เก่งนะ หนีกันมาได้ครบทุกคน
- มิสออลซันเดย์ - มิสออลซันเดย์คือ
รองผู้บัญชาการของบาร็อคเวิร์คส์ คนนี้ร้ายมาก
อย่าได้เล็งของพวกนั้นมาทางฉัน
มันอันตราย
ไม่จำเป็นต้องพยายาม
ถ้าฉันมาเพื่อฆ่า พวกเธอคงตายไปแล้ว
ดีใจที่เจออีกครั้งนะ มิสเวนส์เดย์ หรือวันนี้ต้องเรียกเจ้าหญิงวีวี่
เศร้าจังที่ได้ข่าวมิสเตอร์เอ้ทจากไป
อย่าบังอาจพูดถึงอีการัมเชียวนะ
ไม่ต้องหัวร้อน
นายเองสินะ กัปตันของกลุ่มหมวกฟาง
มังกี้ ดี. ลูฟี่
- เฮ้ย เอาหมวกฉันคืนมา - นายนี่ช่างโชคร้าย
ล็อกโพสของพวกนาย ยิงไปยังเกาะที่ชื่อลิตเติ้ลการ์เด้น
ภัยที่นั่นจะเป็นจุดจบของพวกนาย
เรารับมือได้ทุกอย่างที่แกรนด์ไลน์จัดให้ ทีนี้เอาหมวกฉันคืนมา!
ฉันมาพร้อมข้อเสนอ
- เอเทอร์นัลโพสเหรอ - คืออะไร
เอเทอร์นัลโพสคือล็อกโพส ที่ชี้ไปยังเกาะเดียวเสมอ
ด้วยเอเทอร์นัลโพสนี้ เธอจะสามารถล่องเรือไปถึงเกาะไกลโพ้น
เลี่ยงปัญหามากมายที่จะต้องเจอ ถ้าเข้าไปในลิตเติ้ลการ์เด้น
หรือจากองค์กรของฉัน
ถ้ายอมไปซุ่มหลบในนั้นก็จะไม่มีใครไปหา
ฉันรับประกันความปลอดภัยให้ได้
เยี่ยม งั้นก็ถือว่ายอมรับเลย
- คุณจะไปกับเรารึเปล่า - หม้อก็เก็บไว้ในครัว นั่นศัตรูนะ
ฟังดูเหมือนกับดัก
เอาไงล่ะ
ข้อเสนอแบบนี้ไม่มีรอบสองนะ
คุณลูฟี่ อย่า
เธอไม่มีสิทธิ์ตัดสินเส้นทางของเรือลำนี้
น่าเศร้าจริงๆ
ทันทีที่รับเจ้าหญิงผู้หลบหนีขึ้นเรือ
นายก็ทำให้ทุกคนตกเป็นเป้าแล้ว
นายอาจคิดว่าตัวเองแกร่งเกินต้าน
มังกี้ ดี. ลูฟี่
แต่อย่าลืม เพื่อนๆ นายไม่ได้ตัวเป็นยาง
โชคดีละกัน
(วันพีซ)
เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น
เราเพิ่งมีคนสวยปริศนามาเยือนอย่างลึกลับ
พวกนายไม่เข้าใจ ถ้ามิสออลซันเดย์รู้ว่าเราอยู่ไหน
อีกไม่ช้าก็เร็ว เอเจนท์ของบาร็อคเวิร์คส์จะหาเราเจอ
พวกนั้นจะตามไม่เลิกจนกว่าเราตายหมด
เราอาจจะรีบปฏิเสธเกินไปนิดนึง กับไอ้ที่เขาเสนอให้หนีไปหลบกบดานน่ะ
- ฉันหนีไปหลบไม่เป็น - ก็ดี
แต่ถ้าฉันทำล่ะ
ไม่อ่ะ
ทำไมเขาถึงเป็นคนเดียวที่จริงจังกับคำขู่
- เราไม่กลัวบาร็อคเวิร์คส์หรอก - ใช่ โซโรเพิ่งเล่นงานไปร้อยคน
ออฟฟิศเซอร์เอเจนท์แบบมิสเตอร์ไฟว์ กับมิสวาเลนไทน์น่ากลัวกว่านั้นเยอะ
หลายคนมีพลังผลปีศาจด้วย
ไม่ต้องกลัวหรอก ผมจะปกป้องคุณเอง
- อย่าโกหกสาว - ฉันไม่มีวันโกหกสาว
คุณลูฟี่ ฉันจะสำนึกบุญคุณตลอดไป ที่ช่วยพาฉันออกมาจากวิสกี้พีค
ก็ฉันสัญญาไว้
และคุณทำตามนั้นแล้ว
แต่ฉันจะไม่อยู่รอให้พวกนั้นมาเล่นงานพวกคุณ
พอเราไปถึงลิตเติ้ลการ์เด้น ฉันจะหาทางไปอลาบาสต้าต่อเอง
(ลิตเติ้ลการ์เด้น)
นี่สิถึงคุ้มที่เรามาแกรนด์ไลน์
ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนเลย
ทำไมถึงตั้งชื่อลิตเติ้ลการ์เด้น ดูไม่เห็นจะเล็กตรงไหน
ไม่รู้เหมือนกัน แต่ก็พร้อมสำรวจนะ
เกาะนี้ไม่ได้อยู่บนแผนที่ที่เคยเห็น
ถ้ายังตกสำรวจก็แปลว่าอาจไม่มีคนอยู่
อาจมีเหตุผลที่ไม่มีคน
ถ้าไม่มีคนอยู่ก็ไม่มีเรือพาฉันกลับบ้านน่ะสิ
คุณต้องติดอยู่กับเราแล้วล่ะ
ระหว่างนี้ มีการผจญภัยรออยู่
หิวแล้วอ่ะ
โห งั้นก็เหมาะเลย
เตรียมกล่องข้าวโจรสลัดไว้ให้พร้อมไปสำรวจ
จัดไป!
