ประทับใจนะที่หนีกันมาได้
- มิสออลซันเดย์ - มิสออลซันเดย์คือ
นางคือรองหัวหน้า ของบาร็อคเวิร์คส์ นางร้ายมาก
ฮึ่ย!
อย่าเอาของพวกนี้มาชี้ใส่ฉัน
มันอันตราย
โว๊ะ!
- เฮ้ย! - เหวอ!
ไม่จำเป็นต้องทำ
ถ้าฉันมาเพื่อฆ่า พวกเธอคงตายไปแล้ว
ดีใจที่ได้เจออีก มิสเวนส์เดย์ หรือวันนี้เป็นเจ้าหญิงวีวี่ล่ะ
เศร้าจังที่ได้ข่าวมิสเตอร์เอ้ทจากไป
อย่ามาพูดถึงอีการัมเชียวนะ!
ไม่จำเป็นต้องโมโห
นายเองเหรอ กัปตันกลุ่มหมวกฟาง
มังกี้ ดี. ลูฟี่
หือ
เฮ้ เอาหมวกฉันคืนมา!
นายนี่ช่างโชคร้าย ล็อกโพสพวกนาย ได้ยิงไปเกาะชื่อลิตเติ้ลการ์เด้น
ภัยที่นั่นจะเป็นจุดจบของพวกนาย
เรารับมือกับทุกสิ่งที่แกรนด์ไลน์ถาโถมใส่ได้ ทีนี้เอาหมวกฉันคืนมา!
ฉันมานี่พร้อมข้อเสนอ
- เอเทอร์นัลโพสเหรอ - คืออะไร
เอเทอร์นัลโพสคือล็อกโพส ที่จะชี้ไปเกาะเดียวโดยเฉพาะ
ด้วยเอเทอร์นัลโพสนี้ เธอจะสามารถแล่นไปยังเกาะไกลโพ้น
หลบเลี่ยงปัญหาใดก็ตาม ที่พวกเธอต้องได้เจอจากลิตเติ้ลการ์เด้น
หรือองค์กรของฉัน
ถ้าเธอตกลงจะไป จะไม่มีใครหาเธอเจอ
ฉันรับประกันความปลอดภัย
เยี่ยม งั้นก็ตามนั้น
- แล้วคุณจะไปกับเราด้วยมั้ย - อย่าใช้หัวล่างคิด นั่นศัตรูนะ
ฟังดูเป็นกับดัก
นายจะว่าไง
ฉันไม่เสนอซ้ำสอง
คุณลูฟี่ ไม่!
เธอไม่มีสิทธิ์ตัดสินเส้นทางของเรือลำนี้
น่าเศร้าจริง
เมื่อนายรับเจ้าหญิงผู้หลบหนีขึ้นเรือ
ก็เท่ากับแปะเป้าไว้ที่หลัง
นายคงคิดไม่มีใครหยุดนายได้
มังกี้ ดี. ลูฟี่
เพื่อนของนายไม่ได้เป็นยางด้วยนะ
โชคดี
(วันพีซ)
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
เราเพิ่งมีคนแปลกหน้าแสนสวยมาเยี่ยมเยียน
พวกคุณไม่เข้าใจ ถ้ามิสออลซันเดย์รู้ว่าเราอยู่ไหน
งั้นก็ไม่นานแล้วล่ะที่ เอเจนท์ของบาร็อคเวิร์คส์จะเจอเรา
พวกนั้นจะไม่หยุดจนกว่าเราจะตาย
เราน่าจะคิดเร็วไปหน่อยที่ปัดแผนหนีไปซ่อนทิ้ง
- ฉันไม่หนีไปซ่อน - เจ๋งดี
แต่ถ้าฉันอยากซ่อนล่ะ
โธ่
ทำไมเขาถึงเป็นคนเดียวที่คิดจริงจังกับคำขู่
- บาร็อคเวิร์คส์ไม่ทำให้เรากลัวหรอก - ใช่ โซโรเก็บพวกมันไปเป็นร้อยแล้ว
ออฟฟิศเซอร์เอเจนท์แบบมิสเตอร์ไฟว์ กับมิสวาเลนไทน์น่ะน่ากลัวกว่าหลายขุม
หลายคนก็มีพลังผลปีศาจด้วย
ไม่ต้องกังวลไปครับ ผมปกป้องคุณเอง
- อย่าโกหกเธอสิ - ฉันไม่มีทางโกหกผู้หญิง
คุณลูฟี่ ฉันจะซาบซึ้งเสมอ ที่คุณช่วยฉันออกจากวิสกี้พีค
ฉันให้สัญญาไว้
และทำสำเร็จแล้ว
แต่ฉันจะไม่อยู่ให้พวกนั้นมาเล่นงานพวกคุณ
พอถึงลิตเติ้ลการ์เด้น ฉันจะหาทางไปอลาบาสต้าเอง
ลิตเติ้ลการ์เด้น
นี่แหละคือสิ่งที่ทำให้เรามาที่แกรนด์ไลน์
ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน
ทำไมถึงเรียกลิตเติ้ลการ์เด้น ดูไม่ค่อยลิตเติ้ลสมชื่อเลย
ไม่รู้สิ แต่ฉันตื่นเต้นที่จะได้สำรวจ
เกาะนี้ไม่เคยอยู่ในแผนที่ไหนที่ฉันเคยอ่าน
เพราะงั้น ถ้าไม่ถูกสำรวจก็น่าจะไม่มีคนอาศัยอยู่
- เนอะ - มันอาจมีเหตุผลก็ได้
ถ้ามันไม่มีคนอยู่ ก็ไม่มีเรือพาฉันกลับ
คุณติดแหง็กกับเราแล้ว
และตอนนี้การผจญภัยรออยู่
ฉันหิวแล้วเนี่ย
งั้นก็ดีที่มื้อเที่ยงโจรสลัด ถูกจัดและพร้อมให้เอาไปสำรวจด้วย
วู้!
