Queres problemas?
Pois valos ter.
Pistola de goma goma!
Luffy, non podes adestrar noutro sitio?
Pódese arranxar. Tes pegamento?
Non é pola cadeira. Tes que andar con ollo con eses novos poderes.
Si, é emocionante, pero haberá quen se asuste
agora que es… diferente.
Gústame selo.
Cos poderes, serei o mellor pirata do mundo.
Luffy,
ti que sabes dos froitos do demo?
Non che saben moi ben.
Non hai dous iguais.
Cada un outorga unha habilidade única,
pero chámanse froitos do demo por un motivo.
É polo trato que fas ao comelos.
O océano dáche as costas e arrebátache a túa enerxía.
Sei que o froito de goma goma
vale máis ca todo o tesouro de Shanks.
Como o comín, agora vallo ouro.
Sabías o de "comer uva e pagar acio"?
É hora de comer?
Arranxa a cadeira. Vou ver se hai algo na cociña.
Shanks! Mira o que fago agora. Puño de…
Luffy, non, que quedo sen mobles!
Faille caso, Luffy. Son estas?
Hai outro par atrás.
Déixame unirme a vós. Son máis forte ca nunca.
Non es invencíbel só por seres de goma.
Farei o que sexa e non ocupo espazo.
Makino cumpriu, capitán.
Hai de sobra para varios meses.
Veña.
Para varios meses?
Ides buscar o One Piece?
- En canto carguemos todo. - Cando volvedes?
Non imos volver.
Que lle dixeches?
A verdade.
Podes parar de facer… iso?
Perdón. Cústame estar quieto.
Síntome… coma un bucaneiro.
Si? Pois como te tire pola borda
vaste sentir coma un bacallau.
- Díxencho: preciso silencio absoluto. - Si, si, silencio absoluto.
É que esta é a miña primeira aventura como pirata.
Pódelo crer?
Pois si.
Dixéchesmo cando me volviches pedir
que me unise á túa tripulación.
Facemos un bo equipo.
Xa o abriches?
Non. Podes deixarme tranquila un anaco, por favor?
Oe.
Non fagas iso.
Deixa o sombreiro.
Por que che importa tanto?
Parece sacado do lixo.
Para ti será lixo, pero, para min, non.
Queredes calar? Quero botar unha soneca.
Si, non che vaian saír olleiras.
Se non che gusta, non mires.
Conseguíchelo!
E xa está? É un cofre. Non debería estar cheo de ouro?
Ou de xoias?
Isto vale máis que o ouro. Son coñecementos.
- É un mapa da Gran Ruta. - A Gran Ruta.
Entón a Gran Ruta está…
- Onde está? - Vas alí e non sabes onde está?
Será que preciso unha navegante.
Os mares divídense en catro cuadrantes.
O Mar do Leste, o do Norte, o do Oeste e o do Sur.
Esta estreita franxa de terra que rodea o mundo
é a Liña Vermella
e esta faixa que a cruza polo medio é a Gran Ruta,
unha zona do océano moi traizoeira, con illas,
cidades e piratas meirandes,
colmada de tesouros e riquezas.
E alí atoparemos o One Piece.
Matei moitos piratas que o buscaban.
Que é? Un diamante enorme ou algo así?
O botín de Gold Roger.
Agochouno na Gran Ruta, nun lugar seguro.
É un mito.
Se ninguén o atopou en 22 anos é porque non existe.
Xa veremos que cara pos cando o atopemos.
- Será a Armada? - Como nos atoparon?
Este fume cheira raro.
Dá a…
Ei.
Zoro.
Levaron as espadas.
E a miña mochila con todos os instrumentos de navegación.
- Non me levaron o sombreiro. - Xa, que afortunados somos.
Contra! Perdemos o mapa.
Non.
Non, non tal.
Está ben gardadiño.
Ei, para. Non fagas iso.
- Que? Só busco unha saída. - Capturáronnos. Precisamos un plan.
Eu o que preciso é mallar todos os mariños que se me poñan diante.
A ver, acougade. Estamos ben.
Diso nada. Os mariños vannos chimpar no caldeiro, e iso se temos sorte.
Igual nos executan.
Non son os mariños.
Antes de desmaiarme, vinlles a bandeira.
