Gratuluję ucieczki.
Miss All Sunday.
-Kto? -Prawa ręka lidera Baroque Works.
Nie celuj we mnie.
To niebezpieczne.
Gdybym chciała was zabić, już byście nie żyli.
Witam, Miss Wednesday. A może księżniczko Vivi? Szkoda Mistera Osiem.
Nie waż się o nim mówić!
Nie nakręcaj się.
To ty jesteś kapitanem Słomkowych.
Monkey D Luffy.
Oddawaj kapelusz.
Na wasze nieszczęście Log Pose wysłał was na wyspę Little Garden.
To będzie wasz koniec.
Poradzimy sobie z całym Grand Line. Oddawaj kapelusz.
Mam propozycję.
Eternal Pose?
Co to?
Taki Log Pose, który zawsze wskazuje konkretny cel. Dzięki niemu dotrzecie na
odległą wyspę, omijając kłopoty związane z Little Garden i moją
organizacją.
Jeśli popłyniecie za kompasem, nikt was nie odnajdzie.
Czyli umowa stoi.
Płyniesz z nami?
Opanuj się. To wróg.
Wyczuwam podstęp.
To jak? Więcej nie zaproponuję.
Przestań!
Nie ty decydujesz, dokąd płyniemy.
Jakie to smutne.
Biorąc na pokład księżniczkę, staliście się celem. Wydaje ci się, że
jesteś nie do zatrzymania, Luffy,
ale twoi przyjaciele nie są z gumy.
Powodzenia.
Co to było?
Odwiedziła nas tajemnicza piękność.
Jeśli Miss All Sunday wie, gdzie jesteśmy, wkrótce odnajdzie nas reszta
agentów. A potem nas zabiją.
Może zbyt szybko odrzuciliśmy plan przekradnięcia się cichcem.
Ja nie uciekam.
Fajnie, ale jeśli ja bym chciał?
Dlaczego tylko on to rozumie?
Nie boimy się Barokowych.
Zoro wyciął setkę.
Oficerowie jak Mister Pięć i Miss Valentine są groźniejsi. Wielu zjadło
diabelski owoc.
-Spokojnie, ochronię cię. -Nie kłam.
Nie śmiałbym.
Luffy, jestem wdzięczna, że wywiozłeś mnie z Whisky Peak.
-Dałem słowo. -I go dotrzymałeś.
Ale nie pozwolę, by was skrzywdzili. Na Little Garden pójdę własną drogą.
I takie Grand Line to ja rozumiem! To jakieś cuda.
Dlaczego to Mały Ogród, skoro nie jest mały?
Z chęcią go zbadam.
Wyspy nie było na żadnej znanej mi mapie, co oznacza, że jest pewnie bezludna.
Może nie bez powodu.
Jeśli nie ma ludzi, nie będzie też statku.
Popłyniesz z nami.
Pora przeżyć jakąś przygodę!
I przekąsić.
Czyli to dobrze, że przygotowałem piratom prowiant.
Ja cię kręcę!
Witaj, Mały Ogrodzie!
Chcemy wiedzieć, co takiego przed nami skrywasz.
Wyspa usłyszała.
Srogi ryk.
Brzmi jak obiad.
Pora coś upolować.
Niby jak, kopniakami?
Sprawisz się lepiej?
Niż ty? Na luzie.
Kto pierwszy zabije zwierza, wygrywa zakład.
Stoi.
Ruszcie się.
Idziesz, Vivi?
W drogę.
Trzymajmy się razem.
Tylko bez brawury.
Tędy.
Rozdzielamy się? To kiepski pomysł.
Widziałam takie rośliny w książce.
Rzekomo wyginęły.
Ta ładnie pachnie.
Jest głodna.
Cokolwiek usłyszeliśmy, pobiegło tędy.
Raczej tędy.
Umiem tropić.
Wątpię.
Tędy.
Na kolejnej wyspie wymyślimy, jak cię zawieźć do Alabasty.
Odrzucając ofertę Miss All Sunday, Luffy naraził was na niebezpieczeństwo.
Dlaczego mu pozwalacie?
Wiem, jakie wrażenie sprawia Luffy, ale…
On potrafi…
Trudno to opisać.
Zrozumiesz, gdy zobaczysz.
Musicie skosztować.
Chcesz nas pozabijać? Złaź i nie pajacuj.
Gdzie Usopp?
Pewnie zawrócił. Znajdziemy go.
