[ดนตรีกลิ่นอายญี่ปุ่นโบราณ]
[หายใจออก]
- [ดนตรีแนวต่อสู้ดุเดือด] - [กัดฟันกรอด]
[มิฮอว์ค] อ่อนแอเหมือนอย่างเคย
เอื้อะ!
[หายใจเข้าลึกๆ]
[หายใจออก]
[ดนตรีแนวระบำสเปน]
ตอนนี้เราก็ยังคงห่างชั้นกันอยู่มาก
ถ้าเป็นแบบนี้นายมาถึงฉันไม่ได้หรอก
[ฮึดสู้]
[ดนตรีแอ็คชั่นดุเดือด]
น่านน้ำแกรนด์ไลน์นั้นโหดร้าย เกินกว่าที่กบตัวน้อยจะรับไหว
ปลาๆ
- [ขยับปาก] - [อุซป] ปลาใหญ่!
โว้ว! อย่างเบ้งเลย!
ขึ้นมาเลย!
- [อุซป] โว้ว! -[ถอนใจ]
วู้!
มันงับแล้ว! โอ้ให้ตาย สัตว์ประหลาดชัดๆ
อาจเป็นวาฬก็ได้
เร็วซี่ เร็วสิ
วู้!
โอ้ วู้!
วู้ฮู้!
สัตว์ร้ายไหนก็ไม่คณนามือกัปตันอุซป
[ดนตรีแนวเครื่องเป่าทองเหลือง]
อู้ว ดูสิ นี่แหละที่ฉันพูดถึงล่ะ
ปลาในแกรนด์ไลน์ ไม่เหมือนสิ่งที่เคยเห็นในอีสต์บลูเลย
[มิสเตอร์ไนน์] เห็นแล้วอายชะมัด
นี่ฉันถูกจับโดยกลุ่มบ้านนอก ที่กำลังชื่นชมปลาอยู่เนี่ยนะ
อุดปากมันดีกว่า
[ฟ้าคำราม]
[นามิ] สภาพอากาศบ้ามาก
เมื่อกี้ยังอุ่นและแดดจ้า แต่ตอนนี้ฝนเทเฉย
ไม่แปลกใจทำไมแกรนด์ไลน์นำทางยาก
[ลมกระแทกประตู]
- [ซันจิขำ] - แม้แต่อากาศก็ทำให้ทึ่งเหมือนกันเหรอ
อา…
เชฟกับมีดเนี่ยมีความสัมพันธ์พิเศษระหว่างกันนะ
จะใช้มันต้องใช้ฝีมือ
พรสวรรค์
และสไตล์
นั่นแหละสิ่งที่ต่างกัน นายตัดสิ่งที่ตายไปแล้ว
ฉันพูดถึงสิ่งที่เราต่างกันไปแล้วไง ฝีมือ พรสวรรค์ และสไตล์
อากาศนี่มันแหวกทุกตรรกะ
พอฝนหยุดตกพายุหิมะมาต่อ
พายุหิมะ!
[ดนตรีแนวผจญภัยมหัศจรรย์]
แกรนด์ไลน์มันบ้ามาก
[ประตูปิด]
[ดนตรีเครื่องเป่าทองเหลืองชวนเต้นรำ]
มาปั้นมนุษย์หิมะด้วยกันมั้ย
[ซันจิ] มนุษย์หิมะ
ฉันจะไปทำซอร์เบต์!
[มิสเตอร์ไนน์หัวเราะแหลม]
ตลกอะไร
โรโรโนอา โซโร ผู้แสนยิ่งใหญ่ กลายเป็นแบบนี้แล้วสินะ
ไม่อยากเชื่อเลยว่าบาร็อคเวิร์คส์ จะเคยลองทาบทามแก
อยากให้รื้อฟื้นสิ่งที่ฉันทำกับมิสเตอร์เซเว่นมั้ย
[มิสเตอร์ไนน์] อู้ว
คิดว่าจะสู้ฉันได้เหรอ
เจ้ากุ๊กยังทำได้
ใช่เลย ไม่เห็นต้องสงสัย
ปากแซ่บเชียวนะ เวลาคู่ต่อสู้ตอบโต้ไม่ได้
แก้มัดฉันสิ แล้วมาดูกันว่าแกจะเก่งสักแค่ไหน
[ดนตรีบรรยากาศมาคุ]
พยายามได้ดี
เธอชื่ออะไร
มิสเวนส์เดย์
- ชื่อตลกจัง - มันเป็นโค้ดเนม
โอ้
งั้น…
[ถอนใจ]
เธอชอบเป็นนักลอบสังหารเหรอ
ก็ชอบสิ
อืม
แล้วทำไมคู่หูใส่มงกุฎอ่ะ
แผลใจวัยเด็ก
โอเค
อยากกินอะไรหน่อยมั้ย
เอ่อ…
- มีอะไรให้ล่ะ - ปลาหมึกแห้ง
ไม่ใช่ของฉันนะ
เดี๋ยวไปเอามาให้
ไม่!
เอาละ ถ้านายใช้ข้ออ้างไร้สาระ มาสอบสวนฉันเสร็จแล้ว
ฉันก็ขอตัวไปวางแผนหนีต่อ
[ลูฟี่ถอนใจ]
ฉันไม่ได้สอบสวนเธอ
แค่พยายามทำความรู้จัก
ฉันเป็นฟรอนเทียร์เอเจนท์ของบาร็อคเวิร์คส์
นายรู้แค่นั้นก็พอ
โอเค
[นามิ] เข้าใจที่บอกยัง
เมื่อกี้ยังหนาวสั่น แต่ต่อมา มันเหมือนวันแรกของใบไม้ผลิ
แกรนด์ไลน์นี่แปลกเหมือนที่เขาพูดกันจริงๆ
ราชินีหิมะของฉัน
ผลงานชิ้นโบว์แดง
ลูฟี่ ข้างหลังนาย!
เธอหลุดออกมาได้ไง
หัวหน้ากระจอกที่ไม่กลัวอะไรของแกไง
ลูฟี่นายรู้ใช่มั้ยว่านักลอบสังหารคืออะไร
รู้สิ
ฉันแค่ไม่คิดว่าเธออยากจะทำร้ายเรา
ใช่ แล้วเธอจะโจมตีฉันอ่ะ อิจฉาที่ฉันสวยกว่าเหรอ
ชิ มั่นหน้า
กึ๋นฉันบอกเราเชื่อเธอได้
และฉันเชื่อกึ๋นฉันเสมอ
[มิสเตอร์ไนน์หัวเราะ]
มีอะไรอยากจะพูดอีกมั้ย
ฉันเคารพการตัดสินใจของนาย
ไม่เหมือนเพื่อนยโสของนาย
[ออดอ้อน] เพราะงั้น ปล่อยฉันด้วยได้ป่ะ
แกคงไม่ได้คิดว่าจะได้ผลจริงใช่มั้ย
ลูฟี่ จะเชื่อกึ๋นมันก็ไม่เป็นไร แต่เรามัดนักลอบสังหารนี่ไว้
จนกว่าจะคิดออกมั้ยว่า กึ๋นพยายามจะบอกอะไรนายแน่ๆ
- หรือเราก็ลืมๆ ไปว่าเราเคยพบกัน และ… - โอ้ ใช่ๆๆ
นายก็ช่วยปล่อยพวกเรา
ที่… เกาะทางนั้นไง
[ลูฟี่หัวเราะ]
ไงนะ
นั่นเกาะแรกสุดของเราในแกรนด์ไลน์
[นามิ] นั่น… กระบองเพชรเหรอ ใหญ่มาก
ไม่รู้สิ แต่ผมว่าตรงนั้นมันเป็นเมืองนะ
ขอบคุณที่มาส่ง พวกโง่
บ๊ายบายเบบี๋
โอ๊ะ โอ๊ย!
[ตกน้ำ]
[หัวเราะเบาๆ]
[อุซปร้องเฮือก]
โอ้… ไม่
ก็เป็นวิธีแก้ปัญหาอย่างนึงล่ะนะ
[ดนตรีมุ่งมั่นสู่การผจญภัย]
[ดนตรีส่อเค้าลางร้าย]
[ระฆังเมืองตีบอกเวลา]
- [หัวเราะร่า] - [ชาวเมืองพากันหัวเราะ]
[ดนตรีจังหวะคึกคัก]
- ดูเป็นมิตรดี - [ชาวเมืองทักทาย]
ฉันคิดไปเอง หรือทุกคนดีใจที่ได้เจอเรา
ต่างไปโดยสิ้นเชิงจริงๆ
ไง
ก็เขาบอกที่แกรนด์ไลน์ ทุกอย่างล้วนต่างออกไป
- [ชาวเมือง] หวัดดีโจรสลัด! - ที่นี่เขาอาจชอบโจรสลัด
ฉันบอกว่าต่างไป ไม่ใช่คนละด้าน
[ชาย] ได้ยินนายพูดว่าเป็นโจรสลัดเหรอ
[อุซป] ลูฟี่ใจเย็นๆ
ใช่
ฉันชื่อว่ามังกี้ ดี. ลูฟี่ และฉันจะเป็นราชาโจรสลัด
อืม…
[หัวเราะชอบใจ]
โอ้!
ข่าวดีมากเลย
ในวิสกี้พีคแห่งนี้พวกเราเอ็นดูโจรสลัด
อ๊ะ! บอกแล้ว
[ชาวเมืองลึกลับและลูฟี่หัวเราะ]
[ชาวเมืองกระแอม]
♪ มามามา ♪
ฉันชื่อว่าอีการัม เป็นนายกเมืองเล็กๆ นี่
ฉันอยากจะขอต้อนรับทุกคนอย่างอบอุ่น
ขอโทษนะ คุณบอกว่าคุณชอบโจรสลัดเหรอ
ใช่น่ะสิ
ใครๆ ก็รู้ว่าไม่มีใครชอบเรื่องราวการผจญภัย
เท่าคนของวิสกี้พีค
เรื่องนั้น กับที่เราเป็นจุดแวะ จุดแรกของแกรนด์ไลน์
เราเลยพบว่าการต้อนรับโจรสลัด มันง่ายกว่าสู้พวกเขาเยอะ
เอาจริงๆ ก็เมคเซนส์
ซิสเตอร์ เรานี่โชคดีจริงๆ ที่ มีโจรสลัดอีกกลุ่มมามอบความบันเทิง
ก็ หวังว่าพวกนี้จะสนุก เท่ากับกลุ่มโจรสลัดทิวลิปเมื่อคืนนะ
ผมสัญญาว่าเราสนุกกว่าเยอะ
โอ้ [หัวเราะมีเลศนัย]
เอ่อ ขอโทษนะ แล้วกลุ่มทิวลิปยังอยู่นี่มั้ย
[อีการัม] โอ้ไม่ๆๆ
พวกเขามา พวกเขาปาร์ตี้ แล้วก็ไปกันต่อ
เหมือนโจรสลัดส่วนใหญ่นั่นแหละ
แล้วชอบนักลอบสังหารมั้ย
[ดนตรีส่อเค้าลางร้าย]
ทำไมจู่ๆ ถึงถามขึ้นมา
เพราะมีนักลอบสังหารสองคน หนีจากเรือเราและอาจมาเกยตื้นบนเกาะนี้
- คนสวมมงกุฎกับผู้หญิงผมสีฟ้า - แน่ใจนะครับว่ามาทางนี้
คุณ… ขอบคุณ ขอบคุณที่เตือนพวกเรา แต่ไม่ต้องห่วง
แค่เพราะเราไม่ชอบสู้มากนัก
ไม่ได้เท่ากับว่าเราสู้ไม่เป็น
[นามิ] หึ
อะ เอ่อ… ขอโทษค่ะ เอิ่ม
ล็อกโพสจะใช้เวลารีเซ็ต บนเกาะนี้นานเท่าไหร่อ่ะคะ
โอ้ สนามแม่เหล็กน่าจะบันทึก การชี้ไปที่เกาะใกล้ที่สุดภายในตอนเช้า
งั้นเราก็ต้องอยู่ค้างที่นี่สิ
โอ้ ผมสัญญาเลย มันจะเป็นค่ำคืนที่คุณไม่ลืม
[ดนตรีเร่งจังหวะระทึก]
- โอเค ไปสนุกกันสักหน่อย - แจ่มแมว!
