To piraci. Nie pokonamy ich.
Wstawaj.
Z życiem!
Szybciej!
Jesteście żałośni.
Wiedziałem, że East Blue jest słabe, ale nie, że aż tak.
Upaćkała mi obcasy.
Co za nuda. Co my tu w ogóle robimy?
Dmuchamy na zimne, Miss Valentine.
Ratuj się, kto może! Komandorze Ripper! Zewnętrzny pas obrony został przełamany.
Piraci weszli do bazy.
Pamiętajcie o przysiędze.
Aby sprawiedliwości stało się zadość, nie cofniemy się ani o krok.
Uzbroiliście się po zęby.
Do ataku!
Gdzie trzymacie umarlaków?
Potrzebujemy nowego Mistera Siedem.
Albo…
Mistera Trzy i Pół.
Przykra sprawa.
Która?
Śmierć naszego agenta czy gamoń, który odrzucił zaproszenie Baroque Works?
To i to.
Pan Zero się zdenerwuje.
W pełni go rozumiem.
Dobrze, że ma nas.
To robota Roronoa Zoro, mam rację?
Buzi-buzi, kotku.
Odszukajmy go.
Już go tu nie ma. Zaatakował nas jego kapitan i go odbił. Popłynęli
na Grand Line.
Łowca piratów został piratem?
Dziwne.
Kto jest jego kapitanem?
Monkey D. Luffy.
Ciekawe.
Gdzie on jest?
Ten pieprz był mi potrzebny.
Każdy ma swoje zabawki. Ja ci nie podprowadzam gumek na proce.
Bo nie nadają się do sufletu. Pieprzowe bombki zostaną hitem w arsenale Kapitana
Usoppa.
Oby były jadalne, bo kończą się zapasy. Głodny Luffy i twoje eksperymenty
oznaczają…
Genialny umysł?
Posiłki „coś z niczego”.
Nie tylko kuchnia ledwo zipie. Kończą się apteczki i środki do konserwacji okrętu.
Droga impreza.
Ale konieczna.
Pogadajmy z Nami.
Na dzisiejszy obiad jest ośmiornica sauté w czarnym pieprzu.
Dziękuję.
Mnie zrobił kanapki z jajkiem.
Przeszedłeś samego siebie.
Po to jestem.
Ale tego pieprzu to prawie nie czuć.
Myślę, że znalazłam najlepszą drogę na Grand Line. Jesteśmy blisko, ale
przed nami niebezpieczny odcinek, przecinający Red Line.
Nie jestem nawigatorem, ale czy otwarty ocean nie jest lepszym
rozwiązaniem niż przecinanie góry?
Czyli bardzo dobrze, że to nie ty sterujesz. To jest Pas Ciszy.
A to zła wiadomość.
Nazwa wzięła się z wiecznej flauty. Wpływasz na Pas Ciszy i żagle
natychmiast opadają. Jedynie stoisz i czekasz na śmierć. To również żerowisko
Królów Mórz.
Szczerze odradzam. Kiedyś kilku ubiłem i teraz mamy ze sobą kosę.
Płyńmy do Lougetown.
Brzmi jak bezpieczna przystań. Podoba mi się.
To największa baza marynarki w sektorze.
Więc płyńmy prosto na Grand Line.
Poszukajmy najpierw przyjaznych wysp.
Kończą się zapasy. To ostatnia szansa, by je uzupełnić, zanim wypłyniemy na
szerokie wody.
Jesteśmy blisko Grand Line i warto się przygotować.
Po raz pierwszy jesteś wolna. Nie chcesz sobie czegoś kupić?
On cię podpuszcza.
Lubię zakupy.
Niech cię diabli, Sanji! Ciebie i tę rzeźbioną szczękę, i oceaniczne oczy.
Niech ktoś przemówi mu do rozsądku. Zoro!