หวัดดีจ้า ลิตเติ้ลการ์เด้น!
อยากเห็นจะแย่แล้วว่ามีอะไรคอยอยู่
เกาะได้ยินฉันด้วย
เสียงเหมือนตัวใหญ่มากแฮะ
เสียงเหมือนมื้อค่ำ
- ฉันจะไปล่าสัตว์ - ล่ายังไง เตะให้ช้ำตายเหรอ
- คิดว่าทำได้ดีกว่าเหรอไง - ดีกว่านายน่ะนะ
ง่ายๆ
งั้นมาพนันกันมั้ยล่ะ ใครล่ามื้อค่ำได้ถือว่าชนะ
ได้เลย
มาเร็ว ทุกคน
วีวี่ ไปด้วยมั้ย
ไปกันเร็ว
ทุกคนเดินใกล้ๆ กันไว้นะ
เออ อย่าทะเล่อทะล่าวิ่งเข้าป่า
ทางนี้
ลูฟี่
เราจะแยกกันเดินเหรอ
แน่ใจเหรอว่าจะดี
ฉันเคยเห็นใบไม้แบบนี้ในหนังสือ
แต่เขาบอกว่ามันสูญพันธุ์ไปหมดแล้วนี่
ดอกนี้หอมอยู่นะ
แล้วก็หิวมากด้วย
ไม่รู้เมื่อกี้เสียงตัวอะไร
แต่มันไปทางนี้
ฉันว่ามันไปทางนั้น
- ไม่เชื่อทักษะการล่าของฉันจริงดิ - ทักษะอะไร มีที่ไหน
- ทางนั้น - ทางนั้น
ไม่ต้องห่วงนะ วีวี่
เราจะช่วยเธอหาทางกลับอลาบาสต้า ตอนไปถึงเกาะหน้า
ตอนคุณลูฟี่ปฏิเสธข้อเสนอมิสออลซันเดย์ นั่นเขาทำให้ทุกคนเดือดร้อนนะ
แต่คุณกลับปล่อยให้เขาตัดสินใจ ทำไมล่ะ
ฉันรู้นะว่าดูเผินๆ ลูฟี่เป็นยังไง แต่ที่จริงแล้วเขา…
เขาเต็มไปด้วยความ…
เอาว่าฉันไม่รู้จะบรรยายยังไง แต่
ถ้าเห็นแล้วก็จะเห็นเลยน่ะ
เธอต้องมาลองเร็ว
จะฆ่าเราเหรอไง ลงมานี่นะ เลิกทำตัวติงต๊องซะที
คุณอุซปไปไหน
สงสัยกลับเรือไปแล้วล่ะ เดี๋ยวฉันหาให้ แค่…
คอยดูลูฟี่อย่าให้หาเรื่องใส่ตัวนะ
อยากรู้ทางนี้มีอะไร
ทุกคน มาเร็ว
เธอเคยเห็นอะไรแบบนี้มั้ย
พูดถึงต้นเฟิร์นเหรอ
ค่ะ แต่ปกติต้นไม่ใหญ่ขนาดนี้
แล้วเจ้านี่ล่ะ เคยเห็นอะไรแบบนี้รึเปล่า
เคยค่ะ คุณลูฟี่ ฉันเคยเห็นลูกเบอร์รี่
แน่ใจนะคะว่ากินได้ไม่มีพิษ
แล้วนี่ล่ะ
เคยเห็นรึเปล่า
แบบนี้
ไม่เคย คุณลูฟี่
ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้แน่ๆ
นี่มันเกาะดึกดำบรรพ์
การขับเรือนำร่อง ระหว่างเกาะในแกรนด์ไลน์มันยากมาก
ฉันว่าเกาะนี้ไม่มีอะไรแตะต้อง มาหลายพันปีแล้วแน่ๆ
ตั้งแต่ยุคไดโน…
ลองขี่ดีกว่า!
