Wielka ta góra.
Widać to jasno.
Przez Odwróconą Górę wiedzie najlepsza trasa na Grand Line.
No to w drogę.
Nie znam się na nawigacji, ale statki nie pływają pod górę.
Nami wie, jak ma być. Mnie to wystarczy.
Mam teorię na temat tego, jak powinno być.
Prądy czterech mórz wypchną nas do góry.
Ale tutaj wody są chłodniejsze,
więc skrajne prądy idą na dno morza.
Jeśli nie trafimy,
możemy się rozbić i utonąć.
Co?
To skomplikowane.
Trafiamy albo giniemy.
Nie chciałam tego mówić.
Red Line otacza cały świat.
Musimy przez nią przepłynąć.
Nawigatorka mówi, że tak dotrzemy na Grand Line,
więc tak dotrzemy na Grand Line.
BEZPIECZNA DROGA… CHYBA CIEPŁY PRĄD NA GÓRĘ
Sporo tu wraków.
Widzisz? Nie wszyscy kończą na dnie morza.
Trzymaj kurs, Usopp.
Ostrożnie z rumplem.
Mocno na bakburtę!
Dobra, to nie było…
najgorsze.
Trzymajcie się!
Jazda!
Nami! Merry mi się opiera!
Uderzymy w te skały! Na bakburtę!
Nie mogę! Prąd jest zbyt silny!
Tak trzymaj!
Walcz z prądem!
Merry, proszę, pozwól mi.
Nie pchajcie za mocno, bo…
- Nie! - …się złamie.
Jak mam teraz sterować?
Uwaga!
Udało się.
To jeszcze nie koniec.
Postawcie bezan. Idę na dziób.
Dobra!
Zbliżamy się do szczytu!
Tak! Co za jazda!
Wybierać szot!
Mocno na sterburtę!
Tak! Dalej!
Dajesz, Merry!
Wybierać szot!
Udało się.
To Grand Line.
Musimy jeszcze tylko spłynąć.
Cała naprzód.
Co to było?
Nie wiem, ale walniemy w to!
Hej, wielorybie!
Zejdź z drogi!
- Luffy, nie! - Luffy!
Dadan, jeszcze pięć minut.
Ej, ty!
Przestań!
Oddawaj moją załogę!
Chcesz się bić?
Żaden problem, rybo!
Ty draniu!
Przestań tchórzyć i podpłyń bliżej!
No chodź!
Gdybym…
Gdybym tylko mógł pływać, miałbyś przerąbane.
Przyda ci się coś większego niż twoje pięści.
Kim jesteś?
Zwykłym starcem,
który robi, co do niego należy.
Dobra, ty przerośnięty gupiku.
W jego brzuchu są moi przyjaciele.
Musimy ich stamtąd wydostać.
Twoi przyjaciele już nie żyją.
Muszę ich z niego wyciągnąć.
Nie odejdę, póki mi nie odpowiesz. Kim jesteś?
O co chodzi z tym wielorybem? Jak mam ich wyciągnąć?
Chcesz odpowiedzi? Proszę.
Imię: Crocus. Zawód: latarnik.
Mam 71 lat.
Bliźnięta. Grupa krwi AB.
Ten głupi wieloryb chce się przebić przez Red Line,
co jest niemożliwe.
Twoją załogą
nie ma co się przejmować.
Już ci mówiłem.
Oni nie żyją.
Nie znasz mojej załogi.
Na mapie był jakiś wieloryb?
- Jasne, że nie. - Luffy jest cały?
Na pewno.
To Luffy. Jest wytrzymały.
- Musimy się stąd wydostać. - Tym razem ja wymyślę plan.
Nie wiedziałam o tym wielorybie.
Przynajmniej nie złamałam drążka moimi wielkimi mięśniami.
- To nie był komplement. - Ani nie antykomplement.
Dobra. Usopp, wiesz, jak naprawić Merry?
Oczywiście.
Ale rumpel nie zda się na nic bez nowego bloczka.
- Znajdziesz go tam? - Gdzie?
Na tych niebezpiecznych wrakach?
