Hikâye malum.
Adem ile Havva cennette mutlu mesut yaşarmış.
Her şey harikaymış, sonra Havva'nın aklına müthiş bir fikir gelmiş.
Bir elma ısırmak.
Pek şaşırdık, değil mi? Her şeyin mahvolmasının suçu bize atılır.
Biz kadınlar günahkârız.
Cennetten kovulduğumuzdan beri hep arada kaldık.
Arzularımızla Tanrı'nın gözünde yapmamız gerekenler arasında.
Sonuç ne? Günah işliyoruz. Sonra pişman oluyoruz.
SUÇLU
Bazen de günah işlemediğimize pişman oluyoruz.
MASUM
Şunu kesinlikle yapmamam gerekse de hiç pişman değilim.
Neden, biliyor musunuz?
Ne kadar uğraşsak da
dürtülerimize söz geçirmek bazen imkânsız oluyor.
Bazen de daha büyük bir günahtan kaçınmak için günah işliyoruz.
GÜNAHKÂR
MERHABA!!!
GENÇ KIZLARIN REHBERİ
4. DERS: ŞEYTANA UYMAYIN
Elena, gitme.
Bir şeyler isteyebiliriz. Kahvaltı.
Gitmem gerek.
Seni ben bırakayım.
Kimler buradaymış.
Havva, günahkâr dostuna tavsiyen var mı?
Elena!
Elena'yı çağırın. Konuşmak istiyorum.
Bu yanına kalmayacak. Elena!
Evde değil.
-Olay çıkarma, sakin ol. -Nasıl sakin olayım Angustias?
İşim vardı, kalacak yerim vardı.
Nereye gideceğim?
Dolores Infantes'i tanır mısın? Bir dostum.
Boş odasında bir süre kalabilirsin.
Tekrar iş bulacaksın. İnan bana.
Yedek anahtar.
Şehirde bir süre daha kalacağım.
"Bir gece" demiştik.
Onu veda sayalım.
Vedalaşmak istemiyorum.
Elena!
Nasıl yaptı, gördünüz mü?
İyi misiniz?
Evet, teşekkür ederim.
Evet?
-Bir saniye! -Bayan Bianda!
-Efendim? -Böyle girdim, pardon.
Sorun değil.
-Nereye gittiniz? -Ben mi?
Ne oldu ki? Beni aradıysanız önemli bir şeydir.
Santiago beni öptü.
Dün gece.
Büyülü bir andı.
Büyülü mü?
Eduardo ile aramızda sadece tutku vardı.
Santiago ile öpüşmemiz nazikti.
Tatlı ama kendinden emindi. Öpüşmeyi biliyor.
Tahmin edebiliyorum. Sonra ne oldu?
Gitti.
Ama gülümsemeden duramıyorum.
Sevinmediniz mi? Dertlerimizin sonu geldi.
Tabii. Tabii sevindim. Şaşırdım sadece.
Ama evet…
-Sizi böyle görmekten memnunum. -Kur dönemimize başlamayı iple çekiyorum.
Babamla konuşur. Sonra düzgün bir düğün yaparız. Sonra…
BİR HAFTA SONRA
Hiç şaşmıyor. Sinirlendikçe daha iyi nişan alıyor.
Anlamıyorum. Santiago'nun ömrünün yarısı bu evde geçti.
Şimdi yedi gündür ortada yok. Neden gelmiyor? Neden buluşmak istemiyor?
Zarzuelasını yazıyordur. Veya başka bir eser.
Bayan Bianda, bana değer veriyorsa bu bahane olamaz.
Canım, bazıları gönül meselelerinde korkaktır.
Değil mi Elena?
-Evet, aşk karmaşık bir mesele. -Halka oyunu gibi.
Ama pes etmek olmaz, değil mi? Sıra sizde.
Korkunca uzaklaşırız.
Çünkü uzaklaşırsak bizi üzemezler.
Ama mutlu da edemezler.
O yüzden en önemli kural bir korkağa âşık olmamak.
Normalde Esther'in tavsiyelerine bakmam ama bu kez haklı.
Santiago korkaksa cesareti ben gösteririm.
Konuşacak mısınız?
Hayır.
Ne yapacaksınız?
Siz konuşacaksınız.
Büyük bir cesaret doğrusu.
Bence bunu yapmayalım.
-Santiago ile anlaşamıyoruz. -Niye öyle dediniz? Bence doğru değil.
Bana güvenin, kötü bir fikir.
Siz benim destekçim ve şehrin en iyi şaperonusunuz.
İçini dökmesini sağlarsınız.
Tabii, bana içini döksün.
Müthiş bir fikir. Sağ ol Esther.
Hâlâ konuşmuyorsunuz.
Ne dememi istiyorsunuz?
İmalı sözlerinize sakin bir sabırla katlanıyorum.
Baş başa konuşalım. Bu alaycılığınıza gerek kalmaz.
Pekâlâ, istiyorsanız konuşalım.
Yaşananlar bir hataydı.
Bana göre hata değildi. Ama siz pişmansanız…
-"Pişmanım" demedim. -Değil misiniz yani?
Öyle de demedim.
Hiçbir şey demiyorsunuz Josefina. O yüzden bu hâldeyiz.
Açıkçası bu konuda haklısınız.
Bunu ne kadar bekledim, biliyor musunuz?
Bazen hisler kafa karıştırabiliyor.
Pekâlâ, kararımı vermem gerekecek.
Bay Monsalve ile görüşme ayarlayın. Tanımak istiyorum.
Hanımefendi. Esther Hanım.
"İyi bir aday değil" diyecekseniz demeyin. Artık ben karar vereceğim.
Günaydın.
-Bayan Zapico. Josefina. -Adela.
İşin mi vardı?
Bunlar evin hanımına. Umarım gününü tatlandırırlar.
-Kuzeninin vefatından sonra nasıl oldu? -Paquita Hanım güçlüdür.
Hristiyan metaneti ve müthiş bir sebat var onda.
Hatırınızı soracaktım ama belli.
Galiba biraz daha iyiyim.
-Gün geçtikçe kötüleşiyorsunuz. -Abartma canım. Geçen haftadan iyiyim.
Hristiyan metaneti ve sebat gösterdiğimi söylüyorsun, değil mi?
"Müthiş bir sebat", evet.
Herkese duyurmamı istediğiniz gibi.
Keşke ben ölseydim de kuzenim ölmeseydi.
Hayatıma baksana.
Öyle demeyin. Hayatınız dopdolu. Oğlunuz var.
Hiç görmüyorum ki.
Paradan başka hiçbir şeyim yok Adelita.
Para da önemli.
Para bana koca bile getirmedi canım.
Koca mı? Ne yapacaksınız kocayı?
Ne mi yapacağım?
Tabii, yalnız olmazdınız.
Bak, gördün mü?
Sen bile ne kadar yalnız olduğumun farkındasın.
Nereden geldiğinizi sorabilir miyim?
İş yapıyordum.
Anneniz kuzeninin vefatından sonra yataklara düştü,
siz iş yapmaya mı çıktınız?
-Kederini görmüyor musunuz? -Ha, o mu kederli?
Sevdiğini kaybetmeyi ilgi görmemekle mi karşılaştırıyorsunuz?
Hayır, size buraya gelmeme sebebimi açıklıyorum.
-Sizi görmemek. -Ben de istemiyorum.
Ama sevdiklerimiz için istemediğimiz şeyleri yaparız.
-Annenizin evlenmek istemesine şaşmamalı. -Ne diyorsunuz?
Anneniz çok zor bir kadın ama kocaman bir kalbi var.
Annenize şükretmelisiniz. Talihsiz biri olarak söylüyorum.
Öpücüğe gelince…
Bin kere reddederim. Neden, biliyor musunuz?
Çapkın sarhoşları öpmüyorum.
Çay saatinde görüşürüz.
Annenize değer veriyorsunuz ve gösterme vaktiniz geldi.
Gereken şeyler kararlılıkla yapılmalı.
Özellikle de sevdiklerimiz için.
Hanımımdan bahsediyorum.
Pekâlâ. Soracağım, bitecek.
Gülmeyin.
Söylemiştim, bazen dürtülere söz geçmez.
Kimi kandırıyorum ki? Bu işin sonu iyi değil.
Bu işin sonu hiç iyi değil.
Çok çabalıyorum Santiago.
Ama dünyalarına ait olmadığımı her gün gösteriyorlar.
Şapka fırlatmazlarsa bakıyorlar. En kötüsü de kahkahalar.
Sara, sen de onlar gibi emeğinle oraya geldin.
Onlara borçlu değilsin.
Keşke herkes senin gibi olsa.
O aptallar bir gün seni rahat bırakacak.
Endişelenmeye başladım. Kalp atışı yok.
Dön.
Santi!
-Santi? -Efendim?
Bayan Bianda geldi.
Bayan Bianda!
Bayan Bianda.
-Kahve yapayım. -Yok, ben içtim. Sağ ol.
Hanımefendiye yapacağım. Görgülü olalım canım.
Neden geldiniz Bayan Bianda?
Bay Torres ablanıza bir kitap verecekmiş.