คิดได้ไงว่ามันมาทางนี้
ฉันรู้ดีน่ะ มันอยู่แถวนี้แหละ
ยอมรับเถอะ นี่หลงป่าแล้ว
รู้เหรอว่าเราตามตัวอะไรอยู่
คือดูจากรอยเท้าตรงนี้
เจ้าตัวนี้มีกรงเล็บขนาดใหญ่ใช้ได้อยู่
แปลว่าค่ำนี้มีซุปไก่ไม่สกัด
นายหลงป่าจริงๆ ด้วย
หุบปากเป็นมั้ยเนี่ย ไอ้หัวมอส
- นึกว่ามาล่าสัตว์ ไม่ใช่เดินเตะฝุ่น - ล่าสัตว์ต้องใช้ความอดทน
เออ ไม่ต้องอธิบาย ฉันเป็นนักล่าโจรสลัด ลืมเหรอ
เอ่อ แต่โจรสลัดกับสัตว์ก็พฤติกรรมต่างกัน
ส่วนใหญ่น่ะนะ
เวลาฉันอยากฆ่าอะไร ฉันก็ฆ่าเลย
ความละเอียดอ่อนเป็นคุณสมบัติที่นายขาดไป
เหรอ ต้องอ่อนแค่ไหนถึงโดนจับมัดในวิสกี้พีคได้
ตอนนายมาฉันก็เกือบหนีได้อยู่แล้ว
แหงสิ อยู่เรืออบคุกกี้ดีกว่ามั้ยน้อง
อบขนมกับปรุงอาหาร มันเป็นศาสตร์คนละแขนงกันเลยรู้ป่ะ
ไม่ใช่น้องไก่
ไม่ใช่น้องไก่ชัดๆ
กลับมาแล้วเหรอ ทำไม เกิดอะไรขึ้น
อุซป
ทำอะไรน่ะ
ก็ขัดราวเรือ
ไม่ยักรู้ว่าจำเป็นต้องขัด
เอ่อ คือว่า
ตอนนี้ก็ไม่ต้องแล้วไง
นี่ ฉันรู้นะว่านายกลัว
ไม่ได้กลัวซะหน่อย
แค่เป็นภูมิแพ้
แบบว่าแพ้เกาะตกสำรวจที่อาจมีอันตราย
เราล่องเรือออกทะเล ก็เพื่อการผจญภัยแบบนี้ไม่ใช่เหรอ
ก็ใช่
แต่สาวบาร็อคเวิร์คส์คนนั้น น่าจะรู้เรื่องเกาะนี้มากกว่าเรา ได้ยินที่พูดนี่
"โชคดีละกัน"
นางแค่พยายามจะขู่เรา
ดูรอบๆ สิ จะมีโอกาสได้เห็น อะไรที่น่าทึ่งแบบนี้อีกเมื่อไหร่กัน
นี่เธอยิ่งพูดยิ่งเหมือนลูฟี่ไปทุกที
มาเร็ว
- เสียงอะไรน่ะ - ไม่รู้
แต่ถ้าฉันตายแล้วมันก็มาฆ่าฉันไม่ได้ไง
มีเหล้าเอลรึเปล่า
เหล้าเอลเนี่ยนะ
รู้ไหมว่าดื่มเหล้าดีๆ แล้วต้องต่อด้วยอะไร
มื้อเที่ยง
ระวัง! ไม่นะ
คุณลูฟี่!
คุณควรลงมาจริงๆ นะคะ
มันอาจดูเชื่อง แต่ก็ยังเป็นไดโนเสาร์
ลงเหรอ
ไม่ ไม่ยอมหรอก
อยู่บนนี้เห็นวิวทั้งเกาะเลย เธอต้องขึ้นมาดู
ไม่ต้อง!
คุณลูฟี่ ทำอะไรเนี่ย
ไม่เป็นไร ฉันช่วยเอง
วิวดีเนอะ
คุณยังเฮฮาอยู่ได้ยังไงเนี่ย
บาร็อคเวิร์คส์ส่งคนมาไล่ล่าเรา แต่คุณยังจะขี่ไดโนเสาร์เล่นเพลินๆ
ที่อราเบียต้าเขาขี่อะไรกัน
ที่อลาบาสต้าเราขี่เป็ด
เจ้าเป็ดคู่ใจผู้ซื่อสัตย์ที่บ้านเกิดฉันชื่อว่าคารู
เป็ด
ไม่เคยเจอเป็ดตัวใหญ่พอจะขี่ได้เลย
ว่าไป ที่จริงก็ไม่เคยเจอเจ้าหญิงเหมือนกัน
เธออยู่ในปราสาทรึเปล่า
ฉันอยู่ในวังที่เมืองหลวงอลูบาร์น่า
มันมีทางลับมากมาย
และมีสวนดาดฟ้าสวยที่สุดในโลกนี้
เธอได้กินอาหารหรูๆ เยอะด้วยมะ
อยากกินอะไรตอนไหน เชฟในวังก็จัดให้ได้ทุกอย่าง
กินไอติมซันเดย์ตอนตีสามได้ด้วยงี้เหรอ
ไม่ได้
ฉันไม่ใช่เด็กๆ นะ
ขอโทษค่ะ
ฉันแค่อยากกลับบ้านน่ะ
ได้กลับแน่
ได้กลิ่นรึเปล่า
กลิ่นอะไรคะ
กลิ่นอาหาร
ไดโน!
ทางโน้น!
โอเค
- แปลว่าเกาะนี้มีไดโนเสาร์ - มีน้อยลงตัวนึง
เจ้านี่ตัวเดียวเลี้ยงคนได้ทั้งหมู่บ้าน
ก็ไม่เคยทำเนื้อไดโนเสาร์น่ะนะ
ก็ไม่เคยฆ่ามาก่อน เปิดประสบการณ์ใหม่ทั้งคู่
นาย…
นายไม่ได้ฆ่าอะไรทั้งนั้น ฉันต่างหากที่ฆ่าไดโนเสาร์
คิดว่าเตะไทรันโนซอรัสเร็กซ์ตายคาที่จริงดิ
นายเพิ่งเห็นฉันเตะมันตายกับตา
ดู นี่จุดที่ดาบของฉัน อาวุธของจริงฟันลงไป เห็นมั้ยเนี่ย
ก็แค่ถากๆ แค่นั้นแหละ แต่นี่คือจุดที่ลูกเตะฉันเสยเข้าก้านคอ
จนทำให้เจ้ายักษ์ตัวนี้ล้ม
- ได้ยินรึเปล่า - เสียงฉันชนะพนันเหรอ
อยากเห็นสีหน้าคุณนามิ ตอนที่ฉันทำทาร์ทาร์เนื้อที. เร็กซ์ให้กินจัง
นั่นใคร
เกือบถึงแล้ว
คุณรู้ได้ไง
จมูกฉันไม่เคยพลาด
นี่มันสวยงามที่สุดที่เคยเห็นในชีวิต
คุณลูฟี่
อาหารนั่นน่าจะมีเจ้าของนะคะ
ใครช่างกล้ามาขโมยเสบียงของข้า
มนุษย์มักมีชีวิตรอดในลิตเติ้ลการ์เด้นได้ไม่นาน
ใช่ เพราะโดนยักษ์จับกินไงล่ะ
โอ๊ย หิวไส้กิ่ว
นามิ ฉันยังไม่อยากเป็นเนื้อตุ๋น
เราไม่ได้มาไกลขนาดนี้เพื่อจะมาตายในถ้ำ
เราแค่ต้องหาทางหนีให้ได้
ดูเหมือนเขาเป็นนักรบอะไรสักอย่าง
หรือเป็นนักเชือด
ฟังนะ ฉันจะไปหาทางหนีออกจากที่นี่
นายดึงความสนใจเขา ด้วยตำนานความกล้าหาญของกัปตันอุซป
โอเคนะ
เล่ายาวๆ เลย
ได้
โอเค
ฮื่อ
ฉันเป็นนักรบผู้กล้า
เขาก็เป็นนักรบผู้กล้า
ฉันเป็นนักรบผู้กล้า
เหมือนกันแหละ เซมๆ
เราไม่ต่างกัน
ของมีคมเยอะนะเนี่ย
โทษที ว่าอะไรนะ
บอกว่าขวานสวยน่าปลื้มมาก
ข้าเคยควงทั้งหอก ดาบ ค้อน
แต่ขวานบรูซเซอร์นี้เป็นอาวุธที่ข้าเลือกใช้
มัน… สวยมาก
เจ้าสนใจเรื่องอาวุธรึ
อ๋อ แน่นอน
ฉันเคยแบกค้อนหนักห้าตันในการต่อสู้กับปีศาจตุ่น
ไหนเล่ามา เจ้าเอาชนะปีศาจตนนั้นได้ยังไง
คือว่า ฉัน…
พอมันเห็นก็กลัวจนหนีมุดลงดินไป
แต่นั่นก็ไม่อาจหยุดยั้งกัปตันอุซปได้
ฉันกระชากผืนดิน… จนจับตัวมันได้
"มานี่เลย!"
ตู้ม!
และเมื่อฝุ่นหายตลบ
ก็ไม่เหลือแม้แต่เสาสักต้นเดียว
นั่นทำให้ฉันได้ฉายา…
เจ้าแห่งการทำลายล้าง
เจ้าแห่งการทำลายล้างเนี่ยนะ
เจ้าต้องกล้าหาญมากแน่
แกร่งด้วย
เหมือนกล้ามเนื้อน่ะ หนังเหนียว
เพราะงั้น มันไม่มีรสชาติไม่น่าเคี้ยว
นักรบที่แกร่งกล้าเยี่ยงนั้น
ต้องมีความอยากอาหารแรงกล้าเช่นกัน
สตูว์มั้ย
เดี๋ยว
เดี๋ยว นายไม่ได้จะกินเราเหรอ
นี่คิดอย่างนั้นรึ คิดว่าข้าอยากกินเจ้า
- ใช่สิ แน่นอน - ก็ดูตั้งใจอ่ะ
ข้าไม่กินคน
ข้าหิวกระหายแต่บทสนทนาดีๆ
ข้าจึงอยากพาเจ้ามากินมื้อกลางวัน
มา
กินมื้อกลางวัน
ข้าเข้าใจแล้ว
ขออภัยจริงๆ
ข้าขอแนะนำตัวเองก่อน
ข้าคือยักษ์แดงโบรกี้
นักรบที่แกร่งสุดของเอลบัฟ
ฉันชื่อนามิ
- ฉัน… - กัปตันอุซป เจ้าแห่งการทำลายล้าง!
ใช่
ยินดีที่ได้รู้จักทั้งสองคน
- เร็วเข้าสิ - ถ้าจะมาช่วยกันก็ไม่ห้ามนะ
อะไรล่ะ
แอบรู้สึกว่า
มีคนจับตามองเราอยู่
อย่าทำอะไรอย่างนั้น
อย่ามานอยด์ใส่กัน
แถวนี้ไม่มีใครหรอก นอกจากเจ้าหญิงกับพวกหมวกฟาง
ต้องฆ่ามันก่อนที่…
มิสเตอร์ซีโร่จะรู้ว่าเราพลาดจนส่งคนมาเก็บเรา
เปรี้ยง ปร้าง ตู้ม
โอ๊ย เกลียดงานที่เกาะเขตร้อน
แสงแดดทำลายผิวขาวใสของฉันไหม้หมด
พูดอีกถูกอีก เหงื่อทะลักเป็นกระสุน
- รู้ใช่ป่ะว่าถอดเสื้อโค้ตได้ - ไม่ถอด ถอดก็เสียลุคสิ
เวรละ
ส่งพวกจิตมาเลย
อุ๊ยแหม
เดือดร้อนแล้วไหมล่ะเราสองคน
(มิสเตอร์ทรี)
ไม่น่าต้องลำบากมาเลย มิสเตอร์ทรี นี่มันงานพวกเรา
ไม่ใช่แล้ว
มิสเตอร์ซีโร่ไม่ค่อยสบายใจ
ที่ได้รู้ว่าพวกแกปล่อยองค์หญิงหนีจากวิสกี้พีค
แถมยังเพิ่มกลุ่มโจรสลัดทั้งลำ ในรายชื่อคนต้องเก็บ
- เราวางแผนไว้แล้ว - ขอเลย
อย่าพูด เปลืองน้ำลาย
ฉันมารับงานนี้แทนพวกนายแล้ว
อันที่จริง คู่หูฉันอยู่ในป่าแล้ว
ไปเริ่มแผนของเราแล้ว
ส่วนแกสองคน…
ฉันจะเอามาเล่นสนุกหน่อยก็ได้
แล้วปล่อยร่างบิดเบี้ยวไว้บนหาด ให้พวกอันลัคกี้จัดการต่อ
มิสเตอร์ซีโร่ไม่น่าจะว่าอะไร
เป็นนี่จะไม่ลอง
หรือ…
โจรสลัดพวกนั้นดันไปตีซี้กับ ยักษ์ใจดีจนน่ารำคาญสองตน
ที่อาจทำให้แผนของฉัน
ยุ่งยาก
ช่วยฉันกำจัดพวกยักษ์
แล้วฉันจะช่วยบอกมิสเตอร์ซีโร่ อย่าให้ฆ่าแกสองคน
อย่างน้อยก็ไม่ใช่เรื่องนี้
อร่อยสุดยอด!
กินของฉันบ้างมั้ย
เอ้า บอกว่าให้กินบ้าง ไม่ใช่กินหมด
ชิ้นจิ๋วแต่อร่อยมาก
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันคืออะไร
เขาเรียกว่าบูร์กีนญงเนื้อ หนึ่งในจานเด็ดของเชฟเรา
ฝากไปชมเชฟด้วย
เดี๋ยวนะ นายเป็นโจรสลัดเหรอ
ถูกต้อง ข้าคือกัปตันกลุ่มโจรสลัดนักรบยักษ์
เราสองคนชอบกินเนื้อ แล้วก็เป็นกัปตันโจรสลัดทั้งคู่เนี่ยนะ
มันบังเอิญอะไรขนาดนี้
ฉันมังกี้ ดี. ลูฟี่ ว่าที่ราชาโจรสลัด
ไม่ยักรู้ว่าโจรสลัดมีราชาด้วย
แต่ก็อีก ข้าอยู่บนเกาะนี้มานานมากแล้ว
ข้าชื่อดอร์รี่
ยักษ์น้ำเงิน
นักรบที่แกร่งสุดของเอลบัฟ
นี่วีวี่ เป็นเจ้าหญิงล่ะ
คุณลูฟี่
ฝ่าบาท
ข้าควรคำนับไหม
ไม่ต้องๆ
และขอเถอะ
เรียกว่าวีวี่ก็พอ
ยินดีมากที่ได้ต้อนรับ วีวี่ก็พอ
เธอกำลังจะกลับบ้านไปกอบกู้อาณาจักร
พยายามอยู่น่ะ
แต่ไม่รู้ว่าจะไปทันมั้ย แล้วก็…
ไม่มีอีการัม
อีการัมเป็นใคร
เพื่อนฉัน
เขาสละชีวิตเพื่อปกป้องฉัน
ฟังดูเหมือนสหายคนนี้เป็นวีรบุรุษ
เขาตายอย่างมีเกียรติ
จะตายยังไงก็ไม่สำคัญ
เขาจากไปแล้ว ฉันหยุดเรื่องนั้นไม่ได้เลย
ที่เอลบัฟ เรามีประเพณี
หากนักรบคนใดสิ้นชีพ
เราจะนำร่างเขาขึ้นเชิงตะกอนและเผา
เพื่อให้ดวงวิญญาณขึ้นสู่สวรรค์
ท่านอาจอยากทำแบบเดียวกันให้สหายผู้นั้น
ฉันไม่ได้พาศพของเขาออกมาด้วยซ้ำ
นี่
เจ้านี่ล่ะ
อีการัม
ความจงรักภักดีต่อบ้านเกิดของคุณ จะเป็นที่จดจำตลอดไป
แต่ที่ยิ่งกว่านั้น
คุณคือเสาหลักของฉัน
คุณเชื่อมั่นในตัวฉันเสมอมา
แม้แต่ในยามที่ฉันกังขาต่อตัวเอง
คุณเป็นเหมือนพ่อคนที่สองมาตั้งแต่ฉันยังเด็ก
และยามที่ต้องร่อนเร่ไกลบ้าน
ไกลจากท่านพ่อ
คุณก็ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นบ้าน
ฉันขอขอบคุณ
ไม่ใช่แค่ที่รับใช้ใกล้ชิด
แต่ขอบคุณที่รักฉัน
และคอยปกป้องฉัน
ฉันเป็นหนี้ชีวิตคุณ
เขาเป็นคนที่ดีจริงๆ
ขออภัย
มันช่างงดงามมาก
สตูว์อร่อยมากเลย โบรกี้
ขอบใจ
เสียดายไม่มีเซมลาให้กินเป็นของหวาน
เซมลาคืออะไร
อ๋อ ชื่อขนมปังหวานโรยเครื่องเทศจากเอลบัฟ
เราจะกินเซมลาชามใหญ่ๆ กัน ก่อนเทศกาลเหมายัน
ถือเป็นการบูชาสุริยเทพ
ปีหนึ่ง ข้าคนเดียวกินไปทั้งโต๊ะ
ฟังแล้วเหมือนคนที่ฉันรู้จักเลย
ทุกคนในเอลบัฟเป็นยักษ์เหมือนนายรึเปล่า
ในสายตาเรา ขนาดของเราก็ปกติ
แต่แหม ตอนออกเรือมาครั้งแรก
ข้าก็ประหลาดใจที่พบว่าคนอื่นตัวนิดเดียว
ที่เอลบัฟเป็นยังไงเหรอ
เป็นเกาะที่งดงาม
มีเทือกเขาสูงชัน ตรงกลางมีต้นไม้ขนาดมหึมา
มีแต่นักรบผู้กล้า ลือชื่อเรื่องเกียรติและพละกำลัง
ฉันน่าจะชอบแถวนั้นนะ
ชอบแน่
แม้แต่ยามตาย นักรบของเรายังคงโลดแล่น ในตำนานแห่งความกล้าหาญ
ไม่ต่างจากตำนานของเจ้า กัปตันอุซป
และการตายอย่างมีเกียรติในสนามรบ เป็นการแสดงความกล้าหาญขั้นสุด
จะเผชิญความตายโดยไร้ความกลัวได้ยังไง
เสียงอะไรน่ะ
อ๋อ แค่เสียงภูเขาไฟ
ภูเขาไฟเหรอ อันตรายรึเปล่า
ไม่ๆ ไม่เลย
ถึงเวลาต้องไปสู้จนตัวตายแล้ว
ที่เอลบัฟ
หากเริ่มศึกแล้วไม่มีฝ่ายใดยอมแพ้
ทวยเทพจะเป็นผู้ตัดสิน
ใครก็ตามที่ทวยเทพคิดว่าถูกต้องดีงาม
จะได้รับพรคุ้มภัยให้รอดชีวิตไป
เกาะนี้มียักษ์อีกคนที่ข้าขัดแย้งด้วยมานาน
ทุกวัน เมื่อภูเขาไฟระเบิดขึ้น
เราจะไปสู้กันจนกว่าจะตายไปข้าง
ประมือกันมาแล้ว 73,466 ครั้ง
แต่ทุกวัน การประลองจะจบที่เสมอกัน
นั่นถือว่าสู้กันมาเยอะมากนะ
ดอร์รี่กับข้าประลองกันมานานกว่าหนึ่งร้อยปี
ร้อยปีเลยเหรอ
คุณอายุเท่าไหร่เนี่ย
ยักษ์อย่างเราอยู่ได้ถึง 300 ปี
แล้วสู้กันมาร้อยปีแล้วเนี่ยนะ
สู้กันเรื่องอะไร
มาถึงจุดนี้ ข้าเองยังจำไม่ได้!
จำไม่ได้ด้วยซ้ำเหรอ
พวกคุณเกลียดกันแค่ไหนเนี่ย
ถึงได้สู้กันมาเป็นศตวรรษโดยไม่มีเหตุผล
ไม่ใช่สู้เพราะความเกลียด
แต่สู้เพื่อเกียรติศักดิ์ศรี
และความเชื่อมั่น
ถูกต้องแล้ว กัปตันอุซป
เราอาจจำไม่ได้ว่าดวลกันด้วยเหตุใด
แต่สุดท้ายต้องมีผู้ชนะ
ถ้าเป็นที่เอลบัฟ เกียรติยศมาจากทั้งชัยชนะ
หรือการได้ตายอย่างสมเกียรตินักรบ
มาเร็ว
นายอยากให้ยักษ์สองคนสู้กันจนตายจริงดิ
ฟังแล้วไม่เห็นจะปลอดภัยหรือมีเหตุผล
เราล่องเรือออกทะเล ก็เพื่อการผจญภัยแบบนี้ไม่ใช่เหรอ
ใช่แล้วครับ
อยู่ตรงนั้นเอง
ทำบ้าอะไรอยู่น่ะ
ฝึกฝน ต้นทับทิมเป็นคู่ต่อสู้ฝีมือร้ายที่สุด
เออ แต่ระหว่างที่นายทำสลัดผลไม้ ฉันชำแหละที. เร็กซ์ทั้งตัวคนเดียวเสร็จละ
กระดูกต้นขามันใหญ่จนมีดเลาะกระดูกเกือบหัก
มีดเลาะกระดูกเหรอ
นี่นายกลายเป็นเด็กห้าขวบหรือไง
เฮ้ย นายเป็นอะไรของนาย
ไม่รู้
เหมือนฉันจะหยุด…
หยุดหัวเราะไม่ได้
เออสิ
โอเค งั้นฉันเอาเนื้อที่ฉันเป็นคนฆ่า กลับไปแมรี่คนเดียวก็ได้
นายอยู่นี่ทำตัวงี่เง่าต่อไปละกัน
อย่าเพิ่ง รอก่อน
เอาที่สบายใจเลย
มีดเลาะกระดูก
การดวลของยักษ์ เชื่อเลยไหมว่าเราได้มาเห็นของจริง
ก็โอ
งานนี้อลังการแน่
อะไร
อย่างนี้สินะถึงเรียกสวนจิ๋ว ลิตเติ้ลการ์เด้น
เพราะสำหรับพวกนั้นมันเล็กจิ๋วเดียว
โชคดีกับการดวลนะ
ไม่ต้องใช้โชคหรอก สหายตัวน้อย แค่ให้ทวยเทพเข้าข้าง
นามิ อุซป
มนุษย์ตัวจ้อยมาอีกแล้ว สวัสดี
- หวัดดี ยักษ์อีกคน - พวกนายมาทำอะไรตรงนี้
เราก็เจอยักษ์เหมือนกัน ที่นี่มันเจ๋งเนอะ
- เมื่อกี้เพิ่งบอกนามิอยู่เลย - ใช่มะ
ยักษ์จ้า
- ดอร์รี่ - โบรกี้
ยักษ์คู่นี้ไม่ได้เกลียดกันเสียหน่อย
เป็นเพื่อนกันด้วยซ้ำ
คุณนามิ พูดให้เหตุผลเขาหน่อยสิ
เราจะนั่งดูยักษ์สองคนนี้ฆ่ากันจนตายจริงเหรอ
ฉันว่าทุกอย่างก็น่าจะโอเคแหละ
ใส่ไปหรือยัง
ใส่แล้ว
เปิดปาร์ตี้ได้
วันนี้ เรามายืน ณ ปากเหวแห่งเกียรติยศ
ที่ซึ่งความแกล้วกล้าบรรจบกับชะตา
ขอให้เหล้าเอลนี้เติมไฟในใจเรา
ยามที่เรามุ่งหน้าสู่อ้อมกอดของศึกนี้
สกัล!
หินนุ่มจัง
แด่เกียรติยศที่เราปกป้อง
ความรุ่งโรจน์ที่เราโหยหา
และมิตรภาพแห่งนักรบคนกล้าที่แท้จริง
ขอให้สุริยเทพนิก้าแย้มสรวลยินดีต่อสิ่งที่ได้เห็น
และให้เราได้มีที่ทาง ในหอเกียรติยศแห่งวีรชน
- สกัล! - สกัล!
(ประกาศจับเป็นหรือตาย ดอร์รี่)
(ประกาศจับเป็นหรือตาย โบรกี้)
ฟาด ป้าปๆ!
สู้เขา โบรกี้!
สู้เขา ดอร์รี่!
- นายคือนักรบที่แกร่งสุดของเอลบัฟ - นายคือนักรบที่แกร่งสุดของเอลบัฟ
- เฮ้ย - เฮ้ย
ดอร์รี่
เล่นเลย จัดไป สับไปใส่สตูว์!
พวกเขาแกร่งมาก
เย้ ดอร์รี่ เล่นเลย
เอาให้ล้ม โบรกี้
ดอร์รี่ เย้!
ศึกในตำนานชัดๆ ไม่อยากเชื่อว่าเกือบรอบนเรือแล้ว
เชื่อ
รู้สึกว่าแรงบันดาลใจมาเต็มๆ
อยากเป็นอย่างพวกเขาจัง
- อยากเป็นยักษ์เหรอ - ไม่ใช่สิ
แต่นี่แหละที่พูดถึง เวลาใช้คำว่า "นักรบคนกล้าแห่งท้องทะเล"
ฉันอยากมีชีวิต
อย่างภาคภูมิไร้ความกลัว เหมือนโบรกี้กับดอร์รี่
ถ้าเอลบัฟเป็นเกาะที่ เต็มไปด้วยนักรบอย่างสองคนนี้
ฉันก็อยากไปให้ถึงที่นั่นสักวัน
เหมือนกัน
สัญญาเลยว่าจะต้องได้ไป
ด้วยกัน
เมฆก้อนๆ นั่นเหมือนแมวเลยนะ
คุณนามิ คุณไหวรึเปล่าคะ
ถ้าได้ลูบแมวคงดีกว่านี้
ไม่มีใครยอมแพ้เลย
ไม่แปลกใจละที่สู้กันมานานขนาดนี้
เย้
- โบรกี้ - ดอร์รี่
ทำไมยังไม่ได้ผลอีก
ให้เวลามันหน่อย
กระสุนระเบิดขี้หูฉัน จะทำงานเมื่อมันละลายหมด
- นี่แคะขี้หูใส่เบียร์มัน - รู้แล้วน่ะ
โอเค แค่ย้ำเฉยๆ
บึ้ม
โบรกี้เป็นอะไรไม่รู้
ดูสิ เหยือกของเขาควันกรุ่นเลย
แต่ดอร์รี่เป็นคนเทเบียร์ให้นะ
ก็ไม่อยากพูด แต่ดอร์รี่วางยาเขารึเปล่า
ไงนะ ไม่มีทาง
โบรกี้กับดอร์รี่สู้กันด้วยศักดิ์ศรี ไม่มีทางวางยากันหรอก
ใช่แล้ว บนเกาะนี้ไม่มีใครจะทำอะไรแบบนั้น
เว้นแต่ถ้าเราไม่ใช่คนกลุ่มเดียวบนเกาะนี้
บาร็อคเวิร์คส์
นายขี้มูก!
