Zou u de geheimen van uw beste vrienden willen weten?
Nee? Echt niet?
Bent u ook niet een beetje nieuwsgierig?
Geheimen? Die heb ik niet.
Ik ben opgegroeid in een klooster, dus ik ben onbaatzuchtig.
En bescheiden.
Ik moet hierover nadenken. Ik geef Josefina het woord.
Het is fout om de geheimen van anderen te willen weten.
Ze verbergen hun verlangens om een reden, toch?
We hoeven niets te verbergen.
Wat heeft het voor zin om te denken aan iets wat nooit zal gebeuren?
Nooit ofte nimmer. Het is onmogelijk, toch?
Ik weet precies wat u nu hoopt te zien.
Wil je met me trouwen?
Wat had u verwacht? Een romantische scène met señor Torres?
U hebt niets geleerd.
Les zes van het handboek:
'Dromen zijn een luxe die een chaperonne zich niet kan veroorloven.'
Al wil ik dat handboek soms wel in de hens steken.
Vooral op dit soort momenten.
'Don Pedro, u bent als een vader voor me.'
Nee, de Mencías. 'De Mencías zijn familie voor me.
Daarom wil ik eerlijk tegen u zijn. Ik kan niet met Cristina trouwen.
Omdat ik gevoelens heb voor iemand anders.'
Geniet maar van dit korte geluksmoment.
Want vanaf nu loopt dit liefdesverhaal in de soep.
LES 6: JE VERLANGENS KOMEN OP DE TWEEDE PLAATS
12 UUR EERDER
Als ik gelovig was, zou ik bidden, maar ik heb meer met geneeskunde.
Señorita…
Is het weer zover?
Wie is er dood? -Cristina voelt zich niet lekker.
Dit duurt niet lang.
Ze is een groentje. Het duurt wel even voor…
Ik weet anders precies wat jouw kwaal is.
Bemoeialitis. Ga slapen. Kom, we gaan.
Señorita Cristina, gaat het?
Het gaat prima.
Niet liegen. Ik zag uw zus en señorita Bianda naar binnen gaan.
Doe open of ik zeg het tegen don Pedro. -Doe open.
Hemeltjelief.
Hoelang is ze al zwanger?
Een paar maanden. -Eduardo. Wat een schoft.
Wisten jullie het?
Rustig maar.
We moeten dr. Aguilar halen.
Ik ga wel. Ik ben sneller. -U blijft hier. U hebt al genoeg gedaan.
Ze heeft geen ongelijk.
Ze duwde me tenminste niet van de trap.
Doet dit pijn?
Nee.
Is er iets mis?
Veel vrouwen bloeden tijdens de eerste maanden.
Door het bloed lijkt het een miskraam, maar dat is het niet. Geen zorgen.
U bent daar al een kwartier mee bezig.
Doe dat morgenochtend.
Problemen moeten meteen worden opgelost, anders worden ze met de dag groter.
Ik wilde alleen helpen. -U denkt het altijd beter te weten.
Als dat zo was, waren we hier niet. -Dat is waar.
Er is nu maar één ding belangrijk. -Dat het goed komt met ze.
U bent hier te gevoelig voor.
Cristina is nog jong. Ze krijgt heus wel meer kinderen.
U weet duidelijk niets van een kind verliezen.
Sorry dat ik zo hard ben.
Maar het zou beter zijn voor iedereen. Voor Cristina. En voor u.
Ook voor Santiago.
Verdomme. Dat doet pijn.
U bent verliefd op haar, toch?
Wacht…
Ik mag u niet. Ik zag meteen dat er iets tussen u en haar speelde.
Dat geldt ook voor u en haar. En die farce om me jaloers te maken?
U bent zeer opmerkzaam. -U ook.
Al hebben we wel meer gemeen.
Ellendeling.
Schoft. -Mijn neus. Verdomme.
Vuile kl…
Wat een schande. -Godallemachtig.
Het is nu vijf jaar geleden en ik sta hier te vechten met een schrijver.