Poprzyj mnie. Sanji i Nami chcą płynąć do bazy marynarki, żeby zrobić
zakupy, mimo że razem z Luffym jesteśmy ścigani.
-Zakupy. -Dasz wiarę?
Jestem za.
Że jak?!
Muszę dokupić dwa miecze.
Bo Mihawk popsuł ci sprzęt?
Nie było cię tam.
Ale swoje wiem.
Zatem – Lougetown.
Gdzie jest Luffy?
A jak myślisz? Luffy, narada!
POSZUKIWANY
Idę.
Co tam?
Luffy!
Nadszedł moment, żebyś jako kapitan walnął pięścią w stół, bo inaczej
wszyscy zginiemy.
Dlaczego?
Zawiniemy do portu.
Najpierw One Piece! Żebym został…
królem piratów.
Też nam zależy, ale musimy uzupełnić zapasy w Lougetown.
Co tam mają?
Śmierć.
To ja podziękuję.
Potrzebuję mieczy.
Pomogą przegonić śmierć.
I dokupimy prowiant.
Rewelka!
Zobaczysz miejsce, gdzie stracono Gold Rogera.
Tam narodził się i umarł Król Piratów.
Tam powstała legenda One Piece'a.
Korci cię?
Wiesz, że tak.
Na co liczyłeś?
Dobra, Słomkowi. Wytyczyć kurs na…
Do Lougetown!
DZIEŃ EGZEKUCJI
Pan Wiceadmirał.
Wybacz warunki niegodne Króla Piratów.
To nie ja nadałem sobie ten przydomek.
Sir Monkey D. Garp, bohater Bożej Doliny, który schwytał Gold Rogera. Sporo tych
zasług.
Kiedy parada?
Wieczorem.
Zaklepałem ci najlepsze miejsce.
Stoczyliśmy razem wiele potyczek, ale najbardziej lubię te na słowa.
Ja nie.
Wolałem tłuc cię po pysku na Grand Line.
Najwięcej dowiadujesz się o sobie w bitwie. W szczęku stali. W wilgoci
krwi spływającej po kostkach. Wtedy zaglądasz w samo serce.
I duszę.
Starliśmy się wiele razy.
Dobrze cię poznałem.
Ufam ci.
Jak własnemu załogantowi.
Dlatego proszę o przysługę.
Mam syna.
Znajdź go i zaopiekuj się nim.
Dlaczego właśnie ja?
Bo żaden syn nie powinien pokutować za winy ojca.
Skąd myśl, że to zrobię?
Bo masz zacne serce.
Które zaprowadzi cię na szafot.
To prawda.
Ale syna musi spotkać inny los.
Mój czas dobiega końca, ale jego dopiero się rozpoczyna.
Ostatni raz mnie przekląłeś.
To nie koniec, Garp.
Piraci przetrwają.
Mylisz się.
Naprawdę tu jesteśmy!
Jaki tłum!
Co za miejscówka!
Lougetown, miasto początku i końca.
POCZĄTEK I KONIEC
Tutaj rozpoczęło się poszukiwanie One Piece'a.
Tu wydarzyła się historia.
Chyba będą świętować.
Rocznicę egzekucji Rogera.
Festyn oznacza gapiów.
Musimy działać z głową. Nie przykuwajmy uwagi.
Chcę zobaczyć szafot.
No jasne.
Sanji, zabierz Luffiego na stragan z jedzeniem.
Słusznie, najpierw papu.
Najedzony będzie grzeczniejszy.
Ja poszukam nowych ciuchów, a Zoro mieczy.
Chcę pieniędzy.
No i?
Kuchcikowi dałaś.
Na prowiant.
Miecze ratują wam skórę.
Wolałabym w załodze drugą dziewczynę.
Pożyczam na 300 procent.
A jeśli zabraknie?
Targuj się. Ceny są zawsze orientacyjne.
Targować się.
Dobra.
Widzimy się na statku.
Pójdę z Nami. Dziewczyn trzeba pilnować.
