Si que é grande a montaña.
Está claro: o canal da Montaña Invertida é o mellor xeito de entrar na Gran Ruta.
Pois veña.
Eu de navegación non sei, pero un barco non dá subido unha montaña.
Nami sabe como vai. A min chégame.
A ver, teño unha teoría sobre como vai.
As correntes dos catro mares empurraríannos.
Pero as augas aquí son máis frías
e as correntes que bordean os cantís baixan ao fondo.
Se non damos co punto xusto, podemos chocar e ir dereitos para o fondo do mar.
O que?
É moi técnico.
Acerta ou morre.
Vale, non tan técnico.
A Liña Vermella rodea o mundo. Non a podemos sortear, hai que cruzala.
Se a nosa navegante di que así chegamos á Gran Ruta,
así é como chegamos á Gran Ruta.
A RUTA SEGURA… CREO. A CORRENTE CÁLIDA EMPÚRRANOS?
Canto naufraxio.
Vedes? Non todos acaban no fondo do mar.
Manteno estable, Usopp.
Ten tino co pinzote.
Usopp, todo a babor!
Vale, non foi tan…
mal.
Agarrádevos!
Aí!
Nami! O Merry non as quere!
Usopp! Imos bater contra as rochas! A babor!
Non dou! A corrente é forte de máis!
Aguántao!
Contra a corrente!
Vamos, Merry, axúdame aquí!
Non vos pasedes! Vai…
- Non! - …romper.
E agora como o gobernamos?
Preparados para o impacto!
Estamos salvados!
Aínda non saímos desta!
Iza a vela da mesana. Vou para a proa.
Vou!
Estamos chegando ao cumio!
Aí está! Isto si que é navegar!
Mans na escota!
Todo a estribor!
Aí está! Vamos!
Vamos, Merry!
A escota!
Conseguímolo!
É a Gran Ruta!
Agora só nos queda baixar.
Avante toda!
Que é iso?
Sexa o que sexa, imos bater nel!
Oe, cachalote!
Arreda!
- Luffy, non! - Luffy!
Cinco minutos máis, Dadan.
Oes, ti!
Para xa!
Devólveme a tripulación!
Vale. Queres facelo polas malas?
Pois polas malas, peixe!
Cacho imbécil!
Non sexas covarde e achégate acó!
Vamos!
Se puidese…
Se puidese nadar, ías aviado.
Vas necesitar algo moito máis grande ca os puños.
Ti quen es?
Son un vello
que fai o seu traballo.
A ver, ti, peixiño xigante.
Ei, que os meus amigos están aí dentro.
Témolos que sacar xa!
Os teus amigos están mortos.
Teño que sacalos do cachalote!
Eu non marcho de aquí sen respostas. Ti quen es?
De que vai o do cachalote?
Como os saco de aí?
Queres respostas? Aquí as tes.
Chámome Crocus. Profesión: garda do faro.
Teño 71 anos.
Xémini. Grupo sanguíneo: AB.
O iluso do cachalote quere entrar na Liña Vermella, pero é imposible.
E o da túa tripulación…
é inútil.
Xa cho dixen.
A túa tripulación está morta.
Ti non os coñeces.
No mapa saía un cachalote xigante?
- Claro que non. - Luffy estará ben?
Si, ho.
É Luffy. É…
duradeiro.
- Temos que atopar unha saída. - Déixasme pensar a min o plan?
Non sabía que ía haber un cachalote!
Non rompín eu o pinzote cos meus músculos xigantes!
Non te estou gabando.
Gabas, si, queiras ou non.
A ver… Usopp, ti sabes arranxar o Merry, non?
Si, pero a cana do temón non serve de nada sen a chumaceira, así que…
- Darás atopado unha por aí? - Por aí?
Neses restos de barcos cheos de perigos?
De perigos e de fantasmas.
É un choio para dous.
Mentres, eu penso un plan para saírmos de aquí.
Ocúpome eu.
Unha espada non nos saca dun cachalote.
Xa veremos.
Chamaches e preparáchesme a Billower?
Si, capitán, pero a Gran Ruta non é da nosa xurisdición.
Hai que enviar unha petición ao noso superior…
A miña petición é que tanto me dá. Dille iso, anda.
Por que non mo dis ti mesmo, capitán?
Vicealmirante Garp, benvido a Vilalogue.