Na razie pilnujmy Luffiego.
Może teraz pójdziemy tam?
Widziałaś kiedyś coś takiego?
W sensie paproć?
Z reguły są znacznie mniejsze.
A widziałaś takie owoce?
Tak, nic szczególnego.
Są jadalne?
A to?
Widziałaś już takie cudo?
Nie.
Tego nie widziałam.
Wyspa prehistoryczna.
Nawigowanie po Grand Linie jest takie trudne,
że pewnie od tysięcy lat nikt tu nie zawinął.
To przecież…
Muszę się przejechać.
Skąd wiesz, że tędy?
Mówię ci, on gdzieś tu jest.
Zgubiłeś się.
Wiesz, czego szukamy?
Zwierza o całkiem pokaźnych łapach.
Czyli znowu będzie rosół.
Nie ogarniasz.
Japa, Mchem Czochrany.
Mieliśmy polować.
Cierpliwości.
Jestem łowcą piratów. Zapomniałeś?
Zwierzęta zachowują się inaczej. Z reguły.
Gdy chcę zabić, to tak robię.
Finezją nie grzeszysz, to fakt.
Ty dałeś się podejść bliźniaczkom.
Miałem to pod kontrolą.
Skup się na wypiekach.
Gotowanie i pieczenie to dwie różne specjalizacje.
To nie kurczak.
Zdecydowanie.
Już wróciłaś?
Coś nie tak?
Powiedz, co tu robisz.
Pucuję relingi.
Są czyste.
Cóż…
Dzięki mnie.
Wiem, że się boisz.
Nieprawda.
To alergia na nieodkryte wyspy.
Wypłynęliśmy po przygody.
Wiem.
Ale paniusia z Baroque Works bała się tej wyspy.
„Powodzenia”.
Chciała nas nastraszyć. Kto wie, może już więcej nie zobaczysz czegoś równie
pięknego?
Gadasz jak Luffy.
Chodź.
-Co to? -Nie wiem,
ale wolę udawać truposza.
Macie piwo?
Co?
Co się robi po piwku?
Przekąsza.
Luffy!
Natychmiast złaź. Może i jest potulny, ale to i tak dinozaur.
Nie żartuj! Mam stąd widok na całą wyspę. Musisz to zobaczyć.
Nie wydaje mi się.
Spokojnie, pilnuję cię.
Co za widok.
Skąd w tobie tyle radości? Ścigają cię zabójcy, a ty jeździsz na dinozaurze.
Na czym się jeździ u was?
W Alabaście jeździmy na kaczorach.
Mój ulubiony wabi się Karoo.
Nie spotkałem jeszcze dość dużego kaczora, by go dosiąść. Księżniczki
zresztą też nie spotkałem. Mieszkasz w zamku?
W pałacu w Alubarnie, naszej stolicy. Ma tajemne przejścia, a na dachu
najpiękniejsze ogrody.
A jadacie po królewsku?
Nadworny kucharz zrobi ci wszystko, czego zapragniesz.
Zamawiasz sobie lody o trzeciej w nocy?
Nie jestem już dzieciakiem.
Wybacz.
Chcę do domu.
Zawieziemy cię.
Czujesz?
Co?
Jedzonko. Dino, dajesz tam!
Czyli są tu dinozaury.
Jednego mniej.
Fura mięsa. Dinozaura jeszcze nie oprawiałem.
A ja nie zabiłem.
To nie ty zabiłeś dino, tylko ja.
Niby kopniakiem?
Przecież widziałeś.
A ty spójrz na rozpłatany mieczem brzuch.
Wiem, zraniłeś go, ale ja ogłuszyłem kopniakiem.
To dzięki mnie się przewrócił.
Słyszałeś?
Tak, wygrałem zakład. Co powie Nami na tatar z T-Rexa?
Kto tu jest?
Zbliżamy się.
Skąd wiesz?
Mój nos się nie myli.
W życiu czegoś takiego nie widziałem.
To mięso należy chyba do kogoś innego.
Kto mi wykrada prowiant?
Ludzie na tej wyspie żyją krótko.
Bo zjadają ich olbrzymy.
Rety, ależ jestem głodny!
Nie chcę skończyć jako potrawka.
Nie umrzemy w tej grocie. Poszukajmy drogi ucieczki.
To jakiś wojownik.
Albo rzeźnik.
Spróbuję nas stąd wydostać. Ty zaś odciągnij jego uwagę jakąś przygodą
kapitana Usoppa.