เจ๋งเป้ง!
หวัดดี ลิตเติ้ลการ์เด้น!
รอไม่ไหวแล้ว อยากรู้ว่าแกจะเตรียมอะไรไว้ให้เราดู!
เกาะมันได้ยินฉัน!
เสียงดูใหญ่มาก
เสียงเหมือนกับมื้อเย็น อื้ม!
- ฉันจะออกล่าสักหน่อย - ยังไง เตะจนมันช้ำตายเหรอ
- เฮอะ คิดว่าทำได้ดีกว่ารึไง - ดีกว่านายอะเหรอ
สบาย
งั้นมาพนันกันดีมั้ย ใครฆ่าตัวมื้อเย็นได้ชนะ
จัดไป
อื้ม
- มาเร็ว ทุกคน! - วีวี่
ไปด้วยมั้ย
ไปกัน!
ทุกคน เกาะกลุ่มกันไว้
นั่นสิ อย่าหลงเข้าป่าไปซะล่ะรู้มั้ย
ทางนี้
ลูฟี่
นี่เรา… จะแยกกันไปเหรอ
- แน่ใจนะว่าเป็นไอเดียที่ดี - โว้ว!
อู้ว
ฉันเคยเห็นต้นพวกนี้ในหนังสือนะ
แต่มันน่าจะสูญพันธุ์แล้วสิ
ต้นนี้กลิ่นหอมมากเลย
แล้วก็หิวมากด้วย
เอาละ ไม่ว่าได้ยินตัวอะไร
มันไปทางนี้
ฉันมั่นใจว่าทางนี้
- เคลือบแคลงทักษะการล่าของฉันเหรอ - แกมีทักษะซะที่ไหน
ทางนั้น
ไม่ต้องห่วง วีวี่
เราจะช่วยเธอหาทาง ไปอลาบาสต้าในเกาะถัดไป
ตอนคุณลูฟี่ปฏิเสธมิสออลซันเดย์
เขาก็ทำให้พวกคุณอยู่ในอันตราย
แต่พวกคุณก็ไม่หือไม่อือ ทำไม
ฉันรู้ว่าลูฟี่ดูเป็นยังไง แต่จริงๆ แล้วเขา…
เขามีหลายอย่างที่…
ไม่รู้จะอธิบายเป็นคำพูดยังไง แต่…
พอเธอได้เห็นจะเข้าใจเอง
เอ๊อะ!
- โอ๊ย - อื้ม
เธอต้องลองพวกนี้หน่อยนะ
นี่นายจะฆ่าพวกเราเหรอ
ลงมานี่ และเลิกทำตัวเป็นไอ้บื้อได้แล้ว
คุณอุซปล่ะ
หมอนั่นคงกลับเรือไปแล้ว ฉันไปหาเอง
เธอแค่ เอ่อ…
คอยกันลูฟี่ก่อเรื่อง
สงสัยจังทางนี้มีอะไร ทุกคนมาเร็ว!
อ่า…
อื้ม
เธอเคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนมั้ย
หมายถึงเฟิร์นเหรอ
ค่ะ ถึงปกติมันจะไม่ใหญ่เท่านี้
แล้วของพวกนี้ล่ะ เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนมั้ย
ค่ะ คุณลูฟี่ ฉันเคยเห็นเบอร์รี่
งั่ม!
แน่ใจนะว่ามันกินได้
อื้ม
โว้ว
แล้วถ้าเจ้านี่ล่ะ
เธอเคยเจออะไรแบบนี้… มั้ย
ไม่ค่ะ คุณลูฟี่
ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนแน่นอน
นี่คือเกาะที่เป็นยุคดึกดำบรรพ์
การจะเดินทางไปเกาะต่างๆ ในแกรนด์ไลน์มันลำบากมาก
จนฉันว่าเกาะนี้คงไม่ถูกพบมาเป็นพันๆ ปีแล้ว
- ตั้งแต่ในยุคของได… - ฉันอยากลองขี่มัน!
