Zrozumiałam, Mister Zero.
Przepraszam za zwłokę.
Dopinamy wszystko na ostatni guzik. Słyszałeś już o księżniczce Vivi z
Alabasty?
O tej smarkuli Cobry?
Podobno zaginęła.
Mister Zero dopilnuje, by się nie odnalazła.
Jak mogę ci pomóc?
Przybyłem rozmawiać z liderem, nie sekretarką. Choć bez wątpienia pyszną.
Mister Zero ma sporo na głowie.
To brak szacunku dla króla.
Który uciekł z własnego kraju i potrzebuje pomocy, by wrócić na tron.
Chyba że woli dorabiać jako pirat!
Nie szczędziłem datków na działalność Baroque Works.
Przekaż szefowi, że nie ma darmowych obiadów.
Żądam tego, co mi się należy.
Panie, ciśnienie ci skoczy.
Symbolem rodziny królewskiej Królestwa Drum jest włochaty hipopotam.
Zwierzę znane z nienasyconego apetytu.
Zapewniam, że przy nas nigdy nie będziesz głodny.
Czarnobrody opuścił Drum.
Mister Zero uważa, że pora odzyskać dawne dziedzictwo. Król byłby dla nas cennym
sojusznikiem.
Czy to…?
Podarunek.
Z wdzięczności za wsparcie finansowe.
Co podarować królowi, który ma już wszystko?
Diabelski owoc!
Jaką skrywa moc?
W tym cała zabawa.
Zjedz
i się dowiedz.
Sanji?
Już dobrze.
Chcesz może jeść?
Zrobiłem bulion consommé.
Tyle że za kurczaka robi dinozaur.
Nie jestem głodna.
Musisz jeść.
Staram się, ale…
Nic mi nie jest.
Po prostu zemdlałam przy kolacji.
Byłam wykończona.
To było cztery dni temu.
Co?
Od tamtej pory nie kontaktowałaś, a ja przy tobie czuwałem.
To pewnie udar słoneczny.
Wydaje mi się…
że coś ci się przydarzyło.
Pewnie w Małym Ogrodzie. Nie wiem co, ale zrobimy wszystko, by ci pomóc.
Dziękuję.
Że się troszczysz.
O ciebie – zawsze.
Nie zimno ci?
Mogłoby być cieplej. Chyba.
Reszta załogi coś włożyła.
Skoro nalegasz.
Jak Nami?
Znowu zasnęła, ale jej stan się pogarsza. Gorączka rośnie.
Znajdźmy lekarza.
Nawet nie wiemy, gdzie jesteśmy.
W Alabaście macie doktora?
Przed nami tygodnie żeglugi.
Nie mamy tyle czasu.
Spróbujmy.
Chcesz wrócić do domu?
Muszę. Jak najszybciej.
Dlatego na najbliższej wyspie poszukamy lekarza.
Potem kurs: Alabsta.
Jestem za. Dzięki, Vivi.
Tak będzie najszybciej.
Czyli mamy plan.
WYSPA RENAISSE – STACJA NASŁUCHOWA MARYNARKI
To jest ta baza?
Podsłuchiwanie wymaga dyskrecji.
Oby mieli prysznic.
No co?
Przyda się nam.
Załatwmy to szybko.
Znajdźmy ślimaka i przekażmy do sztabu, że na całym Grand Line ani śladu
Baroque Works. A żeby ich złapać, muszę ich spotkać.
Co powie wiceadmirał?
Mam dosyć gonienia horyzontu. Pora na Słomkowych.
Mogą być gdziekolwiek.
Marudzisz jak babcia.
Kapitanie?
Rany od miecza.
Piraci.
Nie do końca. Te cięcia wykonał sprawny szermierz.
Słomkowi.
Po co mieliby atakować stację nasłuchową?
Znajdź biuro dowódcy i się zamelduj.
Nie rozdzielajmy się.
Poradzę sobie.
Wyspa przed nami!
No proszę!
Cała biała.
Królestwo Drum.
Kojarzysz je?
Na nasze szczęście słyną z najlepszych medyków.
To świetnie. Będzie wielu lekarzy.
Albo potworów.
Należy to uwzględnić.
Nie chwalmy się im, kim naprawdę jestem.
Zabójczynią czy księżniczką.
Z tego co wiem, mieszkańcy wyspy są mili.
Ale jest pewien haczyk.
Stosunki między Drum i Alabastą są napięte.
Czyli?
Ktoś nie lubi Vivi.
Wiesz kto?
Ich król.
Wapol.
Nie potrzebujmy teraz konfliktu z królem.
Nie mamy wyboru.
Tylko tam uratujemy Nami.
Znajdźmy tego medyka.
ZAMEK PANGEA, 10 LAT WCZEŚNIEJ
Rozpoczynamy obrady Reverie!