I pewnie też nawiedzonych.
To zadanie dla dwóch osób.
Ja tymczasem wymyślę, jak nas stąd wydostać.
Ja się tym zajmę.
Miecz nam tu nie pomoże.
To się okaże.
Kazałaś przygotować buchacz?
Tak jest, ale Grand Line leży poza naszą jurysdykcją.
Musimy złożyć oficjalny wniosek do przełożonych…
Oto mój wniosek: mam to gdzieś. Przekażesz im to?
Sam mi to powiedz, kapitanie.
Wiceadmirał Garp. Witamy w Loguetown.
Co was sprowadza w te okolice?
Obchody rocznicy?
Wracałem do kwatery głównej w Marineford, ale uznałem, że…
wpadnę i sprawdzę, co u was.
Mam sprawę do omówienia.
Poza tym chcę poszerzyć horyzonty moich nowych podopiecznych.
Wreszcie zleźliśmy z tej łajby.
- Cicho, Helmeppo. - Co?
Mdlałem i rzygałem częściej niż na treningach.
Zasłużyliśmy na przerwę.
Karmisz przybłędy?
Ta młodzież dziś nie taka jak kiedyś.
Ty też nie byłeś idealnym rekrutem.
Jeszcze cię zaskoczą.
Przejdźcie się, może się czegoś dowiecie.
Ja porozmawiam z szanownym kapitanem.
Czy nie dowiedzielibyśmy się więcej, uczestnicząc w spotkaniu?
Na osobności.
Zawsze możecie też wrócić na statek.
Ponoć Bogard opracował jakieś nowe wersje pompek.
Tashigi ich oprowadzi.
Doskonale.
Prowadź, kapitanie.
Tędy.
Cześć.
Kwiatku, pomóż mi!
Dziadku, otwieraj!
Muszę uratować przyjaciół!
Wiem, że możesz mi otworzyć!
Dziadku kwiatku, pomóż!
Otwórz mi!
No wpuść mnie!
KSIĘŻNICZKA ALABASTY NADAL ZAGINIONA
Wreszcie spokój.
Wiesz, jak trudno jest ściągnąć tutaj kogoś do naprawy?
Obiecaliśmy sobie, że popłyniemy na Grand Line
i spełnimy nasze marzenia.
Nie odpłynę bez nich.
Nieważne, co będę musiał zrobić, żeby ich wyciągnąć.
Bo nic…
nic nie powstrzyma Monkey D. Luffy’ego i jego załogi!
Nie odpuścisz, prawda?
Nie.
Tylko w jeden sposób można zbliżyć się do Laboona
i sprawdzić, czy twoi przyjaciele żyją.
Do Laboona?
- Nadałeś mu imię? - Nie, już takie miał.
Dzięki za pomoc.
Przypominasz mi kogoś.
Z niego też była gaduła.
Ile wypalasz w ciągu tygodnia?
Zależy od tygodnia.
A to był niezły tydzień.
Nieczęsta czarna plama
na nienagannej karierze kapitana Smokera.
Taki poważny.
W twoim wieku byłem do ciebie podobny.
Nie zostałem marynarzem, żeby mnożyć sukcesy.
A mimo to…
przykro, jak jakiś ci odpływa.
Coś o tym wiesz.
Wiem, że Słomkowi będą szukać One Piece.
Jak chciał Gold Roger.
Nie oni pierwsi.
I nie ostatni.
Będę go ścigał.
Bo ci uciekł?
Bo chce dokończyć dzieło Gold Rogera.
Porównujesz Luffy’ego do Rogera?
Nie było cię tam.
Gdy śmiał się śmierci w twarz. Jak Gold Roger.
Muszę go powstrzymać
za wszelką cenę.
Rozumiem, że chcesz chronić wnuka.
Nic nie rozumiesz.
Nie zamierzam już go chronić.
Piraci nie mogą przepłynąć przez Pas Ciszy jak okręty marynarki.
Mogą wpłynąć na Grand Line tylko przez Odwróconą Górę.
Jest szansa, że nie przeżyją tej przeprawy.
Po co tracić czas?