แกกับไอ้ระเบิดขี้มูกของแกอีกแล้วนะ
เดี๋ยวสิ ลูฟี่ รอก่อน
หยุดก่อน
อย่าสู้ต่อ
นี่ไม่ได้สู้กันแฟร์ๆ โบรกี้ไม่ปกติแล้ว
โบรกี้
โบรกี้!
ไม่นะ
ไม่
ด้วยคมดาบนี้
ข้าขอรับชัยชนะด้วยเลือด
ผ่านมาหนึ่งศตวรรษ
การต่อสู้นี้จบลงแล้ว
ตามแผนทุกหยด
เอ้า รู้จักกันนี่
ใครๆ ก็ไม่ลืมฉันง่ายๆ
นามิ
บายนะ อุซป
บัยจ้า
นามิ!
โบรกี้!
ไม่นะ โบรกี้!
โบรกี้ ไม่นะ
นี่คือคำตัดสินจากทวยเทพ
โบรกี้ตายอย่างสมศักดิ์ศรีแล้ว
ไม่ใช่
ไม่ ดูไม่ออกเหรอ
นี่ไม่ได้สู้กันแฟร์ๆ
ไอ้คนของบาร็อคเวิร์คสเอาระเบิดใส่เหล้าเอล
มันไประเบิดในพุงเขา
เหล้าเอลที่ข้ารินให้เขาเหรอ
ฉันพยายามห้ามแล้ว
แต่โบรกี้ก็ยังสู้จนหยดสุดท้าย
ข้าไม่รู้เลย
ข้าไม่ทันสังเกตได้ยังไง
สหายรักของข้าตายไป
ตายเพื่ออะไร
ไม่ใช่เพื่อเกียรติยศ
ตายอย่างไร้ค่าที่สุด
เดี๋ยว! คนที่จับตัวนามิเพื่อนฉันไปยังลอยนวล
ต้องขอให้ช่วย
ฉันสู้คนเดียวไม่ไหวนะ
ฉันจะจำคุณไปตลอดกาล โบรกี้
นักรบที่แกร่งสุดของเอลบัฟ
ฉันช่วยคุณไม่ได้
แต่ยังช่วยนามิทัน
อ้าว
เธอเป็นใครน่ะ
ตอนแรกฉันรอคนอยู่
แต่หลงทางอยู่เดียวดายแล้ว
ฉันอาจช่วยได้นะ
เธอรอใครอยู่ล่ะ
ลูฟี่!
คุณลูฟี่
ถอยออกมาจากแม่นั่น
(มิสโกลเด้นวีค)
หนีไป!
หนีไปแล้วได้อะไรขึ้นมาล่ะ
แปะ
เป็นแล้วนะ
นามิ!
นามิ
นามิ อยู่ไหนน่ะ
คุณนามิ
มีใครอยู่มั้ย
ว่าไง มิสเวนส์เดย์
สหายรักของข้า
ต่อจากนี้บ้านของเจ้าจะว่างเปล่าชั่วกาล
ตลอด 73,466 นัดที่เสมอ
แต่ครั้งนี้…
ข้าไม่สนว่าเจ้าตายอย่างไร
เจ้าสู้เยี่ยงนักรบผู้ภาคภูมิ ข้าจะจัดงานศพให้สมเกียรตินักรบ
แต่ก่อนอื่น
ข้าจะหาตัวคนที่ทำแบบนี้กับเจ้า
ให้มันต้องชดใช้
ช่างอึดอัดคับข้องใจ
ทรมานได้งดงามเหลือเกิน
นี่มันอะไรกัน
ขี้ผึ้งหล่อเทียนจ้ะ
ผลโดรุโดรุทำให้มีพลังสร้างและปั้นขี้ผึ้งได้
จะดิ้นแค่ไหนก็ตามใจ
แต่ถ้าขี้ผึ้งแข็งตัว มันจะแกร่งกว่าเหล็กกล้า
ทำแบบนี้ทำไม เจ้าต้องการอะไร
รู้นะว่าเหมือนไม่ค่อยยุติธรรม แต่เชื่อเถอะ
ความทรมานของแกมีความหมาย
คืองี้
พอดีฉันเป็นศิลปินเอก
ส่วนแก สหายยักษ์ดวงกุดน่าสมเพช
จะต้องมาเป็นงานศิลป์ชิ้นต่อไปของฉัน
ไม่นะ
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม