Γνωρίζετε την ιστορία.
Ο Αδάμ και η Εύα ζούσαν μόνοι κι ευτυχισμένοι στον Παράδεισο.
Όλα ήταν τέλεια μέχρι που μια μέρα,
η Εύα είχε τη λαμπρή ιδέα να δαγκώσει ένα μήλο.
Τι έκπληξη, έτσι;
Ότι εμείς είμαστε υπεύθυνες για αυτό το χάλι.
Εμείς οι γυναίκες, οι αμαρτωλές.
Αφού μας έδιωξαν από τον Παράδεισο,
ζούμε διχασμένες ανάμεσα σε όσα επιθυμούμε
και σε όσα πρέπει να κάνουμε.
Σύμφωνα με τον Θεό, δηλαδή.
Και τι συμβαίνει συνήθως; Αμαρτάνουμε. Και μετά το μετανιώνουμε.
ΕΝΟΧΗ
Ενίοτε μετανιώνουμε που δεν αμαρτήσαμε.
ΑΘΩΑ
Αλλά αν και είναι σαφές ότι δεν έπρεπε να το κάνω αυτό,
δεν μετανιώνω.
Και ξέρετε γιατί;
Διότι όσο κι αν προσπαθούμε,
μερικές φορές είναι αδύνατον να ελέγξουμε τις παρορμήσεις μας.
Άλλοτε, πρέπει να αμαρτήσουμε για να αποφύγουμε πιο σοβαρή αμαρτία.
ΑΜΑΡΤΩΛΗ
ΓΕΙΑ!
ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΓΙΑ ΔΕΣΠΟΙΝΙΔΕΣ
ΜΑΘΗΜΑ 4: ΚΡΑΤΗΣΤΕ ΜΑΚΡΙΑ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΣΜΟ
Ελένα, μη φεύγεις.
Να παραγγείλουμε κάτι. Πρωινό, ίσως.
Πρέπει να φύγω.
Να σε συνοδεύσω στο σπίτι.
Για δες, αυτοί μας έλειπαν.
Εύα, καμιά συμβουλή για μια άλλη αμαρτωλή;
Ελένα!
Φωνάξτε τη. Θέλω να της μιλήσω.
Δεν θα το ανεχτώ. Ελένα!
Δεν είναι στο σπίτι.
Δεν θέλω να κάνεις σκηνή. Ηρέμησε.
Πώς να ηρεμήσω, Ανγκούστιας;
Είχα δουλειά. Είχα σπίτι να μένω…
Πού να πάω;
Ξέρεις την Ντολόρες Ινφάντες; Είναι φίλη μου.
Έχει ένα δωμάτιο. Μείνε εκεί για λίγες μέρες.
Θα βρεις άλλη δουλειά.
Έχε μου εμπιστοσύνη.
Αντίγραφο είναι.
Σκοπεύω να μείνω κι άλλο στην πόλη.
Είπαμε μόνο ένα βράδυ.
Ήταν καλός αποχαιρετισμός.
Δεν θέλω αποχαιρετισμό.
Ελένα!
Είδατε εσείς πώς το έκανε;
Είστε καλά;
Ναι.
Ναι, ευχαριστώ.
Ναι!
-Μια στιγμή! -Δεσποινίς Μπιάντα!
-Ναι; -Συγγνώμη για την αδιακρισία.
Καθόλου. Μην ανησυχείτε.
-Πού ήσασταν; -Εγώ;
Πείτε μου, τι συμβαίνει;
Αφού με ψάχνατε, θα είναι σημαντικό.
Ο Σαντιάγο με φίλησε.
Χθες το βράδυ.
Ήταν μαγική στιγμή.
Μαγική;
Με τον Εδουάρδο, ήταν παθιασμένο, καταλαβαίνετε;
Αλλά με τον Σαντιάγο, ήταν τρυφερό.
Γλυκό, αλλά σταθερό.
Ξέρει να φιλάει.
Το φαντάζομαι.
Και μετά τι έγινε;
Έφυγε.
Μα από τότε, όλο χαμογελώ.
Δεν χαίρεστε; Είναι το τέλος όλων των προβλημάτων μας.
Ναι, βέβαια. Ασφαλώς και χαίρομαι. Απλώς ήταν έκπληξη.
Αλλά, ναι…
Χαίρομαι που είστε έτσι.
Ανυπομονώ να τον ξαναδώ. Και να κορτάρουμε.
Θα μιλήσει στον πατέρα μου και θα παντρευτούμε. Και μετά…
ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Είναι σίγουρο. Όσο πιο θυμωμένη, τόσο πιο καλό σημάδι.
Δεν το καταλαβαίνω!
Ο Σαντιάγο ήταν μια ζωή στο σπίτι μας! Ξαφνικά, άφαντος επτά μέρες.
Γιατί δεν γύρισε; Γιατί δεν με επισκέφθηκε;
Θα γράφει την οπερέτα του ή θα ασχολείται με κάποια δημιουργική διαδικασία.
Δεν είναι δικαιολογία, αν νοιάζεται όντως για μένα.
Καλή μου, κάποιοι δειλιάζουν πολύ στα ερωτικά.
Έτσι δεν είναι, Ελένα;
Ναι, πολύ περίπλοκος ο έρωτας.
Σαν το παιχνίδι μας.
Δεν είναι λόγος αυτός να τα παρατάμε. Σειρά σας.
Ο φόβος μάς απομακρύνει από όλους.
Και προφανώς, έτσι δεν μπορούν να μας πληγώσουν.
Μα ούτε και να μας χαροποιήσουν.
Οπότε, κανόνας νούμερο ένα, μην ερωτευτείτε δειλό.
Συνήθως δεν ακολουθώ τις συμβουλές της, αλλά η Έστερ έχει δίκιο.
Αν ο Σαντιάγο είναι δειλός, θα είμαι εγώ η θαρραλέα.
Θα του μιλήσετε;
Όχι.
Τότε;
Εσείς θα το κάνετε.
Αξιοπρόσεκτη επίδειξη θάρρους, όντως.
Δεν το θεωρώ συνετό.
Έχω διαφορές με τον Σαντιάγο.
Γιατί το λέτε αυτό; Ασφαλώς δεν είναι αλήθεια.
Πιστέψτε με. Δεν είναι καλή ιδέα.
Είστε το δεξί μου χέρι και η καλύτερη συνοδός.
Σίγουρα θα τον κάνετε να εξομολογηθεί.
Βέβαια, να μου εξομολογηθεί.
Τι θαυμάσια ιδέα.
Ευχαριστώ, Έστερ.
Ακόμη δεν μου μιλάτε.
Τι θέλετε να πω;
Ανέχομαι τα υπονοούμενά σας με στωική υπομονή.
Μιλήστε μου ιδιωτικά, ώστε να μη σαρκάζετε δημόσια.
Καλώς. Αφού το θέλετε, ας μιλήσουμε.
Αυτό που έγινε ήταν λάθος.
Δεν συμφωνώ. Αν και προφανώς το μετανιώνετε.
Δεν είπα ότι μετανιώνω.
Δεν το μετανιώνετε, λοιπόν;
Ούτε αυτό ακριβώς είπα.
Δεν λέτε ποτέ τίποτε, Χοσεφίνα. Γι' αυτό φτάσαμε εδώ.
Παραδέχομαι ότι σε αυτό έχετε δίκιο.
Ξέρετε πόσο καιρό το περίμενα;
Ενίοτε, τα αισθήματα παρεξηγούνται.
Πολύ καλά. Πρέπει να αποφασίσω.
Κανονίστε επίσκεψη του κ. Μονσάλβε. Να γνωριστούμε λίγο.
Δεσποινίς. Δεσποινίς Έστερ.
Αν θα πείτε ότι δεν είναι καλό ταίρι, αφήστε το.
Στο εξής, εγώ θα το κρίνω.
Καλημέρα.
-Δεσποινίς Θαπίκο. Χοσεφίνα. -Αντέλα.
Θελήματα;
Είναι για την κυρία. Ελπίζω να της γλυκάνουν τη μέρα.