-[หัวเราะ] -[ระฆังเมือง]
จังหวะเหมาะเจาะพอดี นั่นกระดิ่งมื้อเย็น
มา ผมขอเชิญให้พวกคุณมาเพลิดเพลิน กับอาหารชั้นเลิศของวิสกี้พีค
แต่… แต่มีเงื่อนไขอยู่
ผมต้องขอให้คุณเล่าเรื่อง การผจญภัยของคุณหน่อยแล้วล่ะ
[อุซปหัวเราะ]
อู้ว [หายใจเข้า]
นั่นไม่ใช่ปัญหาเลยสักนิด
[ดนตรีเครื่องเป่าทองเหลืองชวนเฮฮา]
แต่แล้วจู่ๆ สัตว้ร้ายก็อ้าปากออก
แบบว่า ปากมันใหญ่ จนอาจจะเขมือบเกาะได้ทั้งเกาะเลย
จากนั้น งั่ม! เราหายเข้าไปในท้องของมัน
[คนในร้านฮือฮา]
และแล้วเราก็ต้องสู้กับซอมบี้ เพื่อช่วยชีวิตซันจิ
- มันไม่ได้เป็นแบบนั้นสักหน่อย โอเค้ - มันเป็นแบบนั้นแหละ
แต่แล้ว กัปตันของเราก็มีไอเดียสุดฉลาด
ฉันร้องเพลงให้ฟัง แล้ววาฬก็เข้าใจ
เขาเลยยอมอ้าปากออกมา และคืนพรรคพวกให้กับฉัน
[เฮ]
♪ มามาม้า♪
อื้ม ชอบเสียงเพลงเหมือนกันสินะครับ
แน่นอน
รู้มั้ย ตอนนี้ฉันก็ตามหานักดนตรีเข้ากลุ่มอยู่
ครับ เป็นข้อเสนอที่ดึงดูดใจมาก
แต่ผมเกรงว่าหน้าที่ของผมจะอยู่ที่อื่นมากกว่า
- งั้นเอาอีกสักรอบนึงเป็นไง - เยี่ยม ไอเดียดี อีกรอบไปเลย
ทุกๆ คน
พวกเรามาแสนไกลจากอีสต์บลู
ตอนนี้เราอาจไม่รู้ว่าจากนี้ แกรนด์ไลน์จะให้เราพบเจอกับอะไร
แต่เรายังรอด
และเราอยู่ด้วยกัน
เพราะงั้นมาฉลอง!
- [เฮ] - เย่!
เยี่ยม!
เย่!
เยี่ยม! ดื่ม ดื่มเลย ดื่ม!
[ดนตรีส่อเค้าลางร้าย]
[มิสเตอร์ไนน์ฮึดฮัด]
[สะบัด]
ฉันเกลียดถุงเท้าแฉะ
[ฮึดฮัด]
และน้ำทะเลแบบนั้นมันทำชุดฉันเสียหมด
แต่มิสเตอร์เอ้ทฆ่าเราแน่ที่ไปสาย
ก็รู้ว่าหมอนั่นไม่ชอบให้รอนาน
ซึ่งหมอนั่นก็คงมองว่า การถูกวาฬกลืนเป็นการแก้ตัวน้ำขุ่นๆ
ฉันต้องรีบไปหาเขาแล้ว
ฉันก็จะไปด้วย
คิดว่าฉันจะให้เธอได้หน้า กับงานนี้คนเดียวรึยังไง
หรือจะโยนขี้ทั้งหมดใส่ฉัน
ไม่ต้องห่วง
มันไม่ใช่ความผิดเรา
ฉันจะบอกว่านายช่วยฉันอยู่
- จริงเหรอ - แน่นอน
เราคู่หูกัน จริงมั้ย
อีกอย่าง พวกโจรสลัดซื่อบื้อนั่นคงมาถึงแล้ว
รวมถึงโรโรโนอา โซโร
ฉันจะไปรายงาน
นายก็ไปเก็บงานให้ดี
แล้วเราก็จะดูดีในสายตามิสเตอร์เอ้ท
[ดนตรีจังหวะคึกคัก]
[พนักงานเสิร์ฟ] มาแล้วค่า
อื้ม จะบอกว่านั่นแค่เรียกน้ำย่อยเหรอ
[คนในร้านคุยกันจ้อกแจ้ก]
- จะยอมแพ้รึยังล่ะ - ไม่แม้แต่จะรู้สึกเมา
เหรอ แต่ดูไม่เหมือนงั้นนะ
มาต่ออีก… [สะอึก]
รอบนึง
[คนในร้านเชียร์] อุซป! อุซป! อุซป!
[เฮ]
รู้มั้ย มันบ้ามาก
ฉันไม่เคยปาลูกดอกมาก่อนด้วยซ้ำ อุ๊ย!
[คนเฮลั่น]
ฉันน่าจะเป็นเทพแห่งลูกดอกนะเนี่ย ฮ่าๆ
ขออีกขวดนึง
[ซันจิ] พ่อตัวโต นี่ของดี
นี่ บอสแถวนี้มันดูจืดๆ จัง ดื่มไปแค่แก้วเดียวเอง
มาเถอะสักช็อต
และสำหรับคุณ
สิ่งสำคัญของค็อกเทลที่ดี
คือสมดุล
เพราะว่าทั้งหมดนี่ มันจะไร้ค่าทั้งหมด
ถ้าเครื่องดื่มรสชาติห่วย
แต่โชคดีสำหรับทุกๆ คน
ไม่มีใคร
สมดุลกว่าผม
ผมเรียกนี่ว่า…
- ว้าว - [หัวเราะคิกคัก]
ภาพสุดแสนงดงาม
ในแกรนด์ไลน์
[คนในร้านปรบมือ]
[หัวเราะอย่างมีเลศนัย]
[กรน]
ไม่รู้สึกแย่เหรอที่โกงแม่ชี
ฉันไม่ได้โกงอะไร ดื่มชนะแบบขาวสะอาด
[ถอนใจปลื้ม]
พอความสนุกจบลงแล้ว ฉันก็อยากวาดรูปเกาะนี้
[เฮือก] ฉันว่ามันต้องมีวิวสวยๆ บนยอดภูเขากระบองเพชรแน่
[ซิสเตอร์ขย้อน] โอ๊ะ
นั่นเหรอ
ไม่ต้องไปคิดถึงของพวกนั้นหรอก
ทำไมอ่ะ
มันอันตราย
ไม่มีเหตุผลให้ขึ้นไป [หัวเราะเมาๆ]
อืม…
โอเค งั้นแบบนี้ก็ต้องขึ้นไปแน่นอนแล้วแหละ
ใช่ คิดแล้วว่าต้องพูดงั้น
เหมือนพวกเขาจะซ่อนอะไรไว้ ก็หวังว่าจะเป็นสมบัติ
ไม่
เงินนั่นมาจากการรับบริจาค
แล้วก็ฉันอาจจะต้องไปบอกสมาชิกด้วย
[นามิ] อื้ม
ต้องจัดการเอาเองล่ะนะซิสเตอร์
[ซิสเตอร์ครางเมา]
[อุซปขยับปากไม่ออกเสียง]
[คนพูดคุยกัน]
[ลูฟี่ถอนใจอิ่ม]
ดูเราสิพวก
เรารวมกันเป็นกลุ่มที่ยอดเยี่ยม
มาจนถึงแกรนด์ไลน์
และเข้าใกล้ความฝันเราไปอีกก้าว
เป็นอะไร
นายหิวเหรอ
มิฮอว์ค
ตาเหยี่ยว
มันยังต้องไปอีกไกลเพื่อเข้าใกล้เขา
นั่นแหละคือการเดินทาง
นายจะได้สู้กับคนโหดๆ อีกเยอะ
และพอนายเจอเขาอีกครั้ง
นายก็จะพร้อม
กึ๋นฉันมันบอกแบบนั้น
กึ๋นเดียวกับที่บอกให้ปล่อย ยัยนักลอบสังหารนั่นไปเหรอ
นี่ ยังไม่รู้สักหน่อยว่าฉันคิดผิด
[ท้องร้อง]
ครั้งนี้มันว่าไง
เป็นเสียงร้องเรียกของหวาน
[โซโร] อืม
ฉันว่าฉันเห็นร้านเบเกอรี่ตอนเข้าเมืองนะ
ตู้ม!