อะไรทำให้คิดว่ามันไปทางนั้น
ฉันรู้ว่าฉันทำอะไร มันอยู่แถวๆ นี้นี่แหละ
ยอมรับเหอะว่าหลง
รู้มั้ยเนี่ยว่าเราหาอะไรอยู่
ก็ถ้าดูจากรอยพวกนี้
ฉันบอกได้เลยว่าสัตว์ตัวนี้มีกรงเล็บใหญ่
งั้นก็ซุปไก่เป็นมื้อเย็น
แกหลงแล้วแน่ๆ
เงียบปากเป็นมั้ย ไอ้หัวมอส
- นึกว่าเรามาล่าสัตว์ไม่ใช่เดินเตะฝุ่น - การล่าต้องอดทน
ไม่ต้องอธิบายฉันก็ได้ ฉันนักล่าโจรสลัด ลืมแล้วเหรอ
โจรสลัดกับสัตว์พฤติกรรมไม่เหมือนกัน
ส่วนใหญ่น่ะนะ
เวลาฉันอยากฆ่าฉันก็แค่ออกไปฆ่า
งั้นความละเอียดอ่อนก็คือสิ่งที่นายขาดไป
เหรอ ต้องละเอียดอ่อน แค่ไหนถึงถูกมัดที่วิสกี้พีค
ฉันเกือบจะหลุด และช่วยอุซปได้แล้วเถอะตอนนายมา
เออ ฉันเชื่อ ไปอบคุกกี้อย่างเดียวก็พอแล้ว
รู้มั้ย การอบกับการปรุงมันเป็นศาสตร์ที่ต่างกัน
แถมมีเทคนิคเฉพาะตัวอีก
ไม่ใช่ไก่แฮะ
ไม่ใช่ไก่แน่นอน
กลับกันแล้วเหรอ ทำไมเกิดอะไรขึ้น
อุซป
นายทำอะไรเนี่ย
กำลังขัดราวบันไดไง
ไม่ยักรู้ว่าต้องขัดมันด้วย
ใช่ คือ
ไม่ต้องแล้วล่ะ
นี่ ฉันรู้ว่านายกลัว
ฉันไม่ได้กลัว
ก็แค่แพ้
แพ้เกาะที่ไม่ถูกสำรวจและอาจเป็นอันตราย
เราไม่ได้ออกเรือมาเพื่ออะไรแบบนั้นหรอกเหรอ
ก็ใช่
แต่สาวบาร็อคเวิร์คส์นั่นรู้เรื่องเกาะนี้ที่เราไม่รู้
ก็ได้ยินนี่
"โชคดี"
เธอก็แค่จะทำให้เรากลัว
ลองดูรอบๆ สิ คิดว่าเราจะได้เห็นสิ่งน่าทึ่งระดับนี้เมื่อไหร่กัน
เธอเริ่มพูดเหมือนลูฟี่แล้ว
ไปเหอะ
- อะไรอ่ะ - ไม่รู้สิ
แต่มันฆ่าฉันไม่ได้ถ้าฉันชิงตายก่อน
พวกเธอมีเอลมั้ย หือ
เอลเหรอ
หือ
รู้มั้ยฉันชอบอะไรหลังจากดื่ม
มื้อเที่ยงไง อืม
ไม่ๆๆ!
วู้!
คุณลูฟี่!
คุณควรลงมาจากตรงนั้นนะคะ
มันอาจจะดูเชื่อง แต่ยังไงมันก็เป็นไดโนเสาร์นะ
ลงเหรอ
ไม่ ไม่เอา!
บนนี้ฉันได้เห็นวิวของทั้งเกาะเลยนะ เธอต้องมาดู!
ฉันไม่อยากเห็น!
คุณลูฟี่ ทำอะไรของคุณเนี่ย
โอ้!
ไม่เป็นไร ฉันจับไว้แล้ว
วิวสวยมาก ว่ามั้ย
คุณยังสนุกอยู่ได้ยังไง
บาร็อคเวิร์คส์กำลังล่าพวกเรา ส่วนคุณกลับยังสนุกกับการขี่ไดโนเสาร์
ที่อลาบาสต้าขี่อะไรกันอ่ะ
ที่อลาบาสต้า เราขี่เป็ด
หา
ฉันมีสหายเป็ดคู่ใจที่บ้าน ชื่อการู
ว้าว
เป็ด!
ฉันว่าฉันไม่เคยเจอเป็ดที่ตัวโตพอให้ขี่
คือเอาจริงๆ ฉันไม่เคย เจอเจ้าหญิงด้วยเหมือนกันแหละ
เธออยู่ในปราสาทมั้ย
ฉันอยู่พระราชวังในเมืองหลวงชื่ออลูบาร์น่า
มันมีทางเดินลับ
และสวนดาดฟ้าที่สวยที่สุด เท่าที่คุณเคยเห็นเลย
เธอกินอาหารหรูเยอะเลยป่ะ
พ่อครัวจะทำทุกอย่าง ที่คุณต้องการ ในทุกๆ เวลา
โอ้!
งั้นก็กินไอศกรีมซันเดย์ตอนตีสามได้เหรอ
ไม่
ฉันไม่ใช่เด็ก
โอ้
โทษทีค่ะ
ฉันแค่ต้องกลับบ้าน
ได้กลับแน่
ได้กลิ่นรึเปล่า
กลิ่นอะไรเหรอคะ
อาหาร
ไดโน!
ทางนั้น!
ฮึ่ย! ย่าห์!
