- Alá! - É a besta!
Veña! Agrupádevos!
A besta!
Téñoa a tiro!
- Aí! Veña! - Correde!
Que non fuxa!
Vamos!
Décheslle!
Cortádelle o paso!
Igual estamos alucinando, porque…
a saber que drogas nos enchufou a médica.
Non. Xúroche que vin ese monstro de nariz azul falar.
Ei!
Di algo.
Que es?
Cantos anos tes?
Por que non nos falas?
Pensaba que era especial.
Se só é un animal normal, podiámolo guisar.
Ai, Sanji…
Que boa idea!
Cunha pouca cebola, cenoria,
romeu…
Es un oso ou unha persoa?
Para min que é un mapache.
Se os mapaches falasen.
Dúas pernas e un sombreiro non o fan persoa?
Si, pero os cornos e o pelo fano animal.
- Será ambos? - Non. Bioloxía evolutiva.
Ei!
Mira para aquí!
- Que chula a bandeira! - Sóltaa!
Non a toques! Óesme?
E non son un mapache!
Era un reno.
Tiñas razón. Fala.
Isto é o mellor que comín na miña vida.
Que é?
É sopa de polo.
A típica receita medicinal.
Quedas a vivir neste enorme palacio, louro?
Póñote de chef privado.
Grazas.
Pero non.
Ei, doutora.
- Ese can…? - Ese reno, dirás.
Chopper, diredes.
Por que se cabreou tanto pola bandeira?
Non lle gustou nada.
Ese rapaz
ten unha ferida enorme no corazón.
Chopper leva só toda a vida.
Sen familia nin amigos.
Salvo polo peor médico da illa, que era alguén moi importante para el.
Isto foi durante a Gran Caza dos Médicos.
O tirano, Wapol, estaba acurralando todos os médicos do reino de Drum
e tomándoos como reféns no castelo.
Ímolo coller na ponte!
Se algún médico se resistía,
matábano.
Ata que só quedaron dous médicos libres.
Unha servidora…
Non me amoles.
…e o doutor Hiriluk.
Largo.
Está aí a Garda Real.
Fuxín polos pelos.
Cres que estou aquí polas vistas? Eu tamén os quero esquivar.
Non me vas estragar o agocho.
Foi por aquí! Atopádeo!
Rápido! Apurade!
Vamos!
Debiámonos axudar un ao outro.
Somos os únicos médicos que Wapol non capturou.
Xa. Se te podes chamar "médico".
Que lle chamas a quen intenta aliviar o sufrimento humano?
"Intenta". Aí falaches.
Seica convertiches un paciente en ra.
Vaia burrada.
O extracto de ra debía ir ben para os males das pernas.
Sería mellor inxectalo por vía intravenosa?
Cómpre outro experimento.
Si, claro.
Ti sigue a inventar medicinas estrañas que non fan ben ningún.
Chámase "nobre fracaso". Todos os grandes científicos o sofren.
A ra de hoxe é o príncipe de mañá.
O único peor ca un médico incompetente
é un mal científico.
Non necesito consello dunha bruxa movida pola avaricia.
Matasáns vendefumes!
Vella bruxa avarenta!
- Alá! - Foi por aquí! Vamos!
Ha de ser a Garda Real.
Ou a xente da vila que tanto queres.
Asúmeo, Hiriluk,
este país enteiro está enfermo.
E esa xente está tan desesperada sen os seus médicos
que se meten nas terras traizoeiras do Val da Morte
en busca dun cogomelo que supostamente o cura todo.
Un cogomelo curatodo!
Non vale a pena acabar ferido ou morto
por algo que nin sequera existe.
Cada minuto nace un pánfilo.
Poderías ser menos cruel? Só cren niso porque non teñen esperanza.
Pero eu estou traballando nunha cura
que vai salvar este país.
Tanto dá o que inventes.
O reino de Drum xa non se salva.
Xa o verás.
Aquí non hai rastro. Homes! Volvede á ponte!
- Si, señor! - Aquí é cando saio eu.
A min non me apañan viva.
Xa te verei por aí, matasáns.
Non se te vexo eu primeiro, saco de ósos.
Por fin a salvo.
Idiotas.
Unhas pisadas enormes…
que se fan…
máis e máis pequenas.
Ola.
Que che pasou?
Tiveches sorte.
A semana pasada
creei unha pomada que cura os ósos rotos.
Disparáronche!
A ver…
A ver, non pasa nada.
Iso.
Iso, tranquilo.
Non pasa nada.
Vale.
Moi ben.
Non! Se non paro a hemorraxia, vas morrer!
Non pasa nada.
Non che vou disparar.
Nin sequera teño arma. Mira.
Mira.
Non teño nada na manga. Non teño arma ningunha.
Chámome doutor Hiriluk.
Son médico.
Eu nunca…
che faría mal.
Boa tarde.
Boa tar…
Merda!
Falas!
E es un malfalado.
Por que non dixeras nada antes?
Veña, anda.
Non te vou xulgar.
Cando lles falei aos outros humanos, disparáronme.
Porque é raro que un reno fale.
Si, teño oído contos dos aldeáns
sobre un abominable home das neves que vive nestes bosques.
E onte á noite oín os disparos.
Ti has ser o abominable home das neves.
O ser humano pode ser moi cruel.
¿Impórtache…
que che revise as vendas?
Ímoslle botar un ollo a esa ferida.
Que é un abominable home das neves?
Un monstro.
Cousa que ti non es.
A ver…
E que pasa se falas? Tampouco é para tanto.
Eu tamén falo.
Hai quen di que falo de máis.
As feridas están curando moi ben.
En canto curen de todo,
podes volver onda a túa familia.
Non teño familia.
Os demais renos rexeitáronme polo meu nariz azul.
Non só os humanos poden ser crueis.
Pero vouche dicir unha cousa.
Ti es, sen dúbida ningunha, único na túa especie.
A ver, logo…
Ti…
naciches sendo un reno, non?
Unha pregunta:
algunha vez comiches un froito con pinta rara?
Que igual non debías comer?
Tiña fame.
Creo que foi iso.
Temos unhas cousas que se chaman "froitos do demo".
Moi contados.
Eu penso que ti comiches un
e converteute…
no que es agora.
Falando de fame…
Vaia…
non é nada sofisticado, pero…
Gústache, Chopper?
Por que me chamas Chopper?
Significa "cortar". E eses cornos semella que poderían pinchar unha árbore.
Tony Tony Chopper.
É un bo nome.
Vouche chamar así.
Chopper.
Gústame.
Grazas.
É un inmenso pracer.
Chopper
pasou un ano con Hiriluk.
Precede o primeiro…
Traballando con el,
aprendendo del…
FITOTERAPIA
…curando as feridas.
Eran coma dúas torpes gotas de auga.
Pero, coma en calquera relación,
tiñan momentos explosivos.
- Por pouco me matas! - Pero que dis?
Salveiche a vida. Por que ía intentar matarte, aparvado de napia azul?
Non me chames aparvado de napia azul!
Para!
Doutor…
Que?
É a miña primeira discusión.
Non me estraña.
Para discutir, hai que ter con quen.
En fin…
seguro que isto tamén vai ser a túa primeira vez.
Toma.
Aquí tes…
algo para ti.
Unha ofrenda de paz.
Grazas.
De nada.
Veña.
Cruza os pezuños, Chopper.
Xa estoupou dez veces. Por que o seguimos intentado?
Porque, en canto perfeccione a miña cura milagreira,
este país quedará salvado.
Queres salvar a xente?
A que lles dispara aos abominables homes das neves?
E a min?
Escóitame, Chopper.
Non sexas rancoroso.
Logo de vivir durante anos cun tirano cruel,
a xente de Drum está desfeita.
