WIOSKA SYROPOWA, 7 LAT TEMU
Piraci nadchodzą!
Piraci!
Wszyscy do domów!
Piraci nadchodzą! Kryć się!
Piraci!
Są blisko! Już po nas!
- Piraci nadchodzą! - Dość już tego.
- Uciekać do domów! - On tak codziennie.
Piraci nadchodzą!
Atakują wioskę!
Obsadzić działa! Blokować włazy!
Już ja ci zaraz zablokuję właz.
Bez obaw. Powstrzymam każdego pirata.
Od lat nie było tu żadnych piratów.
Ale mogą nadejść w każdej chwili.
A wtedy wielki kapitan Usopp was obroni.
Kiedy przestaniesz marnować swoje życie? To żałosne.
Piraci nadchodzą!
- Piraci nadchodzą! - Jasne.
Nigdy tego nie widziałam.
Hej, Nami.
- Nami. - Co?
Gotowa.
Co to jest?
Nasza bandera. Każda piracka załoga musi taką mieć. My też już mamy.
Nie jesteśmy załogą. Nie wieszaj tego.
Zoro, patrz.
Oryginalne.
Nami, toaleta się popsuła.
Nie mamy toalety.
- W takim razie coś przecieka. - Co?
Nie.
Cholera.
- Nabieramy wody. Coś ty zrobił? - Nic.
Popsułeś coś, gdy szczękałeś swoimi mieczami.
Trzeba było ukraść lepszą łajbę.
Zróbmy zebranie załogi.
Nie jesteśmy załogą.
Żeby dotrzeć do Grand Line, potrzebny nam prawdziwy piracki statek.
- Godny załogi Słomkowego Kapelusza. - Poważnie?
Ładnie brzmi.
„Demon” ładnie brzmi.
- Kapelusz? Nic strasznego. - Musimy być straszni?
Potrzebujemy nowego statku.
Skąd go weźmiemy?
Najbliżej są wyspy Gecko.
Dotrzemy tam, zanim nasz statek zatonie.
Tam znajdziemy lepszy.
Z działającą toaletą.
Brawo, nawigatorko.
I tak tego nie powiesisz.
Jazda na dół!
Tak jest!
Czyścić burty!
Jeśli chcecie ze mną płynąć, musicie się wykazać.
Piraci, którzy zaatakowali Shells Town, mają przewagę.
Ale kiedy się zawezmę, nie odpuszczam.
Zrozumiano, marynarze?
Tak jest!
Po co zaciągnięto mnie do tej roboty?
Przesuń się.
Rusz się.
Ty też.
Co ty wyprawiasz? Już zawiązałem ten węzeł.
Rozwiązałby się.
Chciałem tylko…
Mnie upokorzyć.
Masz się za lepszego ode mnie?
Nie.
- Chciałem tylko pomóc. - Kadeci.
Który z was zabezpieczył tę linę?
On, panie admirale.
To prawda?
Tak. Tak jest, panie admirale.
Niezły węzeł, synu.
Byłeś na morzu?
Tak jest.
Chodź ze mną.
Zostawmy ćwiczenia niedoświadczonym.
Co ze mną?
Poćwicz węzły.
Myślałem, że ojciec lepiej cię wyszkolił.
To jakaś kpina.
Ten klaun był wart 15 milionów berry.
Trzeba było spakować jego łeb do worka.
Kto by ci zapłacił?
Sam jesteś poszukiwany.
Masz rację.
Na Grand Line czeka nas nowy początek.
Jasne.
Masz dla nas nowy statek?
Pracuję nad tym. Zepchnęliście tamten w głąb morza?
Tak. Marynarze nas nie znajdą.
Nie zabawimy tu długo.
Wioska Syropowa słynie z budowy statków.
Mamy duży wybór.
Na co więc czekamy?
Głupi klaun.
Jeszcze dorwę tego gumowego bachora.
Buggy’ego nie robi się w konia.
Wreszcie pojawił się ktoś z mojej żałosnej ekipy.
Wyłaź poza reflektor!
Klaun Buggy.
Zamknięte.
Program zawieszony.
Arlong ma sprawę.
Przekaż mu…
że nie przyjmuję zleceń.
Spójrzcie.
- Ile one kosztują? - Nie stać cię na nie.
Musimy znaleźć taki z imponującą figurą dziobową.
Dwoma, nie, trzema masztami i wysokim bocianim gniazdem.
Nie popłyniemy tak dużym statkiem. Jest nas tylko troje.
Na razie jest nas troje.
Chyba że znajdziesz kolejnego zdesperowanego dziwaka.
Mów za siebie.
Jeśli chcemy się stąd wymknąć, potrzebujemy czegoś dyskretnego.
Chcesz ukraść statek?
Jak inaczej mamy go zdobyć?
Nie wiem, ale nie możemy go ukraść.
Co z ciebie za pirat?
Statek to nie byle co. Jest częścią załogi.
Musi być idealny. Zdobędziemy go uczciwie.
Na pewno przekonasz tym każdego sprzedawcę.
Właśnie.
Co naprawdę zrobimy?
Znajdziemy coś i sprawdzimy czujność straży.
Dobra.
Piękny, co?
Umiesz mówić?
Nie. Tu jestem.
Cześć.
Niesamowity statek.
Tak.
Opowiedz mi o nim.
Karawela najwyższej jakości. Trzydzieści metrów luksusu.
Ster typu whipstaff, kambuz.
Działa na dziobie i rufie.
Jest szybki?
Najszybszy.
Żaden statek na East Blue mu nie dorówna.
Jest doskonały.
Nie musisz mi mówić.
Tu jesteś.
Załogo!
Znalazłem.
To nasz statek.
Ten gość nam go sprzeda.
Co takiego?
Weźmiemy ten statek.
W zasadzie on nie jest na sprzedaż.
I w zasadzie
nie jestem sprzedawcą.
- Pracujesz tu w ogóle? - Oczywiście.
Jestem technikiem ds. usuwania nalotu typu wodnego i powietrznego.
Co takiego?
- Sprząta pąkle i ptasie odchody. - Nie pomoże nam.
Czekajcie. Mogę pomóc.
Właścicielką tego statku jest moja najlepsza przyjaciółka.
To jej statek?
I nie tylko. Jest właścicielką całej stoczni. Jest bardzo bogata.
Moglibyście się dogadać.
Widzicie?
Nie zaszkodzi się przywitać.
Gdzie ja to wsadziłem?
Mogę jakoś pomóc, panie admirale?
Znasz podstawy sztuki żeglowania.
Poznałeś je na pirackim statku?
Tak jest.
Musiałem pracować z załogą. Inaczej zamykali mnie w zęzie.
Nasze doświadczenia nas nie definiują.
Liczy się to, co z nich czerpiemy.
Zdobyłeś umiejętności i przetrwałeś.
Tu jest.
Umiesz grać?
- Trochę. - Dobrze.
Zobaczmy, czy umiesz coś więcej, niż wiązać węzły.
To największy dom, jaki widziałem.
Imponujący, prawda?
Mogę odwiedzać Kayę, kiedy tylko chcę.
Mieszka tu sama?
Ze swoim lokajem i kilkoma innymi pracownikami.
Pieniądze pokazują całą prawdę o ludziach.
Większość dba tylko o siebie i to, co swoje.
To mi kogoś przypomina.
Skoro jest mało służby, łatwo będzie coś zwędzić.
Złupisz ten dom do szczętu?
Tylko odrobinę.
Skoro jesteś mile widziany, czemu wchodzimy od tyłu?
Zawsze tak robię.
Wejście od frontu jest dla gości specjalnych.
Ten typ coś kręci.
Nie obchodzi mnie to, o ile wpuści nas do środka.
Tam jest bardziej ekskluzywne wejście.
- Co ty tu robisz, Usopp? - Buchi, brachu, Kaya na mnie czeka.
Znowu kłamiesz.
- Nie jesteś tu mile widziany. - Nic o tym nie wiem.
Mam dla Kai wyjątkowy prezent.
Usopp.
Co za miła niespodzianka.
Kaya.
Sto lat.
- Pamiętałeś. - Oczywiście.
Usopp.
Wiesz, że nie możesz przychodzić bez zapowiedzi.
Nonsens, Klahadorze.
Przyszedłeś opowiedzieć mi historię? Uwielbiam twoje przygody.
Mam coś lepszego. Przyprowadziłem moją załogę.
Mówi o nas?
Miło was poznać. Zostańcie na kolację.
Panno Kayu,
trochę na to za późno.
Kuchnia nie jest przygotowana na dodatkowych gości.
Proszę, Klahadorze.
Mam urodziny.
Jakoś damy radę, prawda?
Oczywiście.
Dla panienki wszystko.
Świetnie. Kiedy jemy?
Nie będziecie jeść w takich strojach.
Sham, zaprowadź Usoppa i jego przyjaciół do pokoi gościnnych.
Wykąpiecie się i przebierzecie przed kolacją.
Kąpiel brzmi nieźle.
Cześć.
Klahadore w końcu się zorientuje,
że przekradasz się tu przejściami dla służby.
I co z tego?
Znajdę inną drogę.
Co tu robisz? Nie powinieneś się szykować?
Chciałem dać ci prezent.
To…
Wielka perła!
Właśnie.
Niełatwo było ją zdobyć.
Strzegła jej ogromna, potworna złota rybka.
Po drodze był sztorm, a mój statek prawie się wywrócił.
Ledwo wróciłem na ląd.
I okazało się, że to nie był ląd.
To był
wielki kawał
łajna złotej rybki.
W porządku?
Herbaty.
Jak się ostatnio czujesz?
Tak jak zawsze.
Choruję już tak długo, że się przyzwyczaiłam.
Tylko herbata sprawia, że czuję się lepiej.
I oczywiście twoje opowieści.
Będę poszukiwał przygód, dopóki będziesz chciała o nich słuchać.
Zawsze będę chciała.
Komu potrzeba tyle ubrań?
To nie kwestia potrzeb, tylko zachcianek.
Co mamy założyć?
To, co chcesz.
Kiedy będziesz miał okazję ubrać się tak ładnie?
I jak?
Co o tym myślisz?
Wyglądasz jak zawsze.
Zoro.
Co zakładasz?
Coś czarnego.
Awangardowo.
Kojarzycie tego lokaja?
Chyba był na ostatniej kolacji.
Już go gdzieś widziałem.
A to?
- Tak samo. - Ja ubieram się na czarno.
Nienawidzę was.
Szkoda mi tej Kai.
Ma tyle rzeczy,
tyle przestrzeni.
Musi czuć się samotna.
Bogaci odczuwają inaczej niż my.
Dzięki tym rzeczom nie czuje się samotna, tylko ważna.
Usopp ją lubi.
I zaprosiła nas na kolację.
Dogadamy się w sprawie statku.
W życiu. Bogaci nie oddają swoich rzeczy.
Założymy się?
O co dokładnie?
Przekonam Kayę, żeby dała nam statek.
A jeśli nie?
Zdobędziemy go po twojemu.
Ukradniemy go i spadamy.
Wchodzę w to.
Ładne.
Osiemnaście lat. Nie mogę w to uwierzyć.
Wyrosła panienka na piękną kobietę.
Klahadorze.
Nie miałem nic, gdy zatrudnili mnie panienki rodzice.
Odkąd odeszli…
To dla mnie zaszczyt,
że mogłem odwdzięczyć się za ich dobroć,
służąc panience przez ostatnie trzy lata.
Tyle dla mnie robisz.
Nie jako lokaj, a przyjaciel.
Nie wiem, jak ci dziękować.
Wiem, że czasem bywam nadopiekuńczy,
ale nie mogę znieść myśli,
że coś mogłoby się panience stać.
Mógłbyś trochę wyluzować.
Spróbuję.
To będzie prezent ode mnie.
Co robisz, głąbie?
Przepraszam. To odruch kucharza.
Chcesz się otruć?
Jak idą przygotowania do kolacji?
Dobrze.
Sham.
Co to ma być?
Przepraszam. To się nie powtórzy.
Z pewnością.
Wszystko musi być idealne, zwłaszcza dziś.
Nadal twoja kolej.
Przepraszam.
Wygrałem. Za bardzo kombinujesz.
Skupiasz się na tym, żeby nie przegrać.
Wojen nie wygrywa się przez obronę.
- Nie jestem w to dobry. - Nonsens.
Po prostu za dużo myślisz.
Teraz tak.
Dwie minuty.
Twój ruch.
Dalej.
Wygrałem.
Zgadza się.
Bo działałeś stanowczo.
Tak samo jest z piratami.
Rozumieją tylko język czynu, więc musimy mówić głośniej.
Zwłaszcza do tych młodych.
Trzeba pokazać im, gdzie ich miejsce. Rozumiesz?
- Tak jest. - Gramy jeszcze raz.
Ale pycha.
Wiem.
Przypomina mi się, jak kiedyś zabiłem smoka,
upiekłem go na otwartym ogniu i zjadłem całego sam.
- Jadłeś kiedyś smoka? - Nie.
- Macie smoka? - Niestety się skończył.
Trudno.
Zoro, spróbuj tego.
Mam wszystko, czego mi trzeba.
- Zarządza pan finansami Kai? - Tak.
Od lat zajmuję się rachunkami osobistymi i firmowymi jej rodziny.
Ciekawe.
Zawsze chciałam poznać
tajniki przemysłu stoczniowego.
Proszę powitać…
pannę Kayę.
Kayu, wyglądasz olśniewająco.
Merry, cieszę się, że przyszedłeś.
Nie mogłoby mnie zabraknąć w takim dniu.
Twoi rodzice byliby dumni.
- Nami, pięknie wyglądasz w tej sukience. - Dziękuję.
To była jedna z ulubionych sukienek mojej matki.
- Przepraszam, nie… - Nie ma za co.
Na pewno nie miałaby nic przeciwko. Pasuje ci.
Znamy się?
Wyglądasz znajomo.
Nie wydaje mi się.
Bar Funky?
Wyspa Mirrorball?
Bar Funky?
Zapewniam, że moja stopa nigdy nie postała w takim przybytku.
Kayu, czy mógłbym prosić na słówko?
Musimy omówić sprawy związane z przeniesieniem własności stoczni.
Merry, przyjacielu. Nic tylko interesy.
Dziś świętujemy.
Przejdziemy do jadalni?
Tak.
Poproszę więcej.
Chętnie spróbuję dziś ryby.
Przykro mi, panienko, ale to niemożliwe.
Tylko mały kawałek.
Niektóre pokarmy wpływają na stan zdrowia panienki.
Buchi przygotował specjalną zupę.
Kayu, masz urodziny. Zjedz to, co chcesz.
Ze względu na stan zdrowia panienki muszę zapewniać jej odpowiednią dietę.
I mówić w jej imieniu?
Ja zjem tę rybę.
Luffy, nie chciałeś o czymś pogadać?
Tak. Usopp mówił, że stocznia należy do ciebie.
Moi rodzice ją założyli,
a Merry prowadzi ją,
odkąd odeszli.
Ale to wkrótce się zmieni.
Dziś o północy zostanę jej jedyną właścicielką.
To świetnie, bo chcemy kupić od ciebie statek.
Rozumiem.
- Usopp mówił, że jesteście żeglarzami. - Nie żeglarzami.
Piratami.
To będzie dobre.
- Piratami? - Tak.
Pływamy razem od niedawna, ale walczyliśmy już ze złym klaunem,
najechaliśmy bazę marynarki
i pokonaliśmy kapitana z toporem zamiast ręki.
To przypomina przygody Usoppa.
Tak, to obłęd.
A to dopiero początek.
Co robisz? Natychmiast stamtąd zejdź.
Odkąd pamiętam, marzyłem o byciu piratem.
W końcu spełniam to marzenie.
Płyniemy na Grand Line, gdzie czeka nas jeszcze więcej przygód.
U kresu tej podróży odnajdę największy ze skarbów,
One Piece, i zostanę
królem piratów.
Mówisz poważnie?
Kayu.
Masz piękny statek.
Karawelę z głową kozy.
Przemówiła do mnie. Na tym statku spełnimy marzenia.
Obiecuję, że będziemy o niego dbać.
Jak o każdego członka załogi.
Statek jest jak dom.
Dość tego!
Wiedziałem, że Usopp sprowadzi do nas hołotę.
Klahadorze, w porządku.
Patrz, co zrobiłeś. Zdenerwowałeś panienkę.
- Wynoście się z tego domu! - Nie.
Już późno. Niech zostaną na noc.
Jak sobie panienka życzy,
ale mają zniknąć z samego rana.
Poszło całkiem nieźle.
Nie sądzicie?
Panie admirale.
Przepraszam, przeszkadzam?
Nie. Uratowałeś mnie przed kolejną porażką.
O co chodzi?
Namierzyliśmy wrak slupu.
To było na pokładzie.
Daleko nie uciekli. Jaka jest najbliższa wyspa?
Wyspa Gecko.
Zbierz oddział i udaj się na ląd.
Chcę znaleźć tych piratów.
- Tak jest. - Nie ty.
On.
- Co? - Co?
Nie zasługujesz na stopień starszego kadeta.
Nepotyzm ma swoje granice.
A ty masz szansę się wykazać.
Wykorzystaj ją.
Tak jest.
Wielkie nieba!
Wystraszyłeś mnie.
Przepraszam.
Chodzę
bardzo cicho.
Muszę natychmiast porozmawiać z panną Kayą.
Pomysł, żeby przenieść własność stoczni na ciebie,
wydaje mi się niecodzienny.
Od lat pracuję dla panny Kai.
To naturalne,
żebym poprowadził jej rodzinne przedsiębiorstwo.
I tak chciałbym z nią o tym pomówić.
Taka jest nasza wola, Merry.
Niech sama mi to powie.
Ta młoda kobieta dość już przeszła.
Nikomu nie pozwolę jej wykorzystać.
Jak ty to…?
Klahadorze.
Nie zniosę tego dłużej.
Nie można po prostu poprosić o autograf?
Rany gościa, fani stają się toksyczni.
Czego chcesz?
Biletów na spektakl?
Załatwię ci najlepsze miejsca.
Nie jestem twoim fanem.
POSZUKIWANY
Arlong?
To ja rządzę na morzu East Blue.
Pamiętaj o swoim miejscu w łańcuchu pokarmowym.
Kiedy rabujesz na moich morzach, musisz zapłacić daninę.
Arlong, brachu, nie przejmuj się mną.
Jestem zwykłą płotką. Piractwo uprawiam dorywczo.
Kuroobi mówi, że splądrowałeś Orange Town.
Nie widziałeś, jak wyglądało, zanim tam dotarłem.
Straszna dziura.
Nudzisz mnie, klaunie.
Czekaj!
Wiesz, kto naprawdę cię znieważa?
Ten gumowy dupek w słomkowym kapeluszu, Luffy.
Pierwsze słyszę.
Napadł na bazę marynarki w Shells Town.
Wykradł mapę Grand Line
i twierdzi, że chce odnaleźć One Piece.
One Piece.
Wymówka dla ludzi, żeby pałętać się po morzach.
Co ty na to, że puścisz mnie wolno,
a ja pomogę ci dopaść Luffy’ego?
Jak zamierzasz to zrobić?
Mam oczy i uszy wszędzie.
Hej, Zoro.
Cicho.
- Wszędzie nosisz te miecze? - Wado Ichimonji zawsze jest ze mną.
- Dokąd idziesz? - Po coś do picia.
Ten dom jest jak labirynt.
A ty dokąd?
Po nocną przekąskę.
Oczywiście.
Chodź. Mój nos zaprowadzi nas do kuchni.
Nami?
Co robisz? Wszystko w porządku?
Przepraszam, ten dom jest ogromny. Szukałam toalety.
Z poszewką?
Czyli jednak jesteś piratką.
Nienawidzę piratów.
Jestem, kim jestem.
I…
nie przepraszam za to.
Te dekoracje są tandetne. Chętnie przekażę je na cele dobroczynne.
Nie potrzebuję jałmużny.
Oczywiście.
Po co mi jednak tyle rzeczy,
skoro nie mogę się nimi dzielić?
Z potrzebującymi, rodziną.
Przyjaciółmi.
Przyjaźnimy się?
Nawet mnie nie znasz.
Ale Usopp cię zna, a to już coś.
I co teraz? Nocowanko? Zrobimy sobie nawzajem makijaż?
Nic ci nie jest?
Nie bądź taka.
Jaka?
Wszyscy na mnie chuchają.
Obchodzą się ze mną jak z jajkiem.
Nie chcę litości.
Nie ma sprawy.
Też nie możesz spać?
Nie po takiej kolacji.
Chyba nie narobiłem ci kłopotów?
Czasami mnie ponosi.
Spokojnie. Warto było
zobaczyć minę Klahadore’a.
Prawie wybuchł mu łeb.
Mówiłeś prawdę? O klaunie i topororękim?
Tak.
Choć to i tak nic w porównaniu z twoimi przygodami.
Racja.
Naprawdę szukacie One Piece?
Tak.
To ja go odnajdę.
Stary.
Też bym chciał.
Ale
nie mogę wyjechać.
Kaya mnie potrzebuje.
Jest twoją dziewczyną?
Co?
Usopp i ja? Nie.
Znamy się od lat, od śmierci jego mamy.
Nie miał nikogo, więc moi rodzice dali mu pracę w stoczni.
Lubi mnie odwiedzać
i opowiadać o swoich mężnych wyczynach i wielkich przygodach.
Dzięki temu czuję się lepiej.
Jest moją najlepszą przyjaciółką.
Jej rodzice zmarli kilka lat temu. Bardzo to przeżyła,
a potem jeszcze zachorowała.
Po prostu chcę ją wspierać.
Co się stało twoim rodzicom?
Zginęli…
na morzu.
Minęły lata, a wciąż mnie to porusza.
Nawet nie przejrzałam ich rzeczy.
Zamknęłam wspomnienia we wschodnim skrzydle,
gdzie była ich sypialnia.
Przykro mi.
Straciłaś kiedyś kogoś bliskiego?
Nie.
Zazdroszczę.
Mówi bogaczka.
Nie jesteś dobra w przyjaźń, co?
Raczej nie.
Jest śliczna
i bardzo mądra.
Ma wspaniały śmiech.
Ale chyba
nie sądzisz,
że jej się podobam?
Nie mnie o to pytaj.
Gdybyś był Kayą, polubiłbyś mnie?
Już cię lubię.
Nie o to chodzi.
Nieważne.
Świetnie strzelasz.
Po tacie. Jest słynnym piratem.
Słabo go pamiętam,
bo wypłynął, gdy byłem mały,
ale kiedyś wróci.
Yasopp Wielki.
Yasopp?
To twój tata?
- Tak. Słyszałeś o nim? - Słyszałem?
Ja go znam.
Jest w załodze Shanksa!
Znasz mojego tatę?
Tak. Uwielbiam go. Zawsze dzielił się ze mną pirackimi mądrościami.
Czyli znacie się
dobrze?
Tak.
Fajnie.
Jeśli gadamy o uczuciach, muszę się napić.
W piwniczce jest wino.
Teraz mi mówisz?
Idziesz?
Nie.
To, czego chcę, jest tu.
To mi się podoba.
Najlepsze chyba są tutaj.
Zoro.
To Merry.
Nie ży…
Pięć ostrzy.
Już to widziałem.
No proszę.
Jakieś szczury zalęgły nam się w piwnicy.
Te ostrza.
Już wiem, gdzie cię widziałem.
Na liście gończym.
Jesteś Kuro, kapitan załogi Czarnego Kota.
POSZUKIWANY ŻYWY LUB MARTWY
- Klahadore jest piratem? - Martwym.
Podobno zabił cię Topororęki Morgan.
To fortel.
Ten dureń ma tak duże ego, że każdy to kupił.
Jak się zaraz przekonacie,
nikt nie pokrzyżuje mi szyków.
Złowię dziś nagrodę.
Pozbyć się ciał. Tym razem poza domem.
Żadnych śladów.
A co z Usoppem? Uciekł.
Nieważne.
Może zepsuć plan.
Niech mówi, co chce. I tak nikt mu nie uwierzy.
„Usopp uciekł”.
No dalej.
Zjesz jutro ze mną śniadanie?
Ty i twoi przyjaciele.
Porozmawiamy o karaweli.
Chętnie.
Może to nie moja sprawa,
ale nie pozwól, by Klahadore ani ktokolwiek inny tobą rządził.
Jesteś silna.
Dziękuję.
Dobranoc, Nami.
Dobranoc.
Pamiętaj o poduszce.
Dlaczego to ja muszę pchać?
Bo jesteś ode mnie większy i głupszy.
Szkoda takich dobrych mieczy.
Żadnych śladów.
Ruszaj.
Piraci!
Pomocy, piraci!
Piraci, pomocy, błagam!
Naprawdę są tu piraci!
Pomocy!
Ratunku! Otwórzcie! Tym razem to naprawdę piraci!
Dość, Usopp. Do domu!
- Proszę mnie puścić. - To nie jest śmieszne.
- Mam dość tych bredni o piratach. - Wie pan, że mam rację.
Banchino, on znowu rozpowiada bzdury o piratach.
Zapanuj nad swoim dzieckiem, zanim wpakuje się w kłopoty.
Puszczaj.
Usopp.
Nie możesz mówić, że nadchodzą piraci.
Ale nadchodzą.
A tata razem z nimi. Wkrótce wróci do domu.
To świetna wiadomość.
Ale wiesz, że nawet jeśli nie wróci…
Wróci, a wtedy poczujesz się lepiej.
Oczywiście.
Masz rację.
Mamo.
Mamo!
Piraci nadeszli.
Naprawdę.
Czemu nikt mi nie wierzy?
Ja ci wierzę.
Napisy: Zofia Sław