Oczywiście, Mister Zero.
Zrozumiano.
Przepraszam, że tyle to trwa.
Dopinamy wyjątkowo irytujące sprawy.
Jedna z nich chyba jest wam znana.
Księżniczka Vivi z Alabasty.
Niebieskowłosa córa Cobry.
Podobno zaginęła.
Mister Zero nie chce, by się znalazła.
Co mogę dla was zrobić?
Przybyłem porozmawiać z szefem.
Nie z jakąś sekretarką.
Choćby była smakowita.
Niestety Mister Zero jest zajęty.
To brak szacunku dla mojego króla.
Króla wygnanego z własnego królestwa,
potrzebującego naszej pomocy, by je odzyskać.
Chyba że wolicie dalej bawić się w pirata na Grand Line?
Bardzo hojnie
wspierałem Baroque Works finansowo.
Przekaż swojemu dowódcy, że nic nie jest za darmo, nawet jedzenie.
Chcę tego,
co mi się należy!
Panie, ciśnienie.
Skoro o jedzeniu mowa…
Symbolem rodziny królewskiej Drum jest Włochaty Hipopotam, prawda?
Zwierzę znane z nieposkromionego apetytu.
Bez obaw.
Nie będziecie głodni.
Czarnobrody opuścił Drum.
Mister Zero chce, byście odzyskali wasze ziemie.
Sądzi, że król…
będzie cennym sprzymierzeńcem.
Czy to…
Prezent.
Wyraz wdzięczności za wasz wkład finansowy.
Co można sprawić królowi,
który ma wszystko?
Diabelski owoc.
Jaką ma moc?
W tym cała zabawa.
Proszę ugryźć i sprawdzić.
Smacznego.
Sanji?
Co się…
Jak…
Wszystko dobrze. Chcesz coś zjeść?
Zrobiłem ci świeże consommé. Skończył się bulion z kurczaka,
ale dinozaur jest uniwersalnym składnikiem.
Nie jestem głodna.
Słuchaj.
Musisz coś zjeść.
- Próbowałem, ale… - Nic mi nie jest.
Po prostu wczoraj zemdlałam. Pewnie byłam przemęczona.
To było cztery dni temu.
Co?
Odzyskujesz i tracisz przytomność.
Cały czas jestem przy tobie.
To pewnie udar słoneczny.
Nie.
Chyba…
coś się stało
na Małym Ogrodzie.
Nie wiem co, ale…
będzie dobrze.
Znajdziemy ci pomoc.
Dobrze.
Dziękuję…
że się o mnie troszczysz.
Zawsze.
Nie zimno ci?
Bywało cieplej.
Ale spoko.
Wszyscy inni są ubrani.
Skoro nalegasz.
Jak Nami?
Zasnęła, ale jest coraz gorzej.
Ma wysoką gorączkę.
- Musimy znaleźć lekarza. - Nie wiemy, gdzie jesteśmy.
Jak mamy go znaleźć?
Macie lekarzy w Alabaście?
Możemy płynąć jeszcze dni, tygodnie.
Nami nie ma tyle czasu.
Musimy spróbować.
Chcesz wrócić do domu jak najszybciej?
Chciałabym.
Zatrzymamy się na najbliższej wyspie, żeby pomóc Nami.
Potem popłyniemy do Alabasty.
Świetny plan. Dzięki, Vivi.
Właśnie.
Tak będzie najszybciej.
Postanowione.
WYSPA RENAISSE
STACJA NASŁUCHOWA MARYNARKI
To jest stacja nasłuchowa?
Gdy się przechwytuje rozmowy, lepiej być dyskretnym.
Oby mieli prysznic.
Co?
Przydałby się nam obojgu.
Załatwmy to szybko.
Zadzwoń ślimakofonem do fortu.
Powiedz, że nie znaleźliśmy nikogo z Baroque Works.
Nie złapiemy ich, skoro ich nie ma.
Co na to powie wiceadmirał Garp?
Za długo już za nimi ganiamy.
- Pora zająć się Słomkowymi. - Mogą być wszędzie.
Znowu? Załatwić ci laskę?
Kapitanie.
Rany od miecza.
Piraci.
Nie byle jacy.
Zadał je wprawny szermierz.
Słomkowi.
Po co Słomkowi mieliby atakować stację nasłuchową?
