Przyzwoitka musi się wiele nauczyć. Na przykład jak mówić tak,
żeby nic nie powiedzieć.
Kocham cię.
Odejdź, proszę.
Nienawidzę cię.
Mencíówny są w tym dobre. Ale ja byłam lepsza.
Znałam wszystkie znaki. Poza tym jednym. Jakie było ryzyko,
że zajdzie w ciążę po jednym razie?
Fizjologię reprodukcji w życiu kobiety można opisać jako falę,
która unosi się od początkowej niepłodności
do szczytu płodności, a następnie ponownie opada.
Podsumowując słowa pana Duncana, jeśli jesteś młoda i nie
używasz antykoncepcji, bo jej jeszcze nie wymyślono,
ryzyko jest duże.
Chwila rozkoszy może zmienić się w życiowy błąd o buzi aniołka.
Co zrobić? Tak, wiem.
Jeśli Bóg istnieje, ma lepsze rzeczy do roboty.
Modlitwa nie rozwiąże tej tragedii.
Lalka!
Świetnie strzela. Mam nadzieję, że nie planuje mordu.
Ćwiczę od lat. To mnie odpręża.
Lalki to coś nowego. Panienko Cristino, jeśli nie chcesz dziecka, mogę pomóc. Co?
Jak możesz tak myśleć?
Lalka!
Rozumiem. To nie dlatego. Już nie będą mi potrzebne.
Mogę ja, gdy skończysz niszczyć swoje dzieciństwo?
Nie.
Pozwolą mi się kiedyś pobawić?
Zawsze chciałam być matką. Ale we właściwej kolejności.
Najpierw narzeczony, potem ślub i dziecko.
Lalka!
Niestety nie możesz zmienić kolejności. Ale możemy uniknąć przypadkowej śmierci.
Lubię swoje życie. Nie chcę stracić ojca ani zranić sióstr.
Mam pomysł.
Muszę pomówić z Eduardem.
Eduardo napisał, że jest w Paryżu. Kocha mnie! Jestem tego pewna.
Panienko, to zły pomysł.
Bo już próbowałam.
Dzień dobry. Chcę rozmawiać z panią Espinosą.
Nie poszło tak, jak chciałam.
Jest zaręczony?!
Wkrótce się żeni. Proszę powiedzieć tej zdzirze,
żeby odczepiła się od mojego syna. Nie zepsuje jego zaręczyn.
Eduardo to łotr. Ale lepiej, żeby Cristina nie znała szczegółów,
by uniknąć kolejnej tragedii.
Jesteś dobra. Ludzie popełniają błędy. Eduardo nie zasługuje na panienkę.
Powiem ojcu, że… Nie. Mam plan.
PRZEWODNICZKI MŁODYCH DAM
LEKCJA 2 NIE KŁAM
Odnoszę się do Pisma Świętego, gdy mówię,
że ze wszystkich grzechów ten jest najgorszy.
List do Koryntian, rozdział szósty. „Strzeżcie się rozpusty”.
Żądza nas zaślepia. Upośledza nasz osąd. Czyni nas grzesznymi.
Biedaczka. Wygląda na przejętą.
Ciężka próba. Przy nim Judasz wygląda na świętego.
Naprawdę?
Nie lubię źle mówić o ludziach. Ale mogę zdradzić ci sekret?
Oczywiście.
Długi.
Długi?!
Tak, długi. Miał się zaręczyć, ale okazało się,
że jest spłukany. Hazard i alkohol. Nie jest pierwszą, której to zrobił.
Jest niebezpieczny.
Dziewczyna nie wie, jakie to szczęście, że ma Elenę.
Prawdziwy dar niebios.
Nie spodziewałam się tego po Eduardzie. Wyobraź sobie,
przez co przechodzi Cristina. Może z rozmachem uczcimy moje urodziny?
By jak najszybciej o tym zapomniała.
Doskonały pomysł.
„Najlepszy prezent w tym wyjątkowym dniu to twoja obecność.
Uroczystości odbędą się w ogrodzie rodziny Zapico. Przyjdź świętować z nami.
Nie codziennie 19-latka obchodzi urodziny. Esther Zapico ”.
Przyjęcie urodzinowe? Nie mogę iść. Nie stanę twarzą w twarz z tymi ludźmi.
Mam dość po mszy.
Powinnam się wyspowiadać. Nie, nie!
Już się panienka modliła i żałowała za grzechy.
To musi zostać między nią i Bogiem.
Nie mogę! Zwłaszcza po tych strasznych
plotkach o Eduardzie.
Lepiej, żeby snuli własne domysły?
Nie.
Nie mogę uwierzyć w mojego pecha! To był tylko jeden raz. Jeden!
A teraz to mnie spotyka.
Wyjaśnić moją teorię o płodności i prawdopodobieństwie? Señor Duncan.
To nienajlepsza chwila!
Nie ma czasu na lamenty. Musi panienka iść na przyjęcie,
uśmiechać się i zapomnieć o tym.
Chodź.
Mamy niespodziankę.
Dokąd to?
Spóźnię się!
Zaczekaj!
Nie!
Boże! Żenisz się!
Nie jestem tak zdesperowany.
Więc dokąd idziesz?
Wskoczyć do kanału.
Mam dość tej tragikomedii!
Lubisz nasze improwizacje! Chcieliśmy cię rozbawić.
Nie przyszedłeś!
Pracowałem. Wymówka!
Myślałam, że pisarze są wrażliwi. Nieprawda. Narcyz i egoista!
Przyniosę dubeltówkę.
Dziś ja narobiłem problemów. Co zrobiłem nie tak?
Nie wiesz?
Twój występ był przesadzony. Masz spore braki jako aktor.
Co z niekopaniem leżącego?
Wiesz, czym jest małżeństwo dla młodej damy? Wszystkim. Nie nauczy się manier,
nie znajdzie dobrego męża. Nie będzie pobożna, nie znajdzie męża.
Nie zadba o wygląd, nie zajdzie męża. Eduardo nie był dobry.
W tym się zgadzamy, ale jakikolwiek mąż jest lepszy niż żaden.
Niestety.
Nie martw się. Ludzie wyładowują frustracje na tych,
których najbardziej kochają.
Cristina nienawidzi mężczyzn. Ma powód.
Każdy w garniturze i meloniku jest na jej liście, ale to jej przejdzie.
To jest moc przyzwoitek? Ich znajomość niuansów ludzkich emocji?
To samo mówią o pisarzach.
Nie.
My tylko próbujemy zrozumieć.
Na pewno się pogodzicie, señor Torres.
W porządku?
Nie, ale mam dosyć użalania się nad sobą. Esther by mi nie wybaczyła,
gdybym nie przyszła.
Doskonałe podejście!
Mam nadzieję, że siostry będą mi towarzyszyć.
Oczywiście. Pomogą panience.
Gdzie Sara? Nie widziałam jej rano.
Panowie, macie godzinę.
Zaczynajcie.
Właśnie weszłaś z ulicy?
Tak, Doña Angustias, bo… Poszła po prezent dla panienki Zapico.
Poszła sama?
Byłyśmy razem.
Czemu wróciłyście osobno?
Bo panienka Sara odwiedziła Trafalgara.
Wie pani, jak kocham tego konia.
Uwielbiam błahe pogawędki, ale panienki muszą się
szykować na przyjęcie.
Rozumie pani, że marnuje czas na sprawunki?
Od tego są służące.
Jaka pani troskliwa. Dziękuję. Zdecydowałam się na to,
bo lubię poświęcać swoje życie tej rodzinie, jak pani powtarza.
Jeśli pani pozwoli.
Uśmiechaj się, ale wiem, że coś ukrywasz.
Wiele rzeczy. Tak jak pani. Przyjaciółkom mówię prawdę.
Jeśli jej pani szuka, proszę dać znać. Zobaczymy, co da się zrobić.
Moje książki! Pożyczyłam je twojej siostrze.
Nie wiedziałam, że tak cię interesuje biologia,
anatomia i nauki patologiczne.
Dobra. Uczę się na lekarkę.
Jak długo?
Sześć miesięcy, z doktorem Águilarem. Dziś miałam egzamin.
Jak mogła pani to ukrywać?
Przepraszam, ale trzeba szanować sekrety.
Koniecznie.
Co robisz? Wyjdź, ubrudzisz się.
Nie rozmawiałyśmy o sekretnej pasji Sary do medycyny?
Tylko ja nie wiedziałam, bo jestem okropną siostrą!
To irytujące.
Powinnam zrobić coś, żebyś mi zaufała.
To nie twoja wina!
To dla niej zbyt wiele. Najpierw Eduardo, teraz to. Ale przeboleje to.
Jak egzamin?
Nie mam pojęcia. Ale jest mały problem. Jeśli zdam, będę potrzebować zgody ojca.
Carlota. Skończ z żałobą.
Przyjęcia urodzinowe to mini pogrzeby.
Mini pogrzeby? Dziś się z nią zgadzam.
Jeśli wolisz zostać…
Nie. Idziemy?
Wszystkiego najlepszego.
Don Pedro, mój ojciec jest w gabinecie. Dziękuję. Bawcie się dobrze.
Mam dla ciebie niespodziankę.
Są dzieci, nie będziesz się nudzić.
Lubicie straszne opowieści?
Czekaj. Ja serwuję.
Szkoda, panienko Cristino. Wydawał się czarujący.
Jak zaklinacz węży. Nie warto o nim rozmawiać.
Jak dowiedziałaś się o jego zamiarach?
Przepraszam! Josefina powiedziała, że señorita Zapico poda piwo korzenne.
Zapraszam.
Co robisz?
Chciałam być miła. I okazać zainteresowanie sprawą
tak straszną i tak… zaskakującą.
Jego rodzina nigdy nie miała
problemów finansowych.
Teraz ma. Możliwe. Jak to mówią, prawda wyjdzie na jaw.
Bądźmy optymistkami. Za dwa tygodnie wszyscy zapomną.
Wystarczy kolejny skandal.
Skandal, Adelito? Jak zwykle przesadzasz. Kiedyś to było powszechne.
Po odejściu Francuzów najlepsze rodziny były w ruinie przez dekady.
Miałam problem z utrzymaniem mojego syna Lazarusa od dnia jego narodzin.
Naturalnie. Musiało być ciężko z mamką.
Jedną? Musiałam płacić pięciu. Nie uwierzyłybyście, ile mleka pił.
Dzięki Bogu za mamki.
Chciałam powiedzieć, że teraz masz postawnego syna.
Wczoraj syn hrabiego Montalbána. Przedwczoraj Íñigo Blázquez. Adelito,
stracisz dobrą reputację.
Masz rację.
Nie martw się o Mencíównę. Nadal ma czas. Dolores de Acuña! Pięknie wyglądasz.
Spa w Biarritz ci służy. Doña Paquita ma rację.
Potrzebuje czasu na zagojenie ran.
Czas.
Nie patrz! Młody Monsalve nie odrywa od ciebie oczu.
Zaczynajmy. Siedem!
Dwa!
Jest przystojny i zainteresowany.
Nie spełnia jej standardów.
Señorita Esther.
Panie Monsalve.
Według ciebie nikt nie jest jej godzien.
Źle, że chcę, by dobrze wyszła za mąż?
Skądże. Wszystkie tego chcemy.
Właśnie.
Dziewięć.
Oby ktoś poprosił ją do tańca.
Publiczny taniec. Za takie poniżenie mi wybaczysz?
Co on wyprawia?
Nie tego chciałaś?
Nie z nim!
Odstraszy zalotników.
MUSIMY POROZMAWIAĆ.
ODEJDŹ!
Ktoś musi z nią zatańczyć i to naprawić.
Idziemy?
Jesteś zainteresowany moją panią?
Tak, jeśli mogę. Więc zrób coś dla mnie.
Mogę prosić pana o przysługę?
Oczywiście.
Znasz panienkę Mencíę?
Oczywiście.
Mógłbyś poprosić ją do tańca?
Rozczarowujesz mnie.
Ja?
Udajesz, że mnie szukasz,
a chcesz czegoś zupełnie innego. Rozczarowałaś mnie, Adelito.
Poszczęściło mi się.
Zalecał się do mnie.
Nie, pewnie źle go zrozumiałam.
Mogę zatańczyć z twoją kuzynką?
Nie jest kuzynką.
Dobrze tańczysz, panie Monsalve.
Co?
Znasz Roberta Riverę? Chce z tobą zatańczyć.
Rehabilitujesz się, tańcząc z nią?
Znowu zrobiłem coś złego? Tak! Nie znasz języka wachlarzy.
Wiele nie rozumiem. Może mnie nauczysz?
Niszczysz moją pracę.
Tańcząc z nią?
Potrzebuje zalotników z intencjami, by zapomnieć o Eduardzie.
Masz jakieś? Co?
Intencje.
Chcesz być jej zalotnikiem?
Chciałem naprawić swój poranny błąd.
Chyba ci się nie udało.
Może wezwiemy lekarza?
Nie trzeba.
Skąd wiedziałaś, co trzeba jej podać?
Widzisz, ojcze… Medyczne sprawy.
Medyczne sprawy? Co to znaczy?
Oczywiście, doktorzy. I farmaceuci. Wczoraj dali mi to lekarstwo w aptece.
Ojcze, masz jakieś sekrety? Może zrzucimy z siebie ten ciężar?
Na Boga, co jej dałaś?
Nie wiem, jak to się nazywa.
Ale masz buteleczkę!
Obiecaj, że się nie rozgniewasz. Eduardo i ja…
Ojciec wie, jak bardzo Eduardo panienkę zdenerwował.
Bez obaw, to minie. Panienka musi odpocząć.
Racja. Wyjdźcie.
Ojcze, nie jestem medykiem.
Tylko opowiedziałam im historię.
Wpędzicie mnie do grobu. Wszystkie trzy.
Panienka mnie przeraziła. Prawie się dowiedział.
Miałaś kiedyś… stosunki?
Gdy sobie to panienka przypomni, będzie chciała zapaść się pod ziemię.
Jestem dyskretna, ale nie mogę się doczekać,
by znowu poczuć ten żar w ciele.
Szukanie innego zalotnika jest absurdalne. Nawet nie chcieli ze mną tańczyć.
Musiała pani ich błagać.
Santiago zatańczył z panienką.
Skrzyczałam go, chciał się wkupić w moje łaski.
Na pewno?
Dobry Boże! Nie myśli pani, że… Jest dla mnie jak brat.
Myślałam, że coś w tym jest, ale pewnie się myliłam.
Coś jest. Ale chcę tylko Eduarda.
Wiedziała pani, że po śmierci mojej matki
codziennie pisał list?
Tylko on potrafił mnie pocieszyć.
Dlatego muszę do niego napisać.
Panienko, to kiepski pomysł.
Gdyby wiedział, że jestem brzemienna, może postąpiłby jak należy.
Santiago.
Szukałam cię.
Nie. Nie powinienem się w to mieszać. Rozumiesz?
Muszę wiedzieć, czemu Eduardo to zrobił. Inaczej oszaleję.
Dopilnujesz, żeby go dostał?
Dla przyjaciółki wszystko.
Przepraszam. Upijesz ryby. Dobra. Niech mają zabawę.
Co chcesz mi powiedzieć, Sancho?
Santiago. Chciałem spytać,
czy widziałeś swojego przyjaciela Eduarda Espinosę lub wiesz, gdzie on jest. Sancho,
słuchaj. Posłuchaj mnie uważnie. Jeśli wpadnę do rzeki,
hrabina każe mi spać w stajni. Gdzie on jest? Eduardo Espinosa.
To ona. Tak? Pani, która… Nie. To moja przyjaciółka. Moja przyjaciółka.
Chciałbyś, Sancho.
On…
Znowu jesteś na mnie zła?
Widziałam, co dała ci Cristina. A to stary przyjaciel Eduarda.
Cristina? Chyba za dużo wypiłaś, bo…
Sancho.
Santiago. Tutaj.
Nie mogą zobaczyć cię samej z dwoma mężczyznami.
Z jednym.
Daleko jeszcze? To dosyć ciężkie.
Nie wiem, czy wolę białe kwiaty, czy czerwone. Te żółte są wspaniałe.
Przepraszam, jeśli czujesz się niekomfortowo.
Ani trochę.
Nie?
Wyjdzie na idiotkę, jeśli to dostarczysz.
Jest głupia, bo chce wiedzieć, co się stało?
Stało się to, że żeni się z inną.
Czemu nie powiedziałaś Cristinie?
Bo nie chcę bardziej jej unieszczęśliwiać.
Musimy cierpieć, żeby ruszyć naprzód.
Mam inne zdanie.
Więc to tak.
Jak najszybciej znajdziesz zastępcę.
Ale ma zaburzony osąd.
Od kiedy tak ci na niej zależy?
Jest moją przyjaciółką.
Tylko?
To powiedziałem.
Nie brzmisz przekonująco.
Jesteś większą impertynentką niż sądziłem. Z taką wyobraźnią powinnaś pisać książki.
Poważnie? Wyłączcie tę muzykę.
Skąd ten uśmiech, señorita Bianda?
Bawi mnie drażnienie go. To wszystko.
Tak lepiej.
Señorita Bianda. Zapraszam.
Nie.
Proszę.
To rodzinna rzecz.
Nalegam.
Señorita Bianda. Czyż przyzwoitka to nie przyjaciółka?
Proszę się nie ruszać po fleszu.
Nie ruszamy się.
Dym z prochu może być niebezpieczny.
Nie przywitasz się, Eleno?
Gabriel, nie powinieneś być… W Baionie? Tak.
Señorita Bianda. Szukałam cię. W porządku?
Przedstawię się. Gabriel de Bayona Silva. Markiz Baiony.
Cristina Mencía. Mam nadzieję, że nie przeszkodziłam w rozmowie.
Markiz to dawny znajomy. Spędzi kilka dni w mieście.
Długo pan zostanie?
Tyle, ile będzie trzeba.
Chodźmy, ojciec panienki czeka.
Markiz jest przystojny. Jak się poznaliście?
Pracowałam w Baionie.
Santiago! Myślałam, że wyszedłeś.
Właśnie wychodzę.
Zapomniałam spytać, czy widziałeś jego przyjaciela
na przyjęciu urodzinowym.
Tak.
Teraz doniesie na mnie przez ten list.
Próbowałem zmusić go do czytania, ale to było niemożliwe. Wiesz,
jak staromodni są monarchiści.
Nie przestaje mnie zadziwiać.
Tak, oczywiście. Rozumiem.
Zrobię wszystko, żebyś się nie smuciła.
Dziękuję.
Cristina.
Idziemy?
Trzy razy mnie nadepnął podczas walca. Panicz Monsalve jest niezdarny.
Przykro mi. Ale miałyśmy dobre intencje.
Dziękuję z całego serca. Biedna Cristina. To był udar słoneczny? Może to z żalu.
Podaj moją koszulę nocną.
Kochałaś kogoś, kogo nie powinnaś?
W pewnym momencie życia każda z nas to przeżywa.
Wiedziałaś, co robisz, lekarko.
Cristina, nawet jeśli się posprzeczamy, zawsze będę cię wspierać.
Czemu to mówisz?
Bez powodu. Odpoczywaj.
Niewypowiedziane sekrety.
Niektóre chronią złamane serca.
Inne są ukryte między wierszami.
Nie znam nikogo, kto chciałby, żeby jego sekrety wyszły na jaw.
„Mimo młodego wieku, Martina Prados doznała niedoli,
jakie wstrząsnęłyby najodważniejszymi mężczyznami.
Choć w jej oczach gościł smutek, to były najpiękniejsze oczy,
jakie kiedykolwiek widział”.
„Dlatego tak bardzo ją kocha. Dlatego zawsze ją kochał”.
Señorita Bianda.
Tak?
Masz rację. Muszę ruszyć naprzód. Znalazłam odpowiedniego zalotnika.
Señor Torres? Jest dla panienki jak brat.
Nie dostrzegałam tego, ale Santiago zrobi dla mnie wszystko.
Zawsze o mnie dbał. Nigdy mnie nie skrzywdzi.
Señorita Bianda, myślałem, że mogę pani ufać, a pani mnie okłamała.
Zamiast być protektorką moich córek, była pani ich wspólniczką w sekretach.
Zignorowałam drugą lekcję z podręcznika. I jestem w poważnych tarapatach.
Dlaczego mnie pani okłamała?
Byłoby łatwiej, gdybym wiedziała, o które kłamstwo chodzi.
Dotyczące Sary? Cristiny? Czy…
mnie.