Kitap mı?
-Ne kitabı? -Don Juan Tenorio.
Ha, o mu?
Ben gideyim. Okuldan önce eve uğramak istiyorum.
Görüşürüz hanımefendi.
Hediye için sağ ol.
Don Juan demeniz çok zekiceydi. Siz de yazar olun.
Niye yedi gündür Mencía'lara gelmiyorsunuz?
İşler.
Çok işim var. Librettoyu yazıyorum.
Roman yazmaktan çok farklı. Tiyatroya yakın ama aynı değil.
-Bir bakın… -Cristina'yı mı öptünüz?
Evet.
Hoş değildi, ama…
Olanı biteni net görmek, daha iyi anlamak için yaptım.
Niçin düzgün bir görüşme istemediniz?
Ne?
Cevap vermediniz.
Ne dememi istiyorsunuz?
Niçin görüşme istemediniz?
Açıkçası buluşmak istediğimden emin değilim.
-Çekiliyor musunuz? -Hayır.
Siz daima kararlarınızdan eminsiniz, değil mi?
Diğer insanlar ne istediklerini anlamak için beklerler.
Anlıyor musunuz Bayan Bianda?
Hislerim eskisiyle aynı değil.
Tabii, hisler dalga gibi gelir gider.
-Ayıp oldu bu! -Korkaksınız!
-Korkak değilim! -Gösterin!
Bayan Bianda!
Dur… Elena!
Elena!
GÜNAHKÂR ÇIYAN
AŞÜFTE HAİN
Hataydı bu. Nasıl oldu bilmiyorum.
Bayan Bianda.
Hanımefendi?
Neler olduğunu anlatır mısınız?
YAKALANDI
Cristina, konuşabilir miyiz?
Bir şey mi oldu?
-Oturalım mı? -Tabii.
Ben bir süre düşündüm taşındım.
Angustias ile tekrar konuştuk.
Senin için ve ailemiz için bir karar almaya ikna etti beni.
-Şaperonu değiştirmek. -Ne?
Bayan Bianda size iyi örnek olmuyor.
-Oluyor. -Otoriteme karşı geldi.
-Bizi korumak için. -Ona güvenmiyorum.
Bunu yapamazsınız.
Harika bir aday var. Alicia Casas. Alba de Senovilla'yı bıraktı.
-Hayır, Elena'ya ihtiyacım var. -Neden?
Elena.
Açıklama isteyeceksen ben de istiyorum.
Bizi yalnız bırakabilir misin?
-Elena ile… -Hiç yalan söyleme. Haberim var.
Bayan Bianda, çalışma odama gelin.
Geçin.
Vaftiz oğlumun kızıma talip olduğunu ne zaman söyleyecektiniz?
Talip mi?
Cristina söyledi.
Kızınız çok genç. Aceleci davranmış olabilir.
Santiago istemiyor mu?
Buna kur dönemi demek için çok erken.
Görüşmeye yavaş yavaş başlasınlar, dikkatlice ve…
Sizi kovacaktım.
Sonra Cristina olanları anlattı.
Kovacak mıydınız?
Cristina ve vaftiz oğlum…
Bizi çok mutlu eder…
Beni çok mutlu ederler.
Santiago çok zorlanıyordur.
Farklı bir genç adam.
Cristina son zamanlarda haber alamadığını söyledi.
Bugün Santiago'yu davet edip rızamı vereceğim.
Doğru olmaz Pedro Bey.
Fikrinizi sormuyorum. İşinizi yapın lütfen.
Vaftiz oğlumu çağıracağım, siz de bu kur dönemini başlatacaksınız.
Eduardo gidince birden Santiago'dan mı hoşlandın?
Hayatın boyunca görmedin onu.
Tabii gördüm.
Niye yana yakıla talip arıyorsun?
-Fark etmem mi zannettin? -Hatamdan çok utandım, söyleyemedim.
-Santiago'yu kandırmaya utanmıyor musun? -Ne yapayım?
Tek mi doğurayım? Babam, ailemiz rezil olur.
Umurumda değil.
Sen hep istediğini yapıyorsun. Üniversiteye başladın.
Hiçbir şey umurunda değil. Ama benim elimde hiçbir şey yok.
-Onu sevmiyorsun ki. -Seviyorum.
Ne oluyor?
Lütfen bir şey söyleme.
Teşekkürler.
Çıkıyorsanız okula bırakır mısınız?
Ablanla ne yaşadınız bilmiyorum.
Ama eminim ki ne yaptıysa iyi niyetle yapmıştır.
-Tabii. -Kızım.