- Son piratas. - Que ben, moito mellor así.
Ten razón. Os mariños adestran. Os piratas son máis fáciles de matar.
Shanks dicía que a violencia non o resolve todo.
Quen raio é Shanks?
Non hai por que loitar.
Falarei con eles, de pirata a pirata.
Non funcionará.
- Por que? - Ti non es pirata.
- Abofé que si. - Non tal.
Es un tipo elástico cun sombreiro.
Son un pirata diferente.
Os piratas son piratas. Son todos iguais.
- Vamos! - Si!
Non! Parade de aplaudir.
Xa abonda. Está todo mal.
O foco atrasouse. Perdestes a miña grande entrada.
E onde andaba,
se se pode saber, o león
que baila?
Eh, eu coñézote.
Saías nun cartel de "Búscase" na Vila das Cunchas. Es o pallaso.
- Binky, non si? - Buggy.
Buggy o Pallaso.
Buggy, o Chanceiro Charramangueiro.
Buggy,
o Bromista Brillante.
Tes moitos nomes. Dáme no nariz que es famoso en todo o Mar do Leste.
Que dixeches?
Que me dá no nariz que es famoso.
No nariz?
Estaste a burlar do meu nariz?
Pois… a verdade é que non.
Pero, agora que o dis, é real?
O que é real é que levaba meses planeando
como roubarlle o mapa a ese pailaroco da machada…
e todo para descubrir
que se me adiantaron tres merdeiros insignificantes,
que mo quitaron de diante do na…
Non! Xa mo pegaches.
Ei, eu non son ningún merdeiro.
Chámome Monkey D. Luffy
e serei o rei dos piratas.
Que chistoso me es.
RISAS
A miña cara
adorna as marquesiñas de todos os postos de avanzada da Armada en quilómetros.
E a miña colección de parias e monstros
forma a tripulación pirata máis temida do Mar do Leste.
Estou destinado a atopar o One Piece
e, cando o faga…
serei o rei.
Non, diso nada.
Atopareino eu primeiro.
Ti? Non me fagas rir.
- Dixen "non me fagas rir"! - Vale, escoitade.
Son Roronoa Zoro.
Se tirades as armas xa, pode que vos deixe vivir.
Damas e cabaleiros,
temos aquí unha celebridade.
Pero odio compartir protagonismo.
En fin, igual deberiamos pasar directamente ao número final.
Os meus monstros ensaiaron moito para este pequeno secuestro.
Se non os podo recompensar co mapa…
terei que servirlles a súa vinganza.
Agarda. E se che ofrezo outra cousa?
Algo máis valioso que o mapa.
E se…
che dou alguén para a túa tripulación?
Un talento sen igual, o máis espectacular de todo o Mar do Leste.
Sen contarte a ti, claro.
Continúa.
Ei!
Meu Deus.
Que fixeches?
Que lle fixeches á súa vila? Destruíches todo!
Todo non.
Deixeilles as mans.
APLAUSOS
Moi ben.
Até aquí chegou o espectáculo.
Sei que un de vós ten o meu mapa e vouno recuperar.
Onde era que estaba, mozo de goma? Nun lugar seguro?
Non te sorprendas tanto.
Teño ollos e orellas en todas as partes.
Levade os nosos convidados ao camerino, que se poñan incómodos.
Ti e mais eu, amiguiño flexíbel, imos ter unha pequena conversa.
Quen é ese?
Pero ti non sabes nada?
É o vicealmirante Garp, o heroe da Armada,
o home que capturou a Gold Roger.
Atacáronnos inesperadamente, señor.
Ese monstro e os seus asaltaron a base.
Mataron homes inocentes.
Recibiron axuda dunha rede de traidores.
- Iso non foi así. - Cala a boca.
Case toman a base, mais fuxiron co rabo entre as pernas ao veren a miña machada.
Iso foi antes ou despois de lles deixares roubar o mapa da Gran Ruta?
Un feito desafortunado.
Tiven que tomar unha decisión e decidín asegurar o benestar dos meus mariños.
Teñen sorte de que esteas ti ao mando.
Que medidas vas tomar para capturar eses piratas?
Imos rexistrar os mares da zona.
Naturalmente, non escaparían
se o inútil do meu fillo impedise a súa fuxida.
Xa estaría morto
de non ser pola valentía do noso novo cadete.
- Alistácheste hai pouco? - Esta mesma mañá, señor.
Asegúrolle, señor, que non descansarei
até ter a todos e cada un deses piratas colgados no meu patio.
Déixao. As cordas son fortes de máis, mesmo para ti.
Saín doutras peores.
Cando fuxín da carpa, vin unha vila.
Ou o que deixou dela Buggy.
Cando nos abandonaches, dis?
Tíñannos rodeados. Queriades loitar e non podiamos vencer.
Cando non tes nada que gañar, largas.
Foi falar o cazador de recompensas que arrebata vidas por un fato de berris.
- É o meu traballo. - Xa.
- Sei como podemos fuxir. - Como podes, dirás.
Enténdote, pero vas ter que confiar en min.
Mentes e logo disme que confíe en ti.
Acaso tes outra opción?
Vale. Que facemos, entón?
O mesmo que até agora.
- Comprobar que estamos sós. - Tes unha ganzúa?
Unha non, catro.
E os pallasos só atoparon tres.
Bule.
Pensa nisto como un exercicio artístico.
A dor conduce á arte.
A arte revela a verdade.
Pero só preciso sacar unha verdade deste exercicio.
Onde…
está…
o meu…
mapa?
A verdade?
Téñoche algo de larica.
Non tedes algodón de azucre?
Pero mira, para que precisas ese mapa?
Non durarías nin cinco minutos na Gran Ruta.
Xa cho dixen: vou ser o rei dos pi…
Que pesado!
Dálle máis.
Estarrícame todo o que queiras.
Podo botar así todo o día.
Non preguntei o que debía.
Teño que afondar en temas máis incómodos.
Por que querería un rapaz coma ti converterse no rei dos piratas?
A quen intentas impresionar?
Un vello amor?
Un pai ausente?
Ou alguén que idolatrabas, quizais?
Un falso ídolo.
Aí estamos.
Ei, devólveme o sombreiro!
Sei dun pirata que levaba un sombreiro igual ca este.
Shanks, o Rubio.
Coñecías a Shanks?
Roxo, tres cicatrices no ollo?
Navegamos xuntos cando tiñamos os teus anos.
Durante un tempo, mesmo o considerei un amigo.
Até que me traizoou.
Igual que todos os demais.
Quería manterme lonxe do centro de atención!
Non quería que lle roubase o protagonismo!
A ti tamén che fixo iso, rapaz?
Traizooute?
Non fales así de Shanks.
Por fin. Agora si que nos estamos achegando á verdade.
Estarrícao até que rompa.
Non me obrigues, por favor.
Convídote
a formar parte do meu esplendoroso espectáculo
e así é como mo pagas?
Cun "non"?
Destruíches a nosa vila.
Fixéchesnos prisioneiros. Non abonda con iso?
Ben, se cadra prefires
que poña un dos teus electores no cabalete.
Ola, mociño!
Queres crecer moi moi rápido?
Boggy, advírtocho…
Chámome Buggy!
E que me vas advertir ti? Que risa.
Dixen "que risa".
RISAS
- Sóltao. - Pero por que?
Se o está pasando de vicio.
A que si, rapazolo?
Si. Buggy é o mellor!
Pistola de goma goma.
Lanzamento!
Ola.
Vaia, vaia,
parece que temos algo máis en común.
Comiches un froito do demo?
O do desmembramento.
Xa me podes cortar en liscos ou en dadiños,
que sempre me volverei recompoñer.
E sabes que máis sei facer?
- Que? - Ao que chegamos.
Intercambiámonos, ou?
Vén alguén aí.
Preciso máis tempo. Fálalle e distráeo.
Eu non falo, dou golpes.
- Lémbraste de min? - Non.
Quen es, outro pallaso asasino en monociclo?
Levo anos pensando en ti.
Mataches o meu irmán.
Eu matei moitos piratas.
Chámome Cabaji.
Hai un par de anos, perseguíchesnos polo Reino de Goa.
Acosáchesnos durante semanas polos pantanos,
día e noite, sen descanso,
coma un diaño.
Pois non me soas.
Cortácheslle a cabeza e metíchela nun saco,
todo por un puñado de berris.
Si, iso é propio de min.
A ver se non perdes ti a testa.
Pasa, cadete.
Senta.
Si, señor.
Pasa algo co uniforme, fillo?
Non, señor.
- É un chisco grande. - Seguro que só é iso, cadete?
A insignia da Armada non é para todo o mundo, sabes?
É o meu primeiro día.
Non te chamei por iso.
Sabes que este non é o teu lugar.
Sempre quixen ser mariño.
Quero crerte, pero a túa historia non encaixa.
Señor…
Desde cando traballas cos piratas que atacaron a base?
Que? Non estou con eles, señor.
Víronte cun deles na taberna da vila.
É hora de dicir a verdade, cadete.
Se non, atarémoste a unha das cruces do patio.
Era prisioneiro dunha pirata chamada Alvida.
Tíñame preso.
Foi horríbel.
- El salvoume. - Quen?
Luffy.
O do sombreiro?
Dis que se chama…
Luffy?
Si, señor.
Cal é o teu rol nisto?
- Por que finxes ser mariño? - Non finxo.
Ser mariño é o meu soño.
A Armada fai deste mundo un lugar mellor, máis seguro para todos.
Iso lle dixen a Luffy.
- E deixoume ir. - Ai, si?
Como non o mencionaches?
Temía que non me deixasen alistarme.
Iso acabaría co meu soño.
Dicir a verdade é un dos valores fundamentais da Armada.
- Non si, Bogard? - Si, señor.
E parece que nesta base non se aplican moito o conto.
A última pregunta.
Ese pirata do sombreiro de palla…
Débeslle lealdade?
É un pirata.
Os piratas deben pagar.
Así me gusta.
Atopémolo xuntos, logo.
Sei que estás triste, pero tes que comer.
Non teño fame.
Iso si que che é ben raro. Que tes?
Dixéronme que este bar de merda era o mellor da vila,
pero non nos deches de beber
e seguimos mortos de sede.
Marchade!
Non sodes benvidos.
Deixastes quedar fatal a Shanks!
Dicías algo, rapaz?
Se falas coma un home, máis che vale estar listo para comportarte como tal.
- Sóltame! - Déixeo, por favor. É só un neno.
Un neno que ten que aprender a respectar os seus maiores.
Boa sorte.
Levo meses intentando aprenderllo.
Shanks?
Mirade, rapaces. Volveu o conserxe.
Vén limpar a esterqueira.
Sóltao.
Este merdeiro?
Aínda bo é que non o degolei.
Podo aceptar que me botes alcol por enriba,
pero que non se che ocorra ameazar os meus amigos.
Matádeos.
Papade chumbo!
E Luffy?
Non te molestes. É auga de mar.
É inxusto.
Catro gotas e todos eses poderes quedan inutilizados.
Por suposto, poderías darme o mapa
para non morrer só neste tanque.
E os meus amigos?
Amigos?
Eses que te abandonaron, dis?
Igual que Shanks?
Púxente triste?
Volverán por min.
Ninguén vai vir por ti.
A túa única opción é entregarme o mapa. Se o fas,
e posíbel que teña libre un posto moi especial na miña tripulación
só para ti.
Nunca!
Por que non?
Maldición!
Es un marxinado, coma nós.
Un monstro, desprezado e abandonado.
Únete a min…
e poderás servir o home
que se converterá no rei dos piratas.
Cando consiga ese mapa,
atoparei o One Piece.
Todos coñecerán o meu nome.
E quereranme.
Non lograrás que te queiran.
Tampouco lograrás que rían.
Nunca che darei ese mapa.
Nese caso…
é hora da túa reverencia final.
Shanks vaite picar e facer salchichas contigo.
- Vaste arrepentir de naceres. - Diso xa me arrepinto.
Vaite moer a paus. Non tes onde fuxir.
Cala xa, miñoca!
De verdade pensas que van vir buscarte?
Dáslles igual.
Ninguén…
Ninguén te vai estrañar cando morras.
Luffy, óesme?
Shanks!
Lisca.
Ven aquí.
Non.
Shanks, o brazo!
É culpa miña.
- É todo culpa miña! - Só é un brazo.
Alégrame que esteas ben.
Perdóame.
- Non toques o sombreiro! - Que dis?
Non te oín mentres afogabas.
Ben se ve que non temes a morte, eh?
Non, non te temo a ti.
Como vou gozar isto.
Así como o capitán Buggy acabe contigo, es meu.
Soa tentador, pero non vou quedar.
Ai, si? Tes algún sitio onde ir?
Antes, pensaba que non.
Pero Luffy cambiou todo.
Ese babeco do sombreiro de palla? Non me digas que cres nel.
Non é necesario. El cre en si mesmo.
Pegóuseme.
Unha cousiña máis.
Non te xires.
Que plan temos?
Terás un plan, non? Iso é o teu.
Eu digo
que mallemos todo pallaso canto haxa.
Queres saír? Xa sabes cal é o prezo que debes pagar.
E os meus monstros?
Non van vir.
O meu mapa!
O meu sombreiro.
Queres pelexa? A ver que sabes facer.
Sorpresa, pámpano!
Como o corto se xa se parte el só?
Isto non era parte do plan.
Mira para aí.
Alguén escapou do meu Tanque da Morte.
Agora volvo contigo.
Pero, antes, acabarei coa túa lamentábel tripulación.
Podo aceptar que me botes auga de mar por enriba…
pero que non se che ocorra ameazar os meus amigos.
Conque queres morrer ti primeiro.
Que así sexa.
Canón do desmembramento!
Nami, os cofres!
Maldición!
Que me fixestes?
Baixarche os fumes.
O One Piece nunca será teu.
Non es máis ca un rapaz triste e solitario cun sombreiro doutro home!
Ben sei quen son.
Son Monkey D. Luffy…
e vou ser o rei dos piratas.
Bazuca de goma goma…
Non!
Agarda.
Lanzamento!
Dásmo a min?
Ti es a navegante.
Marchemos deste circo.
Fáltanos facer unha cousa.
Agora mandades vós?
O que?
Es pirata, non si?
Son un pirata diferente.
Mariños,
a corrupción é coma unha mazá podre nunha cesta: estraga todo o que toca.
Os homes e mulleres desta base non lle fallaron á Armada.
O seu líder, porén, si.
Desde a execución de Gold Roger,
loitamos nunha guerra sen fin contra a pirataría,
mais disputamos a batalla equivocada.
Podemos quitarlles os seus barcos, as súas armas e mesmo as súas vidas,
pero non gañaremos se non lles arrebatamos os seus soños.
Por iso, liderarei persoalmente a misión
de cazar os piratas que atacaron esta base.
Levarei comigo este escuadrón de novos cadetes.
Xuntos, ensinarémoslles a estes piratas e a todos os piratas
que as súas accións teñen consecuencias.
Nós somos esas consecuencias.
Polo honor.
Polo honor!
- Pola xustiza. - Pola xustiza!
Pola Armada.
Pola Armada!
Non temos moito,
pero collede isto como mostra da nosa gratitude.
Precisádelo máis ca nós.
Pensándoo ben…
Só un petisquiño.
- Abur. - Abur.
- Moitas grazas.
Grazas.
Grazas pola vosa hospitalidade e pola comida e a bebida.
Faremos que nos duren.
Con Lucky Roux, non han durar máis de tres horas.
Iso con sorte!
Ti es quen máis vou estrañar.
Tiñas razón, Shanks.
Fixeches ben en rexeitarme.
- Non estou preparado. - Luffy…
Pero, cando o estea,
serei capitán pirata.
Terei un barco e unha tripulación de meu. Sempre nos protexeremos.
Seremos os mellores piratas da historia,
mesmo mellores ca vós.
Atoparei o One Piece e convertereime no rei dos piratas!
Mesmo mellores ca nós, eh?
Nese caso…
Este sombreiro é o meu ben máis prezado. Significa moito para min.
Quero que o teñas ti.
Cando nos volvamos ver, devólvemo.
Pero antes tes que te converter nun gran pirata.
É unha promesa.
Sé bo, Luffy.
Xa case está.
Amañáchelo.
Grazas.
Dixeches que era o teu tesouro.
Vaia día. Van ser todos así?
Shanks sempre dicía…
que se o camiño parece fácil de máis…
estás no camiño errado.
Non parece mal tipo ese Shanks.
Próxima parada:
a Gran Ruta!
Son eu.
Dille que teño o mapa.
Subtítulos: Noelia Bernárdez Alonso