SHELLSTOWN, 153. ODDZIAŁ MARYNARKI
Piraci! Nie damy im rady!
Wstawaj!
Szybciej!
Jesteście żałośni.
Miałaś rację.
Wiedziałem, że East Blue będzie słabe, ale nie że aż tak.
Cały obcas sobie ufajdałam.
Potworne nudy.
Co my robimy w tej zapyziałej bazie?
To, co trzeba, Miss Valentine.
Zamknąć drzwi!
Komandorze Ripper!
Piraci przełamali obronę i wtargnęli do bazy.
Pamiętajcie przysięgi.
W imię sprawiedliwości będziemy się bronić za wszelką cenę.
Uzbroiliście się po łokcie.
Doce Fleur.
Do ataku!
Gdzie trzymacie zmarłych?
Potrzebujemy nowego Mistera 7.
A przynajmniej…
Trzy i pół.
- Przykre. - Co konkretnie?
Że sprzątnęli nam agenta?
Czy że gnojek, który to zrobił, wzgardził zaproszeniem do Baroque Works?
- Jedno i drugie. - Mr Zero będzie zły.
Trudno mu się dziwić.
Na szczęście ma nas.
Zrobił to Roronoa Zoro, prawda?
Żegnaj, skarbie.
Musimy go znaleźć.
On…
Zwiał. Jego kapitan zaatakował bazę i go uwolnił.
Popłynęli w stronę Grand Line.
Łowca piratów sam jest piratem?
Dziwne.
Co to za kapitan?
POSZUKIWANY ŻYWY LUB MARTWY
Monkey D. Luffy.
Ciekawe.
Gdzie jest…
Ej, niemiło.
Używałem tego pieprzu.
Ty masz swoje narzędzia, a ja mam swoje.
Nie podbieram ci gumek i nie wrzucam ich do sufletu.
Bo to by było niejadalne.
Ale te bomby pieprzowe?
To perła w arsenale kapitana Usoppa.
Oby one były jadalne, bo kończą mi się zapasy.
Przy tym, ile je Luffy i tym, co tworzysz ty…
Genialne wynalazki?
To cud, że daję radę coś upichcić.
Nie tylko kuchnia świeci pustkami.
Mamy też braki w narzędziach i w apteczce.
Drogie rzeczy.
Ale potrzebne.
Pogadajmy z Nami.
Nami, słońce, dziś na obiad ośmiornica z czarnym pieprzem.
Dzięki, Sanji.
Ty dostałaś ośmiornicę, a ja kanapkę z jajkiem.
Przeszedłeś samego siebie.
Staram się.
Przyznam jednak, że nie czuć za dużo pieprzu.
Chyba znalazłam najlepszą trasę na Grand Line.
Jesteśmy blisko, ale będzie niebezpiecznie.
Ten przesmyk prowadzi prosto na Red Line.
Nie znam się,
ale nie byłoby bezpieczniej popłynąć przez otwarte wody
niż przez górę? One też prowadzą na Grand Line.
Dobrze, że nie nawigujesz, bo mielibyśmy przechlapane.
To jest Pas Ciszy.
To chyba nie znaczy, że dobrze się tam pływa.
Woda tam stoi, bo nie ma wiatru.
Żagle opadają, gdy tylko się tam wpłynie.
Nie da się ruszyć.
Sztil i flauta.
- I pełno tam królów mórz. - Dobra, nie płyńmy tam.
Kiedyś zarżnąłem ich mnóstwo.
- Nie lubimy się. - Może popłyńmy do Loguetown?
To brzmi jak bezpieczne miejsce.
Dobry plan.
To największy ośrodek marynarki na East Blue.
Zmieniam zdanie, płyńmy prosto na Grand Line.
Pewnie są tu jakieś bezpieczne wyspy.
Nie wygląda na to.
Kończy nam się żarcie i wszystko inne.
To może być ostatnia szansa na zaopatrzenie.
Nie powinniśmy wpływać na Grand Line nieprzygotowani.