-Πώς πάει μετά τον θάνατο της εξαδέλφης; -Η δόνα Πακίτα δεν πτοείται εύκολα.
Το αντιμετωπίζει με χριστιανική καρτερία και θαυμαστό σθένος.
Ήθελα να ρωτήσω πώς είστε, αλλά δεν χρειάζεται.
Νομίζω ότι νιώθω λίγο καλύτερα.
Φαίνεστε όλο και χειρότερα.
Μην υπερβάλλεις. Βελτιώθηκα από την προηγούμενη εβδομάδα.
Υποθέτω ότι είπες πως το αντιμετωπίζω με σθένος
και χριστιανική καρτερία;
Με θαυμαστό σθένος, ναι.
Όπως μου ζητήσατε να διαλαλήσω.
Εύχομαι να πέθαινα εγώ αντί για την εξαδέλφη μου.
Αν σκεφτώ πώς είναι η ζωή μου.
Μην το λέτε αυτό. Έχετε πολλούς λόγους να ζήσετε.
Έχετε έναν γιο.
Τον οποίο δεν βλέπω ποτέ.
Τίποτα δεν έχω, Αντελίτα. Μόνο χρήματα.
Τα χρήματα είναι σημαντικά.
Δεν αρκούσαν ούτε για να αποκτήσω σύζυγο, καλή μου.
Σύζυγο; Τι τον θέλετε τον σύζυγο;
Τι τον θέλω τον σύζυγο;
-Για να μην είστε ολομόναχη. -Το καταλαβαίνεις;
Ακόμη κι εσύ βλέπεις πόσο μόνη είμαι.
Κύριε, επιτρέπετε να ρωτήσω πού ήσασταν;
Είχα δουλειές.
Με τη μητέρα σας συντετριμμένη από την απώλεια,
εσείς ασχολείστε με δουλειές;
-Δεν βλέπετε ότι ράγισε η καρδιά της; -Ράγισε η καρδιά της;
Συγκρίνετε τον θάνατο συγγενούς με μια γυναίκα που σας αρνήθηκε;
Όχι, εξηγώ γιατί δεν ήθελα να επιστρέψω εδώ.
-Διότι δεν ήθελα να σας δω. -Ούτε εγώ εσάς.
Αλλά ανεχόμαστε και τα δυσάρεστα για όσους αγαπάμε.
-Δεν απορώ που η μητέρα σας θέλει σύζυγο. -Μα τι λέτε τώρα;
Η μητέρα σας είναι μεγάλος μπελάς, αλλά τέτοια καρδιά δεν έχουν πολλοί.
Να ευγνωμονείτε που την έχετε. Πιστέψτε κάποια όχι τόσο τυχερή.
Κι εκείνο το φιλί;
Χίλιες φορές θα το απέρριπτα. Ξέρετε γιατί;
Δεν φιλάω μεθυσμένους κορτάκηδες.
Με συγχωρείτε, μέχρι το τσάι.
Αφού η μητέρα σας σημαίνει πολλά για εσάς, πρέπει να το δείχνετε.
Με αποφασιστικότητα. Έτσι πρέπει να γίνονται όλα.
Ιδίως για κάποιον που αγαπάς.
Τη δεσποινίδα μου εννοώ, βέβαια.
Καλώς. Θα τον ρωτήσω, κι αυτό είναι όλο.
Μη γελάτε.
Είπαμε, ενίοτε δεν ελέγχουμε τις παρορμήσεις.
Ποιον κοροϊδεύω; Θα έχει άσχημη κατάληξη αυτό.
Θα έχει πολύ άσχημη κατάληξη.
Προσπαθώ πολύ, Σαντιάγο.
Αλλά κάθε μέρα δείχνουν ότι δεν ανήκω στον κόσμο τους.
Όταν δεν πετούν καπέλα, ρίχνουν βλέμματα ή, το χειρότερο, γέλια.
Σάρα, κέρδισες επάξια τη θέση σου εκεί, όπως και αυτοί.
Δεν τους οφείλεις τίποτε.
Μακάρι να ήταν όλοι σαν εσένα.
Είναι θέμα χρόνου να σε αφήσουν ήσυχη οι ηλίθιοι.
Αρχίζω να ανησυχώ. Δεν ακούω τον χτύπο της καρδιάς.
Γύρνα.
Σάντι!
-Σάντι; -Ναι.
Η δεσποινίς Μπιάντα!
Δεσποινίς Μπιάντα!
Δεσποινίς Μπιάντα.
Θα ετοιμάσω καφέ.
Όχι, έχω ήδη πιει. Ευχαριστώ.
Όχι, για τη δεσποινίδα. Καλοί τρόποι, παιδί μου.
Τι σας φέρνει εδώ, δις Μπιάντα;
Η αδελφή σας είπε ότι ο κ. Τόρες θα της δάνειζε ένα βιβλίο.
Βιβλίο;
Ποιο βιβλίο;
Το Δον Χουάν Τενόριο.
Εκείνο το βιβλίο.
Εγώ καλύτερα να φεύγω. Θέλω να σταματήσω στο σπίτι πριν πάω στο πανεπιστήμιο.
Τα λέμε αργότερα, δεσποινίς.
Ευχαριστώ για το δώρο.
Έξυπνη η αναφορά στον Δον Χουάν. Να γίνετε συγγραφέας.
Γιατί έχετε επτά ημέρες να φανείτε;
Είχα δουλειά.
Πολλή δουλειά. Στο λιμπρέτο της οπερέτας.
Διαφέρει πολύ από το μυθιστόρημα. Μοιάζει με θέατρο, αλλά δεν είναι ίδιο.
-Θα δείτε λίγο… -Φιλήσατε την Κριστίνα;
Ναι.
Δεν ήταν πρέπον, αλλά το έκανα…
για να ξεκαθαρίσω.
Για να καταλάβω καλύτερα τι συμβαίνει.
Γιατί δεν την κορτάρατε επισήμως;
Τι είναι;
Δεν μου απαντήσατε.
Και τι θέλετε να απαντήσω;
Γιατί δεν ζητήσατε επίσημη επίσκεψη.
Διότι δεν ξέρω αν το θέλω, ειλικρινά.
-Θα το αφήσετε έτσι; -Όχι.
Πάντα τα βλέπετε όλα ξεκάθαρα, έτσι; Κρυστάλλινα.
Εμείς οι υπόλοιποι χρειαζόμαστε χρόνο για να δούμε τι θέλουμε.
Καταλαβαίνετε τι λέω, Μπιάντα;
Τα αισθήματά μου δεν είναι όπως ήταν.
Τα αισθήματά σας αλλάζουν σαν παλίρροια.
-Με αδικείτε! -Είστε δειλός!
-Δεν είμαι δειλός! -Αποδείξτε το!
Δεσποινίς Μπιάντα!
Περίμενε. Ελένα!
Ελένα!
ΑΜΑΡΤΩΛΗ ΠΡΟΔΟΤΡΙΑ
ΠΟΡΝΗ ΙΟΥΔΑ
Ήταν ένα λάθος.
Δεν ξέρω πώς συνέβη.
Δεσποινίς Μπιάντα.
Δεσποινίς;
Θα μου πείτε τι συμβαίνει;
ΣΤΡΙΜΩΓΜΕΝΗ
Κριστίνα, να μιλήσουμε;
Συνέβη κάτι;
-Να καθίσουμε; -Βεβαίως.
Το συλλογιζόμουν μερικές ημέρες.
Και αφού το συζήτησα πάλι,
η Ανγκούστιας με έπεισε ότι το καλύτερο για εσένα και την οικογένεια
είναι μια άλλη συνοδός.
Τι;
Η δις Μπιάντα δεν έχει καλή επιρροή επάνω σας.
-Ασφαλώς έχει. -Δεν με υπάκουσε.
-Για την προστασία μας. -Δεν την εμπιστεύομαι.
Μην το κάνετε αυτό.
Η τέλεια αντικαταστάτρια, η Αλίθια Κάσας,
άφησε την Άλμπα ντε Σενοβίγια.
