VILA XAROPE, HAI 7 ANOS
Que veñen os piratas!
Piratas!
Encerrádevos na casa!
Que veñen os piratas! Xa están aquí! A cuberto!
Piratas!
Xa están aquí! Veñen por nós!
- Que veñen os piratas! - E non parará?
- Correde! - Xa está outra vez.
- Coidado! - Sempre igual.
Piratas! Que veñen os piratas!
Están atacando a vila! Piratas!
Piratas! Cargade os canóns! Pechade as trapelas!
Vouche dar eu a ti piratas, papán!
Non temades! Ningún pirata pasará por min.
Non hai pirata ningún. Levan anos sen aparecer.
Trabúcaste. Seguro que veñen calquera día destes.
Pero non temas. O gran capitán Usopp hate protexer.
Cando vas deixar de perder o tempo, Usopp? Dás pena.
Que veñen os piratas! Piratas!
Que veñen os piratas!
Nunca vira isto.
Ei, Nami.
- Nami! - Que queres?
Xa está lista!
E iso que é?
A bandeira. Todas as tripulacións piratas teñen unha. Xa temos a nosa!
Que tripulación? E non vas colgar iso.
Zoro, mira para aquí.
É diferente.
- Nami, estragouse o váter. - Non temos váter.
- Pois hai algo que perde aí atrás. - Que?
Non!
Merda.
- Está entrando auga. Que fixeches? - Nada.
Vas coas espadas colgando. Rompiches algo seguro.
Roubaras un barco mellor, ladra.
A ver, rapaces, reunión de equipo.
- Que equipo? - Iso.
Precisamos un barco para ir á Gran Ruta.
Un barco pirata de verdade, digno da tripulación dos Sombreiros de Palla.
- Agarda, os Sombreiros de Palla? - Ten gancho, non si?
Diaño ten gancho.
- Os sombreiros non dan medo. - E non temos por que.
O tema é que precisamos un barco novo.
Onde o conseguimos?
O que máis preto nos queda son as illas Gecko.
Penso que chegamos antes de que afunda o barco.
Alí conseguiremos un mellor.
Ben, un con váter.
Bo traballo, navegante.
Non colgues iso no meu barco.
Baixade os aparellos!
Á orde, señor!
A toda vela!
Cadetes, demostrade a vosa valía se queredes navegar comigo.
Os piratas que atacaron a vila lévannos vantaxe.
Pero eu son dos que traban e non soltan.
Entendido, mariños?
Si, señor!
Para que me metería eu nisto?
Ei, move o cu.
Móvete!
Ti tamén, cadete.
E ti que pensas que fas? Ese nó xa o amarrei eu.
Non ía aguantar.
Eu só intentaba…
Deixarme quedar mal.
Pensas que o fas mellor ca min?
Non.
- Eu só… Só intentaba axudar. - Cadetes.
Quen de vós amarrou estes cabos?
Foi el, señor.
Iso é certo?
É.
Si, señor.
Éche un bo nó, fillo.
Xa traballaras no mar?
Si, señor.
Ven comigo, anda.
Déixalle isto aos novatos.
E eu, señor?
Practica cos cabos.
Pensei que o teu pai che aprendería mellor.
Ten que ser unha broma.
Ese pallaso valía 15 millóns de berris.
Debín meter a cabeza nun saco e traela.
E que mariño cha ía pagar?
Ti tamén estás en busca e captura.
Non pensara niso.
Por iso debemos ir á Gran Ruta. Comecemos de cero!
Xa.
Ei! Conseguíchesnos o barco?
Aí ando. Botaches o veleiro ao mar como che dixen?
Si. Non nos seguirán os mariños.
Non tardaremos moito.
Vila Xarope é coñecida polos seus estaleiros.
Hai moitas opcións.
E a que estamos esperando, logo?
Maldito pallaso.
Xa verá ese lampantín de goma cando o pille.
Ninguén se burla de Buggy o Pallaso!
Xa ía sendo hora de que aparecese un dos prosmas do meu elenco.
Aparta do meu foco!
Buggy o Pallaso.
Está pechado.
Fixemos un parón.
Arlong quere falar.
Pois dille a Arlong…
que non atendo peticións.
Míraos todos aí.
- Daranos para un? - Se preguntas, é que non.
Precisamos un cun mascarón de sete estalos.
E polo menos dous… Non, tres mastros! E cun niño de corvo moi moi alto.
Non imos poder navegar nun barco tan grande. Só somos tres.
Somos tres agora.
A non ser que atopes outro rariño disposto a axudarnos…
Fala por ti.
Imos precisar algo menos rechamante
se queremos fuxir.
Queres roubar un barco?
Como querías conseguilo se non?
Non sei, pero non podemos roubalo.
Pero que pirata es ti?
Un barco é algo especial. É parte da tripulación.
Hai que atopar o máis axeitado e conseguilo limpamente.
Vale, dille iso ao vendedor. Seguro que cho regala.
Exacto.
Que imos facer, logo?
Buscar un barco e ver canta seguridade hai.
Entendido.
Unha beleza, eh?
Sabes falar?
Non! Aquí.
Ola.
Este barco é incríbel.
É, si.
Que me podes dicir del?
É unha carabela de primeira. Trinta metros de puro luxo.
Con pinchón, cociña completa
e canóns na proa e na popa.
É rápido?
O máis rápido.
Non hai nave no Mar do Leste que lle tusa.
É perfecto!
Dígocho eu.
Aí estás.
Rapaces!
Atopeino.
É o noso barco.
Váinolo vender este tipo.
Agarda, que?
Si! Imos levar o barco.
Tecnicamente, non está á venda.
E, tecnicamente,
non son vendedor.
- Pero ti traballas aquí? - Claro que si.
Son técnico xefe
de eliminación de incrustacións e refugallos.
Incrus… O que?
- Limpa merda de paxaro. - Non nos serve.
Agardade! Pódovos axudar.
Resulta que a dona deste barco é a miña mellor amiga do mundo mundial.
A túa amiga é dona deste barco?
Non só deste. É a dona do estaleiro. Ten cartos coma a area.
Igual podedes facer un trato.
Vistes?
En fin, podemos ir a saudar.
Onde raio o metín?
Señor, podo axudalo con algo?
Vese que se che dá ben o da navegación.
Aprendíchelo no barco pirata ese?
Si, señor.
Obrigábanme a traballar coa tripulación. Se non, encerrábanme.
As nosas experiencias non nos definen.
O que importa é o que aprendemos delas.
Aprendiches e sobreviviches.
Velaquí está.
Sabes xogar?
- Un pouco, señor. - Ben.
A ver se sabes facer algo máis que nós.
Vaia casona. Nunca tal vira.
Impresiona, eh?
Kaya convidoume a vir sempre que queira.
E todo isto é só para ela?
Vive co seu mordomo e con algúns traballadores máis.
Os cartos amosan o carácter da xente.
Á maioría só lles importa o seu.
Iso recórdame alguén.
Se hai pouco persoal, será fácil roubar.
Por que? Queres deixalos pelados?
Polo menos cunhas calvas.
Se estás convidado, por que imos pola entrada de atrás?
Nunca uso a principal.
Esta é a que reservan para os convidados importantes.
Que mentireiro.
Xa, pero, mentres nos axude a entrar, tanto nos ten.
Hai unha entrada máis exclusiva por aí.
- Que demo fas aquí, Usopp? - Buchi, amigo. Espérame Kaya.
Outra trola das túas.
- Non es benvido aquí. Sábelo. - Eu non sei nada diso.
Traio un agasallo especial para Kaya.
Usopp!
Que sorpresa tan marabillosa.
Kaya!
Bo aniversario.
- Lembrácheste. - Home, non!
Usopp.
Xa discutimos isto. Non podes aparecer sen avisar.
Parvadas, Klahadore.
Viñeches contarme outra historia? Encántame oír as túas aventuras.
Mellor: trouxen unha parte da miña tripulación.
Fala de nós?
É un pracer coñecervos. Quedade a cear.
Señorita Kaya,
é algo repentino.
A cociña non contaba con recibir máis convidados.
Por favor.
Hoxe fago anos.
Non será para tanto, non?
Claro, señorita Kaya.
O que sexa.
Perfecto! Cando comemos?
Nunca, polo menos así vestido.
Sham, leva a Usopp e os seus amigos aos cuartos para convidados, por favor.
Que se muden e se bañen antes da cea.
Un baño estaría ben.
Ola.
Un día destes, Klahadore vai descubrir
que te coas aquí polo corredor de servizo.
Tanto ten.
Atoparei outra entrada.
Que fas aquí? Non deberías prepararte?
Quería darche o teu agasallo.
É…
Unha perla xigante!
Iso.
Non foi fácil collela.
Vixiábaa un peixe dourado monstruoso, enorme.
Tiven que atravesar unha tormenta co barco para atopala.
Case non chego a terra.
Pero o que pensaba que era terra non o era.
Era…
un enorme cacho…
de merda de peixe.
Kaya, estás ben?
O té.
Como estiveches estes días?
Igual ca sempre.
Cando levas enfermo tanto tempo coma min, afaste.
Este té é o único que me fai sentir mellor.
O té e as túas historias, claro.
Seguirei embarcándome en grandes aventuras mentres ti queiras escoitalas.
Non hai nada que queira máis.
Quen precisa tanta roupa?
Esta xente non precisa cousas: quéreas.
Que temos que poñer, logo?
O que queiras.
Non volverás ter a oportunidade de pór roupa tan boa coma esta.
Que?
Que che parece?
Pareces Nami.
Ei, Zoro!
Que vas poñer?
Algo negro.
Que atrevido.
Mirade, non vos resulta familiar a cara dese mordomo?
Si, creo que estaba na última cea á que fun.
Xuraría que o vin antes.
Que tal este?
- Segues sendo Nami. - De negro vou eu.
Como vos odio.
Síntome mal por Kaya.
Todas estas cousas
e todo este espazo…
Seguro que se sente… soa.
Os ricos non senten igual ca nós.
Estas cousas non a fan sentir soa, fana sentir importante.
En fin, a Usopp gústalle
e convidounos a cear.
Seguro que conseguimos ese barco.
Diso nada. Os ricos non se fan ricos regalando cousas.
Apostamos?
Que apostamos?
Aposto que a convenzo de que nolo dea.
E se non o logras?
Seguimos o teu plan.
Roubamos un e largamos.
Trato feito.
Gústame.
Dezaoito anos xa. Parece mentira.
Está feita unha moza, señorita Kaya.
Ai, Klahadore.
Cando os seus pais me acolleron, eu non tiña nada.
Cando faleceron… En fin,
digamos que foi un honor
agradecerlles a súa amabilidade
servíndoa estes últimos tres anos.
Axúdasme tanto…
Non como mordomo: como amigo.
Non sei como cho vou pagar.
Sei que ás veces son un chisco sobreprotector,
pero é porque non aturaría
que lle pasase algo.
Poderías relaxarte un pouquiño.
Intentareino.
Será o meu regalo de aniversario.
Coidado, imbécil!
Perdón. É un hábito de cociñeiro.
Queres acabar envelenado?
Como van os preparativos da cea?
Ben, señor.
Sham?
Que é isto?
Síntoo, señor. Non volverá pasar.
Abofé que non.
Ten que saír todo perfecto, sobre todo esta noite.
Tócache, fillo.
Perdón, señor.
Gañei. Dáslle demasiadas voltas, fillo.
Céntraste demasiado en non perder.
As guerras non se gañan indo á defensiva.
- Non son moi bo, señor. - Parvadas.
Só barrenas de máis.
Veña,
dous minutos.
Tócache.
Bule.
Gañei!
Efectivamente.
Porque fuches decidido.
Cos piratas é o mesmo.
Eles só entenden de acción,
así que debemos ser coma eles,
sobre todo con eses mozos arrogantes.
Hai que ser rápidos e poñelos no seu sitio. Si?
- Si, señor. - Limpa o taboleiro. Outra.
Que ricos están!
A que si?
Recórdame a vez que matei un dragón,
o cociñei nunha fogueira e o comín enteiro eu soíño.
- Probaches o dragón? - Non.
- Tedes dragón? - Acabóusenos.
Que pena.
Ei, Zoro. Proba isto!
Isto é todo o que preciso.
- Entón xestiona o patrimonio de Kaya. - Ah, si.
Levo anos manexando as contas da familia, as persoais e as profesionais.
Fascinante.
Sabe? Sempre me interesou
descubrir os segredos do sector da construción naval.
Con vostedes…
a señorita Kaya.
Kaya, estás radiante.
Merry, que ben que viñeses.
Isto é todo un fito. Non faltaría por nada do mundo.
Os teus pais estarían orgullosos.
- Nami, que ben che queda ese vestido. - Grazas.
Era da miña nai. Era un dos seus preferidos.
- Ah, síntoo. Non… - Tranquila.
Ela estaría de acordo en que che acae moito.
Coñecémonos?
Sóasme.
Dubídoo moito, señor.
Do Bar Funky?
Na illa Bóla de Espellos?
O Bar Funky?
Asegúrolle que non frecuento ese tipo de establecementos.
Kaya, podería roubarche uns minutos?
Hai uns asuntos sobre o traspaso da propiedade do estaleiro
que debemos falar.
Merry, amigo meu, sempre ás voltas co negocio.
Esta noite, centrémonos na celebración.
Pasamos ao comedor?
Si!
Trae outra.
Hoxe gustaríame probar o peixe.
Síntoo, señorita Kaya, pero non é posíbel.
Nin un pouquichiño?
Sabe que certas comidas afectan o seu estado.
Tome. Buchi preparoulle unha sopa especial.
Kaya, hoxe fas anos. Come o que queiras.
Debido á doenza da señorita Kaya, debo controlar estritamente a súa dieta.
Tamén falas por ela?
Xa como eu o peixe.
Luffy, non querías falar de algo con Kaya?
Ah, si! Usopp dixo que es a dona do estaleiro.
En realidade, fundárono os meus pais.
Merry xestiona o negocio desde…
En fin, desde que faleceron.
Pero iso está a piques de cambiar.
Hoxe á medianoite, convertereime na única propietaria.
Iso é xenial, porque queremos comprarche un barco.
Vaia.
- Usopp dixo que erades mariñeiros. - Non, mariñeiros non.
Somos piratas.
Que tipo.
- Piratas? - Si.
Levamos pouco xuntos,
pero xa derrotamos un pallaso malvado,
asaltamos a base da Armada
e vencemos un capitán cunha machada por man.
Soa coma as túas aventuras, Usopp.
Si… Que loucura.
Abofé! E aínda estamos empezando!
Que fai? Baixe de aí de vez!
Ser pirata é o meu soño desde que teño uso de razón
e por fin se está facendo realidade.
Imos para a Gran Ruta, onde nos esperan aínda máis aventuras.
E, ao final da viaxe, atoparei o tesouro definitivo,
o One Piece, e por fin serei
rei dos piratas.
Falas en serio?
Kaya, tes unha carabela preciosa aí fóra,
unha cunha ovella como mascarón.
Faloume.
Precisámola para seguir os nosos soños.
Prométoche que coidaremos dela, que a manteremos.
Será un membro da tripulación.
O barco é tamén un fogar.
Suficiente!
Sabía que Usopp traería a peor borralla á nosa morada.
Klahadore, non pasa nada. Eu…
Miren o que lle fixeron á señorita Kaya.
- Lisquen todos desta casa! - Non.
É tarde. Que pasen aquí a noite.
Como desexe, señorita Kaya,
pero marcharán a primeira hora da mañá.
Foi bastante ben, non vos parece?
Vicealmirante, des…
Desculpe. Interrompo algo?
Non, salváchesme de volver perder.
Que pasa?
Albiscamos restos dun veleiro abandonado.
Isto estaba a bordo.
Non deben andar lonxe. Cal é a illa máis próxima a nós?
A illa Gecko.
Reunide un destacamento e ide cara a terra.
Quero eses piratas.
- Si, señor. - Ti non.
El.
- Que? - Que?
É evidente que o teu posto de cadete sénior non é merecido.
Non podes conseguir todo a base de nepotismo.
É o momento de demostrar que vales.
Aprovéitao.
Si, señor.
Meu Deus! Que susto me deches!
Síntoo.
Adoito ser bastante…
sixiloso.
Debo falar coa señorita Kaya inmediatamente.
A idea de transferirche a ti a propiedade do estaleiro
é, cando menos, bastante insólita.
Levo anos xestionando este predio.
É lóxico que me pida
que xestione tamén o negocio por ela até que estea preparada.
Aínda así, gustaríame falalo con ela.
Son os nosos desexos, Merry.
Pois que mo diga ela mesma.
Esa moza xa pasou penurias abondo.
Non permitirei que ninguén se aproveite dela.
Como…?
Klahadore?
Non che consinto que fagas isto.
Isto parécevos forma de pedir un autógrafo?
Mimá! Si que che son tóxicos os fans de hoxe en día.
Vale, que queredes?
Entradas para a función?
Podo conseguirvos asentos VIP. Sonvos ben caros.
Non, eu non che son un dos teus fans.
VIVO OU MORTO ARLONG 20 000 000
Arlong?
Eu dirixo o cotarro no Mar do Leste.
Estou aquí para recordarche o teu lugar na cadea alimentaria.
Se fas negocios nos meus mares, tes que pagar un tributo.
Pero Arlong, meu! De min non tes que te preocupar.
Eu non son ninguén. O da pirataría é só un extra.
Kuroobi dixo que saqueaches Vila Laranxa.
Saquear? Ti non viches como estaba aquilo antes de chegar eu.
Estaba que caía soa.
Non me fas graza, pallaso.
Agarda!
Sabes quen che falta totalmente ao respecto?
Ese fantoche de goma co sombreiro de palla. Chámanlle Luffy.
Non o coñezo.
Asaltou a base da Armada da Vila das Cunchas.
Roubou un mapa da Gran Ruta
e anda a barallar sobre atopar o One Piece.
O One Piece.
A escusa dos humanos para espallaren a súa inmundicia polos mares.
Propóñoche unha cousa: ti déixasme vivir
e eu axúdoche a atopar a Luffy.
E como tes pensado facer iso?
Eu teño ollos e orellas en todas as partes.
Home, Zoro!
Cala.
- Sempre levas as espadas enriba? - A Wado Ichimonji vai onde vou eu.
- Mira, e onde ías? - A buscar algo de beber.
Isto é un labirinto.
Que buscas ti?
Algo para rillar.
Como non.
Veña, o meu olfacto guiaranos até a cociña.
Nami?
Que fas? Vai todo ben?
Perdoa, é que esta casa é enorme. Buscaba o baño.
Coa funda do coxín?
Entón é verdade o de que sodes piratas.
Eu odio os piratas.
Pero son o que son.
Non me vou desculpar.
Para serche sincera, a decoración paréceme algo ordinaria.
Doaríaa á beneficencia.
Non preciso caridade.
Claro que non.
Só digo que non ten sentido ter tantas cousas
se non as compartes cos demais,
cos necesitados, coa familia,
cos amigos…
Agora somos amigas?
Non me coñeces.
Pero Usopp si. É un comezo.
E que facemos agora? Unha festa de pixamas? Maquillámonos unha á outra?
Kaya, estás ben?
Non fagas iso.
O que?
Todos son moi delicados comigo,
coma se fose romper.
Déixate de compaixón.
Como queiras.
Ti tampouco dormes?
Home, despois desa cea…
Metinte en problemas con Kaya?
Ás veces emociónome de máis.
Non, non. Mereceu a pena.
Vaia cara puxo o Klahadore.
Case lle estoupa a cabeza.
Era verdade? O do pallaso e o tipo da machada por man, digo.
Cada palabra.
Non é tan apaixonante coma as túas aventuras, iso si.
Xa.
E o do One Piece? En serio o vas buscar?
Vou.
E vouno atopar.
Meu!
Oxalá facer esas cousas.
Pero
debo quedar.
Kaya precísame.
- Que é, a túa moza? - O que?
Usopp e mais eu? Non.
Coñecémonos desde hai anos, desde que morreu a súa nai.
Estaba só, así que os meus pais déronlle traballo no estaleiro.
Gústalle vir por aquí
e contarme as súas valentes proezas e as súas grandes aventuras.
A verdade é que me fan sentir mellor.
É máis ben… a miña mellor amiga.
O seus pais morreron hai uns anos e ela… pasouno bastante mal.
E logo, por riba, púxose enferma.
Quero estar aí para ela, entendes?
Os teus pais…
Que lles pasou?
Pois…
Morreron no mar.
Xa hai anos, pero aínda me deixa sen palabras.
Nin sequera dei revisado as súas cousas.
Gardeino todo baixo chave na á leste, onde tiñan o seu cuarto.
Síntoo.
Ti perdiches algún ser querido?
Non.
Que envexa.
Falou a ricacha.
Non se che dá moi ben isto da amizade, non?
Non, supoño que non.
É guapísima
e lista coma un allo.
Ten unha risa preciosa.
Pero…
Non pensarás que lle gusto dese xeito, non?
Pregúntalle a outro.
Si, pero se foses Kaya, gustaríache?
A min gústasme.
Xa, pero iso non é o que…
Tanto ten.
Tes moi boa puntaría!
Herdeina do meu pai. Éche un pirata de moita sona.
Non me lembro moito del
porque se botou ao mar cando eu era un bebé,
pero algún día volverá.
Yasopp o Grande!
Yasopp?
É o teu pai?
- É. Oíches falar del? - Falar del?
Coñézoo! Eu…
É da tripulación de Shanks!
Para, coñeces o meu pai?
Si! É o mellor. Sempre tiña tempo para compartir a súa sabedoría de pirata.
Entón vós os dous
falabades?
Si.
Ah… Que ben.
Se ides falar de sentimentos, preciso un grolo.
Hai unha adega no soto.
E dismo agora?
Vés ou que?
Non.
Con isto vou servido.
Agora si.
Creo que os bos están aquí.
Zoro. Zoro?
É Merry. Está…
Está mor…
Cinco follas.
Creo que xa o vin antes.
Vaia, vaia.
Parece que temos ratas na adega.
Esas follas.
Sabía que vira a túa cara en algures.
Foi nun cartel.
Ti es Kuro, o capitán dos Piratas do Gato Negro.
- Klahadore é pirata? - Un morto.
Disque te matara o capitán Morgan.
Era unha artimaña.
E o ego dese imbécil axudoume a perpetuala.
Como axiña descubrirás,
ninguén interfire nos meus plans.
Seica hoxe levarei unha recompensa.
Desfacédevos dos corpos. E, esta vez, que sexa fóra da casa.
Non deixedes nin rastro.
Que facemos con Usopp? Escapou.
Tanto ten.
E se nos arruína o plan?
Que diga o que queira. De todos os xeitos, ninguén o vai crer.
"Ai, Usopp escapou."
Pasa, anda.
Por que non almorzamos xuntas mañá?
Trae os teus amigos.
Podemos facer un trato pola carabela.
Si, claro.
Se cadra non é asunto meu,
pero non deixes que Klahadore nin ninguén dirixa a túa vida.
Es máis forte do que pensas.
Agradézocho.
Boa noite, Nami.
Boa noite.
Non esquezas o coxín.
Por que teño que empurrar eu?
Es o dobre de grande e de parvo ca min.
Dá pena tirar unhas espadas tan boas.
Non podemos deixar nin rastro.
Dálle.
Piratas!
Axuda, piratas!
Piratas! Acudídeme!
Piratas! Axuda, por favor! Socorro!
De verdade que hai piratas! Xa están aquí!
Que alguén me axude!
Axuda! Abride, por favor! É a verdade, xúroo. Hai piratas!
Xa abonda. Marcha para a casa!
- Sólteme, señor Mornin. - Non ten graza.
- Xa abonda de tanto pirata. - Sabe que teño razón. Sólteme!
Xa anda de novo nelas, Banchina. Outra vez co dos piratas.
Controla o teu fillo antes de que se meta en problemas.
Ei! Sólteme.
Usopp,
non podes andar dicindo que veñen os piratas.
Pero van vir.
E papá virá con eles. Axiña ha de volver. Prométocho.
Que boas novas, Usopp.
Pero xa sabes que, mesmo se non vén…
Virá! Sei que virá. E ti empezarás a sentirte mellor.
Tes razón.
Tes toda a razón.
Mamá?
Mamá!
Están aquí os piratas.
De verdade.
Por que non me cre ninguén?
Eu créote.
Subtítulos: Noelia Bernárdez Alonso