U kent het verhaal wel.
Adam en Eva leefden samen gelukkig in het paradijs.
Alles was perfect tot Eva op een dag besloot een hap van een appel te nemen.
Verrassend, hè? Dat wij de schuld krijgen van de ellende.
Wij vrouwen, stelletje zondaressen. Sinds we uit het paradijs zijn gezet…
…zitten we in tweestrijd tussen wat we willen doen…
…en wat we horen te doen. Volgens God dan.
En dan? Dan zondigen we. En achteraf hebben we daar spijt van.
SCHULDIG
Soms hebben we ook spijt als we niet zondigen.
ONSCHULDIG
Maar hoewel het duidelijk is dat ik dit niet zou moeten doen…
…heb ik geen spijt.
Weet u waarom?
Want ondanks dat we ons best doen…
…is het soms onmogelijk om onszelf te beheersen.
En soms moeten we zondigen om een zwaardere zonde te voorkomen.
ZONDARES
LES 4: LAAT JE NIET IN VERLEIDING BRENGEN
Elena, niet weggaan.
We kunnen iets bestellen. Ontbijt misschien.
Nee, ik moet gaan. -Laat me je naar huis begeleiden.
Kijk wie we daar hebben.
Eva, heb je advies voor een medezondares?
Elena.
Haal haar. Ik wil haar spreken. Ik pik dit niet. Elena.
Ze is er niet.
Ik wil niet dat je stennis schopt. Rustig. -Hoe kan ik rustig blijven?
Ik had een baan. Ik had een dak boven mijn hoofd…
Wat moet ik nu?
Ken je Dolores Infantes? Ze is een vriendin van me.
Je kunt 'n paar dagen bij haar verblijven. Je vindt wel weer werk. Geloof me.
Het is een kopie.
Ik ben van plan nog even hier te blijven. -Eén nacht, dat was de afspraak.
Het was een fijn afscheid.
Ik wil geen afscheid nemen.
Elena.
Hebt u gezien hoe hij dat deed?
Bent u in orde?
Ja, dank u.
Ja, één momentje. -Señorita Bianda.
Ja? -Pardon. Ik wilde u niet storen.
Dat geeft niet.
Waar was u? -Ik?
Wat is er? Als u me zocht, zal het vast belangrijk zijn.
Santiago heeft me gekust. Gisteravond. Het was magisch.
Magisch?
Met Eduardo was alles heel hartstochtelijk.
Maar met Santiago was het teder.
Zacht, maar toch stevig. Hij weet wat hij doet.
Dat kan ik me voorstellen. En wat gebeurde er toen?
Hij ging weg, maar ik kan niet meer stoppen met glimlachen.
Bent u niet blij? Al onze problemen zijn nu opgelost.
Ja, natuurlijk ben ik blij. Ik ben gewoon verrast.
Maar ja…
Ik zie u graag zo.
Ik kan niet wachten om met hem te verkeren.
Hij zal met m'n vader praten en dan komt er een bruiloft en…
ÉÉN WEEK LATER
Hoe bozer ze is, hoe beter ze kan mikken.
Ik snap het niet. Santiago is bijna altijd hier.
En nu blijft hij zeven dagen weg. Waarom is hij niet teruggekomen?
Hij is vast druk met zijn zarzuela of iets anders creatiefs.
Dat is geen excuus als hij echt om me geeft.
Mensen kunnen nogal laf zijn in de liefde. Nietwaar, Elena?
Ja, liefde is ingewikkeld. -Het reigerspel ook.
Maar dat is geen reden om op te geven, toch? Uw beurt.
Angst zorgt ervoor dat we afstand nemen.
Dan kunnen mensen je geen pijn doen, maar kunnen ze je ook niet gelukkig maken.
Regel nummer één: word nooit verliefd op een lafaard.
Ik neem haar advies zelden ter harte, maar Esther heeft gelijk.
Als Santiago een lafaard is, moet ik dapper zijn.
Gaat u hem erop aanspreken?
Nee.
Wat dan?
Dat gaat u doen.
Dat is inderdaad bijzonder dapper.
Dat lijkt me niet verstandig. Santiago en ik kunnen niet goed overweg.
Waarom zegt u dat? Dat is vast niet waar. -Geloof me. Het is geen goed idee.
U bent mijn rechterhand en de beste chaperonne.
Ik weet zeker dat hij zich openstelt voor u.
Natuurlijk. Wat een geweldig idee. Bedankt, Esther.
U praat nog steeds niet met me.
Wat wilt u dat ik zeg?
Ik heb uw toespelingen met stoïcijns geduld verduurd.
Als u met me zou praten, hoefde u niet zo sarcastisch te doen.
Goed. Als u wilt praten, doen we dat.
Het was een vergissing.
Dat vind ik niet, ondanks dat u er spijt van hebt.
Dat heb ik nooit gezegd. -Hebt u er dan geen spijt van?
Dat zei ik ook niet.
U zegt nooit iets, Josefina. Daarom hebben we dit probleem.
Daar hebt u gelijk in.
Weet u hoe lang ik hierop heb gewacht?
Soms kan ons gevoel misleidend zijn.
Goed, dan moet ik een beslissing nemen.
Nodig señor Monsalve uit. Ik wil hem leren kennen.
Señorita Esther.
Ik wil niet horen dat u hem niet goed genoeg vindt. Dat maak ik wel uit.
Goedemorgen.
Señorita Zapico. Josefina. -Adela.
Boodschappen gedaan?
Ze zijn voor mevrouw. Ik hoop dat ze haar opvrolijken.
Hoe gaat het nu met haar? -Doña Paquita is een sterke vrouw.
Ze is buitengewoon schikkelijk en blijft bijzonder beheerst.
Ik wilde vragen hoe het met u gaat, maar dat lijkt me onnodig.
Ik voel me al een stukje beter, denk ik. -Het lijkt met de dag erger te worden.
Niet overdrijven. Het gaat beter dan vorige week.
Je hebt wel gezegd dat ik er schikkelijk en beheerst mee omga, toch?
Bijzonder beheerst, ja. Dat vroeg u me van de daken te schreeuwen.
Ik zou willen dat ik haar plaats kon innemen.
Ik heb niets in het leven.
Zeg dat niet. U hebt zoveel om voor te leven.
U hebt een zoon. -Die zie ik bijna nooit.
Ik heb alleen geld, Adelita. -Dat is ook belangrijk.
Het was niet genoeg om een man te vinden.
Een man? Waarom zou u een man willen? -Waarom ik een man zou willen?
Om niet alleen te zijn.
Zie je? Zelfs jij ziet hoe eenzaam ik ben.
Señor, waar was u?
Ik was druk met zaken.
Uw moeder is diepbedroefd over het verlies van haar nicht…
…en u gaat zakendoen?
Ziet u niet dat ze er kapot van is? -Kapot, zegt u?
U vergelijkt de dood van een dierbare met een vrouw die u afwijst?
Nee, ik leg uit waarom ik hier niet terug wilde komen.
Ik wilde u niet zien. -Ik u ook niet.
Maar soms moeten we dingen doen die ons niet aanstaan.
Geen wonder dat uw moeder wil trouwen. -Waar hebt u het over?
Uw moeder kan lastig zijn, maar ze heeft een goed hart.
Wees dankbaar voor haar. Mij was het niet gegund.
En die kus?
Ik zou die kus nog duizend keer afslaan, want ik zoen geen dronken rokkenjagers.
Pardon. Ik zie u bij de thee.
Als uw moeder zoveel voor u betekent, moet u dat laten zien.
Vastberadenheid. Dat is de juiste aanpak. Vooral als je van iemand houdt.
Ik heb het natuurlijk over mijn jongedame.
Ik zal het hem vragen en dan is het klaar.
Niet lachen.
Ik zei toch dat we onszelf soms niet kunnen beheersen.
Wie hou ik voor de gek? Dit loopt slecht af.
Dit gaat heel slecht aflopen.
Ik doe echt mijn best, Santiago.
Maar elke dag laten ze me zien dat ik hier niet thuishoor.
Ze gooien hoeden naar me, kijken minachtend en lachen me uit.
Sara, jij verdient het om daar te zijn, net als zij.
Je bent ze niets schuldig.
Ik wou dat iedereen wat meer zoals jij was.
Mettertijd zullen die idioten je wel met rust laten.
Ik begin me zorgen te maken. Ik hoor geen hartslag.
Draai eens om.
Santi.
Santi? -Ja.
Señorita Bianda is hier voor u. -Señorita Bianda.
Señorita Bianda.
Ik zal koffiezetten. -Ik heb al koffie gehad. Bedankt.
Nee, voor de dame. Dat noemt men manieren.
Wat brengt u hier, señorita Bianda?
Uw zus zei dat señor Torres een boek te leen had.
Een boek? -Welk boek?
Don Juan Tenorio. -O, dat.
Ik moet gaan. Ik wil nog even langs huis voor ik naar de les ga.
Tot later, señorita.
Bedankt voor het geschenk.
Slim om Don Juan te noemen. U moet schrijfster worden.
Waarom bent u 7 dagen niet langsgekomen? -Werk.
Heel veel werk. Ik werk aan het libretto.
Het is anders dan romans schrijven. Het lijkt op theater, maar anders.
Wilt u even… -Hebt u Cristina gekust?
Ja.
Het was niet gepast, maar ik deed het…
…om duidelijkheid te krijgen.
Om beter te begrijpen wat er gebeurt. -Waarom maakt u haar dan niet het hof?
Wat?
U gaf geen antwoord.
Wat wilt u dat ik zeg?
Waarom u haar niet het hof hebt gemaakt.
Omdat ik niet weet of ik haar wel het hof wil maken.
Wijst u haar af? -Nee.
Voor u is alles altijd duidelijk, toch? Glashelder.
Anderen hebben tijd nodig om te weten wat ze willen.
Begrijpt u wat ik bedoel, Bianda?
Mijn gevoelens zijn veranderd.
Uw gevoelens komen en gaan zoals het getij.
Dat is laag. -U bent een lafaard.
Ik ben geen lafaard. -Bewijs dat dan.
Señorita Bianda.
Wacht. Elena.
Elena.
ZONDARES VERRADER
LICHTEKOOI JUDAS
Dat was fout. Ik weet niet hoe dat kon gebeuren.
Señorita Bianda.
Señorita? -Gaat u me zeggen wat er aan de hand is?
BETRAPT
Cristina, kunnen we praten?
Is er iets mis?
Zullen we gaan zitten? -Goed.
Ik heb er een paar dagen over nagedacht…
…en na het opnieuw te hebben besproken…
…heeft Angustias me ervan overtuigd dat het beter is voor jou en ons…
…om van chaperonne te wisselen. -Wat?
Ze heeft geen goede invloed op jullie.
Juist wel. -Ze was ongehoorzaam.
Ze wilde ons beschermen. -Ik vertrouw haar niet.
U kunt dit niet doen.
Alicia Casas is de perfecte vervanger. Ze werkt niet meer voor Alba de Senovilla.
Elena moet blijven. Ik heb haar nodig. -Waarom?
Elena.
Ik wilde ook al om details gaan vragen. -Kun je ons even geven?
Elena en ik hebben… -Bespaar me de sterke verhalen.
Señorita Bianda, kom naar mijn kantoor.
Na u.
Wanneer wilde u me vertellen dat u mijn peetzoon geschikt dunkt voor mijn dochter?
Wat? -Cristina heeft het me verteld.
Uw dochter is nog jong. Misschien ging ze te snel.
Is hij niet geïnteresseerd?
Het is te vroeg om het als verkering te bestempelen.
Ze beginnen heel voorzichtig en nemen de tijd en dan…
Ik wilde u ontslaan.
Tot Cristina me vertelde wat er was gebeurd.
Wilde u me ontslaan?
Maar Cristina en m'n peetzoon… Niets zou ons…
Niets zou mij gelukkiger maken.
Ik weet hoe moeilijk het is voor Santiago. Hij is een heel eigenaardige jongeman.
Cristina vertelde me dat hij niks van zich laat horen.
Ik ga hem vandaag uitnodigen en hem mijn zegen geven.
Dat is niet verstandig.
Ik vraag niet om uw mening. Ik vraag u om uw werk te doen.
Ik ga m'n peetzoon uitnodigen en u zorgt dat ze gaan verkeren.
Eduardo verdwijnt en jij hebt opeens interesse in Santiago?
Je hebt hem nooit zien staan. -Natuurlijk wel.
Waarom ben je zo wanhopig op zoek?
Dacht je dat ik het niet zou merken? -Ik schaamde me voor die fout.
Maar niet voor het feit dat je liegt? -Wat moet ik dan doen?
Die baby alleen krijgen? Het zou de familie te schande maken.
Dat boeit me niet.
Jij doet wat je wil. Jij bent de enige die naar de uni gaat.
Je geeft nergens om, maar ik heb niets. Ik kan niets doen.
Je houdt niet van hem. -Wel waar.
Wat is hier aan de hand? -Hou het alsjeblieft voor je.
Bedankt.
Kunt u me naar de les brengen?
Ik weet niet wat er tussen jullie speelt…
…maar ik weet zeker dat je zus het goed bedoelde.
Natuurlijk. -Sara.
Nee, vader, maakt u zich geen zorgen. Ik wist dat u niet mijn kant zou kiezen.
Ik wist niet dat er kanten waren. -Wel dus, vader.
Iedereen denkt dat ik doe wat ik wil, maar ziet u niet dat ik ook gevoelens heb?
Dat weet ik wel.
Kom hier.
Rustig maar.
Het leven zou makkelijker voor u zijn geweest met zonen.
Ook voor ons.
Sara.
Vader, wat doet u? -Ik sta aan jouw kant.
Ik kan dit zelf wel, vader. Alstublieft.
Daar komt ze. -Ga weg.
Waar bent u mee bezig?
Schaam u.
U beschuldigt geleerde mannen. De universiteit is geen schoolplein.
Uw mannen gooien anders met stenen alsof ze…
Mijn peetzoon schrijft voor de krant.
Hij kan de redacteur vertellen wat hier speelt. Dat zou goed verkopen.
Denkt u dat ze iets heeft gezegd? -Nee, natuurlijk niet.
Ze is uw zus. Als iemand een geheim kan bewaren, is zij het.
Ik heb over Santiago verteld om uw baan te redden.
Geloof me, daar ben ik u dankbaar voor…
…maar nu hebben we een groter probleem. -Wat dan? Wat zei Santiago?
Ik moet eerlijk zijn.
Hij heeft zich inderdaad opengesteld. -Maar? Want er is een 'maar'.
Als er een 'maar' is, is er een probleem.
Allereerst wil ik zeggen dat ik gesteld op u ben geraakt.
En dat ik u buiten mijn werk om als vriendin beschouw.
Dat meen ik echt.
Dat is wederzijds.
U hebt geen idee hoe blij ik met u ben.
Ik voel me heel gezegend.
U bent m'n beste vriendin.
Waarom zei u dat?
Santiago twijfelt nog. -Twijfelt hij?
Vanwege zijn relatie met uw familie. Hij wil dat niet in gevaar brengen.
Ja, ik ben een lafaard. Ik wilde haar niet kwetsen. Het spijt me.
Waarom denkt hij dat? Mijn vader is dolgelukkig.
U kent Santiago beter dan ik. We moeten hem niet pushen.
Ja, natuurlijk.
Ik hoop niet dat hij vlucht na een gesprek met uw vader.
Wat?
Uw vader wil hem spreken om hem zijn zegen te geven.
Ik zei dat het niet verstandig was… -Ik heb alles verpest, hè?
Hoe kon ik weten dat Santiago…
Wat moeten we doen? -Dat is een goede vraag.
U weet dat ik u liever heb dan señorita Bianda…
…maar ze heeft de familie geholpen en dat is het enige wat telt.
Ik heb don Pedro lang niet zo gelukkig gezien.
Ik snap het. -Het spijt me, Alicia.
Geen zorgen.
Ik red me wel.
Señorita Casas, dat had niet gehoeven. -Ik wilde u bedanken.
U hebt m'n leven gered. -U overdrijft.
Voelt u zich wat beter? -Helemaal.
Smaken ze?
Absoluut.
Ik keek ernaar uit om u weer te zien.
Ik had niet verwacht u zo snel weer te zien.
Ik moest improviseren.
Ik hoop dat u geniet van dit tochtje. -Het is heerlijk om u te zien roeien.
Wat een hitte. Heel benauwd.
Ik geloof dat het gaat regenen.
Hebt u hulp nodig? -Dat is niet nodig. Het stelt niks voor.
Hopelijk wordt u niet zeeziek.
Josefina ziet er niet goed uit. Vermaakt u zich wel?
Kostelijk.
Nee. -Nee.
Niet nog een.
Is koffiedrinken met je moeder zo erg?
U weet hoe het is als het regent. Lázaro komt heus wel.
Stom dat ik dacht dat hij zou komen. Eet alsjeblieft.
Misschien ben ik daar schuldig aan. Wellicht was ik te streng voor hem.
Was u streng voor hem? -Een beetje. Nogal. Te streng.
Ik kon het gewoon niet verdragen om u zo te zien. Mijn hart brak.
Waar is de mooiste moeder van de wereld? Ik ben te laat, maar om het goed te maken…
Een Corrientes-petunia. Wat een kleuren.
Een geboren overlever en heel opvallend. -Net als u, moeder.
Vleierij was altijd al jouw ding…
…maar je ziet het verschil niet tussen een ficus en een petunia.