Que fai un xerifalte por aquí?
Celebrar o aniversario?
Ía de volta para o cuartel xeral de Marineford, pero dixen:
"Vou parar e mirar como vai todo."
Teño que falar dun asunto contigo.
E así os meus novos prodixios tamén amplían os seus horizontes.
Por fin saímos do barco.
- Helmeppo, cala. - Que?
Ti desmaiácheste e vomitaches máis ca min nos adestramentos.
E merecemos un descansiño.
Agora recólleos da rúa?
A unidade de cadetes xa non ha ser o que era.
Tampouco é que ti foses un recruta modelo.
Sorprenderíante.
Dade unha volta, a ver se aprendedes algo.
Eu vou falar aquí co meu estimado capitán.
Señor, non aprenderiamos máis acompañándoo na reunión?
En privado.
Se non queredes explorar, volvede para o barco.
Disque Bogard anda ideando xeitos novos de facer flexións.
Tashigi pode facerlles de guía.
Perfecto.
Vai ti diante, capitán.
Por aquí, señor.
Ola.
Floripondio, necesito a túa axuda!
Avoíño! Abre!
Teño que sacar os meus amigos de aí!
Oínte pechar por dentro!
Floripondio, necesito axuda!
Abre a porta!
Abre, ho!
A PRINCESA DE ALABASTA SEGUE DESAPARECIDA
Por fin un pouco de paz.
Ti sabes o difícil que é atopar alguén que che arranxe unha porta aquí?
Os meus amigos e eu prometemos atravesar a Gran Ruta e cumprir os nosos soños.
Non penso marchar sen eles.
Tanto dá o que teña que facer para sacalos do cachalote,
porque nada…
nada se interpón no camiño de Monkey D. Luffy e a súa tripulación!
Non te vas render, non?
Non.
Só hai un xeito seguro de achegarse a Laboon
e ver se os teus amigos están vivos.
Laboon?
- Puxécheslle nome? - Non! Xa viña con el.
Grazas pola axuda.
Recórdasme a alguén.
Tampouco calaba a boca.
Cantos deses fumas nunha semana?
Depende da semana.
E vaia semaniña, esta.
Unha rara mancha negra
na brillante traxectoria do capitán Fumeta.
Que seriedade.
Lémbrasme a min cando tiña a túa idade.
Non entrei na Armada só polas condecoracións.
Aínda así,
velos escapar polo mar adiante doe.
Vostede sábeo ben.
Os Sombreiros de Palla van en busca do One Piece,
respondendo á chamada de Gold Roger.
Non son os primeiros.
Nin serán os últimos.
Vou ir por el.
Só porque che escapou?
Quere acabar o que empezou Gold Roger.
Comparas a Luffy con Roger?
Vostede non estaba alí.
Non o viu rirlle á cara á morte igual ca Gold Roger.
Teño que paralo
como sexa.
Entendo que queira protexer o neto.
Ti non entendes nada.
Xa desistín de protexer a Luffy.
Os barcos pirata non poden atravesar o Cinto do Calmeiro coma os da Armada.
Só poden entrar na Gran Ruta atravesando a Montaña Invertida.
É posible que non sobrevivan a travesía.
Para que vas perder o tempo?
Perder o tempo sería sentar o cu e non facer nada.
Co debido respecto.
A túa solicitude, se se lle pode chamar así,
queda denegada.
- Señor… - A túa pericia fainos falta.
Os Sombreiros de Palla son só un lixiño na grandeza da Gran Ruta.
Á Armada preocúpanlle as ameazas reais ao noso delicado ecosistema político.
O reino de Alabasta está ao límite da guerra civil.
E a súa princesa segue desaparecida, posiblemente secuestrada.
Mentres tanto,
o Exército Revolucionario gaña adeptos cada día
na súa campaña para derrocar o Goberno Mundial.
E o seu líder…
Estaba en Vilalogue.
Dragon.
Axudoulles a fuxir aos Sombreiros de Palla.
Non me digas.
Se queres cumprir co teu deber,
ensínoche eu o que é unha ameaza real.
Non é auga.
Ácido estomacal.
Forte dabondo para erosionar os barcos.
Será máis rápido coa carne humana.
- Canto tardará en erosionar o Merry? - Mellor non esperar a ver.
Os fantasmas dos naufraxios son os máis vingativos.
Si, xa.
De onde sacaches iso? Dun libro? Quen o escribira? Citaba fontes fiables?
Que é a chumaceira esa?
Conecta o pinzote coa cana do temón. Sen iso non se pode gobernar.
Un nunca está preparado para o descoñecido.
E ti estás coma se nada.
Nunha cociña,
non sabes con que te vas enfrontar.
Pero…
fixas a mirada abaixo,
confías no teu manexo da ferramenta,
en que o teu equipo che cobre as costas…
e sentes que podes co que sexa.
Pois a verdade é que… é bastante inspirador.
Cunha confianza así, nunca terás medo.
Foi un susto.
Non medo.
Non te xulgo.
Non leva moito morto. Aínda está fresco.
Está sentado na chumaceira. Ti móvelo e eu cólloa.
Non. Móveo ti e collo eu a chumaceira.
Se ti nin sabes o que é!
É a peza redonda.
Debaixo do brazo do morto.
Eu creo que xa cumprín dándoche o discurso inspirador,
así que agora quedo aquí.
Veña, que podo.
- Claro que si. - Podo amañar o barco.
Aí estás.
Podo amañar o barco.
Veña, que podo.
Aí estás.
Está intacto.
Non é un cadáver.
Só un tipo raro.
Cun tipo raro si que podo. Ti colle a chumaceira.
Viñestes nun barco ben xeitoso.
Vai ser para nós.
Moi rápido es, para estares morto.
E ti es moi hábil, para usares só as pernas.
É o meu estilo.
Vendo as pintas que levas, non coñeces o concepto.
Sanji!
Ollo onde pisas!
Antes dixo "nós".
Así que hai alguén máis.
Pásalle algo ao compás?
- Non. - Ben.
Temos que poder saír cando consiga que o cachalote abra a boca.
Que é iso? Á parte duns cabos malgastados?
Como dixeches que a espada non nos ía sacar…
fixen unha máis grande.
O que?
Cando arranxen o temón, crávolle isto
nese couso con pinta de saco de boxeo que ten no ceo da boca.
A úvula?
É femia, logo.
Tanto dá.
E sairemos vomitados cara á liberdade.
E aí temos o plan máis parvo xamais urdido.
É o único plan que temos, así que…
Sabes onde vai o meu compás?
Zoro! Unha axudiña aquí!
Perdón, pero necesito o voso barco.
Sóltaa.
Perdín algo?
- Canto tempo vai levar? - Deus!
Xa cho dixen.
Temos que esperar ata que Laboon volva á superficie.
Cando pase iso,
teño que ter outro sedante listo.
Non te vas achegar a ese cachalote ata que consigamos que se calme.
- Cada canto o medicas? - Agora?
Ata 20 doses ao día, para que deixe de bourar coa cabeza na Liña Vermella.
Por que dá eses golpes na cabeza? Por que o coidas ti?
É a túa mascota?
Pois claro que non!
Non me gustan os animais.
E tampouco moito a xente, a verdade.
Eu o único que quería era que me deixasen tranquilo.
Por iso me mudei a un faro no medio da nada.
E por que o fas?
Porque…
eu tamén fixen unha promesa.
A tripulación imos reunir para partir co ron de Binks.
Con misterio o vento dá en zoar, pero as ondas fan de compás.
A marea imos cruzar, cando a raiola peneira o mar.
E os paxaros co seu cantar fan círculos ao pasar.
Cruzar a Montaña Invertida é todo un logro.
Benvidos ao cemiterio dos piratas.
Perdoe que atraquemos para reparar o barco.
No Mar do Oeste coñécenme como Calico Yorki,
capitán dos Piratas Rumbar.
Podedes quedar para reparardes o barco,
pero non me deades problemas.
Laboon!
- Ei, Laboon! - Aí o está!
Non sabía que traiades un cachalote.
Vaime espantar o peixe todo.
Podiamos facer un trato.
Vostede comparte o peirao
e nós compartimos a nosa música e a nosa comida.
Detesto a vosa música e teño comida de sobra.
Entón…
a nosa bebida?
Como acabastes cun cachalote na tripulación?
Empezou a seguirnos no Mar do Oeste.
O pobre debeuse perder da manda e estaba só en mar aberto.
A tripulación colleulle cariño,
sobre todo cando viron canto lle gustaba a música.
A tripulación imos reunir para partir co ron de Binks.
