JURUHEBAH PELATIH JUNG DA-JEONG JADI BUALAN RAMAI
JURUHEBAH JUNG DA-JEONG ADA ANAK KEMBAR REMAJA?
SUAMINYA HONG, SEORANG TUKANG BAIKI
BEKAS PEMAIN HANDAL BOLA KERANJANG SEKOLAH TINGGI
KHIDMAT TERBAIK!
JUNG DA-JEONG MENUNTUT CERAI
JUNG DA-JEONG BERCINTA DENGAN PELAJAR SEKOLAH TINGGI?
LELAKI 37 TAHUN MENJADI 18 TAHUN?
APA AKAN BERLAKU KEPADA DIA DAN SUAMI YANG BERUSIA 18 TAHUN?
BERDASARKAN FILEM ASAL 17 AGAIN
3 TAHUN LALU
Da-jeong, saya dilamar.
Yakah? Tahniah.
Tapi saya takkan berkahwin.
Kenapa pula?
Dia tak buat saya rasa berdebar.
- Apa? - Saya nak rasa sangat berdebar-debar.
Saya nak rasa keseronokan.
Ae-rin, kalau awak asyik berdebar-debar,
awak akan mati.
Perasaan itu akan hilang selepas awak berkahwin.
Benarkah Dae-yeong tak buat awak berdebar-debar?
Tiada wanita berdebar-debar sebab suaminya.
Saya dah lama lupakan perasaan itu.
Hei.
Itu bulan separuh.
Hei, itu bulan separuh.
Saya lebih suka bulan purnama.
Bulan separuh nampak
agak kesunyian.
Apa maksud awak? Kenapa kesunyian?
Awak tak nampak separuh lagi, tapi ia ada di sebelahnya
macam pasangan awak di sini.
Seronoknya.
Dah lama saya tak nampak
separuh bulan lagi.
Saya harap…
yang separuh lagi okey.
Saya tak nampak dia,
tapi saya harap dia okey.
Pn. Jung?
Oh, Tuhan.
Da-jeong.
- Da-jeong, tadi… - Tolonglah.
Jangan tanya apa-apa.
Hei…
Da-jeong!
Da-jeong.
Awak dah nak balik?
Biar saya hantar. Masuklah.
Okey.
Teksi!
- Awak nak buat apa? - Saya akan beritahu segalanya.
Saya nak beritahu saya Dae-yeong.
Apa? Sekarang? Kenapa?
Saya tak boleh tipu dia lagi.
Betul. Kenapa awak buat begini sekarang?
Sebab
saya cintakan dia.
Saya tak nak masuk campur.
Kita hampir sampai. Saya akan hantar ke pintu.
Saya nak berjalan sikit.
Ada apa-apa berlaku?
Apa?
Saya nampak U-yeong mengejar awak.
- Adakah dia buat sesuatu… - Tidak.
Tak ada apa-apa.
Okey. Terima kasih. Hati-hati memandu.
Hei.
Saya tahu mak cik terkejut
tapi kita perlu berbincang.
Mak cik tak nak cakap apa-apa.
Dengar apa yang saya nak cakap.
Apa yang kamu buat? Lepaskan.
Dengarlah cakap saya. Sekejap saja.
Lepaskan.
Ji-hun.
Ini bukan urusan awak. Jangan masuk campur.
Saya tahu awak muda, tapi awak mendesak.
Awak bersikap melampau.
Saya tak boleh biar awak buat begitu.
Awak tak boleh biar?
Awak fikir awak siapa?
Jangan masuk campur.
Jaga mulut kamu semasa cakap
dengan teman lelaki mak cik.
Jangan menipu.
Dia tak menipu.
Saya teman lelaki dia.
Mari pergi, Da-jeong.
Saya minta maaf
sebab buat awak tipu dia.
Tipu apa?
Tipu yang awak teman lelaki saya.
Tak apa.
Saya boleh jadi teman lelaki awak.
Apa?
Kita boleh jadi macam pasangan bercinta apabila kita bersama dia.
Jadi, dia akan mengalah.
Susah nak buat bersendirian.
Tak sangka awak perlu lihat semua itu.
Terima kasih atas bantuan awak.
Saya masuk dulu.
Apa yang berlaku antara mereka?
Nombor yang anda dail…
Peliknya. Kenapa dia tak jawab telefon?
Cikgu Ok, saya harap kita boleh minum kopi malam ini.
JUNG DA-JEONG
Kenapa agaknya?
- Helo? - Awak di mana?
Da-jeong nak jumpa saya di pejabat.
Apa? Okey. Saya akan datang sekarang.
Kenapa awak datang ke sini pagi ini?
Sebenarnya…
saya rasa kita patut bincang tentang apa yang berlaku semalam.
Betul. Apa yang berlaku semalam…
Saya minta maaf atas apa yang berlaku.
Sebagai orang dewasa, saya patut lebih berhati-hati.
Maafkan saya.
Mulai sekarang, saya takkan biarkan perkara itu berulang.
Okey. Mulai sekarang.
En. Ko, ini Ok Hye-in.
Saya sedar apa hubungan kita selepas kejadian semalam.
Mulai sekarang, tetapkan jurang antara kita.
Mulai sekarang,
macam mana?
Saya akan lebih berhati-hati.
Selepas U-yeong cium salah seorang kawan awak,
Saya rasa tak elok kalau kita berjumpa.
Mulai sekarang, mari kita fokus kepada U-yeong saja.
Jadi, saya akan sekat sebarang hubungan peribadi
daripada awak.
Semuanya disebabkan ciuman dia.
Maafkan saya. Tentu awak sedih.
Ini tak masuk akal.
Semua ini mengarut!
Ya, saya tahu semua ini mengarut.
Saya minta maaf.
- Saya takkan biarkan anak awak… - Siapa anak saya?
Si dungu itu bukan anak saya!
Saya faham awak marah.
Jangan risau.
Saya tetapkan jurang antara kami.
- Anak awak… - Dia bukan anak saya!
Dia memang bukan anak saya!
Aduhai.
Deok-jin sangat marah.
Yakah?
Kenapa pula dia nak marah?
Tentulah dia marah.
Dia juga seorang ayah.
Apa?
Dae-yeong nak beritahu dia segalanya. Apa yang berlaku?
Ae-rin, awak ingat wanita yang awak ceritakan itu?
Perempuan gila yang ada perasaan romantik terhadap budak sekolah.
Wanita itu dah pun lupakan dia.
Kenapa awak ungkit kisah itu?
Saya sedar
yang saya perempuan gila itu.
Apa yang awak cakap ini?
Sejujurnya, saya berdebar-debar
disebabkan U-yeong.
Perempuan gila itu…
Tak apalah. Saya tak bercakap dengan awak.
Dae-yeong, awak dah hilang akal. Tengok apa yang awak buat.
Tak apa. Awak boleh panggil saya gila.
Saya sendiri fikir saya perempuan gila.
Da-jeong, sebenarnya…
Ya, semuanya salah saya.
Saya perlu buat yang terbaik untuk tetapkan jurang antara kami.
Saya seorang mak dan dia seorang pelajar.
Saya pergi dulu.
Da-jeong!
Okey. Apabila saya jumpa dia sekali lagi,
saya akan tetapkan jurang.
Mak cik tak apa-apa?
Tentulah.
Apa-apa pun,
mak cik nak…
Mak cik pasti?
Jangan pedulikan mak cik.
Itu tak penting…
Kenapa dengan saya?
Macam mana saya nak tetapkan jurang kalau begini?
Pintu akan ditutup.
Boleh kita bercakap sekejap?
Baiklah. Mari kita berbincang.
Kamu tahu apa yang kamu buat semalam melampaui batas, bukan?
- Saya faham… - Sebagai orang dewasa…
saya minta maaf kalau saya buat awak salah faham.
Tapi saya harap kita takkan terserempak lagi.
Kalau kita terserempak lagi macam hari ini,
kita patut elakkan diri.
Tunggu sekejap.
Ini bukan permintaan, tapi amaran.
Kalau awak ingkar, saya akan beritahu ayah atau sekolah awak
dan ambil tindakan lain.
Itu saja.
Tunggu.
ELEMEN JADUAL BERKALA
Apa?
Saya jadi sukarelawan.
Saya lebih tinggi.
Awak mengusik saya?
Kalau begitu, awak buatlah.
Isi soal selidik tentang matlamat kerjaya dan hantarkannya.
- Okey. - Okey.
Nah.
MATLAMAT KERJAYA
Gaun doktor itu nampak hebat.
Mereka sangat hebat, bukan?