โอเค
- มีไดโนเสาร์บนเกาะนี้สินะ - ลดไปหนึ่งตัวแล้ว
โอ้ เจ้านี่กินได้ทั้งหมู่บ้าน
ไม่เคยปรุงไดโนเสาร์มาก่อนซะด้วย
ฉันก็ไม่เคยฆ่ามันมาก่อน ได้ฉลองกันทั้งคู่
เหอะๆ นายเหรอ
นายไม่ได้ฆ่าอะไรเลย โอเคมั้ย ฉันฆ่าไดโนเสาร์นี่
นายว่าตัวเองฆ่า ไทแรนโนซอรัสเร็กซ์ ด้วยลูกเตะเหรอ
นายก็เพิ่งเห็นไปเต็มสองตานี่หว่า
ฟังนะ
นี่คือจุดที่ดาบฉัน อาวุธของจริงผ่าตัวมัน เห็นใช่รึเปล่า
แค่แผลถลอกแค่นั้นอ่ะ เข้าใจเนอะ แต่นี่คือจุดที่โดนเข้ากับลูกเตะของฉัน
ซึ่งมันทำให้เจ้าสัตว์ร้ายนี่ร่วง
- ได้ยินมั้ย - อะไร เสียงฉันชนะพนันเหรอ
ใช่ รอดูหน้าคุณนามิ ตอนฉันทำทาร์ทาร์ทีเร็กซ์ให้ไม่ไหวแล้ว
นั่นใครน่ะ
เราใกล้แล้วล่ะ
คุณรู้ได้ยังไง
จมูกฉันไม่เคยพลาด
นี่เป็นสิ่งที่สวยงามที่สุดที่เคยเห็นมาในชีวิต
เอ่อ คุณลูฟี่
ฉันว่าอาหารนั่นเป็นของคนอื่นนะ
ใครมันกล้าขโมยเสบียงฉัน
ฮื้ม
มนุษย์อยู่รอดบนลิตเติ้ลการ์เด้นได้ไม่นานหรอก
ใช่ เพราะว่าพวกเขาถูกยักษ์กินไงล่ะ
ให้ตายเถอะ ฉันรู้สึกหิวชะมัดยาด
นามิ ฉันไม่อยากเป็นสตูว์
เราไม่ได้มากันไกลเท่านี้เพื่อตายในถ้ำ
เราแค่ต้องหาทางหนีออกไป
ดูเหมือนเขาจะเป็นนักรบสักอย่าง
ไม่ก็นักแล่เนื้อ
ฟังนะ ฉันจะลองหาทางให้เราไปจากที่นี่
ส่วนนายก็ล่อเขาด้วยเรื่องราว แสนกล้าหาญของกัปตันอุซป
โอเคมั้ย เอิ่ม…
ขอยาวๆ
ได้เลย
โอเค
ได้
ฉันเป็นนักรบ
เขาก็เป็นนักรบ
ฉันเป็นนักรบ
เหมือนกันเลย เหมือน
เราเหมือนกัน
นายมีของมีคมเยอะจัง
โทษที ว่าไงนะ
ฉันบอกว่านายมีขวานที่สุดยอดมากเลย
เฮ่อ ที่ฉันเคยใช้ก็มีหอก พวกทวน
แล้วก็ค้อน
แต่ขวานบรุยเซอร์เนี่ยเป็นอาวุธที่ถนัดมือที่สุด
มันสวยมากเลย
นายสนใจในอาวุธด้วยเหรอ
อ้อ ใช่
ฉันเคยฟาดค้อนหนักห้าตัน ในการต่อสู้กับสัตว์ประหลาดตุ่นมาก่อน
ฮืม
กาบากาบา กาบากาบา ฮ่าๆๆ
ไหนบอกซิ นายจัดการกับสัตว์ร้ายนั่นยังไง
คือฉันน่ะ
เจ้าตัวนั้นมันขี้กลัวเป็นปกติ มันเลยหนีลงมาใต้ดิน
แต่นั่นไม่อาจหยุดยั้งกัปตันอุซป!
ฉันมุดทะลุแผ่นดิน "เฮื้อ!" จนกระทั่งจับมันไว้ได้
"มานี่มา"
ย่าห์! ตู้ม!
แล้วพอฝุ่นหายตลบ
ก็ไม่มีสิ่งปลูกสร้างไหนเหลืออีก
ทำให้ฉันได้ฉายา
เจ้าแห่งการทำลายล้าง!
เจ้าแห่งการทำลายล้าง
นายคงกล้าหาญมากสินะ
เคี้ยวยากด้วย
- เหมือนกับกล้ามของฉัน เหนียวหนึบ - ฮืม
ไร้รสชาติ บังเอิญมากๆ เลย
นักรบที่แกร่งมากเท่านั้น
ย่อมมีความอยากอาหารที่มากพอกัน
สตูว์มะ
เดี๋ยว
นายไม่ได้จะกินเราเหรอ
นี่คิดงี้กันเหรอ ว่าอยากกินพวกนายเนี่ยนะ
- ใช่ ก็แหงอยู่แล้ว - ก็ดูเป็นงั้น
ฉะ… ฉันไม่กินคนสักหน่อยนึง
สิ่งเดียวที่กระหายอยู่ตอนนี้ก็คือ บทสนทนา
เพราะงั้นเลยพามากินมื้อเที่ยงด้วยไง
กิน
ในมื้อเที่ยง
กาบากาบา กาบากาบา ฮ่าๆๆ
ฉันเข้าใจแล้ว
ขออภัยด้วย
ขออนุญาตแนะนำตัวเองหน่อยนะ
ฉันคือโบรกี้ยักษ์แดง
นักรบที่แกร่งสุดแห่งเอลบัฟ!
ฉันนามิ!
- ฉัน เอ่อ… - กัปตันอุซป เจ้าแห่งการทำลายล้าง!
ช่าย
ดีใจที่ได้พบทั้งคู่
- เร็วเข้าสิ - ช่วยกันหน่อยก็ได้นะ
อะไร
มีความรู้สึกเหมือน…
มีคนจับตาดูเรา
อย่าพูดดิ
อย่ามาหวาดระแวงใส่ฉัน
ไม่มีใครที่นี่นอกจาก เจ้าหญิงและพวกหมวกฟางบ้า
แค่ต้องฆ่ามันก่อนที่…
มิสเตอร์ซีโร่รู้ว่าเราพลาด และส่งคนมาฆ่าเราเหรอ
เปรี้ยง ปร้าง ตู้ม
พระเจ้า ฉันเกลียดงานที่เกาะเขตร้อน
แดดมันทำร้ายผิวขาวเนียนของฉัน
เออ บ่นอยู่นั่นแหละ ร้อนจะตายอยู่แล้ว
- รู้มั้ยว่าถอดเสื้อคลุมออกได้อ่ะ - ไม่เอา ลุคฉันมันมางี้
เฮ้อ
อ้าว ซวยแล้ว
เขาส่งคนบ้ามา
แหมๆ
กำลังลำบากอยู่ใช่อ๊ะป่าว
(มิสเตอร์ทรี)
ไม่น่าลำบากมาไกลเลยนะ มิสเตอร์ทรี นี่งานของเรา
ไม่อีกแล้วล่ะ อื้ม
มิสเตอร์ซีโร่ไม่สบายใจ
ที่ได้รู้ว่าพวกนาย ปล่อยเจ้าหญิงหลุดมือที่วิสกี้พีค
แถมยังเพิ่มโจรสลัดทั้งกลุ่มมาเป็นปัญหาให้แก้
- พวกเรามีแผน - ขอล่ะ
หยุดพูดทีเถอะ
ฉันยึดงานพวกนายแล้ว
และบอกเลย คู่หูฉันอยู่ในป่าเรียบร้อย
กำลังทำตามแผนการอยู่
ส่วนพวกนายสองคน… หึ
ฉันน่าจะสนุกกับพวกนายได้นะ
ทิ้งร่างอันบิดเบี้ยวไว้บนชายหาด ให้พวกอันลัคกี้มาเก็บกวาด
มิสเตอร์ซีโร่น่าจะไม่ว่าอะไร
ฉันไม่ทำงั้นแน่
ไม่ก็…
พวกโจรสลัดมันดันไปพัวพันกับ ยักษ์เป็นมิตรน่ารำคาญสองตัว
ที่อาจทำให้แผนฉัน…
ยุ่งยากขึ้น
ถ้าช่วยฉันจัดการพวกยักษ์ให้
ฉันจะช่วยแนะนำไม่ให้มิสเตอร์ซีโร่ฆ่าพวกนาย
อย่างน้อยก็ช่วยพูดให้
อื้ม
นี่มันสุดยอดมาก
ฮืม
- อยากลองของฉันนิดนึงมั้ย - อื้ม
เฮ้! บอกว่านิดนึงไง
เล็กจิ๋วมาก แต่ก็อร่อยมาก
เคี๊ยะๆๆ
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคืออะไร
มันเรียกบีฟบูร์กีญง เป็นจานเด็ดของเชฟเราน่ะ
ขอชมเชยเชฟเลย
เดี๋ยวนะ นายเป็นโจรสลัดเหรอ
ถูกต้อง กัปตันกลุ่มโจรสลัดนักรบยักษ์
ฮ้า
พวกเราทั้งชอบเนื้อและเป็นกัปตันกลุ่มทั้งคู่
บังเอิญมากเนอะ
ฉัน มังกี้ ดี. ลูฟี่ และฉันจะเป็นราชาโจรสลัด
ไม่ยักรู้ว่าโจรสลัดมีราชา
แต่เอาเถอะ ฉันอยู่บนเกาะนี้ มาเป็นเวลานานมาก
ฉันชื่อดอร์รี่
ยักษ์น้ำเงิน
นักรบที่แกร่งที่สุดของเอลบัฟ
นี่คือวีวี่ เธอเป็นเจ้าหญิง
คุณลูฟี่
โอ้ ฝ่าบาท
ผมควรคำนับมั้ย
ไม่ ไม่ๆๆ
และขอเลย
เรียกแค่วีวี่
ยินดีที่ได้รู้จักกัน แค่วีวี่
เธออยู่ระหว่างกลับไปช่วยอาณาจักรของเธอ
ฉันพยายามอยู่
แต่… ไม่รู้ว่าฉันจะไปทันมั้ยและ
ถ้าไม่มีอีการัม
ใครคืออีการัม
เพื่อนฉัน
เขาตายเพื่อปกป้องฉัน
ฟังดูเหมือนเพื่อนคนนี้เป็นวีรบุรุษ
เขาตายอย่างมีเกียรติ
เขาตายยังไงไม่สำคัญหรอก
เขาไปแล้ว และฉันก็ทำอะไรเพื่อช่วยเขาไม่ได้เลย
ที่เอลบัฟ เรามีพิธีกรรม
เมื่อนักรบจากไป
เราจะเอาร่างพวกเขาวางบนกองฟืนและเผา
เพื่อวิญญาณเขาจะได้ไปสู่สรวงสวรรค์
ไม่แน่ เธออาจอยากทำให้เพื่อนคนนี้
ฉันไม่มีร่างของเขาด้วยซ้ำ
นี่
ถ้าใช้นี่แทนล่ะ
อีการัม
ความภักดีที่ไม่สั่นคลอน ต่อบ้านเกิดของคุณจะไม่มีทางถูกลืม