Canta e toca a túa canción
por todo o vasto mar.
Se todo dito e feito está,
só un esqueleto queda xa.
A túa historia has espallar
coma a escuma do mar.
Sorpréndeme que chegase vivo a este lado da Montaña Invertida.
Xa.
É un bechiño ben duro.
Aposto a que non é duro dabondo para a Gran Ruta.
Os monstros agardan nas profundidades para comelo de aperitivo
en canto levantedes a áncora.
Se Laboon estivese en perigo,
a miña tripulación sacrificaríase por el.
Imaxina que chegades á Gran Ruta
e perdedes todo por un cachalote.
Adoptar un animal tan vulnerable
para soltalo nunhas augas tan perigosas…
Vaia cargo de conciencia.
Non temos como pagarche a túa amabilidade con nós e con Laboon.
Non tería aceptado se non levase xa seis copas.
Es un bo home, Crocus.
Sei que cumprirás.
Si.
Daremos a volta ao mundo pola Gran Ruta
e volveremos ata este lugar desde o outro lado da montaña.
Volveremos despois das nosas aventuras,
con moitas máis que contar.
A tripulación imos reunir para partir co ron de Binks.
Con misterio o vento dá en zoar, pero as ondas fan de compás.
A marea imos cruzar…
Eu coñezo a canción que lle cantaban. "O ron de Binks".
Cantábama alguén.
Alguén que marchou hai moito.
A tripulación de Laboon marchou, pero non volveu.
Ata saín eu mesmo buscalos.
Dei cunha fonte fiable que vira o seu barco saír da Gran Ruta.
Laboon pensa que están navegando detrás dese muro
e que, se o golpea ben forte,
pode abrirse paso ata eles.
A Liña Vermella
é impenetrable.
Seguirá bourando no muro ata morrer.
Intentei convencelo de que parase contándolle o que descubrira.
Laboon, tiñas que saber a verdade!
Non van volver.
Marcharon, Laboon.
Tes que parar ou vaste matar.
Para!
Pero foi inútil.
Agora fago o que podo para evitar que Laboon se manque.
Pero, en canto o sedante perde efecto, volve.
Nunca vai asumir que a tripulación non vai volver.
Es un bo tipo.
Coidas os teus amigos.
A min non se me dá ben coidar a ninguén.
Tocoulle apandar comigo.
Calico Yorki fixo ben fiándose de ti.
Tanto ten.
Laboon xa levou tantas inxeccións que o sedante está a perder efecto.
E, cando o perda de todo…
Ei!
Ha de haber outro modo de axudarlle.
De facelo asumir que a súa tripulación marchou.
Ti non o asumes.
Como vai?
O pinzote xa volve funcionar.
En canto desenrede este nó, xa vai poder navegar.
Ten tino!
Non te preocupes por min.
Estou ben.
A ver, vós os dous.
Dádenos respostas ou empezo a amputar.
Que facedes aquí?
Hai moitas razóns para acabar dentro dun cachalote.
- A vosa cal é? - Por que queredes o barco?
Dun cachalote non se sae a pé.
Soltádenos xa
ou perderedes a vida.
Vannos dar medo dúas persoas desarmadas como saídas dunha obra de teatro barata?
Somos moito, pero moito máis do que poidas imaxinar.
"Sodes"?
Traxes ridículos, seguridade excesiva en si mesmos…
Xa me teño enfrontado a esa caste.
Un tipo que se facía chamar…
Mr. 7.
Ei! Calma, cabeza de musgo!
Daquela ti has ser…
Mr. 9?
A nosa reputación precédenos.
Quen son?
Son a Gavela dos Barrocos.
A Armada leva moito tempo atrás deles,
á caza de calquera rastro desta…
ameaza misteriosa.
Unha organización cuxos tentáculos se estenden da Gran Ruta a todos os mares.
Ao primeiro, eran…
só un rumor,
un murmurio escuro,
pero estanse a volver ousados.
A Vila das Cunchas é o último posto da Armada que decimaron.
O seu obxectivo?
Descoñecido.
Non demos capturado ningún dos seus operativos.
Ningún vivo, vaia.
Usan nomes en clave
para agocharen a súa identidade.
A identidade verdadeira do seu líder, Mr. 0,
descoñécese
mesmo nas máis altas instancias da propia organización.
Mandeiche esperar cos rapaces, suboficial.