-Όχι. Η Ελένα θα μείνει. Τη χρειάζομαι. -Γιατί;
Ελένα.
Αν θες να μάθεις λεπτομέρειες, κι εγώ το ίδιο.
Θα μας αφήσεις λίγο, σε παρακαλώ;
-Η Ελένα κι εγώ έχουμε… -Άσε τα παραμύθια. Το ξέρω.
Δις Μπιάντα, ελάτε στο γραφείο μου.
Περάστε.
Πότε σκοπεύατε να μου το πείτε; Ο αναδεξιμιός μου μνηστήρας της κόρης μου;
Μνηστήρας;
Η Κριστίνα με ενημέρωσε.
Η κόρη σας είναι νεαρή. Ίσως ήταν πολύ βιαστική.
Εννοείτε ότι δεν ενδιαφέρεται;
Είναι νωρίς για να θεωρηθεί επίσημο κόρτε.
Θα ξεκινήσουν συνετά, αργά, ώστε να δούμε…
Επρόκειτο να σας απολύσω.
Ώσπου μου είπε η Κριστίνα τι συνέβη.
Θα με απολύατε;
Αλλά με τον αναδεξιμιό μου…
Λοιπόν, τίποτε δεν θα μας έκανε…
Τίποτε δεν θα με έκανε πιο χαρούμενο.
Ξέρω πόσο δύσκολο είναι για τον Σαντιάγο.
Είναι πολύ ιδιαίτερος νεαρός.
Μου είπε η Κριστίνα ότι δεν έχει νέα του τώρα τελευταία.
Οπότε, σήμερα θα τον καλέσω και θα του δώσω την ευλογία μου.
-Δεν είναι συνετό, δον Πέδρο. -Δεν ζητώ τη γνώμη σας.
Ζητώ να κάνετε τη δουλειά σας.
Θα καλέσω τον αναδεξιμιό μου
και θα φροντίσετε το ενδιαφέρον τους να εξελιχθεί σε κόρτε.
Ο Εδουάρδο εξαφανίζεται και ξαφνικά σε ενδιαφέρει ο Σαντιάγο;
Δεν του έδινες ποτέ σημασία.
Και βέβαια του έδινα.
Γιατί θέλεις απεγνωσμένα μνηστήρα;
-Νόμιζες ότι δεν θα το πρόσεχα; -Ντρεπόμουν που έκανα αυτό το λάθος.
-Μα όχι να του πεις ψέματα για το παιδί; -Τι θες να κάνω;
Να γεννήσω μόνη; Θα ντρόπιαζα όλη την οικογένεια.
Δεν με νοιάζει.
Γιατί εσύ πάντα κάνεις ό,τι θέλεις. Μόνο εσύ σπουδάζεις.
Δεν σε νοιάζει, μα εγώ δεν έχω τίποτα. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα.
Μα δεν τον αγαπάς.
Τον αγαπώ.
Τι γίνεται εδώ;
Σε παρακαλώ, μην πεις τίποτα.
Ευχαριστώ.
Αφού φεύγετε, θα με πάτε στο μάθημα;
Δεν ξέρω τι συνέβη με την αδελφή σου,
αλλά είμαι βέβαιος πως ό,τι κι αν έκανε, είχε καλές προθέσεις.
-Ναι, βέβαια. -Σάρα.
Όχι, πατέρα, μην ανησυχείτε. Δεν περίμενα να πάρετε το μέρος μου.
-Δεν ήξερα ότι επιλέγουμε. -Επιλέγουμε, πατέρα.
Λένε πως είμαι ισχυρογνώμων και κάνω ό,τι θέλω,
αλλά έχω κι εγώ αισθήματα και προβλήματα.
Έλα.
Το ξέρω.
Έλα. Έλα εδώ.
Ησύχασε.
Θα είχατε πολύ πιο εύκολη ζωή αν κάνατε γιους.
Έλα.
Και η δική μας ζωή θα ήταν πολύ πιο εύκολη.
Σάρα!
Πατέρα, τι κάνετε εδώ;
Παίρνω το μέρος σου, εφόσον επιλέγουμε.
Θα το χειριστώ μόνη μου. Σας παρακαλώ.
-Έρχεται. -Φύγετε από εδώ!
Τι νομίζετε πως κάνετε;
Θα έπρεπε να ντρέπεστε!
Κατηγορείτε μορφωμένους άνδρες.
Πείτε στην κόρη σας, εδώ δεν είναι σχολική αυλή.
Οι άνδρες σας πετούν πέτρες σαν να ήταν σε…
Ο αναδεξιμιός μου γράφει σε εφημερίδα. Θα πει στον αρχισυντάκτη τι συμβαίνει εδώ.
Αυτή η ιστορία θα πουλούσε πολλά αντίτυπα.
Λέτε να του το είπε;
Όχι, ασφαλώς όχι.
Είναι αδελφή σας. Σίγουρα είναι ικανή να κρατήσει μυστικό.
Αν εννοείτε τον Σαντιάγο, το έκανα για να μην απολυθείτε.
Και πιστέψτε με, είμαι ευγνώμων, αλλά…
τώρα έχουμε μεγαλύτερο πρόβλημα.
Τι πρόβλημα; Τι σας είπε ο Σαντιάγο;
Θα είμαι ειλικρινής.
Τον έπεισα να ανοιχτεί.
Αλλά; Γιατί υπάρχει ένα "αλλά".
Αν υπάρχει "αλλά", είναι πρόβλημα.
Δεσποινίς, καταρχάς, ήθελα να πω ότι σας έχω συμπαθήσει πολύ.
Και πέρα από τη δουλειά, σας θεωρώ φίλη μου.
Το εννοώ από καρδιάς.
Είναι αμοιβαίο.
Δεν ξέρετε πόσο χαίρομαι που σας έχω.
Δεν φαντάζεστε πόσο τυχερή είμαι.
Σας έχω καλύτερη φίλη.
Γιατί τόση εισαγωγή;
-Ο Σαντιάγο έχει αμφιβολίες. -Αμφιβολίες;
Λόγω της σχέσης του με την οικογένεια. Δεν τη διακινδυνεύει.
ΔΕΙΛΗ
Ναι, είμαι δειλή.
Αλλά δεν ήθελα να την πληγώσω. Συγγνώμη.
Γιατί να τη διακινδυνεύει; Ο πατέρας μου έχει ενθουσιαστεί.
Γνωρίζετε καλύτερα τον Σαντιάγο. Καλύτερα να μην τον πιέσετε.
Ναι, βέβαια.
Θα ήταν κρίμα να φύγει όταν μιλήσει με τον πατέρα σας.
Ορίστε;
Ο πατέρας σας θέλει να του δώσει την ευλογία του σήμερα.
-Του είπα ότι δεν ήταν συνετό, αλλά… -Τα κατέστρεψα όλα, έτσι;
Πώς να φανταστώ ότι ο Σαντιάγο…
Τι θα κάνουμε;
Πολύ καλή ερώτηση.
Ξέρετε ότι θα προτιμούσα εσάς από τη δεσποινίδα Μπιάντα.
Αλλά βοήθησε την οικογένεια, και μόνο αυτό έχει σημασία.
Είχα πολύ καιρό να δω τον δον Πέδρο τόσο χαρούμενο.
Καταλαβαίνω.
Λυπάμαι, Αλίθια.
Μην ανησυχείτε.
Θα τα καταφέρω.
Δεσποινίς Κάσας, δεν χρειαζόταν να φέρετε τίποτε.
Να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου.
Μου σώσατε τη ζωή.
Υπερβάλλετε.
Αισθάνεστε καλύτερα;
Εντελώς.
Σας αρέσουν;
Πάρα πολύ.
Ανυπομονούσα να σας ξαναδώ.
Αλλά δεν περίμενα να συμβεί τόσο σύντομα.
Αναγκάστηκα να αυτοσχεδιάσω.
Ελπίζω να σας αρέσει αυτή η βαρκάδα.
Μου αρέσει που κωπηλατείτε.
Τι ζέστη! Αποπνικτική είναι.
Νομίζω ότι θα βρέξει.
Να βοηθήσουμε κι εμείς;
Σας παρακαλώ. Δεν είναι τίποτα.
Ελπίζω να μη ζαλίζεστε.
Η Χοσεφίνα δεν φαίνεται καλά. Δεν διασκεδάζετε;
Σαν μαθητριούλα.
-Όχι! -Όχι!
Όχι κι εσύ!
Τόσο κακό είναι να δει τη μητέρα του;
Ξέρετε πώς είναι όταν βρέχει. Ο Λάζαρο θα έρθει σύντομα.
Όχι, εγώ φταίω που νόμιζα ότι θα έρθει. Σε παρακαλώ, φάε.
Μπορεί να φταίω κι εγώ. Ίσως του φέρθηκα πολύ αυστηρά.
Του φέρθηκες αυστηρά;
Λίγο. Αρκετά. Πάρα πολύ.
Δεν άντεχα να σας βλέπω στο κρεβάτι.
Πονούσε η ψυχή μου.
Πού είναι η πιο όμορφη μητέρα του κόσμου;
Άργησα, το ομολογώ. Όμως, για να επανορθώσω…
Μια πετούνια Κοριέντες! Τι ωραία!
Πλασμένη για να επιβιώνει. Ικανή να ξεχωρίζει, ό,τι κι αν γίνει.
Όπως εσείς, μητέρα.
Πάντα ήσουν καλός στην κολακεία.
Αλλά στην κηπουρική, δεν ξεχώριζες φίκο από πετούνια.
Πάντως, ήταν μια συγγνώμη. Θα με συνοδεύσετε;
-Πού; Ρίχνει καρεκλοπόδαρα. -Στο θερμοκήπιο δεν βρέχει, όμως.
Θα φυτέψουμε αυτό και θα μου δείξετε τις καμέλιες.
Καλό σας απόγευμα.
Ευχαριστούμε που μας έφερες. Και για την ωραία βαρκάδα.
Να βλέπατε τα πρόσωπά σας όταν μου έπεσαν τα κουπιά.
Με συγχωρείτε. Πέρασα θαυμάσια, αλλά πρέπει να φύγω…
Βιάζεστε; Μείνετε.
Αρκετά εκμεταλλεύτηκα την καλοσύνη σας.
Ήταν απόλαυση. Αντίο.
-Σας άρεσε; -Μην το συζητάτε.
Κι αν έλεγα ότι μου αρέσει ο Ντανιέλ; Δεν θα σας ένοιαζε;
Ναι, περιμένω τον Σαντιάγο. Αλλά μόνο για να τον προειδοποιήσω.
Ατενίζετε το κενό;
Βρίσκετε μνηστήρα για τη δίδα Μενθία και τώρα τεμπελιάζετε.
Και με βασιλιά να πάντρευα την Καρλότα, δεν θα με συμπαθούσατε.
Πράγματι.
Αν και με τον κ. Σαντιάγο, κερδίσατε την εύνοια του δον Πέδρο.
Και την ευμένειά μου.
Προς το παρόν.
Φροντίστε να γίνει αυτός ο γάμος.
Με συγχωρείτε. Πάω να ανοίξω.
Να εμψυχώσω τον μνηστήρα.
Θα ενημερώσετε στο σπίτι;
-Κύριε Τόρες. -Κουβάδες ρίχνει.
-Πρέπει να σας μιλήσω. -Καταραμένο πράγμα.
Δεν άνοιγε η πόρτα απ' έξω.
Φυσικά. Ως μνηστήρας, δεν περιφέρεται ελεύθερα.
Ακούστε με.
Με περιμένουν. Δεν συζητώ το φιλί.
Ούτε εγώ. Θα προσποιηθούμε ότι δεν συνέβη.
Φιληθήκαμε, όμως.
-Εσείς με φιλήσατε. -Κι εσείς ανταποδώσατε.
Δεν ανταπέδωσα.
-Ανταποδώσατε… -Δεν έχω χρόνο για διαφωνίες.
Να σας πω γιατί σας κάλεσαν.
Κύριε Τόρες, αν θέλετε να με ακολουθήσετε…
Βεβαίως. Ναι.
Σαν πρόβατο που πάει για σφαγή.
Σαντιάγο, ευχαριστώ που ήλθες.
Δον Πέδρο.
Ειδικά με τέτοια βροχή. Σωστά;
Όντως.
Θέλεις έναν καφέ;
-Βεβαίως. -Θαυμάσια.
Όχι! Θα το φροντίσω εγώ, πατέρα.
Εντάξει. Παρακαλώ, κάθισε.
Θα αναρωτιέσαι γιατί σε κάλεσα εδώ.
Ξέρεις ότι είμαι άνθρωπος ευθύς και ειλικρινής, έτσι;
Και προτιμώ να κάνω τα πράγματα όπως πρέπει.
Συγγνώμη! Είστε καλά;
Καίει λιγάκι.
-Ελάτε στην κουζίνα. -Καλά είμαι.
-Αφήστε τις γενναιότητες. -Πατέρα.
Όλα καλά, σας διαβεβαιώνω. Συγγνώμη. Δεν πάει όπως περίμενα.
Δεν πειράζει.
Μου τα είπε όλα η Κριστίνα. Να ξέρεις ότι έχεις την ευλογία μου.
Ο μέλλων γαμπρός μου!
Είναι συναρπαστικό.
-Σαντιάγο! -Καρλότα.
Κοίτα τι βρήκα.
Τον μαγικό φανό που είχατε μικροί.
Ήξερες πώς λειτουργούσε, έτσι;
Ναι, ήξερα.
-Πού είναι η Σάρα; -Η Σάρα;
Δεν γύρισε ακόμη.
Η βροχή θα λασπώσει τους δρόμους.
Δυστυχώς θα πρέπει να περιμένουμε λίγο εδώ.
Ξέρετε ότι μόνο εσείς τολμάτε να μου μιλήσετε;
Σας μίλησα πρώτος απ' όλους. Προσπάθησα να σας προειδοποιήσω.
Κρέμασαν το στηθοσκόπιό μου σαν ανεμοδείκτη στο καμπαναριό.
Σας δίνω το δικό μου όποτε θέλετε.
Καμίλο Κέιτα.
Σάρα Μενθία.
Και δάγκωσαν τον απαγορευμένο καρπό.
Τι έγινε μετά;
Το λάτρεψαν. Δεν τους ένοιαζε όταν διώχθηκαν από τον Παράδεισο.
Διαγωνιζόμασταν ποιος θα πλάσει την καλύτερη ιστορία με κάθε εικόνα.
Αλλά ο Σαντιάγο μάς το χάλαγε. Έκλεβε την παράσταση.
Και αυτή; Θυμάσαι την ιστορία;
Δεν ήταν στην ιστορία με τον ξιφία;
Δεν θυμάμαι, να είμαι ειλικρινής.
-Τι κάνετε εδώ; -Σάρα, σταμάτησε η βροχή;
Ναι.
Πώς ήταν στο μάθημα;
Πολύ καλύτερα. Ευχαριστώ.
Λοιπόν, αφού έπαψε η βροχή, λέω να φύγω τώρα.
-Θα τον συνοδεύσω έξω, πατέρα. -Πολύ καλά.
-Σαντιάγο… Τα λέμε σύντομα, γιε μου. -Δον Πέδρο.
-Εσείς δεν είστε η συνοδός; -Ναι.
Σάρα, έλα εδώ.
-Τι είναι; -Πες μου γι' αυτό.
Θα το λατρέψεις. Άκου.
Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα παγερό, σκοτεινό δάσος…
Νομίζω πως το έχω πει ήδη.
Ενίοτε δεν ελέγχουμε τις παρορμήσεις μας.
Όχι, με νοιάζει.
Τι τρέχει, Σαντιάγο;
Είναι ανθρώπινο να αμαρτήσεις.
Το υπεράνθρωπο είναι να αντιμετωπίσεις με σθένος τις συνέπειες.
Τι συνέβη;
Έχει…
Έχει αισθήματα για άλλη γυναίκα.
Υποτιτλισμός: Νίκος Μανουσάκης