Acabas de chamarlle "avó"?
Izade a verga! Pechade as trapelas!
Levantade a mesana, rapaces!
Embarcade.
Todo listo para partirmos.
Que significa isto?
Avó, é o meu primeiro barco.
Como esperas ser mariño se perdes o tempo con isto?
Non quero ser mariño.
Son un pirata!
Non!
Avó, non!
Para! É o meu barco!
Hoxe comeza o teu adestramento.
- Pero antes… - Sóltame!
…a xantar.
Non, sóltame! Son un pirata!
Ao chan!
Estades todos ben?
Creo que si.
Non, non estamos ben. Estamos de todo menos ben.
Usopp, devólvelles os disparos!
Que tal se liscamos o máis rápido que poidamos?
Fuxir da Armada?
Non. Nunca!
Nami, trima a vela esa. Afundámoslles o barco.
Non hai tempo. Quítannos o vento.
Se nos alcanzan, estamos perdidos.
- Ti es a navegante. Fai algo. - Zoro, tensa a escota e todo a babor!
- Sabes cargar un canón? - Sei, carguei milleiros deles.
Este debe ser un modelo diferente.
- Que lado é babor? - Esquerda!
Usopp, carga o canón, prende a mecha
e lisca a fume de carozo!
Usopp!
Pero que…?
Mimá.
Temos o seu casco a tiro. Permiso para disparar?
Non tiredes a matar.
Quéroos vivos.
Trae aquí.
Nave pirata,
por orde da Armada,
arriade as velas e sometédevos á miña autoridade.
Nunca!
Moi ben, rapaz. Farémolo ao teu xeito.
Non está mal, rapaz.
Non está nada mal.
Iso foi impresionante.
- Salváchesnos! - Non sabía que puideses facer iso.
Xa somos dous.
Viva!
Si!
Nami, sácanos de aquí.
Agora mesmo.
Esfumémonos.
- Como está o barco? - Rompeu a varanda.
Nada grave. Puido ser moito peor.
- Ou mellor, tamén. - Non vexo os mariños.
Non se ve nada coa néboa.
Hai que buscar un agocho
e esperar por se envían reforzos.
Con néboa non serve a carta.
Que dixo Luffy?
Está na proa. Non dixo nada desde que escapamos.
Pois alguén ten que falar con el, sobre isto e sobre… a outra cousa.
- Que outra cousa? - Non sei. Que será?
O de que o vicealmirante da Armada é o seu avó. Esa cousa.
Ah, iso.
A ver, eu tampouco o coñezo tanto.
Tampouco é para tanto.
Ti es o primeiro oficial. Creo que isto entra nas túas tarefas.
Moi ben.
Como estás?
Xenial, pero o sombreiro levou un par de golpes na batalla.
Xa.
- Queres falar da batalla? - Non.
Vale, xa falamos.
Eu véxoo ben.
Preguntáchesllo?
Ei!
Ulides iso?
O que?
Hai algo na brisa.
Cheira a manteiga.
Salsa de soia.
E carne.
Eu non ulo nada.
- Terá dano cerebral? - Iso penso acotío.
Luffy, perseguir cheiros é divertido, pero temos que saír desta néboa.
Xa o sei, pero cheira a comida.
Iso implica que hai alguén cociñando en algures.
Cinco graos a estribor!
Non! Tres graos a babor.
Este cheira comida e de súpeto sabe navegar.
Que é iso?
É terra?
Imposíbel. Non hai illas preto de aquí.
Que é iso de… Baratie?
Todos van a ese barco peixe.
Como recende. Creo que é un restaurante.
Pois xa sei que imos facer.
Agocharnos da Armada?
Volver a Vila Xarope?
Non.
Comer!
Máis vale que teñan bar.
Benvidos ao Baratie. Podo axudalos?
- Ola! Onde papamos? - Ten vostede reserva, señor?
- Fainos falta? - Hoxe estamos completos.