NAMA: SEO JI-HO KERJAYA IMPIAN: DOKTOR
Tuan tanah?
KERJAYA IMPIAN: TUAN TANAH
Cikgu sangka kamu nak jadi pemain bola keranjang.
Saya hanya boleh bersukan ketika masih muda.
Hidup ini panjang.
Idola saya ialah Seo Jang-hoon.
Saya juga nak ke universiti dia.
Oh, begitu. Tapi gred kamu…
- Saya nak belajar menjadi model. - Apa?
Saya nak jadi model.
Bo-bae, berapa ketinggian kamu?
Saya 161 sentimeter.
Saya akan berjalan di pentas peragaan Minggu Fesyen Milan.
Saya nak jadi penjawat awam, jadi saya tak kisah tentang bidang.
Boleh cikgu cadangkan universiti yang ada kampus yang menarik?
Panas di sini, bukan?
Tak panas pun.
Saya…
takkan ke universiti.
Apa?
Kamu dah bincang dengan ibu bapa kamu?
Belum lagi.
Cikgu gembira kamu ada matlamat dan rancangan tertentu,
tapi sama ada nak ke universiti atau tak, itu keputusan penting.
Cikgu harap kamu akan bincang dengan ibu bapa kamu.
Okey.
Tak nak ke universiti?
Apa? Macam mana awak tahu?
Giliran saya selepas awak.
Saya dengar.
Oh, begitu.
Awak rancang nak buat apa?
Awak nak buat apa?
Kenapa awak nak tahu?
Apa maksud awak? Saya sangka kita kawan baik.
Baiklah. Ini bukan rahsia penting.
Saya nak jadi jurusolek.
Oh, orang yang kenakan solekan pada orang lain.
Orang lain tahu tentang itu saja, jadi ia agak mengecewakan.
Ia bukan sekadar mengenakan solekan.
Yakah?
Solekan memang nampak senang,
tapi ada solekan untuk penggambaran, perkahwinan dan solekan khas.
Ada begitu banyak jenis solekan.
Awak mesti…
sangat sukakannya.
Ya.
Saya sangat suka.
Da-jeong.
Da-jeong?
Ada yang tak kenakah?
Apa? Tidak.
Hei, Yu-mi.
Hei, Ji-na. Nak pergi makan tengah hari?
- Ya. Awak pun? - Ya.
Da-jeong, dia tak hiraukan kita, bukan?
Ada terlalu ramai orang.
Dia berlagak macam kawan baik Ji-na.
Dia sangat menjengkelkan.
- Aduh. - Kenapa?
- Awak tertangkap. - Lepaskan saya.
Hei!
- Aduhai. - Apa yang berlaku?
- Apa yang dia buat? - Dia seorang PD.
Tolong hentikan si gila ini!
Apa awak cakap? Awak perlu sedar diri.
Kenapa dengan Da-jeong? Semua orang pandang.
Apa pendapat awak? Dia ambil gambar di dalam skirt awak.
Apa awak cakap?
Aduhai.
Apa ini?
Awak pekerja baharu, bukan?
Awak tak patut buat begini.
Awak fikir awak siapa?
Hei, dahlah.
Dia PD yang menilai awak.
Apa?
En. Yang, saya minta maaf.
Semuanya mereka pekerja baru. Mereka tak kenal awak.
Saya harap awak faham.
Awak nak saya lupakan hal ini selepas memalukan saya
begini?
Apa yang awak buat? Minta maaf kepada dia sekarang.
- Maafkan saya. - Jangan.
Mari periksa telefonnya. Kalau dia tak buat apa-apa,
minta maaf kepada dia.
Apa awak cakap?
Hei! Pulangkan kepada saya.
- Aduhai. - Apa yang dia buat?
Awak tahu ini satu jenayah?
- Lepaskan. - Bukankah seseorang patut halang dia?
- Aduh! - Aduhai!
Kenapa dengan awak?
Apa ini?
- Betulkah dia buat begitu? - Dia pusingkan tangan.
- Nampak macam sakit. - Benarkah?
- Awak! - Bukankah dia PD?
Yakah?
Awak nampak dia?
Dia sangat hebat.
Mari kita masuk balik.
Oh, Tuhan. Kenapa? Awak cedera?
Nampaknya tumit kasut saya rosak tadi.
Sayangnya.
Bukankah ini daripada peminat pertama?
Tak apa. Saya akan baiki nanti.
Awak ada kasut lain?
Ya. Saya okey.
Kenapa awak tak biarkan saya minta maaf dan lupakannya saja?
Apa?
Dia PD yang menilai kita.
Yu-mi.
Walaupun dia PD atau presiden syarikat,
awak tetap mangsanya.
Kenapa mangsa perlu minta maaf kepada orang tak guna?
Tapi
macam mana kalau dia balas dendam?
Yu-mi, itu bukan cara awak berterima kasih.
Betul, tapi…
Saya teringatkan anak saya.
Anak awak?
Kalau anak saya berada dalam situasi ini
dan tiada siapa yang membantunya,
dia boleh mengalami trauma buat selama-lamanya.
Sebab itulah saya masuk campur.
Saya minta maaf kalau saya nampak macam menyibuk.
Yu-mi.
Saya pergi dulu.
Tengoklah. Dia tak berterima kasih sebab tolong dia.
Tak apa.
Tentu dia amat terkejut.
Janganlah terlalu kejam.
Okey.
Hei, Ji-hun.
Helo.
Awak bagus. Saya suka tonton temu bual awak.
Terima kasih.
Apa-apa pun,
awak suka juruhebah itu?
- Apa? - Juruhebah yang itu.
Kwon Yu-mi. Betul tak?
- Tidak. - Jangan nafikannya.
Saya sangka awak bercakap tentang dia apabila awak sebut tentang gadis idaman.
Berlatih bersungguh-sungguh. Ramai pelempar yang cuai semasa mula bercinta
dan biar saya lari habis.
Pemain besbol patut bermain besbol dengan baik.
YE JI-HUN
Saya rasa dia tak sukakannya.
Tak mungkin. Dia sukalah.
KANG SIN-HU
Ini pemukul bersih Daehan, Kang Sin-hu.
Ini perlawanan antara pemukul terbaik dan pelempar terbaik.
Berdasarkan prestasi pukulan Kang Sin-hu, Ye Ji-hun juga pasti risau.
Strike!
Strike! Awak terkeluar!
Pemain besbol patut bermain besbol dengan baik.
- Hei. - Kamu tak boleh makan.
- Ayah. - Tak kisahlah.
Ayah takkan berikan kepada kamu.
Hai, pak cik.
Hei, Si-u. Kamu datang rupanya. Kamu nak makan ramyeon?
Tak nak.
Lupakan saja.
Saya akan masak sesuatu. Tunggu.
Okey.
DAEHAN: 2, SEUM: 8
Strike!
Ye Ji-hun memang hebat.
Dia bukan pasukan saya, tapi dia hebat.
Dia berikan kemenangan pertama kepada pasukannya musim ini!
Lemparan awak hari ini lebih hebat daripada biasa.
Saya gembira rancangan kita berjalan lancar.
Semuanya disebabkan awak.
Saya tak buat apa-apa.
Awak yang bersusah payah.
Awak dengar ia jadi rancangan tetap, bukan?
Ya.
Baiklah. Masa untuk pulang, semua.
- Baik. - Baik.
- Selamat datang ke Perkahwinan Terdesak… - Itu pratonton Perkahwinan Terdesak.
RATING TERTINGGI
BANYAK PERMINTAAN UNTUK JADIKANNYA RANCANGAN TETAP!
SEBAB ITULAH KAMI KEMBALI
Hei, itu pratonton.
DAN
HOS BARU KAMI, PELAKON KIM BIT-NA!
Ini tak betul!
Da-jeong buat segalanya!
Betul. Dia yang buat jadikannya popular.
Rancangan ini untuk Da-jeong. Tergamak mereka buat begini?
JANGAN LUPA SAKSIKAN DIA MENYAHUT CABARAN BARU
Saya sangka mak saya akan
jadi hos rancangan itu kalau ia jadi rancangan tetap.
Saya berkeras nak awak jadi hos rancangan ini,
tapi pihak atasan arahkan saya untuk cari seseorang
yang lebih menarik perhatian.
Saya minta maaf.
Saya faham.
Yakah?
Tapi
saya kecewa.
Tentulah. Awak telah bekerja keras.
Bukan awak yang tukar hos.
Jadi?
Saya tahu kita biasa dapat makluman pada saat akhir dalam industri ini,
tapi saya rasa awak patut beritahu lebih awal kalau awak tukar hos.