Traciłbym go, gdybym bezczynnie siedział na dupie.
Z całym szacunkiem.
Twoja prośba, jeśli można tak to nazwać,
zostaje odrzucona.
- Admirale. - Przydasz się do czegoś innego.
Słomkowi są marnym paprochem w trybikach Grand Line.
Marynarkę bardziej martwią
prawdziwe zagrożenia dla delikatnej politycznej równowagi.
Królestwo Alabasty jest na skraju wojny domowej.
Ich księżniczka zaginęła,
być może została porwana.
Z każdym dniem rośnie poparcie dla Armii Rewolucjonistów
i ich dążeń do obalenia Globalnego Rządu.
A jej przywódca…
Był w Loguetown.
Dragon.
Pomógł Słomkowym w ucieczce.
Doprawdy?
Jeśli chcesz być przydatny,
pokażę ci, czym jest prawdziwe zagrożenie.
To nie woda.
To kwas żołądkowy.
Powoli zżera wraki tych statków.
Z ciałem poradziłby sobie szybciej.
Ciekawe, kiedy zacznie zżerać Merry.
Nie chcę wiedzieć.
Duchy, które straszą na wrakach, są najpodlejsze.
Jasne.
Skąd wiesz? Z jakiejś książki?
Czyjej? To poparte danymi?
Co to jest ten bloczek?
Część, która łączy rumpel z drążkiem.
Bez niej nie da się sterować.
Nie da się przygotować na nieznane.
W ogóle cię to nie rusza.
W kuchni nigdy nie wiesz, co się wydarzy.
Trzeba spokojnie robić swoje,
ufać swoim dłoniom i narzędziom
i załodze, że ci pomoże.
Wtedy okazuje się, że możesz zrobić wszystko.
To było… całkiem inspirujące.
Mając zaufanie, nigdy nie będziesz się bał.
Tylko się zdziwiłem.
Nie boję się.
Nie oceniam.
Jest martwy od niedawna, jeszcze świeży.
Leży na bloczku. Przesuń go, to go zabiorę.
Może ty go przesuń, a ja wezmę bloczek.
Nie wiesz, co to jest.
To ta okrągła część.
Pod ręką trupa.
Ja już się wykazałem moim motywacyjnym monologiem.
Teraz ty.
Dam radę.
- No pewnie. - Naprawię statek.
Na luzie.
Naprawię statek.
Dam sobie radę.
Dajesz.
Jest cały.
To nie trup.
Tylko jakiś dziwak.
Ja załatwię dziwaka, a ty zabierz bloczek.
Fajny macie statek.
Przejmiemy go.
Szybki jesteś jak na trupa.
A ty zwinny jak na to, że używasz tylko nóg.
To wybór stylistyczny.
Sądząc po twoim stroju, nie wiesz, o czym mówię.
Sanji!
Patrz pod nogi.
Powiedział, że „przejmą” statek.
Czyli jest ktoś jeszcze.
Coś nie tak z kompasem?
- Nie. - To dobrze.
Musimy być gotowi, żeby wypłynąć, jak tylko otworzy paszczę.
Co to jest?
Poza tym, że strata liny.
Mówiłaś, że miecz tu nie pomoże, więc…
Zrobiłem duży miecz.
Co?
Gdy naprawimy ster, dźgnę go tym
w to coś na jego podniebieniu, co wygląda jak worek treningowy.
W języczek?
Jak on nim liże?
Nieważne.
Wtedy zwymiotuje nas na wolność.
A więc tak brzmi najgłupszy plan na świecie.
To jedyny plan, jaki mamy.
Widziałeś mój kompas?
Zoro, może byś mi pomógł?
Wybacz, ale potrzebuję twojego statku.
Puść ją.
Coś przegapiłem?
- Ile to potrwa? - Boże!
Mówiłem ci.
Musimy zaczekać, aż Laboon wypłynie na powierzchnię.
Zanim to zrobi,
muszę przygotować więcej środka uspokajającego.
Nie zbliżysz się do tego wieloryba, dopóki mu go nie wstrzykniemy.
- Jak często to robisz? - Ostatnio?
Do 20 razy dziennie.
Byle przestał walić łbem w Red Line.
Czemu on to robi? I czemu ty o niego dbasz?
To twoje zwierzątko?
Chyba żartujesz.
Nie lubię zwierząt.
Za ludźmi też nie przepadam.
Najbardziej cenię sobie samotność.
Dlatego mieszkam w latarni morskiej na pustkowiu.
To po co to robisz?
Bo…
Też coś komuś obiecałem.
By załodze czas umilić Sake Binksa czas wychylić
Dokąd wieje bryza, nie wiem Morze wiedzie nas
Wśród lazuru i zieleni Słońce w falach się promieni
Ptaków trel się niesie hen Gdy lecą obok nas
Gratuluję pokonania Odwróconej Góry.
I witam na cmentarzysku piratów.
Zacumowaliśmy tu, bo musimy naprawić statek.
Na West Blue zwą mnie Calico Yorki,
kapitan Piratów Rumbar.
Możecie tu zostać na czas naprawy statku,
ale nie róbcie kłopotów.
Laboon?
- Laboon! - Tam jest!
Nie wiedziałem, że macie wieloryba.
Odstraszy ryby.
Proponuję wymianę.
W zamian za możliwość zacumowania podzielimy się z tobą muzyką i jedzeniem.
Wasza muzyka jest okropna, a jedzenia mam w bród.
To może
coś mocniejszego?
Jak doszło do tego, że pływacie z wielorybem?
Zaczął za nami płynąć jeszcze na West Blue.
Biedak odłączył się od stada i był sam na otwartym morzu.
Załoga go polubiła.
Zwłaszcza gdy odkryliśmy, że też uwielbia muzykę.
By załodze czas umilić Sake Binksa czas wychylić
Niech się niesie pieśni treść
Po wodach wszystkich mórz
Gdy nastanie kres twych dni
Prędko się obrócisz w pył
Więc opowieść swoją snuj
Na grzbietach morskich fal
Ciekawe, że przeżył podróż przez Odwróconą Górę.
Wiem. Kawał twardziela z niego.
Boję się jednak, że na Grand Line to za mało.
Bestie z głębin połkną go na przystawkę,
gdy tylko podniesiecie kotwicę.
Gdyby coś mu zagroziło,
każdy w mojej załodze by się dla niego poświęcił.
Dopłynąć na Grand Line
i stracić wszystko dla wieloryba?
Przygarnąć taką biedną istotkę
i narazić ją na takie niebezpieczeństwo?
Dobrze, że to nie na moim sumieniu.
Dziękujemy za to, co zrobiłeś dla nas i dla Laboona.
Zgodziłem się tylko dlatego, że byłem po sześciu kolejkach.
Dobry z ciebie człowiek, Crocusie.
Wiem, że dotrzymasz słowa.
Tak jest.
Opłyniemy świat wzdłuż Grand Line
i wrócimy tu od drugiej strony góry.
Wrócimy tu po naszych przygodach.
A potem wspólnie przeżyjemy kolejne.
By załodze czas umilić
Sake Binksa czas wychylić
Dokąd wieje bryza, nie wiem
Morze wiedzie nas
Wśród lazuru i zieleni…
Znam tę szantę, którą śpiewali.
Sake Binksa.
Ktoś mi ją śpiewał.
Ktoś, kto odszedł dawno temu.
Załoga Laboona odpłynęła, ale nigdy nie wróciła.
Sam nawet wypłynąłem na jej poszukiwania.
Z wiarygodnego źródła dowiedziałem się, że uciekli z Grand Line.
Laboon myśli, że pływają za tym pasem lądu,
więc uderza w niego,
żeby się do nich przebić.
Ale nie da się przebić przez Red Line.
Będzie tak tłukł do śmierci.
Liczyłem na to, że przestanie, gdy powiem mu, co zasłyszałem.
Laboon, musiałem przekazać ci prawdę.
Oni nie wrócą.
Oni odpłynęli.
Odpuść sobie, zanim się zabijesz.
Przestań!
Ale to nic nie dało.
Teraz robię, co mogę, żeby się nie krzywdził.
Gdy tylko środki przestają działać, znowu zaczyna.
Nie pogodzi się z tym, że jego załoga nie wróci.
Jesteś dobry.
Dbasz o swoich przyjaciół.
Nie umiem zadbać o nikogo.
Po prostu to ze mną tutaj utknął.
Calico Yorki słusznie ci zaufał.
To bez znaczenia.
Ostrzykiwałem Laboona już tyle razy,
że środek uspokajający przestaje na niego działać.
A gdy przestanie działać…
Hej.
Może da się mu pomóc inaczej.
Sprawić, by zaakceptował, że oni nie wrócą.
On się z tym nie pogodzi.
Jak sytuacja?
Drążek już naprawiony.
Muszę jeszcze tylko rozplątać ten węzeł.
Bądź ostrożny.
Nie martw się o mnie.
Wszystko w porządku.
No dobra.
Albo gadacie, albo zacznę ciąć.
Co tu robicie?
Można wylądować w wielorybie z wielu powodów.
- Jakie są wasze? - Po co wam był nasz statek?
Nie wyszlibyśmy stąd piechotą.
Rozwiążcie nas
albo stracicie życie.
Myślisz, że się boimy dwojga nieuzbrojonych ludzi
w kostiumach z amatorskiego teatrzyku?
Jesteśmy znacznie potężniejsi, niż sobie wyobrażacie.
My?
Absurdalne stroje.
Bezpodstawna pewność siebie.
Już to kiedyś widziałem.
U niejakiego Mistera 7.
Zielony, spokój.
A ty pewnie jesteś…
Mister 9.
Nasza reputacja nas wyprzedza.
Kim oni są?
Baroque Works.
Marynarka od dawna jest na ich tropie.
Poszukujemy wszelkich śladów tego…
tajemniczego zagrożenia.
Organizacji, której macki obejmują Grand Line i wszystkie morza.
Początkowo
byli zwykłą plotką.
Mrocznym szeptem. Ale stają się coraz zuchwalsi.
Ostatnio zdziesiątkowali bazę marynarki w Shells Town.
Czego chcą?
Nie wiemy.
Nie zdołaliśmy schwytać żadnego z ich agentów.
Przynajmniej nie żywcem.
Używają kryptonimów,
więc nie wiadomo, kim są naprawdę.
Prawdziwa tożsamość ich przywódcy, Mistera 0,
jest nieznana.
Nawet wśród osób najwyższych rangą w organizacji.
Miałaś zająć się resztą dzieciaków.
Przestań salutować i wyjdź.
Tak jest.
Pozwolę ci wypłynąć na Grand Line.
- Nie prosiłem o pozwolenie. - I wyznaczę ci misję.
Masz pojmać żywcem agenta Baroque Works
i wydobyć od niego informacje,
zanim zrobią coś takiego na kolejnej wyspie.
- Dlaczego ja? - Jesteś skupiony.
Bezwzględny.
Zrobisz, co będzie trzeba.
Twoja broń, jitte,
ma końcówkę z morskiego kamienia, prawda?
Zgadza się.
To,
i twoje inne moce,
powinno dać ci znaczącą przewagę.
Dlatego zlecam to zadanie tobie.
Ale pamiętaj,
że to część szerszego kontekstu.
To organizacja zabójców.
Wysłali kiedyś Mistera 7, żeby mnie zwerbować.
Chyba odmówiłeś.
Byłem nawet dość cięty.
Przeciąłem go na pół.
Załapaliśmy.
Nie wydają się zbyt groźni.
Ty zabiłeś Mistera 7.
Mister 9 pokonał się sam, wpadając w dziurę.
Tkwimy tu od dawna.
Nie jestem w pełni sił.
Powiedz im, Miss Wednesday.
Kryptonimy z liczb i dni tygodnia.
Sprytne.
Proponuję załatwić ich w starym stylu.
- Wyrzucić za burtę. - Kapitan nie chciałby ich zabijać.
Ale teraz go tu nie ma.
