Ayon sa gabay ng mga kasama, tatlo ang susing katangian ng manliligaw.
Mabait, matulungin, at maasikaso.
Sasakit lang ang iyong ulo sa lalaking pasaway.
Mahalaga ang kayamanan sa pagkakaroon ng matatag na buhay.
Mas mabuti kung kaya niyang bumili ng mga regalo.
Kaakit-akit na ngiti, likas na alindog, hindi banidoso.
Pero sa palagay ko, walang silbi ang mga katangiang iyon
kung hindi mabuti ang puso niya,
kung hindi siya interesante,
o kung hindi ka kinakabahan kapag nakikita mo siya.
Mga tiket sa teatro.
Tatlong piraso.
Maaari tayong samahan ni Sara.
Nais mong mamasyal?
Maaari tayong samahan ng iyong ama.
Oo naman.
Ako na ang bahala, Binibining Bianda. Dito na lang kayo.
Masaya ang kasama kapag nakahanap siya ng tamang manliligaw para sa senyorita.
Hangga't di siya umiibig dito.
Masdan ninyo sila.
Bata, masaya, at umiibig.
Sino ang aayaw sa masayang kuwento ng pag-ibig?
Iyong sandaling titingin ka sa mata niya at lahat ng bagay ay naglalaho.
Hindi na kailangang ulitin.
Nakarating na tayo sa umpisa ng kuwentong ito.
Hindi ko maipapangakong matutuwa kayo sa wakas.
Binibining Bianda, maaari ba namin pakainin ang mga ibon?
Oo naman.
Hahayaan mo kaming mag-isa?
Buo ang aking tiwala sa inyo.
Sa totoo lang, may mga bagay na ayaw kong makita.
Iniwan mo silang walang kasama? Hindi ba dapat…
Ano ang pinakamalalang pwedeng mangyari? Mabubuntis siya?
-Ang paglilihim kay Santiago ay… -Kasuklam-suklam.
Maniwala ka. Nabibigatan kami ng kapatid mo.
Ngunit nais niyang makasama si Cristina. Magiging masaya sila.
Naniniwala ka roon?
Paano ako magkakainteres sa pag-ibig
samantalang mayroong siyensiya.
-Ikinagagalak ko, Gng. de Saavedra. -Sino siya?
Isa sa mga kliyente ni Ama. Si Mercedes de Saavedra.
Inay ko po.
Hindi, seryoso ako.
Iyan nga ang ina ko.
THE LADY'S COMPANION
ARALIN VII PANATILIHIN ANG MABUTING ASAL
Narito siya upang ilantad ako.
Iminumungkahi kong imbitahan din ang mga Almenara.
Nakatira sila sa bukid, at ang pinuno ng pamilya,
si Judge Don Manuel José, ay awtoridad sa pangangaso.
Ano'ng ginagawa mo, Binibining Bianda?
Hinahangaan ko lamang itong palamuting inilagay ng kasambahay rito.
Napakaganda.
Donya Mercedes, ang aming kasama, si Elena Bianda.
Nasaan ang anak ko at si Santiago?
Nasa hardin. Hinahanap ko ho si Carlota.
Kakain ho ba kayo?
Oo, maaari ka nang magpahinga buong araw.
Don Pedro, maraming salamat sa payo
at sa tulong sa mga bisita sa pangangaso.
Tutuloy si Gng. de Saavedra sa lungsod.
Nag-organisa siya ng kaganapan. Ihatid ko na kayo?
Huwag ka nang mag-abala.
Ngunit kung papayag ang iyong kasama…
Buweno. Ikinagagalak ko.
-Iha… -Huwag mo akong tawaging ganyan.
Kung nais kitang ibunyag, ginawa ko na sana.
Ano ang iyong pakay?
Mamuhunan. Eksperto si G. Mencía roon.
Alam ko. Empleyado ako rito.
Napakagandang bahay.
Mga fresco painting…
-Ang mga detalye, ang sikat ng araw. -Ayaw mo sa sikat ng araw.
Hindi na ngayon.
Marami nang nagbago. Lalo na ikaw.
Gng. de Saavedra.
Hayan na nga.
Nais ko kayong ihatid sa labas.
Di na kailangan. Ihahatid na ako ni Binibining Bianda.
Oo. Napakamaasikaso niya.
Maayos ang pagpapalaki sa kaniya.
Oo. Ikinalulugod ko kayong makilala.
Pinahihirapan ka niya.
May naaalala ako sa kaniya.
Nakikita mo? Hindi na ako naaapektuhan ng iyong pang-aasar.
Nagbago na ako.
-Paano mo ako nahanap? -Pinuntahan ako ni Gabriel.
Kung nais mong makipag-usap, nasa labas siya.
Aalis na ako. May mga dapat pang tapusin para sa pangangaso.
Sa tagal ng aking pagpaplano, kailangang maging perpekto ito.
Tandaan ninyo, pinakamaganda ang pinakamailap.
At pinakakasiya-siya, iha.
-Kumusta ang mga ibon? -Nakuha nila ang gusto nila.
Naghihintay ang iyong ama.
Makakapatay ako ng tao.
Ang lakas ng loob mong kausapin ang aking ina! Tantanan mo ako!
Ikinuwento niya sa akin.
Kahit iyong pagbubuntis mo.
At sinabi niya ang nangyari pagkatapos.
Patawad.
Bakit hindi mo sinabi sa akin?
Kung nanatili ako, hindi rin magiging maayos.
Hindi mo alam iyan.
At hindi na natin malalaman.
Aalis na ako.
Magpakasaya kayo ng mukhang-pera. Sa palagay ko'y hindi siya masamang tipo.
Makipag-ayos ka sa iyong ina.
Karapat-dapat siyang bigyan ng pagkakataon.
Sa puntong ito, dahil hindi ako lalamunin ng lupa…
NOBELA NI SANTIAGO
WALANG KUWENTANG TAO
Binibining Bianda? Nariyan ka ba?
Binibining Bianda?
Binibining Bianda!
Nagbibihis ka ba?
Papasok na ako.
Ikaw ba'y nakainom?
Hindi ko pag-uusapan ang hininga ko sa umaga.
Tapos na ang interogasyon.
Lasing ka ba?
-Sasabihin mo sa ama mo. -Hindi, siyempre hindi.
Pero walang naglalasing nang walang dahilan.
Tungkol ba kay Gng. de Saavedra?
Nakita kayo ni Angustias na nag-uusap.
Kilala mo siya?
Napakamapagmasid mo.
Nagtrabaho ako sa kaniya dati.
Ang anak niya ay isa sa pinakamahirap pakisamahang
dalaga.
Napakahirap ba talaga?
Kumpara sa kaniya, napakabuti mo.
Nakipagtanan siya sa isang lalaki, ang kaniyang carpe diem.
At nahirapan ako.
Nauunawaan ko.
Hahayaan muna kita, Binibining Bianda.
Panatag na ang isip niya.
Paano ako mapapanatag? Nag-aalala ako kay Elena.
Nalasing siya. Maniniwala ka ba?
Naniniwala akong pinalalaki mo lamang ang sitwasyon.
Malungkot siya, Sara.
At iyong kuwento ng nakaraan niya…
Hindi ka naniniwala?
Di ko alam ang iisipin ko.
May inililihim siya, at nababagabag siya.
Tao lamang siya.
Gaya natin, may mga bagay na ikinalulungkot niya't hindi sinasabi.
Bakit ayaw niyang magbukas sa akin? Magkaibigan kami, hindi ba?
Senyorita Sara, may bisita ho kayo.
Magandang umaga. Sino sa mga anak ko ang iyong sinadya rito?
G. Mencía.
Camilo Keita ho. Magkaklase kami ng anak mong si Sara.
-Ikinalulugod ko. -Ganoon din.
Camilo.
Kaya pala nais mong mag-aral.
Hindi ka ba titigil?
Hindi mo napansin ang kaguwapuhan niya?
Ang ngiti, tindig…
Cristina.
Ang labi. Mukhang mahusay humalik.
Cristina.
Malinaw na interesado siya sa iyo.
Camilo, bakit ka naparito?
Mayroon kaming pagsusulit, at napadaan ako.
G. Keita, nagkakilala rin tayo. Madalas kang maikuwento ng kapatid ko.
Ang aming panganay, si Cristina Mencía.
Ikinalulugod ko. Mabuti at magaling ka na.
Salamat sa iyo. At sa upuan.
Keita. Iyon ay…
apelyido ng taga-Guinea, di ba?
Nanirahan ako roon.
Walang katulad ang lugar na iyon.
Wari ko'y pinahihirapan ka rin nila?
Bagama't nakatutuwang may mga taong alam na pantay ang ating karapatan…
Pwede na ba tayong umalis?
