.
- Dzień dobry. - Cześć.
Jakieś wieści?
Tamten klient znalazł go w budynku stacji.
- Gdzie ciało? - W środku.
To się nie stało w ferworze chwili,
ale wygląda na egzekucję.
- A może mi odbiło? - Nie.
- Technicy kryminalni? - Już tu jadą.
Spójrz tylko. To się nigdy nie skończy?
Nela.
Facet wygląda tak, jak go opisał Reza Shadid.
Dziś świętujemy, a od jutra zaczynamy pracę!
Dziękuję.
- Dziękuję. - Brawo!
Dziękuję.
Dziękuję. Dziękuję za wsparcie.
Bardzo dziękuję.
- Gratuluję. - Dziękuję.
Cieszę się na współpracę.
Pani Schönborn.
Gdyby pani ubiegała się o ten urząd, nie miałbym najmniejszych szans.
Możliwe.
Ale to nie moja bajka.
Mam za dużo szkieletów w szafie.
A gdy ma się pewną pozycję, ludzie zaczynają te szkielety wykopywać.
Nie lubię być dłużniczką. Rozumie pan to, prawda?
Odezwę się w najbliższych dniach.
Od dawna czekam na kilka ważnych pozwoleń.
Na pewno uda się coś z nimi zrobić.
Jestem pańską nową przyjaciółką.
I przy mnie nie musi pan nosić maski.
Pomocy!
Halo?!
Za sukces.
To co teraz?
Cóż…
możemy znów odpalić silniki.
Ale nie mamy jeszcze pozwoleń.
- Uwierz, teraz szybko je dostaniemy. - To wbrew prawu.
- Znowu będziemy mieć kłopoty. - Nagle odzyskałeś sumienie?
Tak myślałam.
Uspokoję cię. Sarkissiana już nie ma.
Alex też wypadł.
Miałam już upatrzonego nowego następcę.
Choć teraz nie jestem taka pewna, czy ta osoba byłaby dobrym wyborem.
Kurwa.
Pomocy!
- Mama? - Nela.
Boże!
Mam cię.
Jestem tu.
Wyciągnę cię stąd.
Już prawie. Jestem tu.
Cieszę się, że pani dotarła.
- Nie. - Rzuć to.
Mamo, nie!
Twoja mama może teraz oglądać to na żywo.
Nie krzywdźcie jej.
Błagam.
Masz rodzeństwo?
Ja jej nie zabiłam!
To był Hackspiel!
Wszystko ma swoje konsekwencje.
Porwałaś Tamar, a to twoja wina.
DANZBERGER MOJA LOKALIZACJA
BRAK ZASIĘGU WIADOMOŚĆ NIE ZOSTAŁA WYSŁANA
No dalej.
WYSŁANO
- Uciekaj! Uciekaj! - Mamo!
- Leć!
Uciekaj!
Mamo, chodź.
Odejdź.
Chodź.
- Przepraszam. - Mamo, nic nie mów.
Wszystko będzie dobrze.
To wszystko moja wina.
Nieważne, co o mnie mówią,
proszę, nie znienawidź mnie.
Nie znienawidź mnie.
To chyba twoje.
Mamo.
Mamo?
Mamo, musisz się trzymać.
Pomocy!
Na dziedzińcu starej posiadłości w Telfs
policja odkryła zwłoki trzech młodych kobiet.
Władze wszczęły śledztwo
w sprawie możliwego związku tej zbrodni z handlem ludźmi.
Posiadłość jest zarejestrowana na nowo wybranego premiera Langego,
którego biuro nie wydało jeszcze oświadczenia.
PAMIĘCI DETEKTYW BIRGIT WALLNER
Edwinie.
A jednak okazałeś się przydatny.
„Każdy koniec to nowy początek”. Tak zawsze mawiał mój ojciec.
Po Langem potrzebujemy nowej osoby, która nam będzie przychylna.
Mam lepszy pomysł.
Byłabyś tym zainteresowana?
Przykro mi.
Za to wszystko.
I dziękuję.
Jeśli nadal chcesz wyjechać, to pojadę z tobą.
Gdziekolwiek.
Grunt, że nic ci nie jest.
Najpierw muszę dojść do siebie po tym wszystkim.
Chyba rozumiesz?
Daj mi chwilę.
Mówi się, że trzeba pozwolić odejść ludziom, których się kocha.
Żeby mogli do ciebie wrócić.
A może lepiej jest wtedy,
gdy już nie wracają?
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz