Król Wapol powrócił, aby ocalić Królestwo Drum.
Jedyny człowiek, który mógł je ocalić,
wysadził się na naszych oczach.
Twoje królestwo należy do mnie.
Do mnie!
Nikt już więcej mi go nie odbierze.
Król, który opuszcza swoich ludzi, nie zasługuje na tron.
Diabelski owoc.
Moje ciało jest teraz jak fabryka.
Może pochłaniać wszystko i zmieniać to, co zjem,
w cokolwiek zechcę.
Jesteś potworem.
Nie ja jeden jestem potworem,
Daltonie.
Pokażę ci prawdziwego potwora.
Oto i on.
Niegdyś lojalna mi bestia.
Wreszcie
okażesz mi szacunek, na jaki zasługuję.
Nie wymusisz go sobie!
Gdzie twoi żołnierze?
Dwudziestu lekarzy i dwóch przygłupów nie wystarczy,
by przywrócić ci tron.
Spokojnie.
Moi żołnierze się nie zbuntowali.
Po prostu się trawili.
Pustynna lilia.
Zupełnie nie na miejscu wśród tego śniegu.
Miss All Sunday.
Przetrwałaś Mały Ogród.
Nadal jednak jesteś daleko od swojego zamku.
Wciąż nas ścigacie.
Mamy niedokończone sprawy.
Nie męczy cię to, że jesteś na każde skinienie socjopaty?
Tak wygląda każda współpraca.
On ma swoje cele, a ja swoje.
Czasami, jak teraz,
chcemy tego samego.
Ciekawe, kto z nas cię rozgryzł.
On… czy ja.
Możesz próbować mnie zabić,
ale nie poddam się bez walki.
To mnie w tobie intryguje.
Wiesz, że Mister 0 dał Wapolowi diabelski owoc?
Chrup-chrup owoc.
- Wraca tutaj, żeby odzyskać tron. - Czemu mi to mówisz?
- Może ty i Słomkowi go powstrzymacie. - To nie są żarty.
A to nie jest ich sprawa. Oni tylko pomagają.
No proszę, księżniczko.
Jak każda silna liderka
chronisz innych i bierzesz winę na siebie.
Chcę ci powiedzieć,
że słusznie.
Gdy będziesz patrzeć, jak giną,
pamiętaj, że to samo czeka mieszkańców Alabasty.
I to wszystko twoja wina.
Zapomniałabym.
Spodoba ci się, co Wapol zrobił ze swoim wojskiem.
Zoro.
Cholera.
Usopp! Zoro!
Mamy kłopoty.
Król Wapol wrócił.
Idzie do zamku. Zjadł diabelski owoc.
To wyjaśnia, czemu na wioskę maszerują potwory.
Gdzie Dalton?
Poszedł coś sprawdzić i nie wrócił.
- Złapali go. - Potrzebujemy Luffy’ego.
Dalton kazał mi chronić miasto. Ty go sprowadź.
Nie, ja pójdę.
Wiem, co potraficie.
Wioska potrzebuje kapitana Usoppa i pana Bushido.
- Pójdę po Luffy’ego. - Zdążysz?
Pomogę ci.
Spodziewałem się tego.
Droga jest długa, a Luffy najsilniejszy z nas.
Opracowałem plan B.
Testowałeś go?
Dopiero skończyłem, więc nie.
Dobra.
Jak to działa?
Mechanizm startowy jest tutaj.
Szpula przy kotwiczce będzie nawijać
i wciągnie cię w górę.
Na jeden raz nie dasz rady, więc będziesz strzelać kilkakrotnie.
Dobra.
- Trzymaj się. - Kiedy to…
Brawo, księżniczko.
Poradzi sobie.
Zawsze chcesz mi zaimponować.
Chcę ci pomóc.
Bardzo się martwisz, co?
Już naprawdę mi lepiej.
Uwierzę, gdy wyjdziesz z łóżka.
Smaczne?
Doprawiłem, skoro ci lepiej.
Pyszne.
Zeff byłby dumny.
Staruszek sprzedał mi kilka sztuczek.
Oczywiście nigdy mu tego nie powiem.
Jestem samoukiem.
Całkowicie.
Zaczęło się od mamy.
Gotowałeś z mamą?
Nie z nią.
Dla niej.
Gdy byłem mały, moja mama była bardzo chora.
Chciałem jej pomóc.
Gotowaniem okazywałem jej miłość.
Nie zaczęło się dobrze.
Robiłem jej obiady
ze wszystkiego, co znalazłem w kuchni.
Na przystawkę przejrzałe banany.
Stare ryby z niedogotowanym ryżem.
Całe menu pełne ohydy.
Paradowałem korytarzem
z głową wysoko.
Pielęgniarki mdliło na mój widok.
Ale moją mamę nie.
Patrzyła na mnie tak, że nie było widać, że choruje.
Była jak promyczek słońca.
Zawsze pytała:
„Co mi dziś przyniosłeś, mały książę?”.
Patrzyła na te moje pudełka…
brała gryza
i uśmiechała się.
Czułem, że naprawdę jej pomagam.
Potem się podszkoliłem.
Podciągnąłem umiejętności, poznałem różne kombinacje smaków.
Ja byłem coraz lepszy, a z nią coraz gorzej.
Po każdym obiedzie ściskałem ją tak mocno,
że brakowało jej tchu.
W końcu nastał dzień, w którym nie musiałem już gotować.
Więc…
każdy mój posiłek…
robię dla niej.
Sanji, nie…
Słuchajcie!
Vivi przyszła!
Dlatego przyszłam.
Wkrótce będzie tu Wapol.
Nieźle, że takie chuchro się tu dostało.
Musiałam.
To nasza Vivi.
Czyli ten król tu zmierza.
I ma moce diabelskiego owocu.
Baroque Works nie żartowali, gdy mówili, że nie dadzą nam spokoju.
No dobra.
Spuszczę mu łomot.
Musimy zejść do wioski i pomóc.
Zejdziemy stąd, owszem, ale nie żeby walczyć.
Wracamy do ukrycia.
Uciekasz?
Użyj swoich wiedźmich mocy do walki.
Chcesz się bić? Powodzenia.
Widziałam, jak Wapol latami terroryzował ten kraj.
Zawsze był ścierwem.
A po diabelskim owocu?
Nie chcę wiedzieć, jaki koszmar zgotuje.
Pakuj się, Chopper. Pójdziemy tajnym przejściem.
Nie możemy odejść.
Jeśli dojdzie do bitwy, będą ranni.
Musimy im pomóc.
Pomóc?
Ci ludzie nazywali cię potworem.
Strzelali do ciebie. Chcesz im pomagać?
Tak.
Tak robią lekarze.
Miłego umierania.
Dobra. Musimy zająć się Nami.
Lepiej z nią?
Wszystko dzięki temu maluchowi.
Prawie.
Jeszcze nie jest wyleczona.
Podepnę jej mobilną kroplówkę, żeby ją przenieść.
Świetnie. A potem stąd zejdziemy.
Dasz radę, Vivi?
Tak. Rozgrzeję się, gdy będziecie szykować Nami.
- Chodź, Chopper. - Dobra.
Zatrzymamy ich.
Znajdźcie sobie schronienie.
Tędy. Szybko.
- Wstawaj. - Chodź.
Szybko!
Może pójdę z nimi?
W razie gdyby potrzebowali ochrony.
Czym jest armia potworów dla bohatera Małego Ogrodu?
Nie mój problem.
Hej!
Dokąd ty się wybierasz?
Walczyć.
Co za bohater.
Mieszkańcy wioski będą zachwyceni,
gdy dopełzniesz tam w samą porę, żeby zginąć razem z nimi.
Kiedy człowiek umiera?
Nie wolno ci tego mówić.
Masz na rękach jego krew i nie pozwolę ci zszargać jego pamięci.
Ten kraj jest chory.
Oboje o tym wiemy.
Doktor Hiriluk też to wiedział.
Chciał uleczyć tę ziemię,
a ja dałem mu umrzeć.
Bardzo tego żałuję.
