Ten pirat zabił prawnika twojej znajomej i ją też chce zabić?
To moja przyjaciółka, Kaya. Kto by podawał się za lokaja?
Chyba nie wierzysz w te brednie.
Mówię prawdę. Klahadore jest piratem. To znaczy Kuro.
Kapitan Kuro.
Teraz wiem, że kłamiesz.
- Kuro z załogi Czarnego Kota? - Tak. Długie pazury, okularki.
Niemożliwe. Mój ojciec, Topororęki Morgan, zabił go lata temu.
Każdy marynarz o tym wie.
To nie przybliża nas do znalezienia Słomkowego.
Mówisz o Luffym?
- Znasz go? - To też mój przyjaciel. Ma kłopoty.
- Luffy tam jest? - Nie słuchałeś mnie?
Trzeba powstrzymać Kuro. Sam nie dam rady.
W porządku. Pomożemy ci.
Prawda?
Owszem.
Oczywiście.
Prowadź.
Luffy.
Rusz się.
- Zrozumiano? - Tak.
Rozumiem.
Kaya jest w swoim pokoju.
Co on tu robi?
Co mu jest?
Zasmakował mu mój nowy przepis.
Dążyłem do równowagi między smakiem gorzkim a wytrawnym.
Szkoda, że nie zdążyłem go spytać, jak smakowało.
Jak trucizna, idioto.
- Na pewno nie. - Nie jesteś kucharzem, a piratem.
Umniejszaj sobie, ale nie moim daniom.
Dość!
Przez waszą paplaninę nie mogę się skupić.
Ile zupy zjadł?
Cały garnek.
Dobrze się złożyło.
Wrzucić go do studni z zielonowłosym.
Tak jest.
I nie waż się znów nanieść błota na podłogę.
Jesteś piratem czy pokojówką?
Kto dzwoni o tej porze?
Zostańcie tu.
Zrozumiano?
Tej nocy nie damy się pokonać.
Marynarze?
Co się dzieje w środku nocy?
Przepraszamy za najście,
ale podobno w okolicy są piraci.
O czym ty mówisz? To on jest piratem.
Zamordował Merry’ego. Aresztujcie go, na co czekacie?
Rety.
Przykro mi, że Usopp zmarnował wasz czas.
Nie jest z nim dobrze.
Cała wioska starała się pomóc,
ale biedny chłopiec był taki od dziecka.
Nic tylko kłamstwa.
Po śmierci matki nie był już taki sam.
Nie mów o mojej mamie.
Ma ostrza ukryte w rękawiczkach.
Możemy rzucić okiem? Dla pewności.
Proszę. Nie wiem, skąd bierze te pomysły.
Zwykłe rękawiczki lokaja. Co za wyobraźnia.
Niektóre owoce są tak poobijane, że gniją od środka.
Wiem, co widziałem.
Dość tego.
Dostaliśmy rozkaz.
Szukamy zbiega. Nazywa się Luffy.
Luffy?
Znam to imię.
To jeden z tych łajdaków, których przyprowadził tu Usopp.
Okropne moczymordy.
Jeden z moich ludzi go pilnuje.
Buchi, są tu marynarze.
Przyszli po pijanego pirata w słomkowym kapeluszu.
Przyprowadźcie go do wejścia.
Marynarze. Co zrobimy?
Nic.
A jeśli coś powie?
Taka ilość tej zupy zabiłaby morską bestię.
Rób, co mówi kapitan.
Chodź, skarbie.
To nieporozumienie.
Luffy jest piratem, ale nie takim jak Kuro.
Wiem, że to skomplikowane. Kaya jest w niebezpieczeństwie.
Wybacz, Usopp. Nie masz dowodów. Nic nie mogę zrobić.
Co mu jest?
Nienasycony apetyt.
Za dużo jedzenia i trunków.
Piraci nie znają granic.
Dobrze, że dbacie o porządek na East Blue.
Czy to już wszystko?
Muszę wracać do swoich obowiązków.
Zaraz. Jeszcze kilka pytań.
Oczywiście.
- Co to było? - To stary dom.
Domy są jak ludzie. Im są starsze, tym bardziej trzeszczą.
Na pewno? To brzmiało, jakby…
Jestem ekspertem w mojej dziedzinie, tak jak wy w waszej.
W końcu dopadliście swojego zbiega.
- Kłamie. Wszystko, co mówi… - Ani słowa więcej.
Pomocy! Piraci!
Błagam! Piraci! Ratunku!
To szaleniec.
Teraz już naprawdę muszę wracać do pracy.
W imieniu marynarki dziękujemy…
Jeszcze raz!
WIOSKA SHIMOTSUKI, 7 LAT TEMU
Do walki!
Jeszcze raz!
Następni.
Nie opuszczaj łokcia.
Przyjacielska rada.
Nie przyjaźnimy się, Kuina. I nie potrzebuję twoich rad.
Twoje ruchy świadczą o czym innym.
Nauczyłeś się czegoś, odkąd tu jesteś?
Nie kpij ze mnie. Jestem prawie najlepszy, zaraz po tobie.
A kiedyś będę lepszy także od ciebie.
Zostanę najlepszym szermierzem świata.
Może kiedyś.
Ale nie dziś.
Nie mogę cię pokonać przez te bambusowe miecze.
Spróbujmy z prawdziwymi.
Zgoda.
Z katanami.
Jeśli chcesz mnie pokonać,
bądź gotowy mnie zabić.
Dobrze. Plan B.
Kaya.
Kayu, obudź się. Wpuść mnie!
Wpuść mnie.
- Usopp? - Tak, szybko.
Kaya.
W domu są piraci.
Wiem. Zaprosiłeś ich.
Nie ci, inni. Jesteś w niebezpieczeństwie.
- To jakiś nonsens. - Musimy uciekać.
Nigdzie nie idę. Jest środek nocy.
Może zadzwonię po Klahadore’a?
Nie wzywaj go.
Chce cię skrzywdzić.
Zabił Merry’ego.
Przecież Merry był tu kilka godzin temu.
A teraz nie żyje.
Klahadore nie jest lokajem. To nikczemny pirat.
Przerażasz mnie.
Klahadore się mną opiekuje. Czemu miałby skrzywdzić mnie i Merry’ego?
Nie wiem. Może chce twoich pieniędzy.
Usopp.
Uwierz mi, proszę.
Zawsze mi wierzysz.
Wierzyłam w twoje historie, bo były zabawne. Ta nie jest.
Ale to prawda. Posłuchaj mnie.
Sam nie wiesz, co jest prawdą.
Powinieneś już iść.
- Kayu… - Proszę.
Idź.
Nie.
Dość uciekania.
Nie zostawię cię,
póki nie będziesz bezpieczna.
Sham.
Co się stało?
To ta ruda.
Ukrywała się.
Wszystko słyszała.
I uciekła ci?
Pojawiła się znikąd.
Dość już czekania.
Kaya jest pełnoletnia.
Możemy wreszcie zakończyć tę farsę.
Zabijemy ją?
Tak, Buchi.
Koniec ukrywania, kim jesteśmy.
Upewnijmy się, że nikt nam nie przeszkodzi.
Zamknij dom.
Tak jest.
- Co to jest? - Okiennice bezpieczeństwa.
Żeby piraci nie weszli do środka.
A teraz nie wyjdą. Ani oni, ani my.
Dzięki Bogu, że żyjecie.
Czemu mielibyśmy nie żyć?
Trucizna? O czym ty mówisz?
Słyszałam ich. To trwa już lata.
- Usopp to wymyślił? - Nie wiedziałem o tym.
Podałem ci tę herbatę.
Zastanów się. Kiedy zaczęłaś chorować?
Wtedy, gdy Kuro zaczął tu pracować?
Posłuchaj.
Jeśli tu zostaniemy, zabiją nas. Musimy uciekać.
Kayu.
Panno Kayu.
Kaya!
Zostaliśmy sami.
Rodzice odeszli.
Przyjaciele odeszli.
Nie ma nawet Usoppa.
Tylko panienka i ja.
Czas
się obudzić.
Dokąd idziemy?
- Musimy wyjść z domu. - Można podnieść okiennice korbą.
Jest w sypialni rodziców.
- Jesteś pewna? Może da się inaczej. - To jedyny sposób.
Tu panienka jest.
Ma panienka urodziny. Pora świętować!
Uciekamy.
Gotowy dostać nauczkę?
Nie w tym życiu. Zakończmy to.
Dwa miecze to za mało? Trzeba było przynieść więcej.
Znów opuszczasz łokieć.
Zamknij się!
Nie pokonam cię.
Zabij mnie.
Nie zasługuję na miecz.
Nie wygłupiaj się.
Masz nieoszlifowany talent.
Będziesz coraz lepszy.
Będziesz ode mnie większy, silniejszy i szybszy.
W końcu
będziesz po prostu lepszy.
To głupoty.
Nie, to natura.
Teraz jestem mała.
I szybka. Ale wkrótce wszyscy chłopcy staną się ode mnie wyżsi i silniejsi.
- Będą mieli dłuższe ręce. - Kogo to obchodzi?
Nie rozumiesz?
Dziewczynka pokona chłopca,
ale kobieta mężczyzny nie.
Nie mów tak.
Nie szukaj wymówek.
Jesteś moim celem.
Jeśli się poddasz, po co nam to całe szkolenie?
Walczmy codziennie.