Ik ben een idioot. -Volledig mee eens.
Ze zal u verlaten zoals me mij verliet.
Probeer me niet om te praten.
Ik zal me erbuiten houden.
Maar ik ken haar.
Net als het lijkt alsof alles perfect gaat, verlaat ze u.
Ze werd een chaperonne om te vluchten en dat zal niet veranderen.
Don Pedro. -Nee.
Ga weg. -Ze heeft pijn.
Dat weet ik. Ik heb haar opgevoed.
Moet ze haar vader dan nu onder ogen komen?
Stop me geen woorden in de mond. -Ik weet wat u denkt.
Doe niet zo belachelijk. Waarom zou ik hem iets vertellen?
Zegt u niets? -Natuurlijk niet.
De dokter is toch hier? -Ja.
We moeten don Pedro vertellen dat hij er is.
Gaat u nog aan de kant?
We hebben niet veel tijd.
Uw vader is beneden.
Dokter, u mag niet… -Sara, nee.
Geen zorgen. Angustias is bij hem.
Uit de weg. -Rustig.
Uit de weg. -Rustig, don Pedro.
Er is een kwakzalver in mijn huis.
Ja, maar u mag niet naar boven. Onder geen beding.
Waarom niet? -Nou…
Hij onderzoekt haar. -Dus?
Cristina is nu een vrouw.
Haar eerbaarheid mag niet geschaad worden. Er is niks aan de hand.
Denkt u dat ik iets met u zou drinken als ik me zorgen maakte?
Wilt u iets drinken?
Als ik u iets aanbood, weigerde u altijd.
Voor deze ene keer. -Pedro.
Julián. Hoe gaat het met m'n dochter?
Ze heeft chlorose.
IJzertekort. Dat komt vaak voor op haar leeftijd.
Ze moet rusten en goed eten.
Een paar dagen geleden stortte ze in tijdens het dansen.
Is het echt niets ernstigs?
Nee.
Mag ik naar haar toe? -Natuurlijk.
Het gevaar is nog niet geweken.
Cristina mag zich niet fysiek inspannen en moet stress vermijden.
Bedankt, dokter.
Ik snap niet hoe je me steeds overtuigt. -Ik laat u uit.
Ik snap niet waarom ik verstijfde.
Dat is logisch.
Ze is uw zus.
Toch weet u steeds raad.
Ik ben veel ouder dan u.
Ik heb meer dingen meegemaakt.
We weten niet of de baby… -Heb vertrouwen.
Misschien is het haar wel gegund.
Begrijpt u nu waarom mijn verlangens op de tweede plaats komen?
Ik zou haar nooit in de steek kunnen laten.
Want ik weet helaas hoe het is.
Zelfs als dat betekent…
…wat het betekent.
Goedemorgen, Inés. Ik dacht dat je op school was, boekenwurm.
Ik moet gaan. Ik heb de fysiologieles gemist.
Hallo.
-Hallo.
Ik heb u al gegroet.
Ik ga met don Pedro en Cristina praten. -Beter niet nu.
Dit is een ramp. Ik snap het niet.
Waarom ligt de post niet in mijn studeerkamer?
U was de hele nacht op. Misschien hebt u het…
Twijfel je aan me?
Dit is ongelooflijk. -Don Pedro.
Ik had je niet gezien. Wat doe je hier?
Ik wilde met u praten, maar u hebt niet geslapen, dus ik ga maar weer.
Cristina is ziek.
Dr. Aguilar zegt dat het 'n ijzertekort is en dat ze moet rusten en goed moet eten.
Gelukkig is het niets ernstigs.
Het was een lange nacht. Kom mee naar mijn studeerkamer.
Wat vind je van kwakzalvers?
Het woord alleen al…
Na wat er met Isabel is gebeurd, word ik gek van dokters.
Waar is de post, verdorie?
Don Pedro.
Zie je? Ik kan niet helder denken met die kwakzalvers hier.
Nu krijgen we er ook nog één in de familie.
Er gebeuren hier allerlei zeer onverwachte dingen.
Niet alle positief, maar sommige dingen zijn geweldig.
Zoals je relatie met Cristina.
Dat is het enige wat me gelukkig maakt sinds…
Ik heb sherry nodig om te kalmeren.
Weet u wat?
Ik doe met u mee.
Sinds wanneer drink jij zo vroeg?
Sinds… nooit?
Als ik ooit…
Als me iets zou overkomen…
Natuurlijk.
Uw dochters zijn mijn familie.
Ik zal er altijd voor ze zijn.
Wat wil je? Wil je dronken naar buiten strompelen?
Waar wilde je het over hebben?
Niets belangrijks.
Nee. Ik wist dat dit zou gebeuren.
Niks daarvan.
Mijn god.
Ik weet niet of ik kan voorkomen dat je moeder…
…je uithuwelijkt aan señor Monsalve. Wil je echt met hem trouwen?
Esther.
Meisje, lig je nog in bed?
Waarom lach je? Wat is er? -Ik lach omdat ik blij ben.
Dat is dan van korte duur. Dit komt van de Mencías.
Chlorose?
Arme Cristina. Ik ga naar haar toe. Ik zeg de afspraak met señor Monsalve af.
Dat mag, maar kom uit je bed. Cristina wacht. Kom op.
Ik regel het wel met m'n moeder. Kom jij naar mij of ik naar jou?
Ik vind er niks grappigs aan.
Goedemorgen, doña Paquita. Wat ziet u er bijzonder elegant uit.
M'n zoon komt niet, dus ik maak er het beste van.
Echt? Komt Lázaro niet? -Druk met zaken die nooit wat worden.
We zullen jou eens aan het werk zetten. Dat wordt tijd.
Het verlies van mijn nicht was erg moeilijk voor me…
…maar vandaag stond ik op en dacht ik:
Ik ga alles uit het leven halen voor ik het loodje leg.
Doña Paquita, dat doet me echt deugd.
Ja. -Had u een type man in gedachten?
Natuurlijk. Wat dacht u dan?
Ik wil iemand die…
Doña Paquita.
Ja. Doe niet zo preuts. Kom op, we gaan.
En hij?
Ernesto de la Cuadra. Getrouwd en zit in de schulden.
Eufrasio Castro keek naar me.
Omdat hij scheel kijkt, doña Paquita. -Maakt niet uit.
Ik ben kapot. Na twee uur wandelen, hebben we nog niets bereikt.
Als u naar me zou luisteren en niet lonkt naar mannen die…
Weet u wat, doña Paquita?
Ik vond het moeilijk om chaperonne te worden.
Maar Elena en Josefina hebben me geleerd dat een chaperonne…
…gelukkig wordt van andermans geluk.
SPAANSE EN FRANSE ADEL WORDEN IN DE ECHT VERBONDEN
Eens zien.
Je hebt nog niet gewonnen. Wie zijn hart raakt, wint.
Het is sadistisch. Heerlijk.
Ik wist dat mijn shocktherapie zou werken.
Dus je boosheid en haat uiten, is gezond?
Ik bedoel dat vrouwen genoeg hebben aan zichzelf.
Ze hebben geen mannen nodig. Zelfs niet voor genot.
Wat bedoel je? -Ze heeft honger. Haal wat te eten.
Gaat u met haar mee? -Natuurlijk. Zullen we?
Je mannenhaat is begrijpelijk, zeker gezien je recente vrijetijdsbesteding.
Mijn gevoelens onderdrukken zou erger zijn.
Dat doe ik niet, al zou het een zonde zijn.
Hoe kan liefde een zonde zijn? -Wil je alles voor haar verliezen?
Denk je dat dit door Eduardo's huwelijk komt?
Denk je nog aan hem?
Geef me een dart.
Heel goed.
Ga uw gang, don Pedro. Ik wil haar niet lastigvallen.
Ik laat señorita Zapico weten dat u er bent. Excuseert u me.
Gaat u alweer weg? Zo niet, dan kunt u me gezelschap houden.
We moeten vrienden worden.
Als Cristina en Esther beste vriendinnen zijn…
…zouden hun verloofden ook…
Monsalve. -Ja?
Wie zegt dat Cristina en ik verloofd zijn? -Er wordt geroddeld.
O ja? -In de stad, ja.
In de stad? -Ja.
Een roddelstad. -Ik wilde u niet van streek maken.
Hebt u uw liefde nog niet verklaard?
Monsalve… -Ik begrijp het.
We zijn nog geen vertrouwelingen. Dat moet nog groeien.
Ik begin wel. Ik ga 't vandaag doen. Vol daadkracht.
Señor Monsalve, wat een verrassing.
Ik weet dat onze afspraak is uitgesteld…
…maar uw moeder schreef me en stuurde me naar u toe.
Ja, mijn moeder is heel attent.
Bloemen. Voor señorita Mencía en voor u. Zullen we gaan wandelen?
Sinds ik u heb ontmoet, gaat er geen dag voorbij dat ik niet aan u denk.
Ik ben sprakeloos. Welke vrouw wil nu niet met u trouwen?
Ik wil wel eerst formeel verkeren zoals de etiquette voorschrijft.
Natuurlijk. Minstens een paar maanden voor het aanzoek.
Twee, drie, misschien vijf. -Een jaar is wel gepast. Of wellicht twee.
Een jaar?
Ben ik het wachten niet waard? Misschien ben ik niet wat u zoekt.
Ik zou mijn hele leven op u wachten.
Ik wil dat u gelukkig bent.
Dat ben ik ook met u.
Angustias, ik wil de zusjes Mencía graag spreken.
Sara is naar school en Cristina voelt zich niet lekker.
Helaas. -Kunt u ze mijn excuses aanbieden?
Ik vroeg Elena om mijn chaperonne te worden.
Ik deed het niet om ze te ergeren, maar kijk nu eens…
Is dat uw vader? -Hij is mijn schaduw.
Hij volgt me tot aan het toilet.
Ik word een oude vrijster, een chaperonne, of erger nog, een gouvernante.
Geen zorgen. Ik ben niet beledigd.
Daarvoor bent u niet uit het goede hout gesneden.
De oplossing voor uw probleem is vergiffenis.
Na wat Alicia me heeft aangedaan?
De wijzen beteren zichzelf. Daarom bent u hier.
Vergeef haar zodat uw schaduw verdwijnt.
Dat moet aanlokkelijk klinken.
Zoon, wat doe je hier?
Je lijkt wel een Ficus carica, beter bekend als de vijgenboom.
Kent u Eufrasio Castro?
Ja, hij kijkt met zijn linkeroog in zijn rechterzak.
Hij zei dat hij u vanmorgen zag wandelen met uw chaperonne.
Als een meisje van huwbare leeftijd.
Zei hij dat? Hij kijkt scheel, maar hij ziet prima.
Weet u wel hoe ongepast dat is? U bent een moeder.
Is het zo erg dat ik mijn leven met iemand wil delen?
U hebt mij. Uw zoon.
Kinderen moeten ooit het nest verlaten. En jij neemt je tijd. Wanneer vertrek je?
Verander niet van onderwerp. -Ik ga de discussie niet aan.
Het is een feit. Ik zoek een man.
Wen er maar aan. En verpest m'n dag niet.
Ik wist niet dat u hier was.
Ik weet dat u een man zoekt voor mijn moeder.
Ik ben een chaperonne en als uw…
Alleen geldwolven en vrijgezellen willen mijn moeder.
Ik ontsla u als het moet. -Dat is aan uw moeder.
En vandaag was geweldig. Ik heb haar niet meer zo gelukkig gezien sinds…
Ik heb haar nog nooit zo gelukkig gezien.
Ik zorg dat de geldwolven uit haar buurt blijven.
Maar ik weet niet of ik ze allemaal de deur kan wijzen.
Doelt u op mij, Adela?
Waar maakt u zich zorgen om?
Haar welzijn of dat ze trouwt en u geen erfenis overhoudt?
Kan ik u niet van hetzelfde beschuldigen?
De broche, de heimelijke kus…
Denkt u dat mijn moeder die zou goedkeuren?
Dat was stom. Ik had u niet moeten kussen…
Het was stom dat ik u niet vol passie terug zoende.
We hebben ruzie. -Vindt u dat niet opwindend?
Zo zie ik het niet.
U bent de enige die me kan laten zwijgen. Dat haat ik, maar het windt me ook op.
Vrede?
Waar moet ik tekenen?
Hebt u zich verslapen? -Dat zeg ik als u me helpt.
We hebben les. -Nu niet meer.
U hebt een slechte invloed op me. -Niemand gebruikt 'm en ik heb 'm nodig.
Waarom heb je je vriend niet uitgenodigd?
Nu kan ik je vriend niet bedanken.
Kun je ophouden met 'je vriend' te zeggen?
Haar nieuwsgierigheid is begrijpelijk. U hebt ons nooit over Camilo verteld.
Omdat hij een klasgenoot is. Meer niet. -Vind je hem niet knap?
Geen idee. Daar heb ik niet op gelet.
En hij wordt dokter. -Dus?
Klinkt als een goede man voor onze betweter.
Waarom zie je hem niet zo? Hij lijkt me een perfecte kandidaat.
Pardon. De lunch staat klaar in de tuin. Ze wachten op u.
Ik moet me omkleden.
Excuses, mijn zus moest zich nog omkleden.
Je straalt.
Ik voel me beter dankzij señorita Bianda. Ze handelde snel.
Het stelde niets voor. -Jawel.
We zijn allemaal dankbaar.
Santiago?
Ik neem je mee.
Eet smakelijk.
Is dat de post? -Ja. Alstublieft.
Deze komt van m'n nicht Soledad.
VOOR SEÑORITA CRISTINA MENCÍA DE QUIRÓS
EDUARDO ESPINOSA DE MONIER PARIJS
Loterij der Liefde? Kunnen we niet de Haastige Zoen spelen?
Daar ben ik dol op.
Bent u te verlegen om Loterij der Liefde te spelen?
Ik?
Nee, ik denk aan de jonge señorita Mencía. Ik wil niet dat ze schrikt.
Ik schrik niet zo snel.
En nu hoef ik een keer niet mensen te bespioneren.
Gaat het? Ben je moe? -Het gaat prima.
Je straalt. De zon doet je goed. Dat is bij mij wel anders.
Weet je nog die ene zondag aan de rivier? Je viel flauw door het zonlicht.
Je bent je parasol niet vergeten. Je wilde gewoon indruk op me maken.
Dat is waar, maar het is niet gelukt.
Ik besef nu pas hoeveel jullie van me houden.
Jullie allemaal, ook jij. Ondanks je twijfels ben je hier.
Cristina…
Weet je wat ik denk?
Gevoelens voor een ander zijn één ding.
Maar na wat me is overkomen, weet ik dat liefde iets anders is.
Dit is liefde.
Eindelijk.
Ik begin. Eens kijken.
Een vraag. Ik vind 'm leuk.
Je bent aan het wandelen met je geliefde en je chaperonne stopt om te praten.
Jullie zijn voor het eerst alleen. Wat doe je?
Ik weet wat ik zou doen. -Deze vraag is voor mensen met een hart.
Zeg op.
Ik zou naar hem toe bewegen…
…tot onze gezichten zo dicht bij elkaar komen dat ik zijn adem kan voelen.
En dan, in een oogwenk…
…zou ik z'n hand aanraken.
Natuurlijk. Als jij het zegt. -Wat?
Zijn hand aanraken is meer dan genoeg. Nietwaar, señor Monsalve?
Ja.
Waarheid. Wie spookt er de hele dag door je hoofd?
Zelfs als je in bad zit.
En dan moet die persoon antwoorden.
Señor Torres.
En jij, Santiago? Waarheid.
Ik…
Je hoeft niet te antwoorden.
Dat lijkt me beter. We zijn niet allemaal zo'n open boek als Esther.
Ik snap het. Ik had 'doen' gekozen.
Haal meer vruchtensap. -Serieus? Is dat wat hij moet doen?
Moet ik de dienstmeisjes halen?
Bespaar me de wandeling. -Ik doe het.
Wie nu?
We kunnen verder met de Loterij der Liefde.
Oké, mijn beurt.
Dit wordt saai.
Dat is waar, ik heb niets te verbergen, dus dan word ik saai gevonden.
KOM NAAR DE ORANJERIE
Ik noem het gezond verstand.
Waarheid.
Je moet iets opbiechten.
Daar is-ie. Wat moet ik zeggen? Ik weet het niet.
Ik zal improviseren. Dat kan ik wel.
Ik dacht niet dat u zou komen.
Ik kwam de markies tegen en hij zei dat u hem verliet…
…zonder enig woord, nadat u samen wegging.
Ik was van plan alles op te biechten aan de Mencías…
…en alles te riskeren voor u.
Dit is niet het juiste moment. -Toch zou ik het doen.
Als u zweert mij niet hetzelfde aan te doen.
Ik weet wat ik moet doen.
Santiago, u bent…
Ik geef om u.
Laten we ervandoor gaan. Ver weg, wij tweeën. Samen.
Wat?
Ik denk constant aan je.
We kunnen hier niet gelukkig worden.
Laten we de eerste trein nemen.
De eerste trein naar… Maakt niet uit.
Waar dan ook.
Waarheen?
Natuurlijk niet. -U deed alsof.
U hebt geen scrupules.
Ik wilde u de realiteit laten zien.
Wat moeten we doen om samen te zijn? -Weggaan.
Zodat u me kunt verlaten, net zoals bij de markies.
Want u kunt niet liefhebben. -Wat poëtisch.
Misschien verlaat ik u, of verlaat u mij.
Liefde is geen sprookje. Denkt u dat alles van een leien dakje zou gaan?
Daar had ik nog niet over nagedacht. -Ik had verwacht dat u nee zou zeggen.
Ik ben de enige die helder nadenkt.
U bent vooral gewetenloos.
U wilt verder met uw leven en dat is prima.
Maar ik denk dat onze begeerte niet genoeg is om alles te laten vallen.
U bent onuitstaanbaar. Weet u dat?
Ik denk dat u boos bent omdat ik gelijk heb.
U kunt Cristina niet achterlaten.
Zeker nu niet.
Dus wat doen we nu?
We gaan elk onze eigen weg…
…en koesteren de mooie momenten die we hadden.
Dat is wat ik ga doen.
Ik wens u het allerbeste. -Insgelijks, señor Torres.
Ik hoop dat u gelukkig wordt met Cristina.
Ziet u?
Dromen is naïef.
Niet zo negatief, señorita Bianda.
In de liefde is er altijd hoop.
Hij is af. Perfect.
Zoon. Let op je lichaamstaal.
Je lacht als een boer met kiespijn. -Zo voel ik me ook.
Doe niet zo melodramatisch.
Moeder, ik wil dit niet. Ik haat die troela, Parijs en brioche.
Je went er wel aan. -Dat wil ik niet.
Wat is dat?
Ik hou van Cristina. Ik wil haar terug.
Waag het niet. Verkies je die nul boven je familie?
Ze is geen nul. -Weet je wat die hertogin waard is?
Dat kan me niet schelen. Al was ze de koningin van Seba.
We kunnen onze familie redden, maar jij koos een manier die me ongelukkig maakt.
Cristina is de liefde van mijn leven.
Er is geen weg terug, moeder. -Eduardo. Jongen.
Ik zei al dat dit nog niet voorbij was.
Maar als u liever 'wordt vervolgd' hoort…
WORDT VERVOLGD
…dan is uw wens mijn bevel.
Vertaling: Jasmijn de Korte