Podo anotalos na lista de espera. Serán tres semanas.
Volva comprobar a axenda.
Non quererá rexeitar o futuro rei dos piratas.
E quen é ese, señor?
Monkey D. Luffy.
Se cadra oíu falar del.
Nese caso, buscareilles unha mesa.
Si! Sabíao.
En tres semanas.
Descúlpeos, por favor. Son parvos redondos.
Por suposto.
- Por aquí, señorita. - Ves? Sempre funciona.
Permítame gardarlle as espadas, señor.
Xa me apaño.
Como queira.
Velaquí teñen o menú. Axiña os atende o camareiro.
Que tipo de comida terán?
- Bule, que nos atrasas. - Está arrefriando a salsa.
- Non vin iso no menú. - Chámase imaxinación.
- Non espero que o entendas. - Vamos fóra?
A que, a bailar? Xa lle botara o ollo á loura da mesa oito.
Bótalle o ollo ao menú.
Ao xefe non lle gustará o que sexa iso.
Pedido!
- Que raio é iso? - Chámoo salteado real de atún.
É atún elefante con espárragos salteados e redución de soia.
Ai, si?
- Si. - Vaia merda.
Berenxeniña, o Baratie servirá un prato así
o día que os galos poñan ovos.
Un entrecosto ben feito máis
e morro de aburrimento, vello do carallo!
- É o que hai. - É un insulto á carne.
Non che gusta o menú? Ben.
Póñote encantado a traballar noutro sitio.
De feito, pónteme fóra da cociña.
Sae aí e empeza a atender as mesas. Bule!
Dígoche que esta mesa é miña.
Preto da cociña, para ulir a tenreira.
Proba con unha das de fóra. O único que cheiro agora mesmo es ti.
Cabaleiros, por favor.
As normas son non malgastar comida
e non pelexar no Baratie.
Non, non imos pelexar. Só o vou matar.
Inténtao.
Convídoos a unha copa de Ithürzburger Stein.
Moi ben. Aceptarei o viño.
- Cando se desculpe. - Por enriba do meu cadáver.
Que ben loita.
Non se alarmen, señores. Que lles aproveite a comida.
Benvidos ao restaurante de merda,
onde o único peor que o ambiente é a comida.
Chámome Sanji. Que van tomar?
- Un de todo. - E de beber?
Un dos nosos cócteles para que baixe a comida?
Que ben nolo vendes, eh?
Desculpe, señorita. Non a vira. Apetécelle un aperitivo?
Temos viños de crianza de Micqueot.
Ou prefire unha copa de umeshu?
Un licor doce para unha moza doce.
- Pásache algo no ollo? - Cegoume a súa beleza.
Trae unha cervexa e algo para eles.
- Dúas. Adoito tomar tres, pero… - Eu, leite.
Tres cervexas e un vaso de leite. E a señorita?
Auga.
Normal, mineral, con gas…? Do tempo, con xeo…?
Auga normal nun vaso normal. Grazas.
Agora mesmo.
- Que? - Nada.
Señorita, descúlpeme.
A señorita quere a auga nun vaso de cristal
ou nunha cunca de ouro, acorde coa señorita?
Nami ten mozo.
Sodes o peor.
Tirade! Tirade! Tirade!
Informe de danos.
Xa avanzamos, pero precisa reparacións.
Hai que apuntalar a verga e…
- Canto tardades? - Un ou dous días.
A sucursal 77 está facendo manobras na zona.
- Chegarían en horas. - Non.
Non precisamos axuda.
Se nos atrasamos, perderemos a Luffy.
Non os chames.
Ocuparémonos do problema sós.
Ola.
Mihawk, píllote ocupado?
VIVO OU MORTO MIHAWK
RECOMPENSA CANCELADA POLO GOBERNO
Estaba matando o tempo.
Que necesitaba, vicealmirante?
Teño unha petición, unha moi acaída para as túas habilidades.
Quen é a presa?