Będziemy coraz lepsi, aż ktoś z nas zostanie najpotężniejszy.
Zrobisz to dla mnie?
Ja, Roronoa Zoro,
przysięgam walczyć, trenować i spuszczać ci łomot codziennie.
A więc ja, Shimotsuki Kuina,
też przysięgam walczyć, trenować i spuszczać ci łomot codziennie.
Jeśli nam się uda, ktoś z nas zostanie największym szermierzem…
Albo szermierką.
W historii.
Sam nie wiem. Coś mi się tu nie podoba.
Nie znam nikogo, kto by się martwił,
że dorwał tego, kogo miał dorwać.
Może i Usopp ściemnia, ale ten lokaj jest podejrzany.
Jasne, broń piratów.
Garp byłby zachwycony.
To nie moja wina, że dobrze sobie radzę, a wiceadmirał to widzi.
Jesteś tu tylko dlatego, że znasz tego gościa w kapeluszu.
Garp w ciebie nie wierzy.
On cię wykorzystuje.
Nie.
Zazdrościsz mi.
Ale mam rację.
Mięso.
Co mówiłeś, Słomkowy?
Chcesz coś powiedzieć?
No dobrze.
To tylko straszny pokój.
Pająk.
Był dla nas jak rodzina.
Jak mogłam tego nie dostrzec?
To nie twoja wina.
Wykorzystał cię.
Bądź silna, żebyśmy mogli stąd uciec.
Co by pomyśleli?
- Byliby rozczarowani. - Nie.
Chcieliby, żebyś przeżyła,
i dopilnujemy, żeby tak było.
Kręcimy.
Mistrzu.
Czekałem na Kuinę.
Wiesz, gdzie jest?
Kuina…
Był wypadek.
Ona…
Odeszła.
Ale…
to niemożliwe.
Obiecaliśmy coś sobie.
Coś sobie obiecaliśmy.
Mistrzu, proszę pozwolić mi nosić miecz Kuiny.
Wado Ichimonji to rzadkie ostrze.
Dlaczego miałbym ci je powierzyć?
Bo obiecaliśmy sobie z Kuiną,
że jedno z nas zostanie najlepszym szermierzem w historii.
A więc to ty musisz spełnić tę obietnicę.
Dla siebie
i dla niej.
Koby?
Muszę wracać.
Lokaj.
Zabije Kayę, a potem zaatakuje moją załogę.
Mam rozkaz cię aresztować.
Chciałeś pomagać niewinnym ludziom.
Kaya jest niewinna.
Chrzanić to.
Helmeppo, nie!
Tata mówił, że martwy pirat waży tyle, co żywy.
- Garp wydał nam rozkaz. - Wydał rozkaz tobie.
Piracie, idziesz albo giniesz.
Hej, ostrzyżony.
Zoro.
- Wiedziałeś, gdzie mnie szukać. - Nie. Zmierzałem do domu.
Stój! Aresztuję cię z rozkazu marynarki!
Koby.
Wiem, że masz misję…
ale wrócę pomóc moim przyjaciołom.
Nie próbuj mnie zatrzymać.
Trzeba to naoliwić.
Musimy po prostu mocniej ciągnąć.
Kayu.
Panno Kayu.
Problem szczurów wymknął się spod kontroli.
Chyba potrzeba nam kota.
No już, Kayu.
Wiem, że tu jesteś.
Wyjdź. Nie musimy już ukrywać, kim jesteśmy.
Jakie to męczące tak się pysznić,
udawać kogoś lepszego!
Miałaś dostęp do wszystkiego, co oferuje ten świat.
I co zrobiłaś ze swoim życiem?
Nic. Absolutnie nic.
Jesteś żałosną, rozpieszczoną, płaczliwą dziewuchą!
No wyłaź już.
Nie ma co tego komplikować.
Potraktuj to jak rewanż
za te wszystkie lata słuchania twoich niekończących się jęków.
„Klahadorze, zupa jest za gorąca.
Przynieś mi kocyk, Klahadorze.
Zrób mi herbatę. Uczesz mnie.
Klahadorze…
Tęsknię za mamusią i tatusiem”.
A ja tylko marzyłem o tym, żeby wyrwać ci język.
Rozdzielmy się.
Gdzie mogłaś się schować?
Zawsze byłaś córeczką tatusia.
Nawet mimo tego, że nie miał dla ciebie czasu.
Nie.
Jestem silniejsza, niż myślisz.
Łatwizna.
Myślałem, że wynieśliśmy śmieci.
Tym razem weźmiemy jego miecze.
Żegnaj, panienko.
To moi przyjaciele.
Nie zadzieraj z nimi.
Jesteś irytująco wytrzymały.
To dlatego,
że jestem z gumy.
Naprawdę myślałeś, że mnie pokonasz?
Jestem Kuro o Tysiącu Planów.
Usopp.
Stań ze mną do walki.
Nie, naiwniaku.
Chciałbyś zostać piratem?
Jestem piratem.
Ile czasu spędziłeś na morzu? Tydzień? Miesiąc?
Byłem kapitanem przez lata,
każda moja grabież się powiodła.
Każda.
Co dostałem w zamian?
Życie pełne niepokoju i listy gończe z moją twarzą na całym East Blue.
Tego właśnie chcesz?
Spędzisz resztę życia w poczuciu zagrożenia.
Nigdy spokojnie się nie wyśpisz,
bo zawsze ktoś będzie chciał poderżnąć ci gardło.
Piraci, marynarka.
Nawet twoja własna załoga.
Moja załoga nie.
Polegamy na sobie.
Zawsze.
Kiedyś to się skończy.
Nie zliczę, ilu członków załogi zabiłem.
Żaden z nich nie jest niezastąpiony.
Bycie piratem to nie najeżdżanie wiosek i doskonałe plany.
Chodzi o przygodę.
I wolność.
Wolność.
Gdy za twoją głowę jest nagroda, nie ma wolności.
Porzuciłeś swoje marzenia.
Ci, którzy to robią, nie są godni nazywać się piratami.
Teraz to ty wyglądasz na porzuconego.
Nie.
Mam dość gadania.
Teraz słucham.
Tego nie przewidziałeś, co?
Sham!
Gum-gumowy…
dzwon!
Przepraszam za bałagan.
Trzeba ci nowej służby.
Chyba już nie chcę nikogo.
- Szkoda, że ich nie wydamy. - Nie.
Marynarze nas namierzyli. Musimy stąd wiać.
Dokąd? Nawet nie mamy statku.
Owszem,
macie.
Przypomina twojego prawnika.
Merry prowadził stocznię po śmierci moich rodziców.
Był ich najdroższym pracownikiem i moim towarzyszem od zawsze.
Pamięć o nim będzie trwać.
Nadaję temu statkowi
imię Going Merry.
Jest wasz.
- Wasz nowy dom. - Dziękujemy.
Udało nam się!
Tak!
Usopp!
Na co czekasz? Bierz swoje rzeczy.
Jakie rzeczy?
Płyniesz z nami, prawda?
Co?
- Nie mógłbym. - No chodź już.
Przyda mi się dobry strzelec.
Taki jak Yasopp.
Widziałem, co potrafisz zrobić dla swoich przyjaciół.
Takich ludzi chcę mieć w załodze.
Ale
nie opuszczę Wioski Syropowej.
Co z Kayą?
Muszę się nią opiekować.
Usopp,
jesteś wspaniałym przyjacielem,
ale już pora, żebym sama się sobą zaopiekowała.
Obiecałem być przy tobie.
Nie potrzebujesz pomocy ze stocznią?
To było marzenie moich rodziców.
Ja chyba zajmę się czymś innym.
Na przykład wyszkolę się na lekarkę.
W takim razie
czas się pożegnać.
Jeszcze się zobaczymy.
A wtedy
mam nadzieję usłyszeć o prawdziwych przygodach kapitana Usoppa.
Wiedzą, że to ja jestem kapitanem?
Daj im się nacieszyć.
Cześć.
Tak!
Mówiłem, że się uda.
Nie przyzwyczajaj się.
Do czego?
Że masz rację.
Nie wykonałem mojej misji.
Nie schwytałem poszukiwanego.
Luffy mi zwiał.
Przewidział pan to. Za dużo myślałem.
Nie zadręczaj się.
Doskonale spełniłeś swoje zadanie.
Nie rozumiem.
Płynie z tego lekcja,
żeby zawsze mieć plan B.
Wypchnąłeś ich na morze.
Statek na horyzoncie! Dwa rumby za prawą burtą!
Misja wykonana.
Pokażę wam coś.
Wykorzystałem mój wybitny talent
i zrobiłem dla nas nową piracką banderę.
Wiem. Moje projekty często odbierają ludziom mowę.
- Już mamy banderę. - Ta jest o wiele lepsza.
Żadna z nich nikogo nie odstraszy.
Bandera ma być odzwierciedleniem kapitana.
Ja jestem kapitanem.
- Załogi Słomkowych. - Mówią na mnie kapitan Usopp.
To ja jestem kapitanem.
Kapitanem jest ten, kto zdobył statek i wie o nim najwięcej.
To ja…
Dobra.
Widzisz?
O to właśnie chodzi.
Od teraz wszystko będzie szło gładko.
Co to było?
Musiałeś zapeszyć.
Marynarze! Atakują nas!
Celujmy im w rufę.
Dziadek?
Napisy: Zofia Sław