[ดนตรีแนวระทึกเครียด]
[หัวเราะคิกคัก]
ไม่รู้เหรอว่าเราอยู่ในอันตรายแบบไหน
[โซโรหัวเราะ]
- คนมันซวย - พวกคุณเป็นอะไรกันไปเนี่ย
ทำไมถึงทำตัว…
[ดนตรีระทึกลึกลับ]
- คุณนามิ ขอดูขาหน่อย - [ล่องลอย] หือ
อุ๊ป เจ้ากุ๊กคงเสียใจที่พลาดฉากนี้
ไม่ เอ่อ ฉันหมายถึง… รูปนั่น คุณนามิ
คุณต้องลบมันออกนะ
ลบทำไม
[โซโร หัวเราะ]
[วีวี่พยายามออกแรง]
[ลมพัดวูบ]
[สูดหายใจเฮือก]
[หอบแรง]
คุณจำได้มั้ยว่าตัวเองอยู่ไหน
ฉันจำได้ทุกอย่างแหละ แต่… มันเหมือนฉันควบคุมความรู้สึกไม่ได้
สัญลักษณ์นั่นคือ เครื่องหมายของเอเจนท์ที่อันตรายมาก
ชื่อมิสโกลเด้นวีค
เธอใช้สีสะกดจิตพิเศษที่บิดเบือน สภาวะอารมณ์ของเหยื่อ
- เมื่อมันซึมเข้าสู่ผิวหนัง - [หายใจแรง]
หรือก็คือควบคุมความรู้สึกคุณ
การลบรอยทิ้งเป็นทางเดียวที่จะหลุดการควบคุม
เธอนี่เจอของบ้าบอมากเลยนะ นามิ
เป็นฉันจะไม่มีทางปล่อย ให้มันคุมฉันได้แน่ๆ [หลุดขำ]
[โซโร หัวเราะ]
นี่ พ่อขำกลิ้ง นายโดนสีวาดไว้ตรงขาน่ะ
- ฉันไม่มี - มีเต็มๆ
[โซโรดิ้นหนี] เอ๊ะๆ
- [โซโรหัวเราะ] จั๊กจี้ - [วีวี่เฮือกออกแรง]
- [ถอนใจ] - [วีวี่] ทุกคนเลิกทำเป็นเล่นสักที
บาร็อคเวิร์คส์อยู่ข้างนอกนั่น
ฟังนะ ฉันมีที่สะเดาะกุญแจในรองเท้า
- ถ้ามีใครสักคนเอื้อมลงไป… - [วีวี่] กุญแจมือทำจากขี้ผึ้ง
ไม่มีกลอนให้สะเดาะ
เราแค่ต้องหวังว่า คนในกลุ่มคุณสักคนจะตามหาเรา
ไม่นะ อุซป
ล่าสุดที่เห็น เขาร่วงลงไปพร้อมหินถล่ม ฉัน…
หวังว่าเขาจะโอเค
แล้วคุณซันจิล่ะคะ
[โซโรหัวเราะ] หมอนั่นเหรอ
คงจะหลงป่าอยู่แน่ๆ เลยตอนนี้
ฮะฮ่าๆ
[โซโรหัวเราะต่อ]
- งั้นเราก็ต้องพึ่งกันเอง - ไม่สักหน่อย
ลูฟี่ยังอยู่ข้างนอกนั่น เขาจะตามหาเรา
มิสโกลเด้นวีคก็ได้ตัวเขาแล้วด้วย
ไม่ว่าเขาอยู่ไหน ตอนนี้เขาไม่ใช่คุณลูฟี่ที่รู้จัก
อย่าแทงสวนลูฟี่
อีกอย่าง
เราก็ยังไม่ตาย
นั่นแหละ ที่ฉันเป็นกังวล
[ถอนใจ] บ้านนี้ โซ่พวกนี้
มันคือฝีมือของคู่หูมิสโกลเด้นวีค มิสเตอร์ทรี
- ไม่ว่าเขาวางแผนอะไร - [โซโรหัวเราะ]
พวกคุณคงอยากตายมากกว่า
[ดนตรีคุกคามส่อแววอันตราย]
[เสียงผู้ชายหัวเราะแหลมประหลาด]
[ดนตรีเปิดเรื่องสู่การผจญภัย]
(วันพีซ)
[ทำเสียงเล็กเสียงน้อยสบายอารมณ์]
ฮ้า!
ไม่ต้องชื่นชมตัวเองไป
คิดยังไงกับผลงานล่าสุด
ฉันชอบอะไรที่กรีดร้อง
ก็งี้ตลอด
แล้วเชลยของเรามีปัญหามั้ย
นักดาบกับต้นหนไม่ทันตั้งตัว ส่วนเจ้าหญิงหนีไป
แต่ไปไม่ได้ไกลมาก
[มิสเตอร์ทรี] มันมีอีกชื่อในลิสต์นะ
กัปตันไง
- มันอยู่ไหน - บนชายหาด กำลังปิกนิก
เธอควรจะเอามันมาให้ฉัน
ก็ฉันอยากเก็บไว้
ไม่ๆ
- เราตกลงกันแล้ว - ฉันต้องการของเล่นใหม่
งั้นก็ไม่ควรทำของเก่าพังไปจนหมดสิ
ได้ งั้นนายมาเล่นกับฉันแทน
โอ้! อุ๊ย [หัวเราะ]
มาคิดอีกที ฉันจะปฏิเสธหน้าแบบนี้ได้ไง
สนุกให้เต็มที่ และพอเล่นเสร็จก็พากลับมา
ฉันต้องใช้เขาเพื่อการสร้างงานชิ้นโบว์แดง
[ดนตรีน่าสะพรึง]
[มิสโกลเด้นวีค] เหมือนเค้กวันเกิดเลย
- อื้ม - นี่วันเกิดฉันเหรอ
ไม่น้อง แต่มันก็มีเทียนล่ะนะ
ทีนี้พอยักษ์พวกนั้นถูกกำจัดแล้ว
ก็ไม่มีใครมาทำให้งานกร่อยได้อีก
[มิสเตอร์ทรี] ฮึ่ม
[ดนตรีเครียดกึ่งลุ้นระทึก]
[วิ่งไปหอบไป]
[อุซป] ลูฟี่! ลูฟี่!
[หอบฮั่ก] ลูฟี่
ให้ตายดีใจที่เจอนาย
[หายใจเฮือก]
เรามีปัญหาแล้ว พวกบาร็อคเวิร์คส์ มันจับวีวี่นามิกับโซโรไป
แถมกำลังสร้างเครื่องทรมานเว่อร์วังอยู่กลางทุ่ง
อย่างแปลกเลยอ่ะเพื่อน
ฉันคิดว่า ถ้าจะไปเล่นมัน นายก็ไปหมัดยางยืดใส่สักตู้ม
แล้วเราก็รีบแจ้นออกจากเกาะ
[ลูฟี่ จะร้องไห้] ความผิดฉันเอง
ไม่ ไม่ใช่ มันต้องเป็นความผิด พวกนักลอบสังหารนั่นอยู่แล้ว
คุณผู้หญิงบนเรือเตือนฉัน
บอกว่าถ้าฉันไม่ยอมรับข้อเสนอให้หลบซ่อน
บาร็อคเวิร์คส์จะทำร้ายเพื่อนฉัน [สะอื้น]
และมันเป็นความผิดฉันเอง
[ดนตรีเพี้ยนประหลาด]
ลูฟี่ อะไรติดหน้าเนี่ย
พวกนายจะตายหมด
เฮ้ เฮ้ นี่ไม่ใช่นายเลย โอเค้
ฟังนะ เราจัดการได้
นายกับฉัน
กัปตันอุซปและลูฟี่
ก็เหมือนยาซปกับแชงค์ไง
ทำตามความฝันและสู้กับใครก็ตามที่มาขวางทาง
ซึ่งฉันทำตัวคนเดียวไม่ได้ เพราะงั้น
ไม่ว่านายจะเป็นอะไร ฃนายต้องดึงสติกลับมา ขอล่ะ
ขอล่ะ ลูฟี่
เร็วเข้า เราต้องการนาย เร็วสิ!
- [มิสโกลเด้นวีคฮัมเพลงแว่ว] - นี่ ฉันรู้ตอนนี้มันเลวร้าย
แต่นายไม่เคยยอมแพ้ ไม่เคยสักครั้ง
[มิสโกลเด้นวีค] ♪ลาลาลาลา ♪
[อุซป] เดี๋ยวฉันมา
[มิสโกลเด้นวีค] ♪ลาลาลาลา ♪
- [มิสโกลเด้นวีค] ♪ลาลาลาลา ♪ - [สะอื้น] ขอโทษนะ อุซป
♪ลาลาลาลา ♪
♪ลาลา ลาลา ♪
♪ลาลา ลา ♪
ฉันจัดปิกนิกมาให้น้องตุ๊กตาตัวใหม่
เธอไง
[ดนตรีระทึกร้อนรน]
[หอบ]
โอเค อุซป คิดสิ มีนักลอบสังหารสี่คนบนเกาะ
แผนแรก ซ่อนจนกว่าพวกนั้นจะไปกันหมด
แต่เพื่อนก็ตายหมด
งั้นแผนสอง ไปสู้มัน
[พ่นลม]
แล้วตัวเองตาย
อย่างเจ็บปวด
แผนสาม
ไปหา…
ใครสักคน
ให้สู้แทน
ซันจิ
ซันจิ!
[ดนตรีเบาลง]
คุณนามิ!
คุณวีวี่!
ลูฟี่!
อุซป!
เจ้าหัวมอส
นั่นมันไม่ใช่สิ่งที่เห็นกันได้ทุกวัน
[ดนตรีแฝงปริศนาอันตราย]
[ดนตรีระทึกขวัญสั่นประสาท]
[ดนตรีเร่งจังหวะสูงสุด หยุด]
[กัดฟันดึง]
- [หัวเราะ] - [นามิ] เธอพูดถูก
นี่มันแย่กว่าตายอีก
ฉันเชื่อว่าทั้งสามคนคงไม่สบายตัวอยู่
นายสินะ มิสเตอร์ทรี
รู้ได้ยังไง
คงเพราะเลขสามที่อยู่บน… [กลั้นขำ] หัว
[หัวเราะร่วน]
เราโมโหเพราะไม่ได้ฆ่าพวกแกที่วิสกี้พีค
แต่เราจะชดเชยด้วยการฆ่าตอนนี้ [หัวเราะหึ]
รู้มั้ยว่าปัญหาของ เพื่อนร่วมงานฉันบางคนคืออะไร
พวกเขาจริงจังกับงาน
เสียจนลืมที่จะเป็น… บาร็อค
ลองดูพวกนี้
มีความสามารถของผลปีศาจอันเยี่ยมยอด
แต่ดูสิพวกเขาเลือกจะใช้ยังไง
ใช้เป็นนักฆ่ารับจ้าง
อันธพาล
การกระทำที่จะถูกลืมเลือนในประวัติศาสตร์
แต่ไม่ใช่ฉัน
[นามิ] นี่พูดเพื่อทรมานกันป่ะ
- คุณนามิ - [โซโรขำไม่หยุด]
ประเดิมสักหน่อยได้มั้ย
โสโครก
[ดนตรีแนวระเบิดอลังการ]
[มิสเตอร์ทรีหัวเราะ] โอ้โฮ
[ภาษาฝรั่งเศส] วัลล่า
[มิสเตอร์ทรีหัวเราะสะใจ]
[โซโร] โอ้!
ฝนขี้ผึ้งนี่
ละอองขี้ผึ้งที่ราดลงบนหัว จะไหลคลุมร่างและแข็งตัว
- เปลี่ยนร่างพวกแกเป็นหุ่นขี้ผึ้งแสนสวยงาม - [ขำไม่หยุด]
แกควรซาบซึ้งนะที่ได้ตายเพื่อ… ศิลปะ
โอ๊ยจะบ้าตาย
นี่เหรอแผนสุดฉลาดล้ำ
[มิสเตอร์ทรี] หืม
เราต้องรอให้ขี้ผึ้งมันไหลเนี่ยนะ
ก็ไม่คิดว่าพวกหัวทึบ อย่างนายจะเข้าใจหรอกนะ
เราคือนักลอบสังหาร แค่สังหารมันแล้วกลับบ้าน
[มิสเตอร์ทรี] ฉันเข้าใจว่าเธอเป็นแบบนั้น แต่ฉันเป็นศิลปิน
[มิสเตอร์ไฟว์] ฉันระเบิดมันทิ้งได้นะ นายทำเราเสียเวลาอยู่
[นามิพูดเบาๆ] วีวี่
[มิสเตอร์ทรี] ต้องให้ย้ำมั้ย…
- ว่าใครให้ฉันเป็นคนคุมงานนี้ - ดูที่โซโรสิ
- ดาบของเขายังอยู่ - ขี้ผึ้งฉันจะแช่แข็งสีหน้าพวกมัน
- บันทึกชั่วนิรันดร์ทั้งความทรมาน - [โซโรขำไม่หยุด]
ความเจ็บปวด ความสิ้นหวัง
เป้าหมายคือการตาย
- [โซโรหัวเราะ] - อย่างช้าๆ นี่แหละ ฮ่าๆ
[นามิ] เพ้อเจ้อมาก
[โซโรหัวเราะ]
เรียกตัวเองว่าศิลปินเนี่ยนะ
ฉันเคยขโมยของจาก พิพิธภัณฑ์ที่เยี่ยมที่สุดทั่วอีสต์บลู
แต่สิ่งที่นายพล่าม มันโหลยโท่ย
- [โซโร] หือ - งานฉันมันไปหนักหัวเธอเหรอ
งานแกมันปลอมเปลือก
ดูโซโรสิ
เขาไม่ทรมานด้วยซ้ำ เขาขำใหญ่เลย
ยัยนั่นมีเหตุผล
[ดนตรีลึกลับชวนเสียวสันหลัง]
[โซโรหัวเราะ] อะฮ่าๆ ฮ่าๆๆ
[พลังดับวูบ]
[สะดุ้ง ฮึด]
[ดาบตวัดวาบ]
ไม่ควรให้ฉันเก็บดาบไว้นะ
ฉันคงไม่คิดที่จะแช่แข็ง โรโรโนอา โซโร โดยไม่มีมัน
[โซโร] งั้นก็ไม่มีอะไรจะหยุดฉัน ไม่ให้พาตัวเองหนี
และออกจากเกาะพร้อมกับหัวแก
เอาแล้วไง
[มิสเตอร์ทรีหัวเราะแหลม]
- เอื้อะ! - [มิสเตอร์ทรีกลั้นขำ] อื้ม
[โซโรออกแรง]
อะไรเนี่ย
[มิสเตอร์ทรี] ขี้ผึ้งฉันมันแข็งดั่งเหล็ก
[ฟันฉับ]
เห็นได้ชัดว่าแกไม่แกร่ง พอจะตัดมัน แต่ลองต่อไปได้
- [ฟันฉับ] - มันบันเทิงดี
[มิสเตอร์ทรีหัวเราะในลำคอ]
แบบนั้นแหละ
นั่นคือปฏิกิริยาที่ฉันมองหา
อื้ม [จุ๊บ]
[ฟันฉับ]
- [ตะโกนออกแรง] - [หัวเราะ]
[ดนตรีแนวหลอน]
[มิสโกลเด้นวีค] ไม่เคยมีใครอยากเล่นกับฉันเลย
แต่พอฉันได้สีพิเศษนี้
ทุกคนก็ทำตามที่ฉันต้องการ
สีเขียวจะทำให้รู้สึกสงบ ถึงขั้นยอมรับความตาย
สีเหลืองทำให้หัวเราะ แม้กำลังโดนทรมานแสนสาหัส
ส่วนฟ้า
สีฟ้าทำให้เศร้ายิ่งกว่าที่เคยเศร้า
- มาตลอดทั้งชีวิตของเธอ - [สะอึกสะอื้น]
แต่เธอคงรู้อยู่แล้วแหละ
ชามั้ย
[สั่นเครือ] เพื่อนฉัน
กำลังจะตาย
ไม่มีพวกเขาดีกว่าเยอะ
เพื่อนจะทำผิดหวัง
ไม่เหมือนของเล่น
เวลาของเล่นหมดสนุกก็เอากลับเข้ากล่องได้
ฉันพยายามอธิบายให้พ่อแม่ฟัง แต่พวกท่านไม่เข้าใจ
ฉันก็เลยระบายพวกท่านและจับลงกล่อง
อยู่ในกล่องก็ยังหนวกหู
แต่ก็แค่ไม่กี่วันแรก
[สะอึกสะอื้น]
[ลูฟี่ร้องไห้โฮ]
การร้องของเธอ
เริ่มน่าเบื่อแล้ว
[ดนตรีหลอนปนสะพรึง]
[ดนตรีเพี้ยนก้อง]
อย่างงั้นแหละ
ทีนี้เธอจะได้ผ่อนคลาย และลืมเพื่อนไร้สาระไปให้หมด
เธอคิดยังไงกับชา
[บีบคั้น] ฉันถามว่าน้องตุ๊กตาคิดยังไงกับชา
[เค้นเสียง] ฉันจะไปช่วยเพื่อนของ…
- ฉัน - นี่!
เธอคิดยังไงกับชา
[ลูฟี่กลั้นเสียงร้องทรมาน]
[อึกอัก]
[เค้นคำออกจากคอ] ชานี้มันอร่อยดี
[กลั้นเสียงร้อง]
ตุ๊กตาเด็กดี
[ดนตรีจังหวะระทึกแฝงความชั่วร้าย]
[ดนตรีลึกลับแฝงปริศนา]
[ซันจิ] เก้าอี้ ไวน์แดง ขึ้ผึ้งเทียนเละเทะ
มีคนมีความสุขที่นี่แฮะ
[ถอนใจ]
อืม
แล้วนี่มันอะไรเนี่ย
[ดนตรีสื่อถึงปริศนา]
ฮึ่ม แฟ้มฉันอยู่ไหน
เอาละ พวกนายรนหาที่กันอีกแล้วสินะ
และดูท่า
จะเป็นหน้าที่ซันจิคนดีคนเดิมที่จะช่วย
[หอยทากสื่อสารร้องอูรูรู]
[หอยทากสื่อสารเรียกต่อ]
[ร้องเรียก]
อ่า…
ร้านอาหารห่วยบรม อยากจองโต๊ะกับทางเราเหรอครับ
[ชายพูดผ่านเครื่องดัดเสียงทุ้มต่ำ] พูดดีๆ มิสเตอร์ทรี
นี่แกพูดกับคนระดับสูงแบบนี้เหรอ
โอ้ ขออภัยครับ
มิสเตอร์ซีโร่
[มิสเตอร์ซีโร่] พวกทหารเรือรับรู้การเคลื่อนไหวของเราแล้ว
ถึงเราจะเปลี่ยนเสียงก็ตาม
การใช้หอยทากสื่อสาร อาจเป็นวิธีการที่เสี่ยงเกินไป
ฉันเชื่อว่าฉันต้องถามแค่ครั้งเดียวเท่านั้น
- ว่าเจ้าหญิงกับพวกหมวกฟางตายรึยัง - [ดนตรีชวนเสียวสันหลังวาบ]
โอ้ครับ นอนจมกองเลือดตัวเองอยู่ตอนนี้ครับท่าน
ตกใจนะเนี่ย มิสเตอร์ทรี
ปกตินายจะค่อยๆ ใช้เวลามากกว่านี้
[ซันจิ] คือผมก็กะจะทรมานมันนานกว่านี้
แต่ไอ้หัวเขียวนั่นทำผมหัวเสียมากเลย
มันน่ารำคาญมากเลย
ผมต้องรีบทำให้มันเงียบให้เร็วที่สุด
เรียบร้อยแล้วก็ดี
ฉันได้ส่งพวกอันลัคกี้ไป เพื่อยืนยันและเก็บกวาดที่เหลือ
พวกนั้นน่าจะไปถึงตอนนี้แหละ
ผมตั้งตารอจะได้ต้อนรับครับ
[มิสเตอร์ซีโร่] โอ้ และฉันขอเตือนก่อน มิสฟรายเดย์ไม่ได้กินอะไรมาสักพักแล้ว
ไม่ได้กินตั้งแต่เหตุน่าเศร้า ที่เกิดในสถานเด็กกำพร้าน่ะ
[หัวเราะชั่วร้าย]
[สัตว์กรีดร้องแหลม]
[ดนตรีแนวมุ่งร้าย]
- [งับฟันถี่ๆ] - [นกร้อง]
นี่มันต้องล้อกันเล่นแน่ๆ
[หัวเราะ]
[แผดเสียงร้อง]
(มิสฟรายเดย์ มิสเตอร์เธอร์ทีน)
[มิสฟรายเดย์แผดเสียงร้อง]
[มิสเตอร์เธอร์ทีนคำรามแหบ]
[ซันจิร้องเสียงหลง]
[กระแทกอั่ก]
ซันจิ นายก็โดนเหรอ
ช่วยด้วย!
ใครก็ได้ช่วยที!
ขอร้อง!
[ดนตรีระทึกชวนสะพรึง]
[ยักษ์ตะโกนก้อง]
โบรกี้
โบรกี้!
