O pirata matou o avogado da túa amiga e agora vai por ela?
Si, Kaya. Ha estar argallando algo. Quen finxe ser mordomo?
Non crerás todo iso, non?
É a verdade. Klahadore é un pirata. Perdón, Kuro.
Chámase capitán Kuro.
Agora si que te cachei.
- Kuro dos Piratas do Gato Negro? - Si, con farpas e anteollos.
Imposíbel. Matouno hai anos o meu pai, Morgan, o As da Machada.
Iso sábecho todo bo mariño
Aínda non sabemos nada do do sombreiro de palla.
Falades de Luffy?
Coñeces a Luffy?
Somos amigos. Está nunha lea.
- Luffy está nesa casa? - Pero ti escoitas?
Hai que parar a Kuro. Eu só non podo.
Tranquilo, viñemos axudar.
Verdade?
Si, claro.
Por suposto.
Ti primeiro.
Luffy.
Luffy!
Veña, ho.
- Entendido? - Entendido.
Entendido, señor.
A señorita Kaya está no cuarto.
Que fai este aquí?
Que lle pasa?
Ao rapaz encantoulle a miña última receita.
Buscaba o equilibrio perfecto entre amargo e salgado.
Que pena non poder preguntarlle que tal sabía.
Sabería a veleno, parvo.
Oe, eu cociño ben.
Que vas cociñar! Somos piratas.
E por iso tes que te meter coa miña cociña?
Xa abonda! Non me deixades pensar con tanta babecada!
Canta sopa tomou?
Tomouna todiña.
Que feito tan fortuíto.
Guindádeo no pozo co do pelo verde.
Si, capitán.
Nin se che ocorra encherme o chan de lama outra vez.
Falou a serventa.
Quen chamará a esta hora?
Agardade aquí.
Entendido?
Non deixemos que isto nos estrague o plan.
Mariños?
Que fan aquí a estas horas da noite?
Perdoe por virmos tan tarde.
Dixéronnos que había piratas.
Que? Pero que dis? O pirata é el!
Matou a Merry! Arréstao. A que esperas?
Meu Deus.
Sinto que Usopp lles fixese perder o tempo.
Non está ben, saben?
Toda a vila fixo o posíbel por axudalo,
pero o pobre rapaz élle así desde que era cativo.
Mente máis do que fala.
Nunca foi o mesmo despois do falecemento da súa nai.
A miña nai nin a mentes!
Mirádelle as luvas! Ten coitelas nelas.
Podería botar unha ollada? Só para asegurarnos.
Claro. Non lle sei de onde saca esas ideas.
Son luvas de mordomo. Que imaxinación ten.
Supoño que a froita mazada
sempre acaba por podrecer de todo.
Eu sei o que vin.
Xa é suficiente.
Temos unha misión.
Buscamos un fuxitivo. Chámanlle Luffy.
Luffy?
Vaia, Luffy. Si, coñezo ese nome.
É un dos criminais que lle presentou Usopp á señorita.
Beberon a fartar.
Teño un membro do persoal vixiándoo.
Buchi, está aquí a Armada.
Viñeron buscar o pirata do sombreiro de palla.
Tráeo á entrada inmediatamente.
A Armada. Que imos facer?
Nada.
Pero e se fala?
Tomou sopa abondo para matar unha besta mariña.
Obedece o capitán.
Vamos, rapaciño.
Trabúcaste.
Luffy é pirata, si, pero non é coma Kuro.
Sei que é difícil de entender, pero Kaya está en perigo!
Síntoo, Usopp. Non tes probas Non podo facer nada.
Que lle pasa?
Cousa do seu apetito insaciábel.
Demasiada comida e alcohol.
Os piratas nunca teñen abondo.
Menos mal que están os mariños para nos protexer.
Ben, se non precisan máis nada,
debo volver decontado ás miñas tarefas.
Espere! Só un par de preguntas máis.
Claro.
- Que foi iso? - É unha casa vella.
É coma nós. Canto máis vella vai, máis renxe.
Seguro? Soou máis ben como…
Limitémonos cada un ao que nos concirne.
Xa teñen o seu fuxitivo, non si?
- Mente. Todo o que di… - Xa falaches abondo.
Axuda! Por favor! Piratas! Que alguén me axude!
Por favor, piratas! Axuda! Por favor!
Non se pode razoar con el.
Agora, debo volver ás miñas tarefas.
No nome da Armada, agradézolle…
Outra vez!
VILA SHIMOTSUKI, HAI 7 ANOS
Loitade!
Outra vez!
Seguinte!
Baixas moito o cóbado.
É só un consello de amiga.
Non somos amigos, Kuina. E non preciso os teus consellos.
Calquera o diría con eses movementos.
Aprendiches algo desde que estás aquí?
Non te burles de min! Son o mellor despois de ti.
E, algún día, superareite.
Serei o mellor espadachín do mundo.
Algún día, se cadra.
Pero hoxe, non.
Sei por que non te dou vencido. É polas espadas de bambú.
Loitemos coas de verdade, a ver quen gaña.
Moi ben.
Con catanas, logo.
Pero, se queres vencerme,
debes estar disposto a matarme.
Vale, vamos co plan B.
Kaya!
Kaya, esperta! Déixame entrar!
Abre a ventá!
- Usopp? - Si, bule. Rápido. Veña.
Kaya.
Hai piratas na casa.
Xa o sei. Convidáchelos ti.
Non, eses non, os outros piratas. Estás en perigo.
- Pero que dis, Usopp? - Kaya, temos que liscar.
Eu non vou a ningures. É plena noite.
E se chamo a Klahadore? Podemos…
Non, non chames a Klahadore!
Intenta facerte dano.
Matou a Merry.
A Merry? Pero se estivo aquí hai apenas unhas horas.
Xa, e agora está morto.
Klahadore non é mordomo. É un pirata malvado.
Usopp, estasme asustando.
El sacrificou a súa vida para coidarme. Por que ía facernos dano a min ou a Merry?
Non o sei. Se cadra, quere a túa fortuna.
Usopp.
Kaya, por favor, creme.
Ti sempre me cres.
Crin as túas historias porque eran divertidas. Esta non o é.
Pero é a verdade. Escóitame!
Xa non sabes que é certo ou non.
Deberías marchar, Usopp.
- Kaya… - Por favor.
Marcha.
Non.
Non fuxirei máis.
Non te vou deixar soa.
Non até que esteas a salvo.
Sham!
Que demo che pasou?
A moza do pelo laranxa.
Estaba agochada.
Oíuno todo.
E deixáchela escapar?
Apareceu da nada.
Acabou a espera.
Kaya xa é maior de idade.
Xa podemos acabar con esta farsa.
Matámola xa, entón?
Si, Buchi.
Acabouse o de ocultar quen somos.
E, para nos asegurar de que non nos interrompen,
fechade a casa.
Á orde, capitán.
- Que é iso? - As contraventás de seguridade.
Eran para que non entrasen os piratas.
Pois agora son para que non saian. Están dentro.
Menos mal! Segues viva.
Por que non ía estar viva?
Veleno?
De que falas?
Oínos na cociña. Levan anos facéndoo.
- Isto é cousa de Usopp? - Eu nin sequera o sabía.
Eu deiche ese té.
Pénsao, Kaya. Cando te puxeches enferma?
Foi cando chegou Kuro?
Escóitame.
Se quedamos aquí, imos morrer. Temos que marchar xa.
Kaya.
Ai, señorita Kaya.
Kaya!
Estamos os dous sós.
Os teus pais xa non están.
Os teus amigos, tampouco.
Mesmo Usopp marchou.
Só estamos ti e mais eu, Kaya.
É hora
de espertar!
Onde imos?
- Hai que saír da casa. - Hai outra manivela para abrir.
Está no cuarto dos meus pais.
- Seguro? Igual hai outro camiño. - É a única opción. Temos que…
Aí estás, señorita Kaya.
É o teu aniversario. Hai que celebralo!
Corre!
Vas aprender unha lección.
Quen che dera. Acabemos con isto.
Non che chega con dúas espadas? Trouxeras máis, se tal.
Xa baixaches o cóbado outra vez.
Cala e loita!
Non podo contigo.
Mátame.
Non merezo empuñar unha espada.
Non sexas parvo.
Sempre tiveches talento.
Mellorarás.
Superarasme en tamaño, forza e velocidade.
Ao final,
superarasme en todo.
Que parvada.
Non, é a natureza.
Eu son pequena
e rápida, pero todos os rapaces ides crecer e facervos máis fortes.
- Teredes os brazos máis longos. - A quen lle importa iso?
Non o entendes?
Podemos cos nenos…
pero non podemos cos homes.
Non digas iso.
Non poñas escusas.
Es a miña meta.
Se te rendes, de que nos serviu tanto adestramento?
Loitemos cada día.
Farémonos máis fortes até que un dos dous sexa o mellor.
Farías iso por min?
Eu, Roronoa Zoro,
prometo loitar, adestrar e zoscarche ben todos os días.
Eu, Shimotsuki Kuina,
prometo loitar, adestrar e zoscarche ben todos os días.
Se mantemos a promesa, un de nós será o mellor espadachín…
Ou espadachina.
…da historia.
Non sei. Hai algo aquí que non me encaixa.
Es o único que coñezo que se sente mal
por capturar o fuxitivo que debía capturar.
Sei que Usopp adoita mentir, pero o mordomo dáme mala espiña.
Moi ben, ponte de parte dos piratas.
Garp estará encantado tamén.
Non é culpa miña facer as cousas ben e que o vicealmirante o vexa.
Só estás aquí porque es amigo do do sombreiro de palla.
Garp non cre en ti.
Estate utilizando.
Non tal.
Tes envexa.
Tamén teño razón.
Carne.
Que pasa, sombreiriño?
Tes algo que dicir?
Vale…
Só é un cuarto. Todo ben.
Unha araña.
Era como da familia.
Como non o vin? Como non vin que era?
Non é culpa túa.
Aproveitouse de ti.
Tes que ser forte para saírmos de aquí.
Que pensarían de min?
- Estarían decepcionados. - Non.
Non, quererían que sobrevivises
e iso é xusto o que imos facer.
Tirade.
Sensei.
Estaba agardando por Kuina.
Sabe onde está?
Kuina está…
Houbo un accidente.
Está…
Xa non está.
Pero…
Non pode ser.
Fixo unha promesa.
Fixemos unha promesa.
Sensei, concédame o honor de levar a espada de Kuina, por favor.
A Wado Ichimonji é unha folla única.
Por que debería permitircho?
Kuina e mais eu fixemos unha promesa:
que un de nós se convertería no mellor espadachín da historia.
Agora está nas túas mans cumprir a promesa.
Por ti
e por ela.
Koby.
Teño que volver.
O mordomo.
Vai matar a Kaya e logo irá pola miña tripulación.
Teño ordes directas de arrestarte.
Ti querías axudar xente inocente.
Kaya é inocente.
Sabes que? A rañala.
Helmeppo, non!
Como di papá, "pesa igual un morto ca un vivo".
- Garp deunos ordes estritas. - Deuche, a ti.
Ponte a andar ou mátote, pirata.
Ola, melenas.
Zoro!
- Como soubeches onde estaba? - Non o sabía. Buscaba a casa.
Quietos aí! Quedades arrestados por orde da Armada.
Koby…
Sei que tes unha misión…
pero vou volver para axudar os meus amigos.
Non intentes determe.
Mimá, isto precisa aceite.
Non, só precisa un chisco de forza.
Kaya.
Ai, señorita Kaya.
Parece que temos máis ratas das que pensaba.
Se cadra, necesitamos un gato para a casa.
Veña, Kaya.
Sei que estás aquí.
Sae. Xa non ten sentido finxir ser quen non somos.
Non che parece esgotador andarmos sempre con eses fumes,
finxindo ser mellores do que somos?
Tiveches todas as oportunidades que quixeches.
E que fixeches coa túa vida?
Nada. Nada en absoluto!
Es unha choromicas, unha rapaza consentida e lamentábel!
Veña, Kaya.
Non mo poñas máis difícil.
Considera isto unha vinganza
por todos estes anos que pasei escoitando os teus constantes laios.
"Klahadore, a sopa está quente de máis.
Tráeme a mantiña, Klahadore.
Prepárame o té. Cepíllame o cabelo."
"Ai, Klahadore…
como estraño a mamá e a papá."
E eu só quería arrincarche a lingua!
Dividámonos.
Onde busco agora?
Sempre fuches unha neniña de papá.
A pesar de que el non tiña tempo para ti, non?
Non.
Son máis forte do que pensas.
Que fácil.
Pensei que xa sacaramos o lixo.
Esta vez igual collemos as espadas.
Adeus, señorita Kaya.
Eses son os meus amigos.
Non te atrevas a tocalos.
Que resistente é o condenado.
Xa,
estou feito de goma.
De verdade pensaches que podías derrotarme?
Son Kuro o dos Mil Plans.
Usopp.
Pois pelexa contra min.
Coitadiño.
Pensas que queres ser pirata?
Son pirata.
E canto tempo levas no mar? Unha semana? Un mes?
Eu botei anos de capitán
e non fallei un só asalto.
Nin sequera unha vez.
E que recibín a cambio?
Preocupacións
e unha diana do tamaño do Mar do Leste nas costas.
É iso o que queres?
Unha vida andando con pés de la?
Non volverás durmir tranquilo
porque sempre haberá alguén agardando para che cortar o pescozo.
Piratas, a Armada,
mesmo a túa propia tripulación.
A miña, non.
Nós apoiámonos.
Sempre.
Até un día que paren.
Perdín a conta dos compañeiros que matei.
Son prescindíbeis, todos e cada un deles.
Ser pirata non consiste en saquear vilas nin argallar plans perfectos.
É vivir aventuras.
É liberdade.
Liberdade?
Iso acábase cando lle poñen prezo á túa cabeza.
Renunciaches ao teu soño.
Ninguén que o faga pode chamarse pirata.
E ti parece que renuncias á vida.
Non.
Xa falei abondo.
Agora vou escoitar.
Esa non a esperabas, eh?
Sham!
Campá de goma goma…
Lanzamento!
Perdoa pola desfeita.
Contrata novo persoal.
Xa me chegou de serventes.
- Daríannos bastante por eles. - Non.
A Armada tennos localizados. Hai que liscar.
Onde imos ir? Nin sequera temos barco.
Si,
si tedes.
Como se asemella ao teu avogado.
Merry dirixiu o estaleiro ao morrer os meus pais.
Era o seu mellor colega, o que máis tempo pasou comigo.
A súa memoria vivirá.
Eu bautizo este barco
como Espírito de Merry!
Agora é voso.
É o voso fogar.
Grazas, Kaya.
Viva! Conseguímolo!
Si!
Usopp!
A que esperas? Colle as túas cousas.
Que cousas?
Vés connosco, non?
O que?
- Non, non podo. - Veña, ho.
Vou precisar un bo tirador.
Coma Yasopp.
Vin o que fixeches antes, como deches a cara polos teus amigos.
Iso é o que preciso para a tripulación.
Pero…
non podo abandonar Vila Xarope.
Que vai pasar con Kaya?
Teño que coidar dela. Precísame.
Usopp…
Es un amigo incríbel,
pero xa vai sendo hora de que empece a coidar de min mesma.
Prometín non deixarte.
E non precisas axuda co estaleiro?
O estaleiro era o soño de meus pais.
Creo que eu vou facer algo diferente.
Igual estudo para ser doutora.
Nese caso, supoño
que isto é un adeus.
Volverémonos ver.
E, cando ocorra,
espero que me contes as auténticas aventuras do capitán Usopp.
Saben que o capitán son eu, non?
Déixao estar.
Ola.
Si!
Díxenche que todo sairía ben.
Xa, non te acostumes.
A que?
A teres razón.
Fracasei na miña misión.
Non dei capturado o obxectivo.
Non collín a Luffy.
Foi como dixo vostede: deille demasiadas voltas.
Non te martirices.
Fixeches xusto o que debías.
Non entendo, señor.
Aprendiches algo.
Cómpre ter un plan B.
Sacáchelos do seu agocho.
Barco á vista! Dous puntos a popa, a estribor!
Misión cumprida.
Rapaces, mirade isto.
Usando o meu talento artístico incomparábel,
fixen unha nova bandeira pirata para o barco.
Tachán!
Xa o sei. O meu don para o deseño adoita deixar a xente sen palabras.
- Xa debuxei a bandeira. - Xa, pero esta é moito mellor.
Ningunha desas bandeiras vai asustar ninguén.
Pero a bandeira debe representar o capitán.
O capitán son eu.
- Somos os Sombreiros de Palla. - Dinme capitán Usopp.
- Son o capitán. - Eu, eu son o capitán.
O capitán é quen consegue o barco e sabe máis del.
Eu son…
Vale.
Ves?
Disto se trata.
A partir de agora, todo irá vento en popa.
Que foi iso?
Tiñas que botar a lingua a pacer.
A Armada! Atácannos!
Lancemos un á varanda de popa.
Avó?
Como que avó?
Subtítulos: Noelia Bernárdez Alonso