ไอ้นั่นมันตัวอะไร
พวกเรารีบหนีกันเถอะ
เดี๋ยวก่อน เราอาจจะถูกฆ่าอีกก็ได้
แล้วจะให้ทำยังไงวะ
ไม่มีทางออกเลยเหรอ
คิดว่าฉันรู้หรือไง
คนตายไปสองคนแล้วนะ
ทุกคนอย่าขยับนะ ถ้าขยับมันจะโจมตีมาที่เราอีก
คุณจูฮี
เส้นยาแดงผ่าแปด
ถ้าซองไม่ตะโกนบอกคนอื่นละก็ ทุกคนคงตายกันหมดแล้วล่ะ
ที่ตะโกนไม่ใช่ว่ารู้อยู่แล้วหรอกเหรอ
เปล่าครับ ผมก็แค่สัมผัสได้ว่ามันอันตราย
คุณซง แขนของคุณ...
ถ้ากัดฟันยังไงก็พอทนไหวแหละ
นายช่วยห้ามเลือดให้ฉันได้ไหม
ที่จริงถ้าขอให้คุณจูฮีรักษาน่าจะดีกว่า
แต่จิตใจเธออ่อนแอไป
นี่คือเหตุผลที่ฮีลเลอร์แรงก์บีอย่างเธอ ยอมมาลงเรดง่าย ๆ แบบนี้ยังไงล่ะ
ที่จริงแล้วฉันเอง ก็เคยไปลงเรดแรงก์บีอยู่สองสามครั้ง
แต่เจ้านั่นน่าจะแรงก์เอ
ไม่ก็... แรงก์เอส
จะว่าไปกฎข้อบัญญัติของวิหาร คาร์เทนอนที่เขียนอยู่บนแผ่นหินนั่น
ข้อที่หนึ่ง จงเคารพต่อพระเจ้า ข้อที่สอง จงสรรเสริญต่อพระเจ้า
ข้อที่สามจงศรัทธาต่อพระเจ้า
ผู้ที่ปฏิบัติตามกฎเหล่านี้ไม่ได้ ก็จะไม่รอดกลับไป
คุณซง พระเจ้าที่ว่าในกฎ อาจจะหมายถึงเจ้านั่นสินะครับ
เมื่อประมาณสิบกว่าปีก่อน
ได้มีประตูที่เชื่อมต่อโลกปัจจุบัน
กับโลกอีกมิติหนึ่งซึ่งถูกเรียกว่าเกต ปรากฎขึ้นมาอย่างกะทันหัน
ทำให้ทั่วโลกเริ่มพบกับเหตุการณ์ ที่เหนือสามัญสำนึกของมนุษย์
การปรากฎตัวของฮันเตอร์ คนที่ถูกปลุกพลังขึ้นมาคือตัวอย่าง
พวกเขาคือผู้รับหน้าที่สำคัญในการกำจัด มอนสเตอร์ที่อยู่ในดันเจี้ยนของเกต
พลังที่ถูกมอบให้กับฮันเตอร์ จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม
นอกจากนี้ ในบางครั้ง สิ่งที่อยู่อีกฟากหนึ่งของเกต
ยังมีสุดยอดปีศาจ
ที่โหดร้ายเและมีตัวตนใกล้เคียง กับความสิ้นหวังรออยู่เช่นกัน
(โซโล่เลเวลลิ่ง)
ดูไอ้นั่นยัง
อ๋อ คลิปนั้นน่ะเหรอ
ทำไมเธอมาสายจัง คาบเรียนจะเริ่มแล้วนะ
ก็นิดหน่อย
หืม
พี่ชายของจินอาเป็นฮันเตอร์ใช่ไหม
ใช่แล้วล่ะ
ก็นะ ถึงจะบอกว่าเป็นฮันเตอร์ แต่ก็อยู่แค่แรงก์อี
และก็มักจะบาดเจ็บอยู่เป็นประจำด้วย
แถมช่วงนี้ก็มีแต่ผ้าพันแผลเต็มตัวไปหมด
ว่าแต่ ทำไมจู่ ๆ ถามเรื่องนั้น
ถามไปงั้น
ถ้าเป็นฉันก็คงทำได้ดีกว่านั้นแท้ ๆ
มันแข็งแกร่งเกินไปที่จะสู้
ถ้ามันสงบแล้วเราค่อยหาทางออกดีกว่า แต่ก็คงไม่ง่าย...