แล้วสาวๆ น่ารักทั้งสองเป็นพี่น้องกันเหรอครับ
- ฝาแฝด [หัวเราะ] - ฝาแฝด
เยี่ยม และผม เอิ่ม ทำอะไรให้ได้บ้าง
ไดกิริทะเลทรายมั้ย
หรือสวิสเซิลอีสต์บลู ดีมั้ย
คือเราชอบให้เครื่องดื่มเรา…
มาเพียวๆ
ผมว่าผมจัดให้ได้นะครับ
ไม่เอาอ่ะ เราไม่ดื่มของแบบนั้นหรอกนะ
พวกเขาเก็บของดีที่สุดไว้ที่เลาจ์ด้านบน
โอ้ จริงเหรอครับ
คุณดูเป็นชายที่มีรสนิยมมากเลย
- ใช่แล้ว ถูกต้องเลยครับ - [สาวหัวเราะคิก]
งั้นคุณก็คงอยากจะลอง…
สักหน่อยเนอะ
อ่า… อ่า…
ต้องการที่สุดเลย
[อุซปหัวเราะ]
พาเพื่อนมาสิ
ผมรู้เราเพิ่งเจอกัน แต่รู้สึกเหมือนเคยรู้จักทุกคนเลย
- ได้เลย - [อุซป] อ๊าโว้ว!
[อุซปหัวเราะ]
นายต้องมากับฉัน
ไม่เอา ฉันอยู่ตรงนี้ดีกว่าพวก
อุซป เวลาสาวสวยสองคน ขอให้นายไปลองของดี
นายต้องลอง
คือมันคงเสียมารยาทถ้าไม่ลอง
[ซันจิ] อือฮึ
[ลูฟี่เคี้ยว] อื้ม
เพราะงั้น…
อืม อื้มมม… อื้ม!
เยี่ยม! อื้มๆ
พายแอปเปิ้ลคือของโปรดฉัน
อื้ม
แต่… รูบาร์บนี่
อ้าม!
อื้ม
อื้ม!
ใช่ บอกเลย
รูบาร์บดีสุดละ
ถึงแม้…
อืม…
[อีการัม] ผมเป็นสายบอยเซนเบอร์รี่มากกว่า
มีทั้งเปรี้ยวหวานลงตัว
เอิ่ม
ฉะ… ฉันจะจ่ายทั้งหมดเองนะ
โอ้ ไม่ต้อง
ไม่ต้องครับ ไม่จำเป็นเลย
ว้าว [หัวเราะสั้นๆ]
พวกนายนี่ดีกับโจรสลัดจริงด้วยแฮะ
ถ้าจะบอกว่าเราไม่ได้ ประโยชน์เลยก็คงโกหกล่ะครับ
ถึงงั้น เมืองส่วนใหญ่ก็อยากฆ่าโจรสลัด เพราะงั้นขอบคุณที่ไม่ทำนะ
ผมก็เสียใจที่ต้องบอกว่า ไม่ใช่ทุกคนในแกรนด์ไลน์
จะรู้สึกแบบเดียวกับพวกเรา
ไม่เลย
โดยเฉพาะกับโจรสลัดค่าหัวสูงอย่างคุณ
รู้ค่าหัวฉันด้วยเหรอ
แน่นอนครับ
เราเป็นจุดแวะจุดแรกของแกรนด์ไลน์
- เราได้ยินข่าวเรื่องราวมากมายของแต่ละบลูส์ - [หัวเราะ] ว้าว
ทีนี้ถ้าคุณไม่ว่าอะไร
โจรสลัดหนุ่มอย่างคุณ ไปได้รับค่าหัวสูงขนาดนี้มาได้ยังไง
คือ…
มันมีทหารเรือที่เราจัดการ
ต่อมาเป็นพ่อบ้านที่ชั่วร้ายมากๆ
แล้วก็เป็นมนุษย์เงือกที่จับ ทั้งหมู่บ้านของนามิเป็นตัวประกัน
งั่ม
ฟังดูเหมือนคุณ… ช่วยผู้คนนะ
จริงเหรอ
ผมขอแนะนำคุณสักอย่างแล้วกัน
ระวังคนที่เชื่อใจไว้
แกรนด์ไลน์เป็นสถานที่ที่อันตราย
[ลูฟี่] อื้ม
กึ๋นฉันไม่ได้มีดีแค่พาย
มันบอกว่าควรเชื่อใครด้วย อย่างนาย
ฉันบอกได้ว่านายเป็นคนดี
ผู้หญิงนักลอบสังหารนั่นด้วย
[ดนตรีประหลาดแฝงเลศนัย]
- มิสเวนส์เดย์ - ใช่
ใช่ นั่นชื่อเธอ
[ฝีเท้าย่างเข้ามาใกล้]
ก็เตือนแล้วนี่
ระวังคนที่เชื่อใจไว้
(มิสเตอร์เอ้ท)
[แซกโซโฟนทำนองพิฆาต]
[กังวาน] ระบำสุดฉงนงงงวย
หือ
[เพลงแซกโซโฟนแปร่งเพี้ยน]
[กังวานเพี้ยน] ระบำสุดฉงนงงงวย
[หัวเราะมึนงง]
[ลูฟี่กรน]
[มิสเวนส์เดย์หอบ]
กำลังกังวลอยู่เลยเชียว
ภารกิจสำเร็จด้วยดี
[ดนตรีสื่อบรรยากาศไม่น่าไว้ใจ]
[คนผิวปากเป็นเพลง]
[ผิวปากต่อ]
[ชายถอนใจ]
[แมลงวันหึ่ง]
กลุ่มโจรสลัดทิวลิป
[ชาย] เธอไม่ควรที่จะเห็นสิ่งนั้น
[คำรามแหบ]
คิดแล้วว่าเกาะนี้ดีเกินจะเป็นจริง
แกไม่ได้ชอบโจรสลัด แกฆ่าพวกเขา
เราปล่อยพวกมันเป็นตัวของตัวเอง
เมาสุรา สุขสมกับผู้หญิง
แล้วก็ใช้ประโยชน์จากตรงนั้น
หวัดดี
แต่เราก็ไม่ได้ใจจืดใจดำ
พอจัดการเสร็จ
เราก็ฝังมัน
อย่างดีเสมอเลย
ไม่ต้องห่วง สาวน้อย
เราจะดูแลเธอด้วยเหมือนกัน
- [ชาย] ฮึ่ย! ย้าก! - [นามิ] ย่าห์!