Dit was mijn verontschuldiging. Gaat u mee?
Waarheen? Het regent pijpenstelen. -Niet in de kas.
We gaan haar planten en ik wil uw camelia's zien.
Veel plezier.
Bedankt voor de lift. En voor de boottocht.
U had uw gezicht moeten zien toen we de roeispanen verloren.
Pardon. Ik heb me vermaakt, maar ik moet gaan…
Hebt u haast? Blijf toch.
Ik wil me niet opdringen.
Het was me een genoegen. Vaarwel.
Vond u het leuk? -Hou op.
Wat als ik zeg dat ik Daniel leuk vind? Vindt u dat goed?
Ik wacht op Santiago, maar alleen om hem te waarschuwen.
In gedachten verzonken?
U vindt een man voor Cristina en u verslapt meteen.
Zelfs als ik Carlota zou koppelen aan de koning, zou u me niet mogen.
Dat is waar, maar met Santiago hebt u don Pedro voor u gewonnen.
En mijn gunst.
Voor nu.
Zorg dat die bruiloft doorgaat.
Pardon. Ik doe wel open. Ik zal hem wat aanmoedigen.
Kunt u iedereen inlichten?
Señor Torres. -Het giet.
Ik moet u spreken. -Onding.
De deur ging niet open.
Natuurlijk. Hij mag niet meer zomaar rondlopen.
Luister.
Don Pedro wacht. Ik kan niet over de kus praten.
Ik ook niet. Dat is nooit gebeurd. -Maar we hebben wel gezoend.
U kuste me. -Ja, en u kuste me terug.
Dat is niet waar.
U kuste me terug. -Ik heb hier geen tijd voor.
U moet weten waarom u hier bent. -Señor Torres, als u me wilt volgen…
Natuurlijk.
Als een lam naar de slachtbank.
Santiago, bedankt voor je komst. -Don Pedro.
Vooral met deze regen, toch?
Inderdaad.
Wil je koffie?
Graag. -Geweldig.
Nee. Ik doe het wel, vader.
Goed. Ga zitten.
Je wil vast weten waarom je hier bent. Je weet dat ik rechtdoorzee ben, toch?
En ik doe dingen graag volgens het boekje.
Het spijt me. Gaat het? -Het brandt een beetje.
Kom naar de keuken. -Het gaat wel.
U hoeft zich niet groot te houden. -Kom.
Het gaat prima. Het spijt me. Dit gaat niet zoals gepland.
Het is al goed.
Cristina heeft me alles verteld. Je hebt mijn zegen.
Mijn toekomstige schoonzoon.
Wat leuk.
Santiago. -Carlota.
Kijk wat ik heb. De toverlantaarn waar jullie mee speelden.
Jij weet hoe hij werkt, toch? -Ja, dat klopt.
Waar is Sara? -Sara?
Ze is nog niet thuis.
Door de regen zijn de straten modderig. We zullen hier moeten wachten.
U bent de enige die met me durft te praten.
Ik heb eerder met u gesproken. Ik wilde u waarschuwen.
Ze hingen mijn stethoscoop aan de klokkentoren.
U mag de mijne wel lenen.
Camilo Keita.
Sara Mencía.
Ze namen een hap van de verboden vrucht.
En toen?
Ze vonden het super. Ze lieten het paradijs achter zich.
We deden een wedstrijd om te zien wie het beste verhaal kon verzinnen.
Maar Santiago verpestte de pret. Hij won altijd.
En deze? Herinner je je het verhaal nog? -Was dit het zwaardvisverhaal?
Dat weet ik eigenlijk niet meer.
Wat doen jullie? -Is het gestopt met regenen?
Ja.
Hoe was de les?
Stukken beter. Bedankt.
Nu het droog is buiten zal ik maar eens gaan.
Ik laat hem wel uit, vader. -Goed. Santiago…
Don Pedro. -Tot snel, jongen.
U bent toch een chaperonne? -Ja.
Sara, kom hier.
Wat? -Vertel eens over deze.
Je zult het geweldig vinden. Luister.
In een heel koud, donker bos was er eens…
Nogmaals, soms kunnen we onszelf niet beheersen.
Nee, wacht.
Wat is er, Santiago?
Zondigen is immers menselijk.
De gevolgen daarvan dragen, is echter bovenmenselijk.
Wat is er gebeurd?
Hij…
Hij heeft gevoelens voor een andere vrouw.
Vertaling: Jasmijn de Korte