Jesteśmy niedaleko.
- Moglibyśmy… - Wreszcie zyskałaś wolność.
Zasługujesz, żeby kupić sobie coś ładnego.
Nie.
Nie daj się nabrać.
Nie pogardzę zakupami.
- Tak! - Niech cię diabli, Sanji!
Ciebie i twój urok, mocną szczękę i błękitne oczy.
Ktoś wam musi przemówić do rozsądku. Zoro!
Sanji i Nami chcą płynąć na zakupy na wyspę pełną marynarzy.
To durne, bo ja i Luffy jesteśmy poszukiwani.
Poprzyj mnie.
- Zakupy? - Czaisz to?
- Dobry pomysł. - Co?
Potrzebuję mieczy. Coś mi nie gra.
Odkąd Mihawk spuścił ci łomot?
- Nawet cię tam nie było. - Widziałem, co ważne.
Wybacz, Usopp. Kolejny głos za Loguetown.
- Jeszcze zobaczycie. Gdzie Luffy? - A jak myślisz?
Luffy! Zebranie załogi.
POSZUKIWANY ŻYWY LUB MARTWY
Idę!
Dobra, co tam?
Luffy.
Szanuję cię jako kapitana.
Musisz zapanować nad tą zgrają, zanim zginiemy.
Jak to?
Musimy zrobić przystanek.
Płyniemy na Grand Line, żebym znalazł One Piece
i został królem piratów.
My też chcemy tam dotrzeć,
ale najpierw musimy coś załatwić w Loguetown.
- Co tam jest? - Śmierć!
Tego nie chcę.
Potrzebuję nowych mieczy.
To może zapobiec śmierci.
Musimy zrobić zapasy na dalszą podróż.
Doskonale.
A poza tym
w tym mieście odbyła się egzekucja Gold Rogera.
Tam urodził się i zginął król piratów.
Tam powstała legenda o One Piece.
Chcesz tam popłynąć, co?
No jasne!
Nie darowalibyśmy sobie Loguetown.
Słomkowi, obieramy kurs na…
W którą stronę? Dobra.
Kurs na Loguetown!
DZIEŃ EGZEKUCJI
Wiceadmirale.
Przepraszam za te warunki.
Uwłaczają królowi piratów.
To nie ja wymyśliłem ten przydomek.
Monkey D. Garp.
Bohater Bożej Doliny.
Ten, który pojmał Gold Rogera.
To nie byle osiągnięcia.
- Kiedy następne widowisko? - Dzisiaj.
Masz zarezerwowane dobre miejsce.
Ze wszystkich bitew, które stoczyliśmy przez lata,
zawsze najbardziej lubiłem potyczki słowne.
Ja nie.
Mnie najbardziej się podobało, gdy spuszczałem ci wciry na Grand Line.
Tak.
W walce można wiele się o sobie dowiedzieć.
Brzdęk stali
i krew kapiąca z knykci
mówią, co wróg ma w sercu.
Co ma w duszy.
Walczyliśmy wielokrotnie.
Znam cię, Garp.
Ufam ci.
Jakbyś był z mojej załogi.
Dlatego poproszę cię o ostatnią przysługę.
Mam syna.
Znajdź go i zaopiekuj się nim.
Czemu prosisz o to mnie?
Bo żaden syn nie powinien cierpieć za grzechy ojca.
Sądzisz, że to zrobię?
Jesteś dobrym człowiekiem.
Dobrym człowiekiem, który zaprowadzi cię na szafot.
Fakt.
Ale ufam, że nie zrobisz tego mojemu synowi.
Nade mną zapada już zmierzch, ale jego słońce…
dopiero wschodzi.
Przekląłeś mnie po raz ostatni.
Garp, to nie koniec.
To nie koniec piratów.
Mylisz się.
Dotarliśmy tu!
Ale tłum.
Patrzcie tylko!
Loguetown.
Miasto początku i końca.
Tu wszystko się zaczęło.