Dobrze?
Długą.
On jest wojownikiem, ja jestem wojownikiem.
Wiele nas łączy. Jesteśmy tacy sami.
Masz tu niezłe ostrza.
Coś mówiłeś?
Podziwiam twój topór.
Mam tu kolekcję lanc, włóczni i młotów. Ale moją ulubioną bronią jest topór.
Jest piękny.
Interesuje cię to?
O tak!
Kiedyś w walce z potworem-kretem wymachiwałem młotem ważącym pięć ton.
Opowiedz, jak pokonałeś tę bestię.
No cóż…
Stworzenie się wystraszyło i uciekło pod ziemię. Ale to nie powstrzymało
kapitana Usoppa. Wkopałem się w ziemię, aż dogoniłem kreaturę.
Krzyknąłem i dałem jej po łbie.
A kiedy opadł kurz… nie ostał się żaden budynek.
Stąd moje przezwisko.
Pan Zniszczenia!
Serio?
Musisz być bardzo waleczny.
I twardy. Jak moje mięśnie. Żylaste. I bez smaku.
Wojownik o takiej sile musi mieć równie wielki apetyt.
Potrawki?
Chwila! Czyli nas nie zjesz?
Posądzacie mnie o coś takiego?
Zdecydowanie.
To sensowne.
Nie jadam ludzi! Łaknąłem jedynie rozmowy.
Dlatego chciałem was tu mieć na obiad.
Mieć na obiad.
Teraz was rozumiem i przepraszam. Pozwólcie, że się przedstawię.
Jestem Brody, Czerwony Ogr, najsilniejszy wojownik Elbafu.
Ja jestem Nami.
A ja…
Kapitan Usopp, Pan Zniszczenia.
Właśnie.
Bardzo mi miło.
Pośpiesz się.
Możesz mi pomóc.
Co?
Mam wrażenie,
że ktoś nas obserwuje.
Nie próbuj wzbudzać we mnie paranoi. Nikogo tu nie ma poza księżniczką i
słomkowymi. Musimy ich zabić zanim…
Mister Zero dowie się, że daliśmy plamę.
Nie cierpię tropików.
Słońce niszczy mi cerę.
Też się pocę jak prosiak.
Możesz zdjąć kurtkę.
To część mojej stylówy.
Szlag.
Przysłał psycholi.
No proszę! Ktoś tu ma kłopoty?
MISTER TRZY
Niepotrzebnie się fatygowałeś. To nasza robota.
Już nie.
Mister Zero był poruszony, że pozwoliliście księżniczce uciec,
w dodatku pod opieką pirackiej załogi.
Mamy plan.
Proszę, nic nie mówcie.
Przejąłem zlecenie. Moja wspólniczka już działa w dżungli.
Zaś co do waszej dwójki…
Mógłbym się zabawić i porzucić wasze wykręcone ciała dla Pechowców.
Mister Zero by się nie obraził.
Nie radzę.
Albo…
Piraci wpadli na dwa obrzydliwie przyjacielskie olbrzymy, co mocno
komplikuje
mój plan.
Pomóżcie mi pozbyć się olbrzymów,
a poproszę Mistera Zero, by was nie zabijał.
Przynajmniej nie za to.
To niesamowite.
Skosztujesz mojego?
Ale nie wszystko.
Bardzo malutkie, ale pyszniutkie.
Nawet nie wiem, co zjadłem.
Wołowinę po burgundzku, specjalność kucharza.
Powinszujcie mu.
Czy jesteś piratem?
Owszem. Kapitanem piratów-olbrzymów.
Obaj kochamy mięso i obaj jesteśmy kapitanami? Dasz wiarę?
Jestem Monkey D Luffy i zostanę Królem Piratów.
To piraci mają króla? Z drugiej strony, mieszkam tu już bardzo długo.
Jestem Dorry, niebieski ogr, najsilniejszy wojownik Elbafu.
To Vivi, księżcznika.
Mam się pokłonić?
Nie trzeba. Proszę, mów mi Vivi.
To zaszczyt cię poznać, mów mi Vivi.
Wraca do domu, by ratować królestwo.
Próbuję, ale…
Nie wiem, czy dotrę na czas.
Bez Igarama…
Kto to taki?
Mój przyjaciel.
Oddał za mnie życie.
To znaczy, że jest bohaterem. Zginął honorowo.
To już bez znaczenia. Odszedł, a ja mu nie pomogłam.
W Elbafie mamy rytuał. Gdy umiera wojownik, palimy jego ciało na stosie,
by dusza dotarła aż do nieba. Może to samo powinnaś zrobić dla Igarama.
Nawet nie mam jego zwłok.
Co powiesz na to?
Igaramie… Twoja lojalność wobec ojczyzny nie zostanie zapomniana.
Zawsze byłeś moją ostoją.
Zawsze we mnie wierzyłeś,
nawet gdy traciłam wiarę.
Byłeś dla mnie jak drugi ojciec.
A kiedy odpłynęłam daleko od domu i od ojca,
ty byłeś moją bezpieczną przystanią.
Dlatego ci dziękuję. Nie tylko za służbę, ale za miłość i ochronę.
Zawdzięczam ci życie.
Był wielkim człowiekiem.
Wybacz.
Wzruszyłem się.
Potrawka była wyborna.
Dziękuję. Żałuję, że nie mam semli na deser.
Co to takiego?
Korzenna bułeczka z Elbafu.
Raczymy się nimi przed świętem zimowego przesilenia, składając słońcu
dziękczynienie.
Raz opędzlowałem całą blachę.
Brzmi znajomo.
Czy wszyscy u was są olbrzymami?
Sądziliśmy, że jesteśmy normalni. Ale kiedy wypłynęliśmy za morze,
okazało się, że inni są bardzo mali.
Jak jest w Elbafie?
To piękna wyspa ze strzelistymi górami i wielkim drzewem pośrodku.
Do tego waleczni wojownicy, słynący z honoru i siły.
Podoba mi się.
I słusznie. Nawet po śmierci nasi wojownicy, dzielni jak kapitan Usopp,
są opiewani w pieśniach.
Zaś heroiczna śmierć w bitwie jest ostatecznym przejawem odwagi.
Jak można nie bać się śmierci?
Co to było?
Tylko wulkan.
Czyli coś nam grozi?
Ani trochę.
No dobra, pora walczyć na śmierć i życie.
W Elbafie, jeśli walka pozostaje nierozstrzygnięta, rozsądzić ją
muszą bogowie. Tylko prawy wojownik może uzyskać od nich protekcję i prawo życia.
Na wyspie jest jeszcze jeden olbrzym, z którym prowadzę odwieczną wojnę.
Codziennie, gdy wybucha wulkan, walczymy na śmierć i życie. 73 tysiące
466 pojedynków.
I każda kolejna bitwa pozostaje nierozstrzygnięta.
Sporo tych bitew.
Walczymy z Dorrym od ponad stu lat.
Od stu?
To ile masz lat?
Olbrzymy dożywają trzystu.
I walczycie od stu?
Ale o co?
Na tym etapie – już nie pamiętam.
Poważnie? Jak bardzo się nienawidzicie, skoro walczycie od ponad wieku, i to
o nic?
Nie chodzi o nienawiść, tylko o honor i przekonanie.
Dobrze prawisz, kapitanie Usoppie. Nie pamiętamy, o co poszło, ale należy
wyłonić czempiona. W Elbafie honor płynie ze zwycięstwa albo z bohaterskiej
śmierci.
No chodź.
Chcesz zobaczyć, jak zabijają się dwa olbrzymy? To nie będzie bezpieczne.
Wypłynęliśmy po przygody, czyż nie?
Otóż to!
Tu jesteś! Co ty odwalasz?
Trenuję. Granaty są zacnym przeciwnikiem.
Gdy ty robiłeś sałatkę, ja oprawiłem całego T-Rexa. Miał tak wielki
udziec, że prawie połamałem nóż do trybowania.
Chyba scyzoryk.
Musisz błaznować?
O co ci chodzi?
Nie wiem. Nie mogę przestać się śmiać.
Jasne.
Zaniosę mięso na statek, a ty tu sobie siedź i zachowuj się jak idiota.
Zaczekaj.
Daj spokój.
Trybowanie…
Zobaczymy pojedynek olbrzymów.
-Spoko. -Będzie odlotowo!
Co?
Dlatego ta wyspa to Mały Ogród. Dla nich jest tycia.
Powodzenia.
Niepotrzebne mi szczęście, tylko przychylność bogów.
Nami, Usopp!
Witajcie, ludkowie.
Witaj, dryblasie!
Co tu robicie?
Też poznaliśmy olbrzyma.
Tu jest mega.
Olbrzymy!