Perderon a esperanza en que as cousas melloren.
E, cando a xente perde a esperanza,
réndese ante o medo e dispáralles aos monstros.
E aos Chopper.
Temos que lles devolver a esperanza.
E iso como se fai?
Non nos rendemos nunca con eles
nin con isto.
Nunha terra remota, no oeste,
había un ladrón famoso
cun problema de corazón grave.
Por sorte, era rico,
polo que buscou médicos famosos de todos os confíns,
pero ningún deles
lle deu curado a enfermidade.
Ningún?
Era incurable.
Un día, na súa desesperanza,
logo de estar a piques de tolear,
estaba atravesando unha montaña e alí viu algo…
que o deixou sen alento.
Que era?
As flores das cerdeiras.
Nunca vira nada tan…
Bonito?
Ao día seguinte,
o ladrón foi onda outro médico
e, para a súa enorme sorpresa, o doutor díxolle que estaba…
curado.
Era…
Un milagre?
Un milagre!
Si!
Un milagre da medicina!
Aquela emoción tan potente
que experimentara ao mirar
para as flores das cerdeiras
curárao.
Mira unha cousa.
Esta bandeira é un símbolo de convicción.
Significa que nada é imposible.
Significa que as enfermidades incurables non existen.
Eu serei o médico que salvará este país doente.
Por iso izo o par de tibias e a caveira contra calquera enfermidade.
O par de tibias e a caveira?
Si!
Un símbolo de fe.
De rexeitar os imposibles!
Iza esa bandeira
e loita coma un pirata!
Que é un pirata?
O que?
Un pirata é alguén que vive aventuras e ten…
soños
e nunca, endexamais, se rende.
Chopper, esta illa é só un puntiño
nun mundo inimaxinable.
De verdade?
Levanta a áncora un día
e decataraste do pequenos que son os teus problemas.
Lembra estas palabras, meu neno.
O teu destino
está alén dese mar brillante.
Os bos tempos non duraron moito.
Case nunca duran.
E, cambiando de tema, Chopper, alégrome de dicirche que acabaches o tratamento.
De verdade?
Grazas, doutor!
En fin…
cóidateme moito.
Xa podes marchar.
As feridas curáronche.
Es libre
para vivir a túa vida como queiras.
Ala, vaite! Que teño moito choio.
Pero…
non estou curado!
Dóeme a barriga!
Teño febre!
- Estanme a escachar os cornos! - Estás ben.
Non te teño que seguir coidando, Chopper. Pódeste coidar ti só.
Non, por favor, doutor!
Non teño amigos! Non teño a onde ir!
Prométoche que non che dou guerra!
Vaite!
Vaite a navegar ou algo, e non volvas!
Pero…
Xa me tes cheo!
Aparvado de napia azul!
Non! Por que?
Doutor, por que?
Que fixen?
Doutor!
Doutor, por favor! Por favor, ábreme a porta, doutor!
Doutor, que fixen?
Por favor, abre a porta, doutor! Por favor!
Doutor! Doutor, por favor!
Que fixen?
Perdóame.
Perdóame, Chopper.
Non…
Chopper…
Así non lle gustan os humanos.
Para min, esa é a mellor calidade que ten.
A historia de Chopper e Hiriluk non rematou aí.
- Vas estirar a pata. - Non.
Non! Ten que haber…
algún xeito de prolongar a miña vida só un chisco máis.
Usa os teus coñecementos!
Ai, agora admítelo.
Non son só unha bruxa movida pola avaricia.
Teño coñecementos.
E es a única médica que queda.
Non…
soporto ver…
trinta anos de investigación botados a perder.
Necesito máis tempo para rematar o traballo da miña vida.
Pois volve á terra onde viras as flores das cerdeiras.
Sei que non me cres, pero experimentei un milagre da medicina.
Vas necesitar outro.
O cogomelo curatodo do que falan os aldeáns.
Non existe.