Witajcie, o szlachetni.
RZĄD ŚWIATOWY
Ja, Thalassa Lucas, król Ilisii, otwieram obrady.
Zanim zaczniemy, chciałbym raz jeszcze podziękować Marynarce za gwarancje
bezpieczeństwa naszych podróży i tegoż posiedzenia.
A gdzież są Królewscy Wojownicy?
Przypomnijcie,
po co dajemy tym kryminalistom wolną rękę, skoro nie ma ich tu,
by chronić nas, o naszych królestwach nie wspominając?
Służą jako straszak na innych piratów. Są gwarancją równowagi sił na morzach.
I co to dało ryboludziom? Ich królowa została zamordowana i nawet ryboludź,
Królewski Wojownik, tego nie powstrzymał.
Jeśli ktoś kwestionuje skuteczność Wojowników, może kandydować na
przewodniczącego i włączyć to do porządku obrad.
Dziś mamy pilniejsze zagrożenie do omówienia.
Wiemy tylko, że zwie się Dragon.
Choć jego liczby są na razie skromne, Armia Rewolucjonistów rośnie z
każdym dniem.
Uważam, że nie ma większego zagrożenia dla Rządu Światowego,
naszego dobrobytu i stabilności, niż ten człowiek.
Nie wolno nam zignorować niebezpieczeństwa.
Widmo jego…
Chcesz coś dodać, królu Wapolu?
Ja?
Zawsze.
Nie szkodzi.
Rebelie-srebelie. Ludzie w Królestwie Drum są szczęśliwi.
Zapewniam im jedzenie i wodę,
armię dla ochrony
i najlepszą opiekę zdrowotną na świecie.
A jeśli któryś z moich poddanych nie uszanuje mojej szczodrości,
rozważę jej wycofanie.
Mogę zabrać głos?
Przemówi król Alabasty, Cobra.
Rewolucje są wyrazem ludzkich emocji.
Ludzie, których nikt nie słucha,
nie mogą być szczęśliwi.
Był czas, gdy twoje królestwo przepełniał śmiech.
Ktoś tu lubi bajeczki.
Niegdyś wysłuchiwaliście poddanych.
Nie mogłem znieść mojego ojca. Nie miał bladego pojęcia o rządzeniu. A teraz
to ja noszę koronę.
Król jest tylko człowiekiem, a korona nakryciem głowy. Liczy się królestwo.
Królestwo to ja!
Polityka to władza, nie uczucia!
Prędzej usłyszę coś mądrego od jednej z tych twoich wielkich kaczek, niż zniosę
choćby sekundę ględzenia o radosnych poddanych.
Wiesz, co robię dla moich ludzi?
Nie uciszycie mnie!
Leci podkręcona!
Orientuj się, pałkarzu.
Ktoś ty?
Na pozycji miotacza…
Miss Thursday.
Baroque Works.
Czyli słyszałeś o nas. Niewymuszony błąd.
Nie jesteś z pierwszej ligi.
Dosyć tego bejsbolu.
Siad na ławce.
Udzieliło mi się.
No i nie wziąłem żywcem.
KRÓLESTWO DRUM [dram]
Co to za miejsce?
Zorganizujemy ci pomoc.
A to co?
Wystrzał ostrzegawczy.
Zawróćcie, piraci, albo liczcie się z konsekwencjami.
Widzieliśmy wasz okręt!
Pomóżcie choremu załogantowi.
Opuśćcie te ziemie, kłamliwi piraci!
Żądamy medyka!
Vivi!
Parszywcy!
Przestańcie.
Furią niczego nie osiągniesz. Jeśli zginiemy, to kto pomoże Nami? Myśl,
kapitanie.
Najmocniej przepraszamy.
Jeśli nie możemy wejść do wioski, przyślijcie medyka.
Nasza przyjaciółka jest śmiertelnie chora. Pomóżcie nam.
Przepraszam.
Źle się zachowałem.
Proszę,
pomóżcie naszej przyjaciółce.
Mądry ruch.
Trzymasz się?
Tak.
Idźcie za mną.
Już dobrze.
Komitet powitalny.
Znowu do nas strzelą?
Wybaczcie Marii. Jesteśmy ostatnio nerwowi.
Przepraszam, Dalton.
Przepraszam, piraci.
Wieśniacy nie są żołnierzami, tylko cywilami.
Bywa, że za szybko pociągną za spust.
Ale to zrozumiałe po tym, co przeszli.
Jesteś królem?
Dalton,
kapitan gwardii cywilnej.
Co się tu wydarzyło? Gdzie król Wapol?
Pirat Czarnobrody oblegał naszą wioskę.
Cieszył go rozlew krwi i rzeź.