Nie popełnię tego błędu ponownie.
Nie pozwolę, by inni ludzie ginęli z rąk tego tyrana Wapola.
To nasza ostatnia szansa, by się od niego uwolnić.
Jeśli teraz się nie postawimy,
już zawsze będzie nas gnębił.
Będę walczyć
za wszelką cenę,
z twoją pomocą czy bez niej.
Chrzanić to.
Przesadziłeś.
Potem cię rozliczę.
Pospieszmy się. Wapol może już być w wiosce.
Co to?
Spakowałem całe jedzenie.
Tu by się zmarnowało.
To płaszcz Nami?
Tak. Przypomniałaś mi, jak zimno jest na zewnątrz.
Zgubiłem swój, więc pożyczyłem ten.
Zabije cię, jeśli go zniszczysz.
Spokojnie. Co by się miało stać?
No proszę.
Księżniczka Vivi
z Alabasty.
Kto to?
Wapol.
Król Wapol!
Kapitan Piratów Blinkingów.
Przybyłem, żeby odzyskać, co do mnie należy.
Wkurzyłaś wielu wpływowych ludzi, księżniczko.
Co on wyprawia?
Rozciągam się.
Gadasz w taki sposób,
że chyba będziemy się bić.
Nie chcesz tego, młody.
Wciągam takie precelki jak ty na śniadanie.
Dobra.
Liczę na to, że jesteś głodny.
Luffy, zaczekaj.
To moja kolej.
Twoja kolej na co, niby?
Jesteś nadal tą samą przestraszoną dziewczynką
co wiele lat temu.
Ty nie walczysz.
Nie masz odwagi.
I właśnie przez ten brak animuszu
wkrótce zginiesz.
Ty i każdy, kto stanie mi na drodze.
Bo to, droga księżniczko,
świadczy o prawdziwym…
królu!
Coś, czego twój głupi ojciec
nigdy nie zrozumiał.
Król jest tylko człowiekiem,
a korona nakryciem głowy.
Cierpienie twojego ludu dowodzi,
że nie masz pojęcia o przywództwie.
Nie to co mój ojciec.
Baroque Works go nie złamie.
A ty nie złamiesz mnie.
Był czas na dyplomację.
A teraz
czas na działanie.
A ja, Nefertari Vivi,
córka Nefertari Cobry,
nie jestem tchórzem!
Dobrze.
Jeśli chcesz działania, księżniczko…
nie będę polemizował!
Niezła przemowa, Vivi.
Teraz moja kolej.
- Chyba zostaliśmy sami. - Niezupełnie.
Wapol zabrał nasze wojsko,
ale nie jesteśmy bezsilni.
Nie tylko zabrał to wojsko.
Pożarł je i wypluł w formie…
Potworów.
Mieczom nie robi to różnicy.
Kryć się!
Nie!
Kryć się!
Hej, brzydalu!
Ognista gwiazda śmierci!
Nie dosłyszał „śmierci”.
- Mocni są! - Będziemy walczyć do skutku.
Wapol wrócił. Spadamy stąd.
- Co z Vivi? - Dobrze, pójdziemy do niej.
Czekaj, muszę zmienić kroplówkę.
- Ostrożnie. - Chłopaki.
- Kto tu jest lekarzem? - Lekarzem czy lanczem?
Przestań być taki uparty i daj mi pracować!
Lepiej go posłuchaj.
- O cholera. - Co to za stwór?
Nieważne. Zabijmy go i znajdźmy lekarkę.
Co tu się dzieje?
Baroque Works przysłało króla o supermocach.
A to jego straż przyboczna.
Spokojnie, nie damy im dorwać ciebie ani nikogo innego.
Ty zostań w ukryciu i uważaj na kroplówkę.
Dobra, Chopper. Potwory do boju.
Tak jest!
O nie.
Może Nami nie zauważy.
Bądź poważny!
Chcę cię zabić!
Zapłacisz mi za to!
Rozpruwacz śniegu.
Wyrwał sobie włosy?
Spoko.
Co to ma być?
Naelektryzowane afro jest superprzylepne.
Zabieraj to!
Tyle było twoich kopniaków.
Są niepokonani!
- Przecież jesteś Panem Zniszczenia. - A oni niszczą nas!
Dalton.
On też zjadł diabelski owoc? Wszyscy już je zjedli?
Ciekawe, jak smakuje ktoś z mocami diabelskiego owocu.
Chopper, potrzebuję pomocy!
Jestem trochę zajęty!
Już niedługo, dziwolągu.
Nazywam się Tony Tony Chopper.
To imię nadał mi najlepszy lekarz na świecie.
A ty
goń się!
Zamknij się już.
Sanji!
- Co jest? - Puszczaj!
To ty się do mnie przykleiłeś!
- Puść mnie. - Nie ruszaj się przez chwilę.
Nie ta noga, durniu!
- Nie pomagasz! - Ty też nie!
Żałosny z was zespół.
Nie to co ja i mój partner.
- O cholera. - O cholera.
I co?
Imprezowy zestaw kopnięć!
- I to się nazywa praca zespołowa. - Tak.
Tak.
Chłopaki.
Nami!
Uciekaj!
Nie wiedziałem, czy wrócisz.
Mieszkańcy Drum są duszą tego kraju.
Zawsze będę walczył w ich obronie.
Uważaj. Zaczynasz brzmieć jak przywódca.
- To wiedźma! - Tak.
Patrzcie, jak będę czarować.
Luffy?
Vivi!
Sanji, Nami! Przegapiliście wszystko.
Dobrze, że nic ci nie jest.
Pokonał Wapola?
To mój płaszcz?
To Chopper?
Jak śmiesz!
Królestwo Drum należy do Światowego Rządu.
Atak na mnie to zbrodnia międzynarodowa!
Takie rzeczy nie obchodzą piratów.
Ciekawe, że tego nie wiesz.
Dość!
Rozwalę was wszystkich na strzępy.
A zacznę od tej paskudnej bandery!
Nie!
Luffy.
Nie.
Jest głupszy, niż myślałem.
Poświęcił życie
dla jakiejś bezwartościowej, starej szmaty.
Żaden z ciebie pirat.
Mocny tylko w gębie.
Czaszka i piszczele to nie byle co.
To niezniszczalny symbol.
Symbol przekonania.
Jak to możliwe?
Przecież dostał!
Nie można drwić z tej bandery!
Ani w nią strzelać!
Prawda, Chopper?
Zgadza się.
Odsuńcie się, a ja wykończę tego błazna.
Skoro nie pokonało cię działo,
mogę użyć innej broni.
Czyli to jest pirat.
Najprawdziwszy z piratów.
Zoro! Nie damy rady ich dłużej odpierać.
Trzeba mu pomóc.
Trzymam cię!
Zoro!
Nie mam pocisków!
Zawiodłem go w Loguetown. Nigdy więcej. Luffy!
Gum-gumowa…
- Rakieta! - Rakieta!
Tak!
Tak to się robi!
Luffy, udało ci się.
Doktorze.
Królestwo uratowane.
Będzie dobrze.
Już nic nam nie grozi.
Udało się.
Słomkowi jak zawsze górą.
Ktoś tu ma dobry humor.
Ciesz się.
Jak zaczniemy leczyć twoje rany, nie będzie ci już do śmiechu.
To koniec?
O nie. To dopiero początek.
Hej!
Trzeba was rozkuć. Zajmijcie się rannymi.
Pokażcie, co potraficie.
Ruchy!
Dobra, do roboty.
Wygodnie, co?
Ja tam mógłbym się wspiąć.
Na górskich szlakach jestem jak kozica.
Usopp, Zoro!
Dotarliście!
- Dobrze, że żyjecie. - Luz, tylko walczyliśmy z potworami.
Gdzie Nami?
Nami, wyzdrowiałaś!
Już mi lepiej.
Wreszcie nie jestem zdechlakiem.
Nie ma za co.
To mój płaszcz?
Dodaj do rachunku.
Czemu nie zeszliście? Co was zatrzymało?
Spuściliśmy królowi łomot.
Ten chłopak pokonał Wapola.
A niech mnie.
- A jego strażnicy? - Sanji i Chopper ich załatwili.
To było banalne.
Jaki Chopper?
To on.
To syn Hiriluka.
Dziękuję.
Wam wszystkim.
Dzięki waszej walce
nasze królestwo się odrodzi.
Wasz rachunek jest opłacony.
Lud będzie miał swojego przywódcę.
Chodź, reniferze.
Chodź z nami.
Co? Jak to?
Bądźmy piratami razem.
Chciałbym być z wami piratem,
ale nie mogę.
Dlaczego nie?
Uratowałeś mi życie.
Tak często pakujemy się w kłopoty, że przyda nam się lekarz.
Twoje przemiany są super. Przydadzą nam się w walkach.
Przestańcie!
Bardzo wam dziękuję za to,
że jesteście dla mnie mili i za wszystko, co zrobiliście,
ale jestem reniferem.
Mam kopyta, rogi, i niebieski nos.
Nie jestem człowiekiem jak wy.
Nie mógłbym być częścią waszej załogi. To niemożliwe!
Zamknij paszczę i chodź z nami!
To go przekona.
Dobrze, dołączę do was.
Tak!
Spotkamy się na zewnątrz. Najpierw muszę coś zrobić.
Doctorine!
Musimy porozmawiać.
Wreszcie pojawił się mój asystent.
Niezła rozpierducha.
Będziesz szukać składników wszystkich zniszczonych leków.
Doctorine, wyruszam.
Wiem, właśnie ci powiedziałam, żebyś znalazł…
Odchodzę z nimi.
Będę pływał z nimi po świecie jako lekarz na ich statku.
Ty niewdzięczny gnojku.
Tyle dla ciebie zrobiłam.
Dałam ci dom,
nauczyłam cię medycyny.
Jestem za to bardzo wdzięczny,
ale muszę spełniać marzenia.
Ty?
Ten mały, płaczliwy renifer będzie piratem?
Nie poradzisz sobie na morzu.
Może i masz rację,
ale jestem też człowiekiem i mam marzenia.
I nie będę pływał sam. Będę wśród przyjaciół.
Nie powstrzymasz mnie!
Odejdziesz, by spełniać swoje głupie marzenia.
Jak ten stary konował.
I skończysz tak samo jak on.
Wracaj tu!
Teraz ja!
Co on robi tak długo?
To niełatwe.
Pierwszy raz opuszcza dom.
Co to?
Wsiadajcie. Zjeżdżamy z góry i ruszamy na morze.
Kolejna wersja Choppera?
Ja z tyłu!
Luffy!
Doktorze, witaj na pokładzie.
Mój pierwszy statek piracki.
Dalej! Pora wypływać!
Ruszamy!
Wiem, jakie to uczucie.
Opuszczać dom.
Nie masz czym się martwić.
Jesteś teraz Słomkowym.
Going Merry to twój dom.
A my będziemy z tobą.
Zawsze.
O cholera! Zostawiłem plecak z zapasami.
Ten?
Był w saniach.
Ale ja nie…
Doctorine.
Zauważyła.
Co to jest?
Tajemnica.
Znalazłeś ją.
Była w zbrojowni.
Po co ci ona?
Nie lubię rzewnych pożegnań.
Hiriluk miał bardzo konkretny pomysł, jak uleczyć ten kraj.
W końcu odkrył jak,
ale sam tego nie zrobił.
Podnieś.
Co to jest?
Zobaczysz.
Sprawdźmy, czy miał rację.
Jakie to piękne.
To śnieg, ale wygląda jak…
Płatki wiśni.
Włącz oświetlenie.
Gdy ludzie tracą nadzieję, ogarnia ich strach.
Musimy im ją przywrócić.
To silne uczucie, które wzbudził w nim widok
kwitnących wiśni,
uleczyło go.
Nie ma rzeczy niemożliwych.
Nigdy się nie poddajemy.
Dajesz, naiwny dzieciaku.
Skoro można sprowadzić kwiaty wiśni do krainy lodu,
to renifer może zostać piratem.
Głupcy są zdolni do wielkich rzeczy.
To głupcy uratowali to miejsce.
Nie tylko doktor Hiriluk.
Monkey D. Luffy.
To wyjątkowy człowiek.
Może to on odnajdzie One Piece.
Fakt, że pod pewnymi względami przypomina
Gol D. Rogera.
Gol D.?
Mówisz o Gold Rogerze?
Tak teraz się na niego mówi?
Nasz renifer podczepił się do bardzo ciekawego osobnika.
Wola D. trwa.
Zdrówko.
Dobra, słuchajcie.
Powitajmy gorąco na pokładzie naszego nowego lekarza.
Tony Tony Chopper!
Chopper!
Chopper, patrz!
Tak jest!
- To ten dinozaur, którego zabiłem? - Nie, bo żadnego nie zabiłeś.
Brawo!
Nigdy się tak nie bawiłem!
Mogę spróbować z tym nożem?
Myślałam, że już się przyzwyczaiłaś do naszych wygłupów.
Nie w tym rzecz.
- Chcesz piwo? - Wolę czekoladę.
Będę za tym tęsknić.
Tęsknić?
Kiedy?
Gdy dotrzemy do Alabasty, rozejdziemy się.
Popłyniecie dalej szukać One Piece.
Tak. Znajdziemy One Piece.
Ale najpierw pomożemy wam pokonać Baroque Works
i ocalić królestwo.
Naprawdę?
Myślałaś, że cię zostawimy?
Myślałam, że już się przyzwyczaiłaś do naszych wygłupów.
Też jesteś jedną z nas.
A przyjaciele sobie pomagają.
Głuptasie.
Że też w to zwątpiłam.
Bardzo wam dziękuję.
Skoro chcecie mi pomóc, muszę wam coś zdradzić.
Po co działałam pod przykrywką i przez co Igaram stracił życie.
Tak się zwracasz do przełożonego?
Najmocniej przepraszam, Mister 0.
Marynarka zarejestrowała nasze ruchy.
Wysłałem Nieszczęsnych. Posprzątali.
Słomkowi…
…wzięli księżniczkę Vivi…
Vivi. Zaginiona księżniczka Alabasty.
Rozpoznaję jeden z tych głosów.
Słomkowy.
- A ten drugi… - Mister 0, lider Baroque Works.
Poznaliśmy ich najpilniej strzeżony sekret.
Prawdziwą tożsamość Mistera 0.
Skoro Mister 0 wiedział o tym nagraniu, musi mieć informacje.
Kontakty.
Garp nie chce go ujawnić bez dowodów.
Nawet oskarżenie zatrzęsie marynarką.
Skoro mamy walczyć z Baroque Works,
musicie wiedzieć, kto za nimi stoi.
Baroque Works…
Słomkowi…
Wszystko zmierza do Alabasty.
Płyniemy tam.
Mister 11 i Miss Thursday potwierdzili, że zniszczono nagranie.
Dobrze. Wiemy już, kim jest ten cały Mister Książę?
Jeszcze nie.
Znajdziemy go.
- A co z królem Wapolem? - Wyeliminowany.
Poniósł klęskę nawet mimo twojego hojnego daru.
Mamy to, co chcieliśmy.
Jego królewski skarbiec zapewni duże wsparcie naszej sprawie.
Chyba twojej sprawie.
POSZUKIWANY
NAGRODA ANULOWANA
Proszę cię.
Co dobre dla mnie,
dobre i dla ciebie.
Dla nas wszystkich.
Wezwałam do Alabasty oficerów.
Powinni najlepiej sobie poradzić.
Mam już dość naprawiania błędów niższych agentów.
Zabawne, Nico Robin.
POSZUKIWANA ŻYWA LUB MARTWA
Miałeś tak do mnie nie mówić.
Spokojnie.
Wszystko, na co pracowaliśmy, wkrótce się urzeczywistni.
Rozpoczynamy operację „Utopia”.
Alabasta upadnie.
A ja…
będę o krok bliżej
do zdobycia One Piece.
Napisy: Zofia Sław