- Tam! - To potwór!
Wszyscy tutaj!
Potwór!
Widzę go!
- Tam! - Szybko!
Nie dajcie mu uciec!
Dalej!
Dostał!
Otoczyć go!
Może mamy zwidy. W sensie…
Kto wie, czym ta doktorka nas nafaszerowała?
Nie. Na bank słyszałem, że ten niebieskonosy stwór gadał.
Hej!
Powiedz coś.
Kim jesteś?
Ile masz lat?
Nie chcesz gadać?
Myślałem, że jest wyjątkowy.
Skoro jest zwykłym zwierzęciem, można go zjeść.
Świetny pomył, Sanji.
Ugotujemy go z cebulką, z marchewką,
z rozmarynem…
Jesteś misiem czy człowiekiem?
Mnie przypomina szopa. Tylko gadającego.
Chodzi na dwóch nogach i ma kapelusz, jak człowiek.
Niby tak, ale ma też rogi i sierść, jak zwierzę.
- Może być jednym i drugim? - Nie według ewolucji.
O, proszę.
Obczaj to!
- Fajna bandera. - Zostaw ją!
Nie dotykaj jej, słyszysz? I nie jestem szopem.
Byłem reniferem.
Miałeś rację, on gada.
To najlepsze, co w życiu jadłam.
Co to jest?
Zwykły rosół.
Lecznicza zupa.
Chcesz zamieszkać w tym zamku, blondasku?
Byłbyś moim osobistym kucharzem.
Dzięki.
Spasuję.
Hej, doktorko.
- Czemu ten pies… - Renifer.
Chopper?
Czemu się wkurzył, gdy dotknąłem bandery?
Był bardzo zły.
Ten dzieciak…
ma wielką ranę w sercu.
Chopper przez całe życie był sam.
Nie miał rodziny ani przyjaciół.
Poza najgorszym lekarzem na wyspie, który wiele dla niego znaczył.
To było w czasach obławy na lekarzy.
Ten tyran Wapol wyłapywał wszystkich lekarzy w królestwie Drum
i więził ich w swoim zamku.
Złapmy go na moście!
Jeśli któryś z nich stawiał opór,
ponosił śmierć.
Po jakimś czasie zostało tylko dwoje lekarzy.
Moja szanowna osoba…
Jaja se robisz?
…i doktor Hiriluk.
Spływaj.
Tam jest Gwardia Królewska.
Ledwie im zwiałem.
Myślisz, że ja tu podziwiam widoki? Też się przed nimi kitram.
Nie dam ci spalić mojej kryjówki.
Uciekł w tamtą stronę. Szukać go!
Szybciej! Ruchy!
Dalej!
Powinniśmy sobie pomagać.
Jesteśmy ostatnimi lekarzami na wolności.
O ile ciebie można nazwać lekarzem.
A jak nazywasz kogoś, kto próbuje pomagać innym?
Próbowanie się chwali.
Podobno zmieniłeś pacjenta w żabę.
Absurd.
Ten wyciąg z żaby miał leczyć schorzenia nóg.
Powinienem był podać go dożylnie?
Muszę eksperymentować dalej.
Świetnie.
Idź nawymyślać więcej dziwnych leków,
których nikt nie chce.
To błąd w dobrej wierze.
Każdy naukowiec taki popełnił.
Dzisiaj żaba, jutro książę.
Tylko jedno jest gorsze od niekompetentnego lekarza.
Zły naukowiec.
Nie potrzebuję rad od jakiejś chciwej wiedźmy.
Konował-naciągacz.
Chciwa stara torba.
- Tam! - Tam poszedł, szybko!
To Gwardia Królewska.
Albo twoi ukochani mieszczanie.
Spójrz prawdzie w oczy.
Ten kraj jest chory, od góry do dołu.
Bez lekarzy ludzie są tak zdesperowani,
że przemierzają zdradliwą Dolinę Śmierci
dla jakiegoś magicznego grzyba na wszystko.
Grzyba na wszystko.
Ryzykują zdrowie i życie
dla czegoś, co nawet nie istnieje.
Co minutę rodzi się frajer.
Nie bądź taka okrutna.
Wierzą w to wszystko, bo nie mają nadziei.
Ale ja pracuję nad lekiem,
który uratuje ten kraj.
Nieważne, co wymyślisz.
Nie uratujesz Królestwa Drum.
Jeszcze zobaczysz.
Nie widać go tu. Wracajcie na most.
- Tak jest! - Czas na mnie.
