Hikâyeyi biliyorsunuz. Adem'le Havva, Cennet'te mutlu mesut yaşıyormuş.
Her şey mükemmelmiş,
ta ki bir gün Havva'nın aklına bir elmayı ısırmak gibi parlak bir fikir
gelinceye kadar.
Şaşırtıcı, değil mi?
Her şeyin tepetaklak olmasının sebebi yine biziz. Biz kadınlar. Yani biz günahkârlar!
Cennet'ten kovulduğumuzdan beri tüm hayatımızı kendi isteklerimizle,
bizden beklenenler arasında mücadele etmekle geçiriyoruz.
Tanrı'nın bizden beklediği. Peki sonra ne oluyor? Günah işliyoruz.
Ama sonra pişman oluyoruz.
SUÇLU
Bazen de günah işlemediğimiz için pişman oluyoruz.
Bunu yapmamam gerektiğini çok iyi bilmeme rağmen pişman değilim.
Neden biliyor musunuz? Çünkü ne kadar karşı koyarsak koyalım,
kimi zaman dürtülerimizi kontrol altında tutmak kesinlikle imkânsızdır.
Hatta daha büyüğünden kaçınmak için günah işlemeniz gerektiği de olur.
GÜNAHKÂR
GENÇ KIZLARIN REHBERİ
4. DERS: ŞEYTANA UYMAYIN
Elena, lütfen gitme! Bir şeyler yeriz kahvaltı ederiz.
Gitmem gerek.
O zaman seni eve bırakayım.
Yok artık! Tam da denk geldi. Havva. Bir günahkâr olarak tavsiyen var mı?
Elena! Çağır şunu. Onunla konuşacağım. Bu iş burada kapanmadı! Elena!
Evde değil. Ortalığı ayağa kaldıracaksın, sakin ol.
Nasıl sakin olayım, Angustias? Benim de işim vardı. Benim de evim vardı.
Nereye gideyim?
Dolores İnfantes'i tanır mısın? Arkadaşımdır. Evinde fazla odası var,
orada kalırsın. Sonra da iş bulursun. Bana güven.
Yedek anahtar. Ben bir süre daha şehirde kalacağım.
Tek gecelik demiştik. Güzel bir vedaydı.
Veda etmek istemiyorum. Elena! Elena!
Nasıl yaptığını gördünüz mü?
Gidelim!
Bir şeyiniz yok ya?
Yok. Yok, ben iyiyim.
Evet! Bir saniye!
Bayan Bianda!
Efendim?
-Rahatsız ettiğim için üzgünüm. -Yok canım, ne rahatsızlığı.
Neredeydiniz?
Ben mi? Ee, bir şey mi oldu? Galiba önemli bir şey söyleyeceksiniz.
Santiago beni öptü. Dün gece. Gerçekten büyülü bir andı.
Büyülü mü?
Eduardo'yla yaşadığım tutkuydu. Biliyorsunuz.
Ama Santiago'yla samimiyet vardı. Tatlı ama kararlıydı.
Öpüşmeyi iyi biliyor.
Bir an gözümde canlandı.
Ya sonra ne oldu?
Sonra gitti. Yine de yüzümdeki sırıtmayı silemiyorum.
Sevinmediniz mi? Böylece bütün sorunlarımız bitecek.
Tabii, tabii, evet, evet.
Sadece bir an için hazırlıksız
yakalandım da.
Şüphesiz…
…sizi mutlu görmek güzel.
Onu görmek istiyorum. Önce flört başlar. Sonra babamla konuşur.
Sonra usulüne uygun bir düğün yapılır. Sonra da bebek doğar…
BİR HAFTA SONRA
Hiç şaşmıyor! Öfkesi arttıkça isabetli atıyor.
Ne olduğunu anlamıyorum! Bütün hayatını bu evde geçirdi.
Ama şimdi yedi gündür yok. Neden gelmedi? Neden çıkma teklif etmedi? Neden?
Belki libretto yazmakla meşguldür. Ya da bir yaratı süreci yaşıyordur.
Bu bir bahane değil ama. Bana değer veriyorsa.
Bazıları aşk konusunda korkak davranabilir. Sence Elena?
Gönül işleri karışık olabilir.
Tıpkı bu oyun gibi. Yine de pes etmemeli, değil mi? Sıra sizde.
Korku, insanı uzaklaştırabilir. Yeterince uzaktalarsa,
sana zarar veremezler. Ama seni mutlu da edemezler.
