(ผู้ประกาศข่าวฝึกหัด "จองดาจอง" ที่ทุกคนต่างพูดถึง)
(ช็อกโลก ผู้ประกาศข่าวจองดาจอง มีลูกแฝดอยู่ม.ปลาย)
(สามีลับๆ นามว่าคุณฮง เป็นช่างซ่อมเครื่องซักผ้า)
(อดีตผู้เล่นทรงคุณค่า บาสเกตบอลระดับม.ปลาย 18 ปีก่อน)
(บริการเป็นเลิศ รับประกันความพึงพอใจ)
(ข่าวเล่นชู้ระหว่างรอหย่า ของผู้ประกาศข่าวจองดาจอง)
(แฟนเด็กของจองดาจอง เป็นเด็กม.ปลายเหรอ)
(ชายกลางคนวัย 37 ปี กลับมาอายุ 18 อีกครั้งงั้นเหรอ)
(โชคชะตาของเธอกับสามี ที่กลับมาอายุ 18 จะเป็นเช่นไร)
(สร้างจากเรื่อง "17 ขวบอีกครั้ง กลับมาแก้ฝันให้เป็นจริง")
(สองปีก่อน)
อยากกินอะไรล่ะ
ของอร่อยๆ
ดีเลย ชอบเหมือนกัน
น่าจะดีนะ
คิดถึงแดยองจัง
(สามี)
คุณสามีจ๊ะ
ขอโทษนะที่ให้มารับตอนเหนื่อยๆ
เราต้องไปถ่ายทำกันบนเกาะ
แต่ฉันเมาเรือ เล่นเอาเกือบตาย
เมียฉันคงเหนื่อยมากล่ะสิ
ไม่ต้องสืบเลย
เหนื่อยเพราะคิดถึงนาย
อ๋อ
แล้วนายล่ะ
ฉันเหรอ ทำไม
มีอะไรจะบอกไหม
อ๋อ เดี๋ยวจะไปทำงานต่างจังหวัด
ไปควังจูอาทิตย์นึง
ฝากแพ็กบ็อกเซอร์กับถุงเท้าหน่อย
แล้วอะไรอีก
อะไรอีกเหรอ
แปรงสีฟันกับมีดโกนด้วย
- นี่ ฮงแดยอง - เฮ้ย ตกใจหมด
หูหนวกพอดี มีอะไร
เห็นฉันรับจ้างจัดกระเป๋าหรือไง
ไม่ใช่เด็กประถม แพ็กกางเกงในเองไม่เป็นเหรอ
แค่นี้ทำไมต้องเหวี่ยงด้วย จัดกระเป๋าให้หน่อยไม่ได้เหรอ
ไม่ใช่สักหน่อย
ก็ฉันบอกว่าคิดถึงนายไง
แต่ทำไมนายไม่พูดว่าคิดถึงบ้างล่ะ
อารมณ์ไหนของเธอเนี่ย
นายเปลี่ยนไปนะ
สมัยนู้น
ขนาดนั่งข้างกัน ยังกระซิบบอกว่าคิดถึงเลย
คนมันเจอหน้ากันทุกวันมาสิบปี
ถ้าคิดถึงก็ประหลาดแล้ว
ก็ได้ ฉันประหลาดเองแหละ
อยู่กับผู้หญิงประหลาดแบบนี้ คงลำบากน่าดูนะคะ
เอ้า ซะงั้น
ดาจอง
ดาจองเป็นอะไร
ฉันทำอะไรผิดวะ ดูทำเข้า ทิ้งกระเป๋าเฉย
โอ๊ย หนักเว้ย
เฮ้อ สดชื่นดี
จินชอล ไปอาบน้ำสิ
ได้ครับ
โอ๊ะ
ว่าไง เมียคนสวยของฉัน
จ้ะๆ ฉันก็คิดถึงจะตายแล้วเนี่ย
เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็กลับบ้านแล้วไง
ขากลับแวะซื้อของอร่อยๆ ให้ดีไหม
อือ ได้เลย
คิดถึงสุดใจขาดดิ้นจ้ะ แหม เดี๋ยวเถอะ
นี่รุ่นพี่นั่งอยู่ข้างๆ เลยนะ ต้องจุ๊บๆ ด้วยเหรอ
รู้แล้วน่า
ดาจอง คิดถึงจัง
พรุ่งนี้มาถึงกี่โมง
ประมาณเที่ยงๆ
ได้ พรุ่งนี้เจอกัน
อือ
อ้าว
พี่จีฮุน
ชีอา
พี่มาทำอะไรที่นี่เหรอคะ
อ๋อ คือว่า…
นี่บ้านคุณฮงแดยองไม่ใช่เหรอ
ใช่ค่ะ พ่อหนูเองแหละ
อะไรนะ
อยู่ไหนล่ะ
ดาจอง
ฉันคือแดยอง
ไม่ใช่โกอูยอง
ฉันคือฮงแดยอง
เธอ…
ไปเอามือถือนี่มาจากไหน
- ดาจอง - อย่ามาอำเล่น
ถามว่าไปเอามือถือมาจากไหน
เธออาจจะไม่เชื่อ
แต่ฉันคือแดยอง
วันที่ฉันโดนที่ทำงานไล่ออกก่อนหย่า
แล้วไปหาเธอหน้าบ้าน
ฉันอธิษฐานว่าอยากย้อนเวลาได้ แล้วอยู่ๆ ก็เด็กลงจริงๆ
พอร่างกายกลับมาเป็นหนุ่ม
ฉันเลยโกหกมาตลอดว่าชื่อโกอูยอง
ทั้งๆ ที่ตัวจริงคือฮงแดยอง
ขอโทษนะ ดาจอง
อะไรนะ
ร่างกายเด็กลงเหรอ
ชักจะมากไปแล้วนะ
ฉันพูดจริง
ไอ้ที่ไปที่บันไดดาดฟ้า