Poszukiwanie One Piece.
Historyczne miejsce!
Chyba będzie tu jakiś festyn.
Rocznica egzekucji Gold Rogera.
Trudno będzie nie rzucić się w oczy.
Musimy być rozsądni. Nie przykuwać zbędnej uwagi.
Chcę zobaczyć szafot.
Oczywiście.
Sanji, może zabrałbyś Luffy’ego na zakupy?
Najpierw jedzenie, potem szafot.
Dobrze. Jedzenie uchroni go od kłopotów.
Ja pójdę pooglądać ciuchy.
Zoro, ty potrzebujesz nowych mieczy?
I pieniędzy.
Co mam ci na to poradzić?
- Kukowi dałaś. - Robię zapasy dla wszystkich.
Broń też przyda się wszystkim.
Czemu w tej załodze nie ma więcej dziewczyn?
Masz mi później oddać.
To i 300% odsetek.
- A jak nie starczy? - Targuj się.
Zgodzą się na mniej, niż by chcieli.
Targować się.
Dobrze.
- Załatwiamy sprawy i wracamy na statek. - Pójdę z Nami.
Trzeba chronić kobietę w wielkim mieście.
Mój bohater.
Spotkamy się tutaj.
Pamiętajcie, że roi się tu od marynarzy, więc się nie…
- Witaj, Loguetown! - Luffy, czekaj.
…wychylajcie.
Co tak stoicie?
- Wyciągnąć go. - Tak, kapitanie Smoker.
Przecież to Koze z Piratów Yes.
Jego kompan nie załapał się na podwózkę do Loguetown.
Żaden pirat mi nie umknie.
- Gdzie Tashigi? - Nie widziałem jej dzisiaj.
Nie mogę z nią.
O tej porze roku spływają tu wszyscy aspirujący piraci.
Musimy być gotowi.
Do lochu z tym śmieciem.
Idę na patrol.
Drogie panie.
Miło wreszcie kupić coś dla siebie.
Nie żałowałaś sobie.
Przemilczę to dla twojego dobra.
Powinienem jakoś się zamaskować.
O właśnie.
To by się nadało.
HISTORYCZNY ATLAS MORZA EAST BLUE
Fajna książka.
Tak, to…
to atlas East Blue.
Miałam taki, gdy byłam mała. Przez chwilę.
- Kup sobie. - Co? Nie.
Mam rysować własne mapy, a nie używać cudzych.
On by ci przypominał, od czego zaczęłaś.
Kiedyś, gdy zmapujesz już cały świat,
zobaczysz, że twoje mapy są lepsze od tych.
Masz rację.
Dobrze pamiętać o swoich korzeniach.
Ty też zrób coś dla siebie.
Coś, co przypomni ci dom, zanim go opuścimy.
Nie miałem wiele, gdy byłem mały.
Nie ma o czym przypominać.
Może nie ma o czym,
ale jest o kim.
O rany.
- Przepraszam. - To moja wina. Niezdara ze mnie.
Kuina.
Słucham?
Nieważne.
Przypominasz mi kogoś.
Dziękuję za pomoc.
Mogę się jakoś odwdzięczyć? Wydajesz się zagubiony.
Nieprawda.
Mam świetną orientację.
Dobra.
Tam.
Tam idę.
Czy to był…
O tak.
Witaj, młody przyjacielu.
- W czym mogę ci pomóc? - Potrzebuję nowych mieczy.
Oczywiście. Dobrze trafiłeś.
Mamy miecze stare i nowe, najlepsze na całym East Blue.
Znajdziesz tu każde ostrze, jakiego zapragnie twoja dusza.
Co za to dostanę?
Przecenione są tam.
Czekaj, przyjacielu.
Ten miecz na twoim pasie…
Mogę go obejrzeć?
To jednak nic specjalnego. Mój błąd.
Przepraszam.
Ale…
Nie jest w złym stanie,
więc moglibyśmy coś wynegocjować.
Dam ci za niego 200 000 berry.