Anlayacağın bir numaralı kural,
bir korkağa âşık olma.
Aslında tavsiyelerini dinlemem ama Esther bu konuda haklı.
Santiago korkaklık edecekse, ben cesur davranırım.
Konuşacak mısınız?
Hayır.
Ne o zaman?
Siz konuşacaksınız.
Gerçekten tam bir cesaret örneği. Bence bu iyi bir fikir değil.
Santiago'yla pek anlaşamıyoruz.
O nereden çıktı? Bunun doğru olmadığını biliyorum.
İnanın, bu kötü bir fikir.
Siz benim sağ kolumsunuz. Buradaki en iyi şaperonsunuz.
Bence ona itiraf ettirebilirsiniz.
Bana mı itiraf edecekmiş? Tam adamını buldun! Aferin Esther.
Sen hâlâ bana küs müsün?
Ne dememi istiyorsunuz? Benimle ilgili yaptığınız imalara
sabırla katlanıyorum.
Benimle baş başa konuşsaydın, imalı konuşmazdım.
Pekâlâ. Konuşmak istiyorsanız konuşalım. Geçen gün olanlar hataydı.
Benim için değildi. Ama sen pişman olmuşsun.
Ben pişman oldum demedim.
Pişman olmadın mı yani?
Hayır. Öyle de söylemedim.
Zaten hiçbir şey söylemiyorsun, Josefina. O yüzden bu hâldeyiz.
Bu konuda haklı olduğunuz bir gerçek.
Bunu ne zamandır beklediğimi biliyor musun?
Yanlış kişilere ilgi duyulabilir.
O zaman. Bir karar vereceğim. Bay Monsalve ile bir randevu ayarla.
Onu tanımak istiyorum.
Hanımım. Bayan Esther.
Sakın bana onun kötü bir talip olduğunu söyleme. Artık kararları ben veriyorum.
Günaydın! Bayan Zapico. Josefina.
Adela. Getir götür mü?
Hanımıma götürüyorum. Biraz yüzünü güldürsün diye.
Peki. Şimdi nasıl oldu?
Bayan Paquita metanetlidir.
Hıristiyanlara özgü sabrı ve takdire değer soğukkanlılığı ona yetiyor.
Bugün nasıl olduğunuzu soracaktım ama vazgeçtim.
Merak etme. Kendimi daha iyi hissediyorum.
Her gün kötüleşiyorsunuz.
Sen de abartıp durma, geçen haftadan daha iyiyim işte.
Peki soranlara Hıristiyan soğukkanlılıklayla
idare ettiğimi söyledin mi?
Takdire değer soğukkanlılıkla. Tıpkı bana önceden öğrettiğiniz gibi.
Keşke biricik kuzenimin yerine ben ölseydim. Şu hayatta ben bir hiçim.
Böyle konuşmayın. Siz çok değerlisiniz. Oğlunuzu düşünün.
Onun yüzünü bile görmüyorum. Hiçbir şeyim yok,
Adelita. Sadece param var.
Para da önemlidir ama değil mi?
O parayla kendime bir koca bile alamıyorum.
İyi güzel de koca almak neye yarayacak?
Sahi, neye yarayacak?
Yalnız kalmayacaksınız.
Al işte. Sen bile benim bu evde ne kadar
yalnız olduğumu anlamışsın.
Nerede olduğunuzu sorabilir miyim acaba?
İşim vardı.
Anneniz, bu vefat yüzünden kaç gündür yataktan
çıkamıyor, sizse işe mi gidiyorsunuz? Üzüldüğünü görmüyor musunuz?
Haaa! Üzüldü diyorsun demek.
Sevdiği birinin ölümünü,
ayaklarınıza kapanmayan bir kadınla mı karşılaştırıyorsunuz?
Hayır. Eve neden dönmek istemediğimi
anlatmaya çalışıyorum. Çünkü burada seni görmek istemedim.
Ben de öyle. Ama sevdiklerimiz için istemediğimiz
şeyler yaparız değil mi? Annenizin bir koca istemesine şaşmamalı.
-Ne saçmalıyorsun sen? -Anneniz bazen insanın başını gerçekten
çok ağrıtıyor. Ama onun kocaman bir kalbi var. Siz dua edin onun gibi bir anneniz
var. Benim böyle bir şansım olmadı. Şu öpücüğe de gelince bin kere deneseniz
yine reddederim, neden mi? Çünkü ben alkoliklerle öpüşmem. Şimdi
müsaadenizle, çay saatinde görüşürüz. Annenize biraz değer
veriyorsanız, bunu ona gösterirsiniz.
