1
00:00:20,061 --> 00:00:23,565
ราชาวาโปลกลับมาช่วยอาณาจักรดรัมแล้ว

2
00:00:24,190 --> 00:00:27,068
ผู้เดียวที่จะกอบกู้อาณาจักรนี้ได้

3
00:00:28,695 --> 00:00:30,697
ระเบิดตัวเองไปต่อหน้าต่อตาเราแล้ว

4
00:00:33,700 --> 00:00:37,162
อาณาจักรนี้เป็นสิทธิ์กำเนิดของฉัน

5
00:00:37,245 --> 00:00:38,997
ของฉัน!

6
00:00:42,667 --> 00:00:46,212
และจะไม่ให้ใครแย่งมันไปจากฉันอีก

7
00:00:46,296 --> 00:00:51,509
ไม่มีบัลลังก์ใดคู่ควรกับกษัตริย์ที่ทอดทิ้งประชาชน

8
00:01:15,992 --> 00:01:17,285
แกกินผลปีศาจเข้าไป

9
00:01:17,368 --> 00:01:20,246
ร่างกายฉันเป็นเหมือนโรงงานไปแล้ว

10
00:01:20,789 --> 00:01:26,753
มันสามารถกัดกิน แปรรูป
และหลอมรวมทุกอย่างที่กินเข้าไป

11
00:01:27,420 --> 00:01:29,422
ให้กลายเป็นสิ่งที่ฉันต้องการ

12
00:01:30,298 --> 00:01:31,466
สัตว์ประหลาดชัดๆ

13
00:01:31,549 --> 00:01:34,260
ฉันไม่ใช่สัตว์ประหลาดตัวเดียวที่นี่

14
00:01:34,844 --> 00:01:36,096
ดาลตัน

15
00:01:36,179 --> 00:01:38,389
อยากเห็นสัตว์ประหลาดนักก็จะให้เห็น

16
00:01:50,110 --> 00:01:51,903
นั่นไง

17
00:01:51,986 --> 00:01:54,197
สัตว์ร้ายที่เคยภักดีต่อฉัน

18
00:02:02,622 --> 00:02:03,540
ในที่สุด

19
00:02:03,623 --> 00:02:06,876
แกก็หัดเคารพฉันเป็นเสียที

20
00:02:06,960 --> 00:02:09,254
แกสั่งให้ใครเคารพไม่ได้ทั้งนั้น

21
00:02:09,963 --> 00:02:11,673
ทหารหายไปไหนกันหมดล่ะ

22
00:02:11,756 --> 00:02:17,762
หมอ 20 คนกับพวกบ้องตื้นอีกสอง
ไม่พอให้แกชิงบัลลังก์คืนหรอกนะ

23
00:02:18,346 --> 00:02:19,597
ไม่ต้องห่วง

24
00:02:21,850 --> 00:02:24,352
ทหารของเราไม่ได้กระด้างกระเดื่อง

25
00:02:27,355 --> 00:02:29,232
แค่กำลังย่อยอยู่

26
00:02:51,796 --> 00:02:53,756
ลิลลี่ทะเลทราย

27
00:02:54,799 --> 00:02:57,343
ช่างอยู่ผิดที่ผิดทางกลางหิมะ

28
00:03:02,056 --> 00:03:03,433
มิสออลซันเดย์

29
00:03:04,225 --> 00:03:06,144
เธอรอดลิตเติ้ลการ์เด้นมาได้

30
00:03:07,687 --> 00:03:10,607
แต่ก็ยังห่างไกลปราสาทตัวเองอีกมาก

31
00:03:12,108 --> 00:03:14,360
ตามรังควานเราไม่เลิกเลยนะ

32
00:03:14,944 --> 00:03:17,280
เธอกับบาร็อคเวิร์คส์ยังมีเรื่องต้องสะสาง

33
00:03:17,363 --> 00:03:21,326
ไม่เหนื่อยบ้างเหรอ
ต้องคอยรองมือรองเท้าคนบ้าอำนาจ

34
00:03:23,119 --> 00:03:25,038
เหมือนหุ้นส่วนทางธุรกิจน่ะ

35
00:03:26,581 --> 00:03:28,750
เขามีเป้าหมายของเขา ฉันก็มีของฉัน

36
00:03:30,126 --> 00:03:31,961
บางครั้ง อย่างตอนนี้

37
00:03:33,671 --> 00:03:34,756
เป้าหมายก็ซ้อนทับกัน

38
00:03:36,049 --> 00:03:37,884
อยากรู้จังว่าใครคิดถูกเรื่องเธอ

39
00:03:38,551 --> 00:03:41,054
เขาหรือฉัน

40
00:03:41,137 --> 00:03:42,764
จะพยายามฆ่าฉันก็ได้

41
00:03:43,598 --> 00:03:45,433
แต่ฉันไม่ยอมล้มโดยไม่สู้หรอก

42
00:03:45,516 --> 00:03:47,435
ฉันสนใจเธอเพราะอย่างนี้เลยล่ะ

43
00:03:48,686 --> 00:03:52,899
รู้ไว้แล้วกัน มิสเตอร์ซีโร่
ให้ผลปีศาจกับวาโปลไปแล้ว

44
00:03:54,651 --> 00:03:57,362
ผลบากุบากุเสียด้วย

45
00:03:58,488 --> 00:04:01,324
และเขากำลังมาทวงบัลลังก์คืน

46
00:04:01,407 --> 00:04:02,951
มาบอกฉันทำไม

47
00:04:04,994 --> 00:04:07,038
อยากรู้ว่าเธอกับพวกหมวกฟางจะหยุดเขาได้มั้ย

48
00:04:07,121 --> 00:04:08,706
นี่ไม่ใช่เกมนะ

49
00:04:10,375 --> 00:04:13,253
ไม่ใช่ศึกของพวกเขาด้วย พวกเขาแค่อยากช่วย

50
00:04:13,336 --> 00:04:15,797
ไม่เอาน่ะ เจ้าหญิง

51
00:04:16,464 --> 00:04:18,258
ก็เหมือนผู้นำที่ดีทุกคน หญิงแกร่งทั้งหลาย

52
00:04:18,341 --> 00:04:22,053
เธอจะพยายามปกป้องคนอื่น
และเอาแต่โทษตัวเอง

53
00:04:22,804 --> 00:04:24,472
ฉันมาเพื่อบอกว่า

54
00:04:25,556 --> 00:04:26,641
ควรโทษตัวเองจริง

55
00:04:28,601 --> 00:04:30,895
ขณะที่ยืนดูเพื่อนๆ ตายไป

56
00:04:31,396 --> 00:04:35,608
จงรู้ไว้ด้วยว่าประชาชนแห่งอลาบาสต้า
จะต้องพบกับชะตาเดียวกัน

57
00:04:37,610 --> 00:04:39,529
และเป็นความผิดเธอคนเดียว

58
00:04:44,784 --> 00:04:45,827
อ้อ เกือบลืม

59
00:04:46,327 --> 00:04:50,081
เธอจะต้องชอบที่เขาทำกับกองทัพเขาแน่

60
00:04:52,583 --> 00:04:53,710
โซโร

61
00:05:20,403 --> 00:05:21,404
ชิบ

62
00:05:21,487 --> 00:05:23,531
คุณอุซป คุณโซโร

63
00:05:24,574 --> 00:05:25,908
เรื่องใหญ่แล้ว

64
00:05:25,992 --> 00:05:27,327
ราชาวาโปลกลับมา

65
00:05:27,410 --> 00:05:30,163
เขากำลังมุ่งหน้าไปที่ปราสาท
และกินผลปีศาจแล้วด้วย

66
00:05:30,246 --> 00:05:33,416
เพราะงี้ถึงได้มีกองทัพสัตว์ประหลาด
บุกกันมาที่หมู่บ้านสินะ

67
00:05:33,499 --> 00:05:34,542
ดาลตันอยู่ไหน

68
00:05:34,625 --> 00:05:37,295
เขาออกไปสำรวจ แต่ไม่กลับมาเลย

69
00:05:38,671 --> 00:05:41,215
- เจ้าพวกนั้นเล่นเขาแล้วแน่ๆ
- เราต้องไปตามลูฟี่

70
00:05:41,299 --> 00:05:44,469
ดาลตันฝากฉันคุ้มครองเมืองนี้
ต้องเป็นนายแล้วล่ะ อุซป

71
00:05:44,552 --> 00:05:46,387
ไม่ ฉันไปเอง

72
00:05:47,305 --> 00:05:49,140
ฉันเห็นความสามารถของพวกคุณแล้ว

73
00:05:49,640 --> 00:05:52,810
ชาวบ้านต้องพึ่งพากัปตันอุซป
กับมิสเตอร์บูชิโด

74
00:05:54,687 --> 00:05:57,148
- ฉันจะไปตามคุณลูฟี่เอง
- แล้วจะขึ้นไปยังไงให้ทัน

75
00:06:00,234 --> 00:06:01,486
เรื่องนั้นฉันช่วยได้

76
00:06:02,862 --> 00:06:04,947
นึกแล้วว่าอาจมีเรื่องแบบนี้

77
00:06:05,448 --> 00:06:08,493
เพราะทางมันไกลเหลือเกิน
แล้วพวกเราก็ไม่แกร่งเท่าลูฟี่

78
00:06:08,576 --> 00:06:10,328
เลยต้องมีแผนสอง

79
00:06:11,204 --> 00:06:12,246
เคยทดสอบรึยังนะ

80
00:06:12,330 --> 00:06:14,916
เพิ่งทำเสร็จ แปลว่า ไม่เคย

81
00:06:15,666 --> 00:06:16,667
โอเค

82
00:06:19,045 --> 00:06:20,338
มันทำงานยังไงนะคะ

83
00:06:20,838 --> 00:06:23,049
โอเค กลไกยิงอยู่ตรงนี้

84
00:06:23,132 --> 00:06:26,052
ตะขอเกี่ยวจะติดกับสายที่ม้วนไว้

85
00:06:26,135 --> 00:06:27,220
แล้วลากตัวเธอขึ้นไป

86
00:06:27,720 --> 00:06:30,973
แต่รอบเดียวไปไม่ถึงหรอก
เพราะงั้นต้องหาที่ยืน ยิงใหม่

87
00:06:31,057 --> 00:06:32,934
ยิงไปเรื่อยๆ จนกว่าจะถึงชั้นบนสุด

88
00:06:33,017 --> 00:06:33,893
โอเค

89
00:06:38,022 --> 00:06:39,399
- จับแน่นๆ
- มันจะดึงเร็วแค่…

90
00:06:42,443 --> 00:06:44,487
เก่งมาก เจ้าหญิง

91
00:06:47,490 --> 00:06:48,741
เธอไหวแหละ

92
00:06:49,075 --> 00:06:55,248
(วันพีซ)

93
00:07:15,977 --> 00:07:17,478
เอาอกเอาใจกันตลอดเลย

94
00:07:17,979 --> 00:07:19,063
ผมแค่พยายามจะช่วย

95
00:07:20,106 --> 00:07:22,817
นายเป็นห่วงจริงๆ สินะ

96
00:07:22,900 --> 00:07:24,819
ฉันรู้สึกดีขึ้นแล้วล่ะ พูดจริงๆ

97
00:07:24,902 --> 00:07:27,071
ผมก็จะรู้สึกดีขึ้นต่อเมื่อคุณลุกจากเตียงได้

98
00:07:29,365 --> 00:07:30,575
รสชาติเป็นไงครับ

99
00:07:31,826 --> 00:07:33,953
พอคุณเริ่มรับรสได้ ผมเลยปรุงเพิ่มหน่อย

100
00:07:34,620 --> 00:07:36,164
- อร่อยมาก
- ครับ

101
00:07:36,247 --> 00:07:37,206
เซฟสอนนายมาดีนะ

102
00:07:38,374 --> 00:07:41,252
ตาแก่ก็สอนวิชาให้นิดหน่อย

103
00:07:41,335 --> 00:07:43,838
เขาไม่มีทางได้ยินผมพูดหรอก แต่…

104
00:07:45,381 --> 00:07:46,757
ผมเรียนรู้เอง

105
00:07:47,842 --> 00:07:48,843
ล้วนๆ เลย

106
00:07:51,220 --> 00:07:52,263
เริ่มจากแม่ผม

107
00:07:53,264 --> 00:07:54,599
นายทำอาหารกับแม่เหรอ

108
00:07:55,433 --> 00:07:56,517
ไม่ได้ทำกับแม่

109
00:07:57,351 --> 00:07:58,186
ทำให้แม่

110
00:07:59,687 --> 00:08:02,899
ตอนยังเด็ก แม่ผมป่วยหนัก ผมก็เด็กมากๆ

111
00:08:02,982 --> 00:08:04,859
ผมแค่อยากให้แม่ดีขึ้น

112
00:08:05,985 --> 00:08:08,154
อาหารคือวิธีแสดงความรักของผม

113
00:08:10,907 --> 00:08:12,408
ตอนแรกก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่

114
00:08:14,243 --> 00:08:15,745
ผมเคยทำกล่องข้าวมื้อเที่ยงให้แม่

115
00:08:15,828 --> 00:08:18,789
ด้วยของเท่าที่หาได้ในครัว

116
00:08:20,708 --> 00:08:22,543
อามูชบูชกล้วยบดแหยะๆ

117
00:08:23,628 --> 00:08:25,838
หัวปลาเก่าๆ ข้าวก็หุงไม่สุก

118
00:08:27,632 --> 00:08:29,509
มันไม่ไหวเลยจริงๆ

119
00:08:30,426 --> 00:08:32,345
แต่ผมจะเดินมุ่งมั่นไปตามทางเดิน

120
00:08:33,346 --> 00:08:34,889
เชิดหน้าอย่างภาคภูมิใจ

121
00:08:35,723 --> 00:08:38,851
พยาบาลทำหน้าเบ้ทุกทีที่ผมเดินห้อง

122
00:08:39,602 --> 00:08:40,811
แต่แม่ไม่ทำแบบนั้น

123
00:08:43,022 --> 00:08:46,108
สายตาที่แม่มองผม
ไม่เหมือนกับคนป่วยเลยสักนิด

124
00:08:47,109 --> 00:08:49,320
ราวกับแสงอาทิตย์ส่องมาจากเตียงนั้น

125
00:08:55,993 --> 00:08:57,245
แม่พูดเสมอว่า

126
00:08:58,913 --> 00:09:01,707
"อุ๊ย เจ้าชายน้อยของแม่
วันนี้ทำอะไรมาให้แม่ทานจ๊ะ"

127
00:09:04,585 --> 00:09:07,255
แม่มองกล่องข้าวนั้น

128
00:09:09,799 --> 00:09:11,551
แล้วก็ชิมเข้าไป

129
00:09:13,094 --> 00:09:14,053
จากนั้นแม่ก็ยิ้ม

130
00:09:16,639 --> 00:09:19,350
ทำให้ผมรู้สึกว่าได้ช่วยแม่จริงๆ

131
00:09:19,433 --> 00:09:20,810
แล้วผมก็เริ่มเก่งขึ้น

132
00:09:20,893 --> 00:09:25,481
ฝึกทักษะ พัฒนารสมือ ผสมผสานรสชาติต่างๆ

133
00:09:27,525 --> 00:09:30,236
แต่ระหว่างที่ผมดีขึ้น แม่ก็ค่อยๆ แย่ลง

134
00:09:33,322 --> 00:09:36,033
ทุกครั้งที่แม่กินมื้อเที่ยงเสร็จ ผมจะกอดแม่แน่นๆ

135
00:09:36,117 --> 00:09:37,618
แน่นจนแม่แทบหายใจไม่ออก

136
00:09:48,462 --> 00:09:51,924
แล้ววันที่ผมไม่ต้องทำมื้อกลางวันอีกต่อไปก็มาถึง

137
00:09:58,431 --> 00:09:59,473
ดังนั้น

138
00:10:00,808 --> 00:10:02,351
อาหารทุกจานที่ทำ…

139
00:10:05,688 --> 00:10:07,106
ผมทำให้แม่

140
00:10:12,903 --> 00:10:14,030
ซันจิ ฉัน…

141
00:10:14,989 --> 00:10:16,240
เอ้า ทุกคน

142
00:10:16,324 --> 00:10:17,742
วีวี่มาล่ะ

143
00:10:30,421 --> 00:10:31,756
ฉันมาเพราะเรื่องนี้แหละ

144
00:10:32,757 --> 00:10:34,383
วาโปลคงอยู่ไม่ไกลแล้ว

145
00:10:34,467 --> 00:10:37,637
ตกใจนะที่สาวน้อยผอมแห้งอย่างเธอ
ตะเกียกตะกายขึ้นมาถึงนี่ได้

146
00:10:38,554 --> 00:10:39,847
มันเป็นสิ่งที่ต้องทำ

147
00:10:39,930 --> 00:10:41,390
สมกับเป็นคุณวีวี่

148
00:10:43,059 --> 00:10:45,686
แปลว่านายราชานี่จะมาเล่นงานเรา

149
00:10:46,187 --> 00:10:48,522
แล้วก็มีพลังผลปีศาจด้วยงั้นเหรอ

150
00:10:48,606 --> 00:10:52,860
เอเจนท์บาร็อคเวิร์คส์ก็คงไม่ได้พูดเล่น
ตอนบอกว่าจะไม่ปล่อยเราไปง่ายๆ

151
00:10:56,947 --> 00:10:57,948
โอเค

152
00:10:58,949 --> 00:10:59,909
ฉันจะอัดมันเอง

153
00:11:01,077 --> 00:11:03,120
เราต้องลงจากภูเขาไปช่วยคนอื่นๆ

154
00:11:03,204 --> 00:11:07,208
อ๋อ ลงเขาแน่แหละ แต่ไม่ได้จะไปสู้

155
00:11:08,376 --> 00:11:10,211
เราจะกลับไปซ่อน

156
00:11:10,294 --> 00:11:14,131
คุณจะหนีเหรอ
ใช้พลังเวทแม่มดไปสู้มันสิ

157
00:11:15,424 --> 00:11:17,843
อยากสู้เหรอ เอาเลย ตามสบาย

158
00:11:18,469 --> 00:11:21,722
ฉันเห็นวาโปลข่มขวัญบ้านเมืองมาหลายปี

159
00:11:21,806 --> 00:11:23,391
ก่อนหน้านี้ก็เป็นกษัตริย์เลวอยู่แล้ว

160
00:11:23,474 --> 00:11:25,351
ยิ่งตอนนี้กินผลปีศาจเข้าไป

161
00:11:25,851 --> 00:11:28,479
ฉันไม่อยู่รอดูหรอกว่า
มันจะก่อเรื่องสยองอะไรอีก

162
00:11:29,480 --> 00:11:32,608
รีบเก็บของซะ ช็อปเปอร์
เดี๋ยวเราจะใช้เส้นทางลับ

163
00:11:33,109 --> 00:11:38,614
เราไปไม่ได้นะครับ
ถ้ามีการต่อสู้ก็จะต้องมีคนบาดเจ็บ

164
00:11:38,698 --> 00:11:40,366
เราต้องอยู่ช่วยพวกเขา

165
00:11:40,449 --> 00:11:41,325
ช่วยเหรอ

166
00:11:41,409 --> 00:11:43,744
คนพวกนั้นเรียกนายว่าสัตว์ประหลาด

167
00:11:43,828 --> 00:11:46,622
คนพวกนั้นยิงนาย
ยังอยากจะช่วยอีกเหรอ

168
00:11:47,623 --> 00:11:51,210
ครับ เพราะนั่นคือหน้าที่ของหมอ

169
00:11:56,382 --> 00:11:57,842
ตายให้สนุกละกันไอ้หนู

170
00:12:09,186 --> 00:12:11,439
โอเค ต้องไปพาคุณนามิมาแล้ว

171
00:12:12,398 --> 00:12:13,941
เธอดีขึ้นหรือยัง

172
00:12:14,859 --> 00:12:17,403
ต้องขอบคุณเจ้าตัวเล็กคนนี้เลย

173
00:12:17,486 --> 00:12:18,571
เกือบหายแล้ว

174
00:12:18,654 --> 00:12:20,489
การรักษายังไม่เสร็จสิ้น

175
00:12:20,573 --> 00:12:23,701
เดี๋ยวฉันเปลี่ยนไปใช้เสาน้ำเกลือมีล้อ
จะได้เคลื่อนย้ายได้

176
00:12:23,784 --> 00:12:26,287
ดีเลย งั้นลงไปข้างล่างกัน

177
00:12:27,747 --> 00:12:28,998
โอเครึเปล่าครับ คุณวีวี่

178
00:12:29,498 --> 00:12:32,668
ฉันไม่เป็นไร ฉันขออุ่นร่างกายไว้
ระหว่างที่เตรียมคุณนามินะ

179
00:12:32,752 --> 00:12:34,545
- เอาละ ช็อปเปอร์ ไปกันเลย
- ได้

180
00:12:41,343 --> 00:12:42,553
เราจะยันไว้ให้

181
00:12:43,596 --> 00:12:45,931
หยิบของจำเป็นและหาที่ปลอดภัยซ่อนตัวซะ

182
00:12:46,015 --> 00:12:48,601
ทางนี้ เร็วๆ เข้า

183
00:12:49,518 --> 00:12:50,728
- นี่
- มาเร็ว

184
00:12:53,856 --> 00:12:54,732
เร็วๆ

185
00:13:00,696 --> 00:13:02,364
ฉันน่าจะไปกับพวกเขามั้ยนะ

186
00:13:03,532 --> 00:13:05,576
เผื่อต้องมีคนคุ้มครองน่ะ

187
00:13:06,076 --> 00:13:09,038
กองทัพสัตว์ประหลาด
หรือจะสู้วีรบุรุษแห่งลิตเติ้ลการ์เด้น

188
00:13:16,670 --> 00:13:18,088
ไม่ใช่ปัญหาของฉัน

189
00:13:50,538 --> 00:13:51,539
นี่

190
00:13:55,918 --> 00:13:57,670
คิดจะไปไหนน่ะ

191
00:13:58,796 --> 00:13:59,839
ไปสู้

192
00:14:01,340 --> 00:14:02,424
แหม ฮีโร่

193
00:14:02,925 --> 00:14:05,052
ชาวเมืองคงตื่นเต้นแย่

194
00:14:05,135 --> 00:14:09,223
ที่เห็นซากศพตุปัดตุเป๋กลับไปทันตายข้างพวกเขา

195
00:14:15,604 --> 00:14:16,981
คนเราตายเมื่อใดกัน

196
00:14:26,490 --> 00:14:28,158
นายไม่มีสิทธิ์พูดคำนั้น

197
00:14:28,242 --> 00:14:33,914
เลือดเขาเปื้อนมือนาย แต่ฉันจะไม่ให้นาย
ทำภาพจำของเขาแปดเปื้อนไปด้วย

198
00:14:34,498 --> 00:14:36,125
ประเทศนี้มันป่วย

199
00:14:37,001 --> 00:14:38,669
เราทั้งคู่รู้ดี

200
00:14:39,920 --> 00:14:41,422
ด็อกเตอร์ฮิลลุคก็รู้

201
00:14:43,591 --> 00:14:45,384
เขาอยากรักษาแผ่นดินนี้

202
00:14:45,926 --> 00:14:47,011
แต่ผมปล่อยให้เขาตาย

203
00:14:49,096 --> 00:14:50,973
เรื่องนั้น ผมเสียใจมากจริงๆ

204
00:14:53,350 --> 00:14:55,686
แต่ผมจะทำผิดแบบเดิมอีกไม่ได้

205
00:14:56,437 --> 00:15:00,441
ผมทนเห็นให้ใครตาย
เพราะไอ้ทรราชวาโปลไม่ได้อีกแล้ว

206
00:15:02,693 --> 00:15:05,988
นี่เป็นโอกาสสุดท้ายที่จะสลัดโซ่ตรวนของมัน

207
00:15:08,824 --> 00:15:10,659
ถ้าตอนนี้ไม่ลุกขึ้นสู้

208
00:15:11,660 --> 00:15:13,495
เราจะต้องอยู่ใต้ตีนมันตลอดไป

209
00:15:15,956 --> 00:15:17,249
ผมจะไปสู้

210
00:15:17,958 --> 00:15:19,418
ไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไร

211
00:15:20,711 --> 00:15:22,922
ไม่ว่าคุณจะช่วยหรือไม่

212
00:15:34,308 --> 00:15:35,392
ช่างมันละ

213
00:15:40,189 --> 00:15:41,357
พยายามเกินเหตุ

214
00:15:44,944 --> 00:15:46,236
เดี๋ยวเก็บตังค์ทีหลัง

215
00:15:50,950 --> 00:15:53,702
เราต้องรีบแล้ว
ป่านนี้วาโปลน่าจะถึงหมู่บ้านแล้วค่ะ

216
00:15:54,203 --> 00:15:55,037
นี่อะไรน่ะ

217
00:15:55,537 --> 00:15:57,373
ฉันโกยอาหารทั้งหมดที่หาเจอ

218
00:15:57,873 --> 00:15:59,708
ปล่อยให้เน่าตรงนี้ก็เสียของ

219
00:16:00,209 --> 00:16:01,543
นั่นเสื้อของคุณนามิเหรอ

220
00:16:02,461 --> 00:16:05,714
ใช่ เธอทำให้นึกได้ว่าข้างนอกหนาวแค่ไหน

221
00:16:05,798 --> 00:16:08,592
ฉันหาของตัวเองไม่เจอเลยต้องยืมของเขา

222
00:16:08,676 --> 00:16:10,803
ถ้าคุณทำขาดได้โดนคุณนามิฆ่าทิ้งแน่

223
00:16:10,886 --> 00:16:13,055
ใจเย็น จะขาดได้ไงก่อน

224
00:16:22,231 --> 00:16:24,358
แหม ดูเข้า

225
00:16:25,776 --> 00:16:28,487
เจ้าหญิงวีวี่

226
00:16:29,321 --> 00:16:32,616
แห่งอลาบาสต้า

227
00:16:33,117 --> 00:16:34,159
หมอนี่ใคร

228
00:16:35,202 --> 00:16:36,036
วาโปล

229
00:16:37,246 --> 00:16:40,124
ราชาวาโปล

230
00:16:40,749 --> 00:16:44,712
และกัปตันของกลุ่มโจรสลัดบลีคิง

231
00:16:44,795 --> 00:16:49,633
ฉันกลับมาทวงของของฉันคืน

232
00:16:50,467 --> 00:16:54,096
เธอกวนบาทาผู้มีอำนาจหลายคนเลยนะ เจ้าหญิง

233
00:16:54,179 --> 00:16:55,764
มันทำบ้าอะไรของมันวะ

234
00:16:58,308 --> 00:16:59,476
ยืดเส้นยืดสาย

235
00:17:01,145 --> 00:17:02,938
ฟังนายพูดเข้าไปแล้ว

236
00:17:04,273 --> 00:17:06,150
รู้สึกว่าเดี๋ยวจะต้องสู้กัน

237
00:17:06,233 --> 00:17:07,901
แกไม่อยากสู้กับฉันหรอก ไอ้เด็กเวร

238
00:17:07,985 --> 00:17:11,780
ฉันกินขนมขาไก่อย่างแกเป็นอาหารเช้า

239
00:17:12,489 --> 00:17:13,490
ก็…

240
00:17:16,285 --> 00:17:17,786
หวังว่าจะหิวแล้วกันนะ

241
00:17:18,287 --> 00:17:19,538
คุณลูฟี่ เดี๋ยว

242
00:17:20,247 --> 00:17:21,498
นี่ตาฉัน

243
00:17:21,582 --> 00:17:24,418
ตาเธอทำอะไรมิทราบ

244
00:17:25,127 --> 00:17:30,758
เธอก็ยังเป็นยัยเด็กขี้กลัว
คนเดิมเหมือนเมื่อหลายปีก่อน

245
00:17:30,841 --> 00:17:32,217
ไม่คิดสู้

246
00:17:32,718 --> 00:17:34,053
ไม่มีความกล้า

247
00:17:34,678 --> 00:17:37,389
เพราะไม่กล้าสู้ใครแบบนี้ไงล่ะ

248
00:17:37,890 --> 00:17:40,476
เธอถึงจะโดนฆ่า

249
00:17:40,976 --> 00:17:44,396
พร้อมกับทุกคนที่มาขวางทางฉัน

250
00:17:44,480 --> 00:17:48,358
เพราะนั่นน่ะ เจ้าหญิง

251
00:17:48,859 --> 00:17:52,029
คือสัญลักษณ์ของ

252
00:17:52,946 --> 00:17:54,114
ราชาที่แท้จริง

253
00:17:54,823 --> 00:17:57,785
เป็นสิ่งที่พ่อโง่ๆ ของเธอ

254
00:17:57,868 --> 00:18:00,120
ไม่เคยเข้าใจ

255
00:18:02,581 --> 00:18:04,124
กษัตริย์เป็นเพียงมนุษย์

256
00:18:04,833 --> 00:18:06,585
ส่วนมงกุฎก็เป็นแค่เครื่องหัว

257
00:18:08,295 --> 00:18:10,464
ความทุกข์ยากของพสกนิกร

258
00:18:10,547 --> 00:18:14,134
แสดงให้เห็นว่าคุณไม่รู้หน้าที่ของผู้นำเลยสักนิด

259
00:18:15,427 --> 00:18:17,096
แต่พ่อของฉันรู้

260
00:18:17,763 --> 00:18:19,848
บาร็อคเวิร์คส์ทำลายเขาไม่ได้

261
00:18:19,932 --> 00:18:23,852
คุณก็ทำลายฉันไม่ได้

262
00:18:24,770 --> 00:18:26,688
บางจังหวะเราต้องเจรจา

263
00:18:27,648 --> 00:18:28,649
แต่ตอนนี้

264
00:18:29,525 --> 00:18:30,901
ถึงเวลาต้องออกแรง

265
00:18:30,984 --> 00:18:34,071
และฉัน เนเฟอตารี วีวี่

266
00:18:34,154 --> 00:18:37,199
บุตรีแห่งเนเฟอตารี คอบร้า

267
00:18:37,282 --> 00:18:39,535
ไม่ใช่คนขี้ขลาด!

268
00:18:49,211 --> 00:18:50,379
แหม

269
00:18:52,047 --> 00:18:55,384
ถ้าอยากออกแรงขนาดนั้น เจ้าหญิง

270
00:18:59,638 --> 00:19:01,640
ฉันจะสนองให้เอง

271
00:19:06,145 --> 00:19:07,938
พูดดีนะ วีวี่

272
00:19:09,690 --> 00:19:10,858
ทีนี้ตาฉันละ

273
00:19:13,902 --> 00:19:16,864
- สงสัยจะเหลือเราแค่สองคน
- ไม่ใช่

274
00:19:24,288 --> 00:19:26,498
วาโปลอาจชิงกองทัพเราไป

275
00:19:27,082 --> 00:19:29,543
แต่ไม่ได้แปลว่าพวกเราจะสิ้นท่า

276
00:19:30,127 --> 00:19:32,004
เขาไม่ได้แค่ชิงกองทัพ

277
00:19:32,087 --> 00:19:35,716
เขากินกองทัพเข้าไปแล้วคายออกมาเป็น…

278
00:19:46,476 --> 00:19:47,436
สัตว์ประหลาด

279
00:20:03,869 --> 00:20:05,662
ไม่มีอะไรที่ดาบแก้ไม่ได้

280
00:20:07,122 --> 00:20:08,624
หลบเร็ว

281
00:20:08,707 --> 00:20:09,917
ไม่!

282
00:20:18,050 --> 00:20:19,176
หลบด่วน!

283
00:20:29,519 --> 00:20:30,687
เฮ้ย ตะกวด!

284
00:20:37,527 --> 00:20:38,987
ท่าไม้ตายกระสุนดาวเพลิงพิฆาต!

285
00:20:47,287 --> 00:20:49,122
สงสัยไม่ได้ยินคำว่าไม้ตาย

286
00:21:11,395 --> 00:21:14,273
- พวกมันไม่ยอมร่วง
- ก็ต้องสู้ไปจนกว่ามันจะร่วง

287
00:21:25,450 --> 00:21:27,327
วาโปลกลับมากับกองทัพ
เราต้องรีบพาคุณหนี

288
00:21:27,411 --> 00:21:28,870
เกิดอะไรขึ้น วีวี่โอเคมั้ย

289
00:21:28,954 --> 00:21:32,833
- เธอไม่เป็นไรครับ เราจะพาคุณไปหาเธอ
- จับให้นิ่งๆ ฉันต้องเปลี่ยนสายน้ำเกลือ

290
00:21:32,916 --> 00:21:34,376
- ระวัง เดี๋ยวคุณนามิก็ช้ำหรอก
- พวกนาย

291
00:21:34,459 --> 00:21:37,087
- คนไหนเป็นหมอกันแน่
- เป็นหมอหรือเป็นหมา

292
00:21:53,145 --> 00:21:57,441
เลิกเถียงแล้วปล่อยให้ฉันทำงานของฉันซะ

293
00:21:58,442 --> 00:21:59,985
ซันจิ ฉันว่าฟังหมอดีกว่าเนอะ

294
00:22:04,406 --> 00:22:07,326
- เช็ดเข้
- ไอ้นั่นตัวอะไรน่ะ

295
00:22:08,160 --> 00:22:11,747
ตัวอะไรก็ช่าง ฆ่ามันแล้วหาหมอให้เจอดีกว่า

296
00:22:15,917 --> 00:22:17,627
นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย

297
00:22:17,711 --> 00:22:20,297
บาร็อคเวิร์คส์ส่งราชาที่มีพลังพิเศษมาล่าเรา

298
00:22:20,380 --> 00:22:22,132
สองคนนั้นเป็นลิ่วล้อของมัน

299
00:22:22,215 --> 00:22:25,469
แต่ไม่เป็นไร เราจะไม่ให้พวกนั้น
ทำร้ายคุณหรือใครทั้งนั้น

300
00:22:25,552 --> 00:22:28,722
เธอรอนี่นะ หมอบต่ำไว้ อย่าให้สายน้ำเกลือหลุด

301
00:22:29,765 --> 00:22:32,059
เอาละ ช็อปเปอร์
ได้เวลาสัตว์ประหลาดแล้ว

302
00:22:32,142 --> 00:22:32,976
ได้

303
00:23:45,632 --> 00:23:47,342
เวงเน้ย

304
00:23:48,218 --> 00:23:50,137
หวังว่านามิจะไม่ทันสังเกตนะ

305
00:23:52,431 --> 00:23:54,141
แกช่วยจริงจังหน่อยได้ป่ะ

306
00:23:55,517 --> 00:23:57,102
ฉันกำลังจะฆ่าแกนะเว้ย!

307
00:24:01,314 --> 00:24:03,108
แกจะต้องชดใช้

308
00:24:14,369 --> 00:24:15,579
ขวานผ่าหิมะ!

309
00:24:55,744 --> 00:24:57,329
มันทึ้งผมตัวเองป่ะนั่น

310
00:24:58,497 --> 00:24:59,331
โอเค

311
00:25:20,560 --> 00:25:22,145
นี่มันอะไรวะ

312
00:25:22,229 --> 00:25:24,814
ไฟฟ้าสถิตย์จากผมแอโฟรของฉัน
มันติดแน่นหนับหนึบ

313
00:25:24,898 --> 00:25:26,441
เอามันออกไป

314
00:25:29,611 --> 00:25:31,655
ออกลีลาเท้าไฟไม่ได้แล้วสิ

315
00:25:48,004 --> 00:25:49,297
พวกนี้มันหยุดไม่อยู่เลย

316
00:25:51,299 --> 00:25:54,678
- ไหนว่าเป็นเจ้าแห่งการทำลายล้าง
- เออสิ เรานี่แหละโดนทำลายล้าง

317
00:26:15,657 --> 00:26:16,658
ดาลตัน

318
00:26:19,536 --> 00:26:23,373
เขากินผลปีศาจด้วยเหรอ
ช่วงนี้ฮิตผลปีศาจกันหรือไง

319
00:26:29,921 --> 00:26:34,175
ไหนลองซิว่าผู้กินผลปีศาจจะรสชาติเป็นยังไง

320
00:26:57,282 --> 00:26:59,743
ช็อปเปอร์ มาช่วยกันหน่อยก็ดีนะ

321
00:27:00,994 --> 00:27:02,787
ทางนี้ก็ยุ่งไม่ไหวเหมือนกัน

322
00:27:02,871 --> 00:27:04,623
อีกไม่นานหรอก ไอ้ตัวประหลาด

323
00:27:04,706 --> 00:27:07,626
ฉันชื่อโทนี่ โทนี่ ช็อปเปอร์

324
00:27:07,709 --> 00:27:11,046
หมอที่ดีที่สุดในโลกเป็นคนตั้งให้

325
00:27:20,639 --> 00:27:26,019
เฮฟวี่ก็อง!

326
00:27:44,287 --> 00:27:45,872
ได้เวลาแกหุบปากซะที

327
00:27:59,761 --> 00:28:01,137
ซันจิ!

328
00:28:05,767 --> 00:28:07,352
- อะไร
- ปล่อยสิ

329
00:28:07,435 --> 00:28:09,354
ปล่อยอะไร นายนั่นแหละติดฉัน

330
00:28:09,437 --> 00:28:12,023
- ปล่อยขาฉัน
- อยู่นิ่งๆ แป๊บนึงได้มั้ยล่ะ

331
00:28:14,067 --> 00:28:15,944
ขาผิดข้างโว้ยไอ้เบื้อก!

332
00:28:19,364 --> 00:28:21,324
- ไม่ช่วยเลย
- นายก็ไม่ช่วย

333
00:28:21,408 --> 00:28:22,992
งานกลุ่มแกโคตรอ่อม

334
00:28:23,076 --> 00:28:25,161
ไม่เหมือนฉันกับคู่หู

335
00:28:30,208 --> 00:28:33,002
- เช็ดเข้
- เช็ดเข้

336
00:28:46,099 --> 00:28:47,308
ได้เรื่อง

337
00:28:57,861 --> 00:28:59,779
เสิร์ฟลูกเตะเละทั้งโต๊ะ!

338
00:29:19,924 --> 00:29:23,219
- นั่นน่ะถึงเรียกว่างานกลุ่ม
- จริง

339
00:29:24,387 --> 00:29:25,305
จริงด้วย

340
00:29:29,392 --> 00:29:30,310
- พวกนาย
- คุณนามิ

341
00:29:30,393 --> 00:29:31,269
นามิ

342
00:29:53,750 --> 00:29:54,834
หนีไป

343
00:30:04,385 --> 00:30:06,054
ไม่รู้ว่านายจะกลับมามั้ย

344
00:30:06,554 --> 00:30:08,848
ประชาชนชาวดรัมคือหัวใจของประเทศนี้

345
00:30:08,932 --> 00:30:11,684
ฉันจะไม่หยุดสู้เพื่อปกป้องพวกเขา

346
00:30:12,435 --> 00:30:14,938
ระวังนะ เริ่มพูดเหมือนผู้นำขึ้นทุกที

347
00:30:36,876 --> 00:30:38,795
- แม่มดนี่
- ใช่

348
00:30:40,296 --> 00:30:42,507
ทีนี้มาดูแม่ร่ายมนตร์มะ

349
00:30:50,265 --> 00:30:51,224
ลูฟี่

350
00:30:51,891 --> 00:30:53,142
คุณวีวี่

351
00:30:53,226 --> 00:30:55,478
- ซันจิ นามิ พวกนายพลาดละ
- คุณนามิโอเคแล้ว

352
00:30:55,562 --> 00:30:56,896
ดีใจจังที่ปลอดภัย

353
00:30:58,523 --> 00:30:59,941
เขาล้มวาโปลได้เหรอ

354
00:31:02,652 --> 00:31:03,862
ลูฟี่ นั่นเสื้อฉันเหรอ

355
00:31:05,238 --> 00:31:06,656
นั่นช็อปเปอร์เหรอ

356
00:31:22,380 --> 00:31:24,215
กล้าดียังไง

357
00:31:24,299 --> 00:31:28,219
อาณาจักรดรัมเป็นสมาชิกรัฐบาลโลก

358
00:31:28,303 --> 00:31:31,180
โจมตีฉันถือเป็นอาชญากรรมข้ามชาตินะเว้ย

359
00:31:31,764 --> 00:31:34,392
เรื่องแบบนั้นโจรสลัดจะสนที่ไหน

360
00:31:35,143 --> 00:31:36,936
ถ้าเป็นจริงอย่างที่อ้างก็ต้องรู้สิ

361
00:31:37,645 --> 00:31:39,814
พอกันที!

362
00:31:39,898 --> 00:31:43,401
ฉันจะระเบิดพวกแกให้แหลกเป็นจุณ

363
00:31:44,402 --> 00:31:48,323
เริ่มจากไอ้ธงโจรสลัดรกลูกตานั่นก่อนเลย

364
00:31:49,657 --> 00:31:51,117
อย่านะ

365
00:31:55,830 --> 00:31:56,831
คุณลูฟี่

366
00:32:01,044 --> 00:32:02,420
ไม่นะ

367
00:32:05,465 --> 00:32:08,009
ไอ้นี่มันโง่กว่าที่คิดอีก

368
00:32:08,593 --> 00:32:10,970
ยอมทิ้งชีวิต

369
00:32:11,054 --> 00:32:16,392
เพื่อปกป้องเศษผ้าขี้ริ้วไร้ค่า

370
00:32:17,644 --> 00:32:19,395
แกจะไปรู้อะไร

371
00:32:20,104 --> 00:32:21,147
ไอ้ปากกระโถน

372
00:32:25,985 --> 00:32:28,279
ธงกะโหลกไขว้ไม่ได้มีไว้แขวนเล่น

373
00:32:29,113 --> 00:32:30,823
มันคือสัญลักษณ์ที่ไม่อาจทำลายลงได้

374
00:32:37,497 --> 00:32:40,375
สัญลักษณ์แห่งความเชื่อมั่น

375
00:32:40,458 --> 00:32:41,751
รอดได้ไง

376
00:32:42,460 --> 00:32:44,337
โดนเข้าไปเต็มๆ

377
00:32:44,420 --> 00:32:46,214
ธงนี้

378
00:32:46,881 --> 00:32:48,841
ไม่ใช่ของที่แกจะดูถูก

379
00:32:49,425 --> 00:32:50,718
หรือยิงใส่

380
00:32:54,389 --> 00:32:57,100
ใช่มั้ยล่ะ ช็อปเปอร์

381
00:32:58,142 --> 00:32:59,143
ใช่แล้ว

382
00:33:09,821 --> 00:33:12,490
ทีนี้ถอยไป ฉันจะเก็บไอ้หมอนี่

383
00:33:20,123 --> 00:33:22,417
ถ้าปืนใหญ่ฆ่าแกไม่ได้

384
00:33:22,500 --> 00:33:25,628
ฉันก็มีอาวุธอื่นให้ใช้

385
00:33:41,936 --> 00:33:43,479
นั่นสินะโจรสลัด

386
00:33:46,399 --> 00:33:48,067
ไม่มีโจรสลัดคนไหนเหมือนลูฟี่

387
00:34:07,754 --> 00:34:10,465
โซโร เราจะต้านไม่อยู่แล้ว

388
00:34:20,308 --> 00:34:21,517
เราต้องช่วยเขา

389
00:34:29,734 --> 00:34:30,568
ฉันช่วยเอง

390
00:34:56,511 --> 00:34:57,637
โซโร

391
00:34:58,221 --> 00:34:59,388
กระสุนหมด!

392
00:35:04,977 --> 00:35:08,272
ตอนโล้กทาวน์พลาดไปแล้ว
จะไม่พลาดอีก ลูฟี่

393
00:35:12,735 --> 00:35:14,362
ลูกเตะยางยืด

394
00:35:15,655 --> 00:35:18,116
-ทะยานฟ้า!
-ทะยานฟ้า!

395
00:35:48,396 --> 00:35:50,398
เย้!

396
00:35:50,481 --> 00:35:51,816
ต้องงี้สิเพื่อน

397
00:35:55,903 --> 00:35:58,447
คุณลูฟี่ คุณทำได้จริงๆ

398
00:36:01,868 --> 00:36:02,743
ด็อกเตอร์

399
00:36:05,163 --> 00:36:06,956
เราช่วยอาณาจักรนี้ได้แล้ว

400
00:36:29,228 --> 00:36:30,271
พวกเรารอดแล้ว

401
00:36:31,272 --> 00:36:33,357
แล้วทุกอย่างจะดีเองนะทุกคน

402
00:36:35,693 --> 00:36:36,736
เราทำได้

403
00:36:37,778 --> 00:36:39,947
นี่เหตุการณ์ปกติของกลุ่มหมวกฟาง

404
00:36:46,495 --> 00:36:48,164
ดูอารมณ์ดีเชียวนะ

405
00:36:48,831 --> 00:36:49,707
สะสมไว้เถอะ

406
00:36:50,333 --> 00:36:55,504
เริ่มทำแผลเมื่อไหร่รับรองว่าจะยิ้มไม่ออก

407
00:37:14,190 --> 00:37:15,107
จบหรือยัง

408
00:37:16,067 --> 00:37:17,485
โห ยัง

409
00:37:18,110 --> 00:37:19,153
นี่เพิ่งเริ่ม

410
00:37:19,779 --> 00:37:21,072
เฮ้ย

411
00:37:21,155 --> 00:37:24,742
ถอดโซ่ตรวนออกซะ ไปรักษาคนเจ็บ

412
00:37:24,825 --> 00:37:26,494
ใช้วิชาที่มีให้เป็นประโยชน์

413
00:37:26,577 --> 00:37:27,578
ให้ไว!

414
00:37:27,662 --> 00:37:29,747
ได้เลย ไปลุยกันเถอะ

415
00:37:44,845 --> 00:37:46,389
สะดวกดีมั้ยล่ะ

416
00:37:47,223 --> 00:37:50,059
ให้ปีนก็ได้นะ ผมอุตส่าห์รอจะปีนขึ้นมาเลยล่ะ

417
00:37:50,142 --> 00:37:53,479
นี่เดินขึ้นเขาเก่งเหมือนแพะภูเขาเลยนะ

418
00:37:55,022 --> 00:37:56,899
คุณอุซป คุณโซโร

419
00:37:56,983 --> 00:37:58,901
อ้าว มาถึงซะที

420
00:37:58,985 --> 00:38:02,655
- โล่งอกไปทีที่ทุกคนปลอดภัย
- เรื่องขี้ปะติ๋ว แค่สู้กับสัตว์ประหลาด

421
00:38:03,281 --> 00:38:04,323
นามิอยู่ไหน

422
00:38:06,284 --> 00:38:07,868
นามิ เธอโอเคแล้ว

423
00:38:07,952 --> 00:38:09,161
ฮื่อ หายแล้ว

424
00:38:10,121 --> 00:38:11,998
ไม่ต้องรู้สึกเหมือนตายแล้วซะที

425
00:38:12,081 --> 00:38:13,249
ไม่ต้องขอบคุณหรอก

426
00:38:14,625 --> 00:38:15,543
นั่นเสื้อฉันเหรอ

427
00:38:17,128 --> 00:38:18,129
คิดเงินเพิ่มมาสิ

428
00:38:18,212 --> 00:38:21,173
ติดอะไรอยู่ มัวแต่ทำอะไรกันบนนี้

429
00:38:25,011 --> 00:38:26,429
เตะตูดราชาไง

430
00:38:28,723 --> 00:38:30,474
เด็กหนุ่มคนนั้นโค่นวาโปล

431
00:38:30,558 --> 00:38:31,767
ต๊ายตาย

432
00:38:31,851 --> 00:38:33,602
แล้วสมุนเอกสองคนนั้นล่ะ

433
00:38:33,686 --> 00:38:35,354
ซันจิกับช็อปเปอร์จัดการไปแล้ว

434
00:38:35,438 --> 00:38:36,981
ง่ายเหมือนปอกกล้วย เอาจริง

435
00:38:39,400 --> 00:38:40,276
ช็อปเปอร์นี่ใครนะ

436
00:38:42,403 --> 00:38:43,279
นั่นไง

437
00:38:50,703 --> 00:38:52,121
ลูกชายฮิลลุค

438
00:39:04,842 --> 00:39:06,052
ขอบคุณมาก

439
00:39:08,512 --> 00:39:09,638
ขอบคุณทุกคน

440
00:39:11,432 --> 00:39:13,267
เพราะทุกคนสู้เพื่อเรา

441
00:39:13,934 --> 00:39:15,811
อาณาจักรนี้จึงเกิดใหม่ได้อีกครั้ง

442
00:39:26,197 --> 00:39:28,657
ถือว่าชำระหนี้ค้างจ่ายหมดแล้วละกัน

443
00:39:38,084 --> 00:39:40,836
ประชาชนจะมีผู้นำ

444
00:39:46,384 --> 00:39:47,510
ออกมาเถอะ เจ้ากวาง

445
00:39:48,260 --> 00:39:49,220
ไปกับเรา

446
00:39:50,471 --> 00:39:52,723
ไงนะ หมายความว่าไง

447
00:39:53,307 --> 00:39:55,059
ไปเป็นโจรสลัดด้วยกันเถอะ

448
00:39:59,397 --> 00:40:01,816
ฉันก็อยากไปเป็นโจรสลัดกับทุกคนนะ

449
00:40:02,316 --> 00:40:03,317
แต่ไม่ได้หรอก

450
00:40:03,818 --> 00:40:05,694
หมายความว่าไง ทำไมไม่ได้

451
00:40:06,320 --> 00:40:07,822
นายช่วยชีวิตฉันไว้

452
00:40:07,905 --> 00:40:11,826
เราต้องมีหมอสักคน
ยิ่งดูจากที่หาเรื่องใส่ตัวกันเก่งขนาดนี้

453
00:40:11,909 --> 00:40:15,788
ร่างแปลงของนายก็โคตรเฉียบ
จะมีประโยชน์มากๆ ในการต่อสู้ครั้งหน้า

454
00:40:15,871 --> 00:40:16,872
หยุดเลย

455
00:40:21,752 --> 00:40:23,337
ฉันขอบคุณทุกคนมาก

456
00:40:23,921 --> 00:40:27,842
ที่ใจดีกับฉัน รวมถึงทุกอย่างด้วย แต่

457
00:40:28,509 --> 00:40:30,177
ฉันเป็นเรนเดียร์

458
00:40:30,261 --> 00:40:33,514
ฉันมีกีบเท้าและมีเขา จมูกก็น้ำเงิน

459
00:40:33,597 --> 00:40:35,307
ฉันไม่ได้เป็นมนุษย์เหมือนพวกนาย

460
00:40:35,391 --> 00:40:38,602
ฉันไม่มีทางเข้ากับกลุ่มนายได้
เป็นไปไม่ได้หรอก มัน…

461
00:40:38,686 --> 00:40:43,649
เลิกพูดแล้วไปกับเราเหอะ

462
00:40:46,444 --> 00:40:47,653
เจอแบบนี้ยอมแน่

463
00:41:03,294 --> 00:41:05,671
ก็ได้ ฉันจะไปด้วย

464
00:41:06,672 --> 00:41:10,676
เย้!

465
00:41:11,510 --> 00:41:15,473
ไปเจอกันข้างนอกนะ มีเรื่องต้องทำก่อน

466
00:41:28,903 --> 00:41:29,987
ด็อกเตอร์รีน

467
00:41:34,283 --> 00:41:35,784
ผมต้องคุยกับคุณครับ

468
00:41:35,868 --> 00:41:38,621
ผู้ช่วยโผล่มาได้เสียที

469
00:41:39,163 --> 00:41:40,998
นายทำที่นี่เละตุ้มเป๊ะ

470
00:41:41,624 --> 00:41:45,294
นายต้องออกไปเก็บสมุนไพร
มาทำยาทดแทนที่เสียหาย

471
00:41:45,794 --> 00:41:47,922
ด็อกเตอร์รีน ผมจะไปแล้ว

472
00:41:49,507 --> 00:41:53,260
เออสิ ฉันเพิ่งบอกว่าจะต้องออกไปเก็บสมุนไพร…

473
00:41:53,344 --> 00:41:54,803
ผมจะไปกับพวกเขา

474
00:41:57,348 --> 00:42:00,976
ผมจะไปเป็นหมอประจำเรือ
และล่องเรือไปรอบโลกกับพวกเขา

475
00:42:06,065 --> 00:42:08,526
ไอ้กวางเนรคุณ

476
00:42:10,110 --> 00:42:12,029
ทั้งที่ฉันช่วยขนาดนี้…

477
00:42:13,197 --> 00:42:14,532
ให้บ้านอยู่

478
00:42:15,241 --> 00:42:16,492
สอนวิชาการแพทย์

479
00:42:17,326 --> 00:42:19,912
ผมซาบซึ้งกับทุกอย่างที่คุณทำให้

480
00:42:19,995 --> 00:42:22,164
แต่ผมต้องไปทำตามฝัน

481
00:42:22,790 --> 00:42:23,624
แกเนี่ยนะ

482
00:42:24,208 --> 00:42:27,711
กวางเรนเดียร์ขี้แยอย่างแก
จะไปเป็นโจรสลัดงั้นเหรอ

483
00:42:29,004 --> 00:42:31,715
ออกทะเลไปก็ไม่มีทางรอด

484
00:42:34,385 --> 00:42:36,053
นั่นอาจจะจริง

485
00:42:36,136 --> 00:42:39,139
แต่ผมโตแล้ว ผมเลือกฝันของตัวเองได้

486
00:42:39,223 --> 00:42:42,935
และผมไม่ได้ล่องเรือไปคนเดียว
ผมมีเพื่อน คุณ…

487
00:42:43,435 --> 00:42:45,020
คุณห้ามผมไม่ได้หรอก

488
00:42:45,521 --> 00:42:49,441
แปลว่าแกจะหนีไปตามฝันเพ้อเจ้อ

489
00:42:49,525 --> 00:42:51,277
เหมือนตาแก่หมอเถื่อนนั่นไม่มีผิด

490
00:42:51,360 --> 00:42:54,029
เดี๋ยวก็ได้ลงเอยเหมือนเขาหรอก

491
00:42:56,407 --> 00:42:57,908
กลับมานี่นะ

492
00:43:04,415 --> 00:43:05,749
มาแล้วๆ

493
00:43:06,292 --> 00:43:07,668
ทำไมนานนัก

494
00:43:09,003 --> 00:43:10,546
มันไม่ง่ายหรอกนะ

495
00:43:11,130 --> 00:43:12,673
ออกจากบ้านครั้งแรก

496
00:43:27,021 --> 00:43:28,022
อะไรน่ะ

497
00:43:44,538 --> 00:43:47,499
ทุกคนขึ้นมาเลย เราจะลงภูเขาและออกทะเลกัน

498
00:43:48,709 --> 00:43:50,502
ช็อปเปอร์อีกปางเหรอ

499
00:43:51,920 --> 00:43:53,130
จองนั่งหลัง

500
00:44:24,161 --> 00:44:24,995
ลูฟี่

501
00:44:57,736 --> 00:44:59,113
ขอต้อนรับขึ้นเรือนะคะ คุณหมอ

502
00:45:00,989 --> 00:45:03,200
เรือโจรสลัดลำแรกของฉัน

503
00:45:03,826 --> 00:45:06,370
เร็วๆ ได้เวลาออกเดินทางแล้ว

504
00:45:06,870 --> 00:45:08,664
ไปกันเลย

505
00:45:36,066 --> 00:45:37,651
ฉันเข้าใจความรู้สึกนะ

506
00:45:39,236 --> 00:45:40,279
ต้องจากบ้าน

507
00:45:43,824 --> 00:45:45,617
แต่ไม่ต้องกังวลหรอก

508
00:45:48,078 --> 00:45:49,413
นายเป็นกลุ่มหมวกฟางแล้ว

509
00:45:52,124 --> 00:45:53,834
โกอิ้งแมรี่คือบ้านของนาย

510
00:45:55,502 --> 00:45:56,879
แล้วเราก็จะเคียงข้างนาย

511
00:45:58,547 --> 00:45:59,590
ไปตลอดทาง

512
00:46:02,801 --> 00:46:06,180
แย่แล้ว ฉันลืมเป้ที่ใส่อุปกรณ์ไปเลย

513
00:46:06,263 --> 00:46:07,347
เป้นี่เหรอ

514
00:46:11,894 --> 00:46:13,479
อยู่ในเลื่อนน่ะ

515
00:46:13,562 --> 00:46:15,522
แต่ฉันไม่ได้…

516
00:46:19,026 --> 00:46:20,319
ด็อกเตอร์รีน

517
00:46:21,361 --> 00:46:22,738
เขาคงรู้อยู่แล้ว

518
00:46:36,043 --> 00:46:37,461
นั่นอะไรน่ะ

519
00:46:39,379 --> 00:46:40,839
ความลับ

520
00:46:47,846 --> 00:46:49,097
นายเจอของที่ฉันหาอยู่

521
00:46:52,810 --> 00:46:54,311
เจอในคลังอาวุธ

522
00:46:56,647 --> 00:46:57,940
จะเอาไปทำอะไรเหรอครับ

523
00:46:58,023 --> 00:47:00,526
ฉันไม่ชอบบอกลาน้ำตานอง

524
00:47:03,654 --> 00:47:07,449
ฮิลลุคมีแนวคิดเฉพาะเจาะจงมากๆ
ในการจะเยียวยาประเทศนี้

525
00:47:08,617 --> 00:47:10,285
สุดท้ายเขาก็หาวิธีจนได้

526
00:47:11,495 --> 00:47:13,747
แต่ไม่มีโอกาสได้ทำด้วยตัวเอง

527
00:47:18,418 --> 00:47:19,294
ยกปืนเลย

528
00:47:28,804 --> 00:47:30,180
ด็อกเตอร์ นี่มันอะไรกัน

529
00:47:31,014 --> 00:47:31,890
รอดูก่อนสิ

530
00:47:40,107 --> 00:47:42,109
มาดูกันว่าเขาคิดถูกมั้ย

531
00:48:24,359 --> 00:48:26,612
มัน… งดงามมากเลย

532
00:48:29,656 --> 00:48:30,908
เป็นหิมะ แต่

533
00:48:31,491 --> 00:48:32,326
ดูเหมือน…

534
00:48:33,285 --> 00:48:35,329
ดอกซากุระ

535
00:48:40,667 --> 00:48:42,669
เปิดสปอตไลท์เลย

536
00:48:45,714 --> 00:48:48,926
เมื่อผู้คนสิ้นหวัง พวกเขาจะพ่ายแพ้ต่อความกลัว

537
00:48:49,801 --> 00:48:53,263
เราต้องคืนความหวังให้พวกเขา

538
00:48:55,474 --> 00:49:00,812
ความรู้สึกอันทรงพลังที่ได้รับจากการมอง

539
00:49:00,896 --> 00:49:03,106
ดอกซากุระ

540
00:49:04,107 --> 00:49:05,400
ช่วยรักษาเขาจนหาย

541
00:49:12,991 --> 00:49:15,327
ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้

542
00:49:16,036 --> 00:49:19,206
เราจะไม่มีวันยอมแพ้เด็ดขาด

543
00:50:18,056 --> 00:50:20,726
ไปเลย เจ้าลูกโง่

544
00:50:25,272 --> 00:50:28,400
ถ้ามีคนนำซากุระมายังแดนหนาวเหน็บนี้ได้

545
00:50:28,942 --> 00:50:31,319
งั้นกวางเรนเดียร์ก็อาจเป็นโจรสลัดได้เหมือนกัน

546
00:50:33,280 --> 00:50:35,365
พวกซื่อบื้อตาใสนี่ทำเรื่องน่าทึ่งได้ตลอด

547
00:50:36,366 --> 00:50:38,785
ก็พวกซื่อบื้อตาใสนี่แหละที่ช่วยที่นี่ไว้

548
00:50:39,453 --> 00:50:41,329
ไม่ใช่แค่ด็อกเตอร์ฮิลลุค

549
00:50:44,124 --> 00:50:46,460
มังกี้ ดี. ลูฟี่

550
00:50:47,377 --> 00:50:49,046
เป็นเด็กหนุ่มที่พิเศษจริงๆ

551
00:50:50,172 --> 00:50:52,924
ไม่แน่เขาอาจเป็นคนที่หาวันพีซจนเจอก็ได้

552
00:50:56,053 --> 00:50:59,014
เขาก็มีลักษณะบางอย่างเหมือนกับ

553
00:50:59,514 --> 00:51:01,058
โกล ดี. โรเจอร์

554
00:51:01,141 --> 00:51:02,434
โกล ดี. เหรอ

555
00:51:03,727 --> 00:51:05,270
พูดถึงโกลด์ โรเจอร์ใช่มั้ยครับ

556
00:51:08,065 --> 00:51:10,525
สมัยนี้เรียกกันแบบนั้นเหรอเนี่ย

557
00:51:12,569 --> 00:51:17,866
เจ้าเรนเดียร์ของเราไปผูกเลื่อน
เข้ากับกลุ่มที่น่าสนใจมากๆ แล้วสิ

558
00:51:18,784 --> 00:51:21,870
เจตจำนงแห่งดี ยังคงอยู่

559
00:51:23,205 --> 00:51:24,623
ดื่ม

560
00:51:37,052 --> 00:51:38,261
เอาละทุกคน

561
00:51:39,679 --> 00:51:43,683
มาต้อนรับหมอประจำเรือของเรา
อย่างอบอุ่นกันดีกว่า

562
00:51:44,184 --> 00:51:46,853
โทนี่ โทนี่ ช็อปเปอร์

563
00:51:54,820 --> 00:51:56,822
ช็อปเปอร์

564
00:52:03,036 --> 00:52:04,871
ช็อปเปอร์ ดูนี่ๆ

565
00:52:18,468 --> 00:52:20,053
ยังมีเนื้อไดโนเสาร์ที่ฉันฆ่าอยู่เหรอ

566
00:52:20,137 --> 00:52:22,180
ไม่มีแต่แรกแล้ว เพราะนายไม่ได้ฆ่าสักตัว

567
00:52:27,102 --> 00:52:29,604
ไม่เคยสนุกเท่านี้มาก่อนเลย

568
00:52:31,106 --> 00:52:32,858
ขอลองเล่นมีดบ้างได้มั้ย

569
00:52:35,235 --> 00:52:38,655
หนักเกินไปเหรอ
นึกว่าชินกับความบ๊องแบบเราๆ แล้ว

570
00:52:38,738 --> 00:52:40,073
เปล่า มันแค่…

571
00:52:40,574 --> 00:52:42,450
- เบียร์มั้ย
- ขอช็อกโกแลตร้อนดีกว่า

572
00:52:42,534 --> 00:52:43,451
ฉันคงจะคิดถึงแน่

573
00:52:44,119 --> 00:52:45,162
คิดถึงเหรอ

574
00:52:45,996 --> 00:52:47,038
แล้วจะไปไหน

575
00:52:48,248 --> 00:52:52,002
ก็เมื่อไปถึงอลาบาสต้า
เราจะต้องแยกกันไปตามทางไงคะ

576
00:52:52,669 --> 00:52:55,589
พวกคุณไปส่งฉันและมุ่งหาวันพีซต่อไป

577
00:52:56,089 --> 00:52:59,634
ใช่ เราจะไปตามหาวันพีซ

578
00:53:02,512 --> 00:53:05,599
แต่เราจะช่วยเธอจัดการพวกบาร็อคเวิร์คส์ก่อน

579
00:53:05,682 --> 00:53:07,309
และช่วยอาณาจักรของเธอด้วย

580
00:53:15,275 --> 00:53:16,484
คุณจะทำแบบนั้นจริงๆ เหรอ

581
00:53:17,944 --> 00:53:19,863
นี่คิดว่าเราจะทิ้งคุณไปเฉยๆ หรือไง

582
00:53:21,072 --> 00:53:24,576
ถึงได้ถามไง นึกว่าป่านนี้
จะชินกับความบ๊องแบบเราๆ แล้ว

583
00:53:25,076 --> 00:53:27,662
เพราะเธอก็เป็นพวกพ้องเรา

584
00:53:28,830 --> 00:53:30,874
แล้วเพื่อนก็ต้องช่วยเหลือกัน

585
00:53:32,042 --> 00:53:33,084
ยัยบื้อ

586
00:53:37,047 --> 00:53:38,673
ฉันไม่ควรคิดสงสัยเลย

587
00:53:40,592 --> 00:53:42,469
ขอบคุณทุกคนจริงๆ

588
00:53:51,311 --> 00:53:54,147
ถ้าพวกคุณจะช่วยฉัน งั้นก็มีเรื่องที่ต้องรู้

589
00:53:54,231 --> 00:53:59,361
เรื่องที่ทำให้ฉันแฝงตัวเข้าไปสืบ
และทำให้อีการัมต้องสละชีวิตเพื่อได้รู้

590
00:53:59,945 --> 00:54:02,405
แกคุยกับผู้บังคับบัญชาแบบนี้ได้เหรอ

591
00:54:02,489 --> 00:54:04,324
ขออภัยครับ มิสเตอร์ซีโร่

592
00:54:04,824 --> 00:54:07,494
ทหารเรือเริ่มระแคะระคาย
เรื่องการเคลื่อนไหวของเราแล้ว

593
00:54:08,036 --> 00:54:11,456
ส่งพวกอันลัคกี้ไป เก็บกวาดซะ

594
00:54:13,083 --> 00:54:14,709
กลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง…

595
00:54:15,502 --> 00:54:16,962
ที่พาเจ้าหญิงวีวี่…

596
00:54:21,132 --> 00:54:23,969
วีวี่ เจ้าหญิงที่หายไปของอลาบาสต้า

597
00:54:24,052 --> 00:54:26,012
ฉันจำเสียงหนึ่งในนั้นได้ค่ะ

598
00:54:26,596 --> 00:54:27,639
กลุ่มหมวกฟาง

599
00:54:29,182 --> 00:54:32,352
- แต่อีกเสียง…
- มิสเตอร์ซีโร่ หัวหน้าของบาร็อคเวิร์คส์

600
00:54:32,435 --> 00:54:35,272
เราได้ค้นพบความลับที่เขาปิดบังอย่างมิดชิดที่สุด

601
00:54:35,355 --> 00:54:37,482
ตัวจริงของมิสเตอร์ซีโร่

602
00:54:37,983 --> 00:54:41,861
ถึงขั้นรู้ว่ามีบันทึกนี้อยู่
มิสเตอร์ซีโร่ต้องเป็นคนที่มีข้อมูล

603
00:54:42,362 --> 00:54:43,196
มีเส้นสาย

604
00:54:43,280 --> 00:54:46,324
ส่วนการ์ปก็ไม่อยากให้ตัวตนมิสเตอร์ซีโร่
ถูเปิดเผยจนกว่าจะมีหลักฐาน

605
00:54:47,742 --> 00:54:50,578
แค่คำกล่าวหาก็อาจทำให้
รากฐานของกองทัพเรือสั่นคลอน

606
00:54:50,662 --> 00:54:53,873
ถ้าเราจะเปิดศึกนี้กับบาร็อคเวิร์คส์

607
00:54:53,957 --> 00:54:56,293
พวกคุณต้องรู้ว่ากำลังเผชิญหน้ากับใคร

608
00:54:56,376 --> 00:54:57,585
บาร็อคเวิร์คส์

609
00:54:58,086 --> 00:54:59,004
หมวกฟาง

610
00:55:00,797 --> 00:55:02,507
ทุกอย่างชี้ไปที่อลาบาสต้า

611
00:55:05,010 --> 00:55:06,177
เราก็ต้องไปที่นั่น

612
00:55:11,308 --> 00:55:13,226
มิสเตอร์อีเลฟเว่นกับมิสเธิร์สเดย์

613
00:55:13,310 --> 00:55:16,229
ยืนยันว่าทำลาย
การสื่อสารที่ถูกดักฟังเรียบร้อยแล้ว

614
00:55:16,313 --> 00:55:20,942
ดี แล้วมีความคืบหน้า
เรื่องมิสเตอร์เจ้าชายหรือยัง

615
00:55:21,026 --> 00:55:22,152
ยังค่ะ

616
00:55:22,861 --> 00:55:24,029
เราจะหาให้เจอ

617
00:55:25,238 --> 00:55:26,990
แล้วราชาวาโปลคนดีของเราล่ะ

618
00:55:27,073 --> 00:55:28,283
หมดบทแล้วค่ะ

619
00:55:29,659 --> 00:55:32,746
ขนาดได้รับของขวัญจากคุณไปก็ยังล้มเหลว

620
00:55:35,582 --> 00:55:37,125
แต่เราก็ได้สิ่งที่ต้องการจากมันแล้ว

621
00:55:38,126 --> 00:55:42,255
คลังหลวงของมันจะส่งเสริม
เป้าหมายของเราต่อไปอีกไกล

622
00:55:42,797 --> 00:55:44,966
หมายถึงเป้าหมายของคุณรึเปล่า

623
00:55:51,222 --> 00:55:52,807
(จับเป็นหรือตาย
เซอร์คร็อกโคไดล์)

624
00:55:52,891 --> 00:55:54,934
(ยกเลิกเงินค่าหัว)

625
00:55:55,018 --> 00:55:56,269
ไม่เอาน่า

626
00:55:56,770 --> 00:55:57,896
อะไรที่ดีต่อฉัน

627
00:55:58,396 --> 00:55:59,856
มันก็ดีต่อเธอ

628
00:56:02,609 --> 00:56:03,943
ดีต่อเราทุกคน

629
00:56:04,778 --> 00:56:08,031
ฉันเรียกออฟฟิศเซอร์เอเจนท์
ไปรวมตัวที่อลาบาสต้าแล้ว

630
00:56:08,114 --> 00:56:10,450
พวกเขาน่าจะทำงานได้มีประสิทธิภาพกว่าคนอื่น

631
00:56:10,533 --> 00:56:14,329
ฉันเริ่มเหนื่อยจะตามเก็บกวาด
ปัญหาจากพวกเอเจนท์ระดับล่างแล้ว

632
00:56:15,663 --> 00:56:18,541
พูดจาน่าขำพิลึก นิโค โรบิน

633
00:56:19,876 --> 00:56:21,461
(จับเป็นหรือจับตาย
นิโค โรบิน)

634
00:56:23,880 --> 00:56:26,132
บอกแล้วว่าอย่าเรียกด้วยชื่อนั้น

635
00:56:28,510 --> 00:56:29,469
ใจเย็น

636
00:56:30,678 --> 00:56:34,265
ทุกอย่างที่เราลงแรงไปมันใกล้จะออกผลแล้ว

637
00:56:35,683 --> 00:56:39,104
เราจะเริ่มปฏิบัติการยูโทเปีย

638
00:56:39,771 --> 00:56:41,398
อลาบาสต้าจะต้องล่มสลาย

639
00:56:42,899 --> 00:56:43,858
ส่วนฉัน

640
00:56:44,359 --> 00:56:46,319
ก็จะเข้าใกล้ขึ้นอีกก้าว

641
00:56:47,821 --> 00:56:49,906
ในการครอบครองวันพีซ

642
00:59:58,219 --> 01:00:02,640
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม