VILA DAS CUNCHAS, 153ª BASE DA ARMADA
Piratas! Son demasiado fortes!
Vamos!
Apura!
Dades pena.
Si, ho!
Xa sabía que no Mar do Leste eran débiles, pero mi madriña…
A mariña esta enzoufoume os tacóns.
Que aburrimento.
Que viñemos facer nós a esta base?
Chámase "dilixencia", Miss Valentine.
Protexede as portas!
Comandante Ripper!
Hai unha brecha no perímetro exterior. Entraron os piratas.
Lembrade os xuramentos!
En defensa da xustiza,
manterémonos totalmente inquebrantables.
Vexo moito brazo armado.
Doce fleur.
Ao ataque!
Onde gardades os mortos?
Imos precisar outro Mr. 7.
Ou, polo menos, un…
Mr. 3,5.
- Que decepción. - Cal?
Que un dos nosos espichase?
Ou que o tunante que o fixo rexeitase unirse á Gavela dos Barrocos?
- Ambas. - A Mr. 0 non lle vai gustar.
Non. Xa imaxino que non.
Polo menos tennos a nós.
Isto foi obra de Roronoa Zoro, non?
Adeus, querido.
Temos que atopalo.
Pois…
marchou.
O seu capitán atacou a base e liberouno. E fuxiron rumbo á Gran Ruta.
O cazador de piratas é un pirata?
Momento incómodo.
Quen é o capitán?
BÚSCASE VIVO OU MORTO
Monkey D. Luffy.
Interesante.
Onde me vai?
Ei! Eses modos!
Estaba usando eu a pementa.
Usopp, ti tes a túa ferramenta. Eu, a miña.
Eu non che collo as gomas do tiracroios para botalas no suflé.
Xa, porque o suflé non valería para nada. Pero estas bombas de pementa?
A grande novidade no arsenal do capitán Usopp.
Pois xa poden ser comestibles porque case non hai provisións.
Entre o que come Luffy e o que sexa que andas facendo ti…
Xenio da innovación?
É un milagre que dea cociñado algo.
Non faltan provisións só na cociña.
Tamén de mantemento do barco e de primeiros auxilios.
Cousa cara.
Pero necesaria.
Hai que falar con Nami.
Nami, guapa, hoxe de comer temos polbo salteado á pementa negra.
Grazas, Sanji.
Para ti hai polbo. Para min, sándwich de ovo.
- Superándote coma sempre. - Débome á vosa satisfacción.
Pero, para ser polbo á pementa, non me sabe moito a pementa.
Creo que atopei a mellor vía para entrar na Gran Ruta.
Non é lonxe, pero hai que atravesar unha zona perigosa.
Este canal atravesa a Liña Vermella.
Eu non son o navegante,
pero o mar aberto non é moito máis seguro que atravesar unha montaña?
Vai dereito á Gran Ruta.
Menos mal que non es ti o navegante, porque iamos dados.
Isto é o Cinto do Calmeiro.
E non lle chaman así por ser fácil de navegar.
Non, é pola falta de correntes e de vento. Entras aí e as velas quedan colgando.
E non te moves. Quedas ao pairo e ao garete.
- Tamén é o fogar dos reis do mar. - Ah, xa! Pois non imos.
Unha vez matei unha chea deles e téñenme rabia.
E ir a Vilalogue?
Soa a lugar seguro e sen nada de perigo. Gústame.
É o centro de operacións da Armada do Mar do Leste.
Pois aí non. Dereitos á Gran Ruta, logo.
Ha de haber algunha illa máis segura por aquí.
A min non mo parece.
Andamos escasos de comida e de case todo. Hai que aprovisionarse para a Gran Ruta.
É perigoso non entrar preparados na Gran Ruta, e non estamos lonxe.
- Igual podiamos… - Es libre por primeira vez.
Non gañaches o dereito a comprares algo bonito?
Non.
Non piques.
- Unhas compriñas non viñan mal. - Aí!
O que? Maldito sexas, Sanji!
E o teu encanto, esa mandíbula marcada e eses ollos cor de mar.
Necesitamos alguén cun pouco de sentido… Zoro!
Meu, axuda. Sanji e Nami queren ir de compras a unha illa chea de mariños
cando Luffy e eu estamos en busca e captura.
Dilles que é mala idea.
- De compras? - Xa, incrible.
- Boa idea. - O que?
- Necesito dúas espadas. Ando raro. - Desde que chas esnaquizou Mihawk?
- Cala a boca. Ti nin estabas. - Vin o xusto.
Síntocho. Outro voto a favor de Vilalogue.
- Isto non acabou. Onde vai Luffy? - Ti que cres?
Ei, Luffy! Reunión da tripulación!
BÚSCASE VIVO OU MORTO
Vou!
A ver, que foi?
Luffy!
Sempre te respectei como capitán.
Tócache poñerte firme con estes vándalos para que non nos maten.
Por que o dis?
Temos que parar.
Pero imos á Gran Ruta para atopar o One Piece…
E ser o rei dos piratas.
Nós tamén queremos chegar, Luffy,
pero temos que parar en Vilalogue a comprar algo.
- Que hai aí? - A morte!
Non me interesa.
- Necesito espadas novas. - Ben. Iso axudaría co da morte.
E cómprenos comida para a travesía.
Aínda mellor!
E…
é o sitio onde executaron a Gold Roger.
O lugar onde o rei dos piratas naceu e morreu.
E naceu a lenda do One Piece.
Quérelo ver, non?
Home claro que quero!
E ti pensando que non iamos parar.
Veña, Sombreiros de Palla! Rumbo a…
Espera aí. Por onde era? Vale.
Rumbo a Vilalogue!
VILALOGUE
DÍA DA EXECUCIÓN
Vicealmirante.
As miñas desculpas polo aloxamento. Non é moi adecuado para o rei dos piratas.
Non fun eu quen inventou o alcume.
Entón, Monkey D. Garp…
o heroe de God Valley,
o home que capturou a Gold Roger.
Todo grandes logros.
Cando é o próximo desfile?
Hoxe mesmo.
E hai un sitio especial reservado exclusivamente para ti.
De todas as batallas que libramos nestes anos, Garp,
as verbais sempre foron coas que máis me deleitei.
Eu non.
Para min o mellor foi mallar en ti pola Gran Ruta arriba e abaixo.
Xa…
No combate vese de que pasta está feito un home.
O fragor do aceiro.
O seu sangue pingándoche dos cotenos.
Veslle o que ten no corazón.
Na alma.
Chegamos ás mans moitas veces.
Coñézote, Garp.
Fíome de ti.
Coma dun membro da miña tripulación.
Por iso che pido un derradeiro favor.
Teño un fillo.
Necesito que o atopes, que o coides e o manteñas a salvo.
Por que me pides isto?
Porque ningún fillo
debía sufrir polos pecados do pai.
Por que pensas que o vou facer?
Porque es un bo home.
Un bo home que te vai levar ao patíbulo.
Certo.
Pero confío en que ao meu fillo non.
Na miña vida está a caer a noite, pero na del…
aínda está a amencer.
Esta é a túa derradeira maldición.
Non rematou, Garp.
A piratería non rematou.
Rematou, si.
Ala! Estamos aquí de verdade!
Canta xente!
Mirade para aquí!
Vilalogue.
A vila do principio e do final.
Aquí empezou todo.
A busca do One Piece.
Aquí escribiuse a historia!
Mirade, parece que están de festas.
Pola execución de Gold Roger.
De festas? E nós querendo pasar desapercibidos.
Teremos que ser listos e non chamar a atención sen necesidade.
Eu quero ver o patíbulo!
Non me digas.
Sanji, por que non levas ti a Luffy a comprar comida?
Primeiro comida. Logo, patíbulo.
Moi ben. Habendo comida, non se mete en cerellos.
Eu vou para o barrio das tendas de roupa.
Zoro, ti necesitas espadas, non?
E cartos.
- E a min que me dis? - Ao cociñeiro décheslle.
- A comida é para todos. - E as miñas espadas tamén.
O que daría por non ser a única moza.
Se colles isto, devólvesmo.
Cuns xuros do 300 %.
E se non chega?
Releas. Unha cousa é o que piden e outra o que aceptan.
Relear.
Moi ben.
Compramos e volvemos ao barco.
Eu quedo con Nami.
Unha moza na gran cidade precisa seguridade.
O meu heroe.
Quedamos aquí ao acabar.
Lembrade que é unha vila da Armada, así que intentade pasar…
- Ola, Vilalogue! - Luffy, espera aí!
…desapercibidos.
Que facedes aí parados?
- Ide polo meu botín! - Si, capitán Fumeta!
Señor… colleu a Koze, dos Piratas Yes.
O compañeiro non tivo a sorte de coller o transporte a Vilalogue.
A min ningún pirata me escapa.
- Onde vai Tashigi? - Señor, eu hoxe non a vin.
Esa rapaza…
Estes días os aspirantes a pirata veñen dar a Vilalogue.
Temos que estar preparados.
Levade a escoura esta para o calabozo. Vou patrullar.
Aquí teñen, señoras.
Moi ben senta comprar algo para min por unha vez.
E ben que compraches.
Fago como que non oín, polo teu ben.
Necesito algo para ocultar a miña identidade.
Ai, si!
Isto váleme.
ATLAS HISTÓRICO DO MAR DO LESTE
Moi chulo o libro.
Si, é…
un atlas do Mar do Leste.
Tiña un igual de pequena. Tíveno un tempo, vaia.
- Pois cómprao. - Que? Non.
Suponse que teño que debuxar eu os mapas, non usar os doutros.
Xa, pero sería para lembrar onde empezaches.
Algún día, cando fagas o mapa do mundo,
poderás mirar este e ver que o teu é moito mellor.
Sabes que? Tes razón.
Está ben lembrar de onde vimos.
Ti tamén debías facer algo para ti.
Algo que che axude a lembrar a túa casa antes de deixármola atrás.
Eu non tiña moita cousa de pequeno.
Non había ningunha cousa memorable.
Se cadra non había ningunha cousa,
pero si algunha persoa.
Ai, mi ma!
- Perdoa. - Non, foi culpa miña. Son algo zoupona.
Kuina.
Como dis?
Nada.
Paréceste a unha coñecida.
Pois grazas pola axuda.
Se cadra tamén podo axudar eu. Tes pinta de estar perdido.
Non estou perdido!
Oriéntome moi ben.
Pois vale.
Aí.
Vou para aí.
Iso era…?
Veña…
Aí…
Benvido, amiguiño.
Que necesitabas hoxe?
Necesito espadas.
Claro que si. Pois viñeches á tenda adecuada.
Témolas vellas, novas… Cos mellores gumes do Mar do Leste.
O fío que máis desexes poderás compralo aquí.
Iso para que dá?
Tes alí as gangas.
Amigo! Espera.
A espada que levas no cinto…
Podo vela?
Non era para tanto. Mirei mal.
Perdoa.
Pero…
non está en moi malas condicións
e igual che podo axudar coa falta de fondos.
Digamos que che dou 200 000 berris por ela.
Non a vendo.
400 000.
E…
déixoche levar as tres que queiras.
Isto é regatear?
750 000. Oferta final.
Colle unha das do andel de arriba e o que deas cargado do resto.
Sabía que a recoñecera!
A Wado Ichimonji.
Unha das 21 espadas de grao superior!
- Si que sabes de espadas. - É o meu.
Nunca imaxinara ver unha destas en persoa.
Un bo coleccionista pagaría ducias de millóns.
Ola, Matsu.
- Tashigi, a miña clienta favorita. - Veño buscar a Shigure.
Si, a túa espada. Vou por ela. Son 300 berris.
A última vez foran 200.
O raio da inflación.
Ipponmatsu é o mellor afiando espadas, se o necesitas.
Traio a Shigure todas as semanas. Mellor deixala en mans dun profesional.
Xa que sabes tanto de espadas,
axúdasme a escoller?
Home claro!
A ver…
De aquí, nada.
Ou están romas coma unha pluma ou rompen ao empuñalas.
As mellores espadas son algo máis ca obxectos creados para o combate.
Son obras de arte.
Son historia.
Cada unha ten unha historia, unha personalidade, un propósito.
E un prezo.
Iso que fai aquí?
Que é?
É a Sandai Kitetsu.
- Gústame o nome. - Non cha recomendo.
Está maldita.
É a terceira dunha liñaxe de espadas magníficas, pero infaustas.
Os espadachíns de renome que a empuñaron tiveron un final tráxico.
A tola das espadas ten razón.
A maioría dos espadachíns non se atreverían a usala.
Levo anos querendo desfacerme dela, pero tamén lle teño medo á maldición.
Síntocho, rapaz, pero non cha podo vender.
E se probamos que é máis forte?
A miña vontade
ou a maldición da espada.
Se gaño eu,
véndesma.
Que vas…?
Lévoa.
E unha máis.
Espera.
Espera aí.
Sanji!
Non podo crer que haxa tanta comida do Mar do Leste que nin probei!
Quero comelo todo!
Enténdote. Está ben probar os sabores da casa antes de partir,
pero pensa en todas as cousas novas que imos probar ao chegarmos á Gran Ruta.
Non paro de pensar niso.
O que?
Isto que é?
Iso é un atún elefante de aleta azul.
- Si. - Son orixinarios do Mar do Sur.
Moi bo ollo! Ti si que sabes do que falas.
É que xa teño experimentado un pouco.
É o mellor cociñeiro do Mar do Leste.
Se o queres, para ti. Total, é o último que me queda.
O restaurante Baratie levoumo case todo.
Engadiron un prato novo ao menú: salteado real de atún.
Recórdame ao teu prato.
É que é o meu. O vello rouboumo e meteuno no menú.
Iso é que a Zeff lle gustou.
Iso parece, si.
Pois terei que seguir impresionándoo, así que vou levar este.
E que máis tes?
Ven comigo.
Luffy, queda aí.
E logo derrubouse a torre enteira!
E os da aldea fixéronme unha festa por salvalos.
Levo pouco navegando, pero xa foi unha das aventuras máis tolas.
Para cando recibas esta mensaxe,
estaremos na Gran Ruta.
E…
non podo evitar estar un chisco…
nervioso.
Pero a tripulación necesítame!
E que capitán sería se os defraudase?
A verdade é que non sei que ían facer sen min, Kaya.
Seguro que ela tamén te estraña.
Aparta, señora.
Perdiches algo?
Devólveme a carteira, ladra!
Ti nin a ladrón chegas.
Non sabes o que dis. En Vilalogue dirixo eu o cotarro.
Por iso as rúas son tan seguras. Un consello?
Non.
Ou igual si.
Escolle mellor o albo.
Busca algún idiota distraído ou perdido.
Íllao.
Atráeo…
coa promesa de algo que queira.
Logo, cando baixe a garda,
colles o que queres.
O que ti digas.
Non necesito os teus consellos.
Que vaia ben a caza!
Quen era?
Un novato.
Que foi?
Cambiou a presión.
Vai haber tormenta.
Que dis? Non hai traza de chuvia.
Non ten por que chover. Hai electricidade estática.
Hai que ir polos demais.
E marchar a fume de carozo.
É a Yubashiri.
A miña tenda non será gran cousa, pero…
é a mellor espada que teño.
Reliquia familiar.
Unha tachi lacada en negro con patrón salvaxe de cravo pequeno.
Unha das 50 espadas de nivel experto que hai no mundo.
Non teño moitos cartos.
Non che pido cartos.
Lévaa.
E perdóame
por intentar estafarte antes.
Hai…
demasiado tempo
da última vez que mirei aos ollos a un digno espadachín.
E, como din,
unha espada
escolle o seu dono.
E eu hei pregar para que sempre teñas boa fortuna.
E…
grazas pola axuda.
Espero volverte ver.
O mesmo digo.
Ei, mira! Oi!
Perdón. Ando en busca do patíbulo.
PECHADO
Sabedes onde é o patíbulo?
Largo.
Vale.
Sabes onde está o patíbulo?
Veña, vale.
Volvo cando acabes coa canción.
Ola, albo!
Digo… meu.
Non andarás en busca do patíbulo de Gold Roger, non?
É xusto o que busco.
Pois si que tes sorte hoxe! Xusto ía eu para alí.
Chámome Bartolomeo.
E son famoso nesta cidade pola miña…
hospitalidade.
Como é ser famoso?
Xa cho conto agora.
BÚSCASE VIVO OU MORTO
Mira! É iso!
O rei dos piratas morreu aí.
Nunca me importou unha merda o tipo.
Os mariños montan isto todos os anos para lembrarnos as normas.
- Se te pillan, estás morto. - Aquí empezou a Grande Era dos Piratas.
Por iso querías tanto vir aquí?
Todo o que levo feito,
os lugares aos que vou…
Todo comezou aquí.
Só quería velo cos meus propios ollos.
Non tes un soño que queiras alcanzar?
Nunca o pensara.
Ei!
CHEIRENTO
Botábasme de menos, mamonazo?
E ti quen vés sendo?
Bunny.
É…
Buggy!
É Buggy.
Sábesme ben o nome, merdeiro de goma.
- Foi o que dixen. - Buggy o Pallaso.
Non dixeches tal! Contra! Xa me esquecera o prosma que es!
E este quen é?
A ver se adiviño. Un membro novo da tripulación? Has de ser…
o estilista!
Queríame burlar, pero gústame, a verdade.
- Non estarás mellor con nós? - É famoso na vila.
Chámase…
Eu non son ninguén.
Non teño nada que ver con el, contigo nin con ningún outro pirata.
Xa marcho.
Ei, veña! Por que tes tanta présa, meu amigo?
A min encántame que o público participe.
A ver, que queres?
Como me atopaches desta?
Sabía que ías vir.
Que esta merda te atraería coma o lume a unha couza.
Pero a couza nunca acaba ben, non?
Coma se o vise!
Ti sentado no xeonllo do bo de Shanks,
que che enche a cabeza cos contos do saúdo final de Gold Roger,
soñando
con que un día virías poñerte á súa sombra.
Este é un show dos teus?
O de hoxe non é un show.
O de hoxe
é unha lección.
E aquí será onde a túa breve e penosa travesía chegará á súa fin.
Unha pena que non teñas os amigos.
Pero, por sorte para ti,
trouxen eu algúns dos meus.
Ai, miña ruliña!
Eu non son a túa ruliña, pallaso.
Alvida?
O nome dela lémbralo? Víchela unha vez!
Levo moito tempo pensando nisto, Sombreiro de Palla.
Xa. É que xa choveu.
E o barco?
Prendícheslle lume.
É verdade.
En fin, teño que ir indo, xente. A Gran Ruta chama por min.
Ti non saes de aquí vivo.
Queres pelexa?
Dáme o mellor que teñas.
Vale.
Pistola de goma goma…
Lanzamento!
Como fixeches iso?
Pero vós quen raio sodes?
É impresionante, eh? Moita sorte teño.
O truco non che vai valer dúas veces.
Agora xa non.
Comín o froito liso liso.
Todo o que me lances esvárame.
Tanto me dá o teu froito do demo.
Comigo non podes.
Iso xa o veremos.
Son a capitá Alvida Maza de Ferro,
a pirata máis poderosa e desapiadada do Mar do Leste,
e esixo a miña vinganza.
Pista lisa lisa!
- Aí entramos nós! - As esposas!
- A ver, deixade pasar, aparvados. - Ti non vas a ningures!
Encóntrome…
raro.
Que mareo.
Porque esas pulseiras novas que levas son de pedra de mar.
Oíches falar dela?
É un elemento que contén todas as propiedades do mar.
Vai minando toda esa enerxía tan repugnante que tes.
E o mellor é que anula os poderes do teu froitiño do demo.
Coma a auga de mar.
Así que non podes fuxir nin pelexar.
Queda con nós.
O que vén agora interésache.
Capitán Fumeta, señor!
Alguén viu uns piratas no patíbulo.
Rodeade a zona.
- Quietos ata que chegue eu. - Si.
Señor, canto o sentimos.
Pídelle perdón ao capitán.
Comeuche o xeado o meu pantalón.
Desta vez pide máis bólas.
Ala! Grazas, señor!
Para a casa. Veña.
- Vós tamén queredes xeado? Arreando! - Si, capitán!
Capitán!
- Vés tarde, suboficial. - Perdón, estaba…
Tanto me dá.
Levas a chaqueta mal abrochada.
A onde imos?
A traballar.
- Están aí. - Pois vale.
Onde están?
Zoro!
Conseguiches as espadas!
O diñeiro.
Non me fixo falta.
- Non matarías por elas, non? - Non.
Releei.
Vale.
Aínda así, débesme os xuros.
Que boa pinta teñen esas espadas. Déronchas sen máis?
Pois si.
Que sospeitoso.
A ver, vai caer unha tormenta.
E das boas. Hai que volver ao Merry.
- Sanji! Conseguiches o que necesitabas? - Si.
Pedín todo para levar ao Merry. Menos esta beleza de aquí.
Este non o perdo de vista.
Onde vai Luffy?
Pensei que xa estaría aquí.
- Perdíchelo? - O peixe non o perdeu.
- Só o capitán. - Pois xa sabemos onde está.
Como lle pase algo, vou estrear a espada contigo…
Parade!
Témolo que atopar.
Xente, a onde vai todo o mundo?
- Perdón. - Hai piratas no patíbulo!
- Teñen poderes dos froitos do demo! - Luffy!
Compañeiros piratas,
cidadáns de Vilalogue,
os cargos contra este bufón coñecido como Monkey D. Luffy son os seguintes:
destruíu o meu barco,
secuestrou o meu prezado Koby
e púxoo na miña contra.
E o peor: atrévese a autoproclamarse futuro rei dos piratas.
A única sentenza xustificada
é a morte.
Iso!
Como avogado teu,
suxíroche que me deixes falar a min.
Amigos,
respectables monstros e residentes de Vilalogue,
prestádeme atención.
¿Acaso é Luffy
un monte de merda?
Si.
¿E acaso nos debiamos sentir todos avergonzados
porque agora resulta que é o pirata máis buscado do Mar do Leste?
Ben seguro!
Si!
¿E acaso é tan insufriblemente repugnante
que ás veces dan ganas de arrincarlle o sombreiro e facerllo tragar?
Desde logo que si. A min polo menos.
Pero, con todo,
de verdade merece morrer?
Si! E ata aquí a miña alegación!
Moi ben! O sistema funciona!
Non es moi bo avogado.
Aínda non entendiches a lección, neno?
A cousa máis poderosa do mundo non é unha arma
nin un froito do demo nin un soño.
É unha historia.
Pero as historias acaban.
E a túa tamén.
Hoxe!
- Iso! - Aí está!
E toda esta boa xente
será testemuña.
O rapaz que ía ser rei,
despezado
xa antes de saír do Mar do Leste.
Luffy?
Sanji!
Que ben! Chegaron os merdentos.
Ocúpate ti da tropa. Eu vou co número principal.
Sitio!
Así que queres ser coma o rei dos piratas, eh?
Pois ollo co que desexas.
Por eles.
Por fin.
O desquite, Roronoa Zoro.
Non teño tempo.
Boa.
Como fas iso?
Son esvaradía da cabeza aos pés. Acepta a derrota.
Nami!
Ataque especial! Estrela de pementa.
Esa era a miña pementa?
Outra rolda no potente arsenal do capitán Usopp.
Intervimos?
Non.
Que os piratas se despecen entre eles.
Logo facemos limpeza cos que queden.
É un pirata.
Vouche ensinar o último que viu Gold Roger.
Á parte das tripas saíndolle.
Unhas derradeiras palabras, capitán merdallán?
Chámome Monkey D. Luffy!
Vou atopar o One Piece
e ser o rei dos piratas!
Imos por el!
Berrón!
Ti non tes
nin idea do que é ser rei.
Sei que ti nunca o serás.
Pesada é a cabeza que a coroa leva.
Así que mellor cortarcha.
Si?
Zoro!
Sanji!
Usopp!
Nami!
Perdoádeme.
Estou morto.
Ese sorriso.
Luffy!
Ese riso.
Roger.
Estou morto!
Outra vez non!
Que potra!
A ver!
Estades todos ben?
Nós?
Caeuche un raio enriba.
Luffy, temos que volver ao barco.
Quietos aí!
Quedades arrestados pola autoridade da Armada!
Hai unha saída por aí. Liscade xa!
Grazas.
As miñas bolsas!
Non os deixedes saír da cidade!
Sanji mátame se o deixo atrás!
Para! E Nami e Usopp?
- Perdéronse? - Nami non se perde.
- Estarán no Merry. - Por aquí!
Parade aí!
Ou non.
Unha ex cabreada?
Ide para o barco. Ocúpome eu.
Debinme decatar antes.
Es Roronoa Zoro, o cazarrecompensas convertido en pirata.
- Entón sabes que isto non é boa idea. - É tal.
Vouche quitar a Wado Ichimonji.
A ver como o intentas.
Non dixeras que eras mariña.
Non preguntaches.
- A tola das espadas sabe loitar. - Mellor ca ti, con ese ombro caído.
Es un animal.
Por moito que loites, sempre haberá alguén mellor ca ti coa espada.
Non renunciarei a esta por nada.
Moito menos por ti.
Por que non me matas?
Non es un grande espadachín.
Non es digno da Wado Ichimonji nin de ningunha outra!
Monkey D. Luffy.
Capitán Fumeta, da Armada.
Non ides a ningures.
Síntocho, Fumetis, pero temos algo de présa.
Xa vou eu.
Ten o poder dun froito!
Tanto dá. Podemos con el.
Metralleta de goma goma…
Lanzamento!
Sanji!
Vaia pelagatos.
Golpe branco!
Vales 30 millóns de berris.
Acabóuseche a sorte, neno.
A sorte de quen, dicías?
Ti…
Quen somos nós para interpoñernos na viaxe doutro home?
O Goberno Mundial pide a túa cabeza.
Hoxe non vai ser.
O mundo segue á espera da nosa resposta.
Luffy?
Vamos.
Ei.
Vamos.
Veña.
Que foi todo iso?
Non estou seguro.
Vai chover. Zoro, Usopp, despregade as velas!
Quen era o que te salvou?
Nin idea.
Un pirata?
Está ben, se é o que escolliches.
Avante.
Non é ao que aspirabas.
Non, paxariña?
Ti quen es?
Alguén que entende o que é estar encerrada nunha gaiola.
Intúo que estás máis afeita a cortarte con papel.
Aínda así,
iso ha doer menos ca o orgullo.
Falas sen saber.
Sei que tes un potencial desaproveitado.
Que tes habilidades desperdiciadas.
Desexos sen cumprir.
Sei que es forte.
Intelixente.
Fermosa.
Este mundo ten moito máis para ti, paxariña.
Pódelo ter todo.
Que é?
Unhas ás.
Tashigi.
Capitán Fumeta,
que fai aquí?
Grazas, Raoul.
Gold Roger frecuentaba este bar.
Mesmo din que tomou aquí o último grolo antes de saír para a Gran Ruta.
Cando o colleron e o mataron, o sitio perdeu o gancho.
Morto o home,
morta a lenda.
Ou iso pensabamos.
Veño aquí no aniversario da súa morte para lembrarme a min mesmo por que loito.
E contra que.
E contra que loita, señor?
Eu estaba alí.
O día que executaron a Gold Roger.
Sabes o que fixo cando se enfrontou á fin?
Riu.
Eu era un rapaz,
pero vin o efecto que tiveron as súas palabras.
A promesa do One Piece levou o mundo ao caos.
Ningún neno debía vivir unha loucura coma aquela.
Por iso loito.
Dedico a miña vida a garantir que o mundo non vexa outro Gold Roger.
Descansa. Mañá levantamos áncora.
Levantamos áncora?
- A onde imos? - O pallaso cantou.
Os Sombreiros de Palla van á Gran Ruta.
Ímoslles dar caza.
Riu, Tashigi.
Luffy, o do Sombreiro de Palla, mirou a morte á cara e riu.
Iso é o que temos que combater.
BÚSCASE VIVO OU MORTO
Rapaces! Mirade!
Conseguímolo!
Esa é…?
A Montaña Invertida.
A entrada á Gran Ruta.
A viaxe vaise poñer máis difícil.
- Peor ca cos guerreiros? - Tiburóns asasinos?
A muller aquela da maza?
Si,
pero non hai nada co que non poidamos
xuntos!
Gran Ruta,
imos aló!
Si!
Subtítulos: Ana M. Fernández Fernández