Niech zgadnę. Jesteś nawigatorką, która wpakowała załogę w to bagno.
A ty złodziejką, która ukradła mi kompas.
Poszedł popływać.
Był mi potrzebny.
Chyba na niewiele ci się zdał.
Tu i tak ci się nie przyda.
Pola magnetyczne działają tu inaczej.
Odbiera je tylko logowskaz.
Macie logowskaz?
No raczej.
Co to jest?
Ze wszystkich wielorybów na świecie
ci mistrzowie trafili do mojego.
- Nie wypłyniemy stąd. - Przynajmniej mamy statek.
Wy nie.
Jaki nawigator, taka cała załoga.
Wy już jesteście martwi.
Macie pojęcie, gdzie jesteście?
Szybko, złapcie się czegoś.
Usopp!
Tylko spokojnie.
Nie ma szans!
Cholera, szybko się obudził.
Chodź.
- Co się dzieje z moją załogą? - Nic dobrego.
Usopp!
Szybko, dziadziu.
Nie działa.
Powinienem był zwiększyć dawkę.
Muszę się tam dostać.
Wykluczone.
Zginiesz.
Nie rusza mnie to.
Dajmy mu coś, żeby się złapał!
Wezmę to.
Co to ma być?
Nie!
Szok, że się nie udało.
Hej, wielorybie!
Nie waż się krzywdzić moich przyjaciół!
Nie dam ci pożreć mojej załogi!
O rety.
Ratujcie mnie!
Wciągnijcie mnie!
Zoro, trzymaj.
Ślizgam się.
Sanji, nie puszczaj mnie!
Mam cię.
Ciągniemy na trzy.
Raz, dwa, trzy!
By załodze czas umilić Sake Binksa czas wychylić
Gdy rozstania nadszedł czas Zostanie wspomnień czar
Choć ulotny życia bieg Nie płacz, bo spotkamy się
Gdzie księżyca słodki blask Wiatr ukołysze nas
By załodze czas umilić Sake Binksa czas wychylić
Gdy rozstania nadszedł czas Zostanie wspomnień czar
Choć ulotny życia bieg Nie płacz, bo spotkamy się
Gdzie księżyca słodki blask Wiatr ukołysze nas
Ludzie odchodzą, Laboon.
Ale czasami
docierasz w miejsca, których byś sobie nie wymarzył.
I spotykasz ludzi, którzy zostają.
Laboon, ja potrzebuję moich przyjaciół.
Proszę,
uwolnij ich.
Zoro,
postaw grota.
Musimy obrócić statek.
A niech mnie diabli.
Załogo!
Luffy!
Mówiłem ci, dziadziu!
Musisz we wszystkim być ode mnie lepszy?
Przyłapali cię?
Skąd wiesz?
Zdarzało mi się podsłuchiwać.
On jest profesjonalnym szpiegiem.
Chcesz zagrać?
Moją ulubioną bronią są miecze.
Moją też.
Uwielbiam miecze. Dlatego…
Nieważne.
Kapitan Smoker nie lubi, jak mówię o moich marzeniach.
I w ogóle jak mówię.
Dlatego chcesz być żołnierzem?
- Żeby trenować szermierkę? - Nie tylko trenować.
Miecze mnie fascynują.
Zawsze tak było.
Dowiedziałam się, że istnieje zbiór wybitnych mieczy.
Każdy z nich ma swoją nazwę.
Większość jest w rękach piratów i łowców nagród.
Chciałabym odnaleźć je wszystkie
i odebrać je tym, którzy na nie nie zasługują.
Zakładam, że Kapitan Smoker nie daje ci…
za wiele wsparcia?
To on rozkazuje.
Ja też zostałem marynarzem w imię marzeń.
Chciałem sprawiedliwości dla poniżanych.
Wiem, jak to jest.
Garp mówi, że dobry marynarz nie zawsze wykonuje rozkazy,
ale jest wierny sobie.
Słucha swojego sumienia.
Wiceadmirał jest świetnym mentorem.
Bywa też przemocowy.
Ty sama musisz wybrać swoją drogę.
Naprawiłem drzwi.
Jeśli znudzi ci się mieszkanie w latarni,
masz dużo miejsca w brzuchu Laboona.
Dzięki.
Mógłbyś zbudować tam cały dom pełen wygód.
To by było super.
Mieszkać w wielorybie.
Będę o tym pamiętał, gdy będzie już naprawdę do chrzanu.
Co robimy z naszymi jeńcami?
Wolałbym, żebyście nie zostawiali mi tu dwojga zabójców.
Koleżanka pomogła ocalić Usoppa.
Serio?
- Nadal im nie ufam. - I słusznie.
Zabierzemy ich ze sobą na kolejną wyspę
i wtedy się zastanowimy, co dalej.
O ile na jakąś dotrzemy.
Szczerze mówiąc,
nie spodziewałam się, że tu będzie tak kompletnie inaczej.
Nie mam do tego umiejętności ani odpowiednich narzędzi.
Nawet nie wiem, co to logowskaz.
Jak mam nawigować, skoro sama nie wiem, dokąd zmierzam?
Jest mi bardzo nieswojo.
W takich chwilach
nasza załoga działa najlepiej.
Logowskaz to prosta rzecz.
Mierzy pole magnetyczne między wyspami.
Gdy spędzi się na wyspie jakiś czas,
logowskaz się resetuje
i wskazuje kolejną.
To brzmi prosto.
Stąd, z Bliźniaczych Przylądków, może wskazać
jedną z siedmiu najbliższych wysp.
Dwa statki wypływające z jednego miejsca
niekoniecznie obiorą ten sam kurs.
To już nie takie proste.
Mam gdzieś jakiś stary logowskaz. Chętnie pokażę ci, jak działa.
I dam go wam na drogę.
Poważnie?
Czasy przygód mam już za sobą.
I to od bardzo dawna.
Czuję, że u ciebie będzie w dobrych rękach.
Jedni z lepszych nawigatorów na świecie
nie zdołali dotrzeć tak daleko jak wy.
To zasługa całej załogi.
Dziadziu?
Masz jakąś farbę?
Gotowe!
Posłuchaj, Laboon.
Ta czacha na twoim czole
to symbol przyjaźni z naszą załogą.
Nie waż się więcej walić głową w ląd.
Mówię serio.
Inaczej zniknie.
Rozumiem, czemu czekasz na przyjaciół.
Dlatego, że w nich wierzysz.
Teraz, Laboon, jesteś jednym z nas.
Wrócimy do ciebie.
Obiecuję.
Tashigi.
Starsza bosman sztabowa Tashigi.
Płynę na Grand Line. Ty zostajesz tutaj i pilnujesz Loguetown.
Oczekuj dalszych rozkazów.
Zrozumiano?
Nie.
Słucham?
Ja też płynę.
Mam swojego Gold Rogera
i schwytam go własnymi rękami.
Jego i innych niegodnych swoich mieczy.
Co ty bredzisz?
Muszę w końcu przestać słuchać rozkazów i zacząć słuchać siebie.
Dziś nadszedł ten dzień.
Na pewno pan to rozumie.
Widziałaś te zdjęcia.
Wiesz, co potrafi Baroque Works.
Chcesz się w to mieszać dla miecza?
Dla wielu mieczy.
Owszem.
No dobrze.
Już nie żyjesz.
Chodź.
I daruj sobie taniec zwycięstwa.
Gotowa naszkicować pierwszą wyspę na Grand Line?
Bliźniacze Przylądki! Musisz mi pomóc z latarnią Crocusa.
Przekąska dla współzałogantów.
- Na tym statku nikt nie chodzi głodny. - Jesteś kochany.
Jakie są szanse,
że mieszkańcy kolejnych wysp będą tak mili jak Crocus?
I tak hojnie będą polewać?
Nie wiemy, co nas czeka.
Na tym chyba polega cała zabawa.
I co, Roger, jak myślisz?
Może to właśnie na niego czekaliśmy.
Może to on dotrze do Laugh Tale
i odnajdzie One Piece.
Luffy!
Kolejna wyspa przed nami.
Napisy: Zofia Sław