Nie mylicie się. Oglądacie Przewodniczki młodych
dam na Netflixie. Tak, to nadal jest komedia.
PRZEWODNICZKI MŁODYCH DAM
LEKCJA 5 BĄDŹ WIERNA SWOJEJ PANI
By zrozumieć, co się dzieje,
cofnijmy się w naszej
opowieści o 12 godzin.
Kiedy nasz bohater opuścił pracę, nieświadomy, że jest obserwowany.
Santiago!
Señorita Bianda.
Potrzebujesz roweru? Szybko chodzisz. Z takimi nogami.
Przyszłaś mówić o moich nogach?
Nie, o tym, co powiedziałeś Cristinie. Oszalałeś?
Szczerze, tak.
Spodziewałeś, że wpadnę w pułapkę, jaką zastawiłyście na mnie z Cristiną?
Santiago!
Rozumiem, że to nie w porządku wobec ciebie.
Wobec całej naszej trójki. Nie powiedziałem Cristinie,
kogo darzę uczuciem.
Nie wiedziałam.
Zmusisz mnie, żebym to powiedział?
Nie.
Pocałowałaś mnie.
Przestań to wyolbrzymiać.
To wielka rzecz.
Nie. Impuls. Prawie nie pamiętam.
Więc ci przypomnę.
I to ja jestem tchórzem.
Wiesz, co było, gdyby się dowiedziała?
Stracę jedyną rodzinę, jaką mam.
Ale będziesz miał dach nad głową. Ja nie. I nigdy nie dostanę pracy.
Przepraszam.
Obiecaj, że nic nie powiesz.
Obiecuję. Ale uczucia nie znikną.
I twoje też.
Nic do ciebie nie czuję.
Przysięgasz?
Jestem taka głupia.
Czemu zawsze ma ostatnie słowo?
Jakieś wieści?
Śledziłam go. Nie ma śladu innej kobiety.
Mówiłam. Señorita Bianda jest słabym detektywem.
Czemu nie wykorzystasz specjalistki?
Pozwolisz dorosłym porozmawiać?
Jak chcesz. Pamiętaj, że moja oferta jest aktualna.
Señorita Bianda, modliłaś się o zbawienie swojej duszy?
To strata czasu.
Już jestem potępiona.
Dobrze się bawisz?
Śledzenie Santiaga to szaleństwo, siostro.
Może tamten związek jest inny?
Inny jak?
Może być korespondencyjny. Ta kobieta może tu nie mieszkać.
Za dużo myślisz. Nie mogę go stracić.
Muszę wiedzieć, kim jest ta kobieta.
Wychodzimy.
Panienko, to się wymyka spod kontroli.
Musi być tam coś mojej rywalki.
Wcześniej inna kobieta, teraz rywalka.
Co następne?
Elena.
Dowiem się, kim jest. Za wszelką cenę.
Jak? Señora Torresa nie ma w domu.
Przepraszam, Juano. Zalałam się herbatą w kawiarni.
Patrz, jak wyglądam.
Chodźmy do buduaru.
Mogę iść sama.
Señora Juana, mogę prosić o szklankę wody? Mam kaszel.
Byłam pewna, że przyszłaś do mojego Santiego.
By porozmawiać po tym, co się stało.
Wiesz. Pocałunek.
Czego chcesz?
Nie chcę, by panienka to usłyszała.
Jego pieniądze? Nie jestem dziwką.
Więc czemu go pocałowałaś?
On mnie!
Panienka nie może tego usłyszeć.
Już mu powiedziałam, że nic od niego nie chcę.
Nie może o tobie zapomnieć.
Bo jest uparty.
Tak.
I przemądrzały. Też. Jeśli nie jesteś zainteresowana,
powiedz mu. Zakończmy ten nonsens raz na zawsze.
Gotowe!
Doskonale.
Ale plama nadal jest.
Przebiorę się w domu. Dziękuję, Juano. Idziemy, señorita Bianda?
Chodźmy.
Nie było listu, ale…
To tej kobiety.
Nie jestem tchórzem!
Udowodnij!
Jest twój.
Musiałam go zostawić.
Kiedy poszłaś spytać, czemu się ze mną nie umówił.
Zaczynam mieć obsesję.
Ale jeśli go stracę, będziemy sami.
Nie.
Zapewniam, panienkę.
Nie dopuszczę do tego.
Santiago jest uparty, ale ja też. I wiem, jak go przekonać.
Señorita Casas.
Dowiedziałam się, w którym jesteś pokoju Przyniosłam to.
Dziękuję. To miłe.
Powiedz, co tu robisz?
Byłeś przybity. Chciałam sprawdzić, jak się miewasz. Mogę?
Proszę.
Przepraszam.
Gabriel.
Gabriel, to ja. To pilne.
Alicia, zostań tu.
Oczywiście.
Tak.
Cześć. Cześć.
Muszę cię prosić o przysługę.
Pamiętasz señora Torresa?
Tak, pisarzyna.
Nie może się zdecydować.
Bo zadurzył się w tobie.
Gdyby zobaczył nas razem, zmieniłby zdanie.
Cześć, Elena.
To nie to, co myślisz. Nie, coś gorszego.
Baraszkujesz z byłym zalotnikiem swojej pani.
Dzięki Bogu nie słyszała reszty.
Spójrz na mnie.
Gabriel i ja jesteśmy dawnymi znajomymi. Mogę wyznać to Cristinie.
Jest bardziej wyrozumiała niż twoja pani.
Była pani. Przez ciebie mnie zwolniono.
Nie ja uderzyłam Albę, tylko ty. Popchnęłaś mnie do tego.
Don Pedro prawie mnie wyrzucił przez kłamstwa twoje i Angustias.
Chcę twoją posadę. I ją zdobędę.
Inés!
Dla kogo to?
Dla panienki Carloty.
Carloty? Przekażę jej to.
Panienko, mam pracę.
Dobrze. Prosto przed siebie.
Carlota!
Co się stało?
Twoje żarty nie są śmieszne! Paczka dla ciebie.
Dla mnie?
Tak.
Przepraszam, to nie ja. Przestań.
„Rodzina Zapico serdecznie zaprasza panienkę
Carlotę Mencíę na seans sławnej medium Carmen Soler ”. Carmen Soler! Ty czytaj.
„To zaproszenie dotyczy całej rodziny. Zapraszamy na wieczór strachu!”.
Dobrze się czujesz?
Nie! Zaprosili mnie! Poznam Carmen Soler. Najpotężniejsze medium.
Nawiązała kontakt z duchami Gustava Adolfa Beckera, Bejamina Franklina,
Krzysztofa Kolumba. Jesteś na to za młoda.
Nie za późno, by się tym martwić?
To zależy od jednej osoby.
Łajdak.
Ojcze!
Tak?
Rodzina Zapico zaprosiła panienkę i całą rodzinę na seans.
Możemy iść? Proszę.
Mam służbowy obiad, ale señorita Bianda może ci towarzyszyć.
Cristino, spotkasz się z Santiagiem.
Tak po prostu? Zwykle musimy cię błagać. Najszczęśliwszy wieczór mojego życia.
Carmen Soler jest znana w mieście. Może napisali o tym.
Tylko na chwilę.
Co to za mina?
Ani słowa o Carmen.
Ledwo otworzyłaś.
Nic.
Co się dzieje? Możecie…
Żeni się.
Eduardo się żeni.
Jest z francuskiej rodziny szlacheckiej. Młoda księżna. Jest piękna. Kto wie,
jak długo byli zaręczeni.
Nie jestem chora z miłości. To łzy urażonej dumy.
Nie musi panienka udawać.
Powiedz Esther, żeby zaprosiła Santiaga. Powinien być moim oblubieńcem.
Będę szczęśliwsza od tej pary gburów.
To będzie bardzo długi wieczór.
Cholerne pudełko!
Lázaro! Ogranicz takie bluźnierstwa do kawiarni.
Genialny przejaw wyobraźni.
Bo nie ty to otworzyłaś.
„Skontaktuj się z ukochanymi”. Nigdy nie lubiłeś żartów. Zrzęda.
Jak twój ojciec, niech spoczywa w pokoju. Ciągle na coś narzekał.
Tylko ja potrafiłam rozśmieszyć tego nieszczęsnego człowieka.
Jestem jedyną wesołą osobą w tym domu. Od miesięcy chciałam wziąć
udział w seansie. Skontaktuję się z moją kuzynką.
Matko, trzeba czcić życie, a nie śmierć.
Nie pójdziesz ze mną na seans?
Pójdę. Mają wspaniałą piwniczkę win.
Słyszałaś, Adelito. Masz wolny wieczór.
Co? Nie. Adela musi iść.
Daj spokój. Nie chcę jej zmuszać.
Nie mam nic lepszego do roboty.
Czyli nas troje.
Wybaczcie mi.
Bellis perennis są gotowe do twojego pokoju. A to mały prezent dla ciebie.
Prezent?
Dla mnie?
Mój syn zmienił się po tamtej reprymendzie.
Może masz większe moce niż Carmen Soler.
Wszystko mi się podoba. Kwiaty, świece.
Takie kolory chciałaś. Wiem! Szkoda, że nie widziałyśmy ich reakcji.
Rozmieszczenie miejsc wokół planszy Ouija.
Mam siedzieć obok panicza Monsalve?
Oczywiście! Może strach zbliży was do siebie.
Cudowny pomysł, prawda? Nieco pochopny.
Josefina ma rację. Nie udawaj niewiniątka. Twojego ojca tu nie ma.
Muszę dopilnować przygotowań.
Mogłaś mocniej naciskać.
Nie ja wykorzystałam Daniela do wzbudzenia we mnie zazdrości.
Okrutne, ale skuteczne.
Proszę. Zobaczą nas.
Nie zobaczą nas.
Przez ciebie oszaleję.
A ja przez ciebie.
Musimy się pozbyć señora Monsalve.
Jeśli chodzi o czarną suknię… Pasuje. Nie założyłabym innej na seans.
Matka byłaby z ciebie dumna.
Patrzyłam, jak twoje siostry wchodzą do towarzystwa.
Ciebie będzie mi brakowało najbardziej.
Bo zostaniesz sama.
Bo przestaniesz mnie dręczyć swoimi żartami.
Nie psuj reputacji rodziny Mencía. Zostaw je w domu.
Nie rozumiem twojej apatii.
Carlota, duchy nie istnieją.
Przemówiła ziemska przedstawicielka Darwina.
Señorita Bianda, ty wierzysz?
Nie wiem, co powiedzieć.
Niektórzy wzbogacają się, przekonując innych… Carmen jest inna.
Nie wiecie, jakie ma zdolności.
Skąd ta pewność?
Bo żyje między dwoma światami. Duchowym i materialnym.
Jej percepcja i wrażliwość są na pozazmysłowym poziomie.
I potrafi zajrzeć ci w duszę.
Carmen Soler jest wyjątkowa.
Nasze życia zmienią się na zawsze.
Zobaczycie.
Mencíówny.
Mój gość honorowy. Cieszycie się ze spotkania z panią Soler?
Chcę wiedzieć wszystko o tym urządzeniu.
Wiedziałam, że to docenisz.
Powiedziałam ojcu, by poprosił Santiaga o napisanie artykułu.
Spotkanie będzie przypadkowe.
Nie pozwolimy, by ta jędza ci go ukradła.
A zatem „jędza”. To lepsze niż „inna kobieta”.
Esther, chodź. Chcę porozmawiać z twoim zalotnikiem.
Señor Monsalve.
Tak. Przepraszam. Señora de Orbe.
Niemal pana zabiłyśmy.
To pański pierwszy seans?
Słyszałem, że są przerażające, ale mam nerwy ze stali.
Kto by pomyślał? Mnie fascynują zjawiska paranormalne,
ale zbyt łatwo im ulegam.
Siedzimy razem, więc dodam ci otuchy, jeśli się wystraszysz.
Nie wierzę, że Esther wynajęła Carmen Soler.
Jest rozchwytywana.
Niektórzy mdleją! Bójmy się żywych, nie martwych!
Przepraszam.
Jak długo nie żyje moja kuzynka?
Señorita Alba, masz chwilę?
Mów.
Słyszałam o nieporozumieniu z Alicią Casas.
Proszę o przemyślenie jej pozycji. Miała zły dzień,
ale to doskonała przyzwoitka.
Mogłam mieć ciebie. Masz dar.