Deixa o saúdo e vaite.
Si, señor.
Permitirei o teu traslado á Gran Ruta.
- Non estaba pedindo permiso. - A túa misión é esta:
captura un axente da Gavela dos Barrocos con vida.
Sácalle información antes de que outra illa acabe así.
- Por que eu? - Porque es certeiro.
Implacable.
E farás o que faga falta.
Ese jitte que levas…
A punta é de pedra de mar, non?
Si, señor.
Iso…
xunto cos teus poderes,
debíache dar unha vantaxe envexable.
Por iso te necesito a ti.
Pero que non che esqueza
a visión de conxunto.
Son unha organización de sicarios.
Mandaron a Mr. 7 a intentar recrutarme hai un tempo.
Dirías que non.
Fun algo máis "tallante".
Corteino en dous.
Non, xa. Xa o pillaramos.
A ver, moi perigosos non parecen.
Ti mataches o 7.
O 9 quitouse do medio el só caendo por un burato…
Levo varios días metido neste cachalote! Non estou ao 100 %.
Dillo ti, Miss Wednesday!
Os nomes en clave son números e días.
Intelixente.
Eu voto por ocuparnos deles á antiga.
- Tiralos pola borda. - O noso capitán non o aprobaría.
O noso capitán non está aquí agora, non?
A ver se o adiviño. Ti es a navegante que os meteu a todos nesta.
E ti es a ladra que me roubou o compás. Onde vai?
- Dando un baño. - Necesitábao.
Non che estaba a servir de moito.
E na Gran Ruta non o necesitas.
Os campos magnéticos son diferentes. Só che vale un gran compás.
Teredes un gran compás, non?
Si, claro que temos un.
Que é iso?
De todos os cachalotes de todo o mundo,
este equipazo tivo que vir dar ao meu.
- De aquí non saímos. - Polo menos nós temos barco.
Vós nin iso tedes.
Unha tripulación é tan boa coma o seu navegante.
E vós estades mortos.
Tes a máis remota idea de onde estás?
Agarrádevos a algo. Rápido!
Usopp!
Mantén a calma!
Non manteño nada!
Recoiro!
Espertou antes de tempo!
Vamos!
- Que lle pasa á miña tripulación? - Nada bo.
Usopp!
Apura, avó!
Non funciona.
Contra! Debín subir a dose.
Téñome que achegar.
Toleaches.
Vas morrer!
Tanto me ten.
Traede algo para que se agarre!
Toma.
Pero iso que é?
Non!
Como pode ser que non funcionase?
Ei, cachalote!
Nin se che ocorra mancar os meus amigos!
Ti a miña tripulación non a comes!
Ai, mi ma…
Non me soltedes!
Subídeme!
Zoro! Aguanta!
Esvara!
Sanji, non me soltes!
Collinte!
Tirade á de tres!
Un, dous, tres!
A tripulación imos reunir para partir co ron de Binks.
De dicir adeus chegou a hora, mais esta tripulación non chora.
A vida é un soño pasaxeiro, por moito que nos pareza eterno.
Á luz da lúa volverémonos ver, co vento a nos mexer.
A tripulación imos reunir para partir co ron de Binks.
De dicir adeus chegou a hora, mais esta tripulación non chora.
A vida é un soño pasaxeiro, por moito que nos pareza eterno.
Á luz da lúa volverémonos ver, co vento a nos mexer.
A xente marcha, Laboon.
Pero, ás veces,
acabas onde nunca pensabas que acabarías
e coñeces xente que queda contigo.
Necesito os meus amigos, Laboon.
Por favor,
sóltaos.
Zoro!
Prepara a maior!
Imos virar o barco.
Manda moita chispa.
Rapaces!
Luffy!
Díxencho, avó!
Sempre me tes que deixar quedar mal?
Colléronte espreitando?
Como o sabes?
Eu era de cheirar detrás das portas.
É un experto da espionaxe.
Queres probar?
Eu son máis de espadas.
- Estou contigo. - Encántanme. Por iso…
Nada.
O capitán Fumeta dime que non fale demasiado dos meus soños.
Que non fale, en xeral.
Por iso querías entrar na Armada?
- Para adestrar coa espada? - Non só para adestrar.
As espadas cántanme.
De toda a vida.
Descubrín que hai unha colección
de espadas que son obras de arte, cada unha co seu nome.