-Dorry! -Brogy!
Oni się przyjaźnią, a nie nienawidzą.
Przemów im do rozsądku. Czy musimy to oglądać?
Wszystko będzie dobrze.
To ci?
Tak.
Zabawmy się.
Dziś stoimy na przedpolu chwały, gdzie męstwo spotyka przeznaczenie.
Niechaj ten ale rozpali ogień w naszych sercach, gdy ruszamy w objęcia
bitwy! Skål!
Mięciutka ta skała.
Za honor, którego bronimy. Za chwałę, której pragniemy. Za braterstwo
prawdziwych wojowników. Niech bóg-słońce spojrzy na nas z upodobaniem i niech
zapewni nam miejsce w wielkiej sali bohaterów.
Skål!
POSZUKIWANI ŻYWI LUB MARTWI
Dajesz, Brogy!
Dajesz, Dorry!
Jesteś najsilniejszy w Elbafie.
Zrób z niego potrawkę.
Ależ silni.
Dowal mu!
Pomyśleć, że chciałem zostać na łajbie.
Czuję inspirację.
Chcę być jak oni.
Olbrzymem?
Nie. Chcę być walecznym wojownikiem mórz. Chcę być dumny i nieustraszony jak oni.
Skoro istnieje gdzieś wyspa takich mężnych wojów, chcę ją kiedyś
odwiedzić.
Ja również. Popłyniemy tam.
Razem.
Te chmury przypominają kota.
Dobrze się czujesz?
Chciałabym go pogłaskać.
Żaden się nie poddaje.
Nic dziwnego, że tyle walczą.
Czemu nie działa?
Cierpliwości. Mój wybuchowy wosk z uszu musi się porządnie rozpuścić.
Dodałem do piwa.
Wiem.
Coś mu dolega.
Z kufla dobywa się dym.
Dostał je od Dorriego.
Możliwe, że go otruł.
Nie ma opcji. Obaj walczą honorowo. Nie zatruliby piwa.
Nikt na tej wyspie by tak nie postąpił.
Czyli nie jesteśmy sami.
Baroque Works.
Te, smarku!
To przez te twoje wybuchowe gluty.
Zaczekaj.
Przerwijcie walkę, bo jest nierówna. Coś dolega Brogiemu.
Klnę się na miecz, że zwyciężyłem poprzez krew.
Po stu latach walka się rozstrzygnęła.
Zgodnie z planem.
Ja cię znam.
Mnie się nie zapomina.
Nami?
Pa, Usopp.
Papatki.
Nami!
Tego pragnęli bogowie. Brogy poległ śmiercią bohatera.
Oślepłeś czy co?! To nie była uczciwa walka. Baroque Works
dodali bombę do piwa. Wybuchła mu w żołądku.
Piwa, które mu dałem?
Chciałem was powstrzymać, ale Brogy nie chciał się wycofać.
Nie wiedziałem.
Dlaczego nic nie zauważyłem? Mój przyjaciel nie żyje. I w imię czego?!
Gdzie tu honor?
Ci ludzie porwali Nami. Pomóż mi ich odszukać.
Sam nie dam rady.
Nie zapomnę o tobie.
Najsilniejszy z wojowników.
Nie ocaliłem cię.
Ale ocalę Nami.
Kim jesteś?
Czekałam na kogoś. Ale się zgubiłam.
Pomogę ci.
Na kogo czekasz?
Luffy!
Luffy,
odsuń się od niej.
Uciekaj.
Po co?
Berek. Sama uciekaj.
Nami!
Gdzie jesteś?
Nami?
Jest tu kto?
Co słychać?
Przyjacielu, twój dom pozostanie pusty na wieki.
73 tysiące 466 remisów.
Jedno…
Nieważne, jak zginąłeś. Walczyłeś jak dumny wojownik i taki też otrzymasz
pochówek.
Ale najpierw znajdę tych, którzy ci to zrobili, i zabiję.
Tyle udręki. Tyle pięknego cierpienia.
Co to ma być?
Wosk ze świecy. Wosk-wosk-owoc daje mi moc tworzenia go i formowania.
Możesz się ciskać, ale gdy wosk stwardnieje, jest mocny jak stal.
Czego chcesz?
To nie w porządku, niemniej twoje cierpienie ma sens.
Jestem artystą, a ty, mój biedny, przeklęty, olbrzymi przyjacielu,
będziesz moim kolejnym arcydziełem.