ก็จงใจไป เพราะเธอชอบไปนั่งตรงนั้น ทุกครั้งที่มีเรื่องกลุ้ม
ส่วนที่จูบ เพราะเธอพูดถึงพระจันทร์ครึ่งดวง…
โอ๊ย พอได้แล้ว
ความอดทนของคนเรามีขีดจำกัดนะ
เชื่อฉันเถอะ ดาจอง
เธอคือฮงแดยองจริงๆ งั้นเหรอ
อืม ใช่แล้ว
ถ้างั้น…
ทำไมก่อนหน้านี้ ต้องโกหกว่าชื่อโกอูยองด้วย
ที่จริง
ฉันกะว่าจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ หลังจากกลับไปเป็นหนุ่ม
จะกลับไปเล่นบาสอีกครั้ง
และทำตามความฝันที่ไม่ได้ทำให้สำเร็จ
แต่ว่า
ฉันได้รู้เรื่องของลูกๆ ที่ไม่เคยรู้มาก่อน ตอนอยู่โรงเรียน
ลูกทั้งสองไม่ใช่ชีอากับชีอู ที่ฉันเคยรู้จัก
ก็เลย
อยากดูแลทั้งคู่
ในฐานะเพื่อน ไม่ใช่พ่อ
อะไรนะ ลูกๆ เหรอ
เพี้ยนชัดๆ ที่เล่ามามันเป็นได้ที่ไหนล่ะ
ขอเตือนไว้เลยนะ
ต่อไปนี้ ห้ามเข้าใกล้ฉันกับลูกๆ เป็นอันขาด
แล้วก็เอามือถือไปคืนเจ้าของด้วย
อย่าตามมานะ
ดาจอง
แม่ เมื่อกี้พี่จีฮุนมาบ้านเรา
อะไรนะ
คุณจีฮุนมาบ้านเราทำไม
ไม่รู้เหมือนกัน
ถามถึงพ่อด้วย
พ่อเหรอ
ถ้างั้น เป็นเพราะเขาเหรอครับ
สามีเก่าของคุณ
ไม่หรอกมั้ง
(แบบประเมินผู้ประกาศข่าว ทดลองงานช่องเจบีซี)
ส่งเมลแบบประเมิน ให้พีดีทุกคนแล้วใช่ไหม
ครับ
ประเมินรอบสุดท้ายแล้วนะครับ
ถ้าดูจากคะแนนรวมปัจจุบัน คนที่จะต้องไป…
คือจองดาจองหรือควอนยูมี
ไม่คนใดก็คนหนึ่ง
หัวหน้าฮอ คุณจะโหวตให้ใคร
แล้วผอ.ล่ะครับ
หัวหน้าฮอ คุณยัง…
จำคำพูดตอนนั้นของผมได้อยู่ไหม
คุณต้องหาทางบีบยัยป้านี่ออก ภายในช่วงทดลองงานให้ได้
แปลว่าผอ.
ใช่ อันดับแรก
อย่าให้เรื่องแพร่งพราย จนกว่าจะมีประกาศ
ครับ
บรรยากาศเดือดมากเลย
ก็ใกล้ถึงเวลาประกาศผลแล้ว
ฉันพูดจริง ไอ้ที่ไปที่บันไดดาดฟ้า
ก็จงใจไป เพราะเธอชอบไปนั่งตรงนั้น ทุกครั้งที่มีเรื่องกลุ้ม
ส่วนที่จูบ
เพราะเธอพูดถึงพระจันทร์ครึ่งดวง…
ว่าแต่เด็กนั่น รู้เรื่องพวกนั้นได้ยังไง
หรือว่า…
(เจบีซี)
(วิธีย้อนวัย)
(เจบีซี)
(วิธีย้อนวัย)
เดี๋ยวนะ ทำบ้าอะไรของเธอเนี่ย
สงสัยพี่เขาจะเครียดจัด
ก็มันใกล้ประกาศแล้ว ใครจะแกร่งดั่งภูผาได้
ฉันก็เครียดจนเบลอไปหมด ตอนเตรียมรายงานข่าว
ยิ่งโดนสลับตัวพิธีกรด้วย
ก็ยิ่งกระสับกระส่ายนั่งไม่ติด
("คู่รักฝ่าวิกฤต" สู่เส้นทางใหม่ จากจองดาจองเป็นคิมบิตนา)
ก็อยากให้กำลังใจอยู่นะ
แต่กลัวจะทุกข์ใจกว่าเดิม
สมุดบัญชีอะไรน่ะ
สมุดบัญชีที่พ่อกับแม่ฝากเงินไว้ให้ ตั้งแต่ฉันเกิดมา
เจ๋งดีนะ มีสมุดบัญชีแบบนี้ด้วย
ที่ผ่านมา เหมือนฉันจะเข้าใจพ่อแม่ผิดมาตลอด
โดยเฉพาะ พ่อฉัน
บอกแล้วไงว่าคุณลุงเป็นคนดี
เฮ้อ
เหม็นขี้หน้าชะมัด
โกอูยองเหรอ
ทำไมล่ะ ฉันว่าอีตานั่นก็โอเคนะ
เธอว่าโอเคตรงไหน
ตรงที่ ก็ดูใจดีออก
แล้วนายล่ะ ทำไมถึงไม่ชอบโกอูยอง
เพราะหมอนั่นชอบเธอไง
ส่วนเธอก็ชอบมัน
นี่ ฉันไม่ได้ชอบเขาเหอะ
- ไม่ได้ชอบเหรอ - เออสิ
ใช่ แล้วทำไมถึงไม่พอใจล่ะ
เพราะฉันชอบเธอไง
ฉันชอบเธอ
นี่ อย่ามาแกงกันแบบนี้สิ ไม่ตลกเลยนะ
ไปดีกว่า
อ้าว