Hayır baba, zahmet etmeyin. Benim tarafımda olmanızı beklemiyorum.
-Taraf mı var? -Var baba.
Herkes beni azimli diye biliyor ama benim de hislerim, sorunlarım var.
Biliyorum.
Gel buraya.
Sakin ol.
Erkek olsak hayatınız çok daha kolay olurdu.
Bizim hayatımız da daha kolay olurdu.
Sara!
Baba, niçin geldiniz?
Madem taraflar var, senin tarafındayım.
Ben hallederim baba, lütfen.
Geliyor.
Gidin!
Ne yapıyorsunuz siz?
Kendinizden utanın!
Suçladıklarınız eğitimli beyler. Üniversite çocuk bahçesine benzemez.
Beyleriniz taş atıyor, sanki…
Vaftiz oğlum El Corresponsal'da yazıyor. Yazı işlerine bunları anlatabilir.
Çok sattıran bir haber olur.
-Sara söylemiş midir? -Tabii ki hayır.
O sizin kardeşiniz, sırrınızı tutar.
Santiago'yu babama işinizi korumak için söyledim.
Gerçekten minnettarım, ama…
-Şimdi daha büyük bir sorunumuz var. -Ne sorunu? Santiago ne dedi?
Dürüst olmalıyım.
İçini dökmesini sağladım.
Ama? "Ama" diyeceksiniz, belli.
"Ama" varsa sorun vardır.
Hanımefendi, öncelikle sizi çok sevdiğimi söylemek isterim.
İşimin ötesinde sizi dost olarak görüyorum.
Gerçekten.
Ben de öyle.
Sizin varlığınıza çok seviniyorum.
Öyle şanslıyım ki.
En iyi dostumsunuz.
Ne diyeceksiniz?
-Santiago emin değil. -Emin değil mi?
Ailenizle ilişkisini bozmak istemiyor.
KORKAK
Evet, korkağım! Ama kalbi kırılsın istemedim, üzgünüm.
Neden bozmak olsun ki? Babam çok sevinçli.
Santiago'yu tanıyorsunuz. Baskı yapmamak lazım.
Evet, tabii.
Babanızla konuştuktan sonra bırakması kötü olur.
Ne?
Babanız bugün çağırıp rıza vermek istiyor.
-Karşı çıktım, ama… -Her şeyi mahvettim, değil mi?
Nasıl bilebilirdim, Santiago'nun…
Ne yapacağız?
Harika bir soru.
Biliyorsunuz, Bayan Bianda'dansa sizi tercih ederim.
Ama aileye faydası oldu, önemli olan da bu.
Pedro Bey'i uzun zamandır böyle mutlu görmemiştim.
Anladım.
Üzgünüm Alicia.
Üzülmeyin.
Bir yol bulurum.
Bayan Casas, zahmet etmeseydiniz.
Teşekkür etmek istedim.
-Hayatımı kurtardınız. -Abartıyorsunuz.
Daha iyi misiniz?
Çok iyiyim.
Sevdiniz mi?
Çok.
Sizi görmeyi iple çekiyordum.
Ama bu kadar hızlı olmasını beklemiyordum.
Bir şey düşünmek zorunda kaldım. Umarım bu gezinti hoşunuza gitmiştir.
Sizi izlemek harika.
Ne sıcak! Çok bunaltıcı.
Bence yağmur yağacak.
Yardım edeyim mi?
Yapmayın, hiç zor değil.
Umarım mideniz bulanmaz.
Josefina'nın yüzü pek iyi durmuyor.
Eğlenmiyor musunuz?
Çocuklar gibi.
-Hayır! -Hayır!
Sen de mi?
Anneyle kahve içmek bu kadar mı sıkıcı?
Malum, yağmur yağıyor. Lázaro birazdan gelir.
Geleceğini düşünmek benim hatam. Sen ye hadi.
Belki de benim yüzümden. Çok mu üstüne gittim acaba?
Üstüne mi gittin?
Biraz. Çok. Aşırı.
Sizi öyle yatakta görmeye dayanamadım. İçim parçalandı.
Dünyanın en güzel annesi neredeymiş?
Biliyorum, geciktim. Ama telafi için…
Corrientes petunyası! Rengârenk!
Çok dayanıklıdır. Her koşulda ışıl ışıldır.
Sizin gibi anne.
İltifatta çok iyisindir.
Ama bahçede inciri petunyadan ayıramazsın.
Özür dilemek için getirdim. Gelir misiniz?
-Nereye? Çok yağmur yağıyor. -Serada yağmıyor.
Bu güzeli dikelim. Bana kamelyalarınızı gösterin.
İyi günler.