[ชายร้องเจ็บ]
[ล้มจอบกระแทกพื้น]
[แค่นลมในคอ]
[ปัสสาวะ]
[ถอนใจโล่ง]
[ดนตรีแอ็คชั่นระทึกแนวขลุ่ยไม้]
อย่างน้อยก็ซื้อเหล้าให้ฉันก่อนสิ
[รูดซิป]
[ดนตรีแอ็คชั่นดุเดือด]
โซโร ที่นี่มันคือ… กับดัก
[หายใจออก]
ใช่ ฉันพอรู้อยู่
นึกว่าเมาซะอีก
[ผู้ร้ายครางโอย]
พวกนั้นก็ด้วย
คนอื่นๆ อยู่ไหน เราต้องไปจากที่นี่
ลูฟี่ไปหาร้านเบเกอรี่ อุซปกับเจ้ากุ๊กยังอยู่ข้างใน
โอเค ไปพามา ฉันจะไปหาลูฟี่ แล้วไปเจอกันที่แมรี่
ระวังตัวด้วยล่ะ
ฉันจะระวัง
[ร้องเจ็บ]
[ผู้คนโวยวาย]
ต้องใช้มากกว่าสองถึงจะล้มฉันได้
ฮึ่ย!
ย๊าก!
[ปรบมือช้าๆ]
เปิดตัวสวยนี่
ช่างน่าเสียดาย แต่สิ่งที่แกยังไม่เข้าใจก็คือ…
พวกแกเป็นบาร็อคเวิร์คส์
และทั้งเมืองนี้เป็นแค่อุบาย หลอกให้โจรสลัดเมาแล้วฆ่าทิ้ง
[หัวเราะ]
เราขโมยของพวกมันด้วย
เป็นงบเอาไว้ซื้อชุดเหรอ
เพื่อบาร็อคเวิร์คส์!
[กลุ่มโห่เชียร์ ผิวปาก]
คนตรงหน้านี้คือผู้ที่สังหาร มิสเตอร์เซเว่นผู้ล่วงลับ
เห็นชัดๆ ว่าโชคช่วย อยู่แล้ว
แต่ฉันได้ข่าวที่น่าเชื่อถือมา
ว่าใครก็ตามที่ฆ่าโรโรโนอา โซโร
เขาจะได้เลื่อนขั้นไปเป็นฟรอนเทียร์เอเจนท์!
[กลุ่มบาร็อคเวิร์คส์เชียร์]
[ดนตรีลุ้นระทึกเตรียมปะทะ]
[มิสเตอร์ไนน์] พวกเรามีกันเป็นร้อย
แต่แกมีแค่ตัวคนเดียว
ชอบความต่างนี้จัง
[กลุ่มผู้ร้ายขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน]
เป็นการออกกำลังกับดาบใหม่ที่ดีเลย
เอาเลย!
[ทุกคนตะโกน]
[ใช้กำลังฟาดฟัน]
[ดนตรีแอ็คชั่นดุเดือด]
[ร่วงตุ้บ]
[โซโรหัวเราะหึ]
- ดาบดี - [มิสเตอร์ไนน์] ไป!
ฮ่าก!
[ใช้กำลังฟาดฟัน]
- [ตัวประกอบ 1 ตะโกน] -[ตัวประกอบ 2] ย๊าก!
[ตะโกน]
เฮื้อ! [ร้องเจ็บ]
ขอร้องล่ะ
ฉันเป็นนักบวชนะคะ
[สูดหายใจลึก] เมืองปลอมๆ ต้องใช้แม่ชีสักกี่คนเชียว
[โซโร] ฮึ่ย!
[ทั้งคู่ฮึดฮัด]
[หอบ]
[แม่ชีกรีดร้อง]
[ร้องขัดใจ]
หวังว่าจะยังมีแรงเหลือนะ
เอเจนท์ร้อยคน
แต่ที่ฉันนับได้ นายยังเก็บไป 40
[ดนตรีแนวระบำสเปน]
นายไม่มีทางก้าวข้ามฉันกับโยรุได้ ถ้าไม่เรียนรู้ที่จะใช้ดาบใหม่
ฉันจะทำลายมันเหมือนที่เคยทำ
[ทั้งกลุ่มตะโกน]
[ชาย] อะไรวะเนี่ย
สี่สิบสี่
[กลุ่มบาร็อคเวิร์คส์] เฮ้ย!
[เฮโล]
[ดนตรีแอ็คชั่นดุเดือด]
[ตัวประกอบโอดโอย]
ห้าสิบ
[แห่ตะโกน]
ย่าห์!
- หกสิบสาม - [คมดาบตวัด]
[อีการัม] ท่านไม่น่ากลับมา น่าจะมุ่งตรงไปหาคุณพ่อของท่านเลย
[มิสเวนส์เดย์] ฉันกับคุณเริ่มมาด้วยกัน เราก็ต้องจบมันด้วยกัน
ได้ แต่เราต้องหาทางออกจากเกาะนี้
โจรสลัดนั่นมีเรือ และมิสเตอร์ไนน์ก็ทำให้พวกมันวุ่นอยู่
[อีการัม] จะให้เราขโมยเรือพวกเขาเหรอ
[มิสเวนส์เดย์] แล้วเราทำอะไรได้อีก สิ่งสำคัญคือการกลับบ้าน
นาย
ฉันนึกว่านายเป็นคนดี
แต่นายร่วมมือกับเธอ
ส่วนเธอ!
นึกว่าเธอก็เป็นคนดี
และฉันไม่ยอมให้เธอขโมยเรือเราแน่!