Mój bohater.
Po wszystkim wracajcie na okręt. Pamiętajcie, że to duże miasto.
Nie wychylajcie się.
Co tak sterczycie?
Zgarnijcie delikwenta.
Tak jest!
Pojmał pan Kozego z Piratów Yes.
Jego wspólnik nie załapał się na podwózkę.
Żaden pirat mi nie umknie.
Gdzie Tashigi?
Nie widziałem jej dzisiaj.
Typowe.
O tej porze roku miasto roi się od piratów. Bądźmy czujni.
Wrzućcie ścierwo do brygu. Ja idę na patrol.
Fajnie kupić coś tylko dla siebie.
Sporo tych „cosiów”.
Z litości nie skomentuję.
Kupię sobie jakieś przebranie.
To mi się podoba.
ATLAS HISTORYCZNY EAST BLUE [ist blu]
Dobra książka.
Tak. To atlas Wschodnich Mórz.
Miałam taki, gdy byłam dzieckiem.
Kup sobie.
Nie mogę. Prawdziwy nawigator rysuje własne mapy.
Potraktuj to jak pamiątkę.
Gdy zmapujesz już cały świat, zerkniesz do atlasu i się dowartościujesz.
Masz rację.
Korzenie są ważne.
Ty też sobie coś spraw. Coś, co będzie ci przypominać o domu.
Miałem nieszczególne dzieciństwo. Nie ma do czego wracać.
To w takim razie powspominaj „kogoś”.
Kurka wodna…
-Przepraszam. -To moja wina. Jestem ciamajdą.
Carina.
Co?
Nic.
Kogoś mi przypominasz.
Chciałabym się odwzajemnić za pomoc, a ty chyba nietutejszy.
Nie zgubiłem się. Mam świetną orientację.
Tam.
Mój sklep.
Czy to był…?
Witaj, przyjacielu. Jak mogę umilić ci dzień?
Szukam mieczy.
Trafiłeś do dobrego sklepu. Mamy miecze stare i nowe, najlepsze na East Blue.
Wszystko, czego pragniesz i co ostre, znajdziesz u nas.
Co za to kupię?
Przeceniony towar jest tam.
Zaczekaj.
Ten twój miecz…
Pochwalisz się?
Nic szczególnego. Pomyliłem się.
Ale…
Jest w niezłym stanie, więc mogę ci pomóc załatać budżet.
Dam 200 tysięcy.
Nie jest na sprzedaż.
Czterysta tysięcy. I wybierzesz sobie trzy dowolne miecze.
Targujesz się?
750. Do tego jeden miecz z górnej półki i tyle żelastwa, ile udźwigniesz.
Teraz kojarzę! To Wado Ichimonji, jeden z 21 słynnych mieczy.
Masz dobre oko.
To mój konik.
Nie sądziłam, że kiedykolwiek go dotknę. Dla kolekcjonera jest wart dziesiątki
milionów.
Cześć, Matsu.
Moja ulubiona klientka.
Ja po Shigure.
Już niosę. Należy się trzysta berry.
Miało być 200.
Inflacja-szmacja.
Ipponmatsu jest mistrzem ostrzenia. Przynoszę mu Shigure co tydzień, bo
konserwację lepiej zostawić profesjonaliście.
Skoro tyle wiesz, pomożesz mi coś wybrać?
No jasne!
Tych lepiej nie tykać. Są tępe jak ptasie pióra albo rozpadną się w dłoniach.
Najlepsze miecze to coś więcej niż broń. To dzieła sztuki. Historia. Każdy ma
swoją opowieść, osobowość i przeznaczenie.
I cenę.
Co on tu robi?
Poznajesz?
To Sandai Kiketsu.
Fajnie.
Nie chcesz tego miecza. Jest przeklęty. Trzeci z linii wspaniałych, ale
pechowych. Ktokolwiek nim włada, ginie, nawet wyborni szermierze.