Nie dostaną mnie żywej.
Na razie, szarlatanie.
Krzyż na drogę, stara prukwo.
Nareszcie bezpiecznie.
Idioci.
Ogromne ślady.
A robią się…
coraz mniejsze.
Cześć, kolego.
Co ci się stało?
Masz szczęście.
Tydzień temu
opracowałem maść, która leczy złamane kości.
Ktoś cię postrzelił!
Już dobrze.
Spokojnie, wszystko będzie dobrze.
Tak.
Już dobrze.
Nie bój się.
Spokojnie.
Pozwól mi.
Jeśli nie zatrzymam krwawienia, umrzesz.
Spokojnie.
Nie będę strzelał.
Nawet nie mam broni. Zobacz.
Popatrz.
Nic nie ukrywam. Jestem nieuzbrojony.
Nazywam się doktor Hiriluk.
Jestem lekarzem.
W życiu bym cię nie skrzywdził.
Dzień dobry.
Dzień do…
O cholera.
Umiesz mówić.
I to nieładnie.
Czemu wcześniej nic nie mówiłeś?
Proszę cię.
Ja nie oceniam.
Gdy odezwałem się do innych ludzi, postrzelili mnie.
Bo to dziwne, że renifer gada.
Ludzie powtarzają jakieś bujdy
o śnieżnym monstrum mieszkającym w lasach.
Wczoraj słyszałem strzały.
Pewnie ty jesteś tym śnieżnym monstrum.
Ludzie potrafią być okrutni.
Pozwoliłbyś mi
sprawdzić opatrunki?
Obejrzyjmy tę twoją ranę.
Co to jest śnieżne monstrum?
Taki potwór.
Ty nim nie jesteś.
Dobrze.
Co z tego, że mówisz? Żadna sztuka.
Ja też umiem mówić.
Według niektórych za dużo.
Twoje rany dobrze się goją.
Gdy się wyliżesz,
będziesz mógł wrócić do rodziny.
Nie mam rodziny.
Renifery mnie nie lubią przez mój niebieski nos.
Nie tylko ludzie bywają okrutni.
Powiem ci jedno.
Bez wątpienia jesteś jedyny w swoim rodzaju.
Zastanówmy się nad tym.
Urodziłeś się jako renifer, tak?
Pytanko.
Zjadłeś kiedyś jakiś dziwny owoc?
Którego może nie powinieneś jeść?
Byłem głodny.
To pewnie to.
Jest takie coś, co nazywamy diabelskimi owocami.
Są bardzo rzadkie.
Podejrzewam, że zjadłeś taki owoc
i wtedy zmieniłeś się w…
w to, kim jesteś teraz.
À propos głodu.
No cóż…
To nie są delicje, ale…
Smakuje ci, Chopper?
Czemu nazwałeś mnie Chopper?
Bo tymi swoimi rogami mógłbyś się o coś zaczepić.
Tony Tony Chopper.
Dobre imię.
Tak cię będę nazywał.
Chopper.
Fajnie.
Dziękuję.
Cała przyjemność po mojej stronie.
Chopper
spędził z Hirilukiem cały rok.
Poprzedza pierwszą…
Pracował z nim.
Uczył się od niego.
ZIOŁOLECZNICTWO
Leczył swoje rany.
Dobrze się dobrali, dwóch dziwaków.
Ale jak w każdej relacji
zdarzały im się wybuchy.
- Mogłeś mnie zabić! - Brednie.
Uratowałem ci życie. Czemu teraz…
miałbym cię zabijać, niebieskonosy durniu?
Nie mów tak do mnie!
Przestań.
Doktorze.
Co?
To moja pierwsza kłótnia.
Nic dziwnego.
Żeby się pokłócić, trzeba mieć z kim.
No cóż.
To pewnie też będzie dla ciebie pierwszy raz.
Proszę.
To…
To prezent dla ciebie.
W ramach przeprosin.
Dziękuję.
Proszę.
Dobra.
Trzymaj kopyta, Chopper.
To wybuchło dziesięć razy.
Czemu dalej próbujemy?
Bo gdy opracuję moje cudowne lekarstwo,
uratuję cały ten kraj.
Chcesz ratować ludzi?
Tych, którzy strzelają do śnieżnego monstrum?
I do mnie?
Posłuchaj, Chopper.
Nie chowaj urazy.
Po latach rządów okrutnego tyrana
mieszkańcy Drum są załamani.
Stracili nadzieję, że jeszcze może być lepiej.
A gdy ludzie tracą nadzieję,
ogarnia ich strach i strzelają do potworów.
I Chopperów.
Musimy przywrócić im nadzieję.
Jak to zrobimy?
Nigdy ich nie porzucimy.
Ani tego projektu.
W dalekiej krainie na zachodzie
żył sobie znany rabuś,
który miał problem z sercem.
Na szczęście był bogaty,
więc sięgał porady słynnych lekarzy z daleka,
ale żaden z nich
nie umiał wyleczyć jego choroby.
Żaden?
Była nieuleczalna.
Aż pewnego dnia, pogrążony w rozpaczy,
tak bardzo, że prawie oszalał,
wędrował przez góry
i ujrzał widok, który…
zaparł mu dech w piersiach.
Co to było?
Kwitnące wiśnie.
Nigdy wcześniej nie widział czegoś tak…
Tak pięknego?
Następnego dnia
rabuś poszedł do kolejnego lekarza.
Ku jego wielkiemu zdziwieniu, lekarz powiedział mu, że…
wyzdrowiał.
To był…
Cud?
Cud!
Tak.
Medyczny cud.
Widzisz, to silne uczucie,
które wzbudził w nim widok
kwitnących wiśni,
uleczyło go.
Spójrz.
Ta bandera jest symbolem przekonania.
Oznacza, że nie ma rzeczy niemożliwych.
Że nie ma czegoś takiego jak nieuleczalna choroba.
Będę tym lekarzem, który uratuje ten chory kraj.
Wciągam tę banderę na maszt przeciwko każdej istniejącej chorobie.
Czaszkę i piszczele?
Tak!
Symbol wiary.
Odrzucenie niemożliwego.
Wciągamy tę banderę
i walczymy jak piraci!
Kim są piraci?
Poważnie?
Pirat to ktoś, kto przeżywa przygody…
ma marzenia…
i nigdy, przenigdy się nie poddaje.
Chopper, ta wyspa to tylko maleńka cząstka
niewyobrażalnego świata.
Naprawdę?
Gdy kiedyś stąd wypłyniesz,
zrozumiesz, jak błahe są twoje zmartwienia.
Zapamiętaj to, dzieciaku.
Twoje przeznaczenie
jest gdzieś hen, za tym lśniącym morzem.
Wszystko, co dobre się kończy.
Tak zwykle bywa.
Poza tym, Chopper, z radością oznajmiam,
że twoje leczenie dobiegło końca.
Naprawdę?
Dziękuję, doktorze.
No.
Dbaj o siebie.
Możesz odejść.
Twoje rany się zagoiły.
Możesz
żyć, jak tylko chcesz.
No idź już. Mam pracę.
Ale…
Nie jestem zdrowy.
Brzuch mnie boli.
Mam gorączkę.
- Rogi mi się łamią! - Nic ci nie jest.
Nie muszę już się tobą zajmować. Sam o siebie zadbasz.
Doktorze, nie rób tego.
Nie mam przyjaciół. Nie mam dokąd pójść.
- Obiecuję, że nie będę sprawiał kłopotów. - Odejdź!
Wypłyń na morze czy coś i nigdy nie wracaj!
Ale…
Mam cię dosyć!
Ty niebieskonosy durniu!
Nie. Dlaczego?
Doktorze, dlaczego?
Co ci zrobiłem?
Doktorze!
Doktorze, proszę! Błagam, otwórz drzwi!
Doktorze, co ja zrobiłem?
Proszę, otwórz drzwi!
Doktorze! Proszę!
Co ja zrobiłem?
Wybacz mi.
Wybacz mi, Chopper.
Nie.
Chopper.
Nie dziwne, że nie lubi ludzi.
Jak dla mnie to jego najlepsza cecha.
To jeszcze nie był koniec historii Choppera i Hiriluka.
- Już po tobie. - Nie.
Nie.
Musi być…
jakiś sposób, żeby choć trochę przedłużyć mi życie.
Zrób, co potrafisz!
Czyli przyznajesz.
Nie jestem tylko chciwą wiedźmą.
Coś potrafię.
Tylko ty tu zostałaś.
Nie mogę…
znieść myśli,
że 30 lat moich badań pójdzie na marne.
Potrzebuję czasu, żeby dokończyć dzieło mojego życia.
Pojedź tam, gdzie widziałeś te kwitnące wiśnie.
Wiem, że mi nie wierzysz, ale doświadczyłem medycznego cudu.
Przyda ci się kolejny.