แต่ที่ยิ่งกว่านั้น
คือคุณเป็นคนช่วยฉัน
คุณเชื่อในตัวฉันเสมอ
แม้ในเวลาที่ฉันไม่เชื่อตัวเอง
คุณเหมือนพ่อคนที่สองของฉันตั้งแต่ฉันยังเด็ก
และขณะที่ฉันเดินทางไกลจากบ้าน
ไกลจากพ่อของฉันเอง
ตัวคุณกลับเหมือนบ้าน
เพราะงั้นฉันขอบคุณ
ไม่ใช่แค่เพราะหน้าที่คุณ
แต่ขอบคุณความรัก
และการคุ้มครองจากคุณ
ฉันเป็นหนี้ชีวิตคุณ
เขาเป็นคนดีมาก
โทษนะ
คือ มันงดงามมาก
สตูว์อร่อยมากเลย โบรกี้
ขอบคุณ
ฉันล่ะอยากมีเซมล่า ไว้เป็นของหวานให้พวกนายจัง
เซมล่าคืออะไร
อ๋อ เป็นขนมปังเครื่องเทศหวานของเอลบัฟ
เราจะโซ้ยเซมล่าชามโตกัน ในช่วงก่อนเข้าเทศกาลเหมายัน
เป็นการแสดง ความขอบคุณต่อเทพพระอาทิตย์
มีปีนึงที่ฉันเหมาคนเดียวหมดโต๊ะเลย
เหมือนคนที่ฉันรู้จักเลย
ทุกคนในเอลบัฟเป็นยักษ์เหมือนนายเหรอ
คือ เอ่อ กับเรา เราถือว่าปกติมาก
แต่ครั้งแรกที่ฉันได้ออกนอกเกาะ
ฉันก็ต้องทึ่งที่คนอื่นๆ ดันตัวเล็กมากซะอย่างนั้น
เอลบัฟนี่เป็นไง
โอ้
มันเป็นเกาะที่สวยงาม
พร้อมภูเขาสูงชัน มีต้นไม้ยักษ์อยู่ตรงกลาง
และมีนักรบผู้กล้าที่สร้างชื่อเพื่อเกียรติและกำลัง
ฉันว่าฉันน่าจะชอบที่นั่น
ชอบแน่นอน
แม้จะตายไปนักรบก็ยังจะมีชีวิต ผ่านเรื่องราวความกล้าหาญของเขา
เหมือนกับนายไง กัปตันอุซป
ซึ่งการตายในศึกอย่างห้าวหาญ
คือการแสดงถึงความกล้าหาญขั้นสูงสุด
นายเผชิญหน้าความตายโดยไม่กลัวได้ไง
อะไรน่ะ
อ๋อ ก็แค่ภูเขาไฟเองน่ะ
ภูเขาไฟเหรอ เราอยู่ในอันตรายป่ะเนี่ย
โอ้ ไม่ๆ ไม่สักนิด
เอาละ ได้เวลาสู้ให้ตายกันไปข้างนึง
ที่เอลบัฟ หากการต่อสู้เริ่มและไม่มีฝ่ายใดยอม
องค์เทพจะเป็นผู้มอบคำตัดสิน
ซึ่งใครก็ตามที่องค์เทพเห็นชอบ
จะรอดและได้รับการคุ้มครองศักดิ์สิทธิ์
มียักษ์อีกตนอยู่บนเกาะนี้
ที่ฉันขัดแย้งด้วยมาอย่างยาวนาน
เพราะงั้นทุกวัน เมื่อภูเขาไฟปะทุ
เราจะสู้กันให้ตายกันไปข้าง
และก็ผ่านมา 73,466 ครั้งแล้ว
และทุกๆ วัน ผลการต่อสู้ก็จบลงที่เสมอ
สู้กันเยอะมากเลย
ดอร์รี่กับฉันดวลกันมามากกว่าร้อยปีแล้ว!
ร้อยปีเหรอ
นายอายุเท่าไหร่
ยักษ์อย่างเราอยู่ได้ถึง 300 ปี
แล้วคุณก็สู้มาเป็นร้อยปีเลย
ทำเพื่ออะไร
กาบากาบา กาบากาบากาบา ฮ่า!
เอาจริงตอนนี้ฉันจำไม่ได้แล้วด้วยซ้ำ!
- กาบากาบา กาบากาบา ฮ่าๆ - จำไม่ได้ด้วยซ้ำเหรอ
นี่พวกนายเกลียดกันแค่ไหน
ถึงยอมสู้กันเป็นศตวรรษเพื่ออะไรก็ไม่รู้เนี่ย
มันไม่ใช่เรื่องความเกลียด
มันคือเรื่องของเกียรติและความเชื่อมั่น!
ถูกต้องเลย กัปตันอุซป
เราอาจจำไม่ได้ว่าทำไมถึงดวล
แต่มันจะต้องมีผู้ชนะ
ที่เอลบัฟ เกียรติจะมอบให้ทั้งผู้ที่ชนะ
และผู้ที่ตายเยี่ยงนักรบ
มาเร็ว!
นี่นายอยากไปดูยักษ์สองตน ดวลจนตายกันไปข้างจริงดิ
- ใช่ - มันทั้งไม่ปลอดภัยหรือปกติเลย
เราไม่ได้ออกเรือมาเพื่ออะไรแบบนี้หรอกเหรอ
ก็ใช่ไง! ก็ใช่ไง!
วู้!
หือ
อืม
เฮื้อ!
อยู่นี่เอง
ทำบ้าอะไรของนาย
ฮึ่ย!