Znajdź biuro dowódcy i zgłoś to.
Nie chce pan wsparcia?
Nie.
Luffy, widać wyspę!
Patrzcie, ile śniegu.
Ale biało.
Królestwo Drum.
Znasz to miejsce?
Mamy szczęście. To medyczne centrum Grand Line.
Czyli będzie tam dużo lekarzy.
Albo śnieżnych potworów.
Nie możemy tego wykluczać.
Na miejscu lepiej, żebyśmy nie zdradzali mojej tożsamości.
Zabójczyni czy księżniczki?
Słyszałam, że mieszkańcy Drum są serdeczni i przyjaźni.
Jest jednak historia.
Relacje polityczne między Drum a Alabastą są napięte.
Co to znaczy?
Że ktoś na tej wyspie nienawidzi Vivi.
Powiesz nam kto?
Ich król.
Wapol.
Nie potrzeba nam teraz konfliktu z władzą.
Nie mamy wyboru.
Tylko tak uratujemy Nami.
Poszukajmy lekarza.
ZAMEK PANGAEA, ŚWIĘTA ZIEMIA MARY GEOISE 10 LAT TEMU
Czas rozpocząć Reverie.
Witam szanowną arystokrację.
Ja, Thalassa Lucas,
król Ilisii, rozpoczynam obrady Reverie.
Zanim zaczniemy,
pragnę ponownie podziękować żołnierzom marynarki
za ich ochronę podczas podróży i trwających teraz obrad.
A gdzie są królewscy wojownicy mórz?
Proszę mi przypomnieć, czemu dajemy tym przestępcom wolną rękę,
skoro nie chronią ani nas,
ani naszych królestw.
Wojownicy mają odstraszać innych piratów.
Przyczyniają się do równowagi na morzach.
A co z tego mają ryboludzie?
Niedawno ich królowa została zamordowana
i nawet ryboludzki wojownik temu nie zapobiegł.
Jeśli ktoś chciałby przedyskutować skuteczność królewskich wojowników,
proponuję zgłosić się na przewodniczącego i wpisać to w porządek obrad.
Dziś musimy omówić poważniejsze zagrożenie.
Ten człowiek jest znany tylko jako Dragon.
Choć na razie nie ma wielu ludzi,
jego armia rewolucjonistów rośnie z każdym dniem.
Nie ma obecnie większego zagrożenia dla Światowego Rządu,
naszego dobrobytu i stabilności,
niż ten człowiek.
Nie możemy go lekceważyć.
Niebezpieczeństwo, które…
Życzycie sobie coś dodać, królu Wapolu?
Ja?
Zawsze.
W porządku.
Rebelia-srebelia.
Mieszkańcy królestwa Drum są szczęśliwi.
Zapewniam im pożywienie i wodę,
wojsko, które ich chroni,
i najlepszą opiekę medyczną na świecie.
Jeśli któryś z moich poddanych okaże mi niewdzięczność,
zawsze mogę odebrać moje hojne dary.
Mogę prosić o głos?
Przewodniczący udziela głosu królowi Cobrze z Alabasty.
Rewolucja jest także wyrazem ludzkich emocji.
Ci, którzy nie są wysłuchani,
nie mogą być szczęśliwi.
Dawniej w waszym królestwie można było usłyszeć śmiech.
Ktoś tu lubi baśnie.
Były król Drum słuchał swoich poddanych.
Nie znosiłem mojego ojca.
Nie miał bladego pojęcia, jak się rządzi.
A teraz to ja jestem królem.
Król jest tylko człowiekiem, a korona nakryciem głowy.
To królestwo trwa wiecznie.
Ja jestem królestwem!
W polityce chodzi o władzę.
Nie o uczucia.
Prędzej będę słuchać mądrości kaczek z twojej piaskownicy
niż tych twoich farmazonów
o śmiechu w moich górach.
- Dość! - Wiesz, co robię…
Dość!
- Skończę, jak będę chciał! - Spokój!
MARYNARKA
Uwaga, leci.
Niezły refleks, pałkarzu.
Coś ty za jedna?
Na boisko wkracza
Miss Thursday.
- Baroque Works. - Słyszałeś o nas.
I to twój pierwszy błąd.
Nie każdy może grać w pierwszej lidze.
Dość o tym baseballu.
Złaź na ławkę.
Udzieliło mi się.
Tyle było z pojmania jej żywcem.
KRÓLESTWO DRUM
Gdzie jesteśmy?
Idziemy po pomoc. Wytrzymaj.
Co to było?
Ich ostatni strzał ostrzegawczy.
Stójcie, piraci!
Odejdźcie albo poniesiecie konsekwencje.
Widzieliśmy wasz statek. Nie oszukacie nas.
Nasza załogantka potrzebuje lekarza.
Zostawcie ten kraj w spokoju, kłamcy!
Szukamy lekarza!
Vivi!
Skurczybyki!
Przestańcie wszyscy!
Impulsywność nie pomoże.
Kto pomoże Nami, jeśli zginiemy? Jesteś kapitanem, myśl!
Bardzo przepraszamy.
Skoro nie możecie nas wpuścić,
proszę, wyślijcie do nas lekarza.
Nasza przyjaciółka jest ciężko chora.
Pomóżcie nam.
Przepraszam.
Źle zaczęliśmy.
Proszę!
Pomóżcie nam.
Vivi, to było mądre.
Jesteś cała?
To nic takiego.
Chodźcie za mną.
Idzie komitet powitalny.
Znowu do nas strzeli?
Wybaczcie Marii.
Byliśmy…
zaniepokojeni.
Wybacz, Dalton.
Wybaczcie, piraci.
To nie są żołnierze,
tylko cywile.
Czasem reagują pochopnie.
Po tym, co przeszli,
to zrozumiałe.
Pan jest królem?
Jestem Dalton,
kapitan Gwardii Cywilnej.
Nie rozumiem.
Co tu się stało? Gdzie jest król Wapol?
Pirat Czarnobrody zaatakował naszą wioskę.
Dążył tylko do rzezi i rozlewu krwi.
Gdy ujrzeliśmy na horyzoncie jego banderę,
byliśmy bezbronni.
Nie daliśmy mu rady.
Przeczekaliśmy, aż się nasycił i odpłynął.
Wojska Wapola nie miały szans z załogą Czarnobrodego?
Król i jego wojsko nawet nie próbowali walczyć.
Gdy zobaczyli, jaki wróg jest silny…
opuścili nas.
I on śmie nazywać się królem.
- Vivi. - Jak mógł to zrobić swoim ludziom?
Czy przetrwał któryś z lekarzy?
Wapol zabrał ich ze sobą.
Świetnie, czyli tracimy czas.
Została jedna.
Kureha.
Wiedźma.
Powiedziałaś: wiedźma?
Zajęła Zamek Drum na szczycie góry.
Tylko ona może wam pomóc.
Jej lekarstwa są niebezpieczne. Nienaturalne.
Widziałam, jak podczas pełni lata po niebie z bestią z lasu.
Jest też bestia?
- Wiedziałem. - Nie boję się wiedźmy.
Ani bestii.
Skoro może pomóc Nami,
musimy do niej pójść.
Jak się tam dostać?
Kiedyś była gondola,
ale Wapol ją zniszczył, gdy bronił się przed Czarnobrodym.
Pójdziecie szlakiem po drugiej stronie góry.
Nie zdążycie przed zmrokiem.
Przenocujcie w oberży.
Przykro mi, że bardziej nie pomożemy.
Oby przeżyła noc.
Muszę wracać na wartę.
Nieźle.
Nie wybitnie, ale nieźle.
Masz Kashu.
Nie powiedziałbym.
Raczej styl.
Twój miecz.
Kashu to jeden z 50 Mieczy Dobrego Kunsztu.
Nigdy nie myślałem o tym, żeby nadać mu imię.
Może Walter?
On nie może należeć do zabójcy.
W takim razie śmiało, dziewczynko, weź go sobie.
Gdy cię pokonam,
wezmę sobie twój miecz.
Nigdy więcej go nie tkniesz.
I co?
- Skąd Baroque Works o nas wiedziało? - Nie wiedzieli.
Pomieszczenie komunikacyjne było zdemolowane. Szukali czegoś.
Czego?
Sprawdźmy.
Luffy, nie możemy czekać do rana.
Co chcesz zrobić?
Skoro nie możemy obejść góry…
wespniemy się na szczyt.
Chcesz tam wejść?
Nami nie da rady. Nikt z nas nie da.
Nami.
Jedyna lekarka mieszka na szczycie góry.