E, aínda que existise, ninguén sae vivo do Val da Morte.
Onde che vai a mascota?
Chopper non é unha mascota!
Son o único amigo que tivo na vida.
Por iso…
Por iso o tiven que botar de aquí.
O que?
Por que?
Levaría unha impresión insoportable
se me ten que ver morrer.
Tiña que aforrarllo. Somos…
Somos moi parecidos os dous.
Os dous sodes torpes.
Quería…
darlle un último agasallo.
Unha última cousa para mostrarlle que nada é imposible.
Pero…
sei que o tempo
non está do meu lado.
Kureha…
por favor…
Por favor,
remata o traballo da miña vida
e…
cóidame a Chopper.
Levanta.
Esperas que traballe nas túas insensateces e que che coide a mascota esa rara?
Quéresme dar pena por estares moribundo.
Xa me debías ir coñecendo.
A resposta é non.
Vai facendo os preparativos, vellouco matasáns.
Sabendo que lle quedaba pouco tempo,
Hiriluk traballou a un ritmo frenético
aqueles últimos días.
Vouche ensinar eu o que é posible! Voucho ensinar eu!
Ai, Deus…
Funciona!
Chopper, desta foi!
A reacción que esperabamos!
Chopper!
Chop…
Conseguino.
Chopper?
Chopper, que…?
Pero que raio che pasou?
Que…?
Chopper,
de onde vés?
Do Val da Morte.
Atopei o cogomelo.
Que? O…?
A cura para todo da que falan os aldeáns?
Que…?
Atopáchelo!
Para min.
Vive, doutor, por favor.
Eu tamén quero ser médico.
E quero que ti sexas o meu primeiro paciente.
Ensíname a ser médico.
Ou é que un reno non pode ser médico?
Claro que podes, Chopper.
Xa tes a cualificación máis importante.
Un gran corazón.
Meu neno.
A sopa de cogomelo funciona?
Sabía a raios.
As medicinas boas sempre saben mal.
Iso é que fan efecto.
Grazas, Chopper. Agora teño que marchar.
- Para onde? - Pois, Chopper,
disque os médicos que están presos no castelo de Drum
caeron enfermos.
Agora que xa estou mellor,
vounos ir curar.
Iso son medicinas?
Explosivos.
O castelo está moi ben protexido.
É posible que teña…
que loitar para entrar.
Vou contigo!
Non! Ti estás peor ca min.
Queda aquí a descansar.
Chegarás a ser moi bo médico, Chopper.
Eu son a proba palpable.
Hiriluk!
Onde vai?
Agora que está mellor, foi curar os médicos enfermos ao castelo.
Mellor?
Non está mellor. Ten unha enfermidade incurable.
Que non.
Atopei o cogomelo curatodo do libro e fíxenlle sopa con el.
Que cogomelo?
Ensínamo.
Ves?
O par de tibias e a caveira significan que todo é posible.
Cura calquera enfermidade.
Cacho idiota!
Ese símbolo significa que é letal!
Quen come ese cogomelo morre en cousa dunha hora!
Mentira!
Eu non minto.
Sabía que era velenoso. E tomouno igual.
Por que ía facelo?
Porque tiña debilidade por ti.
Tiña demasiado corazón e moi pouco xuízo.
As curas para todo non existen.
Por iso fan falta os médicos.
A bondade non salva vidas.
Se de verdade queres salvar a xente, tes que estudar e aprender medicina.
Sen eses coñecementos,
non vas salvar nin unha soa persoa!
Pero o doutor dixo…
Será parvo!
O doutor Hiriluk non vai volver.
Foi facer do castelo de Drum a súa tumba.
Ata o meu último alento…
Non!
…farei todo o que estea no meu poder
para aliviar o sufrimento dos enfermos.
Aguantade, compañeiros da medicina!
Veño salvarvos.
Debemos seguir vixiando a súa saúde, maxestade.
Co seu insaciable apetito real,
arrepíame pensar o que sería de Drum se vostede enfermase.
A súa dilixencia é encomiable, pero esa preocupación non vén a conto.
Estou coma unha rosa.
Forte coma un buxo.
Iso aperta!
Perdoe, rei Wapol.
- Levade a este. - Si, señor.
E asegurádevos de que reciba un castigo severo,
porque por pouco desfigura o físico real.
Meu señor!
Está aquí o médico fuxitivo.
Levádeme onda os pacientes!
Veño sandar os médicos enfermos.
Enfermos?
Como ves, aquí ninguén está enfermo.
Menos mal.
Entón foi só que me enganaron.
Que vos parece o pallaso este?
Non hai que ser listo para ser médico?
Ordeno a execución inmediata
deste médico fuxitivo.
Sabendo o perigo,
por que viñeches?
Son médico.
Se hai alguén enfermo,
vou intentar tratalo.
Se houbese unha urxencia,
non había mandar chamar un matasáns coma ti.
Dalton!
Mata o rebelde dun disparo.
Non me podes matar.
Cando morre un home?
Cando unha bala lle atravesa o corazón?
Cando o ataca unha enfermidade incurable?
Non.
¿Acaso morre…
cando toma unha sopa feita cun cogomelo velenoso?
Non…
Non!
Un home morre
cando o esquecen.
Eu desaparecerei,
mais o meu soño
perdurará!
E a xente enferma de Drum sandará.
Iso pódeselle aplicar a un país?
¿O reino de Drum
pódese salvar?
Sempre que haxa alguén que o leve adiante.
Que estás a esbardallar?
Dispáralle!
De aquí a pouco…
aparecerá un monstro.
Por favor, non o manquedes.
É o meu fillo.
Tiven…
unha vida marabillosa.
Dispáralle!
Grazas, Chopper.
Por ti, vello matasáns.
Vaia pedazo de idiota!
Vai!
Xa!
Mata o fillo monstruoso!
Non!
Aparta!
Se non podes comigo, non tes nada que facer contra eles.
Non tes necesidade de sacrificarte por este país.
Vive.
Por favor.
Vai para a casa.
É o que querería teu pai.
Onde vai a besta?
Non me traes a súa cabeza?
Levo mirando para outro lado
moito tempo.
Servín a seu pai,
pero agora vexo cara a onde vai este país.
Á ruína.
E non vou seguir por ese camiño.
Desafíasme?
A min?
O teu rei?
Si.
Encerrade este traidor!
Interesante.
Que fas?
Vou ser médico.
Serei eu quen cure todas as enfermidades. Non me vou render.
Por favor.
Por favor, ensíname todo o que sabes.
Por que ía facer iso?
Chámame "Doctorine".
A onde vai?
Bo día.
Non hai novas de Luffy.
- Por agora. - Debiamos subir.
Si.
Perdoa por saltarche así onte á noite.
A presión puido comigo, supoño.
Pero tráioche o almorzo.
Todo ben.
Que é iso?
Fume.
Dunha fogueira.
Non vin chegar barco ningún.
Vou investigar.
- Vou contigo. - Non.
Queda, por favor.
Igual non é nada, pero…
Se contades coa confianza da princesa de Alabasta…
igual eu tamén me podo fiar.
Recoñeceras a Vivi?
Ao primeiro non.
Pero xa a vira unha vez.
Hai moito tempo.
E xa me deixara impresionado.
Quedamos.
Acabas de ofrecerte para capitanear a garda?
Non me mandaras facer algo?
Ei!
Díxenche que non a tocases!
Eu respecto todas as bandeiras pirata.
Non debía estar metida nunha caixa.
Debía estar colgada.
Con orgullo.
Sobre todo esta.
Ímola poñer onde debe estar.
Ostras!
Si.
Eu tamén son un monstro.
Non é bestial?
O traidor está vivo.
Non vai durar moito.
Subtítulos: Ana M. Fernández Fernández