Kesinlikle. Bir şeyi kararlılıkla yapın.
Özellikle sevdiğiniz biri için yapıyorsanız.
Hanımımı kastediyorum tabii. Tamam, sadece soracağım.
Gülüp durmayın! Dürtüleri kontrol edemezsiniz demiştim.
Kimi kandırıyorum ben? Bu işin sonu kötü. Bu işin sonu çok kötü!
Gerçekten deniyorum Santiago.
Ama her gün onların dünyasına ait olmadığımı hissettiriyorlar.
Şapkalarını fırlatmazlarsa bakıyorlar. Daha beteri, gülüyorlar.
Sara, orada olmak için en az onlar kadar çalıştın. Onlara aldırma.
Keşke herkes biraz sana benzese.
O aptallar er ya da geç seninle uğraşmayı bırakacak.
Yalnız korkmaya başladım. Hiç kalp atışı duymuyorum.
Dön bakayım.
Santi! Santi!
Efendim?
Bayan Bianda geldi.
Bayan Bianda.
Bayan Bianda mı?
Ben de kahve yapayım bari.
Hayır, hayır, yapma yeterince içtim. Sağ ol.
Hayır, kahve Bayan Bianda için. Görgü kurallarını unutma.
Ehmm, buraya neden gelmiştiniz?
Ablanız, Bay Torres'in ona bir kitap
vereceğini söyledi.
Kitap mı?
Ne kitabı?
Kazanova'nın Anıları.
Haaa. O kitap.
Neyse ehmm, okula gitmeden önce eve de
bir uğramak istiyordum.
Görüşmek üzere, hanımım.
Hediye için sağ ol.
Gerçekten çok zekiceydi. Siz de mi yazar olsanız acaba?
Mencialar'a bir haftadır neden uğramıyorsunuz?
İşim vardı. Çok işim vardı. Şu libretto üzerinde çalışıyorum, o kadar.
Roman yazmaya hiç benzemiyor. Tiyatro oyunu yazmak gibi bir şey ama tam da
değil. Bakmak ister misiniz? Tüm bunları yaparken ben…
Cristina'yı öptünüz mü?
Öptüm. Doğru değildi, ben sadece emin olmak istedim.
Daha doğrusu duygularımı tartmak istedim.
Bunun için randevu isteyip görüşebilirdiniz.
Ne oldu?
Cevap bekliyorum.
Nasıl bir cevap vermemi isterdiniz?
Neden resmî bir randevu istemediniz?
Çünkü tekrar görüşmek istediğimden emin değilim.
Vazgeçiyorsunuz.
Hayır. Gördüğüm kadarıyla sizin için her şey çok net. Ama çoğu insan,
duygularını anlamak için zamana ihtiyaç duyar. Bilmem anlatabiliyor muyum?
Çünkü ona olan duygularım artık eskisi gibi değil.
Duygularınız dalga gibi, bir gelip bir gidiyor!
-Durun! Haksızlık ediyorsunuz! -Korkağın tekisin!
Korkak falan değilim!
İspatla o zaman!
Bayan Bianda! Bayan Bianda! Dur! Elena! Elena!
Bu bir hataydı. Nasıl olduğunu bilmiyorum bile.
Bayan Bianda.
Hanımım?
Olup biteni anlatacak mısınız?
YAKALANDIM
Cristina. Konuşabilir miyiz?
Bir şey mi oldu?
Gel şöyle oturalım.
Olur, tabii.
Aslında son birkaç gündür bunu düşünüyorum.
Angustias beni ikna etti. Senin ve bu ailenin iyiliği
için şaperonunuz Bayan Bianda'yı değiştirmeye karar verdim.
Ne?
Bayan Bianda, üzerinizde iyi bir etki bırakmıyor.
-Bu doğru değil baba. -Evdeki otoritemi sarstı.
Bizi korumaya çalışıyordu.
-Ona güvenmiyorum, Cristina. -Baba! Bunu yapamazsın!
Mükemmel bir adayımız var. Alicia Casas. Alba de Senovilla'nın hizmetinden çıkmış.
Hayır, olmaz! Elena kalacak, ona ihtiyacım var!
Neden?
Elena!
Ayrıntıları merak ettiysen, aynı şeyi soracaktım.
Bize izin verebilir misin lütfen? Elena'yla konuşmamız gereken…
Palavrayı bırak, Cristina. Biliyorum.