Ten magiczny grzyb, o którym ludzie gadają…
Nie istnieje.
A nawet gdyby istniał,
nikt nie wraca z Doliny Śmierci żyw.
Gdzie twoje zwierzątko?
Chopper nie jest zwierzątkiem!
Jestem jego jedynym przyjacielem.
Dlatego…
Dlatego musiałem go wygonić.
Co?
Dlaczego?
To byłoby dla niego nie do zniesienia,
gdybym umarł na jego oczach.
Musiałem mu tego oszczędzić.
Jesteśmy do siebie podobni.
Obaj jesteście nieporadni.
Chciałem…
dać mu ostatni prezent.
Ostatnią rzecz, która mu udowodni,
że nie ma rzeczy niemożliwych.
Ale…
wiem, że czas…
mi nie sprzyja.
Kureha.
Proszę.
Proszę…
dokończ dzieło mojego życia.
I…
zajmij się Chopperem.
Wstawaj.
Naprawdę myślisz, że dokończę twoje głupie badania
i zajmę się tym stworem?
Chcesz mnie wziąć na litość, bo umierasz.
Myślałam, że lepiej mnie znasz.
Odpowiedź brzmi nie.
Ogarnij swoje sprawy, stary konowale.
Wiedząc, że zostało mu niewiele czasu,
Hiriluk pracował bez opamiętania
przez ostatnie dni.
Pokażę ci, co jest możliwe. Pokażę ci!
Boże.
To działa.
To działa!
Chopper, udało się!
Reakcja, na którą czekaliśmy!
Chopper!
Chop…
Zdobyłem go.
Chopper?
Chopper, co…
Co ci się stało? Co…
Chopper,
gdzieś ty był?
W Dolinie Śmierci.
Znalazłem grzyba.
Co?
Leczniczego grzyba, o którym wszyscy gadają?
Co?
Znalazłeś go.
Dla mnie.
Doktorze, proszę, żyj.
Ja też chcę zostać lekarzem.
A ty będziesz moim pierwszym pacjentem.
Naucz mnie, jak leczyć.
Renifer nie może zostać lekarzem?
Oczywiście, że może.
Masz najważniejszą cechę dobrego lekarza.
Wielkie serce.
Dzieciaku.
Zupa z grzyba działa?
Była okropna.
Dobre lekarstwa zawsze są niesmaczne.
Dzięki temu działają.
Dziękuję, Chopper. Teraz muszę wyjść.
Dokąd idziesz?
Widzisz,
doszły mnie słuchy, że lekarze przetrzymywani na zamku Drum
zachorowali.
Skoro jest mi lepiej,
pójdę ich wyleczyć.
To lekarstwa?
Materiały wybuchowe.
Zamek jest pilnie strzeżony.
Może będę zmuszony
dostać się tam siłą.
Pójdę z tobą.
Nie. Jesteś w gorszym stanie niż ja.
Zostań tu i odpocznij.
Kiedyś będziesz świetnym lekarzem.
Sam jestem tego dowodem.
Hiriluk!
Gdzie on jest?
Polepszyło mu się, więc poszedł leczyć lekarzy na zamku.
Polepszyło?
Nie polepszy mu się. Jest nieuleczalnie chory.
Naprawdę.
Znalazłem leczniczego grzyba z książki i zrobiliśmy z niego zupę.
Jakiego grzyba? Pokaż.
Widzisz?
Czaszka i piszczele znaczą, że wszystko jest możliwe.
Każdą chorobę można uleczyć.
Ty głupcze!
To znaczy, że grzyb jest trujący.
Kto go zje, umiera w ciągu godziny.
Kłamiesz!
Nie kłamię.
Wiedział, że jest trujący, a i tak go zjadł.
Dlaczego?
Bo ma do ciebie słabość
w swoim zbłąkanym, przerośniętym sercu.
Nie istnieje lekarstwo na wszystko.
Dlatego potrzebni są lekarze.
Dobroć nie ratuje życia.
Jeśli naprawdę chcesz pomagać ludziom, musisz nauczyć się medycyny.
Bez jej znajomości
nie uratujesz nikogo.
Ale doktor powiedział…
Ten głupiec.
Doktor Hiriluk nie wróci.
Poszedł zmienić Zamek Drum w swój grób.
Do ostatnich chwil…
Nie!
…będę robić wszystko, co mogę,
żeby ulżyć chorym w cierpieniu.
Wytrzymajcie, koledzy lekarze.
Przybyłem was uratować.
Musimy nadal was obserwować, Jaśnie Panie.
