(วันพีซ)
พ่อบ้านโจรสลัดคนนี้ฆ่าทนายของเพื่อนคุณ แล้วจะฆ่าเพื่อนคุณด้วยเหรอครับ
เพื่อนสนิทฉัน คายะ มันต้องมีแผนแน่ๆ ถึงได้ปลอมตัวเป็นพ่อบ้าน
นายคงไม่ได้เชื่อทั้งหมดนี้หรอกใช่มั้ย
แต่ฉันพูดจริง คุระฮาโดลเป็นโจรสลัด ไม่ๆ โทษที เขาชื่อคุโระ
ชื่อจริงเขาคือกัปตันคุโระ
ยิ่งทำให้รู้เลยว่านายโกหก
- กัปตันคุโระกับกลุ่มโจรสลัดแมวดำ - ใช่ กรงเล็บยาวๆ แว่นจิ๋ว
เป็นไปไม่ได้ เพราะพ่อฉัน มอร์แกนมือขวาน ฆ่ามันไปเมื่อหลายปีก่อน
ทหารเรือที่พอจะมีสมองก็รู้กันหมด
เราไม่ได้ใกล้จับนายหมวกฟางได้เลย เทียบกับเมื่อหลายชั่วโมงก่อน
หมวกฟาง พูดถึงลูฟี่เหรอ
เดี๋ยว รู้จักคุณลูฟี่ด้วยเหรอ
เพื่อนซี้ฉันอีกคน เขากำลังเดือดร้อน
- คุณลูฟี่อยู่ที่นั่นด้วยเหรอ - ใช่ ฟังที่ฉันพูดบ้างมั้ยเนี่ย
ต้องมีคนไปหยุดคุโระ ฉันทำคนเดียวไม่ได้
ไม่เป็นไรครับ เรามาช่วยแล้ว
ใช่มั้ย
ก็ใช่
พร้อมช่วยเสมอ
นำทางไปเลย
ลูฟี่
ลูฟี่!
โอ๊ย ขยับสิ
- เข้าใจมั้ย - เข้าใจ
รับทราบ
ฉันทิ้งคุณหนูคายะไว้ที่ห้องนอน
ทำไมมันมาอยู่ตรงนี้
มันเป็นอะไรของมัน
เจ้านี่ติดใจซุปสูตรพิเศษของผมน่ะสิ
ผมพยายามทำให้ความขม กับความจัดจ้านอร่อยลิ้นสมดุลกันที่สุด
เสียดายไม่ได้ถามว่ารสชาติเป็นยังไงบ้าง
รสชาติเหมือนยาพิษไง โง่เอ๊ย
ไม่หรอกถ้าฉันเป็นกุ๊ก
แกไม่ใช่กุ๊ก ฉันไม่ใช่เมด เราเป็นโจรสลัด
เชิญถล่มตัวไปคนเดียว ชามู อย่าลบหลู่ฝีมือทำอาหารของฉัน
พอที! ฉันคิดอะไรไม่ออก เพราะความโง่โดยกำเนิดของพวกแกนี่แหละ
มันกินซุปไปมากแค่ไหน
ทั้งหม้อเลยครับ
โชคดีอะไรเช่นนี้
เอาไปทิ้งในบ่อกับไอ้แมลงวันหัวเขียว
ขอรับ กัปตัน
แล้วอย่าย่ำโคลนเดินเข้ามาบนพื้นที่ฉันถูไว้อีกนะ
พูดจาสมเป็นแม่บ้าน
ใครมากดกริ่งเวลานี้เนี่ย
อยู่นี่แหละ
เข้าใจมั้ย
อย่าให้คืนนี้ทำเราเสียแผน
ทหารเรือรึ
ไม่ทราบมีธุระอะไรยามดึกดื่นป่านนี้
ขออภัยที่มารบกวนยามวิกาลครับ
แต่เราได้รับรายงานว่ามีโจรสลัดในย่านนี้
อะไรนะ พูดอะไร มันนั่นแหละโจรสลัด
มันฆ่าแมรี่! จับเลยสิ รออะไรอยู่
ตายจริง
ขออภัยอย่างยิ่งถ้าอุซปทำให้เสียเวลา
คือเขาไม่ค่อยปกติ
ทั้งหมู่บ้านพยายามช่วยเขาเต็มที่แล้ว
แต่เจ้าหนูอาภัพคนนี้เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก
โกหกคำโตขึ้นทุกที
เขาไม่เหมือนเดิมอีกเลย ตั้งแต่แม่ของเขาจากโลกนี้ไป
อย่าลากแม่ฉันเข้ามาเกี่ยวนะ
ถุงมือ! ลองหามีดในถุงมือสิ
ขอดูหน่อยได้มั้ยครับ เพื่อความมั่นใจ
แหม ผมก็ไม่แน่ใจว่าเขาคิดได้ยังไง
ถุงมือพ่อบ้าน จินตนาการบรรเจิดจริง
ผลไม้บางลูกก็ช้ำ
จนเน่าเฟะเข้าไปถึงแก่น
แต่ฉันรู้แน่ว่าเห็นอะไร
เอาละ พอเสียที
เรามีหน้าที่ต้องทำนะ
เรากำลังตามหาคนร้ายหลบหนีใช้ชื่อว่าลูฟี่
ลูฟี่งั้นรึ
ลูฟี่ แหม ผมรู้จักชื่อนั้นนะ
หนึ่งในพวกโจรกระจอก ที่อุซปพามาพบคุณหนูของบ้าน
มารยาทแย่มาก ดื่มเหล้าหมดทั้งบ้าน
ผมสั่งให้คนรับใช้คนหนึ่งเฝ้าเขาอยู่
บูจิ คุณทหารเรือมา
พวกเขามารับตัวโจรสลัดหมวกฟางเมาแอ๋
พาตัวมาที่หน้าบ้านเดี๋ยวนี้
ทหารเรือ เราจะทำยังไงกันดี
ไม่ต้องทำ
ถ้าไอ้หมวกฟางปากสว่างล่ะ
กินซุปเยอะขนาดล้มปีศาจทะเลได้ทั้งตัวแบบนั้น
ทำตามแผนของกัปตันเถอะ
มาสิจ๊ะหนูลูก
พวกคุณเข้าใจผิดหมด
ลูฟี่เป็นโจรสลัดน่ะใช่ แต่ไม่เหมือนคุโระ
มันอาจชวนสับสนหน่อย แต่ขอร้อง คายะตกอยู่ในอันตราย
เสียใจด้วยนะคุณอุซป คุณไม่มีหลักฐาน ผมก็ทำอะไรไม่ได้
เขาเป็นอะไร
ตะกละตะกลามไม่จบสิ้น
กินอาหารกับดื่มเหล้ามากไป
แต่พวกโจรสลัดก็แบบนี้ อะไรก็ไม่เคยพอ
ยังดีที่เรามีทหารเรืออย่างพวกคุณ คอยรักษาความปลอดภัยให้อีสต์บลู
ถ้าจบเรื่องกันแล้ว
ผมต้องขออนุญาตกลับไปทำงาน
ผมมีคำถามอีกนิดหน่อย
แน่นอนครับ
- เสียงอะไร - บ้านเก่าก็แบบนี้
ก็เหมือนมนุษย์อย่างเรานั่นแหละ ยิ่งอายุมากก็ยิ่งส่งเสียงลั่น
แน่ใจเหรอ เพราะฟังแล้วเหมือน…
ผมจะทำหน้าที่ซึ่งผมเชี่ยวชาญ คุณก็ทำหน้าที่คุณดีกว่า
เพราะถึงอย่างไร คุณก็จับตัวคนร้ายหนีโทษได้แล้ว
- มันโกหก ทุกคำที่มันพูด… - นายน่ะไม่ต้องพูดแล้ว
โจรสลัดมา! ช่วยด้วย!
ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยที โจรสลัด!
ถือสาคนบ้าไม่ได้จริงๆ
ทีนี้ ผมต้องกลับไปทำภารกิจแล้วครับ
ในนามของทหารเรือ เราขอบ…
เอาใหม่!
(หมู่บ้านชิโมสึกิ เมื่อ 7 ปีก่อน)
สู้!
เอาใหม่!
ถัดไป!
ศอกนายต่ำเกินไป
แค่แนะนำด้วยความหวังดี
เราไม่ได้เป็นเพื่อนกัน คุอินะ ฉันไม่ต้องการคำแนะนำจากเธอ
ท่าดาบของนายยังต้องฝึก
อยู่ที่นี่มาตั้งนาน ได้เรียนอะไรเข้าหัวบ้างมั้ย
อย่ามาล้อ! ที่นี่ฉันเก่งที่สุดรองจากเธอ
สักวันฉันจะเก่งกว่าเธอให้ได้
ฉันจะต้องได้เป็นนักดาบอันดับหนึ่งของโลก
นั่นอาจเป็นจริงสักวัน
แต่ไม่ใช่วันนี้
ฉันรู้ว่าทำไมเอาชนะเธอไม่ได้ เป็นเพราะไอ้ดาบไม้ไผ่นี่
มาสู้กันด้วยดาบจริงดีกว่า จะได้รู้ว่าใครแกร่งที่สุด
ได้
ดาบคาตานะก็ได้
แต่ถ้าอยากเอาชนะฉันจริงๆ
นายต้องเตรียมใจฆ่าฉันเลย
โอเค แผนสอง
คายะ!
คายะ ตื่นเร็ว เปิดให้ฉันหน่อย
คายะ เปิดให้หน่อย
- คุณอุซป - ใช่ รีบเปิดเร็วๆ
คายะ
มีโจรสลัดอยู่ในบ้าน
ฉันรู้ ก็คุณชวนพวกเขามาเอง
ไม่ ไม่ใช่กลุ่มนั้น มีโจรสลัดอีกกลุ่ม เธอตกอยู่ในอันตราย
- คุณอุซป คุณพูดไม่รู้เรื่อง - คายะ เราต้องหนีกันแล้ว
ฉันไม่ไปหรอก นี่มันกลางดึก
ฉันเรียกคุระฮาโดลดีมั้ย เราจะได้…
อย่า! อย่าเรียกคุระฮาโดล
เขานั่นแหละคิดจะทำร้ายเธอ
เขาฆ่าแมรี่
คุณแมรี่น่ะเหรอ เมื่อกี้เขายังอยู่เลย
ใช่ แต่เขาตายไปแล้ว
คุระฮาโดลไม่ใช่พ่อบ้านธรรมดา เขาเป็นโจรสลัดจอมโหด
คุณอุซป พูดแบบนี้ฉันกลัวนะ
คุระฮาโดลอุทิศชีวิตเพื่อดูแลฉัน เขาจะอยากทำร้ายฉันหรือคุณแมรี่ไปทำไม
ไม่รู้สิ เขาอยากได้เงินของเธอมั้ง
คุณอุซป
ขอละ เชื่อฉันเถอะ
ปกติเธอเชื่อฉันตลอดนี่
ฉันเชื่อเรื่องของคุณเพราะมันสนุกดี แต่เรื่องนี้ไม่สนุกนะ
นี่ไม่ใช่เรื่องเล่าแต่เป็นเรื่องจริง ฟังฉันสิ!
คุณน่าจะแยกแยะความจริงไม่ได้แล้วล่ะ
คุณกลับไปเถอะ คุณอุซป
- คายะ - ขอละ
กลับไปเถอะ
ไม่
ไม่อยากหนีแล้ว
ฉันจะอยู่ข้างเธอไม่ไปไหนทั้งนั้น
จนกว่าจะรู้ว่าเธอปลอดภัย
ชามู!
เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น
นังเด็กหัวส้ม
มันซ่อนอยู่ในตู้
มันได้ยินเรื่องทั้งหมด
แล้วแกปล่อยให้มันหนีไปได้เหรอ
มันโผล่มาไม่ทันตั้งตัว
หมดเวลารอคอย
คายะบรรลุนิติภาวะแล้ว
ในที่สุดเราก็จบเรื่องนี้ได้เสียที
ฆ่าได้แล้วใช่มะ
ใช่ บูจิ
ไม่ต้องซ่อนตัวตนอีกต่อไป
และเพื่อให้แน่ใจที่สุดว่าไม่มีใครมาขัดจังหวะ
ปิดตายทั้งบ้านเดี๋ยวนี้
ครับ กัปตัน
- อะไรน่ะ - ม่านกั้นนิรภัย
พ่อแม่ฉันทำไว้กันไม่ให้พวกโจรสลัดบุกเข้ามา
แต่ตอนนี้มันจะกักโจรสลัดไว้ในบ้านกับเรา
ค่อยยังชั่วที่พวกเธอยังไม่ตาย
ทำไมถึงจะตายล่ะ
ยาพิษเหรอ พูดเรื่องอะไรของคุณ
ฉันแอบได้ยินพวกเขาคุยกัน วางแผนกันมาเป็นปีๆ แล้ว
- คุณอุซปเตี๊ยมกับคุณเหรอ - ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำ
ฉันส่งชาให้เธอดื่ม
ลองคิดสิ คายะ เธอเริ่มป่วยเมื่อไหร่
ช่วงเดียวกับที่คุโระเริ่มทำงานที่นี่มั้ย
ฟังฉันนะ
ถ้าอยู่ต่อเราตายแน่ เราต้องหนีไปเดี๋ยวนี้
คายะ
คุณหนูคายะ
คายะ!
เหลือแต่พวกเราแล้วนะ
พ่อแม่ก็ตาย
เพื่อนฝูงก็หายเหี้ยน
แม้แต่อุซปยังหนี
เหลือแค่เราสองคนแล้ว คุณหนูคายะ
ถึงเวลา
ตื่นได้แล้ว!
จะพาเราไปไหน
- ต้องออกไปจากบ้านนี้ - มีคันบังคับอีกจุดที่เปิดม่านกั้นได้
อยู่ในห้องพ่อแม่ที่ปีกตะวันออก
- แน่ใจนะ อาจมีทางอื่น - นี่เป็นทางเดียว เราต้องไป…
อยู่นี่เอง คุณหนูคายะ
วันนี้วันเกิด ได้เวลาฉลอง!
หนีเร็ว!
พร้อมจะรับคำแนะนำหรือยัง
ให้ตายก็ไม่ยอม มาดวลกัน!
ดาบสองเล่มไม่พอสินะ น่าจะพกมาเยอะกว่านี้
ศอกตกอีกแล้ว
สู้ไปอย่าพูดมาก!
ฉันแพ้เธอแล้ว
ฆ่าฉันเถอะ
ฉันไม่คู่ควรที่จะได้จับดาบ
พูดอะไรโง่ๆ
นายมีพรสวรรค์อยู่กับตัวมาตลอด
นายมีแต่จะเก่งขึ้นเรื่อยๆ
นายจะเก่งเกินหน้าฉัน ทั้งขนาดตัว ความแข็งแกร่ง และความรวดเร็ว
ในที่สุด
นายจะเก่งเกินฉันในทุกด้าน
นั่นต่างหากที่โง่
ไม่โง่ นั่นเรื่องธรรมชาติ
ตอนนี้ฉันตัวเล็ก
และว่องไว แต่อีกไม่ช้า พวกผู้ชายจะสูงกว่า แข็งแรงกว่าฉัน
- แขนจะยาวกว่าฉัน - ใครมันสนเรื่องพวกนั้น
ไม่เข้าใจเหรอ
เด็กผู้หญิงชนะเด็กผู้ชายได้
แต่ผู้หญิงชนะผู้ชายไม่ได้หรอก
อย่าพูดอะไรอย่างนั้น
อย่าหาข้ออ้าง
เธอคือเป้าหมายของฉัน
ถ้าเธอยอมแพ้ง่ายๆ เราจะฝึกแทบตายกันไปทำไม
มาสู้กันทุกวันเถอะ
เราจะได้เก่งขึ้น แกร่งขึ้น จนกว่าเราคนใดคนหนึ่งกลายเป็นสุดยอด
นายจะทำเพื่อฉันเหรอ
ฉัน โรโรโนอา โซโร
ขอสาบานว่าจะต่อสู้ ฝึกฝน และเล่นงานเธอทุกวัน
งั้นฉัน ชิโมสึกิ คุอินะ
ขอสาบานว่าจะต่อสู้ ฝึกฝน และเล่นงานนายทุกวันเหมือนกัน
ถ้าทำตามคำสาบาน เราคนใดคนหนึ่ง ต้องได้เป็นยอดบุรุษนักดาบ…
หรือสตรีนักดาบ
ที่เก่งที่สุดในโลก
ไม่รู้สิ มีอะไรไม่ชอบมาพากลไม่รู้
เกิดมาเพิ่งเจอนายคนเดียวที่จะรู้สึกแย่
เพราะจับคนร้ายที่ถูกมอบหมายมาให้จับได้
ฉันรู้ว่าคนชื่ออุซปนั่นอาจเป็นเด็กเลี้ยงแกะ แต่พ่อบ้านคนนั้นก็น่ากลัว
จ้า เข้าข้างโจรสลัดเลยจ้า
การ์ปได้ยินคงจะชอบใจ
ฉันผิดด้วยเหรอที่ทำผลงานดี และท่านพลเรือโทก็มองเห็น
เหตุผลเดียวที่นายได้มาถึงตรงนี้ เพราะนายเป็นเพื่อนกับไอ้หมวกฟาง
การ์ปไม่ได้เชื่อความสามารถนาย
เขาหลอกใช้นาย
ไม่ใช่ซะหน่อย
นายแค่อิจฉาฉัน
ก็ไม่ได้แปลว่าฉันคิดผิด
เนื้อ
ว่าไงนะ ไอ้หมวกฟาง
มีอะไรจะพูดเหรอ
ได้เลย
ห้องใหญ่ชวนบรื๋ย ไม่มีปัญหา
แค่แมงมุมเอง
เราเห็นเขาเป็นคนในครอบครัว
ฉันดูไม่ออกได้ยังไง ฉันไม่รู้ว่าเขาเป็นแบบนี้ได้ยังไง
ไม่ใช่ความผิดเธอ
เขาหาประโยชน์จากเธอ
เธอต้องเข้มแข็งไว้ เราจะได้หนีออกจากตรงนี้ไปได้
พ่อแม่จะคิดกับฉันยังไง
- พวกท่านจะต้องผิดหวังน่าดู - ไม่หรอก
ไม่ พวกเขาจะอยากให้เธอรอด
และนั่นคือสิ่งที่เราจะทำ
ออกแรงหน่อย
อาจารย์
ผมมารอคุอินะ
คุอินะอยู่ไหน
คุอินะ…
ประสบอุบัติเหตุ
เธอ…
จากเราไปแล้ว
แต่…
เป็นไปไม่ได้
เราสัญญากันไว้
อาจารย์ ได้โปรดให้ผม เป็นผู้พกดาบของคุอินะด้วยเถอะ
วาโด อิจิมอนจิเป็นดาบที่หายาก
มีเหตุผลใดที่นายควรเป็นผู้พกดาบนี้
เพราะผมกับคุอินะสัญญากันไว้
เราคนใดคนหนึ่งจะต้องได้เป็น นักดาบที่เก่งที่สุดในโลก
งั้นนายต้องทำตามสัญญานั้นให้จงได้
เพื่อตัวนาย
และเพื่อเธอ
โคบี้
ฉันต้องกลับไป
พ่อบ้านคนนั้น
มันจะฆ่าคายะ แล้วก็จะเล่นงานพวกฉัน
ผมได้รับคำสั่งให้มาจับคุณ
นายบอกว่าอยากช่วยผู้บริสุทธิ์
คายะเป็นผู้บริสุทธิ์
เอางี้ ช่างมันละ
เฮลเม็ปโป้ อย่านะ
พ่อบอกว่าโจรสลัดไร้วิญญาณ ก็หนักเท่ากับที่ยังไม่ตาย
- การ์ปออกคำสั่งให้จับเป็น - เขาสั่งนายโดยตรง
เดินไป ไอ้โจรสลัด หรืออยากจะตายตรงนี้
เฮ้ย ไอ้หัวเห็ด
โซโร!
- รู้ได้ไงว่าฉันอยู่นี่ - ไม่รู้ แค่จะเดินกลับไปที่บ้าน
หยุดตรงนั้น! ด้วยอำนาจกองทัพเรือ ผมขอจับพวกคุณทั้งสองคน
โคบี้
ฉันรู้ว่านายมีหน้าที่ต้องทำ
แต่ไม่ว่ายังไงฉันก็จะกลับไปช่วยเพื่อน
อย่าคิดขวางฉัน
ไอ้นี่ต้องหยอดน้ำมันหน่อยนะ
ไม่ แค่ต้องออกแรงเยอะกว่านี้
คายะ
แหม คุณหนูคายะ
ท่าทางปัญหาเรื่องหนูจะใหญ่กว่าที่คิด
ต้องหาแมวมาเลี้ยงในบ้านซะแล้ว
เอาละ คายะ
รู้นะว่าอยู่ในนี้
ออกมาเถอะ ไม่มีประโยชน์จะเสแสร้งต่อไปแล้ว
ไม่เหนื่อยเหรอที่ต้องใส่หน้ากาก
แสร้งทำเป็นคนดีกว่าตัวจริง
แกมีโอกาสทุกอย่างในโลกกองอยู่ตรงหน้า
แต่แกได้ทำอะไรกับชีวิตตัวเองบ้าง
ไม่เลย ไม่ทำอะไรทั้งนั้น!
แกมันแค่คุณหนูขี้แยน่าสมเพช
เฮ้อ ไม่เอาน่ะ คายะ
อย่าให้มันยากไปกว่าที่จำเป็นเลย
คิดเสียว่าเป็นค่าตอบแทน
ช่วงเวลาหลายปีที่ฉันต้องทนฟังแกคร่ำครวญ
"คุระฮาโดล ซุปร้อนเกินไป"
"ขอผ้าห่มหน่อยสิ คุระฮาโดล"
"ชงชาให้หน่อย แปรงผมให้ด้วย"
"โอ๊ย คุระฮาโดล…"
"ฉันคิดถึงพ่อกับแม่จังเลย"
ทั้งที่ฉันแค่อยากกระชากลิ้นแกออกมาตัด!
แยกกันหา
จะหาที่ไหนต่อดีนะ
แหม ก็เป็นลูกสาวพ่อมาแต่ไหนแต่ไร
ทั้งที่เขาไม่เคยมีเวลาให้แก
อย่า
ฉันเข้มแข็งกว่าที่คิด
ง่ายไป
นึกว่าเอาขยะไปทิ้งแล้วเสียอีก
รอบนี้ยึดดาบมันด้วยดีกว่า
ลาก่อน คุณหนูคายะ
นั่นเพื่อนฉัน
อย่าบังอาจทำอะไรพวกเขา
แกนี่มันหนังเหนียวจนน่ารำคาญ
อ้าว
ก็พอดีทำจากยาง
คิดเหรอว่าจะชนะฉันได้
ฉันคือคุโระ จอมร้อยเล่ห์
คุณอุซป
งั้นก็ออกมาสู้กับฉันสิ
ไม่หรอก เจ้าเด็กน่าสมเพช
คิดว่าอยากจะเป็นโจรสลัดงั้นสิ
ฉันเป็นโจรสลัด
แล้วออกทะเลมานานหรือยัง อาทิตย์นึง หรือเดือนนึง
ฉันเป็นกัปตันมาหลายปี
คิดจะปล้นเมื่อไหร่ก็ไม่เคยพลาด
แม้แต่ครั้งเดียว
แต่สุดท้ายฉันได้อะไรตอบแทน
ชีวิตที่คอยต้องระวัง
กลายเป็นเป้าถูกตามล่าไปทั่วทั้งอีสต์บลู
นั่นเหรอชีวิตที่แกต้องการ
ชีวิตที่ต้องคอยมองเหลียวหลัง
ไม่มีทางได้หลับสนิทไร้กังวล
เพราะมีคนจ้องจะเชือดคออยู่เสมอ
ไม่ว่าโจรสลัดหรือทหารเรือ
บางทีแม้แต่ลูกเรือของตัวเองด้วยซ้ำ
พวกฉันไม่ทำหรอก
พวกเราคอยช่วยเหลือกัน
ตลอดไป
ก็จนถึงวันที่ไม่ช่วย
ฉันฆ่าพรรคพวกตัวเองไปมากมายนับไม่ถ้วน
พวกมันกำจัดทิ้งได้หมด ถ้วนทั่วทุกตัวคนเลย
โจรสลัดไม่ใช่แค่บุกปล้นหมู่บ้าน หรือวางแผนสมบูรณ์แบบ
แต่มันคือการผจญภัย
และอิสระ
อิสระ
ตราบใดที่มีค่าหัวก็ไม่มีทางเป็นอิสระ
นายถอดใจละทิ้งความฝันไปแล้ว
คนที่ทำแบบนั้น เรียกตัวเองว่าโจรสลัดไม่ได้หรอก
ดูเหมือนจะเป็นแกต่างหากที่ถอดใจ
เปล่า
แค่ขี้เกียจพูด
ทีนี้ฉันจะฟัง
ลืมวางแผนเรื่องนั้นไว้ล่ะสิ
ชามู!
หัวระฆังยางยืด!
ขอโทษที่ทำบ้านเละ
เธอคงต้องหาคนงานใหม่แล้วล่ะ
ฉันว่าจะเลิกจ้างคนไปอีกสักพัก
- เสียดายที่เอาพวกนี้ไปขึ้นค่าหัวไม่ได้ - ไม่ได้
ทหารเรือรู้แล้วว่าเราอยู่ตรงนี้ ต้องรีบหนีกันก่อน
จะไปไหนได้ เราไม่มีเรือด้วยซ้ำ
มีสิ
มีเรือ
หน้าเหมือนเพื่อนทนายของเธอเลยแฮะ
คุณแมรี่ช่วยดูแลอู่ต่อเรือหลังจากพ่อแม่ฉันจากไป
เขาเป็นเพื่อนร่วมงานที่พ่อแม่รักที่สุด และเป็นสหายเก่าแก่ของฉัน
งั้นเราก็จะรำลึกถึงเขาต่อไป
ฉันขอตั้งชื่อเรือนี้ว่า
โกอิ้งแมรี่!
มันเป็นของคุณแล้วนะ
บ้านใหม่ของคุณ
ขอบใจนะ คายะ
เย้! ทำได้แล้ว!
อุซป!
รออะไรอยู่ ไปเก็บของสิ
ของอะไร
นายต้องไปกับเราไง ใช่มะ
ไงนะ
- ไม่ ไปไม่ได้ - ไม่ต้องเล่นตัวน่า
ฉันต้องใช้สิงห์แม่นปืน
เหมือนยาซป
ฉันเห็นสิ่งที่นายทำ นายยืนหยัดเพื่อพวกพ้อง
นี่แหละคนที่ฉันอยากได้เข้ากลุ่ม
แต่…
ฉันทิ้งหมู่บ้านไซรัปไปไม่ได้
คายะจะอยู่ยังไง
ฉันต้องอยู่ดูแลเธอ
คุณอุซป
คุณเป็นเพื่อนที่ดีมาก
แต่ฉันว่าถึงเวลาที่ฉันต้องดูแลตัวเองแล้วล่ะ
แต่ฉันบอกไว้ว่าจะไม่ทิ้งเธอไปไหน
เธอไม่ต้องหาคนช่วยดูแลอู่ต่อเรือเหรอ
อู่ต่อเรือเป็นความฝันของพ่อแม่
ฉันว่าจะไปลองทำอะไรอย่างอื่น
อย่างไปเรียนเป็นหมอ
งั้น… ก็
นี่คือการบอกลาสินะ
สักวันฉันจะได้เจอคุณอีก
และเมื่อเจอกัน
ฉันจะขอฟังเรื่องราว การผจญภัยจริงๆ ของกัปตันอุซปนะคะ
สองคนนั้นรู้ใช่มั้ยว่าฉันเป็นกัปตัน
ปล่อยให้ได้ซีนไปเถอะ
หวัดดีจ้ะ
ยาฮู้!
บอกแล้วว่าทุกอย่างต้องเข้าทาง
เออ อย่าเคยชินก็แล้วกัน
ชินอะไร
กับการที่นายคิดถูก
ผมพลาดตั้งแต่ภารกิจแรก
ผมจับกุมเป้าหมายไม่สำเร็จ
ผมจับคุณลูฟี่ไม่ได้
เหมือนที่ท่านเตือนไว้ ผมคิดมากเกินไป
อย่าโทษตัวเองนัก
นายทำในสิ่งที่ควรจะทำแล้ว
ท่านครับ ผมไม่เข้าใจ
นี่แหละบทเรียนที่แท้จริง
เราต้องมีแผนสำรองเสมอ
นายล่อมันออกมาจนได้ เจ้าหนู
พบเรือ สามนาฬิกาที่กราบขวา!
ภารกิจสำเร็จแล้ว
พวกเรา ดูนี่
ด้วยทักษะทางศิลป์ที่ไม่มีใครเทียบได้
ฉันทำธงโจรสลัดใหม่ให้เรือเราด้วย
แต่นแต๊น!
เข้าใจนะ ฝีมือออกแบบแสนเก่งกาจ มักจะทำให้คนพูดไม่ออก
- ฉันวาดธงเราไว้แล้ว - ก็ดี แต่ธงนี้แจ่มกว่าตั้งเยอะ
ธงทั้งสองแบบนั่นขู่ใครก็ไม่มีคนกลัว
ธงกะโหลกไขว้ควรต้องสะท้อนบุคลิกของกัปตัน
ฉันคือกัปตัน
- เราคือกลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง - คนเรียกฉันว่ากัปตันอุซป
ฉันต่างหากกัปตัน เนี่ย กัปตัน กัปตัน ฉันเอง
กัปตันคือคนที่หาเรือมาได้และรู้จักมันดีที่สุด
ฉันคือ…
ก็ได้
เห็นมะ
เนี่ยแหละที่สำคัญ
จากนี้ไปเราจะกางใบแล่นสวยๆ อย่างราบรื่น
อะไรน่ะ
ก็ต้องพูดเป็นลาง
พวกทหารเรือ เราโดนโจมตีแล้ว!
ยิงใส่รางท้ายเรือมันเลย
ปู่เหรอ
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม