ภูเขาใหญ่มากเลย
แผนที่ชัดเจนทางน้ำรีเวิร์สเมาน์เทน
เป็นตัวเลือกเข้าแกรนด์ไลน์ที่ดีที่สุด
งั้นก็ลุยกันเลย
ฉันไม่รู้เรื่องการนำทางนะ
แต่ที่รู้แน่ๆ คือเรือมันปีนภูเขาไม่ได้
คุณนามิเขารู้วิธี สำหรับฉันแค่นั้นก็พอ
เอาละ ฉันพอจะมีทฤษฎีอยู่
กระแสน้ำของทะเลทั้งสี่น่าจะดันเราขึ้นไป
แต่ถึงอย่างนั้น น้ำของฝั่งนี้จะเย็นกว่า
เพราะงั้นกระแสน้ำที่ขอบภูเขา จะดิ่งลงถึงพื้นทะเล
เท่ากับว่าถ้าเราไม่ไปให้ถูกจุด
- เราก็จะชนและถูกลากไปใต้ก้นทะเล - ไงนะ
มันเข้าใจยากหน่อยน่ะ
ทำให้ถูก ไม่ก็ตาย
โอเค ก็ไม่ยากเท่าไหร่เนอะ
เรดไลน์ล้อมรอบโลกนี้อยู่
เราอ้อมมันไปไม่ได้ เราต้องฝ่ามันไป
ถ้าต้นหนบอกว่านี่คือวิธีเข้าแกรนด์ไลน์
งั้นนี่ก็จะเป็นวิธีที่เราเข้าแกรนด์ไลน์
หืม
(เร้ดไลน์ เส้นทางที่ปลอดภัย… มั้งนะ)
ซากเรือเต็มไปหมดเลย
เห็นมะ ก็ไม่ใช่ทุกคนที่จมลงก้นทะเลนี่
ขับให้ตรงไว้ก็พอ อุซป
อย่ารุนแรงกับคานบังคับล่ะ
อุซป หักไปซ้าย!
โอเค นั่นก็ไม่ได้…
แย่
ทุกคนเกาะไว้!
โว้ว!
เย้!
นามิ! แมรี่ต้านฉันอยู่
โว้ว!
อุซป เราจะชนหินพวกนั้นแล้ว!
- ไปซ้าย - ไม่ได้! กระแสน้ำเชี่ยวไป
อ๊ะ! โอ๊ะ!
คุมต่อไป!
สู้กับกระแสน้ำต่อไป
ไม่เอาน่าแมรี่ ร่วมมือหน่อย
อย่าดันไปแรงเกิน ไม่งั้นมันจะ…
พัง
แล้วจะเลี้ยวยังไงเนี่ย
เตรียมรับแรงกระแทก!
อ๊าก!
เรารอดแล้ว!
แต่มันยังไม่สุดทาง!
ตั้งใบท้ายเรือ ฉันจะไปตั้งด้านหน้า
ฉันจัดให้
ใกล้ถึงยอดเขาแล้ว
วะฮู้ว!
เยี่ยม!
นี่แหละ สุดเหวี่ยงไปเลย!
เตรียมดึงใบเรือ
หักไปทางขวาเลย!
ใช่! เอาหน่อย!
เอาหน่อยแมรี่!
ดึงเลย!
เราทำได้!
นั่นแกรนด์ไลน์
ทีนี้ที่เราต้องทำคือลงไป
พุ่งไปเต็มกำลัง
โอ๊ะ!
วู้!
นั่นอะไร
ไม่ว่ามันคืออะไร เราได้ชนมันแน่!
เฮ้ เจ้าวาฬ!
หลบไปเลยนะ!
- ลูฟี่ ไม่! - ลูฟี่!
(วันพีซ)
อีกห้านาทีขึ้นฝั่ง
นี่แก!
อุ่ย
โว้ว
หยุดเลยนะ!
เอาพรรคพวกฉันคืนมา
โอ้ โอเค อยากเล่นแรงๆ สินะ
เจอดีแน่ เจ้าปลา
ย่าห์!
เจ้าบ้า!
เลิกตาขาวแล้วเข้ามาใกล้ๆ สิ
มาเลย!
ถะ ถ้าฉัน…
ถ้าฉันว่ายน้ำได้ตอนนี้ แกเจอปัญหาใหญ่แน่
นายจะต้องใช้อะไรที่มันใหญ่กว่าหมัดนั่น
ลุงเป็นใครเนี่ย
ฉันก็คือตาแก่
ที่ทำงานของตัวเอง
เอาละ เจ้าหางนกยูงตัวโต
โอ้โห
โอ้
โว้ว
เอิ่ม… คือ เพื่อนฉันยังอยู่ในนั้น
เราต้องพาพวกเขาออกมาเดี๋ยวนี้
เพื่อนนายตายแล้ว
ฉันต้องพาเพื่อนออกมาจากวาฬนั่น
ฉันจะไม่ไปจนกว่าจะได้คำตอบ
ลุงเป็นใคร
วาฬนั่นมันอะไรกัน
แล้วจะพาออกมายังไง
อยากได้คำตอบ งั้นจัดให้
ฉันชื่อคร็อกคัส ส่วนอาชีพก็คนดูแลประภาคาร
อายุ 71 ขวบ
ราศีเมถุน กรุ๊ปเลือดเอบี
เจ้าวาฬหลงผิดนั่นพยายามจะพังทะลุเรดไลน์ ซึ่งเป็นไปไม่ได้
ส่วนพรรคพวกของนาย
มันหมดทางแล้ว
ก็อย่างที่บอกไป
พวกนายตายแล้ว
ลุงไม่รู้จักพวกฉัน
แผนที่มีพูดถึงวาฬยักษ์บ้างมั้ย
ไม่มีอยู่แล้วสิ
คิดว่าลูฟี่โอเคมั้ย
แน่นอน
นั่นลูฟี่ เขา… ตายยาก
พวกเราต้องหาทางออกจากที่นี่
- ทำไมรอบนี้ไม่ให้ฉันวางแผนล่ะ - ฉันไม่รู้ว่าวาฬมันจะอยู่ตรงนั้น โอเคมั้ย
อย่างน้อยฉันก็ไม่ได้ทำคานบังคับหักด้วยกล้ามโตๆ
นี่ไม่ได้ชมนะ
เข้าใจ ไม่ได้ชมเลย
โอเค อุซป นายรู้วิธีซ่อมแมรี่ใช่มั้ย
เอ่อ แน่นอน
แต่คานบังคับไร้ค่าถ้าไม่มีตัวส่งใหม่
- คิดว่าจะหาแถวนี้ได้มั้ย - แถวนี้เหรอ
- ในซากเรืออับปางอันตราย - อันตรายและน่าจะมีผีสิง
ดูเหมือนต้องไปสองคน
ระหว่างที่ไป ฉันจะคิดแผนพาเราไปจากที่นี่
ฉันจัดการเอง
ดาบไม่ช่วยพาเราออกจากวาฬได้หรอก
เดี๋ยวเราก็ได้รู้
โทรไป ให้เตรียมรถบิลโลเวอร์ไว้
ค่ะ นาวาเอก
เอิ่ม แต่แกรนด์ไลน์อยู่นอกเขตอำนาจของเรา
เพราะงั้นเราคงต้องยื่นคำร้องขอย้ายเขต
- ไปยังผู้บังคับบัญชา ซึ่งนั่น… - นี่คำร้องของฉัน
ฉันไม่แคร์ ไปบอกพวกเขาแบบนั้น
ทำไมไม่มาบอกฉันเองล่ะ นาวาเอก
พลเรือโทการ์ป เอ่อ ขอต้อนรับสู่โล้กทาวน์
คนตำแหน่งสูงอย่างคุณ มาทำอะไรแถวนี้
หืม ฉลองวันครบรอบอย่างนั้นเหรอ
กำลังจะกลับไป สำนักงานใหญ่มารีนฟอร์ด แต่ก็คิดว่า…
น่าลองแวะมาและ… ดูนู่นนี่หน่อย
ฉันมีเรื่องที่ต้องคุยกับนาย
แล้วก็จะได้ให้อัจฉริยะ น้องใหม่ของฉันได้เปิดหูเปิดตา
ได้ลงจากเรือบ้างสักที
- เงียบเลย เฮลเม็ปโป้ - อะไร
ตอนฝึกกันนายทั้งสลบ แล้วก็อ้วกแตกมากกว่าฉันอีกนะ
และเราก็ควรได้ขึ้นฝั่งบ้าง
รับเลี้ยงพวกจรจัดเหรอครับ
ในอดีตพวกนี้คงไม่ใช่คนดีสักเท่าไหร่
ตอนเข้ามาใหม่ๆ นายก็ไม่ได้น่าเอาอย่างนักหรอก
ถ้ารู้ พวกเขาคงทึ่ง
เดินเที่ยวรอบเมืองไป อาจจะได้รู้อะไรบ้าง
ฉันจะขอคุยกับนาวาเอกที่เคารพสักหน่อย
ท่านครับ เราจะรู้มากขึ้นมั้ย ถ้าตามท่านไปด้วย
นี่ส่วนตัว
ถ้าไม่อยากไปสำรวจก็กลับไปขึ้นเรือได้
ได้ข่าวว่าโบการ์ดเขานึกไอเดีย วิดพื้นแบบใหม่ออกมาได้ด้วยนะ
ทาชิงิจะพาเที่ยวชม
เพอร์เฟกต์
นำไปเลย นาวาเอก
ทางนี้ครับ
ไง
อืม
ลุงดอกไม้! ฉันต้องให้ลุงช่วย
นี่ลุง เปิดให้หน่อย
ฉันต้องไปช่วยเพื่อนที่อยู่ในวาฬ!
ลุงหัวดอกไม้ เปิดประตู!
ฉันต้องให้ลุงช่วย!
เปิดให้หน่อยสิ!
เปิดเดี๋ยวนี้!
โธ่เอ๊ย!
เงียบสักที
ย้าก!
นายรู้มั้ยว่าการจะหาคน มาซ่อมประตูที่นี่ได้นี่มันยากแค่ไหน
ฉันกับเพื่อนสัญญากันว่า เราจะเดินทางข้ามแกรนด์ไลน์
และทำให้ฝันเป็นจริง
ฉันจะไม่ไปโดยไม่มีพวกเขา
ฉันไม่สนว่าจะต้องทำอะไร เพื่อพาพวกเขาออกจากวาฬ
เพราะว่าไม่มีอะไร…
ไม่มีอะไรจะมาขวางทาง มังกี้ ดี. ลูฟี่และพรรคพวก
นายนี่ไม่ยอมแพ้จริงๆ งั้นสิ หา
ไม่
มีทางเดียวเท่านั้น ที่จะเข้าหาลาบูนได้อย่างปลอดภัย
เพื่อดูว่าเพื่อนนายยังมีชีวิตอยู่มั้ย
- ลาบูนเหรอ - อือฮึ
- ตั้งชื่อวาฬด้วยเหรอ - เปล่า เขาชื่อนั้นอยู่แล้ว
ขอบคุณที่ช่วย
นายทำฉันนึกถึงคนคนนึง
หมอนั่นก็หุบปากไม่เป็น ฮึ่ม!
สัปดาห์นึงนี่ สูบเจ้านั่นกี่มวน
ก็แล้วแต่สัปดาห์
สัปดาห์นี้ดูยุ่งเนอะ
มีจุดดำหายากอยู่ในประวัติอันยอดเยี่ยม ของนาวาเอกสโมกเกอร์
จริงจังมาก
นายทำให้ฉันนึกถึงตัวเองสมัยพอๆ กับนาย
ผมไม่ได้มาเป็นทหารเรือ เพื่อเก็บแต้มหรอกนะ
แต่ว่า…
พอเห็นรอดไปได้ก็เจ็บใจ
คุณก็รู้นี่
อืม
ผมมีข้อมูลว่ากลุ่มหมวกฟางน่ะ กำลังมุ่งไปหาวันพีซ
เพื่อทำตามโกลด์ โรเจอร์
มันไม่ใช่กลุ่มแรก
และกลุ่มสุดท้าย
ผมจะไปตามล่ามัน
- เพราะเขาหนีนายได้เหรอ - เพราะมันพยายามสานต่อ
สิ่งที่โกลด์ โรเจอร์เริ่ม
นายกำลังเทียบลูฟี่กับโรเจอร์เหรอ
คุณไม่อยู่ไง
คุณไม่เห็นรอยยิ้มมัน ตอนเผชิญความตาย
เหมือนที่โกลด์ โรเจอร์ทำ
ผมจะต้องหยุดมันให้ได้
จะทำทุกวิถีทาง
ผมเข้าใจนะว่า คุณอยากจะปกป้องหลานชาย
นายไม่เข้าใจอะไรเลย
ฉันเลิกที่จะปกป้องลูฟี่แล้วล่ะ
โจรสลัดจะข้ามคาล์มเบลต์ แบบเดียวกับที่เรือของทหารเรือทำไม่ได้
ทางเลือกเดียวของพวกนั้นคือ เข้าแกรนด์ไลน์ผ่านทางรีเวิร์สเมาน์เทน
มีโอกาสที่พวกนั้นจะไปไม่รอดอยู่
จะเสียเวลาทำไม
ยอมเสียเวลาก็ดีกว่านั่งอยู่เฉยๆ แบบนี้
ด้วยความเคารพ
คำขอนาย ถ้านับว่าเป็นล่ะนะ
ถูกปัดตก
- ท่าน… - ทักษะนายเป็นที่ต้องการในที่อื่น
กลุ่มหมวกฟางก็แค่ ฝุ่นจิ๋วหลิวในฟันเฟืองของแกรนด์ไลน์
กองทัพเรือกังวล
ภัยต่อสมดุลการเมืองอันละเอียดอ่อนมากกว่า
อาณาจักรอลาบาสต้า ใกล้จะเกิดสงครามกลางเมือง
ส่วนเจ้าหญิงก็ยังคงหายไป
อาจจะถูกลักพาตัว
ขณะเดียวกัน กองทัพปฏิวัติ ก็ได้คนสนับสนุนเพิ่มขึ้นทุกวัน
ในภารกิจโค่นล้มรัฐบาลโลก
และหัวหน้าพวกนั้น…
ก็อยู่ในโล้กทาวน์
ดราก้อน
มันช่วยให้พวกหมวกฟางหนีไปได้
เป็นงั้นเหรอ
ถ้านายอยากทำหน้าที่
ฉันจะให้เห็นว่าภัยของจริงเป็นยังไง
โอย
เฮ้อ
นั่นไม่ใช่น้ำ
กรดในกระเพาะน่ะ
แรงพอจะค่อยๆ ย่อยเรือพวกนี้
ซึ่งถ้าเป็นเนื้อหนังน่าจะย่อยเร็วกว่านี้มาก
อยากรู้จัง นานแค่ไหนแมรี่ถึงถูกย่อย
อย่ารอให้รู้เลย
ผีที่สิงซากเรือเนี่ยเฮี้ยนที่สุดแล้วล่ะ
ใช่เลย
ได้ยินจากไหน หรืออ่านจากหนังสือ
ใครเขียนเล่มนั้น มันค้นคว้ามาดีจริงมั้ย
ว่าแต่ตัวส่งคืออะไร
ตัวเชื่อมคานบังคับกับพังงาด้าม
ไม่มีพังงาด้าม ไม่มีหางเสือ ไม่มีทางหักเลี้ยว
ก็… นายเตรียมรับมือกับ สิ่งที่ไม่รู้ไม่ได้หรอกพวก
นายดูไม่กังวลเท่าไหร่เลยนะ
ก็แบบว่าในห้องครัวน่ะ เราไม่รู้หรอกว่าจะมีอะไรเข้ามา
แต่… เราก้มหน้าก้มตาทำไป
เชื่อในสองมือที่จับเครื่องมือ
เชื่อว่าพรรคพวกจะคอยหนุนหลัง
แล้วนายจะรู้สึกว่าตัวเองรับมือได้ทุกอย่างเอง
จริงๆ นั่นก็… ฟังดูปลุกใจดี
ถ้าหากเชื่อแบบนั้น นายจะไม่มีวันกลัวอีก
แค่ตกใจ
ไม่ได้กลัว
ไม่ได้ว่าเลย
โอ้ หมอนี่เพิ่งตาย ยังสดๆ อยู่เลย
เขานอนทับตัวเชื่อม นายต้องขยับเขา ฉันจะได้หยิบ
ไม่อ่ะ ทำไมนายไม่ขยับ แล้วให้ฉันหยิบล่ะ
นายไม่รู้จักตัวเชื่อมด้วยซ้ำ
มันคือชิ้นส่วนวงๆ
ที่อยู่ใต้แขนของศพหมอนี่
คือว่า…
ฉันว่าฉันทำหน้าที่ ปลุกกำลังใจในตัวนายแหละ
รู้มั้ย เพราะงั้นฉันจะอยู่ตรงนี้นี่แหละ
ฉันทำมันได้
- ใช่ นายทำได้ - ฉันซ่อมเรือนี่ได้
นายทำได้
ฉันซ่อมเรือนี่ได้
ฉันทำได้น่า ฉันทำได้น่า
นายทำได้
เฮื้อ…
หยึย
โอ้…
มันติดอยู่
- ว้ากกก! - เว้ย!
ไม่ใช่ศพ แค่คนประหลาด
คนประหลาดอ่ะฉันไหว ไปเอาตัวเชื่อม
เรือที่นั่งมาสวยดีนี่
เราจะขอรับไปละกัน
อ๊าก!
นายเป็นศพที่ไวจังเลยนะ
นายก็ฝีมือดีสำหรับคนที่ใช้แค่ขาตัวเอง
มันเป็นสไตล์ฉัน
ดูจากชุดที่ใส่ นายคงไม่คุ้นกับแนวนี้หรอกใช่มั้ย
ย้าก!
ซันจิ!
ระวังเท้า!
เขาบอกว่า "เรา" จะขอรับเรือไป
มีคนอื่นอยู่ข้างล่างนี่
เข็มทิศเธอมีปัญหาเหรอ
- เปล่า - ดี
เราต้องพร้อมแล่นออกไป ทันทีที่เจ้าวาฬนี่เปิดปากอีกรอบนึง
อะไรอ่ะ
เอาเชือกมาเปลืองโดยใช่เหตุ
เธอบอกว่าฉันพาออกโดยใช้ดาบไม่ได้เพราะงั้น
ฉันเลยทำดาบใหญ่
ไงนะ
พอซ่อมหางเสือเสร็จ ฉันจะใช้นี่
จิ้มของที่ดูเป็นกระสอบทรายยักษ์ ตรงเพดานปากของมัน
ลิ้นไก่เหรอ
เจ้าวาฬนี่คือไก่เหรอ
ไงก็เหอะ จากนั้นเราจะถูกอ้วกสู่เสรีภาพ
แล้วก็มีคนที่พูดแผนที่โง่เง่าที่สุดออกมา
แต่มันก็เป็นแผนเดียวที่เรามี เพราะงั้น…
รู้มั้ยว่าเข็มทิศฉันไปไหน
โซโร ช่วยตรงนี้หน่อย!
ฮ่า!
โทษที แต่ฉันต้องใช้เรือแก
ปล่อยเธอไป
ฉันพลาดอะไรไปเหรอ
ต้องใช้เวลาเท่าไหร่
ตกใจหมดเลย
บอกแล้วไง เราต้องรอจนกว่าลาบูนจะขึ้นมาอีก
จนกว่าจะตอนนั้น
ฉันก็ต้องเตรียมยาสลบอีกเข็มให้พร้อม
นายจะไม่ได้เข้าใกล้วาฬนั่น
จนกว่าเราจะทำให้เขาสงบลง
- คุณให้ยาเขาบ่อยแค่ไหน - ช่วงนี้เหรอ
ยี่สิบเข็มต่อวัน
เขาจะได้หยุดโหม่งหัวใส่เร้ดไลน์
แล้วทำไมเขาต้องโหม่งแบบนั้นอ่ะ ทำไมลุงต้องดูแลเขา
ลุงเลี้ยงเขาเหรอ
ไม่ใช่อยู่แล้ว
ฉันไม่ใช่พวกชอบสัตว์ ไม่ใช่พวกชอบคนด้วยเหมือนกัน
ที่ฉันต้องการคือการได้อยู่อย่างสันโดษ
ฉันถึงได้ย้ายมาอยู่ประภาคารที่ไหนก็ไม่รู้นี่ไงล่ะ
แล้วทำไมถึงยังทำ
เพราะว่า
ฉันสัญญาเอาไว้เหมือนกัน
ล้อมกันเข้ามาเร็วทุกคน เราพร้อมจะเอาเหล้าบิงส์ไปส่ง
ลมเท่าไหร่ จะไกลเพียงใด ก็ลอยให้คลื่นพาไป
น้ำทะเลเติมแรงให้ใจ
พร้อมแสงแดดสว่างกว้างไกล
นกที่บินก็เปล่งทำนอง มาร้องบินวนเรื่อยไป
โย-โฮโฮโฮโย-โฮโฮ-โฮ
โย-โฮโฮโฮโย-โฮโฮ-โฮ้!
เก่งมากที่ข้ามรีเวิร์สเมาน์เทนมาได้
ขอต้อนรับสู่สุสานโจรสลัด
ขอโทษด้วยนะครับที่เรามาจอดซ่อมเรือน่ะ
ผมมีชื่อเสียงที่เวสต์บลูในชื่อคาลิโก้ ยอร์กี้
กัปตันกลุ่มโจรสลัดรุมบ้า
เชิญอยู่ซ่อมเรือกันที่นี่ได้ตามสบาย
แค่อย่าก่อเรื่องให้ฉันก็พอ
ลาบูน
- เฮ้ ลาบูน! - เขาอยู่นั่นไง
ไม่ยักรู้ว่าพกวาฬมาด้วย
- ฮ่าๆ ลาบูน - มันจะทำให้พวกปลากลัวหมด
งั้นเราน่าจะตกลงกันได้
คุณแบ่งท่าเรือให้เรา ส่วนเราจะแบ่งปันเสียงเพลง
- และอาหารให้คุณ - ฉันเกลียดเสียงเพลง
แล้วก็มีอาหารเหลือเฟือแล้วด้วย
โฮ้ย งั้นถ้าเป็น
เหล้าเราล่ะครับ
- หืม - ฮ่า
แล้วนี่ไปมีวาฬอยู่ในกลุ่มได้ไงเนี่ย
เขาตามเรามาตั้งแต่ที่เวสต์บลู
เจ้าหนูนี่คงหลงฝูงมาน่ะ
เขาตัวคนเดียวในทะเลเปิด
และกลุ่มเราก็เริ่มผูกพัน
โดยเฉพาะตอนที่เราเห็นว่า ลาบูนน้อยชอบเสียงเพลง
ล้อมกันเข้ามาเร็วทุกคน
เราพร้อมจะเอาเหล้าบิงส์ไปส่ง
มาร้องเพลง ช่วยกันบรรเลง
ให้ท้องทะเลได้ฟัง
โยโฮะๆๆ
ไม่ว่าใครจะผิดจะถูก
เดี๋ยวก็กลายเป็นโครงกระดูก
จำไว้ในอก เป็นเรื่องตลก
เล่าร้องในท้องทะเล
ตกใจนะเนี่ยที่มันรอดจาก การข้ามรีเวิร์สเมาน์เทน
ใช่ เขาเป็นเจ้าตัวน้อยจอมถึก อืม
แต่ไม่ถึกพอสำหรับแกรนด์ไลน์หรอก พนันได้
สัตว์ร้ายจะรอเขมือบเขาเป็นอาหารเรียกน้ำย่อย
ทันทีที่พวกนายยกสมอขึ้น
ถ้าลาบูนตกอยู่ในอันตราย
ทุกคนในเรือผมคงยอมสละชีวิตเพื่อเขา
ลองคิดภาพว่ามาถึงแกรนด์ไลน์แล้ว แต่ล่มกันหมดเพราะวาฬสิ
เอาสิ่งมีชีวิตอ่อนแอแบบนั้นไปด้วย
ปล่อยให้เขาอยู่ในน่านน้ำที่อันตราย
โชคดีที่ไม่ใช่เรื่องของฉัน
เราไม่สามารถตอบแทน น้ำใจที่คุณให้เราและลาบูน
ฉันคงไม่ยอมตอบรับหรอก ถ้าไม่ได้ดื่มหนักมาหกขวดน่ะ
คุณเป็นคนดีคร็อกคัส
ผมรู้คุณจะรักษาสัญญา
เออ ก็…
เราจะแล่นในแกรนด์ไลน์ไปรอบโลก
แล้วกลับมาอยู่ตรงนี้
ที่อีกฟากของภูเขา
สัญญาว่าเราจะกลับมาหลังผจญภัยเสร็จ
แล้วมันจะมีอะไรอีกเยอะตอนกลับมาเจอกัน
ล้อมกันเข้ามาเร็วทุกคน เราพร้อมจะเอาเหล้าบิงส์ไปส่ง
ลมเท่าไหร่ จะไกลเพียงใด ก็ลอยให้คลื่นพาไป
น้ำทะเลเติมแรงให้ใจพร้อม…
ฉันรู้จักเพลงที่ร้องให้ลาบูน
- "เหล้าบิงส์" - อืม
มีคนเคยร้องให้ฉันฟัง
คนที่จากไปเมื่อนานมาแล้ว
กลุ่มของลาบูนจากไป และก็ไม่เคยกลับมา
ฉันเคยออกไปหาพวกเขาด้วยตัวเอง
แล้วก็เจอแหล่งที่เชื่อถือได้ว่า เห็นเรือพวกเขาแล่นมาแกรนด์ไลน์
เขาคิดว่าพวกนั้นแล่นเรืออยู่หลังกำแพงนี่
และถ้าโหม่งแรงมากพอ
ก็จะทะลุไปหาได้
เรดไลน์น่ะ ไม่มีทางพังหรอก
เขาจะโหม่งไปจนตัวเองตาย
ฉันพยายามทำให้เขาหยุดแล้ว ตอนที่บอกสิ่งที่ได้รู้
ลาบูน! แกต้องได้รู้ความจริง
พวกเขาไม่กลับมาแล้ว
พวกเขาไปแล้ว ลาบูน
แกต้องยอมแพ้ก่อนจะทำให้ตัวเองตาย
หยุดโหม่งสักที!
แต่ก็ไม่ได้ผล
ที่พอทำได้ก็แค่กันไม่ให้ลาบูนทำตัวเองเจ็บ
แต่ทันทีที่ยาสลบหมดฤทธิ์เขาก็กลับไปใหม่
เขาไม่ยอมรับว่าพรรคพวกไม่กลับมาหาแล้ว
ลุงเป็นคนดี
ลุงดูแลเพื่อนของลุง
ฉันดูแลใครไม่ได้ทั้งนั้นแหละ
ก็แค่สิ่งที่เขาติดแหง็กด้วย
คาลิโก้ ยอร์กี้คิดถูกที่เชื่อลุง
มันไม่สำคัญหรอก
ลาบูนถูกฉีดยาไปเยอะเกินแล้ว
ฤทธิ์ของยาสลบนั่นเริ่มเสื่อมลงเรื่อยๆ แล้ว
และพอถึงวันที่ยาสลบใช้ไม่ได้…
นี่ นี่ๆ มันต้องมีทางอื่นที่ช่วยเขาสิ
ให้เขายอมรับว่าพวกของเขาจากไปแล้ว
นายยังไม่ยอมรับเลย
เป็นยังไงแล้วบ้าง
แท่นบังคับกลับมาใช้งานได้แล้ว
ทันทีที่ฉันปลดเงื่อนนี่ออก เธอจะกลับมาแล่นฉิว