Bıraktığınız için teşekkürler. Gezinti için de.
Kürekleri düşürdüğümde yüz ifadelerinizi görmeliydiniz.
Kusura bakmayın. Çok eğlendim ama gitmeliyim.
Aceleniz mi var? Gitmeyin.
Bu kadar emrivaki yaptığım yeter.
Çok hoştu. Hoşça kalın.
-Eğlendiniz mi? -Hiç sormayın.
Daniel'den hoşlandığımı söylesem? Umursamaz mısınız?
Evet, Santiago'yu bekliyorum. Ama uyarmak için.
Dalgınsınız.
Bir talip buldunuz diye tembelliğe başladınız.
Carlota'yı kralla evlendirsem bile beni beğenmezsiniz.
Aynen öyle.
Ama Bay Santiago sayesinde Pedro Bey'i etkilediniz.
Beni de.
Şimdilik.
Evliliğe kadar gitmesi hayrınıza olur.
Müsaadenizle kapıya bakacağım. Talibi cesaretlendireceğim.
Haber verir misiniz?
-Bay Torres. -Çok yağıyor.
-Konuşmamız gerek. -Hay şemsiye…
Kapıyı açamadım.
Talipler rahat rahat dolaşmamalı.
-Bakın. -Pedro Bey bekliyor. Öpücüğü konuşamam.
Ben de. Yaşanmamış gibi yapalım.
Ama öpüştük.
-Siz beni öptünüz. -Siz de karşılık verdiniz.
Karşılık vermedim.
-Verdiniz… -Tartışacak vaktim yok.
-Niye çağrıldığınızı söyleyeceğim. -Bay Torres, gelin lütfen.
Evet, tabii.
Kendi ayağıyla ölüme gidiyor.
Santiago, geldiğin için sağ ol.
-Pedro Bey. -Bu yağmurda geldin.
-Evet. -Kahve?
-Tabii. -Şahane.
-Yok, ben hallederim baba. -Peki.
Otur.
Neden çağırdığımı merak ediyorsundur.
Biliyorsun ki ben açık sözlü ve dürüst bir adamım.
Ve her şeyi gerektiği gibi yaparım.
Pardon! İyi misiniz?
Biraz yandım.
-Mutfağa gelin. -Sorun yok.
-Kuyruğu dik tutmayın. -Gelin baba.
İyiyim ben.
-Pardon, işler plana göre gitmiyor. -Sorun değil.
Cristina anlattı. Benim rızam var. Bunu söylemek istedim.
Müstakbel damadım!
Heyecan verici.
-Santiago! -Carlota.
Bak ne buldum.
Çocukken oynadığınız büyülü fener.
Çalıştırmayı biliyordun, değil mi?
Evet, biliyorum.
-Sara nerede? -Sara mı?
Eve gelmedi.
Bu yağmurda sokaklar çamurludur.
Epey beklememiz gerekecek.
Benimle konuşmaya bir siz cesaret ediyorsunuz.
Sizinle herkesten önce konuştum, sizi uyardım.
Stetoskobumu kuleye rüzgâr horozu gibi astılar.
Benimkini kullanabilirsiniz.
Camilo Keita.
Sara Mencía.
Ve yasak meyveyi ısırmış.
Sonra ne olmuş?
Çok sevmişler. Cennetten kovulmak umurlarında olmamış.
Küçükken yarışıyorduk. Her resimden hikâye uyduruyorduk.
Ama Santiago eğlenceyi bozuyordu. Alkış ona gidiyordu.
-Bunun hikâyesini hatırlıyor musun? -Kılıç balığı hikâyende kullandın galiba.
Tam hatırlamıyorum.
-Ne yapıyorsunuz? -Sara, yağmur dindi mi?
Evet.
Okul nasıldı?
Çok daha iyi geçti. Teşekkür ederim.
Yağmur dindiğine göre ben gideyim.
-Ben geçiririm baba. -Pekâlâ.
Santiago.
-Pedro Bey. -Görüşürüz oğlum.
-Siz şaperon değil misiniz? -Evet.
Sara, gel.
-Ne? -Bunu anlat bana.
Bayılacaksın. Dinle.
Bir zamanlar çok soğuk ve karanlık bir ormanda…
Daha önce de söyledim. Bazen dürtülere söz geçmiyor.
Hayır, benim umurumda.
Ne oldu Santiago?
Sonuçta günah insanlık hâlidir.
İnsanlığı aşan günahın sonuçlarına katlanabilmektir.
Ne oldu?
O…
Başka bir kadından hoşlanmaya başlamış.
Alt yazı çevirmeni: Hazal Ünlüçay