Według Podręcznika przewodniczki idealny zalotnik musi mieć trzy cechy: życzliwość,
uczynność i troskliwość. Niegrzeczni chłopcy przyprawiają
tylko o ból głowy. Dobry dochód to podstawa stabilnego życia.
Jeśli stać go, by cię rozpieszczać,
tym lepiej. Przyjemny uśmiech, wrodzona atrakcyjność i skromność.
Według mnie te zalety są bez znaczenia, jeśli nie ma dobrego serca,
jest nieinteresujący i nie
tracisz tchu na jego widok.
Bilety do teatru. Trzy. Może Sara dołączy.
Spacer?
Twój ojciec może iść.
Oczywiście. Señorita Bianda, proszę zostać.
Życie uśmiecha się do przyzwoitki, gdy znajduje idealnego zalotnika.
Jeżeli się w nim nie zakocha.
Spójrzcie na nich. Szczęśliwi, zakochani. Kto nie lubi dobrej historii miłosnej?
Tej chwili, gdy patrzycie sobie w oczy i świat znika.
To zbędne.
Wróciliśmy na początek tej historii.
Nie obiecuję, że spodoba się wam zakończenie.
Możemy nakarmić ptaki?
Oczywiście.
Możemy iść sami?
Całkowicie wam ufam.
Są rzeczy, których wolę nie widzieć.
Zostali sami? Co może się stać? Zajdzie w ciążę?
Ukrywanie tego przed Santiagiem jest… Podłe.
Obie źle się z tym czujemy.
Ale chce być z Cristiną. Będą szczęśliwi.
Na pewno?
A mnie pytają, czemu nie interesuje mnie miłość.
Gdy jest nauka…
Proszę, señora De Saavedra.
Kto to?
Klientka ojca. Mercedes de Saavedra.
Matka.
Naprawdę. To moja matka.
PRZEWODNICZKI MŁODYCH DAM
LEKCJA 7 TRZYMAJ NERWY NA WODZY
Przyszła mnie wydać. Proponuję zaprosić rodzinę Almenara.
Sędzia Don Manuel José jest świetnym myśliwym.
Co pani robi?
Podziwiałam tę piękną roślinę. Wygląda doskonale.
Doña Mercedes, to przyzwoitka, Elena Bianda. Gdzie moja córka i Santiago?
W ogrodzie. Przyszłam zobaczyć Carlotę. Wychodzi pan na obiad?
Tak, ma pani wolne.
Dziękuję za radę i pomoc w wyborze gości na polowanie.
Pani de Saavedra zatrzymała się w mieście i organizuje wydarzenie.
Odprowadzić panią?
Nie trzeba. Może pańska służąca…
Jak pani sobie życzy.
Córko.
Nie nazywaj mnie tak.
Gdybym chciała, już bym cię wydała.
Co tu robisz?
Inwestuję. Señor Mencía się na tym zna.
Wiem.
Piękny dom.
Freski, ozdoby, oświetlenie…
Nienawidzisz światła.
Już nie. Wiele się zmieniło. Zwłaszcza ty.
Señora de Saavedra.
Rety.
Z przyjemnością panią odprowadzę.
Señorita Bianda to zaoferowała.
Tak. Jest usłużna.
Doskonale ją wychowano.
W rzeczy samej.
Uprzykrza ci życie.
Kogoś mi przypomina.
Nie reaguję na twoją impertynencję. Jestem inną kobietą.
Jak mnie znalazłaś?
Gabriel mnie odwiedził. Jeśli chcesz z nim pomówić,
czeka przy drzwiach. Muszę dopracować szczegóły polowania.
Najlepsza zdobycz jest nieuchwytna.
I najbardziej satysfakcjonująca.
Jak ptaki?
Były zachwycone.
Ojciec czeka.
Mogłabym kogoś zabić!
Nie rozmawiaj z moją matką! Nie wtrącaj się!
Wszystko mi powiedziała.
Wiem o ciąży. I co było potem.
Przepraszam.
Czemu mi nie powiedziałaś?
Gdybym została, nic by z tego nie wyszło.
Nie wiesz tego. I nigdy się nie dowiemy.
Wyjeżdżam.
Ciesz się swoim czasem z pisarzyną. Nie jest taki zły.
Napraw relacje z matką.
Każdy zasługuje na drugą szansę.
Ziemia mnie nie pochłonęła.
DŻIN
POWIEŚĆ SANTIAGA
Señorita Bianda, jesteś tam?
Señorita Bianda!
Ubiera się pani?
Wchodzę.
Piła pani?
Nie będę rozmawiać o moim oddechu. Dosyć pytań.
Jesteś pijana?
Pewnie powie panienka ojcu.
Nie.
Musiałaś mieć powód.
Przez panią de Saavedrę? Angustias widziała jak rozmawiają.
Jest panienka spostrzegawcza.
Kiedyś u niej pracowałam.
Jej córka była jedną z najtrudniejszych młodych dam, jakimi się zajmowałam.
Aż tak trudną?
Panienka przy niej to nic.
Zamieszkała z mężczyzną.
To było dla mnie trudne.
Rozumiem. Lepiej zostawię cię samą, señorita Bianda.
Myślę, że to ją uspokoi.
Mam się nie martwić? Elena się upiła. Dasz wiarę?
Nie wyolbrzymiaj.
Jest przybita. Ta opowieść o jej przeszłości…
Nie wierzysz w to?
Nie wiem. Czuję, że ukrywa coś, co ją smuci.
Jest człowiekiem. Jak wszyscy dusi w sobie to,
co na nią wpływa.
Czemu? Jesteśmy przyjaciółkami.
Panienko Saro, ma pani gościa.
Dzień dobry.
Do której z moich córek?
Señor Mencía. Camilo Keita. Kolega Sary.
Miło mi.
Wzajemnie.
Camilo.
Rozumiem chęć studiowania.
Choć raz nie myśl o takich rzeczach.
Nie widzisz, jak wygląda? Ten uśmiech… Cristina!
Jego usta. Na pewno świetnie całuje. Cristina!
Zauważył cię.
Co tu robisz?
Mamy egzamin. Byłem w okolicy.
Señor Keita, miło mi. Siostra wiele o panu mówiła.
Moja najstarsza siostra Cristina.
Cieszę się, że jest lepiej. Dzięki panu. I fotelowi.
Keita. To gwinejskie nazwisko, prawda? Jakiś czas tam mieszkałem. Osobliwy kraj.
Tu też nie było łatwo. Chociaż ojciec rozumie,
że wszyscy mamy taki same prawa… Spóźnimy się na egzamin.
Miłego dnia.
Ołówek.
Nie widzisz jak wygląda?
Jego usta.
Na pewno świetnie całuje.
Nie narzekaj na mało czasu.
Przepraszam.
CO POWODUJE NIEREGULARNE BICIE SERCA?
Twoja siostra i ten młodzieniec…
Sarę interesują tylko książki.
Rety.
Don Horacio prosi, żebym jutro sprawdził rachunki.
Nie pojadę na polowanie.
Zamierzałeś polować?
Zaprosiła mnie nowa klientka.
Szkoda odmawiać. To mogłoby przynieść korzyści.
Pojedziemy z señoritą Biandą. Nie.
Dlaczego?
Bo nie umiem strzelać.
Wiesz, jak lubię polować.
Zaproszono twojego ojca. Nie nas.
Zastąpimy go. Skoro to ważna klientka…
Señor Torres, panienka i ja jedziemy na
polowanie pani de Saavedry.
To okropny, straszny plan.
Wspaniały plan.
Oczywiście. Tego nam trzeba.
To znaczy?
Coś jest nie tak. Długo byliśmy sami. Wykręcał się od intymności. Dlaczego?
Zgadzam się z nim.
Ta wycieczka dobrze nam zrobi.
Z dala od domu, od ojca.
To będzie niezapomniane.
Na pewno.
Przy odrobinie szczęścia zbłąkana kula zakończy moje męki.
Mogłabyś pojechać. Czy masz dosyć polowania
w miejskich ogrodach?
Nigdy nie byłeś zabawny.
Jest humorzasta.
Co się stało?
Skoro o to pytasz, uważasz, że zrobiłaś coś, co mnie zdenerwowało.
Bez żartów, doña Paquita!
Czyli nic? Zupełnie nic?
Nie. Oczywiście, że nie.
Masz wolny dzień. Idę do ojca Gregoria. Spowiedź, nowenna i cała reszta.
W takim stroju?
Tylko to, co najlepsze dla Pana naszego.
Amen, Doña Paquita.
Wrócę późno. Ciesz się wolnością.
Ona wie.
A jeśli nas widziała? Skończę na ulicy.
Nie dramatyzuj, Adelito.
Ten dzień jest nasz.
Masz randkę.
Gotowa na kasyno, Paulino.
Przykro mi, że musisz nam towarzyszyć.
Zaanonsujesz mnie? Chcę rozmawiać z panienką Cristiną.
Chcę się z nią zobaczyć.
Wstydź się! Nie wyjdę!
Musi pan coś wiedzieć. Cristina!
O tym mówię.
Cristina!
Krzyczysz pod złym oknem.
Które jest jej?
To na nic. Pojechała na wycieczkę z zalotnikiem.
Wynoś się!
Nie czytał pan mojego listu?
Mam to gdzieś.
Proszę.
Nie jest pan ciekaw, czemu nie pojawiłem się na zaręczynach?
Błagam.
Proszę mnie wysłuchać.
Musiałem tylko podpisać kontrakt z panem Levym.
Nasza rodzina prowadzi z nimi interesy w Paryżu. Nie wiedziałem,
że kontrakt obejmuje poślubienie jego córki. Odmówiłem.
Potem ojciec pokazał mi rachunki. Nie chciałem, by pańska córka myślała,
że kocham inną.
Dowiedziała się z gazet.
Ale to nie złamało jej serca.
Podoba się panu nowy zalotnik?
To mój chrześniak. Santiago Torres.
Nigdy nic do niego nie czuła.
Don Pedro, porzuciłem rodzinę. Kocham pańską córkę.
Proszę pozwolić mi z nią porozmawiać.
Zawsze będzie żałowała, że nie wie, co się stało. Chce pan tego?
Będę przychodził codziennie, dopóki jej nie zobaczę.
Wynocha!
Wynocha z mojego domu!
Nie waż się wracać!
Dobrze poszło.
Nie może wiedzieć, że wrócił. Dla własnego dobra.
Mam kłamać?
To nie kłamstwo, tylko przemilczenie.
Rozumiem, że to zdenerwuje Cristinę, ale nauczyłam się od dorosłych,
że można dostać coś w zamian.
Co chcesz?
Wolałabym polowanie od tego nudziarza.
Mogłybyśmy robić swoje, same. Panienki.
Pięknie wyglądacie. Wybaczcie. Nie mogłem się doczekać.
Z wzajemnością. Zawołam matkę i przebiorę się.
Przepraszam.
Dobrze.
Skoro jesteśmy sami. Mogę?
Na pikniku widziałem, jak dotykacie się z Esther.
Dotykamy?
Niełatwo mi to mówić, ale chcę, żebyś wiedziała…
Cholerna szpilka! Wracając do tematu, dotykałyście się dłońmi, Mówisz,
że jestem zboczona? Jedynym zboczeńcem jesteś ty.
Nie zbliżaj się.
Wiem, co widziałem. Ostrzegam!
Nie powtarzaj tych bredni rodzinie Zapico!
Rozumiesz?
Wyjdź! Natychmiast.
Daniel wie o nas. Widział gest czułości podczas obiadu.
Zaprzeczyłaś?
Nie uwierzył.
To ostatnia rzecz, jakiej nam trzeba.
Powie twojej matce.
Kto mu uwierzy? Twoja matka!
Wyglądasz uroczo. Mam niespodziankę dla wszystkich.
Ale zaczekam do deseru.
Dzień dobry.
Dzień dobry. Ojciec prosi o wybaczenie.
Mężczyźni i ich praca. Przekonasz się, kiedy wyjdziesz za mąż. Jedzcie.
Nigdy nie byłaś rannym ptaszkiem. Przestań. Narażasz moją pracę.
Co złego w tym, że chcę spędzić czas z córką?
Za późno na to.
Urocza kobieta. Znasz ją?
Pierwszy raz ją widzę. Nie spodziewałam się ciebie.
Alba dała ci drugą szansę?
Angustias mediowała. Nagle jesteście tak blisko?
Mam urok, którego tobie brakuje.
Nie zniżę się do twojego poziomu. Kłamstwa cię zgubią. Oby szybko,
żebym mogła się cieszyć pogodą i ogrodem Mencíów.
Gdzie są przyjaciółki, gdy ich potrzebuję?
Santiago, jesteś najbardziej pożądanym kawalerem.
Nie spieszył się, ale na dobre rzeczy warto poczekać.
Señor Torres. Ma pan pozycję numer pięć. Udanego polowania.
Nie rozumiem, czemu lubisz polowanie.
Nauczę cię strzelać, żebyś się trochę odprężył.
Przekażę wiadomość od ojca panienki.
Nie zatrudniłabym cię jako przyzwoitki.
Twojej córki?
Chyba ją znam. Wyjątkowa młoda dama.
Koszmarna dla przyzwoitek. Ironia, nie sądzisz?
Może dlatego jestem w tym taka dobra.
Choć ty tym gardzisz.
Ani trochę. Warto szukać sposobu na nowe życia.
Może też to zrobię i zostanę w mieście.
Co? Ty możesz, a ja nie?
Co z twoim pałacem? Obowiązkami? Ojcem?
Jest ekspertem od nowych początków.
Nie użalaj się nade mną. Nie zostawił mnie z niczym.
Cieszę się.
Wcale nie. Nic dziwnego. Zastanawiam się, czy na to zasłużyłam.
To twoje przeprosiny?
Córko, gdybym wiedziała, że stracisz dziecko… To co? Pomogłabyś mi?
Nie zatrzasnęłabyś mi drzwi przed nosem?
Szukaliśmy cię! Na szczęście znalazł mnie ktoś inny.
Więc Antonio Bianda nie był taki okropny.
Nie, matko. On i jego żona zapewnili mi
dach nad głową i przyszłość.
Nigdy nie prosił o nic w zamian.
Odszedł, ale ja nadal jestem twoją matką.
Pogodziłam się z tym.
Lubię swoje życie, jestem szczęśliwa.
Mnie nie oszukasz.
To prawda.
Dałem służbie wolne.
Pięknie wyglądasz.
Panienko.
Trzymaj broń mocno. Poczuj jej ciężar.
Ty nią rządzisz.
Napnij talię. Czujesz to?
Chodzenie za panienką i pismakiem cię uszczęśliwia? Nie jest pismakiem.
Dobrze pisze.
Lubię swoje obecne życie. A praca dla rodziny Mencía jest łatwa.
Co?
Co robicie? Nic.
Panienko, idziemy.
Lekarz powinien… Milcz, matko!
Strzał. W serce.
Proszę nie mówić nic ojcu.
Nie przeprosisz?
Za co?
Prosisz o dyskrecję. Nie mogę uwierzyć, że nic mi nie powiedziałaś.
Nie czas… Nie wszystkie łatwo się otwieramy.
Słucham?
Możesz żałować… Czemu nie powiedziałaś,?
To moje życie.
Wiesz wszystko! Nie kłóć się. Milcz!
Nie możesz narzekać po tym, co dla ciebie zrobiłam.
Z wdzięczności nic nie powiesz ojcu.
Zaskoczyłeś nas talentem. Nie każdy to potrafi.
Dziękuję. Chciałbym coś powiedzieć.
Nie wiem, czy pani zauważyła, jak bardzo Esther i Josefina się lubią.
Josefina jest jak rodzina.
Nie byłoby w porządku rozdzielanie ich, żebyśmy mogli się pobrać. Wiem,
że trudno stworzyć tak zażyłą relację. Chcę dla ciebie jak najlepiej, Esther.
Gdybyś postanowiła mnie poślubić, Josefina mogłaby zostać naszą gosposią.
Wtedy mogłaby trwać wasza… przyjaźń.
To miły odpoczynek od obowiązków. Ale muszę pracować.
Nowy biznes?
Tak. Lub jak powiedziałaby moja matka: „Kolejny, z którego nic nie wyszło”.
Źle ją zrozumiałeś.
Jest dla mnie za surowa. Ma szybki umysł i ostry język.
Potrzebuję kapitału, żeby wspólnicy mi zaufali,
ale ona odmawia.
Nie, Adelo, nie mogę.
Nalegam.
Chcę ci pomóc pokazać, że się zmieniłeś.
Jak polowanie?
Wspaniałe. Nic nie upolowaliśmy. A tu?
Nic ciekawego.
Jak to?
Co to?
Od przyjaciela taty, zoologa Castro.
Widziałaś to?
Czasem ojciec musi porozpieszczać córki.
Znajdźmy mu jakieś miejsce.
Nazywa się Tula.
Wejdź. Pójdę do powozowni.
Dzień jak co dzień.
Elena nas okłamała.
To nie zbrodnia. Wszyscy mają sekrety. Może nie ty, bo jesteś szczera.
Też mam sekrety.
Może dlatego nasze zaloty nie idą gładko.
To moja wina.
Nie. Moja.
Nie. Jesteś dobra, szczera, słodka. Jesteś idealna.
Tak mnie postrzegasz?
To szczęście, że cię mam.
Pożegnam się z twoim ojcem.
Chciał powiedzieć mu wszystko.
Mówił takie miłe rzeczy. Nie mogłam. Jestem tchórzem. Nie zadręczaj się.
Czuję, jakbym go zdradzała.
Zawsze cię krytykowałam, ale przekonałam się, że niełatwo być tobą.
Absurdalny plan señority Biandy.
Próbowała pomóc. Jest kłamczuchą. Ja nie kłamię.
Czemu tak mówisz?
Jest córką pani de Saavedry.
To przesada.
Mówiła, że jej rodzina nie żyje. Potrzebuję dowodu.
Weź torebkę.
Możemy mieć kłopoty.
Sara.
Przykro mi z powodu twojej matki.
Dziękuję.
Byłaś za surowa dla Cristiny. To nie przystoi przyzwoitce.
To trudne, ale zazdrość…
Uważałam, że jesteś inny, a mówisz coś takiego?
To była zazdrość.
Tak. Trudno mi na was patrzeć. Ale jest jak jest.
Wybacz. Brakowało mi naszych rozmów.
Które prowadzą donikąd.
Tak.
Tych brakuje mi najbardziej. A tobie?
Cały czas.
Miłego popołudnia, señor Torres.
Co pani wyprawia?
To delikatna sytuacja. Zżera mnie poczucie winy.
Chce mi pani coś wyznać? Dosyć. To dotyczy pani.
Przyszedł kilka dni temu. Ukryłam go przed panienką Cristiną.
Czytała pani? Nie zrobiłabym tego.
Nie musiałam.
Eduardo tu był.
Był tu?
Nadal kocha panienkę. Kocha ją.
Matko Boska!