Un mozo fachendoso chamado Luffy.
Crese pirata.
Non semella moi complicado.
Non, non, este non o subestimes,
É imprevisíbel.
Un segundo.
Xa abonda!
É hora de acabar con isto.
VIVO OU MORTO DON KRIEG
Mataches os meus homes e destruíches a miña flota.
Por que me segues?
Espertáchesme da sesta.
Entón fareite durmir para sempre!
Que técnica final tan decepcionante.
Desculpe, vicealmirante.
Espertou a miña curiosidade. Cara a onde debo ir?
Ao Mar do Leste, á rexión de Sambas.
Mihawk,
usa todos os medios que sexan necesarios para traelo vivo.
Estou que rebento,
pero é que está tan bo…
- Dígocho eu. - Non vou comer nunha semana.
- Pedimos sobremesa? - Eu xa teño a miña.
Agora que me acordo, deberiamos facer un brinde. Collede os vasos.
Pola mellor tripulación de todos os mares e pola nosa vitoria. Si!
Perdoa,
que vitoria, exactamente?
Contra a Armada. Primeira batalla e xa os esmagamos.
Non sei en cantas batallas navais estivestes…
- En vinte, polo menos. - …pero foi un desastre.
Estabamos descoordinados.
Deberiamos estar no fondo do mar.
Pero non pasou. Luffy salvounos.
En serio non imos falar do que todos sabemos?
Non se che ocorreu mencionar que o teu avó é mariño? Vicealmirante, ademais!
Eu non me apuntei para isto.
Asaltaches a base da Armada. É evidente que te converterías nun obxectivo.
Se fose soa, nin conta se darían.
Pero este esnaquizou o despacho do comandante.
A conta, señor.
Grazas, bo home.
Nada, señor. Grazas.
Non digo que estea ben que a Armada nos siga,
pero demostrámoslles que non nos poden pisar sen máis.
Esta tripulación, a nosa, pode con calquera cousa que lle boten.
Quen raio é Monkey D. Luffy?
Aquí.
Creo que non entendes as normas da casa.
No Baratie non se apraza nada.
Comes e pagas.
Creo que se trabuca.
A comida xa está pagada, é só que aínda non lle dei o diñeiro.
E como é iso?
Engádao á miña conta de tesouros.
E iso que é, se se pode saber?
Pode que aínda non pareza gran cousa,
pero son o futuro rei dos piratas.
En canto atope o One Piece, volverei
e pagarei toda a conta,
e con xuros.
Teño outra idea.
Preciso unha copa.
Si, aí falaches.
A ver, futuro rei dos piratas, serás o meu axudante.
Pagarás a túa débeda lavando pratos.
- Todos estes? - Para empezar.
A comida que tomaches cos teus amigos vale un ano lavando pratos.
Eu, se fose ti, bulía. O segundo servizo é nunha hora.
- Ti que pensas que fas? - Xa abonda, vello.
Pon a chaqueta. Aínda non acabou a túa quenda.
Ou me metes na cociña ou marcho.
Por min como se te tiras ao mar.
Outro prato así e acabará no mesmo sitio que o anterior.
Non me metas na cociña se non queres, pero nunca serei camareiro.
Por min estupendo, pero tampouco serás cociñeiro no meu restaurante.
Entendiches?
Vai amodo.
Non creo que leve alcohol. Sabe a lambetadas.
A última vez que dixen iso, espertei debaixo dunha mesa.
Ten ouro no fondo ou que?
Non paras de fitar o vaso.
Non cres que o de Luffy estivo mal?
Si, debeu dicírnolo.
Pero por se non te decataches, facemos inimigos alá onde imos.
Pallasos psicópatas, mordomos asasinos… Que nos vai facer un vicealmirante?
Non o entendes.
Non me poden pillar. Estou tan cerca…
Quen quere outra? Convido eu.
Esa é a miña favorita.
Dáme o teu segundo mellor ron.