Mahuhuli tayo sa pagsusulit. Tayo na.
Magandang araw ho.
Lapis.
Hindi mo ba napansin ang kagwapuhan niya?
Ang labi niya.
Mukhang mahusay humalik.
Mamaya, sasabihin mong hindi sapat ang iyong oras.
Paumanhin.
ANO ANG SANHI NG HINDI REGULAR NA TIBOK NG PUSO?
Sa palagay mo, ang kapatid mo at iyong ginoong…?
Hindi, interesado lamang si Sara sa libro.
Buweno.
Pinasusuri ni Don Horaci ang kaniyang kaperahan bukas.
-Di ako makakasama sa pangangaso. -Mangangaso ba kayo?
Inimbitahan ako ng bagong kliyente.
Masakit para sa aking tumanggi. Mukhang mapakikinabangan natin iyon.
Kami na lang. Maaari kaming samahan ni Binibining Bianda.
Hindi.
Bakit hindi?
Dahil hindi ako marunong umasinta.
Batid mo namang hilig ko ang pangangaso.
Oo, iyong ama ang inimbitahan. Bakit tayo sasama nang wala siya?
Bilang paggalang. Kung mahalaga ang kliyenteng ito…
Kaya bukas, sasama tayo ni G. Torres sa pangangaso ni Gng. Saavedra.
Nakakatakot naman. Nakakakilabot pa nga.
Napakagandang plano.
Sigurado. Ito ang kailangan namin ni Santiago.
Anuman ang kailangan mo.
Pakiramdam ko'y may mali. Naiwan kaming mag-isa kahapon
subalit nagdahilan siya upang walang mangyari sa amin.
Anong klaseng lalaki ang tatanggi sa ganoon?
Sang-ayon ako riyan.
Makakahinga kami sa biyaheng ito.
Malayo sa tahanan, kay Ama…
Magiging masaya iyon.
Walang duda.
At kung susuwertehin sa pangangaso, baka tamaan ako ng ligaw na bala.
Sumama ka sana sa kanila. O napagod ka na sa pangangaso?
Dahil araw-araw mo nang ginagawa at namamasyal ka sa hardin.
Hindi ka talaga nakakatawa, iho.
Masama ang timpla niya ngayon.
May problema ba?
Kung itatanong mo ako,
marahil dahil iniisip mong may nagawa kang ikinagalit ko.
Donya Paquita, lagi kayong nag-iisip ng masama.
Kaya wala talaga?
Wala ho.
Siyempre, wala.
Magpahinga ka buong araw.
Pupuntahan ko si Don Gregorio.
Mangumpisal ka, magnobena… Alam mo na.
Ngunit hindi ba labis ang inyong pananamit?
Ang pinakamaganda kong kasuotan para sa Panginoong Diyos.
Amen, Donya Paquita. Amen.
Gagabihin ako. Huwag mo nang hintayin.
Magpakasaya ka sa kalayaan mo, iha.
Tila alam niya.
Paano kung nakita niya tayo?
Sa lansangan ako titira.
Huwaag kang masyadong madrama, Adelita.
Atin ang araw na ito.
Tayo'y magpapakasaya.
Handa na ako para sa casino, Paulino.
Paumanhin, sasamahan mo pa kami.
Maaari mo ba akong ianunsiyo? Nais kong makausap si Cristina.
-Nais ko lang makita si Cristina. -Di ka ba nahihiya?
-Di ako aalis hangga't… -Umalis ka rito!
Senyor, may dapat kayong malaman.
Cristina!
-Iyon ang ibig kong sabihin. -Cristina!
Cristina!
-Sumisigaw ka sa maling bintana. -Alin ba riyan?
Wala ring saysay.
Nagbakasyon si Cristina at ang manliligaw niya.
Umalis ka sa ari-arian ko!
Don Pedro, di n'yo nabasa ang sulat ko.
-Wala akong pakialam. -Pakiusap, Don Pedro.
Hindi ka ba nagtataka kung bakit di ako nakapamanhikan?
Nagmamakaawa ako.
Makinig kayo sa akin.
Pumirma lang ako ng kontrata kay Senyor Levy.
Tapos makikipagsosyo na ang aming negosyo sa kanila sa Paris.
Di ko alam na kakabit pala noon ang pagpapakasal sa anak niya.
Tumanggi ako. Ngunit ipinakita ng aking ama ang aming kaperahan.
At isinulat ko ang liham na ikinahihiya ko.