Musimy cię do niej zabrać.
Zaniosę cię.
Dobrze?
Zaraz się ściemni. To niemożliwe.
Śmierć.
Pewna, nieunikniona śmierć.
Liczę na ciebie, kapitanie.
Zajmę się wszystkim.
Ja też idę.
Ja też.
Nie, zostań. Vivi nie da rady.
Baroque Works nadal nas szuka, więc ktoś musi zostać.
Ja też zostanę.
Pomogę Zoro, w razie gdyby wiedźma nakarmiła wami potwory.
Dobrze.
Wrócimy, gdy uratujemy Nami.
Powinno działać.
W mojej kurtce będzie ci ciepło.
Idziemy.
Co jeśli ta wiedźma jej nie pomoże?
Musimy wierzyć.
Powinienem pójść zamiast kuka.
Sanji da radę.
Słuchasz mnie? Powinniśmy tam pójść…
Zoro, zajmij się czymś.
Ja coś robię.
Przestań gadać i wisieć nade mną
i zajmij się czymś, bo nie pomagasz.
Można było milej.
Pójdę do Daltona na wartę.
Dobra.
Księżniczko.
Miałaś być na statku ojca.
On myśli, że tam jestem.
Księżniczko.
Nie mogłam siedzieć w kajucie podczas Reverie.
Chciałam to zobaczyć na własne oczy.
Tata nagadał królowi Wapolowi.
Księżniczko Vivi, jesteś następczynią tronu Alabasty.
Póki na nim nie zasiądziesz, nie możesz ich słuchać.
Nikt nie może.
Jak mam się nauczyć rządzić, siedząc na statku?
Może uda mi się załatwić ci oprowadzanie.
Dowiesz się, jak działa Globalny Rząd i…
nie wsypię cię przed ojcem.
Chyba będziesz miał większe kłopoty niż ja.
- Ty… - Dorzuć lody i umowa stoi.
Twój pierwszy układ.
Jestem dumny.
Zostań tu.
Bezczelność!
Ten głupiec wie, z kim ma do czynienia?
To duża zniewaga dla Waszej Wysokości.
Z drogi, dziewucho!
Wasza Wysokość!
Wielkie nieba!
Unieśliście rękę na księżniczkę Alabasty.
O nie.
Księżniczka Alabasty.
Pechowo się złożyło, że jesteś córką tego nędznego głupca!
Nic się nie stało.
Wybaczcie, że na was wpadłam.
Idziemy!
Z drogi!
Przepraszam.
Wasza Wysokość.
Zachowałaś się dziś wspaniale.
Nigdy wcześniej nie widziałem takiej odwagi.
Księżniczko Vivi, zapobiegłaś potencjalnemu konfliktowi.
Posłuchaj.
Po tym, co dziś zaszło,
wiem, że w swoim czasie będziesz świetnie rządzić Alabastą.
Chodź.
Jesteś dziwnie cicho.
Myślałam, że nie chcesz słuchać obaw.
Ja też się martwię.
Luffy i Sanji zrobią wszystko, żeby pomóc Nami.
Nie chodzi tylko o nią.
Kiedyś to królestwo było w rozkwicie.
Szczycili się najlepszą opieką medyczną,
a teraz nie mają nic.
Wszystko przez ich króla.
Vivi.
A Alabasta…
Od tak dawna nie byłam w domu.
Nie wiem, czy tam się nie pogorszyło.
Skąd mam wiedzieć,
czy w mojej ojczyźnie nie stało się to, co tutaj?
Vivi, nie możesz…
zamartwiać się całym światem.
Nie rozwiążesz wszystkiego sama.
Ja tylko…
Ja tylko chcę cokolwiek zrobić.
Rozumiem.
Na początek możesz podać mi ten klucz.
Dobry start.
Lekarza.
Luffy!
Już prawie!
Luffy…
Trzymaj się, Nami.
Luffy!
Żyjesz?
- Nie! - Zanieś ją na górę!
Jaki ładny zamek.
Ratuj
moich
przyjaciół.
Co tu robi Baroque Works?
Nie słyszałeś?
Nasze motto to tajemnica.
Ja też mam motto.
Powiedz mi, co chcę wiedzieć
albo dostaniesz piłką do baseballa jak twoja partnerka.
Śmiało.
Wypełniłem moją misję.
Wykonałem zadanie.