Chcę, żebyś pracowała dla mnie. Będziesz miała swój pokój i pensję.
Dla wszystkich byłoby dobrze, gdybym zniknęła. Ale nie mogę.
Cristina mnie potrzebuje.
Przykro mi, ale mam obowiązek zostać u Mencíów.
Przemyśl to.
Nie uśmiechaj się do niego.
Nie mogę być niemiła. Jakby to wpłynęło na reputację
rodziny Zapico?
Przynajmniej jest zabawnie.
I to bardzo.
Na pewno nie sprawi nam problemów.
Nie przyjmuj prezentów od niej. Co ludzie pomyślą?
Co się stało?
Adela przyjęła ostentacyjny prezent od Doñii Paquity.
Piękna, prawda?
Bardzo cię lubi.
Też zaczynam ją lubić, mimo stresów, jakich mi przysparza.
Lázaro zmienił się po tym, jak go skrzyczałam. Nie do poznania.
Teraz pojawił się książę z bajki.
Twardo stąpam po ziemi.
On was wykorzystuje.
Nie wszyscy bogacze są źli. Niektórzy mają dobre serca.
Jak myślisz, Eleno?
Niestety, nie wybieramy, w kim się zakochujemy.
Nie chichoczcie. To czysty przypadek.
Nie spodziewałam się ciebie tutaj.
Wezwał mnie obowiązek.
Masz. Wybacz, jeśli byłem niedelikatny, mówiąc o wątpliwościach.
Doceniam szczerość.
Eduardo taki nie był. Wiedziałeś, że żeni się z francuską arystokratką?
Jak się czujesz?
To boli. Nie zaprzeczę.
Ale zrozumiałam twoją sytuację. Wiem, jak to jest,
być rozdartym między dwie osoby.
Uczuć nie da się kontrolować. Jestem twoją przyjaciółką.
Możesz mi o niej opowiedzieć.
To nie jest dobry pomysł.
Nie dogadałybyśmy się?
A może ją znam?
Nie mówmy o tym. Nie próbuję cię zdenerwować. Znam ją?
Panie i panowie, seans zaraz się zacznie.
Chwyćcie się za dłonie.
Otwórzcie umysły.
Gotowi do podróży na drugą stronę?
Panie i panowie, oto niesamowita, cudowna Carmen Soler.
Wyczuwam tu dużo energii.
Wibracje z innego świata.
Zbłąkana dusza chce się czymś podzielić z jedną z obecnych osób.
P.
E.
R. R.
F.
I.
D.
I.
A.
Perfidia.
Perfidia. Czyja?
Perfidia?
Wy, Mencíów [MENSJÓWNY[, musicie być ostrożne.
Łatwiej uniknąć szpady niż sztyletu. Strzeżcie się zdrady.
Señora Soler?
Zna pani imię ducha, który panią opętał?
Nie. Nie zdradziła mi go. Ale nie martw się, to nie twoja matka.
Zmarła spokojnie i opuściła wymiar, do którego idą duchy z
niedokończonymi sprawami. Trzymajcie się mocno za ręce.
To nie była niska kobieta z licznymi kurzymi
łapkami i dołeczkiem w brodzie?
Przykro mi, pani kuzynka się nie pokazała. Niektóre duchy są… nieuchwytne. Tak!
Moja kuzynka jest bardzo nieuchwytna.
Proszę zapłacić za kolejną sesję. Matko, w porządku?
Tak.
Doña Paquita, chce się pani odświeżyć? Pójdę z panią.
Później porozmawiamy.
Masz mi coś do powiedzenia?
Wiesz, co myślę. Nie zbliżaj się do mojej matki.
Bo mnie nie lubisz? Czy nie chcesz, żebym powiedziała jej, co o tobie wiem?
Nie wierzę w ani jedno jej słowo.
Przynajmniej nie zagrała na uczuciach Carloty do matki.
Jesteśmy zdradzającymi, nie zdradzonymi.
Kocham go. Nic nie mów.
Wiem, co Carmen Soler miała na myśli. Alba złożyła Elenie ofertę.
Byłaś rozkojarzona podczas seansu.
Nie wierzysz w życie pozagrobowe?
To nie miało wpływu na seans.
Twoi rodzice zrobili coś strasznego, ale żałują. Chcesz drugą szansę?
Nie wiem, o czym mówisz. Wybacz.
Przepraszam.
To nic.
Dobrze.
Pomożesz mi się przebrać?
Señorita Elena? Wszystko w porządku?
Daj mi spokój.
Nigdy nie byłaś tak zdenerwowana. Chcę zostać sama.
To przez słowa Carmen Soler.
Nic ci nie umknie?
Może wyrzucisz to z siebie? Nie napiszę o tym.
Może sama to odkryła i chciała zrobić na tobie wrażenie.
Nie, to nie to.
Nalegam. Co powiedziała?
Wiedziała, że odseparowałam się od rodziców.
Myślałem, że nie żyją.
Dla mnie tak.
Nie byłam córką, o jakiej marzyli. Gdy ich najbardziej potrzebowałam,
zostawili mnie ulicy.
Przykro mi.
Nie szkodzi.
Chcesz mi ukraść przyzwoitkę?
Spiskujesz za naszymi plecami.
Nie planowałam tego. Odrzuciła moją propozycję.
Choć z wahaniem. Może nie jest tak szczęśliwa
w waszym domu, jak sądzicie.
Myślałam, że od razu odmówi.
Santiago mnie pocałował.
Nie cieszysz się?
Zaczynam coś czuć do innej kobiety.
To jej. Jest twój.
Nie dam im drugiej szansy.
Nie możesz dać jej im? Czy sobie?
Ja…
Nie chcę cię skrzywdzić.
Ja mogę skrzywdzić ciebie.
Na szczęście dla ciebie jestem ryzykantem.
To Cristina?
Co tu robisz?
A ty?
To mój pokój.
Usłyszałam hałas.
Nie tylko ty się wystraszyłaś. Znasz mnie, nigdy nie wypieram się tego, kim jestem.
Panienko Cristino, błagam cię, jeżeli lubisz swoją przyjaciółkę…
Lubię was obie. Nie oceniam was.
Noszę dziecko Eduarda.
Señorita Mencía?
Nie.
Señorita Mencía?
Señorita Mencía!
Señorita Mencía?
Nic panience nie jest?
Ciemno tu. Strąciłam wazon. Przepraszam.
To prezent od teściowej. Dziękuję.
Idziemy?
Zadziwiające. Tu są duchy. Spokojnie. To ona.
Ty krzyczałaś?
Tak, ciemność spłatała jej figle.
Wszyscy jesteśmy wystraszeni i nie będziemy mogli spać.
Późno już. Wracajmy do domu.
Tak.
Nie zapomnę tego wieczoru.
Ja też.
Zaproszę Carmen Soler.
Matko, nie bądź łatwowierna.
Każdy wierzy, w co chce. Nie krytykuj mnie.
Dobrze ci w tym.
Prezent od twojej matki.
Należała do mojej babki.
Naprawdę? Nie myśl, że ją wykorzystuję. Nie, skądże.
Carmen Soler to oportunistka. Ty robisz wszystko dla mojej matki.
Jeśli tak cię docenia…
Dobranoc.
Chciałem spędzić z tobą więcej czasu, ale zniknęłaś.
Jestem zagadką. Jak Carmen Soler.
Urocza z nich para.
Naprawdę? Pani córka zasługuje na kogoś mniej…
Musimy ustalić datę zaręczyn.
Señorita Bianda.
Tak?
Opuściłaby pani moją siostrę?
Oczywiście, że nie.
Czemu rozważała pani ofertę Alby?
Nie wiem, co powiedzieć. Pomodlę się o wybaczenie.
Wie pani o nas wszystko. Co my wiemy o pani?
Muszę zakończyć tę farsę.
Musimy porozmawiać.
Dobrze.
Proszę.
Panienka pierwsza.
Myślałam, że jesteś tą inną kobietą. Połączyłam elementy. Twój wachlarz,
propozycja Alby i… Nie było cię w salonie. Jestem niewdzięcznicą.
Nie zasługuję na twoją przyjaźń.
Nie, panienko.
Nie jestem godna twojego zaufania.
Wierzycie w znaki? Ja nigdy nie wierzyłam, ale to…
Nawet Carmen Soler by tego nie przewidziała. A może?