Bayan Bianda. Odama gelir misiniz? Buyurun. Vaftiz oğlumun,
kızıma resmen talip olduğunu ne zaman söyleyecektiniz?
Resmen talip mi oldu?
Bana Cristina söyledi.
Kızınız daha çok genç. Aceleci davranmış olabilir.
-Santiago onunla ilgilenmiyor mu? -Resmî bir nitelik kazanması için erken
diyorum. Önce kaynaşsınlar, görüşüp sohbet etsinler. Sonrasına bakarız…
Sizi kovacaktım, Bayan Bianda. Cristina durumu anlatınca vazgeçtim.
-Kovacak mıydınız? -Hı hıı. Ancak Cristina ve vaftiz oğlum…
Evet. Hiçbir şey beni bundan daha mutlu edemez. Santiago için de kolay bir iş
değil. Özgürlüğüne düşkündür. Cristina son günlerde ondan haber alamadığından
bahsetti. O yüzden bugün onu davet edip rızamın olduğunu söyleyeceğim.
İyi bir fikir değil, Bay Pedro.
Fikrinizi sormadım. Sadece işinizi yapın. Vaftiz oğlumu çağıracağım,
siz de bu ilginin, ilişkiye dönüşmesini sağlayacaksınız.
Eduardo toz olur olmaz, Santiago'ya ilgi gösteriyorsun.
Hep yanındayken varlığını fark etmediğin birine.
Tabii ki fark ettim.
Neden talip arayıp duruyorsun? Fark etmeyeceğimi mi sandın?
Söylemeye utanmıştım. Bir hata yaptım.
Başkasının çocuğunu ona vermeye utanmıyor musun?
Peki söyle ne yapayım? Tek başıma mı doğurayım? Ailemiz için korkunç bir
-skandal olur bu. -Umurumda değil.
Çünkü başına buyruksun. Hatta üniversiteye bile gidiyorsun.
Senin umurunda değil ama ben bir hiçim. Elimden bir iş gelmez.
-Onu sevmiyorsun! -Hayır, seviyorum!
Ne oluyor?
Lütfen bir şey söyleme.
Teşekkür ederim.
Çıkıyorsan, beni de okula bırakabilir misin?
Ablanın nesi var bilmiyorum. Fakat her ne yaptıysa,
iyi niyetle yapmıştır.
Elbette.
Kızım…
Hayır, baba. Sen canını sıkma. Benim tarafımı tutmanı beklemiyordum.
-Tutacak bir taraf mı var? -Evet, kesinlikle var! Herkes başıma
buyruk olduğumu düşünüyor ama benim de duygularım ve
sorunlarım var, ben de insanım.
Dur dur dur. Anlıyorum. Tamam, gel buraya. Gel. Merak etme.
Kızların yerine oğulların olsa daha kolay olurdu.
Hayır.
Bizim için de böylesi daha kolay olurdu.
Sara!
Baba, neden buraya kadar geldin?
Bir taraf varsa senin tarafını tutuyorum.
Ben tek başıma halledebilirim, baba.
-Kız geldi, kız geldi. -Gitsene!
Ne yaptığınızı zannediyorsunuz? Her birinize yazıklar olsun!
Eğitim gören gençleri suçluyorsunuz.
Kızınıza üniversitenin ana okulu olmadığını anlatın lütfen.
O gençler ana okulunda gibi üzerime şapka atıyor ama!
Vaftiz oğlum gazetede yazıyor. Burada olanları üstlerine anlatabilir. Bu haberin
epey satacağından eminim.
Babama söylemiş midir?
Tabii ki söylemedi. Bu evde en iyi sır saklayabilen
kişi kız kardeşiniz.
Santiago'yu diyorsanız, sizin içindi. Buradan kovulmayın diye.
Bunun için size minnettarım. Ama daha büyük bir sorunumuz var.
Nasıl bir sorun? Santiago ne dedi?
Açık konuşacağım. İtiraf etmeye ikna ettim.
Ama? Bir "ama" var. Sorun varsa, hep bir "ama" vardır!
Öncelikle şunu belirtmek istiyorum bu süreçte size çok bağlandım.
Bu benim işim ama sizi arkadaş saydım. Kalpten söylüyorum.
İnanın ben de öyle. Yanımda olmanız beni mutlu ediyor.
Bu kadar şanslı olduğuma inanamıyorum. Siz de benim arkadaşımsınız.
Artık sadede gelelim.
Santiago'nun çekinceleri var.
Çekince mi?
Ailenizle ilişkisi yüzünden. Bozulmasını istemiyor.
Korkaksam ne olmuş? Bu kızın kalbini kıramam işte.
Neden bozulsun ki? En çok babam sevinir.
Siz daha iyi tanıyorsunuz. Ama fazla baskıya gelemez.
Evet. Doğru.
Babanızla konuşunca kaçmasını istemeyiz.
Efendim?
Babanız, rızası olduğunu söylemek
için onunla konuşacakmış. İyi bir fikir değil dedim ama…
Her şeyi mahvettim, değil mi? Çekinceleri olduğunu nereden bileyim?
Peki ne yapacağız?
İşte bu güzel bir soru!
Seni Bayan Bianda'ya tercih edeceğimi sen de iyi biliyorsun.
Fakat aile için iyi bir şey yaptı. Şu an önemli olan da bu.
Bay Pedro'yu uzun zamandır böyle heyecanlı görmemiştim.
Tabii anlıyorum.
Üzgünüm Alicia.
Siz merak etmeyin. Bir yolunu bulurum.
Bayan Casas. Gerçekten zahmet etmişsiniz.
Küçük bir jest sadece. Hayatımı kurtardınız.
Abartmayın canım.
İyisiniz, değil mi?
Evet. Çok iyiyim.
Hımmm.
Beğendiniz mi?
Hem de çok!
Tekrar görüşmeye can atıyordum. Yine de bu kadar çabuk
olmasını beklemiyordum. Doğaçlama yapmam gerekti.
Umarım bu gezintiden keyif alırsınız.
Sizi izlemek keyif veriyor!
Hava da çok sıcak! Hatta nemli.
Bana kalırsa yağmur yağacak.
İsterseniz yardım edelim.
Rica ederim. Bunda ne var ki? Umarım mideniz bulanmıyordur!
Josefina hiç iyi görünmüyor. Bir baksanıza. Eğleniyor musun?
Çocuklar gibi.
Hayır!
Hayır, sen de mi?
Annesiyle kahve içmesi çok mu zor?
Yağmur yüzünden gelememiştir. Birazdan burada olur.
Geleceğini sanmak benim hatam tatlım, hadi baklım, ye hadi!
Benim hatam da olabilir. Galiba onunla biraz ağır konuştum.
Sen mi onunla ağır konuştun?
Belki biraz yüklendim. Ne yapayım, sizi o hâlde görmeye gönlüm razı olmuyordu. Acı
çekmenize üzülüyordum.
Annelerin en güzeli neredeymiş bakayım? Geciktim. Biliyorum. Ama telafi etmek
için…
Bana petunya mı aldın? Şunun canlılığına bir bak!
Doğuştan savaşçı bir bitkidir. Her yerde büyüyüp gelişebilir!
Tıpkı senin gibi, anne.
Evet. Ağzın da çok iyi laf yapar. Fakat bahçe işlerinde Benjamin bitkisini
-petunyadan ayıramazsın. -Beni boş ver. Bu özür
çiçeğiydi. Gelir misin?
Nereye gidiyoruz? Baksana, dışarıda yağmur yağıyor.
Ama serada yağmur yok! Gidip bunu ekelim hemen. Sonra kamelyalarını gösterirsin.
İyi eğlenceler.
Güzel bir gezintiydi. Eşlik ettiğiniz için sağ olun.
Kürekleri düşürdüğümde yüzünüz fena hâldeydi.
Bağışlayın ben… Uzun zamandır bu kadar eğlenmemiştim ama gitmem…
Bu ne acele? Kalın lütfen.
Ehmm, vaktinizi aldım. Bana müsaade. Size minnettarım. Hoşça kalın.
Gezintimizden hoşlandın mı?
Konuşmak istemiyorum.
Ya Daniel'den hoşlandığımı söylersem? İlgini çeker mi?
Santiago'yu bekliyorum. Ama onu uyarmak için.
Aylaklık mı ediyorsunuz?
Bir Mencia hanımına talip buldunuz diye hayallere mi daldınız?
Angustias, Carlota'yı İngiltere kralıyla bile
evlendirsem beni sevmeyeceksin!
Tam üstüne bastın! Santiago'nun ilgisini çekmekle
Bay Pedro'nun gönlünü kazandın. Benim de iyi niyetimi. Tabii şimdilik.
Dua et de bu düğün gerçekleşsin.
İzninizle, kapıya bakacağım.
Hımmm.
Talibe cesaret vereceğim de.
Haber verir misiniz? Bay Torres.
Feci yağmur yağıyor!
Konuşmamız gerek.
Bu ne böyle? Kapıyı açmaya çalıştım ama giremedim.
Artık talip olduğu için rahatça giremez. Beni dinleyin lütfen.
Bay Pedro bekliyor, öpücüğü konuşamam şimdi.
Ben de öyle. Benim için bir hataydı.
Ama yine de öpüştük.
Siz beni öptünüz.
Ama siz de bana karşılık verdiniz. Değil mi?
Ben karşılık falan vermedim.
-Bal gibi de karşılık verdin… -Bunu tartışmaya vaktim yok!
Neden çağrıldığınızı bilmiyorsunuz.
Bay Torres. Böyle buyurun lütfen.
Elbette. Geliyorum.
Kendi ayaklarıyla kuzu kuzu gidiyor!
Santiago! Geldiğin için teşekkür ederim!
Bay Pedro.
Özellikle de bu havada. Değil mi?
Evet.
Kahve ister misin?
Ehmmm… tabii olur olur içerim.
Olmaz! Kahvesini ben koyayım.
Peki. Lütfen, geç otur. Seni neden çağırdığımı merak ediyorsundur. Bildiğin
gibi açık sözlü biriyim. Lafı döndürüp dolaştırmam. Her şeyin usulüne uygun
-yapılmasını isterim. -Ayyy!
Çok özür dilerim baba! İyi misin?
-Biraz yaktı tabii ama iyiyim. -Mutfakta suya tutalım!
-Hayır, hayır, ben iyiyim. -Bunu geçiştirmeyin,
Bay Pedro. Bir baksınlar!
-Lütfen, baba! -İyiyim diyorum, bir şey olmadı işte. Bu
iş pek de benim planladığım gibi gitmiyor.
Önemli değil.
Cristina her şeyi anlattı. Bu işe rızam olduğunu bilmeni istedim.
Aslan damadım!
Ahh!
Çok sevindim.
-Santiago! -Carlota!
Bak ne buldum. Bak, küçükken oynadığımız sihirli fener.
Nasıl çalıştığını hatırlıyorsun, değil mi?
Tabii. Evet, evet hatırlıyorum.
Sara yok mu?
Sara mı?
Daha gelmedi mi?
Bu yağmurda sokaklar çamur olmuştur. Anlaşılan bir süre daha
burada bekleyeceğiz.
Benimle konuşmaya cesaret eden tek kişisin.
Aslında ilk kişiyim. Seni ilk uyaran da bendim.
Benim stetoskopumu gidip çan kulesine astılar.
Benimkini kullanabilirsin.
Camilo Keita.
Sara Mencia.
Burada da yasak elmayı ısırdı.
Peki ne oldu?
Çok sevdiler tabii ki. Cennet'ten kovulmayı umursamadılar.
Her görüntü için en iyi hikâyeyi bulma yarışması düzenlemiştik.
Ama eğlencesi kalmadı. Alkışları Santiago topladı.
Peki ya bu? Bunun hikâyesi nasıldı?
Kılıç balığı hikâyende kullanmıştın.
Şey açıkçası ben pek hatırlamıyorum.
Ne yapıyorsunuz?
Sara! Yağmur dindi mi?
Evet. Dindi.
Dersler nasıldı?
Çok daha iyi, baba. Teşekkür ederim.
Artık yağmur da dindiğine göre ben ufak ufak kaçayım diyorum.
Ben onu geçireyim, baba.
Olur. Santiago.
Bay Pedro.
Görüşürüz oğlum! Siz şaperon değil misiniz?
Tabii.
Sara! Sara, gel gel gel gel. Sara gel.
Hikâyesini anlat!
Buna bayılırsın! Dur bak. Bir varmış bir yokmuş.
Santiago özür dilerim. Lütfen beni affet. Gerçekten özür dilerim.
Bana hiç haber vermedin, hazırlıksız yakalandım, ne yapayım?
Benim ne düşündüğümü önemsemiyormuşsun zaten.
Hayır lütfen öyleme.
Daha önce de söyledim. Kimi zaman dürtülerimizi kontrol edemeyiz.
Hayır. Önemsiyorum. Sorun ne, Santiago?
İnsan günah işlemeden duramaz.
Ama bu günahın sonuçlarına göğüs germek insanüstü bir çaba gerektirir. Ne oldu?
O başka bir kadına karşı hisler beslemeye başlamış.