- Algo máis? - Si.
Se quero unha pasaxe para as illas Conomi, con quen teño que falar?
Comigo.
Non será barato.
- Seis mil. - Teño berris.
Van os teus amigos tamén?
Non, só eu.
Peirao 22.
Saímos ao amencer.
Sei que me arrepentirei disto, pero que che pasa?
Nada.
O que dixeches na vila
sobre Garp.
- Pode que teñas razón. - Estou de aniversario ou que?
Claro que a teño.
Oíches falar dun tal Mihawk?
O gran espadachín?
O mellor combatente con espada de toda a historia?
- Un dos Sete Guerreiros dos Mares? - Guerreiros?
Hai anos, houbo sete piratas incribelmente poderosos,
cada un peor que o anterior.
Gobernaban os mares atemorizando a todos os que se lles cruzaban no camiño.
O Goberno Mundial puido seguilos,
pero implicaría unha guerra total.
Decatáronse de que lles sería máis útil mantelos ben preto, como aliados,
así que acordaron traballar xuntos.
Por que traballaría a Armada con piratas?
Para que se ocupasen do traballo sucio.
A cambio, déronlles carta branca.
Para piratear?
Para delinquir?
Koby, pode que saibas amarrar nós,
pero non tes nin idea de como funciona o mundo.
Ei, axudante,
como vai esa pía de pratos?
Parece que nunca acaba.
O vello éche do que non hai.
- Arrepentiraste de provocalo. - Eu nunca me arrepinto.
- É inútil mirar atrás. - Que sorte.
Eu, cando tento mirar adiante, só dou mirado atrás.
- Desde cando es camareiro? - Cociñeiro.
O mellor do Mar do Leste.
Pero tanto ten.
Mentres estea o vello, estou vetado na cociña.
- Ese prato que preparaches era incríbel. - O atún?
- Ese. - Probáchelo?
Home, claro. Non me puiden resistir.
Non pensei que puidésedes superarvos.
Es moi bo cociñeiro. Como é que Zeff te obriga a atender as mesas?
Por celos.
Eu debería dirixir isto, pero o vello é cabezón coma el só.
Ese é o teu soño?
Ser xefe de cociña aquí?
Non.
Encántache cociñar, pero non queres facelo aquí?
Hai un sitio
en que se poden atopar ingredientes dos catro mares,
o Mar do Leste, do Oeste, do Norte e do Sur. É o Mar Total.
Ninguén sabe onde está,
pero alí hai peixes que nunca se viron.
Tamén algas rarísimas, especias que ninguén probou…
É o paraíso dos cociñeiros. Algún día, atopareino.
Ese é o meu soño.
Se queres cociñar, cociña.
Non deixes que un vello testán che impida cumprir o teu soño.
Enfróntate a el. Dille o que queres.
É máis complicado do que parece.
Eu nunca me complico.
Axuda!
Socorro!
Por favor.
Axuda.
- Estás ben? - Teño tanta fame… Por favor.
Vale. Que tal un arroz frito con tenreira?
- Que fas? - No Baratie, todo o mundo come.
E quen vai pagar? Isto é un negocio.
Non podes convidar cada pirata que apareza por aquí.
Se alguén ten fame, doulle de comer.
- Zeff botoute da cociña. - Ti ves o vello por aquí?
Vaite matar.
Levo unha semana á deriva.
Salváchesme a vida.
Non só es bo cociñeiro, tamén es bo tipo.
Se Zeff non te valora, deberías unirte á miña tripulación.
Dígocho en serio.
Síntoo, axudante. Xa teño traballo.
Pero non che gusta.
Precisamos un cociñeiro para atopar o One Piece.
O One Piece?
Si, vouno atopar e convertereime no rei dos piratas.
Estabámolo buscando.
Eu formaba parte dunha flota de piratas.
O capitán teimou en atopar o botín de Gold Roger.
A Gran Ruta foi a súa ruína.
Perdemos 50 barcos e 5000 homes.
Só eu sobrevivín.
Sálvate.
Esquece todo o que oíses do One Piece.
Aínda non lle pega tan mal.
Parece unha versión axitada e descoordinada de…
- Dunha lesma de mar. - Iso é.
Exacto. Mira para el. É coma se non tivese preocupacións na vida.
Que é esa carga tan grande que tes?
- Nin o imaxinas. - Igual si.
Apóstoche que sei máis eu de ti que ti de min.
- Es coma un libro aberto. - Demóstrao.
Se adiviño algo sobre ti, bebes.
E, se ti adiviñas algo de min, bebo eu.
Vale, dálle.
Dimo todo sobre min.
Criácheste nunha cidade grande,
argallando artimañas,
pasando o tempo en bares de moda, coma este.
- Si que tes sede. - Trabúcome?
Crieime nunha pequena aldea. De feito, non era nin unha aldea.
Eran apenas un fato de casas no medio dun bosque de mandarineiras.
Bebe.
- Tócache. - Vale.
Pero téñote calado desde Vila Laranxa.
Aposto que non tiñas amigos de neno.
Si que tiña.
Xente, non espadas.
Tiña unha amiga.
Xa é unha máis ca min.
Bebe.
Volvo máis tarde, señor?
Non.
Xa case acabei.
Que pasa, cadete?
Enviou a Dracule Mihawk a buscar a Luffy?
Éche un mal hábito
o de espreitar.
Oín o que oín, señor.
As normas cambian segundo o pirata?
Si, e o mar é azul.
- Algo máis? - É só que…
Xurei protexer a xente,
tratar todo o mundo igual baixo a lei.
Se non vai ser así…
non debería ser mariño.
Senta, fillo.
Alisteime na Armada hai máis de 50 anos.
Era un mozo sen experiencia coma ti.
Tiña ideais sinxelos, pero tiven que adaptarme
porque o mundo non é sinxelo.
A lei non é igual para todos.
Pero iso non é xusto.
Non, non o é.
Debes decidir se vivir con iso.
Eu podería ser almirante de flota,
pero renunciei ao ascenso. Sabes por que?
Non quería facer as cousas ao seu xeito.
Non tería liberdade.
Entendes?
Si, señor.
O mundo non é xusto.
Pero a Armada é o único que se interpón entre a orde e a anarquía.
Voucho preguntar…
Podes vivir con iso?
Creo que si.
O uniforme.
Empeza a quedarche ben.
E entón apuntáronnos cos canóns máis grandes que tiñan…
pero non tiven medo.
Son o mellor tirador do Mar do Leste,
así que lles disparei.
E outra vez.
Bum! Bum! Bum!
E alá foi a verga. Había mariños mortos na auga.
Todo grazas ao gran capitán Usopp.
Entón… ti es o capitán?
Tecnicamente, non,
pero distraínos para que Luffy,
que é o capitán oficial,
lles devolvese a bóla aquela. Bum!
Encantaríame coñecer ese tal Luffy.
Claro.
Preséntoche toda a tripulación.
Rapaces, preséntovos o meu novo amigo.
- Como te chamabas? - Quen de vós é Monkey D. Luffy?
Quen o pregunta?
É Dracule Mihawk.
Teño que falar co teu capitán.
Se lle queredes á vida, entregádeo.
Non coñecemos ningún Luffy. Verdade, Zoro?
Zoro?
Sigo a súa traxectoria desde que era neno.
- É un honor coñecelo, señor. - Grazas.
Por iso lamento tanto
comunicarlle que, mañá…
vai morrer.
Agarda, que?
Eu, Roronoa Zoro, rétoo a un duelo.
A morte.
Nunca oíra falar de ti.
Son o Diaño Cazador de Piratas.
Pero o soño da miña vida é derrotalo en combate
e ser o mellor espadachín do mundo.
Vas en serio.
Acepte o desafío.
Verá como de en serio vou.
Moi ben.
Mañá ao amencer.
E cando acabe contigo, cazador de piratas,
levarei o teu capitán.
Que carallo acabas de facer?
A ver, acabaches?
Es un desastre, pero polo menos fas o que che mandan.
Se cres que Sanji renunciará ao seu soño por ti,
vaino esquecendo.
- Desculpa? - Ben me oíches.
Vetáchelo na cociña, pero non podes impedir que cociñe.
- Ai, si? - Pois si.
Antes chegou un pirata esfameado e sabes que fixo Sanji?
Preparoulle a comida aquí, na túa cociña,
porque alimentar un home é máis importante para el que as túas normas.
Así que fixo iso.
Éche bo rapaz.
Luffy, temos un problema.
Igual o convences de que o cancele.
- Non o vou facer. - Pero ti viches a espada dese tipo?
- Vaite converter en sashimi. - Que pasa?
O teu avó malvado enviou un Guerreiro dos Mares para atraparte
e, no canto de liscarmos de vez,
Zoro retouno a un duelo.
E aceptou.
Para el es coma unha mosca. Esmagarate e esquecerase de ti.
- Non se gaño. - Imposíbel.
- Iso non o sabes. - Rapaces, precisamos máis copas.
- Dille que o matará. - Dille á navegante que cale a boca.
Igual non é moi boa idea, Zoro.
- Cando nos coñecemos, que dixen? - "Por que ía xogar aos piratas?"
- Non, ho. - "Eu mato os da túa caste?"
Non. A ver…
Que lle prometiches a alguén ser o mellor espadachín o mundo?
Á única forma de facelo é vencer a Mihawk para quitarlle o título.
E iso é xusto o que penso facer.
Aínda que morras no intento?
Non vas facer nada?
É o seu soño, Nami.
Non podo interpoñerme.
Como te paro?
Teño que dicir que es o mellor? Es o mellor, vale?
Es o mellor que vin, pero non es mellor ca el.
Se loitas con el mañá, vas perder.
Por que che importa?
Porque somos amigos, idiota.
Xa o dixeches ti: non tes amigos.
Que?
Sobes, ou?
Monkey D. Luffy.
Sorpréndeme que a Armada solicitase os meus servizos para tan pouca cousa.
- O sombreiro gústame. - Xa abonda.
Empecemos.
E iso? Isto é un duelo de espadas.
Eu non cazo coellos con canóns.
Non son un coello.
Iso haberá que velo.
Téñote á defensiva.
Diso nada.
Es forte.
Pero a forza non o é todo.
Cala a boca e loita.
Es coma unha ranciña que croa nun estanque. Croa, croa.
Un de nós será o mellor espadachín do mundo.
Por que non te retiras?
Se o fago…
nunca poderei cumprir o meu soño.
Teño que admitir que es valente.
Concedereiche o honor de matarte con Yoru.
Así me gusta.
Veña.
Xa perdiches. Por que insistes?
As feridas nas costas son a peor vergonza para un espadachín.
Magnífico.
Zoro!
Monkey D. Luffy, cal é o teu obxectivo?
Voume converter no rei dos piratas.
Rei dos piratas?
Ese é un camiño aínda máis traizoeiro que derrotarme a min.
Tanto me ten.
Vouno facer.
Si, pode que si.
Neste mundo fai falta máis xente coma ti.
Roronoa Zoro,
aínda non che chegou a hora.
Búscame cando sexas máis forte.
Esperarei por ti.
Perde moito sangue.
Vaise recuperar.
Zoro, óesme?
Dixo que non che chegara a hora.
Luffy.
Se non consigo ser o mellor espadachín do mundo…
decepcionareite,
verdade?
Iso nunca.
Nunca…
máis.
Desde agora…
até que o venza.
Para converterme no mellor espadachín…
Nunca máis volverei perder!
Zoro?
Zoro!
Subtítulos: Noelia Bernárdez Alonso