Gdy na horyzoncie załopotała jego bandera, kraj został bez ochrony. Nie
potrafiliśmy łotra powstrzymać, więc żerował na nas, aż się nasycił i
odszedł.
Król został pokonany przez Czarnobrodego?
Nawet nie próbował walczyć.
Gdy tylko ujrzał moc piratów…
Porzucił nas.
Jak śmie nazywać siebie królem!
Jak można porzucić swój lud?
A czy ocalał jakiś medyk?
Wapol wszystkich wywiózł.
Czyli tracimy czas.
Poza jednym.
Kurehą.
Wiedźmą.
Że jak?!
Zajęła zamek na szczycie góry.
Tylko ona umie pomóc.
Jej kuracje są niebezpieczne.
Widziałam, jak w świetle księżyca lata na leśnej bestii.
Czyli jednak potwór.
Wiedziałem.
Nie boję się wiedźmy ani bestii.
Skoro może pomóc,
to ją odwiedzimy.
Którędy na górę?
Była tu kolejka,
ale Wapol ją zniszczył w obawie przed Czarnobrodym.
Musicie iść ścieżką wokół góry.
Ale nie dotrzecie przed zmrokiem.
Możecie przenocować w tawernie.
Przykro mi, ale nie mamy nic więcej.
Mam nadzieję, że wasza przyjaciółka przetrwa noc.
Wracam na wartę.
Nieźle! Nie idealnie, ale nieźle!
Masz kashu!
Lepiej powiedz, że mam styl.
Twój miecz, kretynie, to kashu. Jedno z pięćdziesięciu słynnych ostrzy.
Nie wpadłem na to, by nadać mu imię. Może Walter?
Nie jesteś go godzien.
Skoro tak, słodkie dziewczę, to mi go odbierz.
Gdy cię pokonam, odbiorę miecz.
Więcej go nie dotykaj.
Pytanie.
Skąd o nas wiedzieli?
Nie wiedzieli.
Zdemolowali stację.
Czegoś szukali.
Czego?
Dowiedzmy się.
Nie możemy czekać do rana.
Co robimy?
Jeśli nie można obejść góry,
to się wdrapmy.
Wspinaczka?
Ani Nami, ani żadne z nas nie da rady.
Nami.
Jedyny medyk jest na szczycie góry.
Musimy się tam wdrapać.
Poniosę cię na plecach. Wytrzymasz?
Nadciąga noc.
A z nią nieuchronnie śmierć.
Dasz radę, kapitanie.
Żebyś wiedziała.
Idę z wami.
I ja.
Vivi ma przestrzeloną rękę, a Barokowi nadal ją ścigają. Ktoś musi ją chronić.
Ja zostanę.
Pomogę Zoro, jeśli wiedźma nakarmi wami bestię.
Zgoda.
Wrócimy cali i zdrowi.
Wytrzyma.
Moja kurtka cię ogrzeje.
Ruszajmy.
A jeśli jej nie uzdrowi?
Nie trać wiary.
To kuchcik powinien tu zostać.
Da radę.
Powinniśmy wyruszyć.
Zajmij się czymś innym.
Jak ja.
Przestań dreptać i zadręczać mnie pytaniami. To nie pomaga.
Wystarczyło poprosić.
Pomogę Daltonowi.
Słusznie.
Miałaś czekać na statku ojca.
I oficjalnie czekam.
Księżniczko…
Nie mogłam wytrzymać w kajucie.
Chciałam zobaczyć Reverie na własne oczy.
Tata przygadał Wapolowi.
Kiedyś obejmiesz tron Alabasty, ale do tego czasu nie wolno ci
podsłuchiwać obrad w wielkiej sali.
Jak inaczej nauczę się rządzić krajem?
Proponuję ci wycieczkę.
Pokażę ci, jak działa Rząd Światowy. I nie powiem tacie, że się wymknęłaś.
Miałbyś wtedy więcej kłopotów ode mnie.
Kup mi też lody i umowa stoi.
Twój pierwszy pakt.
Brawo.
Zaczekaj tu.
Co za bezczelność!
Czy ten głupiec nie wie, z kim ma do czynienia?
Co za brak szacunku!
Zejdź mi z drogi!
Królu!
Bijesz księżniczkę Alabasty?
O nie! To księżniczka Alabasty!
Los ci nie sprzyja, skoro jesteś córką tego głupca.
Nie szkodzi.
Przepraszam.
Idziemy!
Wybacz.
Wasza Wysokość zachowała się wspaniale.
Nigdy nie widziałem takiej odwagi.
Zapobiegłaś bardzo groźnemu konfliktowi.
Posłuchaj.
Obserwuję cię
i już wiem, jak poprowadzisz kiedyś Alabastę.
Ucichłaś.
Na co ci moje troski.
Też się niepokoję, ale chłopaki zrobią wszystko, by Nami wyzdrowiała.