ส่งมาครับ ผมถือให้
อ๋อ ไม่เป็นไรจ้ะ ใกล้ถึงแล้ว
ส่งมาเถอะครับ ข้อมือยิ่งไม่ค่อยดีอยู่
เอ๊ะ
ผมถือให้เองครับ
เอ่อ…
เฮ้อ มาถึงสักที
ขอบใจนะ
ครับ
รักษาสุขภาพนะครับ
ได้สิ ขอบใจนะ
หิวใช่ไหมน่ะ
ไม่ได้กินข้าวเหรอ
เอ่อ เปล่าครับ กินแล้ว
ถ้ายังไม่กิน เข้ามากินข้าวบ้านเราก่อนสิ
อย่าดีกว่าครับ ไม่เป็นไร ผมไม่หิว…
โกหกไม่เนียนเลยนะเรา
จะถูกปากหรือเปล่าก็ไม่รู้นะ
คนบ้านนี้ชอบกินซี่โครงตุ๋นกันทุกคน
เห็นว่าจะกลับช้ากันหน่อย เธอกินก่อนเลย
ครับ
กินสิ รออะไรล่ะ
ขอบคุณนะครับ
คือ…
ค่าเช่าที่ช่วยจ่ายให้ ผมจะรีบใช้คืนครับ
ไม่เป็นไรหรอก
หิวแล้วล่ะสิ รีบกิน
ได้ข่าวว่าชอบกินซี่โครงตุ๋นนี่
จะทานแล้วนะครับ
เป็นไง รสชาติถูกปากไหม
ครับ อร่อยมาก
รสเดียวกับที่แม่ผมทำให้กินเลยครับ
อยากกินเมื่อไหร่ก็บอกได้ตลอดนะ
เดี๋ยวทำให้กินสุดฝีมือเลย
ขอบคุณครับ
ขอบใจอะไรเล่า
ต่อจากนี้ ก็ให้คิดซะว่าฉันเป็นแม่เธอนะ
ส่วนฉันก็จะคิดว่าเธอเป็นลูกชาย
ครับ
ทำไมทำหน้าอย่างนั้น
เอ่อ…
ผมนึกถึงแม่น่ะครับ
งั้นเหรอ
ท่าทางเวลากินก็เหมือนกันเลย
อะไรนะครับ
อ๋อ เปล่าจ้ะ
ฉันแค่นึกถึงลูกชายเฉยๆ
(โอ้ คุณครูของฉัน)
คิดถึงนะครับ
(คิดถึงนะครับ)
เพราะเรื่องครูฮเยอินเหรอ
คราวนี้มันจบแล้วจริงๆ
แล้วยังไง
จะยอมตัดใจเหรอ
คงต้องอย่างนั้น
ฉันทำอะไรไม่ได้แล้วนี่
นี่ ทำไมจะทำอะไรไม่ได้
จะตัดใจจากครูฮเยอินง่ายๆ แบบนี้เหรอ
ไหนว่าเป็นรักแรกพบไง
จะมาเสียผู้หญิงแบบนั้นไป
แล้วมานึกเสียใจแบบฉันไม่ได้
ด็อกจิน
อย่าถอดใจเพราะฉันเด็ดขาด
เป็นอะไรเหรอครับ
เศร้ามากเลยค่ะ ที่จะไม่ได้เห็นไอรอนแมนอีกแล้ว
ตอนดู "อเวนเจอร์ส เผด็จศึก" ฉันร้องไห้จนน้ำตาหมดก๊อกเลย
ผมเข้าใจดีครับว่าการต้องสูญเสีย ตัวละครคนโปรดไปเป็นยังไง
ถูกต้องเลยค่ะ
- เอ้าชน - ชน
เฮ้อ อิ่มจนกางเกงปริ
- อ้าว หวัดดี - หวัดดีจ้ะ
- ทุกคน - หวัดดี
นี่ มาช้าไปหน่อยหรือเปล่า คุณนาย
อยากอวดว่างานยุ่งเหรอจ๊ะ
ก็นี่มันสุดสัปดาห์ คลาสสอนฝรั่งเศสเลิกช้าน่ะ
เรียนภาษาฝรั่งเศสด้วยเหรอ อิจฉาจัง
ถ้าสนใจ งั้นไปเรียนด้วยกันไหม
หยุดเดี๋ยวนี้หยุดทันที แค่เลี้ยงลูกก็ไม่ได้พักแล้ว
ก็นะ
แอริน
ใกล้จะเป็นเจ้าสาวหรือยัง
ไม่ล่ะ ฉันรักความโสด
เดี๋ยว รักความโสดเหรอ
ถ้าจะหาข้ออ้าง เพราะเลยวัยแต่งงานแล้ว
ก็อย่าดีกว่า
เพื่อนกันทั้งนั้น ไม่มีอะไรต้องอายหรอก
ใช่ คนกันเอง
ว่าแต่ ดาจองจะมาไหมวันนี้
คงจะมาหรอก นางหย่าไปแล้ว
ทำไมล่ะ
ถ้าหย่าแล้ว ไม่มีสิทธิ์มางานเลี้ยงรุ่นเหรอ
นี่ อายเพื่อนจะตายไป
- อะไรนะ - พูดตามตรงนะ
นางมาเลี้ยงรุ่นทีไร ฉันอดอายแทนไม่ได้
ในนี้มีใครไม่รู้บ้าง ว่านางท้องตอนม.ปลาย
เท่านั้นยังไม่พอนะ ต่อมหาลัยไม่ทันเพื่อนร่วมรุ่นอีก
ไปๆ มาๆ ต้องหย่ากับผัวเฮงซวยด้วย
จองดาจองเนี่ย ชีวิตตกอับสุดๆ เลยแหละ
นี่
พวกเธอมีสิทธิ์อะไร มาตัดสินชีวิตคนอื่นซี้ซั้ว
ดาจองพูดเหรอว่าตัวเองตกอับ
ได้ยินจากปากเจ้าตัวเหรอ