Nie jest na sprzedaż.
Czterysta tysięcy. I…
Trzy dowolne miecze ze sklepu.
Targujemy się?
750 000, ostatnie słowo.
Do tego jeden miecz z najwyższej półki i cokolwiek sobie zażyczysz.
Wiedziałam, że to on!
Wado Ichimonji.
Jeden z 21 mieczy wyższego kunsztu.
- Znasz się na mieczach. - To mój konik.
Nie sądziłam, że kiedyś zobaczę go na żywo.
Kolekcjonerzy daliby za niego dziesiątki milionów.
Cześć, Matsu.
- Tashigi, moja ulubiona klientka. - Przyszłam po Shigure.
Twój miecz. Pójdę po niego. Trzysta berry.
Miało być 200.
Ach ta inflacja.
Ipponmatsu doskonale ostrzy miecze.
Przynoszę mu mój co tydzień.
Takie zadanie lepiej zostawić ekspertom.
Skoro tak się znasz na mieczach,
pomożesz mi wybrać?
Oczywiście.
Zobaczmy.
Tu nie ma nic ciekawego.
Same tępe, rozpadną się, zanim nimi machniesz.
Najlepsze miecze to coś więcej niż narzędzie walki.
To dzieła sztuki.
Historia.
Każdy z nich ma swoją przeszłość, osobowość, swój cel.
I cenę.
Skąd on się tu wziął?
Co to jest?
To Sandai Kitetsu.
- Fajna nazwa. - Nie chcesz tego miecza.
Jest przeklęty.
Są trzy takie miecze. Wszystkie wspaniałe, ale przeklęte.
Nawet wybitni szermierze, którzy nimi władali, skończyli tragicznie.
Ta maniaczka ma rację.
Większość szermierzy nie ważyłaby się wziąć go do rąk.
Od lat chcę się go pozbyć, ale boję się, że klątwa dosięgnie i mnie.
Wybacz, synu, nie mogę ci go sprzedać.
Sprawdźmy, co jest silniejsze.
Moja wola
czy klątwa miecza?
Jeśli wygram,
sprzedasz mi go.
Co zamierzasz…
Wezmę go.
I jeszcze jeden.
Czekaj.
Zaczekaj tu.
Sanji.
Jest tyle jedzenia z East Blue, którego nigdy nie próbowałem.
Chcę zjeść to wszystko.
Fajnie jest zjeść coś lokalnego, zanim odpłyniemy,
ale pomyśl o wszystkich nowych smakach, które czekają na Grand Line.
Myślę o nich non stop.
Serio?
Co to jest?
- Niebieskopłetwy tuńczyk słoniowy. - Tak.
Pochodzą z South Blue.
Dobre oko! Znasz się na rzeczy.
Coś tam eksperymentowałem.
To najlepszy kucharz na East Blue.
Bierz go, jeśli chcesz. To i tak już ostatni.
Prawie wszystkie zabrali do Baratie.
Dodają nową pozycję do menu. Tuńczyk słoniowy sauté.
To twoje danie.
Zgadza się. Ten stary pryk je ukradł i dodaje do karty.
Chyba Zeffowi smakowało.
Chyba tak.
Będę musiał znowu mu zaimponować. Wezmę tę piękność.
- Co jeszcze masz ciekawego? - Chodź za mną.
Luffy, zaczekaj tu.
A potem cała wieża się zawaliła.
Wyprawili mi przyjęcie w podzięce za ratunek.
Ledwie wyjechałem, a to tylko niektóre z moich przygód.
Kiedy dostaniesz tę wiadomość,
będziemy już na Grand Line.
Muszę przyznać, że trochę się…
niepokoję.
Ale załoga mnie potrzebuje.
Żaden kapitan nie zawiedzie swoich ludzi.
Nie wiem, co oni by beze mnie zrobili, Kayu.
Ona na pewno też za tobą tęskni.
Z drogi, paniusiu.
Zgubiłeś coś?
Oddawaj to, złodziejko.
Też chciałam cię tak nazwać, ale niesłusznie.
Nie wiesz, co gadasz. To ja rządzę w całym Loguetown.
Dlatego tak tu bezpiecznie.
- Mogę ci coś doradzić? - Nie.
Może.
Znajdź sobie inny cel.
Jakąś rozkojarzoną albo zagubioną sierotkę.
Odseparuj ją.
Zwab ją obietnicą czegoś, czego pragnie.
A gdy opuści gardę,
zabierzesz, co chcesz.
Nieważne.
Nie potrzebuję twoich rad.
Udanych łowów!
- Kto to był? - Jakiś frajer.
Co jest?
Ciśnienie się zmieniło.
Idzie burza.
Jak to? Przecież nie pada.
Burza to nie tylko deszcz. Powietrze aż iskrzy.
Znajdźmy resztę.
I wynośmy się stąd.
To Yubashiri.
Mój sklep jest niewielki, ale…
To mój najlepszy miecz.
Pamiątka rodzinna.
Tachi z oprawą z czarnej laki i nieregularnym wzorem na ostrzu.
Jeden z zaledwie 50 mieczy wysokiego kunsztu na świecie.
Mówiłem, że nie mam pieniędzy.
Nie chcę pieniędzy.
Weź go.
I wybacz mi,
że próbowałem cię oszukać.
Już…
Już od bardzo dawna…
nie patrzyłem w oczy prawdziwemu szermierzowi.
Mówi się,
że miecz
wybiera sobie właściciela.
Będę się modlił, żeby powodzenie cię nie opuściło.
Dziękuję za pomoc.
Może się jeszcze spotkamy.
Mam nadzieję.
Patrz.
Przepraszam, którędy na szafot?
Wiecie, gdzie jest szafot?
Spływaj.
Dobra.
Wie pan, gdzie jest platforma egzekucyjna?
Rozumiem.
Wrócę, gdy skończy pan śpiewać.
Cześć, sierotko.
To znaczy, stary.
Nie szukasz przypadkiem platformy, na której stracono Gold Rogera?
Właśnie ją chcę znaleźć.
Poszczęściło ci się. Właśnie zmierzam w jej stronę.
Jestem Bartolomeo.
I jestem znany w całym mieście z mojej…
gościnności.
- Jak to jest być sławnym? - Wszystko ci opowiem.
POSZUKIWANY ŻYWY LUB MARTWY
Patrz! To tam.
Tam zginął król piratów.
Gość mi wisiał i powiewał.
Marynarka co roku robi ten teatrzyk, żeby przypomnieć nam zasady.
Dasz się złapać, dasz się zabić.
Tu zaczęła się era piratów.
To dlatego tak bardzo chciałeś tu przyjść?
Wszystko, co zrobiłem,
wszystko, co zamierzam,
wszystko zaczęło się tutaj.
Chciałem to zobaczyć na własne oczy.
A ty nie masz marzeń?
Nigdy się nad tym nie zastanawiałem.
Hej!
ŚMIERDZIEL
Tęskniłeś za mną, gnojku?
Coś ty za jeden?
Bunny.
Jestem Buggy!
To Buggy.
Znasz moje imię, gumowy zasrańcu.
- Powiedziałem. - Klaun Buggy.
Nie to powiedziałeś. Zapomniałem, jaki jesteś wkurzający.
A to kto taki?
Nowy członek załogi?
Na statku pewnie pełnisz funkcję…
stylisty?
Miałem się ponabijać, ale to jest świetne.
- Może dołączysz do nas? - On jest tu sławny.
To jest…
Jestem nikim.
Nie mam nic wspólnego z nim ani z tobą, ani z żadnym innym piratem.
Zmywam się.
Przyjacielu, skąd ten pośpiech?
Lubię czasem zaangażować publiczność.
Czego ty w ogóle chcesz?
Jak tym razem mnie znalazłeś?
Wiedziałem, że tu będziesz.