A maioría están en mans de piratas e cazarrecompensas.
Se puidese, buscaríaas todas e cada unha
e quitaríallelas a eses canallas que non as merecen.
O capitán Fumeta non estará moi…
de acordo con esa misión.
As ordes non as dito eu.
Eu tamén entrei na Armada por un soño.
Facer xustiza para os maltratados.
Porque sei o que é.
Garp ensínanos que obedecer ordes non te fai un bo mariño.
Tes que obedecer o teu código, a túa propia idea da xustiza.
O vicealmirante ha ser un bo mestre.
Fóra do maltrato físico.
Só ti podes definir o teu propio camiño.
Porta amañada.
Se algunha vez te cansas de vivir nun faro,
dentro de Laboon hai sitio.
Grazas, meu.
Poderías construír unha casa e vivir ben cómodo.
Iso sería brutal.
Vivir dentro dun cachalote!
Se as cousas van ao garete de verdade,
tereino en conta.
Que facemos cos amigos que temos atados?
Preferiría que non deixásedes dous sicarios no meu oasis.
E a moza axudou a salvar a Usopp.
Ai, si?
- Non confío neles. - E fas ben.
Ímolos levar con nós á próxima illa.
Alí miramos que facer con eles.
Se damos chegado alá.
Teño que ser sincera.
Non sabía o diferentes que ían ser as cousas aquí.
Non teño as habilidades nin as ferramentas adecuadas.
Nin sei o que é un gran compás.
Como vos vou guiar a vós se nin sequera sei a onde vou?
Estou fóra do meu elemento.
Fóra do seu elemento é onde esta tripulación mellor o fai.
O gran compás é moi sinxelo.
Mide o campo magnético entre illas.
Ao chegar a unha illa e pasar un tempo nela,
o gran compás reaxústase
e acóplase a outra illa.
Si que parece fácil.
Aquí, nos Cabos Xemelgos,
acóplase a unha illa dun dos sete posibles campos magnéticos,
co que dous barcos que saian do mesmo lugar
poden non trazar o mesmo rumbo.
Iso xa non parece tan fácil.
Debo de ter algún vello por aí. Ensínoche encantado como funciona.
E regálocho para a travesía.
De verdade?
A min xa me pasou o tempo das aventuras.
Hai moito.
E dáme que es a persoa adecuada para levalo.
Algúns dos mellores navegantes do mundo
non deron chegado tan lonxe como chegaches ti.
Todo grazas a miña tripulación.
Ei, floripondio.
Tes pintura?
Feito!
Escóitame ben, Laboon.
Esa bandeira pirata
simboliza a túa amizade cos Sombreiros de Palla.
Así que non volvas bourar no muro coa cabeza.
En serio.
Porque a vas borrar.
Entendo por que esperas polos teus amigos.
É porque cres neles.
Pois…
agora es dos nosos, Laboon.
Volveremos onda ti.
Prometido.
Tashigi.
Suboficial maior Tashigi.
Vou rumbo á Gran Ruta. Tes que quedar aquí a vixiar Vilalogue.
Espera instrucións.
Entendido?
Non.
Como dis?
Vou con vostede.
Teño un Gold Roger que cazar e penso capturalo coas miñas propias mans.
E a calquera outro que non sexa digno da súa espada.
De que raio falas?
Algún día terei que parar de obedecer e seguir o meu código.
Ese día é hoxe.
Seguro que vostede o entende.
Tashigi, viches as imaxes.
Sabes do que son capaces os da Gavela.
Quéreste ver nunha desas por unha espada?
Por moitas espadas.
E si.
Pois…
alá ti.
Vamos, logo.
E non te poñas a bailar.
Lista para cartografar a primeira illa da Gran Ruta?
Cabos Xemelgos! Terás que axudarme co plano do faro de Crocus.
Voulles levar comida aos amigos do calabozo.
Aquí ninguén pasa fame.
Moi considerado.
A xente da próxima illa será tan amigable coma Crocus?
E tan xenerosa coa bebida?
Non se sabe o que nos espera.
Pero iso é parte da diversión, supoño.
Que? Ti que dis, Roger?
Se cadra é o que estabamos esperando.
O que vai chegar a Laugh Tale
e atopar o One Piece.
Luffy.
A próxima illa está aí diante.
Subtítulos: Ana M. Fernández Fernández