งั้นก็ระวังด้วย
ไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอกน่า
โว้ว! โว้วๆ
ไม่เป็นไรๆ
เอาละทั้งสองคน
ตอบคำถาม ไม่งั้นฉันจะเริ่มตัดอะไรทิ้ง
มานี่ทำไม
การมาติดในวาฬนี่มีหลายเหตุผลมากมั้ง
- แกล่ะมาทำไม - ทำไมถึงต้องการเรือของเราล่ะ
ก็พวกเราเดินออกไปไม่ได้
แกควรจะปล่อยมัดเรา ไม่งั้นก็เตรียมตัวตาย
คิดว่าเรากลัวคนไร้อาวุธสองคน ที่แต่งตัวเหมือนมาจาก
โรงละครสมัครเล่นห่วยๆ เหรอ
เราน่ะเป็น
- ยิ่งกว่าอะไรที่แกจะนึกออกซะอีก - "เรา" เหรอ
แต่งตัวประหลาดๆ
ความมั่นใจมากเกินเหตุ
ฉันเคยเจอพวกนี้มาก่อน
เป็นคนที่เรียกตัวเองว่า… มิสเตอร์เซเว่น
เฮ้ย! ใจเย็นไอ้หัวมอส
เดาว่าแกคงเป็น
มิสเตอร์ไนน์
ชื่อเสียงเรามันดังกระฉ่อนเลยสินะ
พวกนี้ใคร
พวกมันคือบาร็อคเวิร์คส์
กองทัพเรือตามรอยของพวกมันมานานแล้ว
ไล่ล่าหาร่องรอยใดๆ ก็ตามของ ภัยคุกคามปริศนานี่
มันคือองค์กรที่มีรยางค์ยืดออกจากแกรนด์ไลน์
โยงไปทะเลอื่นๆ ทั้งหมด
ตอนแรกพวกมันก็
เป็นแค่ข่าวลือ
เรื่องซุบซิบขนหัวลุก แต่ตอนนี้พวกมันเหิมเกริม
เชลล์สทาวน์คือฐานทัพที่ ถูกพวกมันทำลายไปล่าสุดนี้
จุดประสงค์พวกมันคืออะไร
ไม่รู้
เราไม่เคยจับพวกที่ทำงานให้มันได้สักคน
คือหมายถึงจับเป็นน่ะนะ
พวกมันใช้โค้ดเนม
เพื่อเก็บให้ตัวตนเป็นปริศนา
ตัวตนที่แท้จริงของหัวหน้าพวกมัน
มิสเตอร์ซีโร่
ยังเป็นปริศนา
แม้แต่ในหมู่คนระดับสูงขององค์กรเองก็ตาม
หืม
บอกว่าให้ไปรอกับเด็กคนอื่นไง พันจ่าเอก
เลิกตะเบ๊ะแล้วออกไปได้แล้ว
ค่ะท่าน
ฉันจะยอมให้ย้ายนายไปที่แกรนด์ไลน์
- ผมไม่ได้ขอคำอนุญาต - แต่ภารกิจคือนี่
ไปจับกุมเอเจนท์ของบาร็อคเวิร์คส์แบบเป็นๆ
เค้นข้อมูลจากพวกนั้น ก่อนที่เกาะอื่นๆ จะลงเอยแบบนี้
- ทำไมต้องผม - นายตั้งใจ
โหดเหี้ยม
และยอมทำทุกอย่าง
จิตเตที่นายพก
ปลายมันทำมาจากหินไคโรใช่มั้ยล่ะ
ก็ใช่
นั่น
กับพลังอีกอย่างของนาย
น่าจะช่วยมอบความได้เปรียบที่น่าอิจฉา
เพราะงั้นเลยต้องการให้นายทำ
แต่จำเอาไว้ให้ดี
เรื่องมันใหญ่กว่านั้นมาก
พวกนี้คือองค์กรนักลอบสังหาร
พวกมันส่งมิสเตอร์เซเว่น มาทาบทามฉันก่อนหน้านี้
เดาว่านายปฏิเสธสินะ
ฉันทำมากกว่านั้นนิดหน่อย
ฟันมันขาดสองท่อน
เออ เราเข้าใจน่า
นี่ ฟังนะ ฉันไม่ค่อยกลัวเท่าไหร่เลย
แบบว่า นายฆ่าไอ้เลขเจ็ด
ส่วนไอ้เลขเก้าก็ทำตัวเอง ด้วยการหล่นลงหลุมระหว่างเราสู้กันเพราะงั้น…
ฉันอยู่ในวาฬนี่มาหลายวัน สภาพฉันไม่ได้เต็มร้อย
บอกไปสิ มิสเวนส์เดย์
ตัวเลขกับวันเป็นโค้ดเนม
ฉลาดดี
(มิสเวนส์เดย์ มิสเตอร์ไนน)
ฉันว่าเราทำแบบวิถีเก่าแก่กันเถอะ
โยนออกนอกเรือไปเลย
ฉันว่ากัปตันเราคงไม่อยากให้เราฆ่าใคร
แต่กัปตันเราไม่อยู่นี่ ใช่มั้ยล่ะ
ให้เดานะ
แกคือต้นหนที่ทำให้เพื่อนๆ เจอแบบนี้
และแกก็คือโจรที่ขโมยเข็มทิศฉัน มันอยู่ไหน
ไปว่ายน้ำเล่นแล้ว
ฉันต้องใช้นะ
ก็ไม่เห็นมันจะช่วยเท่าไหร่เลยนี่
ถึงแกรนด์ไลน์ก็ไม่ได้ใช้อยู่แล้ว
สนามแม่เหล็กที่นั่นมันต่างโดยสิ้นเชิง
มีแค่ล็อกโพสที่ใช้ได้
กะ… แกมีล็อกโพสกันใช่มั้ย
เอ่อ ใช่ เรามีอยู่แล้ว
ล็อกโพสคืออะไร
โลกนี้มีวาฬตั้งเยอะแยะ
แต่ดันเข้ามาตัวเดียวกันกับทีมเทพ
เราออกไปไม่ได้แน่
อย่างน้อยเราก็ทำให้เรือยังอยู่ดี ส่วนของพวกแกไม่ใช่
ซึ่งกลุ่มจะไปได้ดี ต้นหนต้องดีก่อน
ยังไงก็ตายหยังเขียด
นี่แกรู้กันมั้ยเนี่ยว่าอยู่ไหน
หาอะไรเกาะเร็วเข้า
อุซป!
โว้ว! โอ้ๆ
อุซป! อุซป!
ใจเย็นๆ ไว้
ไม่เย็นแล้ว! อ๊าก!
ไม่ เขาตื่นแล้ว
ส่งมา
- เกิดอะไรขึ้นกับพวกฉันในนั้นน่ะ - ไม่ดีแน่
อุซป!
เร็วหน่อยลุง
มันไม่ได้ผล
บ้าเอ๊ย ฉันน่าจะเพิ่มโดสไปอีก
ต้องเข้าไปใกล้กว่านี้
เหอ บ้าไปแล้วเหรอ
เฮ้ย ถึงตายได้นะ
ฉันไม่สน
ต้องหาอะไรให้เขามาเกาะไว้
ใช้นี่
นั่นมันอะไรน่ะ
ไม่!
ว้าว ไม่อยากเชื่อว่าจะไม่ได้ผล
นี่เจ้าวาฬ!
อย่าทำร้ายเพื่อนของฉันนะ
นายจะไม่ได้กินพวกพ้องฉันแน่!
โฮ่ ให้ตายสิ
อย่าทิ้งฉันนะ!
ยกฉันขึ้น!
โซโรเกาะไว้!
มันลื่นมากเลย
ซันจิอย่าปล่อยมือนะ!
ได้แล้ว!
ดึงในสามนะ หนึ่ง! สอง!
สาม!
โย-โฮโฮโฮโย-โฮโฮ-โฮ
ล้อมกันเข้ามาเร็วทุกคน เราพร้อมจะเอาเหล้าบิงส์ไปส่ง
โบกเพื่อลาแต่เก็บน้ำตา และความทรงจำเหล่านั้น
ที่เราได้เจอก็เป็นเพียงวัน รอหวนคืนที่เป็นนิรันดร์
คอยใต้แสงจันทร์ เจอกันสักวัน เสียงลมคือเพลงไว้กล่อม
ล้อมกันเข้ามาเร็วทุกคน เราพร้อมจะเอาเหล้าบิงส์ไปส่ง
โบกเพื่อลาแต่เก็บน้ำตา และความทรงจำเหล่านั้น
ที่เราได้เจอก็เป็นเพียงวัน รอหวนคืนที่เป็นนิรันดร์
คอยใต้แสงจันทร์ เจอกันสักวัน เสียงลมคือเพลงไว้กล่อม
ผู้คนต่างจากไป ลาบูน
และบางครั้ง
นายก็จะได้อยู่ในที่ที่ไม่คิดว่าจะได้อยู่
พร้อมพบกับคนที่จะอยู่ด้วย
ฉันต้องการเพื่อนฉัน ลาบูน
ขอร้อง
ปล่อยพวกเขา
โซโร
กางใบหลัก
เราจะหมุนเรือกัน
แหม มันไม่น่าเชื่อ
ทุกคน! ทุกคน!
ลูฟี่!
เย้!
วู้ว!
เห็นมั้ยลุง
ห่ามจริงๆ
ต้องมาโชว์เหนือใส่ฉันทุกทีเลยรึไง ฮะ
ถูกจับได้เหรอ
รู้ได้ยังไง
เมื่อก่อนผมก็เคยแอบฟังหลังประตู
อ๋อ จริงๆ แล้วไอ้หมอนี่ เชี่ยวชาญด้านจารกรรมน่ะ
เล่นหน่อยมั้ย
เอ่อ ฉันถนัดดาบมากกว่าน่ะ
เหมือนกันเลย
ฉันรักดาบเพราะงั้นถึง…
เอ่อ ช่างมันเถอะ
นาวาเอกสโมกเกอร์เตือนว่า ไม่ให้พูดเรื่องฝันมากเกินไป
หรือเรื่องปกติก็ด้วย
เพราะงั้นถึงมาเป็นทหารเรือเหรอ
เพื่อจะฝึกดาบ
ไม่ใช่แค่ฝึก
แบบว่า ดาบเรียกหาฉัน
เป็นมาตลอด
ฉันไปศึกษาเจอมาว่ามันจะมีชุดดาบชั้นยอดอยู่
แต่ละเล่มจะมีชื่อ
ส่วนใหญ่อยู่ในมือของโจรสลัด และนักล่าค่าหัวน่ะ
แต่ถ้าทำได้ฉันก็จะล่าทุกคนที่มีดาบพวกนั้น
และชิงมันมาจากคนชั่วที่ไม่สมควรถือครอง
เดาว่านาวาเอกสโมกเกอร์คง…
ไม่สนับสนุนภารกิจนั้นนัก
ฉันไม่มีสิทธิ์พูด
ผมก็เข้ามาเพราะมีความฝันครับ
ทวงความยุติธรรมให้แก่คนที่ถูกย่ำยี
เพราะผมนั้นเข้าใจดี
คุณการ์ปสอนว่าการทำตามคำสั่ง ไม่ได้ทำให้เป็นทหารเรือที่ดี
แต่ต้องทำตามกฎ
เป็นความยุติธรรมในแบบตัวเอง
เหมือนพลเรือโทจะเป็นครูที่ดีนะ
ดีแต่ใช้กำลังอะดิ๊
มีแค่คุณที่สร้างทางของตัวเองได้
ซ่อมประตูแล้ว
รู้มั้ยถ้าคุณเริ่มเบื่อใช้ชีวิตในประภาคาร
มันก็มีที่เยอะแยะเลยในลาบูน
ขอบใจเพื่อน
คุณสร้างบ้านทั้งหลังเลยยังได้ น่าจะอยู่สบายดี
คงเจ๋งน่าดูเลยเนอะ
ได้ใช้ชีวิตในตัววาฬ
ถ้าหากเกิดเรื่องเลวร้ายขึ้นมา ฉันจะเริ่มคิดแล้วกัน
แล้วจะทำยังไงกับเพื่อนที่เรามัดไว้บนเรือล่ะ
จะดีมากถ้าไม่ทิ้งมือสังหารสองคนไว้ที่โอเอซิสฉัน
แถมคุณผู้หญิงก็ช่วยอุซปอีก
จริงเหรอ
- ฉันยังไม่เชื่อใจหรอก - ไม่ควรด้วย
อื้ม
ได้ เราจะ เอ่อ พาพวกเขาไปเกาะต่อไปกับเรา
แล้วคิดอีกทีว่าจะทำยังไง
ก็ถ้าไปเกาะถัดไปได้นะ
นี่ ฉันขอพูดตรงๆ เลย
ฉันไม่คิดจริงๆ ว่าเรื่องจะ ต่างจากที่คาดการณ์เอาไว้ขนาดนี้
ฉันทั้งไม่เก่งพอ ฉันไม่มีเครื่องมือที่เหมาะ ฉัน…
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าล็อกโพสคืออะไร
แล้วฉันจะนำทางพวกนายได้ไง ถ้าฉัน… ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากำลังจะไปไหน
ไม่คุ้นชินกับอะไรแบบนี้เลย
ตอนที่ไม่ชินนี่แหละที่กลุ่มเราทำงานได้ดีที่สุด
ล็อกโพสมันใช้ง่ายมากๆ
มันจะวัดสนามแม่เหล็กระหว่างเกาะ
หลังจากไปเกาะและใช้เวลาตรงนั้นสักพัก
ล็อกโพสจะรีเซ็ต
แล้วล็อกไปที่เกาะใหม่
โอเค ฟังดูง่ายจริง
ที่แหลมแฝดนี้
มันจะล็อกไปที่เกาะจาก หนึ่งในเจ็ดสนามแม่เหล็กที่เป็นไปได้
เพราะงั้นถึงแม้เรือสองลำออกจากที่เดียวกัน
ก็อาจไม่ได้ไปเส้นทางเดียวกัน
ฟังดูไม่ง่ายละ
ฉันมีของเก่าอยู่แถวๆ นี้นี่แหละ
เดี๋ยวฉันจะให้ดูว่ามันทำงานยังไงนะ
แล้วเธอก็เอาไปใช้เดินทางได้เลย
จริงเหรอ
วันแห่งการผจญภัยฉันจบแล้ว
จบไปนานแล้วด้วย
ฉันว่าเธอคือคนที่คู่ควรจะรับไว้
แม้แต่ต้นหนที่เก่งที่สุดในโลกบางคน
ก็มาไม่ได้ไกลอย่างเธอตอนนี้
คงมาไม่ได้ถ้าไม่มีเพื่อนๆ
อืม
- ลุงหัวดอกไม้ - หืม
มีสีบ้างมั้ย
เสร็จ!
เอาละ ฟังฉันนะลาบูน
ธงโจรสลัดอันนี้
คือสัญลักษณ์ความเป็นเพื่อนกับกลุ่มหมวกฟาง
เพราะงั้นนายอย่าเอาหัว ไปโหม่งกำแพงนั่นอีก เข้าใจ๊
ฉันพูดจริง
ไม่งั้นมันจะหายไปนะ
ฉันเข้าใจทำไมนายถึงรอเพื่อน
นั่นเพราะนายเชื่อในพวกเขา
ซึ่งนายก็เป็นกลุ่มเราด้วยแล้ว ลาบูน
เราจะกลับมาหานาย
นั่นคือสัญญา
ทาชิงิ
เรียกเธออยู่นะ พันจ่าเอกทาชิงิ
ฉันจะไปแกรนด์ไลน์แล้ว
เธอก็อยู่ที่นี่ คอยดูแลโล้กทาวน์ไว้
แล้วรอคำสั่งต่อไป
เข้าใจที่พูดมั้ยเนี่ย
ไม่ค่ะ
ว่าไงนะ
ฉันจะไปกับคุณด้วย
ฉันก็มีโกลด์ โรเจอร์ของฉันที่ต้องไปล่า และฉันจะจับกุมเขาด้วยมือตัวเอง
รวมถึงคนที่ไม่คู่ควร ครอบครองดาบทั้งหลายด้วย
นี่เธอพูดบ้าอะไรออกมาเนี่ย
สักวันฉันก็ต้องหยุดทำตามคำสั่ง และทำตามกฎตัวเอง
ซึ่งก็คือวันนี้
แน่นอนว่าคุณคงเข้าใจ
ทาชิงิ เธอก็เห็นภาพเมื่อกี้นี่แล้ว
เข้าใจมั้ยว่าพวกบาร็อคเวิร์คส์ทำอะไรได้บ้าง
หืม อยากไปพัวพันแค่เพราะดาบจริงๆ น่ะเหรอ
เพื่อดาบทั้งหลาย
และใช่ค่ะ
อืม
งั้น
รับกรรมเองนะ ไปกัน
แล้วก็อย่าเต้นทุเรศๆ แบบนั้นด้วย
พร้อมจะวาดเกาะแรกสุด ในแกรนด์ไลน์ของเธอรึยัง
แหลมแฝด! นายต้องมาช่วยฉัน วาดประภาคารของคร็อกคัส
ผมเอาอาหารมาให้เหล่าสหายบนเรือ
บนเรือลำนี้ต้องไม่มีใครหิว
ใจดีมากเลย
คิดว่ามีโอกาสแค่ไหนที่คนบนเกาะต่อไป จะเป็นมิตรเหมือนคร็อกคัส
และใจดีแบ่งเหล้า
ไม่รู้หรอกว่าจะเจออะไรต่อ
แต่นั่นแหละส่วนที่สนุก มั้งนะ
แล้ว คิดว่ายังไงล่ะ โรเจอร์
บางทีเขาอาจเป็นคนที่เรากำลังรออยู่
คนที่จะไปได้จนถึงลาฟเทล
และพบกับวันพีซ
ลูฟี่
หืม
เกาะต่อไปตรงไปข้างหน้า