คิดว่าฉันจะยอมตายงั้นเหรอ
ทั้งที่ฉัน เพิ่งได้เซ็นสัญญา กับกิลด์ใหญ่มาหมาด ๆ แท้ ๆ
ฉันไม่มีทางมาตาย ในที่เฮงซวยแบบนี้เด็ดขาด
ทำอะไรน่ะ อย่าขยับตัวสิ
ฉันว่าฉันทำได้ ฉันมั่นใจเรื่องความเร็ว
ต้องฆ่าก่อนที่จะถูกฆ่า
บ้าเอ๊ย
หมายความว่าถ้าอยากฆ่า ก็จะฆ่าพวกเราทุกคนตอนไหนก็ได้สินะ
อีกอย่าง มันยังฆ่าเราได้สบาย ๆ เหมือนกับเหยียบแมลงด้วย
แต่ว่า ถ้าเป็นแบบนั้น ทำไมไม่ฆ่าพวกเราเดี๋ยวนี้เลยล่ะครับ
ทั้งที่มีพลังฆ่าแต่กลับไม่ฆ่า
มันมีบางอย่างแตกต่างกับมอนสเตอร์ ที่โผล่มาเล่นงานในดันเจี้ยน
คุณซง กฎข้อแรกบอกว่าอะไรนะครับ
กฎเหรอ ถ้าจำไม่ผิดข้อแรกคือ...
จงเคารพต่อพระเจ้า
พระเจ้าเหรอ
ดันเจี้ยนแห่งนี้มีกฎอยู่ครับ
คิดจะทำอะไรน่ะ
ถ้าความคิดผมถูกต้องละก็...
นี่ หยุดนะ...
แววตานั่น ไม่ใช่แววตาของคน ที่ยอมแพ้ต่อการมีชีวิตสินะ
ทุกคน เข้าไปก้มหัวให้กับรูปปั้นตัวนั้นซะ
ก้มหัวให้มันงั้นเหรอ
พูดบ้าอะไรออกมาเนี่ย
นี่นาย รู้อะไรงั้นเหรอ
ครับ ดูเหมือนว่าเจ้านั่น
จะไม่โจมตีตอนที่ตำแหน่งหัวอยู่ต่ำครับ
ซึ่งมันตรงตามที่ว่า จงเคารพต่อพระเจ้า
ที่พูดมานายมั่นใจจริงๆใช่ไหม
ครับ คิดว่านะครับ
ถ้าอย่างนั้นก็...
นี่คือเรารอดแล้วใช่ไหม ถ้าก้มหัวให้แบบนี้
หน้าตาน่ากลัวชะมัด
สีหน้าของมันเปลี่ยนไปแล้ว
ไม่เห็นทำอะไรเลยแฮะ
เฮ้ย อย่าขยับมั่วซั่วสิ
ดูนี่สิ มันไม่โจมตีมาแล้วล่ะ
นี่คือจบแล้วจริง ๆ งั้นเหรอ
เรารอดแล้วใช่ไหม
สำเร็จแล้ว
เรารอดแล้ว
จะได้กลับบ้านแล้ว
ไม่ล่ะ ยังหรอก...
ไอ้บ้านี่มันยังไม่จบอีกเหรอเนี่ย
นี่ซอง ต่อไปล่ะ นายรู้ว่าต้องทำยังไงใช่ไหม
ขอโทษครับผมไม่รู้เลย
แต่ผมคิดว่ายังไง ก็ห้ามละเมิดกฎที่ว่าเด็ดขาดครับ
ข้อที่สองสรรเสริญพระเจ้า มันคือคำใบ้ครับ
สรรเสริญเหรอ
สรรเสริญยังไง
เดี๋ยวผมจัดการเรื่องนี้ให้เองครับ
ส่วนตัวผมเคยวิจัยเรื่องคติชนวิทยามาก่อน
ผมพอจำคำสรรเสริญ สำหรับการถวายให้กับพระเจ้าได้ครับ
โอ้ ข้าแด่พระเจ้า
ผู้ปกครองซึ่งนำกฎระเบียบมาสู่โลก
เป็นไงบ้าง ดูออกไหม
เหมือนมันจะขยับตัวช้าลงนะ
จงแสดงให้ข้าเห็นถึงเส้นทางแห่งความจริง
เดี๋ยวนะ นั่นน่ะ...
ทุกอย่างล้วนเป็นไปตาม พระประสงค์ของพระองค์
ไม่ใช่คำสรรเสริญ สำหรับพระเจ้าองค์นี้
พวกเราขอนมัสการและเคารพท่าน
โอ้ ข้าแด่พระเจ้า ผู้ปกครองซึ่งนำกฎระเบียบมาสู่โลก
เวรเอ๊ย
หนีกันเถอะ
ถ้าอยู่รวมกันได้ตายหมู่แน่ แยกก่อน
ครับ
คุณจูฮี วิ่งเร็ว
คิดว่าฉันจะยอมตายอยู่ที่นี่งั้นเหรอ
ฉันยังมีครอบครัวที่รอฉันอยู่
มาถึงตรงนี้คงปลอดภัยแล้วใช่ไหม
เดี๋ยว คุณแบ็ค ข้างหลัง
คุณแบ็ค
จงสรรเสริญพระเจ้า จงสรรเสริญพระเจ้า
นี่เราต้องกล่าวคำสรรเสริญ ไอ้บ้านั่นเนี่ยนะ
พระเจ้าตรงไหนกันปีศาจชัดๆ
แต่ยังไง
เราก็จะปล่อยให้คุณจูฮี อยู่คนเดียวไม่ได้
ต้องมีคำใบ้สักอย่างสิ
หอก ขวาน...
แขนฉัน แขนของฉัน
ค้อน ดาบ เครื่องดนตรี
เครื่องดนตรี
ทุกคน หนีไปอยู่ข้างหน้า รูปปั้นที่ถือเครื่องดนตรีซะ
เครื่องดนตรีเหรอ
นี่มันกำลังเล่นอยู่เหรอ
ทุกคน รูปปั้นที่ถือเครื่องดนตรี จะไม่โจมตีมาที่เรา
บ้าเอ๊ย
รีบเล่นเครื่องดนตรีสิ เร็วเข้า
อย่าบอกนะ ว่าอยู่สองคนไมได้
คุณจูฮีอยู่ตรงนี้อย่าขยับนะครับ
คุณจินอู
ตรงนั้น
ไม่ใช่ตรงนั้น
ไม่นะ คุณจินอู
ยังหรอก ยังหรอก...
ยังหรอกน่า
นี่คือคำตอบของการสรรเสริญงั้นเหรอ
คุณจินอู เป็นอะไรไหมคะ
ครับ ก็นิดหน่อย
คุณจินอู...
ครับ
ขาของคุณ...
ผมว่าพอเถอะครับ คุณจูฮี
คือผมไม่เป็นไรแล้วล่ะ
พูดอะไรของคุณคะ
ฉันจะรักษาคุณให้ได้เลยค่ะ
คุณจูฮี
นี่มันบ้าชัดๆ เราไม่น่าเลย...
ผมเสียใจเรื่องแขนของคุณด้วยนะ
เป็นหัวหน้าแต่กลับตัดสินใจ แบบหุนหันพลันแล่น
ก็ถือว่ากรรมตามสนอง
แย่มาก
- แต่คุณคิมเป็นคนเห็นด้วยนี่ - แต่มันเป็นการตัดสินใจร่วมกัน
คุณเองก็เห็นด้วยไม่ใช่หรือไง
ก็ไม่ผิด เพราะสุดท้ายแล้ว คนที่ตัดสินใจมันคือผม
มันเป็นความรับผิดชอบของผมเอง
นี่ไม่ใช่เวลามาทะเลาะกันแท้ ๆ ยังเหลือกฎอีกข้อนึงนะ
ยังไม่จบอีกเหรอเนี่ย
แผ่นดินไหวเหรอ
นั่นมันอะไรน่ะ
แท่นบูชา
มันมักจะมีอยู่ในตำนาน เรื่องเล่าไม่ใช่เหรอครับ
สมบัติและเครื่องบูชาสำหรับพระเจ้า
กฎข้อที่สาม จงศรัทธาต่อพระเจ้า
แม้แต่คนโง่ ๆ อย่างฉัน ก็พอรู้แล้วล่ะว่าตอนนี้ต้องทำยังไง
นี่พี่ชายซอง
ในตอนนี้เราต้องทำการสังเวยชีวิต ให้กับพระเจ้าใช่ไหม
เมื่อกี้นี้ ชายที่รักภรรยามาก ถูกรูปปั้นนั่นผ่าเป็นสองซีก
ไหนจะคนอื่น ๆ ที่ตายอีก
หวังว่าคุณคงไม่ลืมสิ่งที่พูดเมื่อกี้นะ
คุณต้องเป็นคนรับผิดชอบ หัวหน้า
เดี๋ยวสิ คุณคิม
พี่ชายน่ะเงียบไปเลย
เข้าใจแล้ว แต่ผมขอเดินไปตรงนั้นเองนะ
คนที่ผิดไม่ได้มีแค่คุณซง
ทุกคนลงมติกันเอง ว่าจะมาที่นี่ไม่ใช่เหรอ
มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย
ซอง คิดว่าเราจำเป็น ต้องทำอย่างอื่นด้วยหรือเปล่า
หมายความว่ายังไงกัน
ไม่จำเป็นต้องใช้เครื่องสังเวยงั้นเหรอ
ขอโทษครับ
ผมอยากไปดูแท่นบูชานั่น ช่วยพาผมเดินไปหน่อยได้ไหมครับ
พาไปใกล้ ๆ ที่แท่นบูชาก็พอครับ
แต่ แต่ว่าแบบนั้น...
น่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอก
นายรู้ อะไรงั้นเหรอ
ไม่ครับ ยังไม่รู้
ถ้าเรารออยู่ที่นี่ คุณคิดว่าน่าจะมีคนมาช่วยเราไหมครับ
ตั้งแต่เกตเปิดตอนนี้ ก็ผ่านมาหนึ่งสัปดาห์แล้ว
ก่อนที่คนอื่นจะมาเจ้าพวกนั้น คงลงมือก่อนแน่ ๆ
ถ้าเกตเปิดครบเจ็ดวัน มันจะเปิดค้างโดยสมบูรณ์
หรือที่เรียกกันว่าดันเจี้ยนแตก
พอเป็นแบบนั้น มอนสเตอร์ก็จะออกมาข้างนอกเกตได้
เพื่อป้องกันเหตุการณ์นี้
จึงต้องมีการกำจัดบอสในดันเจี้ยน และปิดเกตในเวลาที่กำหนด
นี่คืออีกหนึ่งเป้าหมายของการเรด
ตอนนี้ ถ้าพวกเราทำไม่สำเร็จ
เจ้าพวกนั้น ก็จะออกไปที่โลก
สวัสดีค่ะ
อ้าว คุณซอง มาทุกวันเลยนะคะ
คุณแม่คะ หนูมาหาอีกวันแล้วนะ
วันนี้ ซงอีมาโรงเรียนสายด้วยล่ะ
ถึงนางจะบอกว่ามีธุระส่วนตัวก็เถอะ
แต่หนูว่าต้องตื่นสายแน่ๆ
แล้วก็ เรื่องสอบเข้ามหาวิทยาลัยของหนู...
ทั้งสองคนช่วยมาที่นี่หน่อยครับ
ผมคิดว่าไฟน่าจะติด ตามจำนวนคนที่อยู่ตรงนี้ครับ
ถ้าหากมันจะมีอะไรเกิดขึ้น คงต้องรอให้คนครบแน่
ประตูเปิดแล้ว
เราไปได้แล้วใช่ไหม
อาจจะเป็นกับดักก็ได้
คราวนี้เสียงอะไรอีก
รูปปั้นกำลังเดินเข้ามาหาพวกเรา
แล้วเราต้องทำไงครับเนี่ย
ทำไมมันต้องเข้ามาใกล้พวกเราด้วยล่ะ
คุณจูฮี ห้ามหลับตาเด็ดขาดนะครับ
ถ้าไม่มองมันจะเดินเข้ามา
หลักการเหมือนกับเกม ที่เราเคยเล่นตอนเด็ก
ทุกคน ห้ามละสายตาจากรูปปั้นเด็ดขาด
เดี๋ยวก่อนสิ
นี่ซอง มันเกิดอะไรขึ้น
ประตูมีการปิดเข้ามานิดนึง คนคนนั้นรอดแล้วงั้นเหรอ
ทำไมกัน
ไฟสีฟ้าจะค่อย ๆ ดับไปเรื่อย ๆ ตามเวลา
ส่วนไฟสีส้มจะดับทันที ตอนที่มีคนหนีออกไปได้สำเร็จ
กฎข้อแรกคือการเคารพ
ข้อที่สองคือการสรรเสริญ
ข้อที่สามคือการศรัทธา
มันต้องเป็นกับดักแน่นอน
ความกลัวกับอันตราย ความหวังจอมปลอมที่ตามองเห็น
มันอาจจะเป็นบททดสอบ ความเชื่อและศรัทธาในพระเจ้าก็ได้
โทษที ฉันไม่ไหวแล้ว
คุณคัง
เดี๋ยวสิ
ไม่ได้นะครับ
อย่าขยับนะครับ
ถ้าคนหายไปมากกว่านี้ พวกเราได้ตายกันหมดแน่
หมายความว่ายังไงซอง อธิบายมาที
ตราบใดที่เรายังจ้องตารูปปั้นอยู่ ยังไงพวกเราก็ไม่เป็นไรครับ
ไฟสีฟ้าคือตัวนับเวลา
ตอนไฟดับครบทุกดวง เราทุกคนน่าจะรอดหมดครับ
แต่ว่านะพี่ชาย
ตอนที่ไฟดับหมดทุกดวง
มันก็มีโอกาส ที่เราจะถูกขังอยู่ที่นี่ไม่ใช่เหรอ
พูดตามตรง
ผมไม่คิดเลยว่าพี่ชายที่อ่อนที่สุด จะช่วยพวกเราได้ถึงขนาดนี้
ที่พวกเราทุกคนยังรอดกันอยู่ที่นี่
คุณคิม...
แต่ว่านะ ผมเองก็มีครอบครัวอยู่
ผมยังไม่อยากมาตายในที่แบบนี้ ผมอยากกลับไปแบบมีชีวิต
ผมเองก็ เริ่มทนไม่ไหวแล้ว
ขอโทษนะ
ทำไมกัน
ยังหรอก เราทุกคนต้องรอดอย่างแน่นอน
ที่ผ่านมาเราก็ทำถูกต้อง จนรอดมาได้ไม่ใช่หรือไง
พวกคุณสองคนออกไปข้างนอกเถอะ
คุณซง
ไม่แน่ ถ้ายังมีคนเหลืออยู่ที่นี่สักคน ประตูมันอาจจะไม่ปิดก็ได้
ยังไงก็ต้องช่วยพวกคุณ ที่ยังมีอนาคตไกลก่อน
คุณจูฮี ฝากซองด้วยนะครับ
ค่ะ
ขาฉันไม่มีแรงเลยค่ะ
น่าจะเป็นเพราะคุณฝืนรักษาให้ซองสินะ
คุณซง คุณหนีไปกับคุณจูฮีเถอะครับ
- ฉันบอกว่าฉันจะอยู่เองไง - แล้วใครจะพาคุณจูฮีออกไปล่ะครับ
ไม่มีเวลาแล้ว รีบไปเถอะครับ
ไม่ได้นะคะ คุณจินอู ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะ...
ผมสัญญาไว้ใช่ไหมครับ ว่าผมจะเลี้ยงข้าวคุณ
รบกวนคุณไปกินก่อนได้เลยนะครับ
ถ้าผมออกไปได้ ผมจะไปเอาเงินทอนทีหลังนะครับ
ในสถานการณ์แบบนี้คุณยังจะพูด...
ขอโทษด้วย เพราะว่าตอนนี้ มันไม่มีเวลาเหลือแล้วจริงๆ
รบกวนด้วยครับ
ดีแล้วล่ะ ให้เราเป็นคนเดียวที่ตายเถอะ
ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ รู้งี้ทำประกัน ที่ผลประโยชน์เยอะกว่านี้ซะก็ดี
อย่างน้อยลากไปลงนรกด้วยสักตัวก็ยังดีวะ
ดาหน้าเข้ามาเลย
เรามักจะเป็นคนที่อ่อนแอที่สุด
ถูกคนอื่นเยาะเย้ยไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง
แต่เราก็ดิ้นรนมาได้ถึงขนาดนี้
ถึงอย่างนั้น...
ไม่ตลกเลยนะ
มันไม่ตลกเลย มันไม่ตลกเลย
เราเองก็อยากจะเก่งขึ้น เหมือนคนอื่นบ้าง
แต่เราทำไม่ได้เลย
แต่ถึงอย่างนั้น เราเอง...
ก็พยายามมีชีวิตรอด มาถึงตรงนี้ในแบบของเรา
ทนไม่ไหวงั้นเหรอ ทุกคนก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกันแหละ
สุดท้ายก็แค่ทำให้ตัวเอง มีความชอบธรรมไม่ใช่หรือไง
ไอ้คำพูดขอบคุณก็แค่พูดไปงั้นๆ
ไม่ว่าหน้าไหนก็มีแต่คิดถึงตัวเอง ก่อนเป็นอันดับแรกทั้งนั้น
เราเองก็มีครอบครัวเหมือนกัน เราเองก็อยากรอดกลับไปเหมือนกัน
มันดีแล้วใช่ไหมที่เราตายแค่คนเดียว
อย่ามาพูดบ้าๆนะ พวกหน้าซื่อใจคด
ไม่เอา เรายังไม่อยากตาย
ขอเถอะนะ ถ้าหากยังมีโอกาสอีกสักครั้งละก็...
(เควสต์ลับ : ความกล้าของผู้อ่อนแอ)
(คุณมีคุณสมบัติที่จะได้เป็นผู้เล่น) (คุณจะยอมรับไหม)
(หัวใจคุณจะหยุดเต้นใน 0.02 วินาที) (หากไม่ยอมรับ)
(ตกลง)
(ตอนที่ 3 เหมือนดั่งเกม)