Potrzebujemy go żywego. Nic z niego nie wyciągnęliśmy.
Spokojnie.
On tylko drzemie.
Poza tym już chyba wiem, czego tu szukali.
Ten nie chce gadać,
ale może ten zechce.
Jeśli zdołamy utrzymać go przy życiu.
Jak wasza przyjaciółka?
Chłopaki zabrali ją na górę do wiedźmy.
Nie mogli czekać do rana?
Sam nie wiem, czy podziwiać ich wytrwałość,
czy potępiać ich lekkomyślność.
Tak.
Taki jest nasz kapitan.
Myślicie, że ten Czarnobrody powróci?
Liczę, że już się nasycił
i nie wróci.
Ale on nie jest naszym jedynym wrogiem.
Wypatrujecie waszego króla, Wapola.
To okrutny człowiek.
O niezaspokojonym głodzie.
Będzie chciał odzyskać to, co kiedyś było jego.
Nasza wioska…
dopiero się odradza po jego rządach.
Chciałbym zbudować coś nowego.
Pokojowy naród.
A kto stanie na jego czele?
Ty?
Nie.
Ja nie chcę przewodzić naszym ludziom.
Chcę być dla nich tarczą.
Nie zawsze ma się wybór.
Ja tam wolę miecze.
Użyczę ci mojego,
jeśli będzie trzeba.
Nic ci nie jest.
Cześć.
Czy ty…
się chowasz?
Tak! Dlatego mnie nie widzisz.
- Wyglądasz ze złej strony. - Cicho!
Czujesz się lepiej?
Trochę.
To ty się mną zająłeś?
Nie, to ja.
Jestem Kureha.
Możesz mi mówić Doctorine.
Masz szczęście. Jestem ostatnią i najlepszą medyczką na wyspie Drum.
Trzydzieści osiem i dwa.
Gorączka nieco spadła, co znaczy, że…
Przeciwciała działają.
Zgadza się. To nie koniec leczenia. Czego potrzebuje pacjentka?
Kolejnej dawki antybiotyków i odpoczynku.
Znowu dobrze.
Czuję się już lepiej.
Dziękuję za pomoc, ale muszę…
Wypuszczam pacjenta tylko w dwóch sytuacjach.
Gdy jest w pełni zdrowy albo martwy. Nigdzie nie idziesz.
Musisz odpoczywać. Doctorine mówi, że ugryzła cię kestia.
Właśnie.
Paskudne robactwo.
To taki kleszcz, który po ugryzieniu zaraża bakterią.
Gorączka sięga 40 stopni, co sieje spustoszenie w organizmie.
Dochodzi do superinfekcji.
Zapalenie mięśnia sercowego, tętnicy, mózgu.
Rozumiem, to poważne.
Nieźle, że udało ci się to złapać.
Uważa się, że kestie dawno wyginęły.
O ile nie włóczyłaś się po jakiejś prehistorycznej dżungli
z gołymi nogami…
Tak było.
Dziwna jesteś.
Co z chłopakami?
Ten ma kilka złamanych żeber.
A…
A Luffy?
Słuchajcie!
Przywlokła nas tu bestia!
A ta stara wiedźma chciała ugotować ze mnie zupę!
Luffy, czemu się drzesz?
Sanji, ona chce nas pożreć!
Nikt nie chce nas zjeść, a to nie jest wiedźma.
Chyba.
- Nami? - Nami, żyjesz!
Jesteś cała.
Lepiej ci?
Wszystkim wam jest lepiej.
Dałam jej antybiotyk.
Nastawiłam mu żebra.
Zrobiłam ci kąpiel, żeby zapobiec hipotermii.
Dobra.
Dzięki, babciu.
Potem was rozliczę.
Ona ma rację, nie jestem wiedźmą.
I nie jestem stara.
Musicie wiedzieć, że nie mam nawet 139 lat.
Poważnie?
Jesteś bardzo stara.
Nami, zjadłabyś coś?
Chętnie. Czuję się, jakbym nie jadła kilka dni.
- Bo nie jadłaś. - Ja też.
Ty jadłeś.
Jestem lekarką, nie kucharką.
Na szczęście ja jestem kucharzem.
Chopper, pokaż mu kuchnię.
Robi się.
A coś ty za jeden?
Kto to jest?
Napisy: Zofia Sław