Ayaw kong isipin ng iyong anak na nagmahal ako ng iba.
Nabasa niya sa diyaryo.
Ngunit hindi siya nasaktan.
Gusto mo ba ang bagong manliligaw?
Inaanak ko iyon, si Santiago Torres.
Walang nadarama si Cristina para sa kaniya.
Don Pedro, tinalikuran ko ang pamilya ko. Isinuko ko na ang lahat.
Mahal ko ang anak n'yo.
Nais ko sana siyang makausap.
Pagsisisihan niyang di malaman ang totoo. Nais n'yo bang mangyari iyon?
Babalik ako kada araw, linggo, at buwan hanggang pumayag kayo. Pakiusap…
-Layas! -Isa itong pagkakamali.
Lumayas ka sa pamamahay ko!
-Nagkakamali kayo! Narinig n'yo? -Huwag ka nang babalik!
Naging maayos naman.
Hindi kailangang malaman ni Cristina. Para sa kalusugan niya.
Nais mong magsinungaling ako?
Hindi iyon pagsisinungaling. Pagtatago lang ng impormasyon.
Alam kong problema ito ni Cristina,
pero kung may natutunan ako sa matatanda, laging may pakinabang.
Ano ang iyong nais?
Nais ko sanang mangaso. Ayaw kong kasama ang lalaking iyon.
Magkasama sana tayong dalawa nang walang nang-aabala.
Mga binibini.
Napakagaganda ninyo. Nawa'y hindi ako nakakaabala.
-Sabik na sabik akong masilayan ka. -Ako rin.
Ipapaalam ko sa aking ina at ako'y maghihilamos.
Paumanhin.
Buweno.
Ngayong tayo na lang, maaari ba?
Sa piknik, napansin ko ang inyong muwestra ni Esther.
Muwestra?
Hindi madaling sabihin ito. Ngunit nais kong ipaalam sa iyo…
Lintik na karayom.
Mabalik ako, nakita kong naghawakan kayo ng kamay.
-Naghawakan kayo. Naglalaro tayo… -Tinatawag mo ba akong manyak?
Ikaw ang manyak dito. Lumayo ka, kung hindi, tutusukin kita ng karayom.
Nakita ko iyon. Huwag kang magpanggap.
Hindi ako nagpapanggap!
Huwag mong babanggitin ang kalokohang iyan sa mga Zalpico. Nauunawaan mo?
Labas! Bilis!
Bilisan mo!
Alam ni Daniel ang tungkol sa atin.
Napansin daw niyang naglambingan tayo.
-Itinanggi mo ba? -Pero hindi siya naniwala.
Huwag kang magalit.
-Hindi makakatulong iyon. -Sasabihin niya sa iyong ina.
-Sino'ng maniniwala sa kaniya? -Gusto siya ng iyong ina!
Tama.
Napakaganda mo.
May sorpresa ako sa inyo.
Ngunit mamaya na iyon sa panghimagas.
Magandang umaga, Binibining Mencía.
Magandang umaga. Humihingi ng paumanhin ang aking ama.
Ganoon ang mga lalaki sa trabaho. Abangan mo kapag naikasal na kayo.
Halikayo't kumain. Kailangan ninyo ng enerhiya.
-Di ka sanay na gumising nang maaga. -Tama na.
Manganganib ang aking trabaho nang dahil sa iyo.
Mali bang naisin ng isang ina na makasama ang kaniyang anak?
Hindi ba huli na para riyan?
Napakarangal na babae. Nakilala mo na ba siya?
Ngayon ko lang siya nakita.
Hindi ko inaasahang narito ka. Pinagbigyan ka ba ni Alba?
Si Angustias ang gumawa ng paraan. Bakit mukhang malapit kayo sa isa't isa?
Dahil mayroon akong alindog na wala ka.
Hindi ko na iyon sasagutin.
Ikababagsak mo ang iyong kasinungalingan. Nawa'y mangyari na agad
upang maranasan ko ang magandang panahon sa hardin ng mga Mencía.
Nasaan ang aking mga kaibigan?
Buweno, Santiago, para sa ami'y ikaw ang pinakainaasam na binata.
Natagalan siya, ngunit mapalad ang mga naghihintay.
G. Torres.
Panglima ang iyong posisyon. Maligayang pangangaso.
Bakit mahilig kang mangaso? Inilalabas nito ang pinakamalala sa tao.
Natatakot ka.
Tuturuan kitang bumaril upang ika'y mapanatag.
Ipaaabot ko lang sa binibini ang mensahe ng iyong ama.
Hindi kita kukuning kasama ng aking anak.
Iyong anak?
A, oo.
Kilala ko siya.
Isang espesyal na dalaga.
Masakit sa ulo, lalo na sa mga kasama niya.
Kakatwa, hindi ba?
Kaya siguro ako mahusay sa aking trabaho.
-Kahit ikinaiinis mo iyon. -Hindi, a.
Patas ang paghahanap ng landas upang magsimula sa buhay.
Kanais-nais nga iyon.
Sa katunayan, baka ganoon ang gawin ko at manatili sa lungsod.
Ano? Kaya ayos lang sa iyo, pero hindi para sa akin?
At paano ang iyong mansiyon? Iyong mga tungkulin? Si Ama?
Eksperto siya sa pagsisimulang muli.
Huwag mo akong kaawaan.
Kahit papaano, hindi niya ako iniwan nang walang pasabi.
Masaya ako para sa iyo.
Hindi ka masaya.
Kaya pala. Minsan, napapatanong ako kung nararapat ba iyong mangyari sa akin.
Ganyan ka ba humingi ng tawad?
Iha, kung alam ko lamang na nawalan ka ng anak…
Kung alam mo, ano?
Tutulungan mo ba ako?
Hindi mo ako pagsasarhan ng pinto?
Tigilan mo ako. Hinanap ka namin.
Masuwerte ako, may naunang nakahanap sa akin.
Mukhang di ganoon kalala si Antonio Bianda.
Binigyan ako ni Antonio at asawa niya ng tirahan, pagkain, at kinabukasan.
Hindi siya humingi ng kapalit.
Maaaring wala na siya, ngunit ako pa rin ang iyong ina.
Tinanggap ko na iyon.
Masaya na ako sa buhay ko ngayon.
Ako ang iyong ina. Palagay mo, maloloko mo ako?
Iyon ang katotohanan.
Pinagpahinga ko ang mga trabahante nang buong araw.
Bagay na bagay sa iyo.
Binibini?
Hawakan nang mahigpit ang riple. Pakiramdaman ang bigat nito.
Ikaw ang masusunod. Hindi siya.
Panatilihing alisto ang balakang. Ramdam mo na?
Kontento ka nang sundan ang binibini at kaniyang munting manunulat?
Hindi siya munting manunulat.
Mahusay siyang sumulat.
Mas gusto ko ang buhay ko ngayon.
Isa pa, napakadaling katrabaho ng mga Mencía.
Pero…
-Ano ang ginagawa n'yo? -Wala.
Binibini, oras na para tayo'y umalis. Tayo na!
-Dapat ipatingin sa doktor… -Tumahimik kayo, Ina!
Barilin ninyo.
Asintahin ang puso.
Pakiusap, huwag mong sasabihin sa iyong ama.
-Di ka hihingi ng tawad? -Bakit ako hihingi ng tawad?
Nais mo lang ang aking pananahimik.
Mahirap paniwalaang hindi mo sinabi na ika'y kagalang-galang.
Hindi ito ang oras…
Hindi lahat, kasingdali mong magbukas.
Ano 'ka mo?
-Pwedeng… -Bakit di mo sinabing siya ang iyong ina?
-Pribadong buhay ko iyon. -Kilala mo ako!
-Huwag na muna ninyong pagtalunan… -Tumahimik ka!
Huwag mo akong punahin sa aking ginawa para sa iyo.
Kung pinahahalagahan mo iyon, huwag mong babanggitin sa iyong ama.
Sinorpresa mo kami sa iyong talento.
-Hindi lahat ay kayang gawin iyon. -Salamat.
Aalis na ho ako.
Pero bago iyon, may nais akong sabihin.
Di ko alam kung napansin ninyong ang pagmamahalan nina Esther at Josefina.
Para nang kapamilya si Josefina, hindi ba, Ina?
Dahil sa pagmamahalan nila,
hindi makatuwirang paghiwalayin sila
kung ikakasal kami.
Alam kong napakahirap magbuo ng relasyong kasingtapat ng kanila,
at hangad ko ang pinakamabuti para sa iyo.
Kaya kung pakakasalan mo ako,
si Josefina ang ating magiging mayordoma.
Nang sa gayon, maitutuloy ninyo…
ang inyong pagkakaibigan.
Napakasarap na pahinga ng araw na ito para sa akin.
Pero kailangan ko nang magtrabaho.
Panibagong negosyo?
Oo. O gaya ng sabi ng aking ina, "Panibagong magkakagulo."
Nagkakamali ka sa iyong ina.
Masyado siyang mahigpit sa akin.
Matalino siya.
At matalas ang dila.
Kailangan ko ng puhunan para magtiwala ang mga kasosyo ko.
Pero ayaw niya akong bigyan.
Hindi.
Hindi, Adela. Hindi maaari.
Sige na.
Nais kong makatulong sa iyong patunayan na nagbago ka na.
Kumusta ang pangangaso?
Mabuti. Wala kaming nahuli.
Ano ang balita rito?
-Wala naman. -Ano'ng ibig mong sabihin?
Ano ang nilalang na iyan?
Regalo mula kay Ama.
Ikinuha siya ng kaibigan niyang zoolohista, si Castro.
Kagagawan mo ba ito?
Dapat pasayahin ng ama ang kaniyang anak, hindi ba?
Maghanap tayo ng lugar para dito.
Tula. Tula ang pangalan niya.
-Tula. -Halika, Tula.
Naiwan ko ang aking gamit sa karuwahe. Pupunta ako sa paradahan.
Kaya mo iyan.
Napakakalmadong araw.
Nagsinungaling si Elena.
Ngunit hindi krimen iyon.
Lahat tayo, may sekreto.
Maliban sa iyo. Ikaw ang pinakatapat na kakilala ko.
Pero sa pangkalahatan…
may mga lihim din akong pasan-pasan.
Marahil iyon ang problema sa ating ligawan.
Hindi. Kasalanan ko ito.
Hindi. Kasalanan ko.
Hindi.
Napakabuti mong tao. Tapat ka. Malambing.
Perpekto ka.
Iyon ang tingin mo sa akin?
Napakasuwerte ko sa iyo.
Magpapaalam ako sa iyong ama.
KAWALAN NG PAGKAKAPANTAY-PANTAY
Muntik na akong umamin kay Santiago.
Ngunit inaalo niya ako kaya hindi ko kinaya.
Napakaduwag kong tao!
Huwag kang ganyan.
Apektado kami rito. Parang pinagtataksilan ko siya.
Cristina, ako ang pinakamalaking kritiko mo.
Pero nauunawaan kong hindi madali ang pinagdaraanan mo.
Mali ang kalokohang pakana ni Binibining Bianda.
-Tumulong lang siya. -Hindi, sinungaling siya.
Alam mong di ako nagsisinungaling.
Bakit sinasabi mo iyan?
Si Elena ang suwail na anak ni Gng. Saavedra.
Hindi ba't sumosobra naman ito?
Sabi niya, patay na ang kaniyang pamilya.
Sabi ko sa iyo, may mali. Kailangan natin ng katibayan.
Kunin mo ang maleta.
Kapag nahuli nila tayo, lagot tayo.
Sara.
Ikinalulungkot ko ang kaugnay ng iyong ina.
Salamat.
Bagama't hindi tama ang iyong reaksiyon kay Cristina.
Hindi naaayon sa kasama.
Maaaring galit ka pag magkasama kami, pero ang selos…
Naku po. Akala ko pa nama'y naiiba ka.
-At ngayon ito? -Selos iyon. Subukan mong itanggi.
Oo, nababahala ako kapag nakikita ko kayong magkasama.
Ngunit ano'ng mapapala ko kapag inamin iyon? Ganoon talaga.
Paumanhin. Hinahanap-hanap ko ang ating mga pag-uusap.
Mga pag-uusap na walang patutunguhan, parang ganito.
Oo nga.
Iyon ang hinahanap-hanap ko. Hindi ba ganoon ang iyong nadarama?
Palagi.
Magandang hapon, G. Torres.
Ano ang ginagawa mo?
Maselan ang sitwasyon.
Ako'y nakokonsensiya, at kapag hindi ako umamin…
Nais mo talagang umamin sa pinakaayaw mong tao?
Huwag mo akong galitin.
May kinalaman ito sa iyo.
Ilang araw pa lang ito.
Itinago ko upang hindi na malungkot si Cristina.
Binasa mo ba? Kung ako iyon, hindi ko babasahin.
Hindi, hindi na kailangan.
Pumarito si Eduardo.
Pumarito siya?
Mahal pa rin niya si Cristina.
Mahal niya si Cristina.
Lintik na iyan.
Nagsalin ng Subtitle: Jobert Villanueva