- นั่น! อยู่ตรงนั้น! - อยู่ไหนเนี่ย จับมันไว้!
อยู่ตรงนั้น!
วิ่งไปตรงโน้นแล้ว!
- จับมันให้ได้! - ไปๆๆ!
อย่าให้หนีไปได้!
อยู่นี่!
จับมันไว้ๆ!
มันไปทางนั้นแล้ว!
(วันพีซ)
เราอาจหลอนไปเอง แบบว่า…
เราไม่รู้ว่าหมอนั่นฉีดอะไรใส่เรา
ไม่ ฉันว่าฉันได้ยินสัตว์ประหลาดจมูกฟ้าพูดจริงๆ
นี่
พูดอะไรหน่อย
นายเป็นตัวอะไร
อายุเท่าไหร่
- ทำไมไม่ยอมคุยกับเรา - อ๊ะ
นี่ ฉันนึกว่ามันจะพิเศษ
แต่ถ้าเป็นแค่สัตว์ทั่วไปก็น่าจะเอามาต้มสตูว์กินได้
โอ้ ซันจิ ไอเดียแจ่มเลยนี่
เราก็ใส่หัวหอม แครอท
แล้วก็โรสแมรี่
นี่นายเป็นหมีหรือคนอ่ะ
ฉันว่ามันน่าจะเป็นแรคคูน
ถ้าแรคคูนพูดได้อ่ะนะ
ยืนสองขาใส่หมวกไม่เท่ากับเป็นคนเหรอ
ใช่ แต่ทั้งเขาทั้งขน
มันทำให้ดูเหมือนสัตว์น่ะสิ
เป็นทั้งคู่ได้มะ
ไม่ ตามหลักวิวัฒนาการไม่ได้
โธ่
โอ้ เฮ้
โว้ว!
ดูนี่สิ
- โอ้ ธงโจรสลัดอย่างเท่ - อย่าไปยุ่งนะ!
ห้ามแตะมัน ได้ยินมั้ย และฉันไม่ใช่แรคคูน!
ฉันเป็นกวางเรนเดียร์
นายพูดถูก มันพูดได้
อะฮ่า
ฮืม
นี่เป็นมื้อที่อร่อยที่สุดเลย
มันคืออะไรน่ะ
ก็แค่ซุปไก่น่ะครับ
สูตรอาหารคนป่วยต้นตำรับ
อยากอยู่ในปราสาทหลังใหญ่แบบนี้มั้ย พ่อผมทอง
ฉันให้นายเป็นเชฟส่วนตัวเลย
ขอบคุณ
แต่ไม่ละ
นี่ คุณหมอ
- ทำไมหมาตัวนั้น… - เรนเดียร์น่ะเหรอ
ช็อปเปอร์น่ะเหรอ
ทำไมเขาโกรธจังตอนฉันแตะธงนั่น
เขาไม่ชอบมันงั้นเหรอ
เจ้าเด็กนั่น
มีแผลใหญ่อยู่ในใจน่ะ
ช็อปเปอร์ตัวคนเดียวมาทั้งชีวิต
ไม่มีครอบครัว ไม่มีเพื่อน
ยกเว้นหมอที่ห่วยที่สุดบนเกาะนี้ ซึ่งเป็นคนที่สำคัญกับเขามาก
นั่นเป็นช่วงการล่าหมอครั้งใหญ่
เจ้าทรราชวาโปล จับหมอทั้งหมดในอาณาจักรดรัม
มาเพื่อขังไว้ในปราสาทของมัน
ไปดักรอมันที่สะพาน!
ถ้ามีหมอคนไหนเกิดขัดขืน
ก็จะโดนฆ่า
และไม่นานก็เหลือแค่หมอสองคนที่ไม่โดนจับ
ซึ่งคือฉัน…
ต้องล้อกันเล่นแน่ๆ
และด็อกเตอร์ฮิลลุค
ไปไกลๆ
ทหารองครักษ์อยู่บนนั้น
ฉันรอดมาอย่างหวุดหวิด
คิดว่าฉันลงมาชมวิวรึไง ฉันพยายามหนีพวกบื้อนั่นเหมือนกัน
ฉันไม่ยอมให้นายมาแย่งที่ฉันหรอก
มันไปทางนี้! ไปจับมันมา!
เร็วเข้า ไปจับตัวมันให้ได้!
เราควรต้องดูแลกันและกันแล้วล่ะ
เธอกับฉันเป็นหมอกลุ่มเดียวที่ยังไม่ถูกวาโปลจับ
แหม เรียกตัวเองว่าหมอได้ด้วยเหรอ
แล้วจะเรียกคนที่พยายาม บรรรเทาความเจ็บปวดคนว่าอะไรได้ล่ะ
พยายามน่ะดี
แต่ได้ข่าวว่าเปลี่ยนคนไข้คนล่าสุดเป็นกบนี่
เพ้อเจ้อจริงๆ
สารสกัดจากกบ ควรจะใช้รักษาอาการเจ็บขาได้
นี่ฉันควรฉีดเข้าเส้นเลือดดำรึเปล่าเนี่ย
แบบนี้ต้องทดลองเพิ่มอีกแล้วสิ
เออดี
นายไปคิดค้นยาประหลาดที่ผู้คนรู้สึก ไม่อยากจะใช้ต่อไปเถอะนะ
เขาเรียกความล้มเหลวอันทรงเกียรติ
นักวิทย์ผู้ยิ่งใหญ่ต่างก็เจอ
วันนี้กบ พรุ่งนี้กลายเป็นเจ้าชาย
สิ่งเดียวที่แย่กว่าหมอไร้ความสามารถ
คือนักวิทย์ห่วยๆ
รู้มั้ย ฉันไม่ต้องการคำแนะนำ จากแม่มดโลภมากหรอกนะ
ไอ้หมอขายยาเถื่อน
ยัยเฒ่าจอมโลภ
มันไปตรงนั้น! เร็วเข้า!
นั่นคงจะเป็นองครักษ์หลวง
ไม่ก็พวกชาวเมืองที่นายรักนักรักหนา
ยอมรับเถอะ ฮิลลุค
ประเทศนี้มันป่วยตั้งแต่เหนือจรดใต้
และพวกเขาก็สิ้นหวังมากเมื่อไม่มีหมออยู่ด้วย
พวกเขาออกตระเวนไปในหุบเขามรณะ
เพื่อหาสิ่งที่น่าจะเป็นเห็ดรักษาทุกสิ่ง
เห็ดรักษาทุกสิ่ง
ไม่คุ้มให้เจ็บตัวหรือตายด้วยซ้ำ
กับไอ้สิ่งที่ไม่มีอยู่จริงนั่น
มีพวกบื้อเกิดใหม่ตลอดเลย
อย่าใจร้ายไปหน่อยเลยน่า
ที่พวกเขาเชื่อเรื่องแบบนั้น ก็เพราะว่ามันไม่มีหวังไง
แต่ฉันกำลังคิดค้นยาที่จะช่วยประเทศนี้อยู่
เฮอะ!
ไม่ว่านายจะทำอะไรออกมา
อาณาจักรดรัมก็เกินเยียวยาแล้ว
เออ
เดี๋ยวก็รู้
แถวนี้ไม่มีร่องรอยของมันเลย กลับไปที่สะพานอีกรอบ
- ครับท่าน! - ฉันต้องไปแล้ว
พวกนั้นจะไม่มีทางจับฉันได้
เจอกันใหม่นะ ไอ้หมอเถื่อน
อย่าได้เจอกันอีกเลย ยัยแม่หมอโฉด
ปลอดภัยสักที
พวกโง่เอ๊ย
รอยเท้าขนาดใหญ่
ที่กลายเป็น
รอยเท้าเล็กๆ
สวัสดีจ้า
เกิดอะไรขึ้นกับแกเนี่ย
แกโชคดีแล้ว
เมื่ออาทิตย์ก่อน
ฉันเพิ่งสร้างยาทาที่รักษากระดูกหักได้
นี่แกโดนยิงนี่
ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไรแล้ว ไม่เป็นไรแล้ว
ใช่
ใช่ โอเคแล้ว
ชู่ๆๆ
ไม่เป็นไรนะ
โอ๋ๆ โอเคๆ
ไม่เป็นไรนะ
ไม่ๆๆ ถ้าฉันไม่ห้ามเลือดแกจะตายนะ
ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไรนะ
ฉันไม่ยิงแกหรอก
ฉันไม่… ไม่มีปืนด้วยซ้ำ ดู
ดูนี่
ในเสื้อก็ไม่มีอะไรเลย ไม่มีอาวุธสักชิ้น
ฉันชื่อว่าคุณหมอฮิลลุค
เป็นแพทย์รักษาคน
ฉันจะไม่มีวัน
ทำร้ายแก
อ้า สวัสดีตอนบ่าย
สวัสดีตอน…
ชิบหาย
นายพูดได้
แถมพูดไม่เพราะซะด้วย
อึอื๊อ
ทำไมก่อนหน้านี้ไม่พูดอะไรเลยล่ะ
พูดมาเถอะ
ฉันไม่ว่าหรอก
เวลาที่ฉันคุยกับมนุษย์คนอื่นๆ พวกนั้นจะยิงฉัน
เพราะว่ามันแปลกที่เรนเดียร์พูดได้
ใช่ ได้ยินเรื่องเล่าจากชาวบ้านเกี่ยวกับ…
มนุษย์หิมะน่ารังเกียจที่อาศัยอยู่ภายในป่านี้
และฉันก็ได้ยินเสียงปืนเมื่อคืนด้วย
นายคงเป็นมนุษย์หิมะน่ารังเกียจนั่น
พวกมนุษย์นั้นช่างแสนโหดร้าย
จะว่าอะไรมั้ย
ถ้าฉันดูผ้าพันแผลหน่อย
ไหน ขอดูแผลหน่อยซิ
อืม…
มนุษย์หิมะน่ารังเกียจคืออะไร
สัตว์ประหลาด
ซึ่งเป็นสิ่งที่นายไม่ได้เป็น
เอาละ
- งือ… - เฮอะ!
พูดได้แล้วมันยังไง ไม่เห็นจะน่าอวดตรงไหน
ฉันก็พูดได้
บางคนยังบอกเลยว่าฉันพูดมากไป
ฮ่า
แผลนายกำลังฟื้นตัวอย่างดี
ทันทีที่หายดี
นายก็กลับบ้านไปหาครอบครัวได้
ฉันไม่มีหรอก
เรนเดียร์ตัวอื่นๆ ทิ้งฉันเพราะว่าฉันจมูกฟ้า
โอ้
ไม่ได้มีแค่มนุษย์ที่โหดร้ายสินะเนี่ย
แต่ฉันยืนยันให้ได้เลยนะ
นายน่ะเป็นสิ่งที่พิเศษ ไม่เหมือนใคร
ไหนดูซิ
นายเป็น…
นายเกิดมาเป็นเรนเดียร์เนอะ
อือฮึ
งั้นขอถามอะไรหน่อย
นายเคยกินผลไม้หน้าตาแปลกๆ บ้างมั้ย
อะไรที่นายไม่ควรกิน
ตอนนั้นฉันหิวอ่ะ
เฮอะ คงเพราะอย่างงี้แหละ
เหอ
เรามีเจ้าสิ่งที่มันเรียกว่าผลปีศาจ
มันหายากมาก
ฉันว่านายคงกินผลนั้นไป
และมันเปลี่ยนนายให้กลายเป็น…
สิ่งที่เป็นตอนนี้
ฮื้ม
พูดถึงคำว่าหิวแล้วเนี่ย
ฮึ่ม
คือว่า…
มันก็ไม่ได้เลิศหรูหรอกนะ แต่ว่า…
ชอบมันมั้ยล่ะ ช็อปเปอร์
อือฮึ อื้ม
อือฮึ
ทำไมถึงเรียกฉันว่าช็อปเปอร์
เพราะว่าเขาของนาย ดูเหมือนจะเฉาะต้นไม้ให้ล้มได้เลย
โทนี่ โทนี่ ช็อปเปอร์
เป็นชื่อที่ดี
ฉันจะเรียกนายแบบนั้น
ช็อปเปอร์
ฉันชอบนะ
ขอบคุณนะ
ด้วยความยินดีอย่างยิ่งเลยล่ะ
ช็อปเปอร์
ได้ใช้เวลาทั้งปีกับฮิลลุค
จากนั้นก็เจ้านี่
ทำงานกับเขา
เรียนรู้จากเขา
(สมุนไพรศาสตร์)
ค่อยๆ เยียวยาบาดแผล
ซึ่งสองคนนั้นก็เด๋อด๋าเหมือนกันสุดๆ
แต่ก็เหมือนทุกความสัมพันธ์
ที่พร้อมจะระเบิดใส่กัน
โอ๊ย ตาเถร!
โอ่ย…
- นั่นฆ่าผมได้เลยนะ! - พูดเรื่องอะไรของนายเนี่ย
ฉันช่วยชีวิตนายไว้ ทำไมฉันถึงจะฆ่านายเล่า เจ้าโง่จมูกฟ้า
อย่ามาเรียกเจ้าโง่จมูกฟ้านะ!
ว้าย!
หยุดนะ
- ว้ากกก! - แว๊กกก!
โอย…
เฮ่อ
เอิ่ม…
ด็อกเตอร์
ว่าไง
นี่เป็นการทะเลาะครั้งแรกเลย
ก็ไม่น่าแปลกใจ
ต้องมีคู่ก่อนถึงจะทะเลาะได้
เฮ้อ เอาละ
สิ่งนี้คงจะเป็นครั้งแรกของนายเหมือนกัน
เอ้านี่
นี่คือ เอิ่ม
ของเล็กน้อยสำหรับนายน่ะ
ของขวัญคืนดีไง
ขอบคุณฮะ
ด้วยความยินดี
ใช่ นั่นแหละ
ไขว้กีบเท้าไว้นะ ช็อปเปอร์
ฮึ่ย!
มันพังมาสิบรอบแล้ว ทำไมเรายังลองกันอีกอ่ะ
เพราะว่าเมื่อยาแห่งปฏิหาริย์ฉันเสร็จสมบูรณ์
ประเทศนี้ก็จะได้รับการช่วย
คุณอยากช่วยคนงั้นเหรอ
พวกคนที่ยิงมนุษย์หิมะน่ารังเกียจ
และผมอ่ะนะ
ฟังให้ดีนะ ช็อปเปอร์
อย่าให้ความแค้นสุมอก
หลายปีที่ต้องอยู่ภายใต้ทรราชชั่ว
ทำให้คนของดรัมแตกสลาย
ละทิ้งความหวังว่าสิ่งต่างๆ จะดีขึ้นได้
ซึ่งเมื่อคนสิ้นหวัง
ก็จะจมกับความกลัวและยิงสัตว์ประหลาด
กับช็อปเปอร์
เราต้องคืนความหวังให้พวกเขา
เราจะทำยังไงอ่ะ
แค่ไม่มีวันละทิ้งพวกเขา
ไม่ก็นี่
ในแดนอันใกล้โพ้นแห่งตะวันตก
มีโจรชื่อกระฉ่อน
ที่มีปัญหาหัวใจร้ายแรง
และช่างโชคดีที่เขารวย
เขาเลยเสาะหาแพทย์ชื่อดังจากทั่วทุกสารทิศ
แต่ว่าไม่มีใคร
รักษาโรคนี้ให้ได้
ไม่มีเหรอ
มันเป็นโรคที่รักษาไม่หาย
โอ๊ะ…
โอ๋
แต่แล้ววันหนึ่ง ในห้วงแห่งความสิ้นหวัง
หลังจากเกือบกลายเป็นบ้า
เขาก็ได้ผ่านไปยังภูเขา
และที่นั่นเขาก็พบกับภาพ…
ที่ทำให้แทบลืมหายใจ
โห…
มันคืออะไรอ่ะ
มันคือดอกซากุระ
โอ๋
เขาไม่เคยเห็นอะไรที่มัน…
อ๊ะ สวยมากเหรอ
แต่แล้วในวันรุ่งขึ้น
โจรคนนั้นก็ได้ไปหาหมออีกคนนึง
และเขาก็ต้องตกตะลึง เพราะหมอคนนั้นได้บอกเขาว่าเขา…
หายแล้ว
โอ้
มันเป็น
มันเป็น…
ปาฏิหาริย์เหรอ
ปาฏิหาริย์!
ใช่
ความมหัศจรรย์ทางการแพทย์
คืองี้ ด้วยอารมณ์อันทรงพลัง
ที่เขารู้สึกจากการได้มอง
ไปที่ต้นซากุระ
มันช่วยรักษาเขา
ว้าว
ดูนี่
ธงนี้เป็นสัญลักษณ์แห่งความเชื่อมั่น
หมายความว่าไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้
ซึ่งมันหมายถึงจะไม่มี โรคไหนที่ไม่สามารถรักษาไม่ได้
ฉันจะต้องกลายเป็นหมอที่ช่วยประเทศที่ป่วยนี้
เพราะงั้นฉันถึงชักธงกระโหลกไขว้
ต่อต้านทุกโรคร้ายที่มีอยู่
กระโหลกไขว้เหรอฮะ
ถูกต้อง!
สัญลักษณ์แห่งศรัทธา
การปฏิเสธต่อความเป็นไปไม่ได้
จงชูธงนี้
แล้วก็สู้ เฉกเช่นโจรสลัด!
อืม…
โจรสลัดคือไรอ่ะ
เอาจริงดิ
โจรสลัดคือคนผู้ที่ได้ผจญภัยและ…
มีความฝัน
และไม่มีวันที่จะยอมแพ้
โอ้ ช็อปเปอร์ เกาะนี้เป็นเพียง จุดที่สุดแสนจะกระจิริด
บนโลกที่เกินจินตนาการ
จริงดิ
วันนึงนายจงออกเรือ
และนายจะได้รู้ว่า ปัญหานายมันเล็กจ้อยแค่ไหน
จำคำของฉันไว้นะลูกชาย
ชะตากรรมของนาย
อยู่บนทะเลอันส่องประกายนั่นแหละ
แต่ช่วงเวลาดีๆ ย่อมไม่จีรัง
ส่วนใหญ่ก็ไม่เคยเป็น
เพราะงั้นสรุปได้ว่า ช็อปเปอร์ ฉันยินดีที่จะบอกว่าการรักษานายเสร็จสมบูรณ์แล้ว
ฮะ จริงเหรอ
ขอบคุณนะ ด็อกเตอร์
งั้น เอ่อ…
ดูแลตัวเองด้วยนะ
นายไปได้แล้วล่ะ
หือ
แผล เอ่อ แผลของนายหายดีแล้ว
สามารถที่จะ
ใช้ชีวิตแบบที่ต้องการ
ไปซะ! ฉันมีงานต้องทำ
ตะ… แต่ว่า
อ่า แต่ผมยังไม่หายดี!
ผมยังปวดท้องอยู่
ผมมีไข้ด้วย!
- เอิ่ม ผมว่าเขาผมจะหักนะ - นายสบายดี
ฉันไม่ต้องดูแลนายต่อไปอีกแล้วล่ะ ช็อปเปอร์
นายดูแลตัวเองได้แล้ว
อย่าทำแบบนี้เลยนะ ด็อกเตอร์
ผมไม่มีเพื่อนเลย ผมไม่มีที่จะไปอีกแล้ว
ผมสัญญาว่าจะไม่ก่อเรื่อง สาบาน
ไปไกลๆ!
จะออกทะเลไปไหนก็ไปเถอะ อย่าได้กลับมาอีก
แต่… แต่
ตัดขาดกันเท่านี้!
เจ้าโง่จมูกฟ้า!
ไม่ ทำไม
ด็อกเตอร์ ทำไม
ผมทำอะไรผิด
ด็อกเตอร์!
ด็อกเตอร์ ขอร้อง! ขอร้อง เปิดประตูที ด็อกเตอร์
ด็อกเตอร์ ผมทำอะไรผิด
ประตูให้ทีเถอะ ด็อกเตอร์ ได้โปรด!
ด็อกเตอร์! ด็อกเตอร์ ได้โปรด!
ผมทำอะไรผิด
ยกโทษให้ด้วย
ยกโทษให้ฉันด้วย ช็อปเปอร์
ไม่
ไม่!
ช็อปเปอร์
ไม่แปลกใจทำไมเขาไม่ชอบมนุษย์
ก็ถ้าถามฉัน มันคือข้อดีของเขา
เพราะเรื่องของช็อปเปอร์และฮิลลุค ไม่ได้จบตรงนั้น
- นายไม่รอดแล้ว - ไม่
ไม่
มันต้องมี… สักทาง
ที่จะยื้อชีวิตของฉันไปได้อีกสักหน่อยน่ะนะ
ใช้วิชาของเธอสิ
ยอมรับแล้วสิ
ว่าฉันไม่ได้เป็นแค่แม่มดโลภมาก
ฉันมีวิชา
และเธอก็เป็นหมอคนเดียวที่เหลืออยู่
ฉัน…
ทนที่จะเห็น
งานวิจัยกว่า 30 ปีของฉันเสียเปล่าไม่ได้
ฉันต้องการเวลาเพิ่มเพื่อทำงานแห่งชีวิตให้เสร็จ
งั้นก็กลับไปดินแดนที่นายเห็นซากุระพวกนั้นสิ
เฮ่อ ฉันรู้ว่าเธอไม่เชื่อฉัน แต่ฉันได้ประสบ…
ฉันได้ประสบกับ ความมหัศจรรย์ทางการแพทย์
คงต้องประสบอีกรอบแล้ว
- เจ้าเห็ดรักษาทุกสิ่งที่ชาวบ้านพูดถึงกัน… - มันไม่มีจริง
และถึงมันจะมีจริง
ก็ไม่มีใครรอดจากหุบเขามรณะได้หรอก
แล้วสัตว์เลี้ยงนายล่ะ
ช็อปเปอร์ไม่ใช่สัตว์เลี้ยง
ฉันคือเพื่อนเพียงคนเดียวของเขา
เพราะงั้น…
เพราะงั้นฉันเลยต้องไล่เขาไป
ไงนะ
ทำไม
เขาคงจะช็อคจนทนไม่ได้
ถ้าฉันตายต่อหน้าต่อตาเขา
ฉันต้องไม่ให้เขาเห็น เรา เอ่อ…
เราเหมือนกันมาก เขากับฉัน
เซ่อซ่ากันทั้งคู่
ฉันอยากจะมอบของขวัญสุดท้ายให้เขา
สิ่งสุดท้ายที่จะแสดง ให้เห็นว่าไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้
แต่…
ฉันรู้ เวลา…
มันไม่ได้อยู่ข้างฉัน
คุเรฮะ
ขอร้อง
ได้โปรด…
สานต่องานของฉันให้เสร็จ
และ…
ดูแลช็อปเปอร์ที
ลุกขึ้นซะ
นายคิดจะให้ฉันทำ งานวิจัยงี่เง่านายให้เสร็จจริงดิ
ไหนจะสัตว์เลี้ยงประหลาดของนายอีกก
มาหลอกเอาความเห็นใจจากการใกล้ตายงั้นสินะ
นายก็น่าจะรู้ดีอยู่แล้ว
ว่าคำตอบคือไม่
ไปจัดการเรื่องตัวเองไป ไอ้หมอเถื่อน
เขารู้ว่าเวลาเหลือไม่มาก
ฮิลลุคจึงทำงานอย่างหนักในสองสามวันสุดท้าย
เดี๋ยวจะให้ดูว่าอะไรเป็นไปได้ เดี๋ยวจะให้ดู
โอย พระเจ้า
มันได้ผล
มันได้ผล!
โอ้!
โอ้! โอ้!
โอ้!
ช็อปเปอร์ สิ่งนี้แหละ!
ปฏิกิริยาที่เราเฝ้ารอคอย!
ฮ่า!
ฮ่าๆๆ!
ฮ่าๆ!
ช็อปเปอร์!
ช็อป…
เรา… ได้มาแล้ว
ช็อปเปอร์
ช็อปเปอร์ นี่มัน…
เกิดบ้าอะไรขึ้นกับนาย อะไรเนี่ย
ช็อปเปอร์ นาย…
นายไปไหนมา
ไป… ไปหุบเขามรณะ
ผมหาเห็ดเจอแล้ว
ยะ… ยังไงนะ
ยารักษาที่ชาวบ้านพูดๆ กันน่ะเหรอ
อ่าฮะ
ว่าไงนะ
นายไปหามัน
ให้ฉันเหรอ
อยู่ต่อนะ ด็อกเตอร์ ขอร้อง
ผมก็อยากเป็นหมอเหมือนกัน และผมก็อยากให้คุณเป็นคนไข้คนแรก
สอนผมให้เป็นหมอที
ทำไมเรนเดียร์จะเป็นหมอไม่ได้ล่ะ
เป็นไปได้อยู่แล้ว ช็อปเปอร์
ใช่ นายมีคุณสมบัติที่สำคัญที่สุดอยู่กับตัว
นายมีจิตใจที่ดี
โอ้ เจ้าลูกชาย เจ้าลูกชาย
อา…
ซุปเห็ดได้ผลรึเปล่าอ่ะ
รสชาติแย่ที่สุด
แต่ยาที่ดีรสชาติแย่เสมอ
เป็นตัวบ่งบอกว่ามันได้ผล
ขอบคุณนะ ช็อปเปอร์ ทีนี้ฉันต้องขอตัวก่อน
- คุณจะออกไปไหน… - เอาละ ช็อปเปอร์
ฉันได้ข่าวมาว่าพวกหมอที่ถูกจับในปราสาทดรัม
เกิดป่วยขึ้นมาน่ะ
ตอนนี้ฉันดีขึ้นแล้ว
ฉันเลยจะไปช่วย
เหอ
นั่นคือยาเหรอ
ระเบิดน่ะ
ปราสาทมันคุ้มกันแน่นหนา
ฉันอาจจะต้อง
สู้ฝ่ามันเข้าไป
ฮะ
งั้นผมไปด้วย
ไม่ ไม่ๆ สภาพนายแย่กว่าฉันอีก
พักผ่อนอยู่ที่นี่แหละ
นายจะเป็นหมอที่ดีได้สักวันแน่ ช็อปเปอร์
ฉันนี่แหละคือหลักฐานยืนยัน
อ๋า…
นี่ ฮิลลุค!
เขาไปไหนเนี่ย
ตอนนี้เขาดีขึ้นแล้ว เขาเลยจะไปรักษาหมอที่ป่วยในปราสาทน่ะ
ดีขึ้นเหรอ
จะดีขึ้นได้ยังไง โรคของเขาน่ะรักษาไม่ได้
ไม่ จริงๆ นะ
ฉันเจอเห็ดรักษาทุกสิ่งจากหนังสือ และเอาไปทำเป็นซุปแล้ว
ไหนเห็ดอะไร ขอฉันดูหน่อย
เห็นมั้ย
รูปหัวกะโหลกไขว้หมายถึงอะไรก็เป็นไปได้หมด
โรคทุกโรคสามารถรักษาได้
ไอ้โง่เง่า!
สัญลักษณ์นี้หมายความว่าถึงตาย
ใครก็ตามที่กินเห็ดนั่นจะตายภายในหนึ่งชั่วโมง
คุณโกหก!
ฉันไม่ได้โกหก!
เขารู้อยู่แล้วว่ามันเป็นพิษแต่ก็ยังดื่มมันอยู่ดี
หา
ทำไมเขาถึงทำแบบนั้น
เพราะจิตใจที่ผิดเพี้ยนผิดรูป
เกินมนุษย์มนาของเขาโอนอ่อนกับเธอเสมอไง
มันไม่มียาที่รักษาได้ทุกสิ่งหรอก
เพราะงั้นมันถึงต้องมีหมออยู่ยังไงล่ะ
ความใจดีมันช่วยชีวิตใครไม่ได้
ถ้าอยากจะช่วยคนล่ะก็ นายก็ต้องศึกษาและเรียนรู้วิชาแพทย์
ถ้าไม่มีวิชาพวกนั้น นายก็ไม่สามารถ ช่วยใครได้เลยแม้แต่คนเดียว
แต่ด็อกเตอร์บอกว่า…
เจ้าโง่นั่น
ด็อกเตอร์ฮิลลุคไม่กลับมาหรอก
เขาจะให้ปราสาทดรัมเป็นหลุมฝังศพของตัวเอง
จนกว่าจะลมหายใจสุดท้าย
ฉันจะยอมทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้
เพื่อบรรเทาความเจ็บปวดของผู้ป่วย
เข้มแข็งไว้ก่อนนะ เพื่อนพ้องแพทย์
ฉันมาช่วยทุกคนแล้ว
เรายังต้อง ติดตามอาการท่านต่อไป ฝ่าบาท
ด้วยความอยากอาหารไม่สิ้นสุดของท่าน
ผมก็นึกไม่ออกเลยว่า ดรัมจะเป็นอย่างไรหากท่านประชวร
แม้จะตรวจอย่างถี่ถ้วนแล้ว
ก็ยังกังวลผิดที่ผิดทาง
ฉันน่ะแข็งแรงสมบูรณ์ดี ฮื่อ
ฉันแข็งแกร่งเหมือนกระทิง ฮ่าๆ
โอ๊ย!
แน่นเกินไปแล้ว
ขออภัย ราชาวาโปล
- เอาหมอคนนี้ออกไป - ครับท่าน
และให้มันโดนลงโทษอย่างหนักหน่วง
โทษฐานที่เกือบทำให้ร่างกายของราชาเป็นแผล
ฝ่าบาท
หมอที่หลบหนีมานี่แล้วล่ะ
พาฉันไปหาคนไข้!
หือ
ฉันมาเพื่อรักษาหมอที่ป่วยอยู่
ป่วยเหรอ
ก็อย่างที่เห็น ที่นี่ไม่มีใครป่วย
ขอบคุณพระเจ้า
ที่แท้ฉันก็โดนหลอกนี่เอง
เหลือจะเชื่อกับเจ้าบื้อนี่เลยเนอะ
นึกว่าคนจะเป็นหมอได้ต้องฉลาดซะอีก
ฮ่าๆๆ
ฉันขอสั่งให้ประหารหมอที่หลบหนีคนนี้
ในทันที ณ บัดนาว
รู้ดีอยู่แล้วนี่
ทำไมยังมาอีก
ก็ฉันเป็นหมอนี่
ถ้าหากมีคนป่วย
ฉันก็ต้องถ่อไปรักษา
ถ้านี่เป็นเหตุฉุกเฉินจริง
ฉันคงไม่เรียกหมอเถื่อนอย่างแกมาหรอก
ดาลตัน!
ยิงไอ้กบฏนี่ให้ตาย
นายฆ่าฉันไม่ได้หรอก
คนเรานั้นจะตายเมื่อไหร่
เมื่อกระสุนเจาะทะลุหัวใจอย่างงั้นเหรอ
หรือเมื่อเจอกับโรคที่รักษาไม่หาย
ไม่
หรือว่าจะเป็น…
ตอนที่เขากินซุปที่ทำจากเห็ดพิษกันล่ะ
ไม่ๆ
ไม่ๆๆ ไม่!
คนเราจะตาย
ก็ต่อเมื่อเขาถูกลืม
ฉันอาจจะหายไป
แต่ความฝันของฉัน
จะยังคงไปต่อ
และเหล่าผู้ที่เจ็บป่วยในดรัม จะได้รับการช่วยเหลือ
ประเทศนี้เองก็ด้วยรึเปล่า
อาณาจักรดรัมยังช่วยไว้ได้มั้ย
ก็ตราบใดที่มีคนสืบสานมันต่อไป
มัวพล่ามบ้าบออะไรของแกวะ
ยิงสิเว้ย!
ไม่นาน…
จะมีสัตว์ประหลาดโผล่มา
โปรดอย่าทำร้ายเขา
เขาคือลูกชายฉัน
ให้ตายสิ
ชีวิตนี้มันดีจริงๆ
ยิงมัน!
ขอบคุณนะ ช็อปเปอร์
แด่แก ไอ้หมอเถื่อน
ฮ่าๆๆ!
มันช่างโง่ซะจริงๆ!
ไป!
เร็ว!
ฆ่าไอ้ลูกสัตว์ประหลาดของมัน
ไม่!
ฮึ่ม!
ถอย!
ถ้าสู้ฉันยังไม่ได้ นายก็เอาชนะพวกนั้นไม่ไหวหรอก
อย่าเสียสละไปอย่างเปล่าประโยชน์ เพื่อประเทศนี้เลย
มีชีวิต
ได้โปรด
กลับบ้าน
พ่อของนายคงต้องการแบบนั้น
ไอ้สัตว์ประหลาดอยู่ไหน
แกไม่ได้เอาหัวมันมาให้ฉันเหรอ
ฉันอยู่อย่างเมินเฉยมานานมากแล้ว
ฉันเคยรับใช้พ่อนาย
แต่ตอนนี้เห็นแล้วว่าประเทศนี้เป็นยังไง
ล่มสลาย
และฉันจะไม่เดินทางนั้นไปมากกว่านี้อีกแล้ว
แกกล้าขัดคำสั่งฉันเหรอ
ฉันคือ
ราชาของแก
ใช่แล้ว
จับไอ้ทรยศนี่ไป
ฮึ่ม
น่าสนใจดี
คุณทำอะไรอยู่อ่ะ
ฮื่อ!
ฉันจะต้องเป็นหมอให้ได้
ผมจะเป็นหมอให้ได้
ผมจะเป็นผู้ที่ช่วยรักษาทุกๆ โรคเลย
ผมจะไม่ยอมแพ้
ได้โปรด
ได้โปรดสอนทุกอย่างที่คุณรู้ให้ที
ทำไมฉันถึงต้องสอนนาย
เรียกฉันว่าด็อกเตอร์รีน
นั่นเขาจะไปไหน
อรุณสวัสดิ์เพื่อน
ยังไม่มีข่าวจากลูฟี่
- ยังเลย - เราควรตามเขาขึ้นไป
ใช่
นี่ ฉันขอโทษที่หงุดหงิดใส่เมื่อคืน
ฉันคงรู้สึกกดดันเหมือนกันล่ะมั้ง
แต่ฉันเอามื้อเช้ามาให้
เจ๋งดี
มีอะไร
นั่นควันจากกองไฟ
ไม่เห็นมีเรือเข้ามาเลยนี่
ฉันจะลองไปสำรวจดู
- ฉันไปด้วย - ไม่
อยู่นี่ ได้โปรด
มันอาจไม่มีอะไรก็ได้ แต่…
ถ้านายเชื่อใจเจ้าหญิงแห่งอลาบาสต้า งั้น…
ฉันอาจเชื่อใจนายได้เหมือนกัน
นายรู้เรื่องวีวี่เหรอ
ตอนแรกก็ไม่
แต่เราเคยพบกัน
เมื่อนานมาแล้ว
เธอเป็นสาวน้อยที่น่าประทับใจมาก
เราจะอยู่เอง
นายเพิ่งอาสาเป็นหัวหน้าหน่วยคุ้มครองเหรอเนี่ย
ก็นายบอกให้ฉันทำอะไรสักอย่าง
อืม
เฮ้!
ก็บอกแล้วไงว่าห้ามแตะต้องอ่ะ
ฉันเคารพธงโจรสลัดทุกผืน
มันไม่ควรถูกเก็บไว้ในกล่อง
มันควรถูกแขวน อย่างภาคภูมิ
โดยเฉพาะกับธงนี้
มาไว้ในที่ที่เหมาะกัน
โห…
ฮะ!
เช้ดเข้
ใช่
ฉันเองก็เป็นสัตว์ประหลาด
เจ๋งดีมั้ยล่ะ
ไอ้ทรยศยังไม่ตาย
อีกไม่นานหรอก