- เราไม่มีเวลาแล้วล่ะ - [ลูฟี่ตะโกน]
[มิสเวนส์เดย์สะดุ้งเฮือก]
[ลูฟี่] เหอ
[ดนตรีเร่งจังหวะระทึก]
[พ่นลมลอดไรฟัน]
[ลูฟี่] เฮ้ย กลับมานี่นะ!
[ออกแรง]
[ร้องเหวอ]
มีคนอยากปัดมงกุฎนายออกจากหัว
รู้สึกว่าจะเป็นฉันนี่แหละ
ทำบ้าอะไรกันอยู่เนี่ย ฆ่ามัน!
[ดนตรีแอ็คชั่น]
[ฮึดฮัด]
เจ็ดสิบสอง
[ดนตรีเบาลง]
[กระดูกคอลั่น]
[หัวเราะ]
ย๊าก!
ฮึ่ย เอื้อะ!
[ดนตรีแอ็คชั่นดุเดือด]
[ออกแรงหนัก]
[ฮึด]
[อึก]
[ออกแรง]
[อุซปหายใจเฮือก]
โซโร!
ช่วยเค้าด้วยดิ
[ฮึดฮัดต่อสู้]
[หญิงตะโกนสู้]
เจ็ดสิบเจ็ด
[กรีดร้อง]
- [เฮือก] - โอ้ อู้ว
[ออกแรง ร้องจุก]
เจ็ดสิบแปด
[ฮึดฮัด]
เตรียมเรือพร้อมออกแล่น เราจะไปเจอบนเรือ
นี่เจ้าหัวมอส! จะปล่อยเรามั้ยเนี่ย
ใช้มีดเก่งใช่มั้ยล่ะ
- [ซันจิ] ฉันเอามันเองๆ -[อุซป] ฉันเอาเอง ให้ฉันหยิบเอง
[ตะโกน]
[คำราม]
[ครางหอบ]
[ตะโกน]
[ร้องตะเกียกตะกาย]
[กรีดร้อง]
[ดนตรีแอ็คชั่นบรรเลงต่อ]
[ตะลุมบอน]
อ๊า!
แปดสิบห้า
[ดนตรีขึงขังปนระทึกขวัญ]
แล้วพวกแกรออะไรกันอยู่ รอคนตัดริบบิ้นรึไง
[ดนตรีแอ็คชั่นบรรเลงต่อ]
[ฮึดต่อสู้]
[ตัวประกอบกระอักเลือด]
เก้าสิบสอง
[ดนตรีเร่งจังหวะลุ้นระทึก]
อ๊าก!
[ฮึบต่อย]
นามิ!
ลูฟี่
ย่าห์!
- [กัดฟัน] - [ทุกคนกรีดร้อง]
[ลูฟี่ไอ]
[มิสเวนส์เดย์กับอีการัมครางโอดโอย]
[อีการัมไอ]
- [ลูฟี่] ทั้งคู่เป็นบาร็อคเวิร์คส์ -ทั้งเมืองเป็นบาร็อคเวิร์คส์
มันมีเรื่องเกิดขึ้นมากกว่าที่พวกคุณจะรู้
รู้ว่าเพื่อนวิกโตของเธอล่อเราเข้ากับดัก
และเธอก็จะขโมยแมรี่!
พวกเขาจะขโมยแมรี่
ขอโทษจริงๆ ที่เรื่องเป็นแบบนี้ เราแค่ทำในสิ่งที่จำเป็น
[ถอนใจ]
[ดนตรีกลิ่นอายทะเลทราย]
- ฉัน… - [ผู้หญิงหัวเราะ]
ดูซิว่าเราเจอใคร มิสเตอร์ไฟว์
ศพเดินได้สองคนแหละ มิสวาเลนไทน์
(มิสวาเลนไทน์ มิสเตอร์ไฟว์)
ถ้ามิสเตอร์ซีโร่ส่งมา ก็บอกไปว่าฉันไม่ต้องการกำลังเสริม
โอ้ น้องหนูเอ๋ย
มิสเตอร์ซีโร่ส่งเรามาจริง
แต่ไม่ได้เป็นกำลังเสริม
คิดเหรอว่าเราจะไม่รู้จริงๆ ว่าแกเป็นใคร
นี่ ฉันพูดจริงนะ เรื่องเป็นโจรสลัดอ่ะ
มีคนเข้ามาแส่กับความลับ ในองค์กรของพวกเรานะเนี่ย
ลูฟี่ ฉันว่าพวกเขาไม่ได้มาล่าเรา
[หอบเฮือก] ผลโบมุโบมุ!
กระสุนระเบิด… ขี้มูก!
- [อีการัม] หนี! - [นามิหอบเฮือก]
หมอนั่นใช้ขี้มูกเป็นระเบิดเหรอ
อีกคนนึงไปไหนแล้ว
ผลกิโลกิโลของมิสวาเลนไทน์
ทำให้เธอเปลี่ยนน้ำหนักตัวได้ดั่งใจ
ซึ่งหมายถึง…
- [ลมหวีดหวิว] - [มิสวาเลนไทน์หัวเราะร่วน]
[นามิ] ซวยแล้ว
- [กัดฟันกรอด] - ไปๆๆ
- ทางนี้ๆ -[นามิ] ไป!
ตอนมันวิ่งหนีสนุกกว่า
[ดนตรีระทึกเตรียมแอ็คชั่น]
[เสียงผิวปากลอยตามลม]
[ผิวปาก]
[ถอนหายใจ]
ยอมแพ้เถอะน่า
ที่แกชนะก่อนหน้านี้ก็แค่พวกลูกกะจ๊อก
แต่ตอนนี้แกจะได้เจอองครักษ์ชั้นยอด
[ผ่อนลมหายใจ]
[ดนตรีส่อเค้าอันตราย]
[มิสเตอร์ไนน์] โจมตี!
[หน่วยองครักษ์ตะโกน]
[คมดาบตัดผ่านสายลม]
[ดนตรีขึงขังปนระทึก]
ได้เวลาแย่งมงกุฎแล้ว
[ตะโกนลั่น]
[ดนตรีแอ็คชั่นดุเดือด]
[หัวเราะ]
[ฟาดฟัน]
[ครางหอบสั่น]
ได้เวลาสำนึกบาป
[เพลงสวดภาวนาภาษาละติน]
[มิสเตอร์ไนน์หัวเราะร่วน]
♪ อาเมน ♪
♪ อาเมน♪
(มิสมันเดย์)
[มิสมันเดย์ตะโกน]
[หอบ]
[มิสมันเดย์ฮึด]
[ร้องสะดุด]
กระบองร่อนซ่อนรูป!
[มิสเตอร์ไนน์ตะโกน]
[หัวเราะสะใจ]
- [โซโรหอบ] - [หัวเราะสะใจ]
[ดนตรีแนวสวดภาวนาบรรเลงต่อเนื่อง]
[โซโรกระอัก]
[มิสมันเดย์ฮึด]
[หอบ]
[มิสเตอร์ไฟว์] ออกมาเถอะ
เราก็แค่อยากคุยแบบอารยชน
เราสัญญาว่ามันจะเจ็บแค่นิดเดียว
[หัวเราะร่วน เลียนเสียงจูบ]
จุ๊บๆ
[นามิกระซิบ] ลูฟี่
- [กระซิบตอบ] อะไร - ไม่
น่าเสียดายเนอะ มิสวาเลนไทน์
มิสเตอร์ซีโร่อุตส่าห์คิดว่าเธออนาคตไกล
แต่จริงๆ แล้วเธอไม่เคยเป็นพวกเราเลย
ใช่มั้ย มิสเวนส์เดย์
หรือจะให้เราเรียกว่า "ฝ่าบาท" ดีล่ะ
[มิสเตอร์ไฟว์หัวเราะ]
[หายใจสั่น]
[ดนตรีระทึกอันตรายเร่งดังขึ้น]
หลบ!
ได้ยินมั้ย ข้างล่างนั่นคือ ระดับออฟฟิศเซอร์เอเจนท์
ระดับสูงกว่าฉันอีก
เท่ากับว่าเพื่อนนาย ตายหยังเขียดแน่นอน
[หอบเบาๆ]
นี่พวกแกเป็นกลุ่มประสาอะไรเนี่ย
แค่จะผ่านเกาะแรกของแกรนด์ไลน์ ยังทำไม่ได้ด้วยซ้ำ
[หัวเราะคลุ้มคลั่ง]
[ผ่อนลมหายใจแรง]
[ดนตรีแอ็คชั่นดุเดือด]
[มิสเตอร์ไนน์กรีดร้อง]
[มิสมันเดย์ร้องกระอัก]
[หอบ]
เก้าสิบแปด
เก้าสิบเก้า
อะเฮื้อ…
[กระอัก]
[หายใจออกโล่ง]
[หัวเราะหึ]
หนึ่งร้อย
[ดนตรีนิ่งขึงขัง]
อย่ามั่นใจในตัวเองเกินเหตุ
มันคือจุดเริ่มต้น
แค่เกือบ
[นามิ] โอเคมั้ย ลูฟี่
[ลูฟี่] พวกนั้นอยู่ไหน
[อีการัม] ไปที่ชายฝั่ง
[นามิ] ถ้ามีสองคนนั้นอยู่ เท่ากับฆ่าตัวตาย
ทีนี้ก็เป็นเวลาที่เหมาะ จะอธิบายแล้วนะคะ ฝ่าบาท
อีการัมกับฉันปลอมตัวเข้าไป ในบาร็อคเวิร์คส์เพื่อพยายามโค่นพวกมัน
เพราะงั้นมันถึงล่าเรา
แล้วทำไมเราถึงต้องเชื่อเรื่องนั้นด้วย
คุณจะเชื่อมั้ยมันไม่สำคัญหรอก
ถ้าเราไม่ไปจากที่นี่ เราก็ตายกันหมด
[อีการัมครางเจ็บ]
โอ้
[ดนตรีสงบปนเศร้า]
- เป็นไง - ไม่เป็นไร นิดหน่อยเอง
ไม่นะ
[อีการัมครางเจ็บ]
- [มิสเวนส์เดย์หายใจสั่น] - [กัดฟัน]
- [ร้องไม่เป็นคำ] - [อีการัมคราง]
[ไอ]
ฟังนะ ฟังให้ดี
ผมคงไปไม่ถึงเรือ
- แต่ท่านต้องไป - ไม่
เราฝ่าฟันกันมามากแล้ว
มันจะไม่จบแบบนี้
[ครางเจ็บ]
[สะอื้นไห้]
[ถอนใจเหน็ดเหนื่อย]
ฉันคืออีการัม
หัวหน้าองครักษ์หลวงแห่งอลาบาสต้า
นายต้องพาเจ้าหญิงไปที่ปลอดภัย เพราะอนาคตของอาณาจักรขึ้นอยู่กับนาง
ฉันขอให้สัญญาเลย
ลูฟี่ นายไปสัญญาได้ไง
เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกเขาพัวพัน กับอันตรายแบบไหน
นามิ
หนึ่งพันล้านเบรี
- ไงนะ - ค่าที่เราช่วยเจ้าหญิงนาย หัวหน้า
- [โซโร] ต่อรองตลอดเลยนะ - โซโร!
- เกิดบ้าอะไรขึ้น - ไว้ค่อยเล่าให้ฟัง
ได้งานแล้ว เราต้องพาเธอไปจากที่นี่
อย่าลากฉันไปเข้าแผนทำเงินของเธอสิ
ฟังนะ ฉันจะยื้อไว้ให้ได้นาน เท่าที่พวกนายจะออกเรือไปได้
- เราจะช่วยเอง - ไม่ ไม่ๆ สิ่งสำคัญคือความปลอดภัยของเธอ
และทางเดียวที่จะมั่นใจคือให้พวกนายสามคน
พาเธอไปขึ้นเรือของพวกนาย แล้วออกจากที่นี่ไปทันที
ฉันทำไม่ได้ถ้าไม่มีคุณ
[อีการัม] ไร้สาระ
ฟังผมนะ
ท่านคือคนเดียวที่ช่วยอาณาจักรเราได้
ทีนี้ผมจะช่วยคุ้มกันท่าน แล้ววิ่งเลย
- นายอย่าได้ลืมล่ะ - ไม่ต้องห่วง
เราจะปกป้องเธอ
[มิสเวนส์เดย์ร้องไห้]
[อีการัม] ไปได้แล้ว
[ดนตรีเศร้ากึ่งรวบรวมความกล้า]
[มิสเตอร์ไฟว์] ยอมแพ้ได้นะถ้าต้องการ
ยังไงก็ไม่ต่างหรอก
แกตายตรงนี้แน่ ในเมืองปลอมๆ ของแก
ก็รู้กฎระเบียบของบาร็อคเวิร์คส์นี่
คนทรยศไม่มีทางรอด
[มิสเตอร์ไฟว์หัวเราะ]
เนกไทเป็นอะไร มิสเตอร์เอ้ท
ดูไม่ค่อยจ๊าบเลย
อยากดูดีก่อนไปเจอผู้สร้างเหรอ
ก็ไม่เชิง
♪มามามา ♪
[ร้องก้อง]
♪มา ♪
♪ มา♪
ทุกคนอยู่ไหนกัน
เร็วเข้า เราต้องไปหาพวกเขา
[ซันจิ] อยู่นี่เอง เกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย
ออกเรือเดี๋ยวนี้
[อุซป] โว้วๆ เธอมาทำอะไรที่นี่
[นามิ] ไว้ค่อยอธิบาย เราต้องไปก่อน
[ดนตรีเบาลง]
[สายลมหวีดหวิว]
- หวัดดี - [อีการัมร้องเจ็บปวด]
ได้แค่นี้เองเหรอ
[มิสเตอร์ไฟว์] เลิกล้อเล่นสักที
ได้เวลากำจัดจำอวดนี่แล้ว
[ดนตรีโหยหวนประหลาด]
[ไม่มีเสียง]
ไม่เป็นไรนะ
[มิสเวนส์เดย์ร้องไห้โฮ]
เราอยู่นี่
[ดนตรีเบาลง]
(ซาลูน)
แหวะ
โคตรน่าอายเลย
เอเจนท์ร้อยคนร่วง
เละเทะเป็นบ้า
[น้ำกระฉอก]
แหม ดูนี่สิ
มีรอดหนึ่งคนแฮะ
[มิสเตอร์ไฟว์] แหม
โดนอัดซะน่วมเลยนะ
ผู้หญิงในชื่อมิสเวนส์เดย์ เป็นสปายและคนทรยศ
กลายเป็นว่าเธอคือ เจ้าหญิงที่หายไปของอลาบาสต้า
ช่วยเราหาเธอ
และแก้แค้นให้ตัวเอง
แล้วทำไมฉันต้องบอกอะไรกับพวกนาย
เพราะความพิโรธของบาร็อคเวิร์คส์
กำลังจะถาโถมใส่หัวเล็กๆ ของเธอ
ถ้าไม่ช่วยเรา มันก็จะเกิดกับนายด้วย
[หัวเราะหึ]
เธออาจเป็นคนทรยศ
แต่ก็ยังเป็นคู่หูฉัน
ฉันจะไม่ทรยศเธอ
[มิสวาเลนไทน์] โอ๊ะ
คิดภาพอะไรที่ป่วยจิตกว่านี้ไม่ออกแล้วนะเนี่ย
เพราะว่านายค่อนข้างน่ารัก
ฉันเลยจะให้โอกาสครั้งสุดท้าย
เอาละ ถ้านายไม่พูด
ฉันจะเอารองเท้าน้อยๆ สุดแสนกิ๊บเก๋ของฉัน
ยัดมันใส่หน้าที่มีรอยยิ้มเล็กๆ ของนาย
[มิสเตอร์ไนน์เยาะ]
และนายเชื่อเถอะว่า ฉันจะเพลิดเพลินกับทุกวินาทีเลยล่ะ
แล้ว… นายจะว่าไง
[หัวเราะลั่น]
เฮ้อ
ฉันว่า
มิสเตอร์ซีโร่ส่งพวกแกมาหยุดคู่หูฉัน
แต่เธอหนีไปได้
เท่ากับว่าพวกแกล้มเหลว
แล้วเราก็รู้ว่ามิสเตอร์ซีโร่จะไม่ทน กับความล้มเหลว
ฉันว่าตอนที่เราคุยกันอยู่นี้ เขาคงส่งพวกอันลัคกี้มาแล้วล่ะ
ฮ่า
ถ้าอยากฆ่าฉันก็เอาเลยสิ
แต่พวกแกก็คงได้ตายไม่ต่างกัน
- [มิสเตอร์ไฟว์คำรามฮึ่ม] - [มิสเตอร์ไนน์หัวเราะ]
บ๊ายบายเบบี๋
บ๊ายบาย
[ซันจิ] นี่ ฉันคิดจริงว่าเรามีสัมพันธ์ต่อกัน
ก่อนเธอจะชักมีดออกมา เคมะ
ฉันว่าฉันจะไม่มีวันตามนายไปไหนอีกแล้วอ่ะ
จะพูดอะไรก็พูดไปเหอะ เธอสนใจฉันจริง
ใช่ สนใจจะแทงไง
[โซโรกระแอม]
แล้ว
ได้สู้แล้วเหรอ
ใช่เลย
แล้วนายรู้ยังว่ากึ๋นนายบอกอะไรเรื่องเธอ
เธอต้องการให้ช่วย
[ดนตรีกลิ่นอายทะเลทราย]
ฉันจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง
ฉันชื่อ เนเฟอตารี วีวี่
เจ้าหญิงแห่งอลาบาสต้า
บาร็อคเวิร์คส์กำลังปลุกปั่นให้เกิด ความขัดแย้งระหว่างพ่อฉันกับคนของเรา
ทำให้อาณาจักรฉันอยู่ในภาวะสงครามกลางเมือง
แต่เพื่ออะไร
ฉันก็ไม่รู้
อีการัมกับฉันได้ค้นพบ
สิ่งนึงที่อาจหยุดแผนการร้าย ของพวกบาร็อคเวิร์คส์และช่วยอาณาจักรฉันได้
ตัวตนที่แท้จริงของหัวหน้าพวกนั้น
มิสเตอร์ซีโร่
ฉันต้องเอาข้อมูลนี้ไปให้พ่อฉันองค์ราชาในทันที
[กระดิ่งลมปริศนาดังกังวาน]
[นามิ] อากาศแปลกๆ อีกแล้วเหรอ
มะ… ไม่
- นี่มัน… - [หญิงปริศนา] เรือสวยดีจังเลยนะ
[ดนตรีส่อแววอันตราย]
[หายใจสั่น]
[เพลง "Whisky Peak Saloon"]
[ดนตรีจังหวะคึกคัก]
♪ วิสกี้พีคซาลูน ♪
♪ วิสกี้พีค ♪
♪ วิสกี้พีคซาลูน ♪
♪ วิสกี้พีค ♪
♪ วิสกี้พีคซาลูน ♪
♪ วิสกี้พีค วิสกี้พีค ♪
♪ วิสกี้พีคซาลูน ♪
♪ วิสกี้พีค ♪
♪ วิสกี้พีคซาลูน ♪
♪ วิสกี้พีค ♪
♪ วิสกี้พีคซาลูน ♪
♪ วิสกี้พีค ♪
♪ วิสกี้พีคซาลูน ♪