Oo, nasa isip ko pa rin ang liham.
Hindi ako nakatulog. At oo, binasa ko iyon.
Ayon sa gabay, maaaring baliin ang mga kodigong moral kung kailangan.
Sigurado akong sasang-ayon sina Josefina at Adela.
-Ano ang nakasaad? -Napakalaki ng iyong pagkakamali.
Bakit kayo narito?
Upang ika'y tulungan.
Hindi.
Kulang lamang ako sa tulog.
Sa pagkakataong ito, sang-ayon ako sa malditang ito.
"Maldita"?
Narito ba kayo upang ipahiya ako?
Narito kami upang ika'y tulungan.
Punitin mo ang liham.
Tungkulin mong maghanap ng maayos na manliligaw, at iyon si Santiago.
Tungkulin mong tiyakin na alam ni Cristina ang katotohanan.
At kung magkakaroon ka ng tsansa sa manunulat…
Adela!
Sinasabi ko lang ang iniisip ni Elena. Mali ba?
Tao lang ako, at inaalala ko si Santiago.
Ngunit ang mahalaga, si Cristina at ang anak niya.
Hindi magiging masaya si Cristina sa taong hindi niya mahal.
-O sa sinungaling. -Marahil sinasabi ni Santiago ang totoo.
Maraming paraan upang malaman.
Ano ang iyong plano?
Tama si Adela.
Alam ko ang dapat kong gawin.
Oy!
Dito!
Paumanhin sa kalat. Napakasikip dito.
-Dito ka ba natutulog? -Mula nang bumalik ako.
Itinakwil na ako sa amin.
Umaasa silang bibigay ako. Ayaw kong pakasalan ang palakang iyon.
Buweno, totoo pala.
Mahal niya ba?
Ako'y nagsisisi sa aking ginawa kay Cristina.
Sinunod ko ang aking pamilya. Ginawa nila akong tuta.
Maninindigan ako, kahit walang matira sa akin.
Kahit mabuhay lang ako sa pag-asang makitang muli si Cristina.
Pag-ibig nga. Iyong uring nag-uumapaw.
Ano iyang hawak mo?
Kaunting yema.
Maaaring makahingi? Pakiusap.
Walang panama ang Brioche rito. Wala.
Pangako, hindi ko na iiwan si Cristina. Seryoso ako.
Kung sa palagay mo'y mahal pa niya ako, tulungan mo ako.
Magandang umaga.
Senyorita Cristina, mayroon tayong kailangang pag-usapang sensitibo.
Alin ba ang mas sensitibo?
Itong sa iyo?
O ito?
Ginawa ko lamang ang hindi ginagawa ng iba.
Kayo'y aking kinilala.
Huwag kang magpapalusot.
Mas gusto na kita. Isa kang espiya. Kagaya ko.
Napakasinungaling mo.
Ako'y gigil na gigil nang sampalin ka.
Sige.
-Ano? -Ano?
Inaako ko ang kasalanan.
Ilabas mo ang galit mo.
Nakatulong ba iyon?
Sana hindi na lang kita nakilala.
Mas masakit iyon kaysa sa sampal.
THE LADY'S COMPANION
ARALIN VIII PASAYAHIN ANG IYONG SENYORITA
-Umalis ka rito! -Ginawa ko iyon para tulungan ka.
Wala ka nang kredibilidad.
-Ikaw ang buntis, hindi ako. -Gusto mo ng isa pang sampal?
Bumalik na si Eduardo.
Hinanap ka niya habang tayo'y nangangaso.
Humihingi siya ng kapatawaran.
Mahal ka pa rin niya.
Pinuntahan ko siya at nakita kong totoo iyon.
Nawala na ang lahat sa kaniya.
-Itinakwil siya ng kaniyang pamilya. -Dahil iniwan niya ang dukesa.
Narito lahat iyon.
Noong nakaraan pa ito dumating, ngunit nawala.
Hindi siya tumigil na mahalin ka.
Pinilit siyang magpakasal,
at nagkamali ako.
Nagkamali ka sa maraming bagay.
-Wala akong pakialam kay Eduardo. -Di totoo iyan.
Totoo. Kami na ni Santiago, at wala akong pakialam doon.
Piliin mo ang tunay mong minamahal. Buhay mo ang nakataya riyan.
Tama na! Nakaraan na si Eduardo. Si Santiago ang kasalukuyan.
Umalis ka na rito.
Oo, pakiiwanan na kami.
Nagawa mo na ang imposible. Nagkasundo na sila, sa wakas.
Nawa'y hindi nila ako kinamumuhian.
Nalutas mo na ba?
Sisisantehin nila ako, ano? Sa pagtatago ng liham.
Mas ligtas ang iyong trabaho kaysa sa akin.
At ano ang gagawin niya? Mananatili ba siya kay Santiago?
Mukhang ganoon nga.
Buweno…
Iyon ang pinakamabuti para sa lahat.
Salamat.
Hindi yata iyon para sa lahat.
Bakit narito na naman kayo? Nalutas ko na ang problema.
Dahil pagod na pagod ka na.
Dahil kami'y itinuturing mong kaibigan, palagay ang iyong loob sa aming piling.
Ayos lang ako.
Ginawa ko ang nararapat.
Hindi ka maaaring magsinungaling sa amin.
Oo na, malungkot ako, ngunit mali ang iniisip ninyong dahilan.
Paalis na ang tren ni Santiago…
-Hindi ko kayo kinakaya. -Ako rin.
Gusto ni Cristina si Eduardo.
Tumanggi siya. Ano pa ang aking magagawa?
Huwag kang tumunganga? Kung gusto mo si Santiago, ipaglaban mo.
Napakamakasarili mo. Huwag kang makinig. Masamang impluwensya siya.
-Mas mabuti na kaysa nakakainip. -Tama na!
Nagkamali na ako. Di ko uunahin ang aking sarili kaysa kay Cristina.
-Hindi ba… -Maaari mong…
Ayaw ko nang marinig iyan!
Di ko maunawaan kung bakit kamukha ninyo si Josefina at Adela.
Hindi sila kagaya ninyo!
Talaga?
Hindi. Malinaw na ikaw ang mabuti, at ikaw ang masama.
Marahil iyan ang iyong iniisip. Ngunit kung "matalino" ang "masama"…
Magandang umaga.
Maaga akong nagising upang magpasalamat, ngunit nakaalis ka na.
Naging abala ako buong umaga.
Heto.
Hindi ko na ito gagamitin.
Hindi ko kaya. Ipinakita mong napakahalaga ko sa iyo.
Napakabuti mo naman.
Sana makahanap tayo ng araw upang maituloy ang nasimulan.
Tiyak iyon.
Paano kung
hindi kailanman?
Paumanhin?
Nagpunta ka sa sanglaan ni Manuel Salgado.
Kay Ismael Casado, sa kanilang lahat sa lungsod.
Ika'y sinubukan ko lamang, at nabigo ka.
Wala kang puso.
-Akala mo, hindi ko malalaman? -Napakahusay mong umarte.
Kaysa maging sinungaling.
Adelita, maliit na kasinungalingan lamang iyon.
Kailangan ko ang pera upang tayo'y yumaman.
Pero di sila nag-alok ni isang sentimo.
Ikaw ang unang babaeng aking inibig.
Inibig mo ako dahil ako'y malambing, kaakit-akit, at tapat…
Mga katangiang wala sa iyo.
Ikaw ang nagbigay nito upang ibenta.
-Adelita! -Huwag mo akong ma-"Adelita".
Ayaw ko na sa iyo.
Mamatay ka na.
Sinaktan ka na niya.
Ilang araw pa lamang.
Lumalala na siya.
Nakita ko kayong naghahalikan.
Pangako ko ho…
Paaalisin n'yo ba ako?
Oo, kung hindi mo ito babasagin. Halika.
Ilabas mo iyan.
Nang buong lakas! Sige!
Ibato mo! Ganyan!
Mahusay!
Magaling. Nakatulong ba? Mas kalmado ka na?
Oo? Buweno, tingnan natin ang magagawa upang makalimutan mo siya.
Salamat, Donya Paquita.
Sa pag-aalaga sa akin at pagiging ikaw.
Huwag, iha.
Paiiyakin mo ako niyan, iha. Huwag.
Kung may natutunan man ako,
iyon ay nagmumula sa maraming lugar ang pagmamahal.
Hindi lang sa lalaki.
Hindi lang sa lalaki. Nauunawaan mo?
Sabi nila, tinutukan siya ng baril ni Don Pedro habang pinalalayas.
Inay ko po. Sino ang mag-aakala?
Magtiwala tayong may dangal pa si Cristina at paaalisin siya.
Si Santiago ang dapat alalahanin natin, hindi ang inyong kaibigan, hindi ba?
Kumusta kaya siya?
Walang katiyakan.
Dehado.
Si Eduardo ang una niyang pag-ibig.
Hindi ba, Josefina?
Ano?
Napakatahimik mo. Pinag-iisipan mo ba ang alok ko?
Seryoso ka bang nais mo akong maging mayordoma?
Kakaiba ang tingin sa akin ng mga tao.
Subalit ang tingin ko sa aking sarili ay bukas ang isipan.
Kalokohan ang mga pamantayang itinatakda ng lipunan. Hindi ba?
Para kay Senyorita Cristina, mula kay G. Espinosa.
Pang-apat na ho ito.
Itago mo iyan nang di makita ng aking anak.
Alam kong bumalik si Eduardo.
-Alam kong kinausap niya kayo. -Bakit ninyo itinatago?
Wala akong sinabi.
Huwag na kayong maghanap ng sisisihin. Batid kong pinoprotektahan n'yo ako.
Mukhang hindi ako nagtagumpay.
Wala akong pakialam kay Eduardo. Nakaraan na siya.
Kumusta?
Santiago! Masaya akong makita ka!
Oo. Napakagandang araw.
Mainit at maaraw.
Ano ang nangyayari sa iyo?
Nakipag-inuman ang kaibigan kong si Sebastián Carvajal kahapon.
Tanghali na siyang nagising.
Kaya nagalit sa kaniya ang amo ko.
Hulaan n'yo kung sino ang pupunta sa Lisbon World's Fair?
Ikaw ang mag-uulat mula roon?
Binabati kita. Isama mo ako.
Carlota.
Magandang oportunidad iyon.
Hindi lang ho ganoon. Mahina ako sa Portuguese.
Ngunit may oras pa para mag-ensayo.
Kailangan kong sumulat araw-araw sa dalawang buwan ko roon, kaya…
Dalawang buwan ba, ika mo?
Oo.
Mali ang lahat ng ito!
Dalawang buwan!
Gaano na kalaki ang aking tiyan pagbalik niya?
Iyon lang ba?
-Ano pa ba? -Nasaan ang liham?
Alam ko kapag nagsisinungaling ka. Nasaan na ang liham?
Itinapon ko na.
Sige.
Hindi mo binasa?
Hindi ko binasa.
Akin na ang liham, Cristina.
Sinubukan ko iyang sirain, pangako.
Nakikita ko nga. Hindi na ito mabasa. Paano mo ito binabasa?
Nasaulo ko na iyan.
Tama ako. May nadarama ka pa para sa kaniya.
Ano? Dahil nagpadala siya ng liham, kailangan ko siyang patawarin?
Iyan ba ang sinasabi mo?
Isip-bata siya, at hindi siya handang magkapamilya.
Paano kung umalis ulit siya?
Isa pa, hindi ko magagawa iyon kay Santiago.
Napakabuti niya.
Oo.
Ngunit panghabambuhay ito. Sang-ayon ako kay Elena.
Huwag mong banggitin ang traidor. Ano ang iyong gagawin?
Ako? Ako'y hahanap ng kaliwanagan sa siyensiya.
Suriin natin ang empirikal na datos. Napakaguwapo ni Eduardo.
Mula siya sa mabuting pamilya, at may mahusay na edukasyon.
Napakasuwerte ng kaniyang liligawan.
At siya ang nakauna sa iyo, kaya…
Sara!
Huwag ka nang magpakaistrikta. Totoo iyon. Nabuntis ka niya.
Tapos nag-alsabalutan siya. Iniwan niya ako.
Naging biktima siya at lumaban.
Huli na bago siya lumaban.
Samantalang si Santiago, iba siya.
Kaakit-akit pa rin. May pinag-aralan at…
Kaibigan ko siya. Nariyan siya lagi, at mahal niya ako.
Maliban noong nag-alangan siya dahil sa babae.
Totoo iyan.
Di tayo matutulungan ng siyensiya!
Di makatuwiran ang pag-ibig!
Kaya, Cristina, sino ang mahal mo nang buong puso?
Hindi ko alam.
Paumanhin. Di ko alam na maaapektuhan si Cristina sa aking pag-alis.
Masaya siya para sa iyo.
Pakiramdam ko'y may ibang dahilan ang kaniyang luha.
Bumalik na si Eduardo. Alam mo ba?
Hindi ho.
Nag-aalala ba kayo?
Nagkukunwaring walang pakialam ang anak ko,
ngunit sinumang may dangal ay masasaktan.
Ganoon po ba?
Sa tingin ko, kailangan ng mabilisang solusyon.
Pagbabago ng tanawin. Magandang lungsod ang Lisbon.
Marahil hindi naaangkop, ngunit mawalang-galang na ho…
-Kahit kasama namin si Binibining Bianda… -Hindi.
Hindi ko pasasamahin si Cristina nang di kayo ikinakasal. Kahit ikaw iyan.
Don Pedro, magdadahan-dahan ho sana ako.
Hindi ka ba nalungkot nang makita mo siyang ganoon?
Nalungkot ho.
Ayaw ko hong nasasaktan si Cristina.
Di ko mapapatawad ang sarili ko.
Pinagpasa-pasahan na ito sa aming pamilya.
Huwag kang magmamadali.
Hanapin mo ang tamang salita.
Eksperto ka riyan.
Binibining Bianda.
Ngayon lang yata kita nakita.
Abala po ako buong umaga.
Paumanhin,
aalis na ho ako.
Marami pang trabaho.
Salamat.
Ibinigay ko ang singsing ng aking asawa.
Isang hakbang na lamang bago ang iyong unang tagumpay rito.
Pagbati sa inyo.
Paumanhin ho muna.
Ano?
Maaari rin namang umiyak sa tuwa.
Kung masaya si Cristina, ako rin.
Binibining Bianda.
Hindi mo ako kinakausap, di ba?
Tigil-putukan muna. Tulungan mo ako. Komplikado na ang sitwasyon at…
Iyong pag-aalok ng kasal.
Anong kasal?
-Ibinigay niya ang singsing ng inyong ina. -Ano?
Hindi maaari. Puno ng pagdududa si Cristina.
Nilinaw ni Cristina na si Santiago ang gusto niya.
Habang paulit-ulit niyang binabasa ang liham ni Eduardo.
Alam mo, tama ka. Mauuwi ito sa trahedya!
Paano kung tumanggi siya?
Kawawang Santiago, magmumukhang tanga! Hindi maaaring mangyari iyon.
Kailangang magdesisyon muna si Cristina.
Binibining Bianda, tulungan mo ako.
Ano'ng magagawa natin para maging sigurado siya?
Kinamumuhian ako ng kapatid mo. Mas mabuti kung di ako makikialam.
-Dahil duwag ka. -Hindi, ayaw niya lang maging ipokrito.
Kaawa-awa naman talaga ang binatang iyon.
Tama siya.
Hinikayat mo ang binata na gumawa ng hakbang.
Hindi patas iyon sa kaniya.
Kawawang binata.
Aba naman! Nagkasundo pa talaga kayo.
Elena! Hindi mo pa ako sinasagot.
-Ano? -Bakit ayaw mong makialam?
Maaaring ito na ang paraan upang makabawi ka sa iyong kasalanan.
May naisip ako.
May kalabisan ito.
Ngunit maaaring umubra.
G. Torres!
G. Torres! Salamat, José!
G. Torres, napakailap mo. Napakatagal na nating di nagkikita.
Hindi pa ganoon katagal.
Nais mo bang uminom?
Tamang-tama ang hapong ito upang maging banggang-dikit.
-"Sanggang-dikit." -Ano?
"Sanggang-dikit" iyon, hindi "banggang-dikit."
Nagmamadali ako. Mauuna na ako. Paumanhin.
Sa palagay ko'y senyales iyan.
Tutulungan na kita.
Pakiusap.
G. Torres.
Voilà. Absinthe.
Ipinagdala rin kita ng tabako at pipa.
Napaghahalata ang tingin mo sa mga manunulat.
Napakagandang araw.
Binutasan mo ang gulong, ano?
Hindi! Nag-aalala lang ako para sa iyo ngayong bumalik na si G. Espinosa.
Wala siyang kalaban-laban.
Napakagandang balita niyan.
Ngunit di pa ako nagpapasya.
Absinthe ba, ika mo?
Bakit ka narito?
Kailangan kitang makausap.
Nakikita ko sa iyong mukha.
Si Camilo, tama? Gusto mo siya.
Sabihin nating mayroon na akong nakikitang
magagandang katangian niya na hindi ko nakikita noon.
Sino ang mag-aakala?
Parehong bigo ang magkapatid.
Bigo? Bakit?
Sabi mo'y tinitingnan niya ako.
Oo nga.
Pero napakakomplikado ng inyong relasyon, nagmumukhang simple ang akin.
Binibining Sara, abala ka ba?
-Bakit ka narito? -Cristina, napakaganda mo.
Mga ahas! Sara!
Cristina, maaari ba tayong mag-usap?
Cristina, sandali lang. Makinig ka muna sa akin.
Cristina, makinig ka!
-Niloko ako ng pamilya ko. -Nabasa ko ang liham.
Isinuko ko ang lahat para sa iyo. Ang mahalaga, magkasama tayo!
Wala na akong tahanan at pamilya. Pakiusap, Cristina!
-Buksan n'yo! -Mahal kita.
Mahal kita. Mamamatay ako kung wala ka!
-Mabuti! Mababawasan ang daga. -Galit ka lang.
Ikakasal na ako kay Santiago.
Pakakasalan mo, samantalang ako ang mahal mo?
Hindi! Ano ba ang akala mo?
Iiyakan kita nang ilang taon?
Na maaari kang bumalik dito na tila walang nangyari?
Patawad.
-Huli na ang lahat. -Hindi.
Hindi, Cristina. Tingnan mo ako.
Cristina.
Nakikita kong mahal mo pa rin ako.
Ipapakita ko sa iyo kung gaano ako nagsisisi.
Pangako, pasasayahin kita.
Pagbigyan mo na ako.
Pakiusap.
Halikan mo ako.
Hahalikan kita?
Patutunayan kong wala na akong pakialam sa iyo.
Sige na, gawin mo na!
Nakikita mo? Hindi ako kinilig. Lumabas ka na!
Binigla mo lang ako! Di ko inasahan iyon. Hindi ko ginalingan.
Buweno, ulitin mo.
Wala.
Isa pa, huli na. Kapag wala pa rin, aalis na ako.
Hindi ko alam ang gagawin.
Siyempre, may sasabihin ako sa iyo.
Batid kong nag-aalangan ka. At alam ko kung bakit.
Natatakot kang magpakasal.
Dahil ang mga Mencía…
ay iyong kapamilya.
At kapag nagkaproblema,
mawawalan ka ng pamilya.
Kauna-unawa.
Iyan ba ang libretto?
Huwag! Hindi pa ito tapos.
Tungkol saan iyan?
Hindi ko maaaring sabihin.
Santiago, ikaw ang pinakamatalik kong kaibigan.
Hindi ako iyon. Hindi ako…
Santiago, nagbukas na tayo sa isa't isa.
Magandang gabi.
Kung ayaw mong sabihin, ibig sabihin, totoo.
Hindi ako iyon. Si Espronceda ang nagsabing
kung ika'y takot sa iyong isinusulat,
mula iyon sa puso.
Sa huli, nais tayong pagkaibiganin ng tadhana.
-Talaga? -Hindi.
Magandang gabi, Santiago.
José, tayo na.
Santiago?
Bakit ka narito?
Tutugtog ako ng piano.
-Santiago, hindi ka maaaring umakyat. -Aakyat ako. Mahalaga ito.
-Hindi! -Napakahalaga!
Santiago, natutulog na si Cristina.
Nagpapahinga siya.
Natutulog na siya?
-Santiago, pakiusap. -Huwag!
-Cristina. -Napakatigas ng iyong ulo.
Huwag. Pakiusap. Santiago.
-Kailangang ayusin iyan. Nasira. -Cristina.
-Kailangan nating mag-usap. -Tulog na tulog na siya.
Cristina? Mayroon akong sasabihin.
Di kita maaaring pakasalan.
Ganoon ba?
Dahil mahal kita, mahal mo ako.
Ngunit ito ba ay pagmamahal na romantiko?
Si…? Si Eduardo ba iyang nasa ilalim ng kama?
-Hindi. -Hindi.
-Santiago. -Kayo ba'y…?
Walang nangyari! Kasalanan nila ito!
Pipigilan ko na siya bago pa siya magsalita ng di maganda.
Patibong iyon. Hindi siya sigurado sa nadarama niya. Tinulungan namin siya.
Hindi ako sigurado sa intensiyon niya, ngunit pareho tayo ng nadarama.
-Mahal kita, ngunit hindi kita iniibig. -Talaga?
Iniibig ko si Eduardo,
at hindi tamang ikaw ang mag-aalaga sa amin ng sanggol…
Sanggol?
Ano'ng sinabi ko?
Ano? Hindi naman tayo…
Nagdadalang-tao ka?
Umiiyak ka ba?
Napakasaya ko!
Takot na takot ka siguro sa sasabihin ng mga tao. Patawad!
Kailan pa…?
Kailan mo pa…?
Patawad.
Santiago.
Santiago, sandali!
Alam kong hindi makatuwiran iyon,
ngunit mahal mo siya. At minahal ka na niya.
Ayaw niyang maeskandalo bilang inang walang asawa.
Hindi mo alam kung gaano ko hinangad na lumabas ang katotohanan.
Ngunit iba na ngayon.
Patawarin mo ako.
Minsan,
ang sabi mo'y sasaktan mo ako.
Hindi ko akalaing ganito ang mangyayari.
Papatayin niya ako.
Kung gayon, papatayin niya muna ako.
Gusto ko ring magpapatay kay Ama.
Ano ang iyong narinig?
Matagal ko nang alam iyon.
Isa pa,
kailan ba tayo huling nagkasama-sama?
Ano iyon?
-May sasabihin ho si Cristina. -Maupo ho kayo.
Ang nais kong sabihin ay hindi ako ikakasal kay Santiago.
Alam na niya, at ayaw niya rin.
Maupo ho kayo. Hindi pa ho tapos.
Pakakasalan ko si Eduardo.
Hindi kami nagmamahalan ni Santiago.
-Ngunit iba si Eduardo. -Hindi ka ikakasal sa hangal na iyon.
Kailangan hong matuloy ang kasal.
-Bakit? -Ayaw n'yo bang maupo?
Ayaw ko! Ano ang nangyari, Cristina?
Magkakaanak na kami ni Eduardo.
MAKALIPAS ANG ANIM NA ARAW
Senyorita, ikakasal na kayo.
ANG ARAW NG KASAL
IKINALULUGOD NINA CRISTINA AT EDUARDO NA IMBITAHAN KAYO SA KANILANG KASAL
Tuloy ho kayo.
Ano ho? Ano ang hatol?
Ang hatol ay masama akong ama.
Sa aking ugali, sa dalas kong umalis,
at sa bait ng inyong ina.
Wala akong kalaban-laban.
Ngunit kung nagsisinungaling ang iyong mga anak dahil sa takot sa iyo,
ibig sabihin, masama kang ama.
Iyon ba ang iniisip ninyo?
Nag-aaral ng medisina si Sara.
May alagang gagamba si Carlota.
At ako…
Hindi mo kailangang magpakasal.
Kung hindi mo siya mahal, huwag na.
Maaari tayong lumayo.
Gawin mo ang iyong nais.
Perpekto ka pa rin sa aking mga mata kahit nagkamali ka.
Nauunawaan mo?
Para sa masamang ama, napakahusay mo.
Talaga bang iniibig mo ang hangal na iyon?
Halika.
Napakaganda mo, anak.
Tayo na sa ibaba?
Una, maaari ho bang humingi ng pabor?
Ano ang iyong iniisip?
Kasalan.
Lagi akong nagiging emosyonal.
Bahagi ng trabaho.
Mahirap iyon, ngunit napakahusay ng iyong nagawa.
Aba! Tila hihimatayin ako!
Papuri ba iyon?
Kumilos ka na.
Binibining Bianda, nais kang makausap ni Cristina bago pumunta sa simbahan.
Magandang umaga, kasama.
Sabi nila, pampasuwerte ang lili.
Naialis na natin ang malas.
-Nais kong… -Bago na ang kasama ng mga kapatid ko.
Ikaw ang babaeng ni Santiago.
Naiwan ito ni Santiago noong isang gabi.
Ngayon ko lamang binuksan.
Isa na namang kasinungalingang di mo inamin.
Mahirap nang patawarin sa dami.
Patawad, Cristina.
Patawarin mo ako.
Maaaring di na maaayos ang ating pagkakaibigan,
ngunit kung may nadarama ka para kay Santiago, basahin mo ito.
THE LADY'S COMPANION
Marahil ay galit na galit ka sa akin.
Nagkamali ako.
Basahin mo ang libro.
Elena!
Unang eksena. Tagpuan, sa kalye.
Lilitaw sa entablado ang karakter ng kasama.
Siya iyong tinatawag ngayong babaeng makabago.
Komplikado, kahanga-hanga.
Eksperto sa debate at pagpapaalala sa mga lalaki
na napakarami pa naming hindi alam.
Bagama't ipinagbabawal siyang umibig, hindi niya naiisip
ang naipadarama niya sa mga nangangahas na makilala siya.
Lalo ang lalaking ito.
Sapagkat bago siya makilala nito,
hindi nito alam ang pakiramdam ng umiibig.
Paano na?
Ano ang gagawin matapos marinig ang napakagandang deklarasyon ng pag-ibig?
Tumakbo ka na.
Sige na!
Kaya mo iyan!
Takbo, Elena!
Sa iyo na si Santiago! Sige na!
Bilisan mo!
Santiago!
Mabuhay ang bagong kasal!
Mabuhay!
Pipigilan ko siya. Magkakaayos kami, gaya ng ibang kuwento.
Hihinto siya. Kailangan.
Para!
Huminto kayo! Para!
Tigil!
Santiago, lumabas ka riyan!
Sige, mas mainam na ito.
Buweno…
Alam kong nagkamali ako.
Dahil matigas ang ulo ko, ako'y arogante, mayabang,
at marami pang iba na kapag inilista ko'y
hindi na matatapos ang deklarasyong ito.
Dahil, oo, ito'y deklarasyon ng pag-ibig.
Alam kong nagsinungaling ako, lalo na sa aking sarili.
At alam kong sinabi ko sa iyong atraksiyon lamang ito.
Ngunit di totoo iyon.
Ito'y pag-ibig.
At alam kong nangako akong tatalikuran ko ito,
ngunit marahil karapat-dapat tayong lahat na bigyan ng pangalawang pagkakataon
at ikaw lamang ang nagpapasaya sa akin.
Hindi ka ba sasagot?
Patatawarin kita, iha.
Napakaganda noon.
Ano'ng ginagawa mo riyan? Nagmamadali ako.
Bago ka umalis, nais kong sabihin na nabasa ko ang iyong libretto.
Magaling. Hindi pa iyon tapos. At di ko alam kung matatapos ko pa.
Sapagkat napakakomplikadong karakter ng mga kasama.
Hindi iyon totoo.
Mas madali para sa aming maghanap ng pag-ibig para sa ibang tao.
Lalo kung sinundan mo ang iyong puso't di naging maganda ang bunga.
Buweno. Dalawa na tayo.
Maaari tayong magtayo ng Samahan ng Mga Sawi.
Ako ba'y bibigyan mo ng isa pang pagkakataon?
Bigyan mo na!
Isa pang pagkakataon?
Tama. Ibig sabihin, nagkaroon ng unang pagkakataon.
Kaya marahil hindi lang ako ang humalik sa iyo.
At hindi lamang ako ang tumugon sa iyong halik.
Marahil mutwal iyon, kaya…
Napakaganda, hindi ba?
Ang malungkot, imahinasyon lamang iyon ni Binibining Bianda.
Ang totoo…
Hihinto siya.
Hindi siya huminto.
Umalis na siya.
Anong uri ng kuwentong pag-ibig ito?
Iyong uring makatotohanan, Binibining Bianda.
Kaya ngayon, wala na akong trabaho
at tahanan.
Nawala na ang lahat sa akin.
Malaking problema ito.
Pero kung may maipapayo ako, huwag mo munang sukuan ang pag-ibig.
ITUTULOY
Nagsalin ng Subtitle: Jobert Villanueva