[โบรกี้ร้องตะโกน]
[ครางเจ็บ] อ้า
นักรบผู้ห้าวหาญอุซป
โบรกี้ นายยังไม่ตาย
ดูเหมือนดาบดอร์รี่จะไม่คมพอ ให้ฉันพบจุดจบอย่างรวดเร็ว
แต่ถ้าฉันจะต้องไปพบกับเทพวันนี้
อย่างน้อยก็ดีใจที่ภาพสุดท้ายคือหน้าของสหาย
โว้วๆ จะยังไม่มีใครไปพบเทพ
การดวลนายไม่ยุติธรรม
มีคนวางยาในเอลของนาย
พวกนั้นอยากล้มมวยนาย
วายร้ายพวกไหนที่จะทำแบบนั้นกัน
[อุซป] พวกเดียวกับที่จับตัวเพื่อนฉันไป
พวกนั้นกำลังลำบาก ต้องให้ช่วย
ไม่ต้องแล้ว
เราจะไปจัดการศัตรูของเราด้วยกัน
ในแบบเอลบัฟ
ด้วยเกียรติ
และเหล็กกล้า
[ร้องสะดุด]
[ฝืนดันตัว]
อ๊าก! [หอบเหนื่อย]
[อุซป] สภาพนายดูไม่ดีเลย
[ถอนใจ]
ดูท่าฉันคงจะรีบร้อนไปหน่อย
แต่ไม่ว่าจะอันตรายแบบไหน
ฉันว่ากัปตันอุซปรับมือได้
เหมือนในเรื่องราวนายไง ใช่มั้ย
พวกปีศาจนั่นจะสู้กับ เจ้าแห่งการทำลายล้างได้แค่ไหนกันเชียว
คือเรื่องนั้น…
สัตว์ประหลาดตุ่นมันก็เรื่องนึงแต่
พวกบาร็อคเวิร์คส์นี่มันคนละเรื่องเลย
พวกมันแกร่งแบบเว่อร์วังแถม…
มีพลังเว่อร์วัง
[โบรกี้] ฉันเข้าใจดี
นายกลัวสินะ
ฉันไม่ได้กลัว
ใครบอกว่าฉันกลัว ฉะ… ฉันไม่ได้พูดนะ
นายทั้งตัวเล็ก
ทั้งผอมแห้ง
แถมชีวิตเพื่อนก็กำลังเสี่ยงอยู่
มันเข้าใจได้ถ้านายจะกลัว
นักรบที่แท้จริงคนไหนๆ ก็เป็น
ความกลัวของนักรบคือสิ่งดี
มันหมายถึงนายใส่ใจ
มันมอบเป้าหมายให้
ฉันไม่มีทางฝากชีวิตไว้กับ นักรบที่อ้างว่าตัวเองไม่เคยกลัวหรอก
นายเชื่องั้นจริงเหรอ
ตอนอยู่ถ้ำนายถามฉัน
เราเผชิญความตายโดยไม่กลัวได้ไง
ความกล้าหาญแท้จริง ไม่ใช่การที่ไร้ซึ่งความกลัว
แต่คือการเข้าสู้ศึกแม้มีมันในใจ
[อุซป] ฉันไม่ใช่ยักษ์แบบนาย
ถ้าฉันไปสู้คนเดียว
ฉันคงตาย
ตายอย่างมีเกียรติ
เพราะพยายามช่วยเพื่อนๆ
[แผดเสียงร้อง]
[แผดร้องแหบ]
[ดนตรีระทึกคุกคาม]
[มิสฟรายเดย์ร้องแหบ]
[ซันจิผิวปากเรียก]
หม่ำตีนหน่อยมั้ย
[แผดร้อง]
[มิสเตอร์ซีโร่] มีปัญหารึเปล่า มิสเตอร์ทรี
[ตัวนากคันคอ]
[คำราม]
[ขู่แฟ่]
คงต้องให้ท่านถือสายรอสักครู่
[เพลงรอสาย]
[คำราม]
[มิสเตอร์เธอร์ทีนคำราม]
[ซันจิ] อ๋า!
- [ซันจิ] เย้ย! - [มิสเตอร์เธอร์ทีนคำราม]
[ซันจิ] อ๊าก!
[มิสเตอร์เธอร์ทีนฟัดดุเดือด]
[ซันจิออกแรง]
[เพลงรอสายวนไป]
[ขู่แฟ่]
-[ซันจิตะโกน] -[มิสเตอร์เธอร์ทีนร้องแอ่ก]
ย๊าก!
เย้ย! โว๊ะ!
[ต่อสู้ตุ้บตั้บ]
[เพลงหยุด]
โทษครับ
สัตว์เลี้ยงท่านตายแล้ว
[ดนตรีส่อเค้าอันตราย]
[มิสเตอร์ซีโร่] และฉันเดาว่า พวกหมวกฟางยังไม่ตาย
ไหนบอกซิ นี่ฉันกำลังคุยกับใครกันแน่
งั้นนายเรียกฉันว่า
มิสเตอร์เจ้าชายแล้วกัน
งั้นจำไว้ มิสเตอร์เจ้าชาย
พวกหมวกฟางจะต้องเสียใจ ที่พาเจ้าหญิงวีวี่ขึ้นเรือแน่นอน
และนายจะต้องเสียใจที่รับสายนี้
[ดนตรีสื่อถึงภัยยิ่งใหญ่]
[ซันจิถอนใจ]
หวัดดีคนสวย
- เริ่มขยับยากขึ้นแล้ว - [นามิไอ] หายใจก็ด้วย
[โซโร] ฉันตัดขี้ผึ้งไม่ได้
แต่ฉันตัดขาตัวเองได้
ตัดเท้าตัวเองเนี่ยนะ แผนอะไรของนายเนี่ย
มันก็ดีกว่าตาย!
เขาเอาจริงนะนั่น
[นามิ] แล้วนายจะไปสู้มันโดยไม่มีขาได้ไง
ถ้ากลัวก็ไม่ต้องมามอง! [ร้องออกแรง]
นี่มันช่างน่ารังเกียจ หยุดนะ!
อย่างน้อยปล่อยฉันไป ฉันคือคนที่บาร็อคเวิร์คส์ต้องการจริงๆ
ทันทีที่พวกมันช่วยเธอ มันก็ติดโผแล้ว
เธอช่วยมันไม่ได้หรอก และสายเกินจะช่วยอลาบาสต้าด้วย
มันแค่พยายามพูดให้เธอเศร้า
[มิสเตอร์ทรีหัวเราะ] ฮิๆๆ
พวกแกรู้เรื่องบ้านเกิดเพื่อนใหม่แค่ไหน
ผู้คนโทษว่าปัญหาเกิดจากกษัตริย์
- พ่อของเธอ - พ่อฉันท่านอยากจะช่วยประเทศ
บาร็อคเวิร์คส์คือผู้ที่กำลังทำลายมัน
จะอะไรก็ช่าง แต่การกบฏก็กำลังก่อตัว
มันเล็ก ง่ายต่อการควบคุมจนตอนนี้
หลังๆ ได้ตามข่าวบ้างมั้ยเนี่ย
(ภัยพิบัติครั้งใหม่)
(กลุ่มโจรสลัดบลีคิง)
กระแสที่อลาบาสต้าเริ่มตีกลับ
เพราะทหารหลวงหลายพันนาย ย้ายฝั่งไปเข้าร่วมกับฝ่ายกบฏ
พันเลยเหรอ ให้ตาย ดูเยอะชะมัด
- อะไรทำให้เปลี่ยนใจนะ - หรือเพราะใคร
[วีวี่] ทำไมทำแบบนี้
บาร็อคเวิร์คส์ต้องการอะไรจากอลาบาสต้ากันแน่
นั่นความลับของมิสเตอร์ซีโร่
ชู่ว [หัวเราะ]
แต่เธอจะชอบความย้อนแย้งนี้
อลาบาสต้ากำลังจะมีสงครามกลางเมือง
และคนเดียวที่หยุดมันได้
กำลังจะตายอยู่ตรงนี้
[มิสวาเลนไทน์] อย่างไร้ค่า
และโดดเดี่ยว
ไอ้บ้านั่นมันอยากให้เราตายอย่างหวาดกลัว
ฉันไม่ยอมให้มันได้สมหวังหรอก
[ดนตรีมุ่งมั่น]
[โซโร] ไม่ต้องห่วง ลูฟี่มาแน่
พวกคุณไม่เคยยอมแพ้เลยใช่มั้ย
แล้วเธอจะยอมแพ้เหรอ
กับอาณาจักรเธอน่ะ
อย่าหมดหวัง
เชื่อฉัน ไม่ว่ามิสโกลเด้นวีคทำอะไรกับลูฟี่
ฉันมั่นใจว่าเขาต่อต้านมันอยู่
[ตะโกนเดือด]
สีแดงทำให้โกรธใส่เป้าหมายใดก็ตามที่ฉันเลือก
และน้องตุ๊กตาดื้ออย่างเธอ
สมควรถูกลงโทษ
[ลูฟี่ร้องจุก]
ตอนนี้มิสเตอร์ทรีกำลังฆ่าเพื่อนเธอ
มันทำให้เธอรู้สึกยังไง
มันทำให้ฉันโมโหมาก!
[ตะโกน]
อ่ากกก!
[ไอปนหอบ]
ยังอยากไปช่วยเพื่อนเธออยู่มั้ย
[กัดฟันกรอด] อื้อ! อื้อ! อื้อ!
[มิสโกลเด้นวีค] นี่เป็นสีโปรดของฉัน
รู้มั้ยว่าสีในสเปกตรัม สีดำคือสีที่ไร้แสง
ในจานสีฉันมันคือสีที่ไร้ความหวัง
ฉันเลยเรียกว่าสีดำแห่งการหักหลัง
มันทำให้เธอยอมแพ้กับทุกๆ สิ่งที่เชื่อมั่น
เธอมีความฝันมั้ย น้องตุ๊กตา
ฉันจะหาวันพีซให้เจอ
และกลายเป็นราชาโจรสลัด!
[มิสโกลเด้นวีค] อือฮึ
[ลูฟี่หอบ]
[พลังหมุนหวือ]
[นิ่งสนิท]
ไม่อีกต่อไปแล้ว
[ดนตรีอันตรายน่าสะพรึง]
ฉันเหงามาโดยตลอด
มันคือคำสาปฉัน
แต่ของนายมันเศร้ากว่า
เหมือนทุกคนที่กินผลปีศาจ
ทะเล
จุ่มแค่นิดเดียว
ความฝันนายก็ไม่มีทางเป็นจริง
เดินลงทะเลไปซะ
[ดนตรีชั่วร้ายคุกคาม]
[มิสโกลเด้นวีค] นั่นแหละ
อย่าหันกลับมา
ทีนี้ ว่าตามฉันนะ
ฉันจะไม่มีวันเจอวันพีซ
ฉัน… จะ… ไม่มีวัน… เจอ
วัน…
ฉันจะไม่มีวันเป็นราชาโจรสลัด
[ลูฟี่] ฉัน…
จะ…
ไม่มีวัน…
เป็น…
รา…
ชา… โจร
ลูฟี่!
อย่าพูดนะ!
[ดนตรีแอ็คชั่นเร่งจังหวะเร็ว]
ฉันมาหานายแล้วเพื่อน
ทำหมดสนุกเลย
งั้นแกต้องเป็นตุ๊กตาตัวใหม่
อย่าเข้ามาใกล้ฉันเด็ดขาดนะ ยัยถุงเท้าประหลาด เฮ่ย!
[ตะโกน] เว้ยเฮ่ย วู้!
[ดนตรีแอ็คชั่นแบบฮึกเหิม]
- [สะดุ้งเฮือก] - [เสียงหัวเราะผสมกันในหัว]
- ลูฟี่! ลูฟี่! - [ลูฟี่ดิ้นรน]
[อุซป] ฉันช่วยเอง
กัปตันอุซปมาช่วยนายแล้ว!
[ลูฟี่หอบเฮือก]
[อุซป] ขึ้นมา
[ลูฟี่สำลักน้ำ]
[มิสโกลเด้นวีคหัวเราะคิกคัก]
[ร้องไห้โฮ]
[กรี๊ดคลุ้มคลั่ง]
เพื่อนที่เหลืออยู่ไหน
[มิสโกลเด้นวีคร้องไห้เสียสติ]
[ดนตรีระทึกขวัญ]
มันใกล้จะเสร็จแล้ว
[ดนตรีระทึกเร่งเร็วขึ้น]
[ลูฟี่ผ่อนหายใจแรง]
[อุซปหอบ แค่นหัวเราะ]
โอ๊ยตาย
พวกแกจบสิ้นแล้วล่ะ
จำอวดนี่ใครเนี่ย
[อุซปหัวเราะ] เฮอะ
เราคือวีรบุรุษ
ตกใจนะเนี่ยที่หลุดกับดักสีลวงใจของคู่หูฉันได้
แต่ถ้าคิดจะมาช่วยเพื่อนๆ ล่ะก็
สายไปแล้ว
[ดนตรีคุกคามแฝงความชั่วร้าย]
พวกเขาตายแล้วเหรอ
[มิสเตอร์ทรี] ไม่เชิง
ฉันคาดว่าพวกเขายังมี อากาศเหลืออยู่ในปอดไปอีกไม่กี่นาที
แต่ก็ถือว่ามีเวลาเยอะกว่าแก
แกทำนี่
และก็เป็นคนที่ทำลายการดวลระหว่างยักษ์
ถูกต้อง ฉันนี่แหละหัวโจก
ต้องชดใช้
ได้เวลาซัดเปรี้ยงแล้ว
ฮื่อ!
ฉันอยู่ตรงนี้เองเพื่อนรัก จัดการเลย ลูฟี่
[ดนตรีระทึกค่อยๆ เร่งเข้าจังหวะแอ็คชั่น]
[ดนตรีหยุด]
[ลูฟี่] อุซป! แยกกันเถอะ
เดี๋ยว! พวกนั้นจะตายนะ
นายไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นหรอก!
[มิสวาเลนไทน์] เขาไม่ได้อยู่ในลิสต์เรา แต่ไม่ได้หมายความว่าฆ่าไม่ได้
[มิสเตอร์ไฟว์] ได้ยินมั้ย แกจะต้องตาย
- โดยที่เราไม่รู้จักแกด้วยซ้ำ - สั่งเสียหน่อยมั้ย
[ดนตรีมุ่งมั่น]
ฉันขอเสนอ
ให้เราตัดสินกันเฉกเช่นนักรบแห่งเอลบัฟ
ด้วยการดวล
[หัวเราะ]
โทษทีคือมันแบบ… นายสู้เราเหรอ
ฉันว่าไม่น่าจะยุติธรรมนะ
เพราะงี้ฉันถึงชอบไง
โอเค
- นายอยากจะดวลกับเราคนไหนล่ะ - เธอ
- [หัวเราะร่วน] - [มิสเตอร์ไฟว์ถอนใจ]
[อุซป] เธอเอาตัวนามิไป
ฉันอยากจะล้างตา
ได้เลยจ้าตะเอง
ฉันคันมืออยากฆ่าคนมาทั้งวันแล้ว
ในเอลบัฟ ตามธรรมเนียมการดวล เริ่มด้วยการแสดงความเคารพต่อกัน
เช่นการโค้งหรือจับมือ
ฉันขอเริ่มแบบนี้
ดีกว่า!
[อุซปหอบ]
[ดนตรีแอ็คชั่นระทึก]
เหวอ!
[มิสวาเลนไทน์กระทืบ]
[เทียนขี้ผึ้งร้าว]
เธอชื่อมิสวาเลนไทน์สินะ
คิดโค้ดเนมนี้เองเลยป่ะ เพราะเธอดูไม่น่ารักเท่าไหร่
ฉันน่ะ
โคตรน่ารักต่างหากย่ะ ฮึ่ย
รีบออกมาช่วยฉันหน่อยเซ่!
สองต่อหนึ่งเหรอ งั้นก็ไม่ใช่การดวลแล้วสิ
มาคุยเรื่องคู่เธอดีกว่า เขานี่ซวยจริงๆ
พลังผลปีศาจเขาคืออะไร ขี้มูกระเบิดได้เหรอ
เฮ้ย
ซกมกโคตร
[มิสวาเลนไทน์] ย่าห์!
[เทียนขี้ผึ้งร้าว]
แกเงียบปากไม่เป็นใช่มั้ย
งั้นฉันจะช่วยแกเอง
[ตะโกนฟาด]
นั่นคือ 20 กิโล
ย่าห์!
50 กิโล!
[อ่อนแรง] แทบไม่รู้สึกเลย
[ตะโกนฟาด] 100 กิโล!
ยิ้มอะไรของแก
จะตายแล้วแท้ๆ
เป็นการตายอย่างมีเกียรติ
ที่ได้ช่วยเพื่อนๆ
- เอ่อ… - [เทียนขี้ผึ้งกระเทาะ]
วัล
[เทียนขี้ผึ้งกระเทาะ]
[ดนตรีช้าทรงพลัง]
[หายใจเฮือก]
[หายใจออกแรง]
ขอบคุณที่ช่วยเรา
[อุซป] อ่าฮะ
มาทำให้มันแฟร์ขึ้นหน่อยดีกว่า ฉันเอาหมอนั่น
เรารุมยัยนั่น
[ดนตรีแอ็คชั่นฮึกเหิม]
[ดนตรีลึกลับแฝงอันตราย]
[มิสเตอร์ทรี] เรารู้ทุกอย่างเรื่องแก มังกี้ ดี. ลูฟี่
บาร็อคเวิร์คส์หาข้อมูลเป้าหมายเสมอ
- เพื่อเรียนรู้จุดแข็ง - [ตะโกนปล่อยหมัด]
- [มิสเตอร์ทรี] และลงลึกไปที่จุดอ่อน - [หอบ]
ฉันศึกษาแกแล้ว
แกชอบต่อยตี
ไม่คิดหน้าคิดหลัง
จู่โจมโดยไม่ใช้สมอง
[กระทบของแข็ง]
ฉันเป็นอีกแบบนึง
คือเตรียมการเสมอ
[หัวเราะในลำคอ]
[ดนตรีหลอนแฝงความชั่วร้าย]
[ดนตรีแนวหนักแน่นดุดัน]
ฉันยังไม่ตายเหรอ
สุขสันต์วันวาเลนไทน์!
[ฟาด]
- ไปไกลๆ จากเพื่อนฉัน - เพื่อนเรา
ขอร้อง มิสเวนส์เดย์ เธอไม่เคยอยู่ระดับเดียวกับฉัน
[มิสเตอร์ไฟว์] โรโรโนอา โซโร
เหมือนหนูติดกับดัก
[โซโรกระชาก]
สภาพโคตรทุเรศ
ชอบใจน่าดูสิ ไม่งั้นแกก็สู้ฉันไม่ไหว
แกสู้โดยไม่ใช้ดาบเป็นรึเปล่าฮะ
แล้วแกสู้โดยไม่แคะจมูกได้มั้ยล่ะ
กระสุนลมหายใจนี่ก็แรงพอตัวนะ
[เป่า]
ปืนกลตราประทับยางยืด!
ตะ! ตะ! ตะ! ตะ! ตะ! ตะ! ตะ! ตะ! ตะ! ตะ! ตะ! ตะ! ตะ! ตะ! ตะ! ตะ!
[หอบ]
โอ๊ะ!
[ดนตรีแอ็คชั่นระทึก]
ฝันดี
พลาดว่ะ เฮอะ
แกนี่กวนตีนมากรู้ตัวมั้ย
งั้นเปลี่ยนเป็นกวนปากแกแทน
กระสุนดาวซอสพริก!
[ไอ]
อ๊ากกก!
[ฮึดฮัดต่อสู้]
[นามิร้อง]
[โซโรฮึด]
[ลูฟี่ร้อง]
อ๊าก!
[ฮึดฮัดต่อสู้]
- [หายใจเฮือก] - [หอบ]
[ดนตรีแนวฮึกเหิมแบบผู้กล้า]
[ร้องลั่น]
[มิสเตอร์ทรีหัวเราะเสียงแหลม]
[ตะโกน]
[นามิร้อง]
[มิสวาเลนไทน์ฮึบโดด]
[นามิร้อง]
[พ่นลมหายใจ]
[ฮึดฮัดต่อสู้]
[มิสวาเลนไทน์] ไม้น่ารัก แต่ดูเปราะบางจัง
[นามิร้อง]
อุ๊ปส์
แกอยากตายเท่ๆ แต่จะได้ตายอย่างกระจอกแทน
[เป่า]
[วีวี่ฮึด]
[ร้องอึกอัก]
นี่สำหรับอีการัม
โซโร!
[อุซป] กระสุนดาวเพลิงพิฆาต!
ฮะ
[กรีดร้อง]
[ดนตรีลุกโหมพลังกล้าหาญ]
[มิสเตอร์ไฟว์กระอัก]
[ดนตรีเบาลง]
[ถอนใจโล่งอก]
[ลูฟี่ฮึดฮัด]
ดอร์รี่
ชอบรูปปั้นของฉันมั้ยล่ะ หึ
หมัดปืนยางยืด!
-[มิสเตอร์ทรีหัวเราะร่วน] -[ลูฟี่หอบ]
[มิสเตอร์ทรี] อืม
อ๊าก! เฮ่ย! [ตะโกน]
แคนเดิลล็อค!
[ลูฟี่กรีดร้อง]
[กระแทกอั่ก]
[ลูฟี่ตะโกน] แกทำแบบนั้นกับดอร์รี่
แกไม่ได้สู้อย่างมีเกียรติ
แต่พวกยักษ์นั่นใช่
เลยทำให้เป็นเป้าหมายที่ง่ายดายเหลือเกิน
อ๊าก!
[มิสเตอร์ทรี] เหมือนแก
[ลูฟี่ร้องเจ็บหนัก]
[มิสเตอร์ทรี] สักแต่จะใช้หมัดซัดฝ่าทุกปัญหา
ฉันไม่เคยยอมแพ้
โอ้ ฉันมองว่านายไม่เคยเรียนรู้มากกว่า
[ร้องเจ็บปวด]
- [ร้องเจ็บ] - [มิสเตอร์ทรี] ฮึ่ม
ดูเหมือนการค้นคว้าเราจะผิด
- ฮึ่ม! - [ลูฟี่ร้องเจ็บปวด]
พวกนายทุกคนจัดการได้ง่ายชะมัด
เกือบจะง่ายพอๆ กับยักษ์ซื่อบื้อพวกนั้นแล้วเนี่ย
[ตะโกน]
[สะดุ้ง]
[ดนตรีชวนลุ้นระทึก]
[ลูฟี่] ยักษ์พวกนี้คือเพื่อนของฉัน
[ดนตรีแอ็คชั่นหนักแน่น]
และแกทำพวกเขาเสื่อมเสียเกียรติ
[ออกแรงเหวี่ยง]
แคนเดิ้ลวอลล์!
ค้อนยางยืด!
[ตะโกนปล่อยพลัง]
[มิสเตอร์ทรีจุกอั่ก]
[หอบ]
[ดนตรีเบาลง]
[หอบปนเจ็บ]
[ดนตรีช้าสะเทือนอารมณ์]
[ถอนใจ]
คุณลูฟี่ คุณไม่เป็นไร
- เราก็ด้วย ได้ไงไม่รู้ - [โซโร] อุซปช่วยไว้น่ะสิ
- ก็แหงอยู่แล้ว - เกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย
โอย ซันจิ!
โอ่ย
ปล่อยพวกนายทิ้งเอาไว้ไม่ได้จริงๆ สินะ
ไปไหนมาเนี่ย
[อุซป] ไม่ต้องห่วง ฉันกู้สถานการณ์ไว้
- ไม่รู้นายได้ยินมั้ยแต่มันเจ๋งสุดๆ - [ซันจิหัวเราะ]
- ดูสิฉันเจออะไร - [ลูฟี่] อู้ว
- เอเทอร์นัลโพสนี่ - และมันตั้งให้ไปอลาบาสต้า
[เฮือก] โอ้!
คุณซันจิ! [หัวเราะดีใจ]
- คุณสุดยอดมาก - ฉันก็กู้สถานการณ์เหมือนกันสินะ
เยี่ยมไปเลย เท่ากับเราไม่ต้องรอให้ล็อกโพสรีเซ็ต
- ฮ่า - อ๊ะ! อึ๊อือ
ไปจากที่นี่กันเหอะ
ไปเหอะ [ครางเหนื่อย]
ก่อนที่จะมีอย่างอื่นมาฆ่าเราอีก
[ฝีเท้าหนักๆ เดินย่ำมาใกล้]
[วีวี่] คือเรามีทั้งไดโนเสาร์
- [ซันจิ] นักลอบสังหาร - [นามิ] เราลืมอะไรไปรึเปล่านะ
[ลูฟี่] อ้า ใช่
คนยักษ์ไง
ดอร์รี่ถูกขังอยู่ในขี้ผึ้ง ฉันเลยปล่อยเขาออกมา
[วีวี่กับนามิหัวเราะเบาๆ]
นี่พวกนายรู้กันหมดเลยเหรอว่ามียักษ์บนเกาะ
[นามิขำ]
[ดอร์รี่] โอ้ สหายรักของฉัน ขอบคุณองค์เทพที่นายยังมีชีวิต
[โบรกี้] ขอบคุณองค์เทพที่นายยังมีชีวิต
แต่หยุดกอดแน่นๆ ได้แล้ว เดี๋ยวแผลฉีกกันพอดี
เราดีใจที่พวกนายยังมีชีวิตนะ
[ดอร์รี่] คนยักษ์อย่างเรามันอึดตายยาก
หลังจากปล่อยฉันออกจากขี้ผึ้งแล้ว ฉันก็กลับมาเต็มร้อย
อ้อใช่ และแค่ได้ชิมสตูว์เขา อึกเดียวก็พาคนฟื้นจากความตายได้เลย
- [หัวเราะ] กาบากาบา กาบากาบา - [หัวเราะ] เกียๆๆ เกียๆ
[นามิ] แล้วการดวลของพวกนายล่ะ
ตอนนี้ก็ยัง…
หลังจากตัดสินกันไม่ได้มาร้อยปี
ฉันว่าองค์เทพได้มอบคำตัดสินที่ชัดเจนแล้ว
[วีวี่หัวเราะ]
ฉันติดค้างนาย
ในสิ่งที่นายพูดตอนนั้น
- ไม่ ฉันต่างหาก - [ดนตรีซาบซึ้งงดงาม]
ตอนนี้เรามีเรื่องราวใหม่ให้เล่าแล้ว
ตำนานของนักรบผู้ห้าวหาญอุซป
- [หัวเราะ] กาบากาบา - ใช่
[อุซปหัวเราะ]
และฉันก็มีฝันใหม่
สักวันฉันจะต้องไปเยือนเอลบัฟให้ได้
โอ้ นายจะเข้าได้ดีเลยล่ะ
แต่นายอาจจะเด่นไปนิดนึงล่ะนะ
องค์หญิง
ขอให้ประเทศของท่านปลอดภัย
ขอบคุณค่ะ ดอร์รี่
[โบรกี้] หลังจากที่ออกเรือ
จงเชื่อในเรา และแล่นไปตรงๆ
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ฮะ แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ
- ไงนะ หมายความว่าไงจะเกิดอะไรขึ้น - เจอกัน! พยายามอย่าตายอีกล่ะ
[โบรกี้หัวเราะ]
[ดอร์รี่] ฮึม
♪ Hail to the one Follow the great warrior's way ♪
♪ Go on, pray to the sun Pray to the sun ♪
♪ Pray, oh, pray, oh ♪
คุณลูฟี่ ฉันทำให้คุณออกนอกทางมาพอแล้ว
เรือลำถัดไปที่ผ่าน ฉันจะขอติดไปกับเขา
ฉันจะใช้เอเทอร์นัลโพสเพื่อกลับบ้าน
เสียใจด้วย
ฉันขอให้นามิตั้งเส้นทางไปอลาบาสต้าแล้ว
[ตะกุกตะกัก] ฉะ… ฉะ… ฉันขอให้คุณไปส่งฉันไม่ได้
ไม่ต้องขอหรอก
[นามิ] บอกแล้วไง
พอได้เห็นจะเข้าใจเอง
[ดอร์รี่] สหายใหม่เราออกเรือแล้ว
เจ้าตัวร้ายในน้ำทำให้ พวกเขาไปได้ไม่ไกลนักหรอก
ก็ถ้าไม่มีพวกเราช่วยล่ะนะ
ฉันสู้ด้วยขวานบรุยเซอร์ มามากกว่าร้อยปีแล้ว
ส่วนฉันก็ดาบเทอร์รี่
ก็ถ้าเวลาแห่งการดวลของเราจะสิ้นสุด
คงไม่มีวิธีสั่งลาไหนจะดีกว่านี้
[หัวเราะ]
เอ่อ พวก! มันมีอะไรไม่รู้ว่ายมาทางเราอ่ะ
ไดโนเสาร์อีกตัวเหรอ
[ซันจิ] หรือว่าเจ้าทะเล
[กระหืดกระหอบ]
[พ่นฟองอากาศในน้ำ]
มันคือ โคตรพ่อโคตรแม่ปลาทอง!
หักหางเสือ!
ไม่!
[อุซป] เราต้องแล่นตรงต่อไป
เหมือนที่โบรกี้บอก
[โบรกี้] ท่าพิชิต…
อาณาจักร!
[ทั้งคู่ตะโกน]
-[ซันจิ] โว๊ะ! -[อุซป] โว้ว
เห็นกันรึเปล่า
วู้!
นั่นมันสุดยอดไปเลย!
[หายใจแรงอย่างตื่นเต้น]
[ทั้งคู่] ขอให้พวกนายจงโชคดี!
- [หัวเราะ] กาบากาบา กาบากาบา - [หัวเราะ] เกีย เกียๆๆ
ผ่าได้สวยมากสหาย
นายเองก็ยอดเยี่ยมไม่แพ้กัน [หัวเราะชอบใจ]
รู้มั้ย จู่ๆ ฉันก็นึกได้ว่า ทำไมเราถึงมาดวลกันแต่แรก
ใช่เลย
พวกเราต่างก็ล้มเจ้าทะเลมหึมา
ฮ่าๆ แล้วก็มาเถียงกันว่าของใครใหญ่กว่า
- ต้องของฉันอยู่แล้ว - เพ้อเจ้อ!
ตัวที่ฉันสอยใหญ่กว่าของนายเห็นๆ
นี่สงสัยในเกียรติฉันเหรอ
เกียรตินายเหรอ สตินายมากกว่า
งั้นเราก็ควรมาตัดสินกันให้รู้แล้วรู้รอด
[ทั้งคู่] ด้วยการดวล!
[ทั้งคู่ฮึ่ม]
ย๊าก!
[ซันจิ] บ้าจริง ฉันน่าจะเอามันไปทำซูชิได้
- [โซโร] ไม่ได้หรอก - [ซันจิ] ฉันจัดการปลาทุกวัน
- ไม่ใช่ขนาดนี้ ไม่ใช่เลย - เรื่องขนาดนี่ไม่ต้องห่วงฉันเลย
พวกบื้อ
[ร้องสะดุดเบาๆ]
[ดนตรีหม่นหมอง]
[มิสวาเลนไทน์] เห็นมั้ยว่าทำอะไรลงไป
แกแพ้การต่อสู้
คู่หูแกเสียสติ และเป้าหมายเราหนีไปได้… อีกแล้ว!
ฉันบอกแล้วว่าเราควรฆ่ามันตอนที่มีโอกาส
[อูรูรูรูรู]
เขาจะต้องการคำตอบแน่เลย
[ดนตรียะเยือกน่าสะพรึง]
ฉันจะบอกความจริงเขา
มันคือความผิดแกทั้งหมด
[มิสวาเลนไทน์ร้องอู้อี้]
แกจะไม่ได้บอกอะไรเขาทั้งนั้นแหละ
[มิสวาเลนไทน์กรี๊ด]
[กลุ่มคนหัวเราะเฮฮาในเรือ]
- นี่เป็นไดโนเสาร์ที่อร่อยที่สุดที่เคยกินเลย - เคยกินไดโนเสาร์มาก่อนเหรอ
ไม่อ่ะ แต่ฉันว่ามันไม่น่าอร่อยไปกว่านี้หรอก
ที่ยากคือต้องหากระทะที่ใหญ่พอ
เราสมควรได้อาหารดีๆ
[ลูฟี่] ใช่เลย
ฮึบ อื้ม
เอาละ ทุกคน
[วีวี่] อื้ม
แด่วีรบุรุษแห่งลิตเติ้ลการ์เด้น
เหอ
แด่อุซป
- [ทุกคน] แด่อุซป! - [วีวี่] แด่คุณอุซป!
[หัวเราะ]
จะไม่เล่าเรื่องหน่อยเหรอ
อ่า ไม่ได้หรอก
โอเค ตอนนั้นฉันน่ะตัวคนเดียว ล้อมด้วยนักลอบสังหารหกคน
- เอ่อ หกเหรอ - [อุซป] อาจจะแปดเลย
พวกมันขยับตัวไว เธอก็เห็นเนอะวีวี่
เอ่อ มันนับยากน่ะค่ะ
รู้มั้ยครับ คุณวีวี่ ผมจัดการ บาร็อคเวิร์คส์สองคนเองเลยนะ
สองคนไหน
มิสฟรายเดย์กับมิสเตอร์เธอร์ทีน
ว้าว พวกนั้นเป็นไงอ่ะ
คือว่า พวกนั้น เอ่อ… พวกนั้น เอิ่ม
เป็นคู่ต่อสู้ที่อันตรายมาก
ใช่ ขอบคุณครับคุณวีวี่
ฉันว่าล้มไดโนเสาร์ตัวนึง เทียบเท่ากับเอเจนท์บาร็อคเวิร์คส์สิบคน
ไดโนเสาร์ที่ฉันล้มอะเหรอ
- ล้มในฝันอะดิเจ้ากุ๊ก - อะไร ฉันเตะมันคอหักนะ
- [โซโร] ใช่ หลังจากฉันแทงหัวใจมัน - [ซันจิ] ไม่เคยเกิดขึ้นสักหน่อย
พวกนั้นจะเถียงกันจนกว่าจะเหนื่อย
ไม่ก็จนกว่าจะหิว เดี๋ยวเธอก็ชินไปเอง
ถ้าฉันเห็นไดโนเสาร์ตอนนี้
- ฉันจะซัดไปที่หน้ามันเลย เปรี้ยงๆ - คงดีน่าดูที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่ม
ใช่ มันก็ดีที่ได้มีสาวอีกคนบนเรือ
[ดนตรีหม่นหมอง]
[ลูฟี่] นายกำลังล้อเลียนฉันนี่หว่า
ฉันรู้สึกเหนื่อยมากๆ เลย ขอตัวไปพักเร็วหน่อย
- แต่ไว้เราเจอกันตอนเช้า โอเคนะ วีวี่ - ค่ะ
[ทั้งกลุ่มเถียงกันต่อ]
[ดนตรีหม่นหมอง]
[หายใจสั่น]
[ถอนหายใจ]
[หายใจพร่า]
[ดนตรีหม่นหมองเบาลง]
[ในห้องคุยกันสนุก]
♪ Pray to the sun, pray to the sun Pray, oh, pray ♪
♪ Hail to the one Follow the great warrior's way ♪
♪ Go on, pray to the sun Pray to the sun ♪
♪ Pray, oh, pray ♪
♪ Pray to the sun, pray to the sun ♪
♪ Pray, oh, pray ♪
♪ Pray to the sun, pray to the sun Pray, oh, pray ♪
♪ Hail to the one Follow the great warrior's way ♪
♪ Go on, pray to the sun Pray to the sun ♪
♪ Pray, oh, pray ♪
♪ Cross treacherous waters, Mountains fierce and rough ♪
♪ There lies the noble Kingdom of Elbaph ♪
♪ A cradle of tales A forge of warriors' might ♪
♪ Where legends are born In bravery's burning light ♪
♪ Pray to the sun, pray to the sun Pray, oh, pray ♪
♪ Pray to the sun, Pray to the sun ♪
♪ Pray, oh, pray ♪
♪ Hail to the one Follow the great warrior's way ♪
♪ Go on, pray to the sun Pray to the sun ♪
♪ Pray, oh, pray ♪
♪ Axes keen and forged By mighty hands ♪
♪ Fiercely we guard The tale of Elbaph's land ♪
♪ As we march to the fray Our valor fills our chest ♪
♪ We shall fight to the end And die a warrior's death ♪
♪ Pray to the sun, pray to the sun Pray, oh, pray ♪
♪ Hail to the one Follow the great warrior's way ♪
♪ Go on, pray to the sun Pray to the sun ♪
♪ Pray, oh, pray ♪
♪ Hail to the glorious light ♪
♪ Beneath your rays ♪
♪ Our souls ♪
♪ Are crowned ♪
♪ Pray to the sun, pray to the sun Pray, oh, pray ♪
[ร้องคำภาษาต่างประเทศ]
♪ Pray to the sun, pray to the sun Pray, oh, pray ♪
[ร้องคำภาษาต่างประเทศ]
♪ Hail to the one Follow the great warrior's way ♪
♪ Go on, pray to the sun Pray to the sun ♪
♪ Raise your hands to the sun Hands to the sun ♪
♪ Praise and pray to the sun Pray to the sun ♪
♪ Pray ♪
♪ Oh, pray ♪