เรื่องนั้นใครเขาพูดกัน
ต้องพูดสิยะ
ไหนออกตัวเองว่าถ้าสามีห่วยแตก เธอคงไม่แต่งด้วย
ซ้ำยังเผาผัวตัวเองว่าหน้าปลวกอีก
ความจริงต้องออกมาจากปากเจ้าตัวเอง ถึงจะเรียกว่าความจริงย่ะ
นี่ ชูแอริน ฉันเป็นห่วงเพื่อนไม่ได้หรือไง
อ๋อ เพื่อนเหรอ
ฉันมีนามบัตรใหม่มาแจก
ถ้าต้องการให้ช่วยก็โทรมาได้ทุกเมื่อ
ฉันจะลดให้ในฐานะเพื่อน
เพราะเป็นห่วงไงล่ะ
(งานเลี้ยงรุ่นศิษย์เก่าเซริม รุ่นที่ 20)
- อ้าว - กลับเลยเหรอ
- ยังไงต่อล่ะ - อะไรของนาง
เป็นบ้าอะไร
จะไม่มาเหยียบอีกเลย ไอ้งานเลี้ยงรุ่นเนี่ย
ยัยนั่นจะเป็นไงบ้างนะ
ดาจอง ตอนนี้ว่างไหม
ไปจิบเบียร์กัน
สดชื่นจัง
ไม่ได้จิบเบียร์กลางวันแสกๆ มานานมาก ฟินดีเหมือนกัน
ขออีกขวดค่ะ
ที่งานเลี้ยงรุ่น เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า
หา เปล่าหรอก
งานอย่างกร่อยก็เลยกลับมาก่อน
เวลาอยู่กับจองดาจอง ฉันสนุกที่สุดแล้ว
ฉันก็เหมือนกันจ้ะ
เอางี้ไหม ดาจอง เสาร์หน้าเราไปเที่ยวกันดีไหม
ไปขับรถเล่นแถวๆ นี้ จิบกาแฟสักถ้วย
แล้วก็ถ่ายรูปชุดใหญ่
นึกครึ้มอะไรยะ ยัยชูแอริน แม่คนงานยุ่งที่สุดในโลก
ใครว่างานยุ่ง แล้วจะเอ็นจอยชีวิตไม่ได้
เธอนั่นแหละปฏิเสธประจำ
ก็จริงนะ
ฉันพูดเองว่าไปไม่ได้
แซวเล่นหรอกย่ะ
เธอคิดแบบนี้ ฉันก็รู้สึกผิดสิ
ฉันแค่อิจฉาน่ะ
เรื่องอะไร
เรื่องที่เธอมีอิสระเสรี มีความมุ่งมั่น แล้วก็สนุกกับชีวิต
ไอ้ตรงนี้แหละที่โคตรอิจฉา
งั้นเหรอ
เอางี้ ฉันจะไปเล่นพาราไกลดิ้งอีก ไปด้วยกันสิ
จริงเหรอ เวลาเธอไปเล่นพาราไกลดิ้งทีไร
ฉันอยากตามไปด้วยทุกทีเลย
ก็ไปสิ
ติดเรื่องลูกน่ะสิ
ฉันเลยทำอะไรเสี่ยงๆ ไม่ได้
ถ้าเกิดอุบัติเหตุขึ้นมา ลูกๆ จะอยู่ยังไง
ยังเรียนม.ปลายกันอยู่เลย
แหม ความเป็นแม่อะเนอะ
ช่างมันเถอะ วันนี้แค่จิบเบียร์ให้สบายใจดีกว่า
งั้นก็ได้
(ซอจีโฮ)
ไม่รู้ด้วยแล้ว
ยัยนั่นไง ฮงชีอา
อะไรกัน คูจาซอง สารภาพรักกับคนแบบนั้นอะนะ
ก็ไม่รู้สินะ เบ้าหน้าแบบนั้น ยังกล้าปฏิเสธคูจาซองอีก
แหม มั่นหน้ามั่นโหนกจริงๆ
คิดว่าตัวเองสวยมากเลยสิ
นั่นสินะ เกินเยียวยา
- อดทนไว้ - เออ รู้หรือเปล่า
จองดาจองคือแม่ยัยนี่
อ๋อ นังป้าสาดน้ำน่ะเหรอ
ก็ว่าอยู่ ถึงได้เลือดความแรงจากแม่มาเต็มๆ
นี่ ว่าแต่ยัยป้านั่นคิดว่ามีลูก ตั้งแต่เด็ก มันน่าอวดชาวบ้านหรือไง
ถึงได้เสนอหน้าออกทีวี
อายแทนว่ะ
เฮ้ย เดี๋ยวมันได้ยิน
บ้าฉิบ
ทำอะไรวะ
แกอยากด่าฉันก็ด่าไป
แต่ฉันจะไม่ทน ถ้ามาด่าแม่ฉัน
- ปล่อยเดี๋ยวนี้ - ขอโทษก่อนสิ
เป็นบ้าเหรอวะ
ขอโทษๆ
ขอโทษเรื่องอะไร
ที่ฉันด่าแม่แก ขอโทษเรื่องนั้นแหละ
เฮ้ย เจ็บหรือเปล่า
เธอเป็นใคร
ฮงชีอาเหรอ
คิดว่าแน่มากสินะ
จะไปง่ายๆ แบบนี้เหรอ จะไปไหน
ถ้าอยากไป ก็คุกเข่าขอโทษซะสิ
เราอาจจะยอมปล่อยแกไป ไม่แน่นะ
- ปล่อยฉัน - ไม่ปล่อย
เป็นบ้าเหรอวะ นังนี่
- โอ๊ย - เฮ้ยๆ เป็นอะไรไหมวะ
จับพวกมันไว้ เร็วเข้า
เฮ้ย
โธ่เว้ย
เฮ้ย
อย่าหนีสิวะ
เฮ้ย
หยุดเลยนะเว้ย
จะไม่ไปร้านเน็ตจริงเหรอ
- ไปเหอะ - ก็บอกว่าไม่ไง
ไปเหอะน่า
ขวางพวกมันไว้
มีปัญหาอะไร
ไม่ใช่ธุระกงการอะไรของนาย หลีกไป
แต่ฉันว่าใช่ว่ะ
อย่าแตะต้องฮงชีอา
ถ้ายุ่งไม่เลิก ฉันจะไม่ทนแน่
อ้อ อีกเรื่อง
อย่ายุ่งกับผู้ชายคนนั้นด้วย
เวรเอ๊ย
ไปเถอะว่ะ
อะไร
เจ็บตรงไหนหรือเปล่า
ฉันไม่เป็นไร
ฉันทำให้เธออึดอัดเหรอ
เปล่าหรอก
โกหกไม่เนียนเลยนะ
ฮงชีอา
- ขอโทษ - จะขอโทษทำไม
คนที่ทำให้เรากลายเป็นแบบนี้
คือฉันต่างหาก
ลืมที่ฉันสารภาพไปก็ได้นะ
ฉันไม่อยากให้เราอึดอัดใจต่อกัน
เพราะคำพูดของฉัน
ไปกันเถอะ
เดี๋ยว ซอจีโฮ
รอด้วยสิ
ทำไมล่ะ
ไม่ไปแล้วเหรอ
ไปสิ
เฮ้อ เมาแล้ววันนี้
ฉันเรียกแท็กซี่ให้แล้ว รถมาก็กลับเลย
ว่าแต่
เธอได้ขีดเส้นแบ่งกับอูยองหรือยัง
อย่าให้พูดเลย
ฉันว่าฉันก็ขีดเส้นแบ่งชัดเจนแล้วนะ
แต่เขาก็ยังไม่วายล้ำเส้นอยู่ดี
หมายถึงยังไง
เด็กนั่นว่าตัวเองคือฮงแดยอง
อะไรนะ
แล้วตกลง เธอได้ยินแล้วคิดยังไง
จะให้คิดยังไงล่ะ
ได้แต่สงสารด็อกจินจับใจเลย
ดาจอง
ไหนบอกว่าโกอูยองเหมือนฮงแดยอง เลยรู้สึกหวั่นไหวไง
หน้าตาเหมือนกัน นั่นก็ประเด็นนึง
แต่คำพูดกับการกระทำก็เหมือนด้วย ขนาดฉันยังคิดว่ามันแปลก
แล้วเธอไม่เคย เคลือบแคลงใจบ้างเลยเหรอ
ไม่เคยนะ คนเราจะกลับไปเด็กอีกครั้งได้ยังไง
ทำไมล่ะ
เดี๋ยวสิ ลองคิดดูดีๆ
โลกเราน่ะ มีทั้งพระเจ้า ทั้งมนุษย์ต่างดาว
ก็อาจจะมีฮงแดยอง ที่ย้อนวัยได้อีกคนด้วย
โลกเรามีอะไรไม่คาดคิดถมเถไป
นั่นสินะ
เธอคงเมาจริงๆ นั่นแหละ
แท็กซี่มาแล้ว ไปเร็ว
- เดี๋ยวๆ ฉันไม่ได้เมานะ - มาเถอะ
ฟังสิ ฉันไม่เมาจริงๆ นะ
เรื่องจริงนะ จริงแท้แน่นอน
อูยอง รอนานเลยใช่ไหม
ยายฉันจะกลับพรุ่งนี้แล้ว เลยต้องช่วยจัดกระเป๋าน่ะ
- จะกลับพรุ่งนี้เหรอ - ใช่
อ้าว แม่
ดึกป่านนี้จะไปไหนกัน
อ้อ ไปสวนสาธารณะครับ ผมจะซ้อมบาสกับอูยอง
นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว
เธอเป็นคนชวนเหรอ
- เปล่า คือว่า… - ต่อไปนี้
อย่าชวนชีอูออกไปไหนดึกๆ อีกนะ
มืดค่ำแล้ว พรุ่งนี้ค่อยซ้อม
เข้าบ้านเถอะ ชีอู
ขอโทษนะ อูยอง
ไว้จะโทรหาอีกทีนะ
แม่พูดแบบนั้นกับอูยองทำไม
ถ้าแม่ทำเย็นชาใส่อูยองแบบนั้น ผมนี่แหละจะรู้สึกผิด
ชีอู แม่ขอพูดตามตรงแล้วกัน
แม่อยากให้ลูกอยู่ห่างๆ อูยองไว้
อะไรนะ
- ทำไมผมต้องทำด้วย - เพราะว่า
คงเพราะอูยองใช้ชีวิตเมืองนอกมานาน แม่ว่าเขาดูทำอะไรตามอำเภอใจเกิน
- แม่หมายถึงอะไรเนี่ย - ไม่นึกว่าแม่จะอคติแบบนั้นด้วย
ยังไงก็เถอะ แม่พูดเพราะเป็นห่วง
พักหลังลูกตัวติดกับอูยอง ไม่ไปสุงสิงกับเพื่อนคนอื่นๆ เลย
ก็ผมไม่มีเพื่อนให้สุงสิงด้วย
หมายความว่ายังไง
ที่จริง
ผมโดนกลั่นแกล้งที่โรงเรียน
อะไรนะ
แล้วทำไมเพิ่งมาบอกแม่ล่ะ
แล้วจะให้บอกยังไง
แต่ตอนนี้ไม่มีอะไรแบบนั้นแล้ว เพราะงั้นไม่ต้องห่วง
เมื่อก่อน ผมไม่มีเพื่อนสักคน
บาสก็ป๊อดจนไม่กล้าเล่น
แต่พอได้รู้จักกับอูยอง อะไรหลายอย่างก็เปลี่ยนไป
อูยอง
เป็นเพื่อนที่ดีสำหรับผมจริงๆ
ตอนนี้น่ะ
ไม่มีปัญหาอะไรแล้วแน่นะ
อืม ไม่เป็นไรแล้ว
เพราะอูยองช่วยไว้
ตายล่ะ หนักใช่เล่น
อ้าว อูยอง
ไม่ไปโรงเรียนเหรอ
ครับ ผมมีธุระเลยลากลับก่อน
อ้าวเหรอ ว่าแต่มาทำอะไรแถวนี้ล่ะ
ได้ยินว่าคุณยายจะกลับวันนี้
ผมเองก็ต้องไปสถานีขนส่งพอดี
สถานีขนส่งเหรอ
ครับ
ไปสถานีขนส่งทำไมล่ะ
จะไปหาแม่ครับ
(ห้องจำหน่ายตั๋ว)
นี่ค่ะ ขอตั๋วไปคังนึงหนึ่งใบ
ขอบคุณค่ะ
(ห้องจำหน่ายตั๋ว)
ไปแล้วสินะ
(มุนซังฮวี ห้องผู้อำนวยการ)
เชิญครับ
ผลประเมินผู้ประกาศข่าวทดลองงาน ออกแล้วครับ
หืม
อะไรเนี่ย
อันนี้ของจริงเหรอ
ครับ
เป็นไปได้ยังไง
พนักงานใหม่
มายืนตรงนี้
เมื่อกี้
ผมเพิ่งได้รับผลการประเมินทดลองงาน
ขอโทษนะครับ
อ้าว ยังไม่ไปหรอกเหรอ
ครับ
ไว้ทานบนรถนะครับ
กระเป๋าคุณยายหนัก พอถึงแล้ว ก็ต่อแท็กซี่ถึงบ้านเลยนะครับ
อ้อ ได้สิ ขอบใจนะ
ถ้างั้น
เดินทางปลอดภัยนะครับ
จ้ะ
เป็นไงครับ
- อร่อยไหม - อร่อยสิ
ทำไมถึงซื้อให้กินทุกครั้งเลยล่ะ
ก็ของโปรดอันดับหนึ่งของแม่ยายไงครับ
นี่นะครับ
พอไปถึงสถานีขนส่งแล้ว ก็ต่อแท็กซี่ถึงบ้านเลยนะครับ
ปัดโธ่ ไม่เอาหรอก นั่งรถเมล์ไปก็ได้
เถอะครับ รอบนี้กลับแท็กซี่ดีกว่า
แล้วก็อย่าบอกดาจองว่า ผมให้เงินไว้ใช้นะครับ โอเคไหม
พ่อลูกเขยเนี่ยนะ
ขอบใจจ้ะ
ครับ
เมื่อกี้ ผมเพิ่งได้รับ ผลการประเมินทดลองงาน
เก่งกันทุกคนเลย
คุณดาจอง
ไม่เป็นไรค่ะ
ทำงานถึงสัปดาห์นี้
ให้เต็มที่แล้วกัน
ค่ะ
โธ่เว้ย
จะไปไหนครับ ผู้อำนวยการ
ผอ.ชเว
อ้าว ผอ.มุน มีเรื่องด่วนอะไรเหรอ
ได้ข่าวคุณสั่งพีดีรายการวาไรตี้ ให้คะแนนจองดาจองศูนย์คะแนน
เพราะผอ.ชเวคนเดียว จองดาจองเลยไม่ผ่านประเมิน
อ้าว จริงเหรอ
ก็ดีแล้วนี่
อะไรนะ
คราวก่อนก็มาหลอกเกาะกระแสเธอ แล้วมาเปลี่ยนตัวทีหลังดื้อๆ
จะเล่นกับหัวใจใคร ก็ให้มันมีสำนึกซะบ้างเถอะ
ถูกครับ แบบนี้แผนกรายการบันเทิง ดูถูกผู้ประกาศข่าวอย่างเราชัดๆ
โธ่ อย่าคิดอย่างนั้นสิ
ผู้ประกาศข่าวแม่หม้ายลูกสอง ก็ทำแผนกคุณปวดหัวนี่
อุตส่าห์ช่วยเขี่ยไปพ้นๆ ทาง แบบไม่กระโตกกระตากควรจะขอบใจกันสิ
จะเม้งแตกกันทำไม
ใครว่าผมปวดหัว
จองดาจองพิสูจน์ตัวเอง จนแม้แต่ผมยังยอมรับเลย
ต่อไป ผมจะสั่งห้ามเด็ดขาดไม่ให้ ผู้ประกาศข่าวไปออกรายการวาไรตี้
โธ่เว้ย
โธ่ ผอ.มุน
ปล่อย
- เดี๋ยวปั๊ด - อุ๊ย
ผู้อำนวยการครับ เมื่อกี้อย่างเท่เลย
เท่กับผีน่ะสิ
ไม่ใช่ผมเหรอที่บอกว่าจองดาจอง เป็นตัวปัญหา แล้วหาทางบีบสารพัด
จองดาจอง
ตอนเธอทุ่มกับงานคนเดียว เพื่อพิสูจน์ฝีมือตัวเอง
ผมไม่เคยเอ่ยปากชมแม้แต่ครั้งเดียว
ได้แต่พูดว่าเก่งอย่างงั้นอย่างงี้ ตอนที่โดนเขี่ยกระเด็นไปแล้ว
- หัวหน้าฮอ - ครับ
คุณจำคำพูดของผมตอนนั้นได้ใช่ไหม
ครับ
ที่บอกว่าสังคมเราน่ะ ต้องประเมินจากความสามารถล้วนๆ
โดยที่ปัจจัยอื่นๆ ไม่เกี่ยวข้อง
แต่ว่า
ผมหลงลืมมันอยู่เรื่อยเลย
ทั้งๆ ที่ผมหวังจะแก้ไข
การตัดสินใจผิดพลาดในอดีตแท้ๆ
ทำไมวงการนี้ มีแต่คนน้ำหน้าแบบผมก็ไม่รู้
(จองดาจอง)
โอ๊ย ยืนขวางทางทำไม
(จองดาจอง)
มีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ
ไม่มีหรอก
มาทำอะไรที่นี่ล่ะ
คิดถึงน่ะครับ
เธอไม่ใช่ฮงแดยองแน่ๆ
ฮงแดยองไม่เคยพูดอะไรแบบนี้
เธอคง…
ไม่ได้บอกลูกๆ ของฉันว่า ตัวเองคือฮงแดยองใช่ไหม
ไม่ได้บอกครับ
ดีแล้ว
ที่ผ่านมา
ที่ช่วยดูแลเทคแคร์ฉันกับลูกๆ ฉันซึ้งในน้ำใจนะ
แต่ว่า ถ้ายังโผล่มา ให้ฉันเห็นหน้าแบบนี้อีก
มันทำให้ฉันรู้สึกกังวลมากกว่าซึ้งใจ เวลาเธออยู่ใกล้ๆ ลูกฉันน่ะ
เพราะงั้น ขอร้องล่ะ
ช่วยทำเป็นว่าไม่เคยเกิดขึ้นเถอะ
ทั้งเรื่องต่างๆ ที่เกิดขึ้นในงานปาร์ตี้
แล้วก็คำพูดพวกนั้นของเธอหลังจากนั้น
ฉันจะลืมไปให้หมด เพราะงั้น…
เธอก็ควรลืมไปเหมือนกัน
เพื่อเห็นแก่ฉันและลูกๆ
เข้าใจแล้วครับ
ฝนคงไม่หยุดง่ายๆ เอาร่มผมไปนะครับ
- อย่าเลย ไม่เป็นไร - เอาไปเถอะครับ
อีกอย่าง
ผมไม่รู้ว่าเกิดปัญหาอะไรขึ้น
แต่วันนี้คงหนักเอาการ
กลับไปพักผ่อน อย่าคิดมากนะครับ
อะไรนะ
ไม่เป็นไรนะครับ
แค่นี้ก็เก่งมากแล้ว
ไม่เป็นไรนะ
แค่นี้ก็เก่งมากแล้ว
ค่ะ
อ้อ จะไปรับเดี๋ยวนี้แหละค่ะ
ผู้ชายในคลิป คือคุณฮงแดยองแน่เหรอครับ
ครับ ผมเช็กกล้องหน้ารถ ที่อยู่ในรัศมีจุดเกิดเหตุ จนเจอคลิป
แล้วก็ลองไล่ถามคนแถวนั้น
เรื่องรูปพรรณสัณฐานของคนในคลิปครับ
คนในที่ทำงานของคุณฮงแดยองยืนยันว่า วันนั้นเขาถูกรถชน เลยมั่นใจครับ
ขอดูคลิปกล้องหน้ารถหน่อยครับ
ได้ครับ
นี่ครับ
ผู้ชายคนนี้
คือสามีของคุณดาจองจริงๆ เหรอ
สวัสดีครับ
คุณฮงแดยองใช่ไหมครับ
ครับ ผมเอง นั่นใครครับ
ผมอยากพูดคุยด้วยเป็นการส่วนตัว
มีอะไรหรือเปล่าครับ
ไม่ทราบว่า…
คุณจำอุบัติเหตุรถชน
วันคริสต์มาสได้ไหม
คุณทำแบบนั้นทำไมครับ
ขอโทษนะครับ
แม่ ขอโทษนะ
หนูกำลังยุ่งๆ เลยไม่ได้โทรหา
ฝนตกอยู่ เดินทางปลอดภัยไหม
ไม่ต้องห่วงหรอก ที่นี่ฝนยังไม่ตกเลย
มาถึงสถานีขนส่งไม่ต้องเมื่อยตุ้ม เพราะได้อูยองช่วยนี่แหละ
อูยองเหรอ
ใช่
แต่เมื่อกี้รู้สึกแปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้
อูยองซื้อขนมปังถั่วแดง ที่สถานีขนส่งให้ฉัน
ทำให้นึกถึงแดยองขึ้นมาเลย
คุณจองดาจองคะ
แม่ เดี๋ยวหนูโทรกลับนะ
รบกวนเซ็นตรงนี้ค่ะ
ฉันเป็นแฟนคลับคุณด้วย รบกวนขอลายเซ็นได้ไหมคะ
- อ๋อ ได้ค่ะ - ขอบคุณนะคะ
ที่จริง ฉันเป็นแฟนคลับคุณ เพราะคนที่ซื้อรองเท้าให้คุณน่ะค่ะ
คนที่ซื้อรองเท้าเหรอคะ
ค่ะ ท่าทางจะเป็นแฟนตัวยง
คุยโวให้ฉันฟังยกใหญ่ ก็เลยจำได้น่ะค่ะ
ให้ส่งไปที่สถานีโทรทัศน์เหรอคะ
ผู้ประกาศข่าวจองดาจอง
ไม่ทราบว่าอ่านข่าวรายการไหนเหรอคะ
ไม่รู้จักผู้ประกาศข่าว จองดาจองเหรอครับ
อ๋อ ใช่ค่ะ
ผมเป็นแฟนตัวยงเลยครับ
เธอเตรียมสอบผู้ประกาศข่าว ตอนอายุเยอะแล้ว
เลยเจองานหนักทุกครั้ง เวลาสอบสัมภาษณ์
ถึงอย่างนั้นก็ยังสู้ต่อ อย่างไม่ท้อถอย
จนสุดท้ายสอบติด หลังจากสมัครไป 24 รอบ
อ๋อค่ะ
ตอนเป็นนักข่าวสัญญาจ้างชั่วคราว
ก็ผ่านอะไรมาเยอะไปหมด
ทำไมรู้ละเอียดยิบเลยล่ะคะ
อ๋อ ผมอ่านจากบทสัมภาษณ์น่ะครับ
อ๋อ
ไว้ฉันจะหาอ่านดูแล้วกัน
ผู้ประกาศข่าวจองดาจองใช่ไหมคะ
ครับ ต้องหาดูนะครับ
เธอเป็นคนที่เก่งมากเลย
นับแต่นั้น ฉันก็เริ่มติดตามคุณ
จนกลายมาเป็นกองเชียร์นี่แหละค่ะ
ปลื้มใจแทนเลยค่ะ ที่มีแฟนคลับที่สุดยอดขนาดนี้
คนที่เรียกตัวเองว่าแฟนคลับ
ใช่ผู้ชายวัย 30 ปลายๆ ไหมคะ
ไม่นะคะ น่าจะเด็กนักเรียน
เด็กนักเรียนเหรอคะ
ค่ะ
รอสักครู่นะคะ เดี๋ยวหยิบรองเท้ามาให้
ไม่เป็นไร
แต่ฉันเป็นไง
แต่ผมเป็นครับ
ปล่อยให้กลับสภาพนี้ได้ไง น่าโมโหจริงๆ
สู้เขานะครับ แล้วก็ไม่ต้องห่วงชีอากับชีอู
ตั้งใจทำงานเถอะครับ
ผมจะคอยดูแลเด็กๆ เป็นอย่างดี
มาแล้วครับ ฮงแดยอง
ฉันน่าจะดีกับเธอให้มากกว่านี้
ขอโทษที่ดูแลเธอได้ไม่ดีพอ
ฉันไม่เป็นไร
ขอแค่เธอไม่เป็นไรก็พอ
ผมไม่เป็นไรจริงๆ
ตราบใดที่ป้าไม่เป็นไร
ว่าแต่รู้ยังไงว่าป้าอาหารไม่ย่อย
ผมชอบเป็นเวลาเครียดๆ ครับ
งั้นเดี๋ยวเขี่ยเอง
อยู่เฉยๆ ไป นี่หน้าที่ฉัน
จ้องทำไม
ก็เธอสวย
สวยจังครับ
ไอ้ที่ไปที่บันไดดาดฟ้า
ก็จงใจไป เพราะเธอชอบไปนั่งตรงนั้น ทุกครั้งที่มีเรื่องกลุ้ม
ส่วนที่จูบ
เพราะเธอพูดถึงพระจันทร์ครึ่งดวง…
(ฮงแดยอง)
ฮงแดยอง
ตอนนี้นายอยู่ไหน
เอ่อ…
ตอนนี้ ฉัน…
อยู่ตรงนั้นนะ ฉันจะไปหา
ฮงแดยอง
หลอกปั่นหัวฉันเล่น
สนุกมากไหม
ถ้าจะโกหกกันแต่แรก
ก็ใช้ชีวิตของตัวเองไปสิ
ทำไมต้องมาวนเวียนใกล้ๆ คอยทำดีกับฉันด้วย
ถ้าคิดจะปิดบังกัน
ก็ปิดให้ตลอดรอดฝั่งสิ
ทำไมมาสารภาพความจริงเอาป่านนี้
ไหนว่าเสียใจ
ไหนว่าเสียใจที่มาคบกันฉัน จนชีวิตตัวเองพังไง
ฉันยอมปล่อยให้นาย ไปมีชีวิตที่ดีแล้วไง
ก็ไม่ได้รั้งแล้วไง
แต่ทำไม
ทำไม
ยังกลับมาให้เห็นอีก
ทุกครั้งที่โผล่มาใกล้ๆ กันแบบนั้น
รู้ไหมว่าฉันคิดอะไรอยู่
ฉันคิดถึงนาย
ฉันคิดถึงนาย ฮงแดยอง
ฉันก็คิดถึงเธอนะ
บอกแล้วไงว่าคุณลุงเป็นคนดี
ดูท่าจะชื่นชมพ่อฉันมากนะ
ทำไมชอบพ่อฉันนักล่ะ
อืม…
(งานกีฬารวมใจ โรงเรียนประถมพุงลิม 2009)
จีโฮ แม่ขอโทษนะ
จีโฮ วิ่งกับลุงไหมล่ะ
คุณพ่อชีอา จะลงวิ่งอีกเหรอคะ
ลงสิครับ แรงผมยังดีไม่มีตก
- จีโฮ ชนะแน่ๆ ใช่ไหม - ครับ
- ลุยกัน - จีโฮสู้ๆ นะ
- โชคดีนะ - สู้ๆ
- วิ่งไปเลย
(งานกีฬารวมใจ โรงเรียนประถมพุงลิม 2009)
จีโฮ
เก่งมาก
ชอบจริงๆ นะนั่น
(ปี 2009 งานกีฬาของจีโฮ ตอนป.1)
- ทุกคนสู้ๆ - สู้ๆ นะ
- วิ่งไปอย่าหยุด - เร่งฝีเท้าหน่อย
เก่งมาก ชีอู
ยอดไปเลย ลูกพ่อ
เราชนะ เย่
เก่งนะเนี่ย ลูกพ่อ
- ค่ะ เย่ - พวกเราเก่งเนอะ
เย่
ไม่เหนื่อยเหรอเรา
คนเก่ง
ทำไม มีอะไรเหรอ
ฉันคิดอะไรอยู่เนี่ย
พรุ่งนี้ว่างไหม
ไปเดตกันนะ
เราไม่ได้เดตกันนานแค่ไหนแล้วนะ
จะว่าไป ก็ไม่เลวนะ
มีหลายอย่างที่ไม่เคยลองทำ
เลยมีอะไรให้ตื่นเต้นเยอะ
งั้นอะไรที่ไม่ได้ทำตอนยังวัยรุ่น ต่อไปเรามาทำให้หมดเลยนะ
คืนนี้เราอย่ากลับบ้านเลยเนอะ
คำบรรยายโดย: ขวัญกนิษฐา วินท์วิชญารักษ์