ฝึกฝน ทับทิมคือคู่ต่อสู้ที่น่ายำเกรงที่สุด
ระหว่างที่นายทำสลัดผลไม้ ฉันก็แล่ทีเร็กซ์ทั้งตัวด้วยตัวเอง
กระดูกต้นขามันใหญ่จนมีดเลาะกระดูกฉันเกือบพัง
มีดเลาะกระดูกเหรอ
เฮ้ย นี่เป็นเด็กห้าขวบรึไงนายเนี่ย
นี่เป็นอะไรมากป่ะ
ฉันไม่รู้
มันเหมือนว่าฉันจะหยุด…
หัวเราะไม่ได้
ได้
โอเค งั้นฉันจะเอาเนื้อที่ฉันฆ่าได้ กลับไปที่แมรี่ด้วยตัวเอง
ส่วนแกก็เชิญอยู่ทำตัวปัญญาอ่อนต่อไป
ไม่ เดี๋ยว หยุดก่อน!
ทำไมฉันต้องฟังด้วย
มีดเลาะกระดูก
โฮะๆๆ
การดวลระหว่างยักษ์ ไม่น่าเชื่อเลยเนอะว่าเราจะได้ดู
ก็ดี
มันจะต้องอลัง วู้ว!
เฮอะ
อะไร
เพราะงี้มันถึงเรียกลิตเติ้ลการ์เด้น
เพราะมันเล็กสำหรับพวกเขา
ขอให้โชคดีกับการดวล
ไม่ต้องใช้โชคสหายตัวน้อย แค่เมตตาจากเทพเป็นพอ
นามิ! อุซป!
อ้า! สหายตัวน้อยอีกพวก หวัดดี!
- หวัดดี ยักษ์อีกตน! - เคี้ยะๆๆ
พวกนายมาทำอะไรที่นี่
เราก็เจอยักษ์เหมือนกัน ที่นี่เจ๋งดีเนอะ
- ฉันรู้ ฉันเพิ่งพูดใส่นามิไป! - ช่าย!
ยักษ์ล่ะ! ยักษ์ล่ะ!
เย่!
- ดอร์รี่ - โบรกี้
ยักษ์พวกนี้ไม่ได้เกลียดกัน
เขาเป็นเพื่อนกัน
คุณนามิ คุณมีเหตุผลสุด
นี่เราจะนั่งดูยักษ์สองตนฆ่ากันเองจริงเหรอ
ฉันว่าทุกอย่างจะเป็นไปได้สวย
กาบากาบา กาบากาบา ฮ่าๆ
มันอยู่ในนั้นมั้ย
ใช่
ปาร์ตี้กัน
วันนี้เรายืนอยู่หน้าปากทางสู่ความรุ่งโรจน์
ที่ที่ผู้กล้าจะประสบกับชะตา
ขอให้เอลนี้ช่วยจุดไฟในหัวใจ
ที่เราจะใช้หล่อหลอมเข้าสู่การต่อสู้
สโกล!
หินนี่นิ่มจัง
ฮึม
แด่เกียรติยศที่ปกป้อง
ความรุ่งโรจน์ที่ถวิลหา
มิตรภาพของนักรบที่แท้จริง
และขอให้เทพพระอาทิตย์นิกะ ยิ้มอย่างยินดีในสิ่งที่ท่านจะได้เห็น
และมอบที่ให้เราในหอแห่งวีรบุรุษอันทรงเกียรติ
- สโกล! - สโกล!
ฮึ่ม!
ย้าก!
(ประกาศจับ จับเป็นหรือตาย ดอร์รี่ โบรกี้)
(200,000,000 เบรี)
ย้าก!
ฮึ่ย! ย่าห์!
เยี่ยม ตู้มๆ!
ลุยเลย โบรกี้!
ลุยเลย ดอร์รี่!
นายคือนักรบที่แกร่งที่สุดในเอลบัฟ!
เฮ้ย!
ลุย! ลุย! ลุย! ลุย!
ไม่นะ ดอร์รี่ๆ
เอาเลย! ไปเลย จับเขายัดลงสตูว์
พวกเขาแกร่งมาก
- ใช่ ดอร์รี่ เอาเลย! - ล้มเขาเลย โบรกี้
ดอร์รี่ เยี่ยม!
นี่มันตำนานชัดๆ เชื่อมั้ยว่าฉันเกือบอยู่แต่บนเรือ
ใช่
รู้สึกประทับใจมาก
ฉันอยากเป็นอย่างพวกเขา
- คุณอยากเป็นยักษ์เหรอ - เปล่า
นี่แหละคือคำว่า "นักรบแห่งท้องทะเลผู้ห้าวหาญ"
ฉันอยากจะอยู่
อย่างภาคภูมิและไม่เกรงกลัว เหมือนดอร์รี่กับโบรกี้
ถ้าเอลบัฟเป็นเกาะที่ เต็มไปด้วยนักรบเหมือนพวกเขา
ฉันก็อยากจะไปในสักวัน
ฉันด้วย
ฉันสัญญาว่าเราจะได้ไป
ไปด้วยกัน
วู้!
- ฮึบ! - เย่!
เมฆพวกนั้นเหมือนเจ้าแมวเลย
คุณนามิ คุณไหวรึเปล่าคะ
จะไหวกว่านี้ถ้าได้ลูบเจ้าแมว
ไม่มีใครยอมใครเลยจริงๆ
ไม่แปลกใจเลยทำไมยืดเยื้อมาถึงตอนนี้
- วู้! - โว้วๆ โว้วๆๆ
เย้!
- โบรกี้ๆ! - ดอร์รี่ๆ!
ทำไมมันไม่ได้ผล
รอมันออกฤทธิ์หน่อย
กระสุนระเบิดขี้หูของฉัน จะทำงานทันทีที่มันละลายหมด
- ฉันใส่ขี้หูในเบียร์มัน - ฉันเข้าใจ
โอเค แค่บอกเผื่อไว้
ตู้ม
มีบางอย่างแปลกๆ กับโบรกี้
ดูสิ มีควันลอยออกมาจากแก้วเขา
แต่เบียร์นั่นมาจากดอร์รี่
ไม่อยากพูดเลย แต่ดอร์รี่น่าจะวางยาเขา
ไงนะ ไม่มีทาง
โบรกี้กับดอร์รี่จะสู้อย่างขาวสะอาด พวกเขาไม่วางยาใส่กันแน่
ถูกต้อง ไม่มีใครบนเกาะนี้ คิดทำอะไรแบบนั้นหรอก!
เว้นแต่เราไม่ใช่พวกเดียวที่อยู่บนเกาะ
บาร็อคเวิร์คส์
นายขี้มูก!
ฝีมือนายกับระเบิดขี้มูกสินะ
ฮึ่ย!
เดี๋ยว คุณลูฟี่ เดี๋ยว!
หยุดก่อน!
หยุดสู้ก่อน
การสู้นี้ไม่ยุติธรรม มีบางอย่างแปลกๆ กับโบรกี้!
โบรกี้
โบรกี้!
ไม่
ด้วยคมดาบนี้
ฉันคว้าชัยชนะอันโชกเลือดมาได้!
การต่อสู้สิ้นสุด
หลังผ่านมากว่าศตวรรษ
อื้ม
เป็นไปตามแผนทุกอย่าง
เฮ้ย ฉันรู้จักเธอ
พอดีคนมันลืมยาก
นามิ
บาย อุซป
บ๊ายบุย
นามิ!
โบรกี้!
ไม่ ไม่! โบรกี้
โบรกี้ ไม่นะ
นี่คือคำตัดสินขององค์เทพ
โบรกี้ได้ตายอย่างมีเกียรติ
ไม่
ไม่! นายไม่เห็นเหรอ
นี่มันไม่ยุติธรรม!
ไอ้บาร็อคเวิร์คส์นั่นใส่ระเบิดในเอลเขา
มันไประเบิดในท้อง!
เอลที่ฉันมอบให้เขาเหรอ
ฉันพยายามหยุดการสู้แล้ว
แต่โบรกี้ก็ยังจะต่อให้จบ
ฉันไม่รู้เรื่องเลย
นี่ฉันไม่ทันสังเกตได้ไง
สหายรักฉันตายไป
เพื่ออะไร
ไม่มีเกียรติ
ไม่มีอะไรเลย!
เดี๋ยว! คนที่เอานามิ เพื่อนของฉันไปยังอยู่ข้างนอกนั่น
ฉันต้องการให้ช่วย
ฉันทำคนเดียวไม่ได้
ฉันจะจดจำนายไว้เสมอ โบรกี้
นักรบที่แกร่งที่สุดในเอลบัฟ
ฉันช่วยนายไม่ได้
แต่ยังพอช่วยนามิได้
หืม
นี่
เธอเป็นใคร
ฉันกำลังรอคนคนนึง
แต่ตอนนี้หลงทางและโดดเดี่ยว
ฉันอาจช่วยได้นะ
เธอกำลังรอใครเหรอ
คุณลูฟี่!
คุณลูฟี่
รีบออกห่างจากเธอ
(มิสโกลเด้นวีค)
วิ่ง!
วิ่งทำไม
แปะ
เธอเป็น
นามิ!
นามิ เธออยู่ไหน
โว๊ะ!
คุณนามิ!
มีใครอยู่มั้ย
ว่าไง มิสเวนส์เดย์
สหายรักของฉัน
จากนี้บ้านนายจะว่างเปล่าชั่วนิรันดร์
เราเสมอกัน 73,466 ครั้ง
แต่ครั้งนี้
ฉันไม่สนว่านายตายยังไง
นายสู้เฉกเช่นนักรบที่น่าภูมิใจ และฉันจะจัดพิธีเยี่ยงนักรบ
แต่ก่อนอื่น
ฉันจะหาคนที่ทำกับนาย
และให้มันชดใช้!
ช่างแสนเจ็บปวด
ช่างเป็นความทุกข์ที่งดงาม
อะ… อะไรเนี่ย
ขี้ผึ้งเทียนไง
พลังของผลโดรุโดรุทำให้ฉัน มีความสามารถในการสร้างและควบคุมมัน
จงดิ้นไปให้เต็มที่เลย
แต่เมื่อมันแข็งตัว ขี้ผึ้งจะแข็งแรงยิ่งกว่าเหล็ก
ทำไมถึงทำแบบนี้ แกต้องการอะไร
ฉันรู้ว่ามันไม่ค่อยแฟร์นัก แต่เชื่อเถอะ
ความทรมานของนายมีความหมาย
คือว่า…
ฉันเป็นศิลปิน
และนาย สหายยักษ์ผู้ที่น่าสงสาร
จะเป็นผลงานชิ้นถัดไป
ไม่นะ