Świruska ma rację.
Nikt nie śmie sięgać po Kiketsu.
Od lat chcę się go pozbyć, ale chyba i mnie dopadła klątwa. Nie mogę ci go
sprzedać.
Przekonajmy się, co jest mocniejsze. Moja wola czy klątwa na mieczu?
Jeśli wygram…
sprzedasz mi go.
Co kombinujesz?
Biorę.
I jeszcze jeden.
Chwila!
Zaczekaj.
Sanji, tu jest tyle jedzenia, którego nigdy nie kosztowałem. Chcę zjeść
wszystko.
Smaki z rodzinnych stron, zwłaszcza przed wyprawą, są kuszące, ale pomyśl
o potrawach, jakich skosztujesz na Grand Line.
Myślę tylko o nich.
Że jak?!
Cóż to takiego?
Błękitnopłetwy tuńczyk słoniowaty.
Typowy dla Mórz Południowych.
Znasz się na rybach.
Lubię eksperymentować.
To najlepszy kucharz na East Blue.
Jeśli chcesz, jest twoja. Ostatnia, bo resztę kupiła restauracja Baratie.
Poszerzają menu o „Błękit Saute”.
To był twój pomysł.
Owszem. Ale stary cap go ukradł i wprowadził do karty.
Czyli Zeffowi smakowało.
To prawda.
Zatem pójdziemy za ciosem. Biorę tę ślicznotkę. Co jeszcze pan ma?
Zapraszam.
Luffy, czekaj tu.
Nagle zawaliła się wieża.
Potem wioska urządziła na moją cześć przyjęcie za to, że ją ocaliłem.
Mówię ci, przeżyłem wiele przygód.
Kiedy odsłuchasz tę wiadomość, będę płynął przez Grand Line.
I nie ukrywam, że się odrobinę…
stresuję.
Ale załoga mnie potrzebuje, a kapitan nigdy nie zostawia swoich ludzi.
Beze mnie są jak dzieci we mgle.
Ona też się stęskniła.
Suń się, lalka.
Nie zgubiłeś czegoś?
Oddawaj, złodziejko.
Ja przynajmniej wiem, co robię.
Tak ci się tylko wydaje. To ja trzęsę tym miastem.
Dlatego tak tu bezpiecznie. Chcesz radę?
Nie.
Może.
Wybieraj lepsze cele. Szukaj idiotów, którzy się zgubili. Potem ich odizoluj.
Zwab obietnicą czegoś wyjątkowego. A kiedy opuszczą gardę, wszystko im
odbierzesz.
W sumie to mam w nosie twoje rady.
Udanych łowów.
-Kto to? -Żółtodziób.
Co jest?
Ciśnienie skoczyło. Nadciąga sztorm.
Nie czuję wilgoci.
Powietrze jest naelektryzowane. Musimy odszukać resztę.
Wynośmy się stąd.
Yubashiri.
Mój sklep jest niepozorny, ale…
Nie mam lepszego miecza.
To rodzinna pamiątka. Pokryta czarną laką katana tachi z dyskretnym wzorem
hartowania. Jeden z pięćdziesięciu mieczy klasy mistrzowskiej.
Nie stać mnie.
Nie oczekuję pieniędzy.
Weź go.
I przepraszam, że próbowałem cię naciągnąć.
Po prostu już dawno…
nie stałem twarzą w twarz z prawdziwym szermierzem.
Jak powiadają, miecz sam wybiera sobie właściciela.
Będę się modlił, by fortuna ci wiecznie sprzyjała.
Dziękuję za pomoc. Obyśmy się jeszcze spotkali.
Mam nadzieję.
Przepraszam, którędy do platformy straceń?
Gdzie znajdę platformę straceń?
Znasz drogę do platformy straceń?
Nie ma sprawy. Wrócę, gdy skończysz.
Witaj, ofiaro. To znaczy „kolego”. Czyżbyś szukał platformy straceń?
Żebyś wiedział.
To twój szczęśliwy dzień. Właśnie tam zmierzam. Mów mi Bartolomeo. Jestem w
tym mieście powszechnie znany z gościnności.
Jak to jest być sławnym?
Opowiem ci.
Spójrz! Tam zginął Król Piratów.
Mam go gdzieś. Tak samo jak Marynarkę, która katuje nas rocznicami
i moralnością. Złapali, zadźgali, koniec pieśni.
Tu zaczęła się wielka era piratów.
Dlatego tak ci zależy?
Wszystko, co robię…
Wszystko, czego doświadczam, zaczęło się tu.
Pragnąłem to zobaczyć.
A ty masz jakieś marzenia?
Nigdy o tym nie myślałem.
Tęskniłeś, szczylu?
Coś za jeden?
To Bunny.
Buggy!
Dobrze wiesz, jak się nazywam.
Przecież mówię!
Nieprawda. Już zapomniałem, jaki jesteś upierdliwy.
A to kto? Niech zgadnę – nowy członek załogi? Jesteś ich…
…stylistą? Fajne wdzianko. Może przejdziesz do nas?
Jest znany na całym mieście.
Jestem nikim. Nic mnie nie łączy z nim ani z tobą, ani z innym piratem.
Znikam.
Ale po co ten pośpiech, koleżko? Bardzo zależy mi na widowni.
Czego tu szukasz?
I jak mnie znalazłeś?
Było jasne, że tu zawiniesz. Jesteś jak ćma, którą ciągnie do ognia. Co
fatalnie się dla niej kończy.
Już wiem! Stary Shanks podrzucał cię na kolanie, zapychając głowę
opowieściami o ostatnich podrygach Gold Rogera… a ty marzyłeś, by pewnego
dnia wskoczyć w jego buty.
Dajesz przedstawienie?
O nie, żadnej błazenady. Dziś mam dla ciebie lekcję.
Twoja żałosna wyprawa za chwilę dobiegnie końca.
Szkoda, że twoi przyjaciele tego nie zobaczą.
Na całe szczęście
przyprowadziłem własnych.
Honey Bunny!
Nie nazywaj mnie tak, klaunie.
Alvida?
Widziałeś ją raz, ale zapamiętałeś imię?
Długo na to czekałam, Słomkarzu.
Kopę lat. Jak twój statek?
Podpaliłeś go.
Racja.
To ja już pójdę. Grand Line wzywa.
Nie odejdziesz stąd żywy.
Chcesz się bić?
Postaraj się.
Gum-gumowy…
Jak to zrobiłaś?
Kim jesteście?
Fajna babka, co?
Uczę się na błędach i dlatego zjadłam ślizg-ślizg owoc. Każdy cios się ze mnie
ześlizgnie.
Mam w nosie twoje diabelskie owoce. Nie pokonasz mnie.
Się okaże. Jam jest kapitan Alvida Iron Mace, najokrutniejsza piratka Wschodnich
Mórz. Wybiła godzina zemsty. Ślizg-ślizg szyny!
Pora na nas.
Z drogi, matoły.
Czuję się…
zabawnie.
Kręci mi się w głowie.
Bo masz bransoletki z morskiego kamienia. Słyszałeś o nim? Taka skała
o właściwościach morskiej wody.
Wyciśnie z ciebie całą energię.
I co najważniejsze, wyłączy supermoce.
Jak morska woda.
Nie uciekniesz i nie powalczysz.
Nie odpływaj.
Musisz zobaczyć ciąg dalszy.
Kapitanie Smoker, pod platformą straceń widziano piratów.
Otoczyć teren i czekać na mnie.
Najmocniej przepraszamy.
Przeproś pana.
Moje spodnie zjadły ci lody.
Kup sobie nowe.
Dziękuję.
Też czekacie na lody?!
Już nas nie ma.
Kapitanie!
Spóźniłaś się.
Ja tylko…
Mam to gdzieś.
Źle się zapięłaś.
Dokąd idziemy?
Do pracy.
Gdzie się podziali?
Zoro?
Masz miecze.
Zwracam. Poradziłem sobie.
Ale nikogo nie zabiłeś?
Nie. Targowałem się.
I tak mi wisisz odsetki.
Ktoś ci sprezentował takie miecze?!
Z grubsza.
Podejrzane.
Nadciąga wielki sztorm i musimy wracać na okręt.
Kupiłeś, co trzeba?
I wysłałem na Merry. Ale tej ślicznotki nie spuszczam z oka.
Gdzie Luffy?
Myślałem, że z wami.
Zgubiłeś go?
Woli ryby od kapitana.
To jasne, dokąd polazł.
Jeśli coś mu się stanie, to pożałujesz.
Znajdziemy go.
Dokąd wszystkim tak śpieszno?
Piraci pod platformą straceń!
Zjedli diabelskie owoce.
Bracia piraci,
obywatele Loguetown, oto zarzuty wobec bufona znanego jako Monkey D.
Luffy. Zniszczył mój statek. Porwał słodkiego Koby'ego i obrócił go
przeciwko mnie.
I przede wszystkim, miał czelność nazwać się Królem Piratów. Jedyny
sprawiedliwy wyrok to śmierć.
Jako twój adwokat doradzam zdać się na mnie.
Słuchajcie, przyjaciele,
Kochane świry i obywatele Lougetown.
Czy Luffy jest głupim szczylem?
Tak.
Czy powinien nas obrazić fakt, że jakimś cudem został najbardziej poszukiwanym
piratem East Blue?
Oczywiście.
Czy bywa tak nieznośnie irytujący, że czasem masz ochotę zerwać mu
z głowy ten idiotyczny kapelutek i wcisnąć mu go do gardła? Ja – bardzo.
Ale mimo to, czy naprawdę zasługuje na śmierć?
Zdecydowanie tak.
System przemówił!
Kiepski z ciebie adwokat.
Nie dotarła do ciebie lekcja, dzieciaku? Największą bronią tego świata nie
jest diabelski owoc ani szalone marzenie.
Liczy się opowieść.
Twoja dobiegnie dziś końca.
A wszystko to na oczach widowni.
Chłopiec, który pragnął być królem, ścięty jeszcze przed wypłynięciem
z portu.
Luffy?
Sanji!
To jego zasmarkańcy.
Zajmijcie się nimi, a ja wbiję gwóźdź programu.
Z drogi!
Chcesz zostać Królem Piratów? Wedle życzenia.
Brać ich.
Nareszcie się odegram…
Roronoa Zoro.
Śpieszy mi się.
Nieźle.
Jak to robisz?
Jestem śliska. Poddaj się, mała.
Nami!
Atak specjalny: pieprzna gwiazda.
To mój pieprz?
Kolejne cudo w arsenale.
Wkraczamy?
Niech się sami wytłuką. Po wszystkim posprzątamy plac.
On jest piratem.
Zobaczysz to samo, co Gold Roger. Poza flakami.
Ostatnie słowo, kapitanie Sruffi?
Jam jest Monkey D Luffy.
To ja odszukam One Piece'a i zostanę Królem Piratów!
Głośnyś.
Ale nie masz pojęcia o byciu królem.
Ty tym bardziej.
Za słabą masz głowę na koronę.
Zetnijmy ją.
Mogę?
Zoro! Sanji! Usopp! Nami!
Wybaczcie mi.
Już nie żyję.
Ten uśmiech.
Luffy!
Ten śmiech…
Roger.
Już nie żyję!
Farciarz ze mnie.
No dobra.
Wszyscy cali?
My?
Trafił cię piorun.
Wracajmy na statek.
Stać! Aresztuję was w imieniu marynarki.
Tam jest przejście. Uciekajcie.
-Dzięki. -Moje zakupy!
Nie mogą wypłynąć.
To ryba Sanjiego.
Gdzie Nami i Usopp?
Pewnie już na pokładzie.
Tędy.
Stójcie.
Albo nie.
Wkurzona ex?
Zajmę się nią.
Mogłam się domyślić. Roronoa Zoro. Łowca piratów został piratem.
Nie wchodź mi w paradę.
Muszę. I odbiorę ci miecz.
Spróbuj.
Nie powiedziałaś, kim jesteś.
Nie pytałeś.
Czyli umiesz walczyć.
I nie opuszczam łokcia.
Jesteś brutalem. Ale w końcu trafisz na lepszego szermierza.
Nigdy nie oddam miecza.
A na pewno nie tobie.
Nie zabijesz mnie?
Nie jesteś wojownikiem.
Nie jesteś godzien Wado Ichimonji.
Monkey D. Luffy.
Jestem kapitan marynarki Smoker. To koniec.
Wybacz, ale się śpieszymy.
Wyluzuj.
Zjadł diabelski owoc.
Nieważne. Załatwimy go.
Gum-gumowy…
gatling.
Sanji!
Cieniasy.
Biały cios!
Jesteś wart 30 milionów.
Szczęście cię opuściło.
Mówiłeś do siebie?
To ty.
Kimże jesteśmy, by ingerować w cudzą podróż?
Światowy Rząd cię ściga.
Nie dzisiaj. Świat zaczeka na naszą odpowiedź.
Luffy?
Wynośmy się.
Chodź.
-Co się stało? -Nie wiem.
Nadciąga sztorm. Zrzucić żagle!
Kto cię ocalił?
Nie wiem.
Pirat, powiadasz? Dobrze. Skoro tak postanowiłeś…
niech tak będzie.
Nie na to się pisałaś, co, ptaszyno?
Znamy się?
Wiem, jak to jest, gdy ktoś trzyma cię w klatce.
Pewnie wolisz rany cięte od takich.
Najbardziej boli zraniona duma.
Nic nie wiesz.
Trwonisz swój potencjał.
Marnujesz talent.
Porzuciłaś pragnienia, choć jesteś silna i bystra.
I piękna.
Świat ma do zaoferowania znacznie więcej.
A ty możesz to mieć.
Co to?
Skrzydła.
Tashigi.
Co pan tu robi, kapitanie?
Dzięki, Ro.
Podobno Gold Roger wychylił tu ostatnią szklankę, zanim wyruszył na Grand Line.
Po tym, jak go pojmano i stracono, lokal zszedł na psy. Gdy zabijasz
legendę, coś się kończy. Podobno.
Przychodzę tu w każdą rocznicę jego śmierci, by przypomnieć sobie,
o co walczę i z kim.
Czyli?
Byłem tam.
Gdy zabijali Gold Rogera.
Wiesz, co zrobił w obliczu śmierci?
Zaśmiał się.
Byłem chłopcem, a mimo to zrozumiałem, jaką siłę miały jego słowa. Obietnica
One Piece'a rozpętała chaos.
Żadnemu dziecku nie życzę takiego dzieciństwa.
O to walczę.
By już nigdy nie było drugiego Gold Rogera.
Wyśpij się. Rano wyruszamy.
Ale dokąd?
Klaun się wygadał. Słomkowi płyną na Grand Line.
Zapolujemy.
On się zaśmiał.
Luffy patrzył w oczy śmierci i się śmiał.
Właśnie z tym walczę.
Spójrzcie!
Dotarliśmy.
Czy to jest…?
Odwrócona Góra, wrota do Grand Line.
To najtrudniejszy etap.
Trudniejszy od watażków?
I rekinów?
I baby z maczugą?
Stawimy czoło wszystkiemu. Razem.
Grand Line! Nadciągamy!