Przy waszym nienasyconym królewskim apetycie
drżę na myśl, co byłoby z królestwem,
gdybyście zachorowali.
Taka przezorność się chwali,
ale nie ma się czym martwić.
Jestem zdrów jak ryba.
I silny jak byk.
Za mocno.
Proszę mi wybaczyć.
- Zabrać go. - Tak jest.
I wymierzyć mu surową karę za to,
że mało brakowało, a oszpeciłby swojego władcę.
Mój panie.
Przybył zbiegły lekarz.
Gdzie są pacjenci?
Przyszedłem leczyć chorych lekarzy.
Chorych?
Nikt tu nie jest chory.
Dzięki Bogu.
Dałem się tylko nabrać.
Co za błazen!
Myślałem, że lekarze muszą być mądrzy!
Rozkazuję natychmiast dokonać egzekucji
tego zbiegłego lekarza.
Znałeś ryzyko.
Czemu przyszedłeś?
Jestem lekarzem.
Jeśli ktoś jest chory,
spróbuję go wyleczyć.
Gdybyśmy byli w potrzebie,
nie wzywałbym takiego konowała jak ty.
Dalton!
Zastrzel tego buntownika.
Nie zabijesz mnie.
Kiedy człowiek umiera?
Gdy kula przeszyje mu serce?
Gdy zapadnie na nieuleczalną chorobę?
Nie.
A może wtedy,
gdy zje zupę z trującego grzyba?
Nie!
Człowiek umiera wtedy,
gdy zostanie zapomniany.
Może i zniknę ja,
ale moje marzenie
przetrwa.
A chorzy na wyspie Drum zostaną uzdrowieni.
A królestwo?
Czy Królestwo Drum
można ocalić?
O ile będzie ktoś, kto je poprowadzi.
Co to za pogaduszki?
Zastrzel go!
Wkrótce…
pojawi się tu potwór.
Nie krzywdźcie go.
To mój syn.
Miałem
wspaniałe życie.
Zastrzel go!
Dziękuję, Chopper.
Zdrowie, stary konowale.
Co za żałosny głupiec!
Idź!
No już!
Zabij tego potwornego syna.
Nie!
Z drogi!
Jeśli mnie nie pokonasz, nie będziesz miał szans z nimi.
Nie poświęcaj się dla tego kraju bez potrzeby.
Żyj.
Proszę.
Idź do domu.
Tego by chciał twój ojciec.
Gdzie ta bestia?
Nie przyniosłeś mi jej głowy?
Odwracałem wzrok
przez długi czas.
Służyłem waszemu ojcu,
ale teraz widzę, dokąd zmierza ten kraj.
Do upadku.
Nie chcę kroczyć tą ścieżką ani chwili dłużej.
Sprzeciwiasz mi się?
Mnie?
Swojemu królowi?
Tak.
Brać tego zdrajcę!
Ciekawe.
Co ty robisz?
Chcę zostać lekarzem.
Zostanę lekarzem.
Wyleczę wszystkie choroby.
Nie poddam się.
Proszę.
Naucz mnie wszystkiego, co wiesz.
Czemu miałabym to zrobić?
Mów mi Doctorine.
Dokąd poszedł?
Dzień doberek.
Żadnych wieści.
- Jeszcze nie. - Powinniśmy wyruszyć.
Tak.
Przepraszam za wczoraj.
Mnie też udzieliło się napięcie.
Przyniosłem ci śniadanie.
Wybaczam.
Co widzisz?
Dym.
Z ogniska.
Nie było żadnych statków.
Sprawdzę to.
- Pójdę z tobą. - Nie.
Zostań. Proszę.
Może to nic takiego.
Skoro zdobyliście zaufanie księżniczki Alabasty,
może ja też mogę wam zaufać.
Wiedziałeś o Vivi?
Nie od razu.
Kiedyś się poznaliśmy.
Bardzo dawno temu.
Jest niesamowitą osobą.
Zostaniemy.
Zostałeś właśnie zastępcą kapitana gwardii?
Kazałeś mi coś robić.
Mówiłem, żebyś tego nie ruszał.
Szanuję wszystkie pirackie bandery.
Ona nie powinna leżeć w skrzyni.
Powinna powiewać.
Dumnie.
Szczególnie ta.
Przywróćmy ją na właściwe miejsce.
O cholera.
Tak.
Też jestem potworem.
Fajnie, co?
Zdrajca żyje.
Już niedługo.
Napisy: Zofia Sław