Przyleciałeś jak durna ćma do płomienia.
To nigdy nie kończy się dobrze dla ćmy.
Już wszystko rozumiem.
Gdy stary Shanksy bujał cię na kolanach,
naopowiadał ci bajeczek o ostatnich chwilach Gold Rogera,
więc marzyłeś,
że pewnego dnia staniesz się taki jak on.
To jakiś twój kolejny numer?
Dzisiaj nie będzie występu.
Dzisiaj
będzie lekcja.
Twoja mała, żałosna podróż dobiega dziś końca.
Szkoda, że nie ma twoich kumpli.
Całe szczęście,
że są przynajmniej moi.
Kochanieńka!
Nie jestem żadną kochanieńką, błaźnie.
Alvida?
Jej imię pamiętasz?
Widziałeś ją raz.
Długo czekałam na ten dzień, kapeluszniku.
Dawno się nie widzieliśmy.
Jak twój statek?
Podpaliłeś go.
Fakt.
Słuchajcie, muszę już lecieć. Grand Line wzywa.
Nie wyjdziesz stąd żywy.
Chcecie się bić?
Daj z siebie wszystko.
Dobra.
Gum-gumowy…
pistolet!
Jak to zrobiłaś?
Kim wy jesteście?
Dobra jest, co? Poszczęściło mi się.
Dwa razy mnie tak nie załatwisz.
Już nie.
Zjadłam ślizg-ślizg owoc.
Każdy atak się po mnie ześlizgnie.
Mam gdzieś twój diabelski owoc.
I tak mnie nie pokonasz.
To się okaże.
Jestem kapitanka Alvida z Żelazną Maczugą,
najokrutniejsza piratka na East Blue.
Zemszczę się na tobie.
Ślizg-ślizg szyny!
- Czas na nas. - Bierz kajdany.
- Zróbcie przejście, matoły. - Nigdzie nie pójdziesz!
Czuję się
dziwnie.
Jak otumaniony.
Dlatego, że masz bransolety z morskiego kamienia.
Słyszałeś o nim?
Zawiera wszystkie właściwości morskiej wody.
Pozbawia cię tej twojej nieznośnej energii.
A co najlepsze, blokuje działanie twoich mocy.
Jak woda morska.
Nie uciekniesz i nie obronisz się.
Zostań z nami.
Nie chcesz tego przegapić.
Kapitanie Smoker! Przy szafocie widziano piratów.
Otoczyć teren.
- Idę tam. - Tak jest.
Bardzo pana przepraszamy.
Przeproś pana kapitana.
Moje spodnie zjadły ci lody.
Kup sobie więcej.
Jeju, dziękuję!
Wracamy do domu, chodź.
- Też czekacie na lody? Jazda! - Tak jest!
Kapitanie!
Spóźniłaś się.
- Przepraszam, byłam… - Mam to gdzieś.
Krzywo się zapięłaś.
Dokąd idziemy?
Do roboty.
Nie ma ich?
Zoro!
Kupiłeś miecze.
Twoje pieniądze.
Nie przydały się.
- Nie zabiłeś nikogo? - Nie.
Targowałem się.
Dobra.
Nadal wisisz mi odsetki.
To dobre miecze. Ktoś po prostu ci je dał?
W sumie tak.
Podejrzane.
Zbliża się burza.
I to potężna. Wracajmy na statek.
- Sanji! Masz wszystko? - Tak.
Dostarczą na statek wszystko poza tą pięknością.
Nie spuszczę jej z oka.
Gdzie Luffy?
Myślałem, że już wrócił.
Zgubiłeś go?
Upilnował ryby, ale nie kapitana.
Wiemy, gdzie go szukać.
Jeśli coś mu się stanie, dostaniesz moim nowym…
Przestań.
Musimy go znaleźć.
Wiecie, dokąd wszyscy idą?
- Przepraszam. - Piraci przy szafocie!
- Mają moce diabelskich owoców. - Luffy!
Przyjaciele piraci,
obywatele Loguetown.
Zarzuty przeciwko temu bęcwałowi, znanemu jako Monkey D. Luffy,
są następujące:
zniszczył mój statek,
porwał mojego drogiego Koby’ego
i nastawił go przeciwko mnie,
a co najgorsze, śmie się nazywać przyszłym królem piratów.
Jedyny rozsądny wyrok
to śmierć.
Tak!
Jako twój adwokat sugeruję,
żebyś zostawił przemowę mnie.
Przyjaciele,
dziwolągi i mieszkańcy Loguetown,
wysłuchajcie mnie.
Czy Luffy jest głupim gnojkiem?
Tak.
Czy powinno być nam wstyd, że w jakiś sposób stał się
najbardziej poszukiwanym piratem na East Blue?
Zdecydowanie.
Tak!
Czy jest tak nieznośnie irytujący,
że chciałoby się wepchnąć mu do gardła ten jego durny kapelusz?
Oczywiście.
Ja bym chciał.
Czy to wszystko wystarczające powody, żeby skazać go na śmierć?
Tak. Koniec przemowy.
System działa.
Nie jesteś dobrym prawnikiem.
Jeszcze nie zrozumiałeś tej lekcji?
Najpotężniejszą rzeczą na świecie nie jest broń
ani diabelski owoc, ani nawet marzenie.
Jest nią opowieść.
A one wszystkie się kończą.
Twoja również.
I to dziś.
- Tak. - Tak.
A całe zebrane tu doborowe towarzystwo
będzie tego świadkiem.
Ten, który miał zostać królem,
poćwiartowany,
zanim wypłynął z East Blue.
Luffy?
Sanji!
Świetnie, gówniaki dotarły.
Zajmij się nimi, a ja ogarnę główną atrakcję.
Z drogi!
Chcesz być jak król piratów?
Uważaj, marzenia się spełniają.
Brać ich.
Wreszcie czeka nas rewanż, Roronoa Zoro.
Nie mam na to czasu.
Nieźle.
Jak ty to robisz?
Cała jestem śliska. To twój koniec, maleńka.
Nami!
Atak specjalny: pieprzna gwiazda.
To był mój pieprz?
Kolejny pocisk w arsenale kapitana Usoppa.
Idziemy tam?
Nie.
Niech piraci sami się załatwią.
Potem wykończymy tych, którzy się ostaną.
Jest piratem.
Pokażę ci ostatnie, co widział w życiu Gold Roger.
Poza swoimi własnymi bebechami.
Ostatnie słowa, kapitanie gównomenalny?
Nazywam się Monkey D. Luffy!
Odnajdę One Piece
i zostanę królem piratów!
Za głośno!
Nie masz pojęcia,
jak to jest być królem.
Ty nigdy nim nie będziesz.
Ciężka jest głowa, co koronę nosi.
Pozbawię cię jej zatem.
Dobrze?
Zoro!
Sanji!
Usopp!
Nami!
Wybaczcie.
Już nie żyję.
Ten uśmiech.
Luffy!
Ten śmiech.
Roger.
Nie żyję!
Znowu to samo!
Przyfarciłem.
No dobra.
Wszyscy cali?
My?
To w ciebie właśnie walnął piorun.
Luffy, musimy wracać na statek.
Nie ruszać się!
Aresztuję was na mocy marynarki.
Tam jest droga ucieczki.
Dzięki.
Moje torby!
Nie dajcie im opuścić miasta!
- Sanji by tego nie przebolał. - Gdzie Nami i Usopp?
- Zgubili się? - Nami się nie gubi.
- Pewnie są na Merry. - Tędy!
Stójcie.
Albo nie.
Była dziewczyna?
Wracajcie. Załatwię to.
Mogłam się domyślić.
Jesteś Roronoa Zoro.
Łowca nagród, który został piratem.
Nie chcesz ze mną walczyć.
Ależ chcę.
Odbiorę ci Wado Ichimonji.
Powodzenia.
- Nie mówiłaś, że jesteś z marynarki. - Nie pytałeś.
Umiesz walczyć.
Lepiej niż ty. Nie opuszczam łokcia.
Walczysz jak dzikus.
Jak byś się nie starał,
zawsze ktoś będzie władał mieczem lepiej niż ty.
Za nic nie oddam tego miecza.
Zwłaszcza tobie.
Czemu mnie nie zabijesz?
Nie jesteś wybitny.
Nie jesteś godzien Wado Ichimonji!
Monkey D. Luffy.
Jestem kapitan Smoker.
Nie puszczę was.
Wybacz, Dymku, spieszy nam się.
Zajmę się nim.
Zjadł diabelski owoc!
Nieważne. Załatwimy go.
Gum-gumowy…
gatling!
Sanji!
Płotki z was.
Biały cios!
Jesteś wart 30 milionów berry.
Twój fart się wyczerpał.
O czyim farcie mówisz?
To ty.
Za kogo się masz, żeby udaremniać innym wyprawę?
Globalny Rząd cię poszukuje.
Nie dziś.
Świat wciąż czeka na naszą odpowiedź.
Luffy!
Chodźmy.
Wstawaj.
Chodź.
Co się stało?
Sam nie wiem.
Zaraz zacznie padać. Zoro, Usopp, opuśćcie żagle!
Kto cię uratował?
Nie mam pojęcia.
Pirat?
Skoro tak wybrałeś, w porządku.
Śmiało.
Nie na to się pisałaś,
prawda, ptaszyno?
Kim jesteś?
Kimś, kto rozumie, jak to jest tkwić w klatce.
Częściej zacinałaś się papierem, niż odnosiłaś takie rany.
A mimo to
bolą mniej niż twoja duma.
Nic o mnie nie wiesz.
Wiem, że masz nieodkryty potencjał.
Zdolności, które się marnują.
Niespełnione pragnienia.
Wiem, że jesteś silna.
Inteligentna.
Piękna.
Świat ma dla ciebie coś więcej, ptaszyno.
Możesz mieć wszystko.
Co to jest?
Skrzydła.
Tashigi.
Kapitanie Smoker.
Co pan tu robi?
Dzięki, Raoul.
Gold Roger chadzał do tego baru.
Ponoć to tutaj pił ostatni raz, zanim wyruszył na Grand Line.
Po tym, jak go schwytano i zabito, lokal stracił swój urok.
Razem z człowiekiem
ginie legenda.
Tak myśleliśmy.
Przychodzę tu w rocznice jego śmierci, żeby przypomnieć sobie, o co walczę.
I z czym walczę.
Co to takiego?
Byłem przy tym.
Przy egzekucji Gold Rogera.
Wiesz, co zrobił tuż przed śmiercią?
Roześmiał się.
Byłem mały,
ale już wtedy rozumiałem, jaki wpływ mają jego słowa.
Obietnica One Piece pogrążyła świat w chaosie.
Dzieci nie powinny doświadczać takiego szaleństwa.
O to walczę.
O to, żeby nie pojawił się żaden następca Gold Rogera.
Odpocznij. Jutro wypływamy.
Wypływamy?
- Dokąd? - Klaun się wygadał.
Słomkowi płyną na Grand Line.
Dopadniemy ich.
On się roześmiał, Tashigi.
Słomkowy Luffy zajrzał śmierci w oczy i się roześmiał.
Z tym właśnie walczymy.
POSZUKIWANY ŻYWY LUB MARTWY
Załogo! Patrzcie!
Dotarliśmy!
Czy to…
Odwrócona Góra.
Wejście na Grand Line.
Nasza podróż będzie teraz trudniejsza.
- Gorsza niż wojownicy mórz? - Zabójcze rekiny?
Ta baba z maczugą, kimkolwiek była?
Tak.
Ale razem nic nie jest nam straszne!
Grand Line,
nadciągamy!
Tak!
Napisy: Zofia Sław