Itu yang awak boleh buat untuk rakan sekerja awak.
Saya pun rasa tak selesa nak beritahu awak.
Tapi saya rasa saya patut beritahu.
Saya minta diri dulu.
Da-jeong.
Hei, Ji-hun.
Kenapa awak datang ke sini?
Apa maksud awak?
Saya teman lelaki awak.
Apa?
DAN
HOS BARU KAMI, PELAKON KIM BIT-NA!
Adakah
awak datang untuk pujuk saya?
Awak pujuk saya semasa saya dalam kesusahan.
Berikan peluang untuk balas budi awak.
Jom pergi ke suatu tempat.
Oh, begitu. Tapi
saya pun perlu pergi ke suatu tempat.
Awak ada hal lagi?
Tidak.
Saya perlu hantar kasut untuk dibaiki.
Leganya saya.
Mari pergi bersama.
Hei. Apa yang awak buat?
Saya akan ambil.
Dengar sini, En. Ye. Saya rasa awak takut akan skandal.
Skandal?
Kebanyakan artikel yang awak tulis tentang saya adalah palsu.
Awak tahu, bukan?
Kalau saya saman sebab memfitnah,
siapa yang akan baca artikel awak?
- Awak ugut saya? - Ya.
Saya ugut awak. Kalau awak buat apa-apa kepada Pn. Jung,
saya akan dakwa awak dan syarikat penerbitan awak.
Saya dah beri amaran.
Saya takkan biarkan.
Awak tunggu lama, bukan?
Tak apa. Saya seronok menunggu.
Awak selalu pakai kasut formal.
Kalau tahu, saya akan belikan kasut formal, bukannya kasut sukan.
Nanti dulu. Itu kasut daripada peminat pertama saya.
Bukan awak yang beri?
Peminat pertama awak?
Saya ada pesaing.
Bukan awak yang beri?
Tak. Bukan saya.
Yakah?
Jadi, siapa?
Kita nak ke mana?
Kita pernah datang ke sini.
Betul.
Cuaca agak sejuk sewaktu itu.
Masa berlalu dengan cepat.
Ada banyak bunga sakura sewaktu itu.
Awak ingat kita buat hajat di sini?
Nampak? Saya tangkap serta-merta.
Apa hajat awak?
Rahsia.
Saya ingat.
Adakah hajat awak dah tertunai?
Hulurkan tangan awak.
Saya akan berikan hajat saya, Da-jeong.
Sewaktu itu,
saya harap awak sentiasa hidup gembira.
Saya suka melihat awak tersenyum.
Sejak abang saya meninggal dunia,
saya tiada sesiapa dalam hidup saya.
Tiada siapa yang boleh diajak berbual
atau kongsi masalah saya.
Awak fikirkan sesiapa ketika kesusahan?
Seseorang yang saya fikirkan ketika kesusahan?
Tak apa.
Awak buat dengan baik.
Tak apa.
Awak buat dengan baik.
Awak orang pertama yang saya fikirkan
setiap kali sesuatu berlaku kepada saya.
Saya nak jadi orang itu untuk awak.
Orang yang awak fikirkan dulu apabila awak ditimpa masalah.
Saya nak awak gembira.
Saya akan…
buat awak gembira.
Saya sukakan awak, Da-jeong.
Maafkan saya, Ji-hun.
Awak lelaki yang hebat.
Tapi
ini bukan disebabkan awak.
Adakah
disebabkan dia?
Maafkan saya.
Saya harus pergi sekarang.
KAMPUNG DEOKSAN
Awak okey?
Tentang apa?
Saya tengok pratonton. Mereka tukar hos.
Jadi?
Saya risau.
Berhenti berpura-pura.
Apa?
Awak tak pernah ada di samping saya
semasa saya kesusahan.
Awak tak hadir ke mahkamah.
Awak kata tak ada apa-apa
ketika Si-a sakit.
Awak tiba-tiba nak jumpa saya,
tapi awak tak datang.
- Sebab… - Saya tahu awak tak ada di Busan.
Jangan cuba nak tipu saya.
Kita dah berpisah,
tapi kita dah lama hidup bersama.
Saya tak sedarinya,
tapi nampaknya tempoh itu beri kesan besar kepada saya.
Apabila sesuatu yang baik atau buruk berlaku,
saya selalu fikir tentang awak dulu.
Tapi awak…
tak pernah ada di sisi saya.
- Da-jeong. - Jadi,
jangan telefon saya sebab kewajipan atau pura-pura risau.
Saya letak dulu.
Saya ada.
Apa?
Saya ada di sisi awak.
Bolehkah awak jangan menipu?
Saya dah banyak kali kecewa dengan awak.
Saya akan ke sana sekarang.
Bukan saya yang ambil!
Jadi, kenapa tak cukup duit?
Saya mak Si-a. Apa yang berlaku?
Dia curi duit daripada mesin duit.
Bukan saya!
Si-a, diam.
Boleh saya tengok rakaman CCTV?
CCTV rosak.
Dia seorang saja yang bekerja hari ini.
Siapa lagi yang curi? Sangat ketara.
Encik, saya faham awak pasti terkejut.
Tapi saya yakin Si-a tak curi duit.
Jangan salahkan dia secara melulu,
tapi cuba cari sekali lagi dan hubungi saya semula.
Kalau awak masih tak jumpa,
saya akan bertanggungjawab dan bayar ganti rugi.
Baiklah. Saya faham.
Maafkan saya.
Si-a, kenapa kamu buat begini?
Maafkan saya.
Tapi saya betul-betul tak curi.
Mak tahu kamu tak curi.
Tapi kenapa tak beritahu yang kamu bekerja di sini?
Saya kumpul duit
untuk masuk akademi solekan.
Akademi solekan?
Kamu berminat dengan solekan?
Ya.
Adakah kamu bekerja di sini sebab kamu fikir mak tak mampu tanggung
yuran pengajian kamu?
Tidak.
Saya cuma nak uruskan sendiri.
Uruskan sendiri?
Kamu baru 18 tahun! Apa yang kamu boleh buat?
Mak akan bayar yuran akademi kamu.
Kamu perlu berhenti kerja sekarang.
Kamu tak boleh bekerja dan belajar untuk peperiksaan kemasukan universiti.
Saya tak nak masuk universiti.
Hong Si-a.
Apabila kamu masuk ke dunia sebenar, orang akan menilai kamu
semata-mata sebab nama universiti dalam resume kamu.
Mereka takkan beri peluang. Jadi, kamu perlu ke universiti!
Kenapa mak tak nak dengar cakap saya sebelum mak marah?
Saya dah periksa semuanya sejak tahun lepas dan buat keputusan ini.
Mak tak tahu apa-apa tentang industri ini.
Saya akan uruskannya.
Jangan masuk campur kalau tak tahu.
"Jangan masuk campur"?
Mak berusaha agar kamu boleh belajar, makan dan buat apa kamu nak.
Tergamak kamu cakap begitu?
Maksud mak, mak hidup begitu disebabkan saya?
Saya tahu.
Saya tahu saya kesilapan mak dan ayah.
Sebab itulah saya tak nak jadi beban.
- Apa? - Saya beban dalam hidup mak dan ayah!
Mak tak pernah ambil berat pun.
Jangan pura-pura ambil berat sekarang.
Si-a!
Budak tak guna. Kenapa dia terlalu kejam terhadap mak dia?
Tentu awak terkejut.
Tentu ada salah faham.
Saya akan bercakap dengan dia.
Jangan risau. Pulanglah dulu.
Tak apa. Okey?
Awak dah besarkan dia dengan penuh kasih sayang.
Aduhai. Budak bertuah.
KIM BIT-NA IALAH HOS BARU PERKAHWINAN TERDESAK
Tentu mak buat kamu sedih.
Apa?
Mak minta maaf sebab marah kamu
tanpa biar kamu cakap.
Si-a, tapi
kamu bukan kesilapan mak dan ayah.
Kamu
rahmat terbesar dalam hidup mak.
Tolong ingat.
Maafkan saya, mak.
Tidak.
Maafkan mak.
Mulai sekarang, mak akan dengar apa yang kamu nak cakap dulu.
Jadi, jangan teragak-agak. Beritahu segalanya, okey?
Mak nak tahu apa yang kamu fikirkan
dan impian kamu, Si-a.
Mak betul-betul nak tahu.
Bukannya mak tak berminat.
Baiklah.
Tentang universiti pula,
mak rasa mak salah.
Dulu, mak tak dapat cari kerja yang mak nak
disebabkan pendidikan mak.
Jadi, apabila mak cakap kamu takkan masuk ke universiti,
mak sangat takut.
Tapi mak dah periksa.
Pengalaman lebih penting bagi jurusolek.
Ya, saya akan diperakui sementara orang lain belajar di universiti.
Saya akan timba pengalaman profesional secara praktikal.
Mulai tahun depan, saya akan berlatih dan sertai pertandingan.
Sejurus menangi anugerah, saya cari kerja cepat.
Okey.
Mak faham. Buatlah begitu.
Betulkah?
Tapi
kamu kena berhenti kerja.
Mak mampu tanggung.
Okey.
Kamu berdua dah berbaik?
Ke mana mak pergi?
Mak?
Mak nak gembirakan anak mak. Lihatlah.
Tiga wanita dalam keluarga ini patut minum.
Saya sekali?
Kamu duduk dengan mak dan nenek kamu.
Setin saja.
Mak, boleh tak?
Ini malam untuk wanita.
Kenapa dengan mak?
Da-jeong.
Ya?
Maafkan mak.
Apa maksud mak?
Tiada sebab.
Mak rasa mak tak pernah biarkan kamu buat apa-apa yang kamu nak.
Mak boleh buat begini saja walaupun pada hari sebegini.
Saya terhutang budi kepada mak sepanjang hidup saya. Jangan cakap begitu.
Baiklah, mak dan nenek.
Lahirlah sebagai anak saya dalam hayat akan datang.
Saya akan biarkan mak dan nenek buat apa saja.
Apa maksud kamu?
Mak akan buat apa saja yang mak nak buat dalam hayat ini
dan bantu kamu buat apa saja yang kamu nak.
Betul cakap dia. Nenek pun akan buat apa yang nenek nak.
Jangan cakap begitu.
Kita bertiga akan buat apa saja yang kita nak dalam hidup kita.
- Okey. - Okey.
- Minum! - Minum!
- Helo? - Saya dah jumpa lelaki yang awak cari.
Nama dia Hong Dae-yeong.
Hong Dae-yeong.
Nombor dan alamatnya?
Saya akan hantar kepada awak sekarang.
Baiklah.
AKAUN SIMPANAN
HONG SI-A
HONG SI-U, HONG SI-A
Saya beban dalam hidup mak dan ayah!
Mak tak pernah ambil berat pun.
Jangan pura-pura ambil berat sekarang.
Si-a.
Ambillah.
AKAUN SIMPANAN
Apa ini?
Ini daripada ayah awak.
Ayah saya?
Ya.
HONG SI-A
Awak nak buang buku bank lama itu?
Ya.
Saya rasa awak patut simpan yang ini.
Apa?
HONG SI-A
11 April 2002. Hari Si-a dilahirkan.
30 September 2002. Hari Si-a mula pusingkan badan.
Dia dah besar sekarang.
Betul. Si-a, kamu dah besar.
- 26 Oktober 2002. - Kamu suka?
Hari pertama Si-a duduk di dalam troli membeli-belah.
Si-a, datang kepada ayah. Si-a.
Begitulah. Bagus.
Da-jeong, Si-a berjalan buat kali pertama.
Awak nampak?
22 Mei 2003.
Hari Si-a berjalan buat kali pertama.
PEMERIKSAAN KEDUA SI-A…
Helo, Da-jeong.
Dae-yeong, dengar sini.
Ayah.
Apa?
Si-a, apa kamu cakap?
Ayah!
- Awak dengar? - Dia baru…
Dia baru sebut "Ayah", bukan?
Si-a.
Si-a, ayah akan siapkan kerja dan balik cepat, okey?
Letak dulu!
16 Ogos 2003.
Hari pertama Si-a panggil saya "Ayah".
BUKU AKAUN SIMPANAN
Jangan lepaskan.
Baiklah.
Ayah tak boleh lepaskan.
Tentulah tidak. Baiklah.
27 September 2013.
Hari pertama Si-a menunggang basikal.
HARI JADI SI-A YANG KE-16
Ayah dah nak pergi kerjakah?
Saya buat di dalam kelas.
Cuaca sejuk. Pakailah.
Jangan terkena selesema.
15 Januari 2019.
Hari Si-a buat skarf untuk saya.
7 Jun 2019.
Mak dan ayah sentiasa menyebelahi kamu.
Kami sayangkan kamu.
BUKU AKAUN SIMPANAN
Awak berhenti sebab saya salah faham?
Saya dah minta maaf.
Bukan itu sebabnya.
Maafkan saya.
Baliklah.
ANAK SAYA
Helo, Si-a.
Ayah ada di mana?
Ayah?
Ayah ada di Busan.
Adakah ayah
makan dengan teratur?
Dah tentu.
Aduhai, anak ayah risau sama ada ayah dah makan atau belum?
Kenapa, Si-a?
Ayah.
Saya rindukan ayah.
Maafkan ayah.
Maafkan ayah, Si-a.
Ayah, boleh ayah datang jumpa saya?
Si-a.
Ayah akan pastikan…
ayah datang jumpa kamu.
DAE-YEONG
Kenapa telefon lagi?
Saya nak beritahu sesuatu.
Saya tak nak cakap apa-apa.
Saya ada berdekatan rumah sekarang.
Saya nak bercakap secara bersemuka.
Baiklah.
Awak ada di mana?
Da-jeong.
Saya Dae-yeong.
Saya bukan Ko U-yeong.
Saya Hong Dae-yeong.
- Awak nampak sangat cantik! - Baiklah. Satu, dua.
Nampak cantik.
- Cantiknya! - Saya nak duduk di sini.
Tengoklah dia.
- Cantiknya. - Pandang sini. Satu, dua.
Baiklah. Nampak cantik.
Hei!
Cantiknya.
Lihatlah diri awak.
- Awak nampak sangat cantik. - Awak terlalu cantik.
Okey. Bersedia.
Baiklah. Satu, dua.
Awak nampak sangat cantik.
Pengantin tadi nampak sangat cantik.
Apa kata kita buat majlis perkahwinan?
Tak apa.
Kos untuk adakan majlis perkahwinan sangat tinggi.
Mari kita gunakan duit itu untuk pergi bercuti bersama Si-a dan Si-u.
Saya nak anak-anak kita timba banyak pengalaman dan kenangan.
Itu saja yang saya perlukan.
- Mari sini. - Apa? Saya okey.
Tapi saya tak okey.
Pakailah. Saya akan beli payung.
Awak tengok apa?
Tak ada apa-apa.
Saya tak sangka saya akan berubah sebegini semasa saya sebaya mereka.
Awak tak berubah. Awak nampak sama pada saya.
Awak mesti kesejukan.
Saya tak apa-apa.
Bolehkah awak tolong pegangkan?
Kenapa dengan awak?
Terima kasih.
Kenapa pandang begitu?
Sebab cantik.
Maafkan saya.
Saya juga berterima kasih.
Bagi saya, awak tetap
wanita paling cantik di dunia.
Mari pergi.
Sejujurnya, saya berdebar-debar
disebabkan U-yeong.
Tapi saya tak pasti…
sama ada ia disebabkan U-yeong
atau sebab dia mengingatkan saya
kepada Dae-yeong.
Sebab U-yeong
sangat mirip dengan Dae-yeong. Dia cakap macam Dae-yeong
dan buat apa yang Dae-yeong buat.
Jadi, apabila saya tengok dia,
dia mengingatkan saya kepada Dae-yeong
semasa dia buat saya berdebar-debar.
Kenapa dia perlu buat sesuatu
yang Dae-yeong pernah buat dengan muka Dae-yeong?
Da-jeong, sebenarnya…
Ya, semuanya salah saya.
Saya perlu buat yang terbaik untuk tetapkan jurang antara kami.
Saya seorang mak dan dia seorang pelajar.
Saya pergi dulu.
Da-jeong!
Aduhai. Apa-apa sajalah. Ia di luar kawalan saya.
Tapi dia kata suaminya tak buat dia berdebar-debar.
- Saya dengar dia goda Ja-seong. - Saya dah agak.
Dia budak bermasalah sebab warisi DNA mak dia.
Awak tak boleh pergi begitu saja.
Saya dah jumpa video kemalangan abang awak.
Awak pasti lelaki dalam video itu ialah Hong Dae-yeong?
Awak rasa seronok tipu saya selama ini?
Kenapa awak tak teruskan saja hidup awak?
Kenapa awak kembali kepada saya?
Awak tahu apa yang saya fikir
semasa awak ada di sana?
"Saya rindukan awak,
Dae-yeong."
Terjemahan sari kata oleh Nurul Iman