Nie chodzi tylko o nią.
To królestwo opływało w dostatek.
Słynęło z medycyny, a teraz nie ma nic.
Wszystko przez króla.
Ja zaś na tak długo opuściłam Alabastę.
A jeśli jest tam coraz gorzej?
Skąd mam wiedzieć, że historia Drum nie powtórzy się i u nas?
Vivi…
Nie możesz dźwigać na swoich barkach problemów całego świata.
Sama nie dasz rady.
Ja…
chciałabym zrobić cokolwiek.
Rozumiem.
Na początek podaj klucz.
Brawo.
Medyk…
Już prawie jesteśmy.
Luffy…
Wytrzymaj.
Nic wam nie jest?
Zabierz ją na górę.
Jaki piękny zamek.
Uratuj
moich
przyjaciół.
Czego tu szukacie?
Motywem przewodnim Baroque Works jest tajemnica.
Też mam motyw.
Zacznij gadać,
albo udławisz się piłeczką bejsbolową jak twoja partnerka.
Śmiało.
Wykonałem już misję.
Dokonało się.
Z martwego nie wyciągniemy informacji.
Spokojnie,
tylko się zdrzemnął.
Chyba już wiem, czego szukali.
Ten nic nie powie. Za to ślimak –
może. O ile przeżyje.
Jak przyjaciółka?
Właśnie wdrapują się na górę.
Nie mogli zaczekać?
Nie wiem, czy podziwiać ich nieustępliwość
czy wzgardzić tępotą.
Cały kapitan.
Myślisz, że Czarnobrody powróci?
Mam nadzieję, że wystarczająco się nasycił.
Ale nie tylko on jest naszym utrapieniem.
Obawiacie się króla Wapola.
To okrutnik.
Do tego wiecznie głodny.
Zechce odzyskać wyspę.
Zaś ta wioska…
ledwo stoi na nogach po jego rządach.
A tu trzeba budować.
Potrzeba pokoju.
Kto poprowadzi wasz lud?
Ty?
Nie.
Nie taki mam cel.
Jestem jedynie tarczą.
Nie zawsze ma się wybór.
Jestem człowiekiem miecza.
W razie czego pomogę.
Żyjesz?
Hej!
Schowałeś się?
Żebyś mnie nie widziała.
Ale cię widzę.
Milcz.
Czy czujesz się lepiej?
Odrobinę.
Ty się mną zająłeś?
To moja zasługa.
Jestem Kureha.
Mów mi Doctorine.
Na wasze szczęście jestem ostatnią uzdrowicielką na wyspie.
Trzydzieści osiem i dwie.
Odrobinę mniej, czyli…
Antyciała działają.
To prawda. Ale pacjentka nadal potrzebuje…
Antybiotyku i wypoczynku.
Brawo.
Czuję się o niebo lepiej. Dziękuję, ale powinnam…
Możesz stąd wyjść na dwa sposoby.
Całkowicie zdrowa albo martwa.
Nie kombinuj.
Musisz wypocząć. Ukąsiła się Kestia.
Zgadza się. Wredna paskuda.
Kleszcz, którego ukąszenie zakaża ofiarę bakteriami.
Gorączka nie spada poniżej czterdziestu stopni, co w końcu wyniszcza organizm.
Tak zwana superinfekcja, czyli zapalenie mięśnia sercowego, tętnic i mózgu.
Samo zło.
Podziwiam, że dałaś się ukąsić. Kestia to gatunek podobno wymarły, więc albo
włóczyłaś się z odsłoniętą skórą po jakiejś prehistorycznej dżungli…
Tak było.
Dziwna jesteś.
A przyjaciele?
Ten pogruchotał żebra.
A…
Luffy?!
Wielka bestia zaciągnęła nas do zamku. A ta stara wiedźma próbowała zrobić ze
mnie zupę.
Czego wrzeszczysz?
Bo zaraz zostaniemy pożarci.
Nieprawda.
A z niej żadna wiedźma.
Chyba.
Nami?
Ty żyjesz!
Wyzdrowiałaś!
Lepiej ci?
Tak, bo dostała antybiotyki.
Jemu poskładałam żebra. A ciebie rozgrzałam, bo zmarzłeś.
No to dzięki, babcia.
Zapłacicie później. I nie jestem żadną wiedźmą. Ani babcią.
Gwoli ścisłości, mam niecałe 139 lat.
Poważnie?
Czyli jesteś stara.
Masz na coś ochotę?
Czuję, że od wielu dni nie jadłam.
Tak było.
-Też chcę. -Jasne.
Ja nie gotuję, tylko leczę.
Na szczęście masz mnie.
Chopper, prowadź do kuchni.
Tak jest.
Chodź.
Czymże jesteś?
Dacie wiarę?!